Ο Χουάν πήρε αυτά.
-Κάντε τη δουλειά σας! -Παλιοψεύτες.
-Πού πάτε; -Ρόντρι, τι έγινε;
-Πάμε. -Έτσι τον αφήνετε;
Έτσι δουλεύουν οι "επαγγελματίες" διασώστες;
Αρνείστε να βοηθήσετε ασθενή.
-Ήπιε απλώς ξίδι με μαγειρική σόδα. -Μη γράφεις.
Όχι. Έφαγε κι ένα τέτοιο, τ' ορκίζομαι.
Όντως ήπιε ξίδι με σόδα, αλλά έφαγε και σαπούνι. Βγάζει αφρούς.
Σταμάτα να λες βλακείες. Υπάρχουν αληθινά επείγοντα περιστατικά εκεί έξω.
Λοιπόν, σκέψου τι λες, εντάξει;
Μα τι λες; Ποιες βλακείες;
Τον είδατε. Πεθαίνει!
-Θα πάρουμε ασθενή ή όχι; -Όχι.
-Φύγαμε! -Όχι! Σε παρακαλώ. Βοηθήστε μας!
Ο Χουάντσι είναι βλάκας, ναι.
Έκανε βλακείες κι άρχισε να βγάζει αφρούς απ' το στόμα,
αλλά έφαγε το σαπούνι, τ' ορκίζομαι.
Βάλ' τους στο ασθενοφόρο και τα λέμε για την έκπτωση.
-Πώς σε λένε; -Παουλίνα.
Θέλω να μου πεις την αλήθεια,
γιατί κάποιος εκεί έξω μπορεί όντως να χρειάζεται τη βοήθειά μας.
Μα γιατί να μην είναι αλήθεια; Τι λες;
-Θα κάνετε τη δουλειά σας; -Ο φίλος μας πεθαίνει! Βοήθησέ με!
-Γρήγορα, φορτώστε τον. -Θα τον αφήσετε να πνιγεί;
Σταμάτα να τραβάς, εντάξει;
Σου τ' ορκίζομαι.
Βοήθησέ μας. Πίστεψέ με.
Πάμε προς το νοσοκομείο με τους ήρωες.
Κάνε παραπέρα. Δεν χρειάζεται να τραβάς.
Γιατί; Νόμιζα ότι ξέρετε να δουλεύετε υπό πίεση.
Λοιπόν, εδώ έχουμε τον παππού.
Σ' αρέσει να το παίζεις ήρωας;
Μα ξέρει, άραγε, τι κάνει ο τύπος;
Πού σπούδασες Ιατρική, παππού;
Μπαμπά. Ο κόπανος έβηξε.
Του στιλ, χειροτερεύει;
Στην κατάστασή του ούτε βήχουν ούτε φτερνίζονται.
Τι σκατά; Τι γέλια είναι αυτά; Τι γίνεται πίσω;
Εκείνη η σκρόφα με δούλευε.
Ρε συ, ο Ρόντρι Νετέα είναι αυτός; Ο μαλάκας ο YouTuber;
Πλάκα κάνεις! Μ' ακολουθείς, μπρο;
Όχι, αδερφέ, δεν ακολουθώ σκουπίδια.
Οι αληθινοί διασώστες θα το έπαιρναν χαμπάρι,
αλλά εσείς είστε για τα μπάζα!
Είστε έξυπνοι και καλείτε ασθενοφόρο για πλάκα;
Τους καημένους. Πρέπει να ανεβάσεις στόρι.
-Σταμάτα, Μάρκους! -Δεν μπορώ.
Δεν φεύγουν αν δεν πληρώσουν, πάντως.
-Δείτε που μας εκβιάζουν. -Χουάντσι, αδερφέ!
-Είδες το φως, φίλε; Πάμε πάλι… -Κατέβα από κει.
-Μάρκους, σταμάτα! -Κατέβα από κει!
Το κέρατό μου, Μάρκους! Σταμάτα!
Βρε μαλάκα!
-Ο ώμος μου! -Μείνε ακίνητος.
-Βοήθα με να τον γυρίσω. -Δεν τον βοηθάω τον κόπανο.
Βοήθα να τον γυρίσω!
Του βγαίνει ο ώμος μερικές φορές. Βοηθήστε τον!
-Κάνε πέρα! -Έλα, σήκω.
-Μπορείς να περπατήσεις, κόφ' το. Σήκω. -Ο ώμος μου, γαμώτο!
Σήκω πάνω, ρε!
Βλαμμένε λευκέ, τώρα ζητάς βοήθεια;
-Γαμώτο! -Άσ' τον εκεί. Άφησέ τον.
Φίλε! Ο ώμος μου, ρε φίλε!
Βοήθησέ με!
Βοήθα με, το κέρατό μου!
