Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Karajan zwiał.
Załatwiłaś mu zasiłek.
Miał dość wypełniania papierków.
Bez papierków nie ma zasiłku.
Ciągle mówił „mógłbym”, więc nazywałam go Mogący.
„Mógłbym”. Ciągle to powtarzał.
Dlaczego „Karajan”? Jak ten dyrygent?
Miał gęste, siwe włosy.
Mandala też ma takie.
Jak przerośnięty kwiat cebuli.
Sara, przestań gadać i przynieś mi kawę.
Świeżo parzona.
Dzięki.
„Mógłbym”, „mógłbym”.
Wracam do łóżka.
Ten twój brat. Nierodzony?
Na to ucho słyszysz?
Tak. Na prawe.
Więc mi odpowiedz.
Przyrodni.
G.I. Joe jest synem faceta twojej matki.
Nazywa się Jo Yashiro.
Myślisz, że nie wiem?
Przepraszam.
Długo będziesz mieszać?
Ostatnie ziarnko musi się rozpuścić.
Cukier rozpuszcza się od razu.
Wyczuwam jedno ziarnko.
Ile lat i ile?
Ja miałam dziesięć. On - osiem.
Nie martwisz się zleceniem?
Niby dlaczego?
Oceniliśmy cel na trzy z minusem.
To wasza opinia. Dzwoniący przyznali piątkę.
Nie poznałam ich.
Nasza grupa nie potrzebuje gwiazd.
Księgowy, skaut, dzwoniący, gość od sprzętu, łapacz, osiłek.
Ja kieruję grupą i przekazuję kasę kierownikowi.
On płaci haracz yakuzie.
Marnujesz się na tym stanowisku.
Będziesz skautem. To rozkaz z góry.
Wielopoziomowa piramida. Łapię.
Nie ja decyduję. Wszyscy mamy kogoś nad sobą.
Dyrektor odpowiada przed radą. To politycy. Rozumiesz?
To wielka firma. Mamy ludzi w całej Japonii.
Przepełniają nas japoński duch i myślenie.
Najwyższy czas.
Właśnie.
PONIEDZIAŁEK WSCHODNIA NISHINARI, OSAKA
Cześć!
- Kto to? - Poniedziałkowa Kapłanka.
Biega tak co poniedziałek. Nie widziałaś jej?
Dlaczego co poniedziałek?
Nie mam pojęcia.
Ale, kiedy ją widzisz, wiesz, że jest poniedziałek.
Spytałem, ile lat i ile. Powiedziałaś: „Dziesięć i osiem”.
Rozumiesz, nawet kiedy mówię niejasno.
Miło. Idealna relacja.
Zamknij drzwi.
Yashiro wyszedł z pierdla i już pakuje się w kłopoty.
Nada się na skauta? Brat nie ma nikogo innego.
To Mikiko Inoue. Sprawdzę, czy wyciągnie kasę.
Wyślij podwładnego.
Mam tylko jednego łapacza.
I nikogo w zapasie?
Stać mnie tylko na jednego.
Dziel forsę między dwóch.
Szeregowi też muszą z czegoś żyć.
Trzeba im przyzwoicie płacić.
Wstąpiłaś do związku?
Proszę.
Nie jedz. Dzwoń!
Od czego zacząć?
Od A!
Hiraoka.
Pospiesz się.
Tu Aoki.
Zaczynamy.
Robi się.
Dzwonię.
Halo? Tu Inoue.
Mówi Okabayashi. Pieniądze gotowe?
Właśnie je pobrałam.
5,2 miliona jenów.
Zgadza się.
Gdzie pani jest?
W banku.
A pan?
Niestety, jestem zajęty.
Musiałem pilnie jechać do klienta.
Może pani pojechać metrem do Namby?
Gdzie dokładnie?
Może przed hotel Royal Classic.
Na 11.30?
Niech będzie.
Mam na sobie czarny garnitur, białą koszulę i niebieski krawat.
Dobrze.
Przepraszam za kłopot. Do zobaczenia.
Gdzie jesteś?
W galerii w Nambie.
A ona?
Idzie do wyjścia.
Śledzą was gliny?
Nie. A gdzie pan jest?
Przed hotelem. Będę jej wypatrywał.
Jadę z łapaczem do następnego punktu.
Mówi Aoki.
Jest przed hotelem.
Jak to wygląda?
Dwóch ludzi. Chudy w roboczych ciuchach.
I drugi w niebieskiej kurtce. Wysoki. 185 cm, 85 kg.
Gliniarze?
Skąd mam wiedzieć? Powiedz trenerce.
Wchodzimy.
Dobra.
CHUDZIELEC W PUNKCIE NUMER 1
FACET W NIEBIESKIEJ KURTCE RUSZAJCIE
Rachunek proszę.
Nie zakładaj krawata, dopóki jej nie zobaczysz.
Dobra.
Na razie.
- Jak się nazywasz? - Hiromu Okabayashi.
Jaką historyjkę wciśniesz Mikiko Inoue?
Jej syn defrauduje środki i inwestuje w kontrakty futures.
Nie poszło mu. Stracił 10,4 miliona jenów.
Jestem jego szefem. Wywalą mnie, jeśli go aresztują.
Postanowiłem, że zwrócimy pieniądze po połowie.
Mam odebrać jego część.
- 5,2 miliona. - Kiedy mija termin?
Jutro.
Twój cel to pani z czerwoną torebką.
Co zrobisz?
Zawołam ją i się przestawię.
Kciuk w górę oznacza krawat.
Trzy i cztery palce to stop.
Kolejność?
Zakładam krawat, potem ją wołam.
Wyjmij kasę z torby i włóż tutaj.
To ona.
Denerwujesz się?
To mój piąty raz. Przywykłem.
Dobra. Idziemy.
Taksówka!
Z drogi!
Uwaga! Za tobą.
Ostrożnie!
Przepraszam.
Rozglądaj się.
Jak to wygląda?
Dzień dobry.
Jeszcze ich nie ma.
Jest. Chodźmy.
Zbierzcie się!
Masz forsę?
Nie. Były tam gliny.
Czekały w banku.
Przymknęliby nas, gdybyśmy wzięli forsę.
Trudno.
Zjem lunch z łapaczem.
Jadę do domu.
Wpadnę do siedziby wieczorem.
- Dostanę zwrot za wycieczkę? - Jasne.
Nie ma sensu dłużej czekać.
Połapali się?
Dziękujemy za pomoc.
Przepraszam za dzisiaj. To zamiast dniówki.
Jesteś wykształcony.
Staczam się coraz niżej.
Wyłudzasz pieniądze od staruszków.
Masz wyrzuty sumienia?
Biedni okradają bogatych, żeby przeżyć.
Jesteśmy usprawiedliwieni.
Nie owijasz w bawełnę.
Wyrzuć komórkę.
Rozłączyć się.
Gdzie komórki?
- Na razie w wiadrze. - Wywalimy je do morza.
Czas na analizę.
Skauci ocenili Inoue Mikiko na 3 z minusem.
To wina Mitsuru.
Pierdol się!
Macie...
Ja teraz mówię!
Macie wykorzystywać seniorów, nie oni was.
Bądźcie pomysłowi. Jak prokuratura.
Wracasz do siedziby, trenerko?
Do Rezydencji Wspólnoty. Dawno tam nie byłam.
Weź. Dzwoń w razie czego.
Mandala znów się wkurzy.
Zatrzymam telefon.
Taka ślicznotka mieszka z takimi jak my w Rezydencji Wspólnoty?
Zaczynałam w Rezydencji, gdy wróciłam do Osaki.
Wróciłaś?
Przez dziesięć lat żyłam w Tokio.
Rozumiem.
Staruszek zmarł samotny. Szefostwo kazało mi posprzątać.
Zamiast szukać mieszkania, zostałam u niego.
Jak w Skrzywdzonych i poniżonych Dostojewskiego.
Czołem, panie władzo!
Masz rację.
Moje dziwne zachowanie wysunęło się na pierwszy plan.
Żyjemy w dziwnym świecie.
Co tu się odpierdala?
Kto wam pozwolił?
Spieprzać!
Mnóstwo studentów fotografii.
Jeszcze nie tak dawno nikt tu nie zaglądał z aparatem.
Nieźle!
Udało ci się.
Co to za numerki?
Obstawiamy wynik pasjansa.
Mandala zapisuje je na ścianach.
W pasjansie nie ma czego obstawiać.
Nieprawda. Znalazłem sposób.
Fajna zabawa.
Żetony po pięć.
Miały być po dziesięć.
Nie zmieniaj warunków.
Młoda?
Czego, Mandala?
Możliwe, że znów mam wizję. Nie bierz tego na poważnie.
Znów masz przywidzenia? Straszne.
Nic z tych rzeczy.
Będę cię chronić za wszelką cenę.
Dziękuję.
Co mówiłem?
„Wizje! Nie bierz tego na poważnie".
On wie. Nie wtrącaj się.
Powiedz jej.
Jakiś młodzian z cienkimi brwiami zaglądał do twojego pokoju.
Ile miał lat?
Kiedy zaczynałem w yakuzie, nikt nie golił brwi.
Trzyma z tym lewym taksiarzem.
Nieważne. Grajcie dalej.