-Τι σκατά; Βοήθα τον! -Ο γαμω-ώμος μου!
-Γαμώτο, ο ώμος μου! -Θες βοήθεια; Θα σε βοηθήσω.
Πηγαίνετέ μας στο νοσοκομείο!
-Σταμάτα, Μάρκους. -Τι διάολο;
-Αλήθεια; -Τι; Νοσοκομείο!
-Κορίτσι μου. -Τι ζόρι τραβάς;
-Είπα, σταμάτα το γαμω-ασθενοφόρο! -Εντάξει, γιατρίνα.
Χωριαταραίοι! Δεν ξέρετε ποιοι είμαστε!
-Σήκω. Τώρα, κόπανε. -Τι;
-Τι διάολο; -Μαριγκάμπι.
-Κουνήσου. Κατέβα. Στον διάολο. -Τι σκατά κάνεις;
-Όχι! -Δρόμο.
-Κατέβα. -Χωριαταραίοι!
Ρε άντε πνίξου.
Πλάκα κάνεις! Το κινητό μου, ρε μαλάκες!
-Θες το κωλο-κινητό σου; -Δώσ' το μου, γαμώτο!
Δεν παίζει.
Σταμάτα, κορίτσι μου.
Ορίστε το κωλο-κινητό σου.
Δεν ξέρεις με ποιους τα βάζεις.
-Άντε γαμήσου, ρε. Μαλακισμένα. -Άντε πηδήξου!
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ FAMILIA DE MEDIANOCHE
Πολυτραυματίας, χειρουργημένη, οξεία κεφαλαλγία,
εγκεφαλικό, βεβαρυμένο ιστορικό.
ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΛΙΠΩΔΟΥΣ ΕΜΒΟΛΗΣ; ΑΣΠΙΡΙΝΗ
Πάντα υπάρχει κάτι που δεν ξέρουμε για τους άλλους.
Κι αρχίζω να δυσκολεύομαι πολύ να καταλάβω.
ΗΜΕΡΑ 5
Είπε ότι τα σκαρφίστηκε όλα επί τόπου, στο ελεύθερο στιλ, φίλε.
Μαλακίες. Τα είχε σκεφτεί όλα αυτά.
Κι είναι πολύ προσβλητικά, ρε συ.
Μαριγκάμπι;
Μ' ακούς, γιατρίνα;
Εγώ σου ανοίγω την καρδιά μου κι εσύ ούτε ασχολείσαι.
Όχι, σ' ακούω, ρε συ.
Πάρε χαμπάρι ότι τα σκάτωσες.
-Πώς τα σκάτωσα; Δεν έκανα κάτι. -Τι εννοείς "πώς";
Τι θα γινόταν αν είχες κερδίσεις εσύ;
-Ξέρεις πώς θα ένιωθε η Κρις; -Έλα τώρα.
Μη με κράζεις. Απλώς σου λέω τι έγινε.
Θα σου δώσω μια συμβουλή.
Μίλα με την Κρίσις.
Όταν δεν συζητάς τα προβλήματα, μαζεύονται
κι όλα χειροτερεύουν, δεν ξέρεις πού πατάς και πού βρίσκεσαι.
-Είσαι καλά; -Ναι. Γιατί;
Γιατί δεν κατάλαβα λέξη απ' όσα είπες.
Και κάθεσαι εκεί όλη μέρα και γράφεις τα απομνημονεύματά σου.
Κανένα θαύμα έγινε; Μας ξέχασες τελείως.
Αφού τώρα έγινε ο "Τζάστις Μπίμπερ".
-Σ' είδαμε στην τηλεόραση. Ωραίος! -Με άκουσες;
Δεν με νοιάζει η δόξα και το χρήμα. Μόνο η ασφάλεια του κόσμου.
Ναι, ο αδελφός μου είναι ήρωας.
Θα γίνει και φοβερός πατέρας.
Τι πράγμα;
Ναι, έχει όλο το πακέτο, για όποια θέλει να πάρει σειρά.
-Τα λέμε. -Καληνύχτα.
-Γεια. -Βασικά…
-Τι σ' έπιασε; -Γιατί;
Υπάρχει αδερφικός κώδικας, Μαρία Γκαμπριέλα.
-Ποιος κώδικας; -Αδέρφια είμαστε.
Περάστε.
Δεν το πιστεύω.
Ξέρω ότι έχεις θυμώσει, γι' αυτό ήρθα, Μάριο.
Για να σου εξηγήσω.
Τι να μου εξηγήσεις;
Νόμιζα πως ήμασταν φίλοι.
Δεν είχα επιλογή.
Σκοτώθηκα να διαβάζω άρθρα, να παρακολουθώ συνέδρια
κι εσύ πας και χειρουργείσαι.
Ναι, μα…
Αν σε περίμενα, θα είχα πεθάνει μέχρι να ετοιμαστείς.
Με πληγώνεις.
Τόσο, που δεν νομίζω ότι μπορώ να δέχομαι πια τους ασθενείς σου.
Πες μου τι θες να κάνω για να επανορθώσω.
Λέγε.
Να δουλέψεις μαζί μου.
Τι εννοείς "μαζί σου";
Χρειάζομαι κάποιον να συντονίζει τα ασθενοφόρα.
Να συντονίζει τους εισερχόμενους ασθενείς.
Νόμιζα ότι θα έλεγες να πάμε για κανέναν καφέ ή κάτι τέτοιο!
Βοήθησέ με, Ραμόν.
Έφυγε ο δικός μου και τα αφεντικά με πιέζουν.
Θα μείνεις μακριά απ' τα επείγοντα, θα αναρρώσεις.
Δεν ξέρω.
Θα έχεις έναν καλό μισθό.
Την ασφάλειά σου. Μπορώ να σου δίνω και κάποια κουπόνια.
Πραγματικά το εκτιμώ, Μάριο.
Αλλά δεν κάνω εγώ για γραφείο.
Άκουσέ με, Ραμόν.
Αυτή η ζωή που κάνεις δεν κάνει καλό στην καρδιά σου.
Και σίγουρα δεν σου έκαναν καλή δουλειά. Θα μου δείξεις μετά.
Κάν' το για την οικογένειά σου. Σκέψου το.
Σου έστειλα μήνυμα.
-Το κόψαμε το "γεια"; -Γεια.
Σου απάντησα.
Μάλλον δεν το είδα, είχα δουλειά.
Θέλω να σε ρωτήσω τι έπαθε η Ναγέλι.
Μαριγκάμπι, μη σε πιάνει εμμονή.
Δεν έχω εμμονή.
Οι άνθρωποι πεθαίνουν, έτσι; Ξεκάθαρα.
Τότε,
ξέρεις πολύ καλά ότι δεν πρέπει να συνδέεσαι με τους ασθενείς σου.
Εντάξει;
Σοβαρά; Σε παρακαλώ, πες μου κι άλλα για το πώς να κάνω τη δουλειά μου.
Έχεις πολλά να σκεφτείς.
Εντάξει; Έχεις τη σχολή.
Το ασθενοφόρο, την οικογένεια.
Τον φιλαράκο σου απ' τη σχολή.
Θες να το συζητήσουμε τώρα;
Θέλω να ξέρω πού βρισκόμαστε.
Δεν βρισκόμαστε πουθενά.
-Μπορούμε να είμαστε με όποιον θέλουμε. -Πάψε να γκρινιάζεις για την τύπισσα.
Πάει, πέθανε. Εντάξει; Τέλος. Δεν μπορείς να τους σώζεις όλους.
Είσαι απαράδεκτος.
Κι εγώ ήμουν ηλίθια που πίστεψα πως είχαμε κάτι κοινό.
Περίμενε!
Εντάξει. Με φέρατε ως εδώ.
Φεύγετε τώρα;
Θα περιμένουμε λίγο.
Ξέρετε τι με πειράζει περισσότερο;
Που δεν με εμπιστεύεστε.
Εντάξει, λοιπόν. Πήγαινε. Θα σε βλέπουμε από δω.
Φρόνιμα.
-Τι κάνεις; -Μέσα!
-Ωραία δεν είναι; -Τι;
Αυτό.
Που φέρνουμε τα παιδιά στο σχολείο.
Που το κάνουμε μαζί.
Ξυπνάνε πολλές αναμνήσεις.
Μα εσύ δεν πήγαινες ποτέ τα παιδιά στο σχολείο.
Γυρνούσες κομμάτια απ' το ασθενοφόρο και ξεραινόσουν στον ύπνο, θυμάσαι;
Τότε, είναι ωραία που το κάνω για πρώτη φορά.
Κατάλαβα πού το πας.
Και τα είπαμε αυτά.
Κουβέντα να γίνεται.
Λοιπόν, ξέρω ότι το φιλί μας τις προάλλες έστειλε ανάμεικτα μηνύματα.
Αλλά…
Φοβερό φιλί.
Δεν θα τα ξαναβρούμε.
Ποτέ μη λες ποτέ, Λέτι.
Θα ήταν καταστροφή.
Θα ξαναγυρνούσαμε στα παλιά.
Όχι, έχω αλλάξει πια.
Είμαι ο Ραμόν του μέλλοντος.
Κι ο Ραμόν του μέλλοντος δεν έχει καμία σχέση με του παρελθόντος.
-Εγώ ίδιο σε βλέπω. -Όχι.
Ψάχνω για δουλειά γραφείου.
-Έχω προτάσεις. -Αλήθεια;
Ναι. Τρώω πιο υγιεινά.