Mandala, weź to.
KOMENDA POLICJI W OSACE
Sprawdziliśmy rejestr połączeń Mikiko Inoue.
Dzwoniono z telefonu na kartę. Jednego z trzech tysięcy
kupionych przez sklepikarza z Tokio
od chińskiej firmy handlowej.
Ale nie udało nam się namierzyć dzwoniących.
To martwy trop. Monitoring?
Analitycy filmowali w banku, w hotelu i na promenadzie.
Sprawdzamy też nagrania z monitoringu
w tych miejscach.
Dostaliśmy cynk w sprawie warsztatu, z którego korzystają oszuści.
Mieści się w Nishi Yodogawa.
Ustawiliśmy tam kamerę.
Dziś o 11.35 zajechał tam van.
Ten sam parkował przed hotelem Royal Classic,
gdzie stałem na czatach.
Zdjęcie numer dziesięć.
Sprzed banku.
Widzicie tę dwójkę?
Pan X i panna X.
Pannę X nagrały też kamery w banku i na promenadzie.
Nic nie widać.
Zbliżenia.
Zbliżenia z banku
i z promenady.
Wygląda inaczej.
To ta sama osoba.
Skąd wiesz?
Pokaż nam kobietę, która upadła w banku.
Tylko trzy osoby na nią nie spojrzały. Dwaj nasi ludzie i panna X.
Skupiłam się na Mikiko Inoue.
- Nikt cię nie wini. - Pokaż promenadę.
Kobieta nie zauważyła człowieka na wózku.
W obu przypadkach hałas dobiegał z jej lewej strony.
Panna X stała prawym uchem w stronę Mikiko Inoue.
Na nagraniu jest ta sama kobieta głucha na lewe ucho.
Łapacz był w garniaku i niebieskim krawacie.
- Panna X jest trenerem trzeciej bazy. - Czym się zajmuje?
Daje znać łapaczowi, żeby załatwił sprawę.
Wiemy tylko, że jest głucha na jedno ucho?
To nie wszystko. Jest też pan X.
Wezwał taksówkę. Namierzamy ją.
Maximum Security, mówi Yamamoto.
Cześć. Tu Yonemura z policji w Osace.
A to niespodzianka. Co tam?
Pamiętasz tę swoją ulotkę?
Którą?
O przestępczyni głuchej na lewe ucho.
Widzieliśmy ją.
Serio?
GOYA CORPORATION
Siedziba Goya Corporation.
Znaleźliśmy w Osace kobietę głuchą na lewo ucho.
Trzyma z telefonicznymi naciągaczami.
- Materiały na poniedziałek. - Dziękuję.
- To na poniedziałek. - Dziękuję.
Na poniedziałek.
Materiały dla was.
Na poniedziałek? Dzięki.
Na poniedziałek.
Dziękuję.
Wdrażasz się?
Tak.
Kurumada? Nie musisz tu być. Pracujesz na zapleczu.
Nie szkodzi. Lubię ją. I jest ładniutka.
Dzwoń do niego. Znaleźli ją.
Dzięki, suko.
Itoi, gdzie prezes?
Pan Goya właśnie wrócił z Szanghaju.
Spółka ma zielone światło?
Nie. To mała grupka millenialsów. Makroinwestorzy.
W poniedziałek pójdzie komunikat.
Fajnie.
Jestem ciekaw.
Tam?
W tamtym pokoju.
Wolno mi? Jestem nowa.
Zaciśnij pośladki.
Może obsadzimy tych trolli z internetu?
W końcu to reality show.
Ciekawy pomysł.
Na Zachodzie uczestnicy często popełniają samobójstwo.
Tak, około trzydziestu...
No to...
przebijmy ich.
Sponsorzy się nie wycofają.
Chiharu?
Mamy to, czego szukałeś.
Dziesięć minut przerwy.
Itoi, za mną.
Nagrana przez grupę do spraw oszustw z Osaki.
Kiedy?
Dziś w południe.
Neri współpracuje z naciągaczami?
Jest trenerką trzeciej bazy.
Wydaje polecenia łapaczom.
A co to za jedni?
Dłużnicy, włóczędzy, ludzie na zasiłkach.
Ci na dnie.
Śmiecie.
- Itoi? - Tak?
Chcesz być śmieciem?
Nigdy.
Chodź tu.
Ta kobieta była na twoim miejscu.
Różni was to, że ona skradła mi serca i zwiała.
Kiedy ją wyciągniemy?
Najpierw zrób rozeznanie.
Naciągacze z Osaki często mają plecy.
Dobrze. Coś jeszcze?
Zostało trochę czasu.
Nie używaj rąk.
Spora kolejka.
Zawsze tak jest?
Nieźle!
Musi być fajnie.
Podoba mi się.
W Osace odbyły się targi Expo 1990.
Gubernator postanowił uprzątnąć miasto.
- Tak samo było z fawelami. - Czym?
Przed olimpiadą w Rio wojsko zlikwidowało slumsy.
Cicho, nowa.
Kontynuuj.
Jedna decyzja może całkowicie odmienić miasto.
Skończyły się zabawy z dziwkami w łaźniach.
Przyjeżdża tu mniej robotników.
Już nie jest tak fajnie.
Hej.
Do łaźni, Profesorze?
Zapłacisz za mnie?
Znów przegrałeś?
Tak.
Obiecuję, że następnym razem oddam.
Dobra.
- Rusz się, a dźgnę cię w jaja. - Spokojnie, panienko.
Dawaj portfel.
Hitoshi Zama, 19 lat. Dlaczego za mną chodzisz?
Jestem od Yashira.
Miałem odwiedzić jego siostrę, gdy będę w Osace.
Trzeba było tak od razu.
Chciałem.
Pokaż się jeszcze raz, a cię pochlastam.
Ciekawe, czy jedli tu po robocie.
- Kto? - Trenerka i łapacz.
Pewnie.
Przekręt nie wypalił. Nie zarobili.
Dobra trenerka przyszłaby tu z łapaczem
i postawiłaby mu żarcie i picie.
Ja bym tak zrobił.
Ile lokali jest przy Jan Jan Yokocho?
Jakieś 30. Łącznie z barami.
Sprawdzimy wszystkie w półtorej godziny.
Słuchaj, nowa.
W tym mieście nikt nie donosi na klientów.
Nigdy o tym nie słyszałem.
To akurat się nie zmieniło. Na tym opiera się Shinsekai.
Długo znasz to miejsce?
Tata mnie tu przyprowadzał.
Grał w shogi,
a ja właziłem na wieżę Tsutenkaku albo wcinałem ścięgna wołowe.
- Ścięgna wołowe dwa razy. - Robi się.
Za dużo pieprzu.
Wagarowałeś?
Patrz, ile pieprzu.
Mnóstwo.
Też sobie doprawiłeś.
Nie aż tak. Nie czujesz smaku?
Spróbuj.
- Za poniedziałek! - Za poniedziałek!
RADA WSPÓLNOTY W OSACE
Cześć.
Kwity z podróży. Płaciłam gotówką.
Ile wyszło?
Razem 303 650 jenów.
Końcówkę poniżej 10 000 zaokrąglamy. Paszport.
Zrobione.
Tu masz drugi.
Hinako Goto, 40 lat.
Tylko ten się nadawał. Przedstawiaj się tak przez telefon.
- Sekretarka? - Tak. Zdjęcia?
Kiedy przyjadą?
Za miesiąc.
Wezmą ślub, dostaną obywatelstwo i się rozwiodą.
Przekręty ślubne za długo trwają. Utrapienie.
Lubię wyskoczyć za granicę.
Kiedy następny raz?
Na razie koniec z szukaniem panien młodych.
Pytam o normalną robotę.
A, tak.
Może jutro. Albo za tydzień.
Dziś bez dniówki?
A ty ciągle o forsie.
Wróciłam w nocy i poszłam do pracy.
Nawet się nie rozpakowałam.
I chcę zapłacić łapaczowi.
Dzięki. Spadam.
Dokąd?
Dziś do Rezydencji.
Masz inne miejscówki?
Pewnie. Ukrywam się.
Spokojnie. Przy mnie nic ci nie grozi.
Nalej mi spirytusu.
Zgaś papierosa. Spirytus jest łatwopalny.
Przez ten rok byłaś bezpieczna.
Racja.
Wcześniej wałęsałaś się po kraju,
dorabiając na basenach i w domach opieki.
Trzeba było tu wrócić.
- Byłaś za granicą? - Tak.
Przez dwa tygodnie.
Filipiny, Tajlandia, Malezja.
Pracoholiczka.
- Powiedz. - Co?
Kim jest Zama?
Wielkim śmieciem.
Nie poznasz Takagiego, zadając się ze śmieciami.
Nie zadajemy się.
Tacy jak on szybko umierają. Trzymaj się od niego z daleka.
Siostrzyczko, gadasz jak mama.
Tak?
Jestem urocza?
Kto to?
A konkretnie?
Tamta dziewczyna.
To ja. Niżej jest brat, ale się go wyrzekłam.
Neri na pewno ma ciężko. Niezłe ziółko z ciebie.
Co?
To był długi dzień.
CZTERY DNI PÓŹNIEJ PIĄTEK
- Shimabukuro? - Dzięki.