Ωραία. Πολύ χαίρομαι για σένα.
Μα το μόνο που μπορούμε να είμαστε είναι φίλοι.
Καλύτερα για τα παιδιά.
Εντάξει. Όλα καλά.
-Φίλοι. -Φίλοι.
Αλλά με προνόμια.
Έλα, Ραμόν, σε παρακαλώ!
Φρόνιμα!
Γιατί ξηγήθηκες έτσι;
Ποιος ήθελε να ραπάρουμε σόλο;
Κριστίνα, το κάναμε για να κερδίσει ένας απ' τους δύο.
-Έφτασες στον τελικό και κέρδισες. -Και;
Δεν χρειαζόταν να με ξεφτιλίσεις, όμως, μπροστά στην οικογένειά μου.
Ήταν εκεί η μαμά μου, ο μπαμπάς μου, ο αδελφός μου κι ούτε που σ' ενδιέφερε.
Γιατί;
Ήμουν πληγωμένη.
Που μ' άφησες πίσω.
Ήθελα να σιγουρέψω τη νίκη, όχι να σ' αφήσω πίσω.
Δεν μπορώ να διορθώσω τα λάθη μου,
αλλά μπορούμε να συζητήσουμε για τη σχέση μας.
Θυμάσαι ότι είμαι έγκυος;
Έλεος, ρε Κριστίνα, δεν το έχω ξεχάσει.
Και τι θα κάνουμε;
Ό,τι θέλεις εσύ.
Το ξέρω, ό,τι θέλω εγώ, Μάρκους.
Αλλά πες μου κάτι, σε παρακαλώ. Βοήθα με να αποφασίσω.
Μα σου το είπα, θα κάνω ό,τι θέλεις.
Ό,τι θες εσύ, Κρίσις.
Φέρσου αντρίκια. Τι θα κάνουμε;
Κοίτα, Κρίσις.
Ποιος είμαι εγώ;
Ο Μάρκους!
Μάρκους και Κρίσις, ρε φίλε.
Ναι ή όχι;
Όλα καλά.
Ξέρω τι θα κάνουμε.
Θα κρατήσουμε το μωρό.
Και θα πεις στους δικούς σου ότι φεύγουμε.
Ταμάγιο, πού είσαι;
Αρχίζει το διαγώνισμα.
Γαμώτο.
Πρόσεχε!
Γαμώτο. Ανοίξτε μου.
Πώς μπορώ να βοηθήσω, κυρία διασώστρια;
Δεν είμαι πια διασώστρια.
Σε κούρασε η τηλεόραση;
Ήρθα για το διαγώνισμα.
Ποιο διαγώνισμα;
Εκείνο που έχασες;
Ξέρω ότι ήταν λάθος.
Γι' αυτό σας ζητώ μια ευκαιρία να γράψω.
Δεν θα ήταν δίκαιο για τους συμφοιτητές σου.
Το ξέρω. Και κανονικά δεν θα το ζητούσα, αλλά προσπαθώ να κάνω το σωστό.
Πραγματικά προσπαθώ.
Καλώς.
Κατ' εξαίρεση, μπορείς να δώσεις εκτός προγράμματος.
Αλήθεια;
Σου το λέω εγώ.
Ευχαριστώ.
Απλώς, τα πράγματα δεν μου πάνε καλά τώρα τελευταία.
Φυσικά, ο μεγαλύτερος βαθμός που θα πάρεις θα είναι 80% για να 'ναι δίκαιο για όλους.
Ευχαριστώ. Ναι.
Κι αυτό γίνεται μόνο επειδή πιστεύω ότι έχεις λαμπρό μέλλον.
Δεν είστε καθίκι όπως λένε.
Η τελευταία σου ευκαιρία.
Μην τη χαραμίσεις.
Ευχαριστώ.
Μαριγκάμπι.
Τι θες;
Έχω ένα ιδιαίτερο εδώ.
Δεν χρειάζονται εξηγήσεις.
Εντάξει.
Γεια.
Γεια χαρά.
Θυμάσαι τι πρέπει να κάνεις;
Ναι, δεν είναι τόσο δύσκολο.
Μερικές φορές είσαι στον κόσμο σου.
Όπως με τις πρωτεύουσες.
Με τόσες πολιτείες δεν φταίω εγώ.
Εντάξει. Γρήγορα, οι δικοί μου δεν ξέρουν ότι είμαι εδώ.
Τι τους είπες;
Ότι είχα μάθημα για τη Μαθηματική Ολυμπιάδα.
Στην ομάδα μαθηματικών είπα ότι είχα μπαλέτο.
Και στο μπαλέτο είπα ότι έχω διάβασμα.
Πώς τα καταφέρνεις;
Πάντα πρέπει να είσαι ένα βήμα μπροστά.
Δεν ξέρω.
Φοβάμαι.
Δεν θέλω μπλεξίματα.
Να θυμάσαι πως το κάνουμε για το καλό της επιχείρησης.
Δεν θες να βγάλεις δικά σου λεφτά;
Να είσαι ανεξάρτητος;
Ναι.
Τότε;
Βοήθα με να σε βοηθήσω.
Μπαμπά, η μαμά της Πίκα θα την περιμένει έξω.
Είπε ότι θα με πάει στο σπίτι της μαμάς.
Ναι, είναι στον δρόμο μας.
Καλά. Ευχαριστώ πολύ.
Και χαίρομαι που η μαμά σου σ' άφησε να ξανάρθεις.
Ναι, επειδή της εξήγησα και κατάλαβε.
Ωραία.
Ξέρεις ότι πάντα είσαι ευπρόσδεκτη εδώ.
Είσαι καλή επιρροή γι' αυτόν τον μπουμπούνα.
Κοίτα ν' ακούς ό,τι σου λέει η φίλη σου.
Αυτό του λέω κι εγώ συνέχεια.
Η μαμά περιμένει απ' έξω.
-Τα ξαναλέμε, κύριε Ραμόν. -Να προσέχεις.
Τα λέμε, μπαμπά.
Λοιπόν…
σειρά σου.
Να θυμάσαι ότι θέλω φωτογραφίες από κόκαλα που προεξέχουν,
σπασμένα κόκαλα, αίματα, άντερα, όλα αυτά.
-Όσο πιο πολύ αίμα γίνεται. Στείλ' τα μου. -Ναι.
Ίσως δεν είναι καλή ιδέα.
Δεν είσαι γενναίος;
Να σε δω.
Πήγαινε!
Άντε!
Απ' την άλλη!
Θα περάσουμε απ' τη μαμά σου.
Γαμώτο. Γιατί;
Θα δεις.
Το κινητό μου.
Ήθελα μόνο να βγάλω μερικές φωτογραφίες.
"Μερικές φωτογραφίες".
Τράβα κάτσε πίσω.
Τώρα!
-Φύγε από δω. -Σε τσάκωσε, μεγάλε.
Καλώς τον!
Θα βγαίναμε να σε ψάξουμε.
Θα έρθεις να με πάρεις αύριο;
Όχι. Δεν ξέρω. Θα δούμε.
Καλά. Γεια, μπαμπά.
Μη μου το ξανακάνεις αυτό. Ούτε εσύ ούτε η Πίκα.
Έλα.
-Πολύ σου πάνε τα γυαλιά. -Ναι, πολύ…
-Καλό βράδυ. -Να σου πω, Λουκ.
Σ' ευχαριστώ που φέρεσαι καλά στα παιδιά.
Και για τα γυαλιά.
Δεν είναι τίποτα.
Να σου δώσω μια συμβουλή, όμως;
Μην είσαι μόνο αφεντικό των παιδιών σου.
Αλλά και μπαμπάς τους.
Για να δουν ότι είσαι υπέροχος τύπος.
Και ξέρεις πώς το ξέρω;
Γιατί εγώ δεν θα μπορούσα να διαχειριστώ την κατάσταση
τόσο καλά όσο εσύ.
Ξέρεις, επειδή εγώ είμαι το μέλλον κι εσύ το παρελθόν,
κι είμαι με τη μητέρα των παιδιών σου, και…
Ραμόν, σε καλώ να πάρεις το χέρι του Θεού.
Εκείνος φωτίζει τον δρόμο ακόμη κι όταν δεν βλέπουμε τίποτα.
-Ευχαριστώ. -Ο Θεός μαζί σου.
Τώρα μου δίνει και συμβουλές ο βλάκας. Ποιος νομίζει πως είναι;
Αλλαγμένες προτεραιότητες Τώρα θα πληρώσω εγώ τα Χριστούγεννα
Τέλος οι μπίρες στις γωνίες Αλήτης δεν είμαι
Τέλος οι οικονομίες Στον παλιό κουμπάρα…
-Τι έγινε; -Παιδιά.
Εκτός από αφεντικό είμαι και πατέρας σας.
Πώς είσαι, Μάρκους;
Εγώ;
Καλά, φίλε. Όλα καλά, Ραμόν.
-Σου είπε κανείς κάτι ή… -Τι πράγμα;
Τίποτα. Μια χαρά είμαι.
Εσύ, Μαριγκάμπι; Πώς είσαι;
-Τι έπαθες εσύ; -Τίποτα, μια χαρά είμαι.
Απλώς ρωτάω τι κάνετε.
Σας αγαπώ πολύ.
Ραμόν.
Δεν πεθαίνεις πάλι, έτσι;
Για όνομα…
Άρα, όχι.
Τι κάνει το αγαπημένο μου ασθενοφόρο;
Καρμενσίτα. Όλα καλά.