- Terio? - Dzięki.
Trzymaj. I Sony.
Dziękuję.
PIN-y są na odwrocie kart.
Shimabukuro,
nie robisz postępów.
Pięćdziesiąt koła za czynsz. Zostaje 60 tysięcy.
Combo wziął 20 zaliczki. Minus czynsz. Zostaje 70.
Obyś kiedyś został mistrzem.
Żebyś wiedział.
Następna grupa gotowa?
Nie ma Mandali.
Marudził wczoraj.
Mandala?
Hej!
Mandala.
Mój szalik!
Co powiedział?
Słyszy pan? Jesteśmy w szpitalu.
Rozumie mnie pan?
Tatku!
Zabiję cię!
Tatku.
Na wózek!
Tatku, to ja, Neri. Jestem przy tobie.
Mała Neri?
Ile masz lat? Piszesz jak dziecko.
Komputer w głowie mi wysiadł.
Nawet go nie masz.
Najnowszą wersję.
Neri. Odbierasz kasę?
Tak.
Trzynaście osób. Razem 965 tysięcy jenów.
Trzynaście? Kogo brakuje?
Mandali. Zawiozłam go do szpitala.
Potrzymają go tam, żeby wyłudzić pieniądze?
To poważna sprawa. Dostał zapalenia wątroby od picia.
Co z tego? To stary menel. Nikomu niepotrzebny.
To Mandala. Był twoim wspólnikiem.
Dlatego się nim opiekuję.
I nie wspólnikiem, tylko ochroniarzem. Stopień niżej.
Dbał o mnie.
Dość już tego.
Twoja kasa za skauting. Tam masz trzy listy.
Zagoń Yashira do roboty.
Jego CV to istna kartoteka. Jesteś pewna co do niego?
„Słoneczne Wzgórze”.
Osiedle z lat 60. Dwa tysiące domów. Głównie staruszkowie.
Na trzech listach powinno być co najmniej sto celów.
Typowanie zajmie tydzień.
Przebierz się.
Jasne.
Idziemy, Jo.
Już się poprawiłem. Dziękuję.
Jest, jak było, durniu!
Tylko sto kawałków za tydzień pracy? To wyzysk.
Powinienem mu przywalić.
Pewnie starzec ma mnóstwo wrogów.
Buchnij mu portfel. Zdziel go cegłą w uliczce.
Lepiej nie.
Narób mi wstydu, a się ciebie wyrzeknę.
Myślisz, że to takie proste?
Kim jesteś dla Takagiego? Dajesz mu dupy?
Ohyda! Mówiłam ci, że to przyjaciel mojego ojca.
Znam go od dziecka.
- Ma skitrane co najmniej dwieście baniek. - Pewnie więcej.
Zawsze byłeś głupi.
Same z tobą kłopoty. Po co cię mu w ogóle przedstawiałam?
- Mamy szorstkie relacje. - Szorstkie i do bani.
Jak to będzie po angielsku?
Rotten edge.
Jasne?
Jaka mądra!
Uczyłem się angielskiego w pierdlu.
Ale nie znałem rotten edge.
Musiałbym posiedzieć pięć lat.
Odpalaj.
Ktoś tu jest.
Kto?
- Obyśmy ustalili coś w sprawie taksówki. - Na nic nie liczę.
Policja. Jestem Yukawa.
Satake. Ma pan chwilę?
Badamy telefoniczne przekręty.
Tak się okrada starsze osoby.
Cztery dni temu facet wsiadł do taksówki w Nishi Yodogawa.
W poniedziałek o 11.45.
Chcemy pomówić z kierowcą.
To pewnie był Tsuji.
Tak?
Mówił, że trafił mu się beznadziejny kurs.
Beznadziejny?
Więcej nie wiem.
Niedobrze.
- Tsuji ma dziś wolne. - Zadzwoni pan do niego?
Jest na wyścigach łodzi. Lubi zakłady.
- Ma pan jego zdjęcie? - Pewnie.
Będzie w sektorze trzecim. Prawie zawsze jest sam. Rozpoznacie go.
1-3 Wschód. To tu.
Trzy ary ziemi i dwa mercedesy.
Hiroshi Kurosawa, 72 lata. Handlował kontraktami w 1998.
KUROSAWA
Kto tam?
Hagawa z Daido Securities.
I Yamaguchi.
Nie mam nic wspólnego z Daido.
Przychodzimy z informacją
dla inwestorów o systemie, który zastąpi NISA.
Słyszał pan o JGOTS?
Tylko o NISA.
Wygasa z końcem marca.
Zastąpi go JGOTS, który ma wyższe limity.
Chętnie przedstawimy panu nowy system.
Dzieci są już na swoim. Mam troje wnuków.
- Gdzie mieszkają dzieci? - Syn w Narze.
Jak mówiłem, ulga podatkowa potrwa pięć lat.
Jeśli pana syn otworzy własne konto,
może ją wydłużyć o kolejne pięć.
Później przyślemy umowę. Proszę ją uważnie przeczytać.
A potem podpisać i odesłać.
Może być bez pieczątki.
- Podpisać za siebie? - Tak. Własnym nazwiskiem.
Proces trochę potrwa. Dostanie pani umowę za 30 lub 40 dni.
Nie da się wcześniej?
Wiem, że opieka nad seniorem jest trudna, ale mamy ponad tysiąc zgłoszeń.
Pobieramy opłaty dopiero po przyjęciu do ośrodka.
Rozumiem.
W tych czasach nie można nikomu ufać. Pełno oszustów.
Mówili, że są z policji. Ale skąd miałam wiedzieć?
Ocena domów?
Od jeden do pięć? Według mnie cztery.
A tamtej kobieciny?
Raczej dwa.
Czeka na dom opieki. Jest w kropce.
Rząd nic nie robi.
Trzy konta warte siedem milionów.
Piętnaście baniek oszczędności. Dziewięć w funduszach.
Po co to mówiła?
Chwyta się wszystkiego.
Straci forsę.
Już słyszę, jak ją urabiają.
Żerowanie na starszych ludziach.
Mówisz o politykach?
O Takagim.
Trzeba rolować, kogo się da.
Tak mówił Takagi, gdy wróciłam do Osaki.
Kiedy ogłuchłaś na lewe ucho?
Trzy lata temu.
Co się stało w Tokio?
Nie powiem.
W Wakayamie strasznie biedowaliśmy.
Płakałem, bo chciałam kakao.
Zalałaś cukier gorącą wodą
i kazałaś mi mieszać, aż cały się rozpuści.
Mówiłaś, że mi posmakuje.
Mieliśmy dużo cukru.
O co ci chodzi?
Spuśćmy mu manto i zabierzmy książeczkę bankową.
Opanuj się, zjebie!
Ciszej.
Pośle za nami osiłków.
Uciekniemy.
Takagi to nie byle oszust.
Sam jestem psychopatą.
Serio. Nie żartuję.
Poważnie!
Naprawdę.
- Oczywiście. - Nie wierzysz?
Jestem!
Jeszcze dwa.
Szybko poszło.
To Tsuji.
Panie Tsuji? Policja. Przepraszamy za kłopot.
W Nishi Yodogawa trafił się panu beznadziejny klient. To był on?
Zgadza się.
Dlaczego beznadziejny?
Jakieś dziesięć lat temu
był taki szpital, który wykorzystywał bezdomnych.
- Trąbili w wiadomościach. - Okradali opiekę społeczną?
Żona premiera przyjaźniła się z dyrektorem.
Była w zarządzie szpitala.
Fotografował się z nią.
Premier zaprosił go na jesienny festiwal.
Zapomniałem, jak się nazywał. Ale twarz pamiętam.
Gdzie go pan wysadził?
Na parkingu przy ulicy Taisho.
Kiedy sikałem, wsiadł do mercedesa, którym odjechał.
Jakiego koloru?
Był czarny. I nowy.
Widział pan tablicę?
Nie.
To był parking abonamentowy?
Tak.
Dziękujemy za pomoc.
Zamknij, gdy będziesz wychodził. Położę się.
Źle się czujesz?
Będzie mecz Minnesota Timberwolves.
Co to?
Drużyna NBA.
Uwielbiam Minnesotę.
Minnesotę Fatsa, Minnesota Twins i tak dalej.
- O czym ona gada? - Minnesota Fats?
Śnię o Minnesocie.
Dobranoc.
Siostrzyczko?
Robota łapacza jest ryzykowana?
Bardzo. Ostatnio na miejscu roiło się od glin.
Ile miała forsy?
Aż 5,2 miliona.
Ile z tego masz?
Pięć procent.
Czyli 260 tysięcy.
Takagi daje mi 300, w tym 40 dla łapacza.
Zgarnęłaś 260 koła za godzinę pracy. Ładnie.
Jeśli łapacz wpadnie, dorwą nas wszystkich.
To ryzykowne.
Za typowanie celów nie ma zarzutów.
I dostaje się dolę. Łatwizna.
Możesz typować, dzwonić i odbierać hajs.
Nie chcę wdepnąć na całego.
Popracuję jeszcze rok, odłożę kasę i wyjadę w tropiki.
Będę się pluskać w morzu. Tylko tego mi trzeba.