Έχεις κάτι για μας;
Πόσο απέχετε απ' τα βόρεια;
Ένα τέταρτο;
-Έχουμε κλήση. -Δέκα.
Αναίσθητος ανήλικος. Η μαμά είναι απεγνωσμένη.
Κοντά στην πλατεία Λουίς Καμπρέρα.
Ξεκινάμε. Στείλε μας τοποθεσία.
Έγινε.
Ακριβώς στην ώρα μου Κρεμάω τα παντελόνια μου…
Και τώρα; Εδώ είναι;
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.
-Είστε η μαμά; -Ναι. Περάστε.
Ο γιος μου κόπηκε μ' ένα μέταλλο πριν δυο μέρες.
Ανέβασε πυρετό και πήρα τον οικογενειακό γιατρό.
Τον εξέτασε και μας έδωσε φάρμακο για τον πυρετό, αλλά ίδρωνε συνέχεια.
Ξαναμιλήσατε μαζί του;
Δεν μου απαντά.
Είμαι μόνη. Ο άντρας μου λείπει για δουλειά.
Μάρκους, πήγαινε φέρε το φορείο. Εγώ θα πάω με την κυρία.
Έγινε, γιατρίνα. Ερχόμαστε.
-Περάστε από δω. -Ναι.
Πόσων ετών είναι ο γιος σας;
Οκτώ.
Θυμάστε ποιο φάρμακο σας έδωσε ο γιατρός;
Όχι.
Δεν πειράζει. Θα δω το κουτί μετά.
Από δω, παρακαλώ.
Είναι στο δωμάτιό του.
Κοιμάται εδώ και ώρα.
Γιατρέ, από δω, παρακαλώ.
Ναι.
Δόξα τω Θεώ!
Έπεσε ο πυρετός.
Ο Ντάνι μου.
Θα πλησιάσω, εντάξει;
Ντανιέλ, αγάπη μου, ξύπνα.
Δεν έχει πυρετό, έτσι;
Όχι.
Περιμένετε εδώ λίγο. Πάω να φέρω φάρμακα.
Θα γίνει καλά, όμως;
Ναι, μην ανησυχείτε. Κατεβαίνω κι έρχομαι.
Ακούς, αγάπη μου; Όλα θα πάνε καλά.
Γαμώτο.
Είναι νεκρός. Ο μικρός είναι νεκρός.
Έλα. Πάρε αμέσως την αστυνομία.
-Γιατί; -Ο μικρός είναι νεκρός.
Πλάκα κάνεις.
Φέρε διαζεπάμη. Πέντε μιλιγκράμ.
Γιατρέ;
-Έχει πάθει σοκ. -Δεν θα τον δείτε;
Διαζεπάμη.
Φυσικά. Γι' αυτό είμαστε εδώ.
-Πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο… -Όχι.
Όχι νοσοκομεία. Δεν θα πάει πουθενά. Όχι.
Εντάξει. Θα το κάνουμε εδώ, αλλά θέλω να ηρεμήσετε…
Μην πλησιάζεις! Θα τον κάνετε καλά;
Ναι, αλλά θέλω να ηρεμήσετε για να…
-Μη μ' αγγίζεις! -Ήρεμα.
-Θα τον κάνεις καλά; -Ήρεμα. Θα σας βοηθήσουμε.
-Μπαμπά! -Γιατί;
Δεν έχω διαζεπάμη, αλλά έφερα αυτό.
Όχι! Αφήστε με! Γιατί; Όχι!
-Ηρεμήστε, κυρία. -Να βοηθήσουμε θέλουμε.
-Βοήθεια! -Για το καλό σας.
-Κρατήστε την. -Βοήθεια!
Ήρεμα.
Εντάξει. Έτοιμη;
Ναι. Έτοιμη.
Τι άλλο έχετε να μου πείτε;
ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ
Βασικά, πρέπει να γίνει νεκροψία,
αλλά λόγω προχωρημένη σήψης, θα έλεγα 4-5 ημέρες.
-Καλώς. -Κάτι άλλο;
Αναγκαστήκαμε να κάνουμε ηρεμιστική ένεση στην κυρία.
Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να αναλάβουμε την κυρία.
Κάνε μου τη χάρη.
Έτσι είναι οι κανόνες, μεγάλε. Λυπάμαι.
Τελειώσαμε; Φεύγουμε.
Εσείς;
Όπως είπα, δεν είναι δικό μας πρόβλημα.
Και τι θα κάνουμε;
Ποιος τη νάρκωσε; Εσείς ή εμείς;
Επίσης, δεν μπορούμε να την πάρουμε έτσι.
-Αλήθεια; -Όχι, είναι περίπλοκο.
Όταν ξυπνήσει στο νοσοκομείο, θα δώσει την κατάθεσή της, έτσι;
Καλό βράδυ.
Άντε πηδήξου.
-Τι περίμενες, Ραμόν; -Πάμε.
Αυτά τα καθίκια δεν κάνουν ποτέ τίποτα.
-Πηγαίνετε κι έρχομαι σε λίγο. -Καλά, μην αργήσεις.
Προσεκτικά. Δεν θέλουμε να ξυπνήσει.
ΚΛΟΖΑΠΙΝΗ 10 MG
ΑΛΟΠΕΡΙΔΟΛΗ
ΖΟΤΕΠΙΝΗ
Το κέρατό μου.
-Μπλέξαμε άσχημα. -Τι έγινε πάλι;
Ένας Θεός ξέρει από πότε έχει να πάρει την αγωγή της.
-Τι αγωγή; -Ένα σωρό αντιψυχωσικά.
Δεν θα την πάμε έτσι στο Εγκληματολογικό. Αν ξυπνήσει, θα τη ναρκώσουμε πάλι.
Λοιπόν, θα τους ενημερώσω
ότι θα την πάμε στο ψυχιατρείο Φρέι Μπερναρντίνο.
Θα τη δεχτούν και χωρίς ασφάλεια. Αρκεί να είναι ήρεμη.
-Πάμε. Σβέλτα. -Έγινε. Πάμε.
-Γιατρίνα. -Πού είμαι;
Ηρεμήστε. Όλα καλά.
-Πού είναι ο γιος μου; -Στο νοσοκομείο. Εκεί πάμε, εντάξει;
Μην ανησυχείς.
Ηρεμήστε, κυρία.
Έτσι. Κλείσε τα μάτια σου.
Κοιμήσου.
-Ηρέμησε. -Δώσ' της ένα κατασταλτικό.
Έγινε.
Πού είναι;
Εδώ έπρεπε να 'ναι, αλλά συνέχεια τ' ανακατεύεις.
Δεν είναι εδώ.
Εκεί πρέπει να 'ναι.
Όχι! Κυρία, τι κάνεις;
-Μη μ' αγγίξετε! -Θέλουμε μόνο να βοηθήσουμε.
-Ηρέμησε! -Πού είναι ο γιος μου;
-Όχι! -Πρόσεχε!
-Πας καλά; -Όχι! Πού είναι ο γιος μου;
-Πρόσεχε! -Μπαμπά!
Ηρέμησε.
-Όχι. Άσ' το κάτω αυτό. -Μη με πλησιάζετε.
-Μη με πλησιάζετε! -Ηρέμησε.
-Όλοι είμαστε ήρεμοι. -Ηρεμήστε.
Πρόσεχε.
-Το κέρατό μου. Ηρέμησε, κυρία! -Όχι!
-Πιάσε τα πόδια της. -Αφήστε με να φύγω!
Αφήστε με!
-Γιατρέ! -Όλα καλά.
-Σας παρακαλώ, θέλω να βοηθήσω! -Αφήστε με!
Ραμόν!
-Γρήγορα, γάζες! -Ντανιέλ!
-Εκεί θα σε πάμε. -Αφήστε με!
Αφήστε με να φύγω!
-Ο γιος μου, σας παρακαλώ! -Δεν βρίσκω τα φιαλίδια.
-Είναι παλαβή, φίλε. -Δώσ' μου ένα.
-Ο γιος μου, σας παρακαλώ! -Ήρεμα. Όλα καλά. Είσαι καλά.
Ο γιος μου!
Όχι!
Σας παρακαλώ, αφήστε με να φύγω! Σας ικετεύω! Σας παρακαλώ!
Πάει αυτό.
Είδε τον ελκυστήρα ο μπαμπάς σου;
Ξέχνα το αυτό. Πάει ο τροχός.
Μόνο μην πάθει καμιά συγκοπή πάλι.
Γαμώτο…
Λυπάμαι, Ραμόν, αλλά δεν ασχολούμαστε με τρελούς εμείς.
Σόρι, δεν μπορούμε να την πάρουμε.
Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν είμαστε για αγαθοεργίες.
Τα παιδιά θα σε βοηθήσουν ν' αλλάξεις λάστιχο, αλλά μέχρι εκεί.
Δεν γίνεται κάτι παραπάνω.
-Καταλαβαίνω. Είναι… -Καταλαβαίνεις;
Τι καταλαβαίνεις, μπαμπά;
Συνέχεια τα ίδια, έτσι;
Έχω βαρεθεί να κάνουν όλοι πίσω όταν όλα πάνε στραβά.
Τα κορόιδα οι Ταμάγιο, όμως, είναι πάντα εκεί και σκοτώνονται.
Δεν θα πεις τίποτα;
Μαριγκάμπι!
Τι έχει η κόρη σου, Ραμόν;
Εσύ φταις.
Εσύ σκότωσες τον γιο μου.