Na Okinawę?
Do Polinezji.
Polinezji?
Odwiedzę wszystkie 118 wysp. Popływam na każdej plaży.
Co w tym fajnego?
Tam zacznę życie od nowa.
No proszę.
Wszedłem od razu.
Mówiłam, że cię pochlastam.
Miałem się nie czaić.
Powiedz jej!
Zaczekajcie!
Bracia Zama są z Tokio. Zabiorę ich do kasyna.
Odpuść im.
Czekacie na transport?
Pewnie tak.
To jedyny przystanek?
Jest jeszcze salon gier.
Kto go prowadzi?
Białe Owce. Gałąź rodziny Shirate.
Ilu ludzi?
Ilu?
Dziesięciu.
- Tylu nie utrzyma się z hazardu. - Pewnie zarabiają na tym.
Ludzie ćpają w kiblu.
Idziesz siusiu?
Na dwójkę.
Nie powiedziałeś jej?
Żartujesz? W życiu.
- A jeśli trzeba będzie zrobić to dzisiaj? - Dziś mamy spotkanie.
Jesteśmy gotowi.
Są dwa wozy. Wsiądźcie do tego po lewej.
- Co? - Jedziemy!
Daleko to?
Nie wiem. Raczej tak.
Do zajazdu czy chatki?
Wątpię, że do zajazdu. Ostatnio byliśmy w chacie z bali.
Ile bierze kasyno?
Jeden procent od wygranej.
Nie płać z góry.
Hazard z siostrą. Ale fajnie.
Jestem twoją przyzwoitką.
Ile wzięłaś?
Dla ciebie nic.
I tak wygram.
Co to za miejsce? Kręcili tu film?
Kiedyś był tu plan. Już go nie używają.
Nakręcili tu coś o samurajach.
Sala jest na tyłach.
Kości w kubku.
Siadajcie.
Tędy.
Dzwonić można tylko z podwórza i tego pokoju.
Wracają wspomnienia.
Jak to?
Nowi goście.
Ale tłum.
Kości rzucone.
Obstawiajcie.
Prędzej.
Obstawiajcie.
Pieniądze na stół.
Śmiało.
Obstawiajcie.
Pieniądze na stół.
Przepraszam.
Chwileczkę.
Gotowe!
Tutaj też.
Zaczynamy.
- Cztery i jeden dają pięć. - Pięć.
Ktoś obstawiał pięć?
Są dane.
Krewetki chili? Nie sądziłem, że lubisz ostre, szefowo.
Taksiarz mówił prawdę.
Merol należy do Seji Takagiego.
Byłego dyrektora tamtych szpitali.
Tu są akta.
Dziękuję.
Zaczynamy!
Cztery i dwa dają sześć.
- Sześć? - Tak.
Co mówiłem?
Wycofaj się. Przegrywasz.
- Pierwszy raz, panienko? - Co?
Nie słyszę na lewe ucho.
Pierwszy raz?
To dla mnie nowość.
To jej kasyno?
Pani Hayashita. Jest od bukmacherki.
Czyta w jaskini hazardu?
Fenomenologię ducha Hegla.
Twierdził, że przestępczość jako zjawisko może być dobre.
Kiedy bezdomny trafia do szpitala,
rząd pokrywa koszty leczenia.
Ten oszust okradał państwo. Zlecał badania i zabiegi,
żeby trzymać pacjentów w szpitalu.
Wielu zmarło.
Szpital zamknięto, ale Takagi uniknął odsiadki.
Dyrektor szpitala się przyznał i popełnił samobójstwo.
Albo go zamordowano.
Takagi ma powiązania z yakuzą i politykami.
Prawdziwy oszust.
W marcu 2008 założył fundację.
Wykiwał system. Teraz go dopadnę.
Nie możesz.
Była premierowa jest w zarządzie Wspólnoty Osaki, fundacji Takagiego.
- Przecież... - Jest nietykalny.
To rozkaz z góry?
A jeśli łapacze i dzwoniący go wsypią?
To pomoże?
Dobrze gadasz, nowa!
Szef się zgodzi, jeśli nie zaczniemy od Takagiego.
Przeniosę was do innego zespołu. Do Tygrysów.
Ja też się załapię?
Chcesz ją?
Mogę pomyśleć? Widzisz cokolwiek?
Mam sokoli wzrok.
Trzeba będzie ją niańczyć.
Więc życzę powodzenia.
To kalmar kung pao.
Mamy jedynkę.
Tak, kurwa!
Dziękuję.
Dziś nie przegrywam. Oby tak dalej, a będę miał wszystko, czego pragnąłem.
- To nie fair. - Spokojnie.
- Halo? Słyszysz mnie? - Profesor? O co chodzi?
Mandala wyszedł ze szpitala! Odbija mu.
Szuka jakiejś kobiety.
Gdzie Naomi? Gdzie ją ukrywasz?
Musicie mnie odwieźć.
To pilna sprawa.
Młoda dama chce wyjść.
Jeśli stać ją na toro.
Odwieziemy cię, jeśli podżyrujesz Jo ewentualne toro.
Co to znaczy?
Pożyczkę.
Poważnie?
Super!
To nie fair.
Dobra.
To ona!
Profesorze! Combo!
Boxer z paroma ludźmi szukają go w Shinchi.
Dlaczego tam?
Mandala szuka Naomi, dziewczyny, którą sprzedano tam dziesięć lat temu.
Jeszcze tam jest?
Nie.
Pomóż Mandali.
Cholera! Przegrałem! Te same kości trzy razy z rzędu?
Cztery i dwa dają sześć.
Szóstka.
Ma ktoś szóstkę?
Jo, odpuść. To koniec fartu.
Będziesz dalej przegrywał.
Pierdol się. Los się odmieni.
Szczęście do mnie wróci.
- Ale... - Jeszcze jedna pożyczka.
Pożyczył pan za dużo.
- Proszę. - Nie mogę.
Pożycz mi forsę.
- Nie mogę. - Zaraz oddam. Pożycz!
Panie Yashiro?
Za mną.
- Przyślij Takuyę, gdy wróci. - Dobrze.
Nie wiem, od czego zacząć. Kto słyszał o czymś takim?
Zabójca pożycza kasę od klienta, który prowadzi kasyno?
Pożyczyłeś dwa i pół miliona.
Za sprzątnięcie celu macie dostać trzy miliony.
Wiedziałeś, Zama?
Od Yashira.
Jesteśmy ci winni tylko pół miliona.
Nie!
Miał być milion na łebka,
a nie trzy miliony razem.
Racja. Zróbcie swoje, a dostaniecie po milionie.
A ja?
Odliczymy ci od długu.
Jeśli się wywiążecie, będziesz nam wisiał półtorej bańki. Jeśli nie, dwie i pół.
Odsetki to 10 procent co 10 dni. Masz 10 dni na spłatę.
Kiepski moment. Ale załatwcie to dzisiaj.
Jak Chieko Naniwa.
Kto? Co to znaczy?
Poinstruuj ich i odwieź.
Dobrze, szefowo.
A broń?
Takuya wam da.
Musimy ją sprawdzić.
To nie mój problem.
Mówiłem mu.
Nie mój problem!
Wycofujesz się?
Przestań.
W porządku?
To twój debiut w Kansai. Nie nawal, jeśli chcesz tu pracować.
Yahiro jest stąd. O niego się nie boję.
I siostra za niego ręczy.
Nie ma z tym nic wspólnego.
Bzdura. Pożyczka jest na was oboje.
SOBOTA, GODZINA 0.01
Układ pomieszczeń. Tylne drzwi są otwarte.
Nie czytam kanji.
To wasz cel. Właśnie gra w madżonga.
Jest ich czterech.
Pozostali trzej to gnoje. Jeden strzał i zwieją.
W razie czego ich sprzątnijcie.
Kim on jest? Dlaczego ma zginąć?
Jesteśmy agencją zabójców i pośredniakiem w jednym.
Zlecamy robotę ludziom z zewnątrz.
Co on zrobił? Powiedz.
Zmotywujesz nas.
Jest sędzią.
Morderca dostał wyrok śmierci.
Po apelacji sędzia zamienił go na dożywocie.
Dlaczego? Bo zginęła tylko jedna dziewiętnastolatka.
Ponura sprawa. Nie umarła szybko.
- Serio? - Tak.
Sędzia złagodził też wyroki innym.
Wielu chce jego śmierci.
Pamiętacie, gdzie się spotykamy?
Na tamtym moście.
Właśnie.
Co to?
Damska łaźnia?
Czekaj.
Na co? Pewnie ma fart.
Tutaj.
Ty.
Fart.
Teraz ty.
Co?
Nie mogę się pośmiać?
- Richi! - Pon!
Jak to? Poważnie?
Dziękuję bardzo.
Zobaczymy teraz.
Nie.
Ron, 1300!
Co to, kurwa, jest? Gówniane rozdanie!
Patrzcie! Prawie wygrałem! Udławcie się gównem!
Jebane matoły.
Co jest?
Stój!
Stój, chuju!
Bo strzelę.
Nie uciekasz?
Byłem o jeden kamień od wygranej.
Szkoda.
Wiem. Jestem wkurzony.
„Szkoda”.
Szkoda? Dobrze powiedziane.
Twoje słowo.
Serio? Moje?
Drżysz.
Nie chcę strzelić.
A ja nie chcę oberwać.
Mogę iść? No to wychodzę.
Obaj żyjmy długo.
Właśnie.
Panie sędzio?
Ty go dźgnąłeś.
Jasne?
Chciałem, żeby się wprowadziła.
Byłeś zakochany.
Tylko o tym myślałem w szpitalu.
Przykrzyło ci się?
Byłem sam jak w kawałku „Solitaire”.
The Carpenters?
Chcecie zagrać w pasjansa?
Gramy!
- Szefie? - Mandali znów odbiło?
Już się uspokoił.
Akurat. Mów, co się stało.
Rozwiążę wasz zespół, jeśli tak dalej pójdzie.
Uciekłeś.
Toru dał dupy.
Uważaj, co mówisz.
Dajesz dupy, umierasz - twoja wina. I tyle.
W sumie racja.
Zatrzymaj spluwę.
Dlaczego?
Mam pomysł. Możemy zrobić coś jeszcze.
Co?
Włam.
Teraz? Tutaj?
Zgarniemy po 40 czy 50 milionów.
Zabiję cię, jeśli mnie wykiwasz.
Ile masz nabojów?
Jeszcze siedem lat temu miał pełnomocnictwo do mojego konta.
Mandala?
Tak. To uczciwy człowiek.
Nie wziął ani jena.
Pracowałby tu, gdy nie zbzikował.
Odbija mu tylko czasami.
Zwykle jest przydatny.
Weź go sobie, jeśli chcesz.
Jest problem z twoim byłym chłopakiem.
Co?
Chodzi o Goyę?
Wie o tym miejscu.
Nie musisz uciekać. Tylko obserwuje.
Boi się góry. Nic nie zrobi.
Ptaszyna dorosła i wróciła do gniazda.
Ochronię cię.
I jeszcze coś. Nie mów nikomu.
Namaszczę cię na moją następczynię.
Przynieś drugą flaszkę spirytusu.
Dobrze.
Uwinęłaś się.
Mogę o coś spytać?
Masz źle w głowie.
Pytasz, mierząc do mnie?
- Myślisz, że się z tego wywiniesz? - Grozi nam.
Stul pysk!
Twoja siostra by się wykurzyła, gdyby to widziała.
Otwórz sejf.
Wiesz, kto za mną stoi? Odpowiedz!
Jedno słowo i was sprzątną. Rozerwą na strzępy.
Pocisz się. No strzelaj!
Wal!
Zamknij się!
Rusz dupę.
Pomyłka.
Jo, twojej siostrze pękłoby serce.
Otwieraj.
Wściekłaby się.
Otwieraj, kurwa!
Co wy odwalacie?
Nie strzelaj! To moja siostra.
- Odpowiedz! - Ty suko!
Nie strzelaj!
Stój!
Palant!
- Nie! - Neri! Zadźgaj go!
Chce mnie zabić!
Pomóż!
Yashiro!
Zabiję cię!
Złaź, skurwielu!
Siostro, pomóż! Zostaw mnie!
Przestań! On mnie zabije!
Wybacz mi.
Co ty? Tak traktujesz ojca?
Wezwij karetkę. Weź moją działkę.
Pomóż mi, Yashiro. Proszę.
Zamknij się.
Był twoim ojcem?
Przykra sprawa.
Ani trochę.
Odegrałam się.
Rozumiesz?
Tak.
Skąd masz spluwę?
Od tamtej kobiety z kasyna.
Kazała nam kogoś sprzątnąć, ale daliśmy ciała.
Zginął brat Zamy.
Co za noc!
Pozbądźmy się ciała. Potem przeliczymy hajs.
Nie ciekawi cię, ile ma na koncie?
Jeśli nie znajdą ciała, nikt się nie dowie.
Przez jakiś czas nikt się nie połapie.
A osiłki?
Coś wymyślimy.
Ktoś wie, że Hitoshi tu był?
Nie.
Wypłacimy jego forsę i wyjedziemy.
Sęk w tym, że...
Co?
Mam dług.
Przecież wygrywałeś.
Wyszłaś i fart mnie opuścił.
To moja wina?
Mówili, że podżyrowałaś pożyczkę.
Ile?
Dwa i pół miliona.
Zlecili ci zabójstwo, a ty pożyczyłeś od nich forsę?
To chyba nowość.
Przepraszam.
- Nawet o tym nie myśl. - Strasznie wielki.
Proszę, nie.
Poważnie. Nie mogę.
Jest ogromny.
Sam go wyniosę. Pozwól mi.
Nie ma sensu go ciąć. W kawałkach też będzie ciężki.
Sam go wyniosę.
Po co ci pomagałam?
Bo mnie kochasz.
Zawiń ich obu.
W brezent?
Tak. Przynieś z magazynku.
Dobra.
Coś cię bawi?
Kazałaś mi przynieść brezent, kiedy zabiłem ojca.
Jak za starych czasów.
Idealna z nas drużyna.
Mama cię nienawidziła.
Ciężki jak cholera.
Rzuciłeś palenie?
W więzieniu. Za drugim razem.
A ty?
W Tokio.
Nie mieliśmy doświadczenia, gdy grzebaliśmy mojego ojca.
Zajęło dwa razy dłużej.
Nie mieliśmy nawet bryki.
Ja miałem 13 lat, a ty 15.
Tamta górka była strasznie stroma. Jak się tam wspięliśmy?
On też był palantem. Cuchnął wódą. Często mnie bił.
Miałaś 14 lat, gdy cię zgwałcił?
Robił to przez rok.
Uratowałem cię.
Pamiętaj o tym.
Łatwo poszło.
W noc jego śmierci spłonęła cukrownia.
Dostaliśmy odszkodowanie.
Słodki zapach płonącego cukru... Cudownie.
Przy autostradzie jest motel.
Motel?
Umyjemy się i przebierzemy.
Ja i ty w motelu?
Wyglądamy podejrzanie w tym mercedesie.
Tylko spójrz!
Co to?
Łóżko się obraca!
Zajebiście! Obrotowe wyro!
Jakieś powolne.
Zobacz, Neri!
Co?
Hej!
Co tak długo?
Chodź tu!
- Idę. - Nie mamy czasu.
Wiem.
Nie obchodzi mnie twój wacek.
To ja podpaliłam cukrownię.
Dlaczego nie powiedziałaś?
Bo papla z ciebie.
Nie wygadałem nikomu o tacie. O tym też nie powiem.
Nie mamy szczęścia w życiu. Jesteśmy jak chwasty.
Chwasty?
Podnosimy się nawet podeptani.
Nie zadzierajmy nosa.
Zgarniemy forsę Takagiego i się podzielimy.
Potem się rozstaniemy.
Nie mów tak.
Nasze losy są splecione.
Załóżmy razem firmę.
Jesteś psycholem z umysłem trzynastolatka.
Zabijasz kogoś i podskakujesz z radości jak smarkacz.
Nie podskakuję.
Bierzemy forsę i się rozchodzimy.
Jeśli za mną pójdziesz, zgłoszę się na policję. Jasne?
Odpowiedz!
Jasne.
Dwie godziny snu i jedziemy.
Chyba nie jesteśmy spokrewnieni, prawda?
Niektórzy się bzykają mimo to.
Co chcesz powiedzieć?
Fiut to przyczyna wszelkiego zła. Nieważne czyj.
Łatwiej go odrąbać, gdy stoi.
Dobry Buddo.
Ej?
Co?
Obliż do czysta.
Znajdzie mnie wszędzie.
Umrę, jeśli nic się nie zmieni.
Wróciłaś po szesnastu latach.
Zrobię wszystko.
Pozwól mi zostać.
Masz cały dobytek w tej torbie?
Tak?
Przepraszam. Nie słyszę na lewe ucho.
To choroba?
Nie.
Uderzył mnie. Pękł mi bębenek.
Masz forsę?
Mam 550 jenów.
Dziś twoje urodziny.
Zapomniałam.
Karta tarota na 20 sierpnia to sąd ostateczny.
Anioł dmie w trąbkę.
„Nie daj się ponieść”.
„Nie trać równowagi”.
To przestroga anioła.
Idealny dzień narodzin. Dzięki komu?
Dzięki mnie.
Pamiętałem o twoich urodzinach. Nawet po twoim odejściu.
Wyobraź sobie, że mój but to twój tort. Obliż go do czysta.
Co to było?
Raportuj.
Mercedes?
Wyceniają go. Dowiem się jutro.
Zostały jakieś raty?
Nie. Pewnie zapłacił gotówką.
Sprzedamy zegarki?
Wygrawerował je. Zostaje nam czarny rynek.
Fakt.
Miał konta w czterech bankach.
Sankyo, Daido, Kyowa Fuji i Izumi.
Razem 82 miliony.
Mamy karty, ale bez PIN-ów.
Pewnie je zanotował.
Nie wiemy, gdzie.
Cztery cyfry. Może je zapamiętał.
Musiały coś znaczyć.
Mamy jego książeczkę bankową i pieczątkę.
Fakt, ale w razie wątpliwości mogą zapytać o PIN.
Sześć pieczątek. Której używał w bankach?
Dwie z kości słoniowej mają pełne nazwisko. Urzędowe.
A ta brązowa?
Z rogu byka?
Tej używał w bankach.
Trzymałby ją razem z pieczątkami urzędowymi?
Ukrył ją gdzieś.
Co jeszcze?
Trzy karty kredytowe.
Wyciągi z rachunków inwestycyjnych.
Nie ma do nich kart.
Jeszcze cztery banki.
Ile miał w akcjach?
Większość majątku.
Dwieście pięćdziesiąt milionów.
Razem to ponad trzysta.
Jak się sprzedaje akcje?
Przez telefon.
Podajesz numer rachunku, nazwisko i adres.
Po autoryzacji kasa wpływa na konto oszczędnościowe.
Da się ją wypłacić w okienku?
Nie.
Trzeba ją przelać.
Skąd wiesz?
Zajmowałam się tym w Tokio. Byłam sekretarką.
Gdzie znajdziemy numer konta?
Wiem.
Poszukajmy przelewów z banków inwestycyjnych.
Jest.
Miał konto w banku Sankyo.
Spływały tu przelewy z czterech innych.
Sprawdzone.
Skrupulatny księgowy.
Dlaczego to zamknął?
- Podzielmy się robotą. - Czego szukamy?
Co?
Nie słuchałeś?
PIN-u, pieczątki bankowej
i tak dalej!
Sprawdzone.
Ma pan chwilę?
- Był pan umówiony? - Policja z Osaki.
Zastałem Yuri Sakitę?
Myje klientce włosy.
Długo to potrwa?
Jeszcze dziesięć minut.
Szukamy Eijiego Konumy.
Okradł kogoś?
Wczoraj aresztowaliśmy łapacza i czujkę.
Mówią, że on ich zwerbował. Byli razem w gangu motocyklowym.
Popytaliśmy,
ale wasi sąsiedzi nie widzieli go od dawna.
Kiedy wyjechał?
Pół roku temu.
Mam notariusza w rodzinie. Pomógł mi się go pozbyć.
Odzywał się?
Ostatnio dzwoni.
- Ma pani jego numer? - Kasuję za każdym razem.
Pamięta pani jego znajomych?
Przedstawił mi kiedyś faceta z klubu, w którym często bywał.
Miał kolczyki w uszach i nosie. I chyba tatuaż.
Nie pamiętam imienia.
Czy Konuma ma tatuaż?
Na lewym barku.
Czerwonego smoka ze skrzydłami.
NIEDZIELA
Do roboty!
Sprawdzone.
Jest. Hebanowa.
Na pewno bankowa.
- Teraz potrzebny nam PIN. - A jeśli nie znajdziemy?
Każemy komuś podszyć się pod Takagiego i wystąpić o nowy PIN.
To za długo potrwa.
Słyszysz?
Odbierzesz?
Mówi Hiraoka.
Witam.
Kto mówi?
Goto.
Słyszałem o tobie.
Nie odbiera komórki ani służbowego, więc dzwonię na ten numer.
Dasz mi pana Takagiego?
KTO DZWONI?
Wyszedł. Mogę spytać, skąd go znasz?
Pracujemy razem.
Przy księgach?
Nie tylko.
Sęk w tym,
że pan Takagi pozbył się komórki. Mówił, że to za duże ryzyko.
Coś się stało? Będą kłopoty?
Parę dni temu byli tu ludzie z Tokio.
Kłócili się.
Wczoraj
pan Takagi powiedział, że musi się zaszyć.
Zaszyć? Gdzie?
Chyba w jakimś hotelu z termami. Rezerwował przez telefon.
Pojechał autem?
Tak, mercedesem.
Jak to? Mamy robotę.
Mogę wam załatwić łapacza.
Pogadam z chłopakami.
Jeśli pan Takagi się odezwie,
powiem mu, żeby oddzwonił.
Poproszę. Dziękuję.
Dobrze ci poszło.
Oszuści to potwory.
Niełatwo ich nabrać.
Zdążymy wyciągnąć kasę, zanim nas dopadną?
Mamy mało czasu.
Potem się pożegnamy.
Będę tęsknił.
Pa, pa.
Rotten edge.
Akt własności Rezydencji.
Wezmę.
Po co?
Sprezentuję go mieszkańcom.
Daj im forsę.
Nie. Przepuściliby ją.
Najlepiej dać akt profesorowi.
- Mandala! - Co z nim?
Siedem lat temu prowadził rachunki Takagiego.
- Muszę iść. - Co?
A jeśli ktoś zadzwoni?
Nie odbieraj.
Tak jest.
Gdzie Mandala?
Gra w pasjansa.
Nie przeszkadzaj.
Gdzie on jest?
Na dole. Do końca i w prawo.
Do końca i w prawo. Dzięki.
Grasz w pasjansa?
Tylko w to się tu gra.
Nie pijesz?
Na trzeźwo jaśniej myślę. Właśnie to odkryłem.
Mogę cię spytać o przeszłość?
- Odległą? - Sprzed siedmiu lat.
Byłem wtedy yakuzą.
I pełnomocnikiem pana Takagiego w bankach.
Dlaczego mówisz o nim „pan”?
To twój ojciec.
Chciał, żebym tak mówiła.
Nie rozumiem.
Kiedy byłam mała, dawałeś mi wszystko, co chciałam.
Mała Neri była słodka.
Mała Neri chciała zabić tatusia.
Sprzedał mamę i mnie właścicielowi cukrowni z Wakayamy.
Po jego śmierci żyłyśmy z pieniędzy z ubezpieczenia.
A potem mama...
Wyrolowali ją?
„Trzeba doić ludzi za wszelką cenę”.
Tak mawiał tata.
Chciałem go powstrzymać.
Mama powiesiła się przez niego.
Dlaczego wróciłaś?
W Tokio żyje diabeł.
Katował mnie.
Słyszę tylko na jedno ucho.
A to skurwiel.
Ściga mnie wszędzie. Gliny nie pomogą.
Schroniłam się u Takagiego, choć go nienawidzę.
Zimno tu.
Pójdziemy do mnie?
Dobrze.
Robiłem okropne rzeczy i zasłużyłem na śmierć.
Ale zanim umrę, chcę komuś pomóc.
Zabiję dla ciebie tego diabła z Tokio.
Takagiego też mogę zabić.
Dałbym radę.
Postawiłabym na ciebie.
I wygrałabyś.
Sama zabiłam Takagiego.
Tak?
Wezmę jego forsę i wyjadę z kraju.
Problem w tym...
że nie znam jego PIN-u.
Byłeś jego pełnomocnikiem?
Więc o to chodzi?
O to.
Pamiętałem jeszcze rok temu!
Zapomniałem!
Nie przejmuj się.
Mógł zmienić PIN przez ostatnie siedem lat.
Nie.
Na pewno. To były ważne cyfry.
Zapytałem go kiedyś, dlaczego je wybrał.
I?
Powiedział, że to pamiętna data.
Po co ci ósemka?
Sierpień.
Powiedziałem mu, że to parę dni po 15 sierpnia, końcu drugiej wojny.
Łatwiej byłoby zapamiętać.
0 8 2 0?
Tak. Skąd wiedziałaś?
To moje urodziny.
Co jest?
Jego merol jest wart 5,5 miliona.
Powiedz, że sprzedamy go za gotówkę.
Potrzebne nam upoważnienie,
jego urzędowa pieczątka i jej numer rejestracyjny.
Załatwmy to dzisiaj.
Jest niedziela. Nie zdobędę numeru.
I handlarz nie ma tyle forsy.
Zdobędziemy numer.
W Osace mają otwarte okienka. Na przykład na stacji Namba.
Wypełnię papiery, jak wrócę.
I każdy salon wytrzaśnie sześć milionów nawet w niedzielę.
A PIN?
Mam go.
Ktoś dzwonił na jego komórkę.
Na tę od Hiraoki?
jiI na czerwoną.
Na dole czekają yakuzy.
Białe Owce?
Nie kojarzę ich.
Wejdę od tyłu.
Od ilu godzin nie żyje?
Od trzydziestu dwóch.
Powinni się zjawić żołnierze.
Tak szybko?
Dawniej, gdy szef milczał przez jedną dobę, wszczynano alarm.
Takagi był grubą rybą.
Podawał się za kierownika.
Trzeba to mądrze rozegrać.
Na razie wrócę do biura.
Czekaj na mnie w Bad Lands, tatku.
Podasz mi coś ze strychu, zanim wyjdziesz?
Boję się wchodzić na stołek.
Nadal masz halucynacje?
Obawiasz się mi zaufać?
Trochę.
Wszystko gra.
Od jakichś pięciu dni. Chyba.
Powiedziałam Mandali o Takagim.
Co?
Mówiłaś, że to czubek.
Tak jak i ty.
Znają go w banku Sankyo.
Wypłaci sporą sumę bez podejrzeń.
A jego dola? Nie mów, że jedna trzecia.
Zapłacę mu ze swojej.
A potem?
Nie twoja sprawa.
Zostawisz brata dla tego faceta?
Jest bardziej szurnięty niż ja.
Słyszysz? Pięć razy bardziej szurnięty.
I niebezpieczny.
Mandala czasami świruje, ale nie papla.
Nie wygadał, że Takagi był moim ojcem.
O ich przeszłości też milczy.
Jo.
Stawiam na Mandalę.
Rozumiesz? To się nazywa więź biedoty.
Kojąca myśl.
Na mnie nie postawisz?
Stawiałam, gdy miałam 15 lat.
Punkt obsługi klienta otwierają o 10.00.
Zdobądź numer pieczątki i sprzedaj merola.
Podstempluj list.
Spłać dług w kasynie forsą za samochód.
Dobrze.
Widzimy się w Bad Lands.
- Tak? - Gdzie jesteś?
Srałem i przysnąłem.
Czuję.
To wina nocnych zmian.
Yuri Sakita dzwoniła.
Kto?
Proszę usiąść.
Dziękujemy za przyjście.
Co powiedział Konuma?
Najpierw zamówmy.
Że wyjeżdża z Osaki, żeby zacząć od nowa.
Chce się spotkać i przeprosić.
To wszystko.
Co podać?
Kawę dla wszystkich.
Cztery z dolewką?
Powiedział, gdzie jest?
Nie. Nie chciałam wiedzieć.
- Powtórzę zamówienie. - Cicho.
To wszystko.
Wyświetlił się ten numer.
Bardzo dziękujemy.
Proszę nam pomóc.
Niech pani zadzwoni i zapyta, gdzie jest.
Wiem, że nie ma pani ochoty.
Ale jeśli się nam wymknie, naciągacze dalej będą okradać ludzi.
Musimy rozbić całą grupę.
Mam spytać o adres? Domyśli się.
Fakt.
Bez adresu.
Proszę spytać o dzielnicę Osaki. I co to za miejsce.
Niby od niechcenia.
Nie powiemy mu, że nam pani pomogła.
- Halo? - To ja.
- Yuri? - Tak.
Dziś mam wolne.
A ty?
Gdzie jesteś?
W Nakasakicho.
Mam tam koleżankę.
To mieszkanie?
Dawny budynek banku.
Czekaj.
To głos Neri.
Punkt obsługi klienta otwierają o 10.00.
Zdobądź numer pieczątki i sprzedaj merola.
Widzimy się w Bad Lands.
Takagi najpewniej nie żyje. Bad Lands to klub bilardowy.
Jesteś w kontakcie z kretem w policji?
Rozmawiamy bezpośrednio.
Gliny nie wiedzą, że Takagi zaginął.
Odwołaj obserwatorów.
Tak jest.
Neri nie zwieje, póki gliny nie wiedzą.
Wysłać porywaczy?
Zawiedli już dwa razy.
Sam to zrobię.
To zbyt ryzykowne.
- Kiedyś robiłem, co chciałem. - Twój ojciec wtedy żył.
Jesteś twarzą firmy wartej 50 miliardów.
Itoi, chodź tu.
Tak jest.
- Patrz. - Dobrze.
Neri jest niczym sarenka w lesie.
Ma uśmiech jak Mona Lisa.
Zależy mi na tobie.
Bardzo cię kocham.
Przyjmij mnie całego.
Neri.
Chcę wynająć cały lokal od dziś do wtorku rano.
Dobrze.
Wystarczy milion?
To za dużo. Trzysta tysięcy za dwa dni.
Mam gest. Dam milion.
Niech ci będzie.
Mandala i Jo niedługo przyjadą. Daj im jeść.
Mandala już jest.
Nie rozrabia?
Nie. Medytuje. Mandala, wierny pies.
Prawda, piesku?
Ignoruje mnie.
- Postaw tam. - Tak jest.
Odpal wóz.
Dobrze.
Chcę, żeby Neri miała twoje serce.
Twoje obelgi karmią moją duszę.
Pojadę do Osaki po konferencji.
Wezwę ochroniarzy.
Wezmę tylko ciebie.
A jeśli Neri odmówi?
Zbiegły niewolnik ma dwa wyjścia.
Wrócić do właściciela albo skończyć w kawałkach.
Przepraszam za wtopę.
To nic. I tak całkiem nieźle wyszło.
Prawda, Takuya?
Cel się przestraszył. Jest w szpitalu.
Uwinąłeś się.
Siostra mi pomogła.
Masz dobrą siostrę.
Dostanę kwit?
Na razie.
Coś jest nie tak.
Na pewno.
Są od Takagiego. Podobno wyjechał z miasta.
Pojadę za Yashirem.
Pomóc w czymś?
Kim jesteś?
Pytam jeszcze raz.
Kim jesteś?
Goto. Pracuję tu.
Trenerka trzeciej bazy?
A pani?
Arai.
Wołają na mnie Mama.
Eitetsu Tokuyama z rodziny Isei. Nie mam wizytówki.
Słyszysz, suko?
I?
Jestem głucha na lewe ucho.
Eitetsu Tokuyama z rodziny Isei.
Nie mam wizytówki!
Jest pani kierowniczką, a to żołnierze?
Ja? Kierowniczką?
Zajmuję się sprzętem. Nie powiedzieli ci?
Nie znam dzwoniących.
Pan Takagi wyjechał?
Zaszył się.
Mów wprost.
Ty też.
Masz jaja.
Wypatroszę cię.
Toku? To ty?
Goniec Mandali?
Beksa?
No proszę!
Coś ty za jedna? Nie jesteś Goto?
Córka Takagiego. Mała Neri.
Sprawa się gmatwa.
Toku, znasz ją?
Jest tutaj?
Na górze.
Nie poznałeś go?
Nie. Przedstaw mnie.
Dziś ma dobry dzień. Przywitaj się.
Dzień dobry. Miło poznać.
Jestem Yashiro.
Spójrzcie. Książki, dokumenty... Spakował wszystko i wyjechał.
Dlaczego nie odbiera?
Nie wiem. Pewnie ma drugi telefon.
Miał zadzwonić, gdy się urządzi.
Czyli kiedy?
Skąd mam wiedzieć?
Dziś nie dzwonił.
Może jutro.
Tyle wiem.
Nie tym tonem, suko!
Kurwa!
Kretynie! To córka szefa.
A jeśli się dowie?
Mój palec...
Tamaki? Zrób coś.
Zawiozę go do szpitala.
Bardzo boli.
Co robimy?
Takagi był szefem.
Miał większość udziałów.
Ja mam resztę.
Teraz rozumiem.
Przypomniałam sobie.
Jak tamci dwaj przyjechali z Tokio, Takagi powiedział:
„Nadciąga burza. Muszę się ukryć przez glinami”.
To bzdura. Prawda, Toku?
Kłamstwo.
Prawie mnie nabrałaś, gówniaro.
Pan Takagi nie musi bać się glin.
Steruje nimi poprzez przyjaciół w Tokio.
Wciskasz nam kit.
Tamaki?
Przywieź mi narzędzia, wracając ze szpitala.
Czas na tortury. Dwie, trzy godziny. Poczekam tyle, ile trzeba.
Taka agresywna niunia?
Mogła zabić Takagiego.
Rozpieścił córeczkę.
Masz rację, Mamo.
Rób, co musisz.
Weź wszystko, co do niego należy.
Tak jest.
Dobra.
Liczę na ciebie.
Odkąd mam menopauzę, nie znoszę widoku krwi.
Z doświadczenia wiem, że wszystko zależy od dystansu.
Dystansu?
Ustal odległość przed robotą.
Jak w aparacie.
Dystans społeczny to dwa metry.
Podchodzisz na dwa metry i strzelasz.
Świetna rada.
Gdzieś tam.
Zostaliśmy sami.
Lepiej uciekaj, póki możesz.
Pyskata jesteś.
- Kto cię nauczył wywijać nożem? - Takagi.
Tłukł mnie, a potem sprzedał. Miałam 10 lat.
SOS od Neri.
Biuro Takagiego. Szybko!
Siostro!
Gdzie jesteś?
Na górze!
Siostro!
Zostaw ją, pojebie!
Toku!
Nie wtrącaj się, dziadku!
Już nie żyjesz, kutasi łbie!
Chcesz jeszcze?
Co robisz?
Wokalizuję.
Dlaczego nosisz broń?
Jest snajperką.
Serio?
Wystąpię na olimpiadzie.
Rób swoje.
Tak jest.
- Tak? - Kwiaty dla pana Eijiego Konumy.
- Od kogo? - Od pani Yuri Sakity.
Policja! Wydział do spraw oszustw. Mamy nakaz.
Eiji Konuma?
Tak. Czerwony smok.
Chwila.
Co to za nakaz? Pokaż go, dupku!
Dla Konumy, pało!
Bzdura!
Godzina 14.10. Nakaz dostarczony.
Cholera!
Stać!
- Konuma! - Obstawcie wyjścia!
Ruchy!
Stój, skurwysynu!
- Stać! - Na górę!
Co jest grane?
O w mordę! Nie!
Szlag!
Odstrzeliłabyś mi gębę!
Tego się bałam.
Nie ruszać się! Stać!
Bierzemy wszystko.
Niczego nie dotykać! Zbierzcie się tu wszyscy.
Oszczędź mnie.
Pomożesz nam?
Pewnie.
Co zrobiłem?
Niemiły z ciebie typ.
Chętnie pomogę.
Zadzwonimy do twojego kumpla.
Jak mu tam?
Tamaki.
Zadzwonimy.
Powiesz mu to.
Czytaj.
Takagi dzwonił.
Słuchaj.
Mogę napisać suchy raport albo dodać swoje uwagi.
Na przykład: „Podejrzany okazał skruchę i współpracował”.
Oszuści, których można zresocjalizować, dostają krótsze wyroki.
Arai jest udziałowcem mniejszościowym. Zajmuje się sprzętem.
Jak ma na imię?
Tomoko. T O M O K O.
Już prawie. Powiedz wszystko. Ulży ci.
Księgowy jest właścicielem.
Gówno prawda!
Właściciel prowadzi księgi? Łżesz!
Mówię prawdę!
Takagi, ten księgowy, jest szefem.
Powtórz.
Takagi od tego skandalu ze szpitalem.
Ma większość udziałów.
Jasne. Takagi!
Aresztowany za posiadanie broni jest z rodziny Isei.
Gliniarze bywają przydatni.
Dziękuję za fatygę.
Cieszę się, że już ci lepiej.
Nie piję. Poprawiło mi się.
Dziękuję za pomoc. Na razie.
Dobrze poszło?
Idealnie.
Znajomy jest na emeryturze, ale zna kierownika oddziału.
Papiery to pestka.
Jutro będziecie bogaci.
Forsę z banku Sankyo dzielimy na trzy.
Po co mi tyle forsy?
Pomagasz za darmo?
Są rzeczy na tym świecie, których nie można kupić.
One są dla mnie najważniejsze.
Nie rozumiem.
Kiedy wysiądzie bateria, czas minie.
Po prostu. A mój czas właśnie się kończy.
Dlatego służę innym.
Ja też chcę kawę.
Tam stoi.
Wiedziałem.
Chcesz nową baterię?
Konuma mówi, że Takagi nie odzywa się od soboty.
Tomoko Arai, jego wspólniczka, była karana za paserstwo.
Pracowała dla Takagiego w szpitalu.
Tamaki - ten aresztowany na stacji - dostał SMS-a od Arai.
To pewnie jeden z ich żołnierzy.
Dlaczego Tamaki miał broń?
Sprawdzają to ci od gangów.
A Tokuyama z rodziny Isei?
Namierzamy go.
Zdobądźmy nakaz rewizji u Arai i rodziny Isei.
Kiedy to się rozniesie, postawią na nich krzyżyk.
Kalmary kung pao.
Trzy pozostałe konta są twoje, Jo.
Jutro masz jedyną szansę. Wyciągnij wszystko, co się da.
Spotkajmy się w pięciogwiazdkowym hotelu. Stać nas.
Tu jesteśmy najbezpieczniejsi.
Tamaki sypnie i gliny obstawią miejscówki Takagiego.
Goya kontroluje pięciogwiazdkowe hotele.
Goya? A kto to?
To ten twój diabeł z Tokio?
Ma 50 miliardów dolarów. To poważny inwestor.
Jeszcze trzy lata temu byłam jego niewolnicą seksualną.
Musisz się ukrywać, dopóki Goya żyje.
Takagi jest trupem.
Jak chcesz wytransferować forsę z kraju?
W Japonii wielu ludzi ma kryptowaluty. Wykorzystam czyjś portfel.
I wypłacę forsę za granicą.
Nie wiem, na czym to polega. Goya nie spróbuje cię powstrzymać?
Zawsze jest ryzyko. Wóz albo przewóz.
Wóz albo przewóz. Dobrze powiedziane.
Spakuję się.
Jo, myślisz to, co ja?
Profesorze, nie śpisz?
O co chodzi?
To akt własności Rezydencji i upoważnienie.
Zrób z nich użytek.
Takagi już nie wróci. Ja też nie.
Trochę forsy na początek.
Opowiedz mi.
O śnie?
O moim śnie?
Tym o magiku.
O moim śnie?
Puzzle poruszają się w trzech wymiarach.
Kami, dramaturg i magik są sąsiadami.
Czasami rodzę się w domu kami, nieopodal magika.
Rodzę się tam i adoptuje mnie dramaturg.
A czasami rodzę się u dramaturga
i adoptuje mnie kami.
Magik zawsze ratuje mnie przed nędzą.
Jego syn zostaje moim bratem. Razem uczymy się magii.
Mój sen?
Miałaś koszmar?
Ten świat to jeden wielki koszmar.
Gdzie Jo?
Pewnie z kobietą.
Wie, co z nią robić?
PONIEDZIAŁEK
Dlaczego Tamaki miał broń na stacji?
Gdzie Tokuyama? Nie odbiera.
Co się dzieje z rodziną Isei?
Co? Nalot?
Kyoko, otwórz.
Policja. Gdzie Arai?
Gliny przyszły.
Tomoko Arai?
Policja. Mamy nakaz rewizji.
O rany!
Proszę usiąść przy wężu.
Wezmę telefon.
Przelałem kasę z akcji do banku Sankyo.
Transfer na 250 milionów. Wyciągasz 200?
Dlaczego Jo nie dzwoni?
Próba mikrofonu.
Nie za dużo objętości.
Dlaczego baner stoi w drugą stronę?
Przepraszam. Jeśli odwrócimy go od publiczności...
- Zostaw. - Przepraszam. Zostawiamy.
Zostawiamy.
Gliny wpadły do Arai i żołnierzy. Dowiedzą się, że Takagi nie żyje.
Neri złapie dziś samolot.
Monitorujcie lotniska w Kansai. Czekajcie na polecenia.
- Helikopter gotowy? - Zawsze i wszędzie.
Już czas.
Zgasić światła. Zaczynamy próbę.
Jestem millenialsem,
ale nie takim, który handluje akcjami w darmowej apce jak Robinhood.
Jestem profesjonalistą.
Przeanalizowałem bitcoina pod kątem zyskowności, bezpieczeństwa i płynności.
I oto, co wymyśliłem.
Tworzę embryona,
nową krytpowalutę, bijącą bitcoina na głowę.
Zainwestuję w nią dziesięć procent aktywów.
Na ekranie widać logo embryona.
- Mówiłem, że się laguje! - Przepraszam!
Za późno. Nie nawalcie.
- Przepraszam. - Najmniejsze opóźnienie...
- Ej! - Stać!
Panie Goya!
Wezwać karetkę!
- Panie Goya. - Spokojnie!
Panie Goya!
Gdzie on jest? Otoczyć go.
Stać!
Widzisz go?
Stój!
Ranny policjant!
Rzuć broń!
Cholera!
Rzuć pistolet!
Nie ruszaj się!
- Stój! - Rzuć to!
Chcielibyście, chujki!
Rzuć broń!
- Wsiadaj. - Co?
Zawieź ją do Nishinari.
Tatku?
Naomi mnie wzywa. Mój czas się skończył.
Nieprawda.
Jo naprawdę cię kochał.
Jazda stąd!
Tatko poszedł w stronę pasażu i na postój rzecznej taksówki.
Przechadzał się po molo,
z którym łączyło go tyle wspomnień. Potem wysiadła mu bateria.
Dowiedziałam się długo po fakcie.
Ale o Jom usłyszałam tego samego dnia w radiu.
W hotelu w Tokio doszło do strzelaniny.
Zginął miliarder, Kento Goya.
Według policji sprawcą był bezrobotny Jo Yashiro.
Zginął w strzelaninie z policjantami, którzy ochraniali hotel.
Nie wiadomo, czy był to...
Wyjadę dzisiaj.
Uważaj na siebie.
To za wynajem.
- Jo mi zapłacił. - Kiedy?
Przed wyjazdem do Tokio. Mówił, że nie wróci.
Dał mi to.
SIOSTRZYCZKA
„Jadę do Tokio. Zabiję Goyę dla ciebie”.
„Dzięki za zajefajny weekend”.
Zrób mi zakupy.
Dobrze?
Wy dwaj, tam.
Ty, tam.
Chyba znalazłam Tokuyamę!
Nie żyje?
Oddycha.
Ponura mina.
- Typowa gęba yakuzy? - Weź spluwę i zaczekaj na mnie.
Usiądźcie po mojej prawej.
Tryb walki.
Co?
Jesteś w trybie walki.
Wielu dziś przeze mnie zginęło.
Ale kami mi wybaczy, jeśli zabiję jeszcze paru.
Hayashita zna twoją sytuację. Chce pogadać.
Czekaj.
Prowadzisz nielegalną giełdę kryptowalut?
Właśnie. Zwykle pobieram pięć procent.
Jeśli dopłacisz, wyciągniesz tę kasę na Sri Lance.
- W Indonezji. - Niech będzie.
Mam 200 milionów. Odpalę ci pięć procent.
Wiesz, że gliny były w biurze Takagiego?
Obserwują cała miasto. Nie wywieziesz pieniędzy.
Szukam kogoś.
Nie znajdziesz tak łatwo.
Mogę przelać 200 milionów w bitcoinach do twojego portfela.
Nie mam portfela.
Założę ci go na fałszywe nazwisko.
Twoja jedyna szansa to odpalić mi dziesięć procent.
Pięćdziesiąt milionów w banku Sankyo.
Na pozostałych kontach - osiemdziesiąt