Εσύ φταις.
Εσύ σκότωσες τον γιο μου!
Ο γιος σου ήταν νεκρός.
Δεν μπορούσαμε να τον σώσουμε.
Λυπάμαι.
Λένε ότι τα συναισθήματα που δεν δείχνουμε δεν καταλαγιάζουν.
Δεν σβήνουν.
Θάβονται ζωντανά και βγαίνουν αργότερα με χειρότερους τρόπους.
Μα αυτό το λες εύκολα όταν είσαι έξω απ' τον χορό.
Γαμώτο, ρε Ναγέλι.
Μακάρι να μπορούσαμε να γνωριστούμε καλύτερα.
Σε άλλα νέα, βλέπουμε αύξηση του πληθωρισμού στο Μεξικό.
Ο δείκτης τιμών καταναλωτή έχει εκτοξευτεί πάλι…
Δεν κοιμάσαι.
Ίσως δεν έπρεπε να έχω πει τίποτα στον Ραμόν.
Αλλά, δεν ξέρω, θέλω να δει πόσο εκτιμώ την προσπάθειά του.
Γαμώτο, είναι δύσκολο.
Να με δει ως αδερφό.
Δεν ξέρω. Μερικές φορές σκέφτομαι τον Ραμόν κι όλη την κομπανία
που έρχονται εδώ όποτε τους καπνίσει, και…
Είναι λίγο παράξενο, βασικά.
Μα αν αυτό θέλεις
και σε κάνει χαρούμενη, με κάνει κι εμένα.
Η οικογένειά σου, και δική μου.
Λουκ.
Σ' αγαπώ.
Ελπίζω να χαίρεσαι, Ραμόν.
ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ
Η κυρία είναι καλά. Το ασθενοφόρο είναι σκατά.
Κι εμείς βγάλαμε το υπέροχο ποσό των μηδέν πέσο. Για άλλη μια φορά.
Τι ήθελες να κάνω;
Ξέρεις πώς πάει. Κανείς δεν ασχολείται με τους παλαβούς.
Δεν τους λέμε "παλαβούς", Ραμόν.
Δες εδώ.
Θα μας φύγει χρήμα για επισκευή.
Λες και μας περισσεύουν.
Φύγαμε, γιατρίνα.
Γιατρίνα;
Διάολε.
Δες εδώ.
-Τι είναι αυτό; -Κατάλαβα τι συνέβη στη Ναγέλι.
Είχε ασυμπτωματική υπαραχνοειδή αιμορραγία.
Όταν τη σταθεροποίησαν, έλεγξαν μόνο τα πλευρά, τους πνεύμονες, το πόδι της
κι ό,τι κινδύνευε πιο άμεσα.
Μα όλο αυτό το διάστημα η αιμορραγία συνεχιζόταν.
Γι' αυτό απέδιδαν τους πονοκεφάλους στη γενική της κατάσταση.
-Και… -Ταμάγιο.
Με τις ασπιρίνες που έπαιρνε…
-Αλήθεια; -το αίμα της αραίωσε τόσο, που…
-Ταμάγιο. -έπαθε εγκεφαλική υποξία.
Αυτό το είδος τραύματος
θα μπορούσε να έχει διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί
αν είχε πάει στο νοσοκομείο, αντί να την αφήνω να κάνει αυτοθεραπεία.
Γι' αυτό έχασες το διαγώνισμα;
Αυτό έκανες;
Ήθελα να καταλάβω.
Εγώ έφταιγα. Αν την έστελνα στο νοσοκομείο…
-Όχι. -θα ήταν μια χαρά.
-Μα την άφησα να παίρνει ασπιρίνη! -Όχι.
Δεν έφταιγες εσύ.
Αν δεν ήσουν εσύ, θα είχε πεθάνει μετά τον σεισμό.
Κατάλαβες; Δεν έφταιγες…
Περίμενε.
Περίμενε, Ταμάγιο. Ταμάγιο.
Όχι έτσι.
Περίμενε, Ταμάγιο!
Ταμάγιο!
Δυστυχώς, Ταμάγιο, αυτήν τη φορά είναι χάλια.
-Μη μου λες τέτοια. -Και θα σου κοστίσει.
Πόσο;
-Αν σου πω, θα πάθεις συγκοπή… -Τι λέει;
Μάρκους;
Μας κοψοχόλιασες, ρε γιατρίνα. Πού είσαι;
Θα συνεχίσετε μόνοι σας.
Κάτσε. Τι εννοείς;
Τι εννοείς "μόνοι";
Πού είσαι; Θα έρθω να σε πάρω να το συζητήσουμε.
Πες στον μπαμπά ότι…
Σταματάω απ' το ασθενοφόρο.
Έλα τώρα, Μαριγκάμπι, μην είσαι έτσι… Μη…
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου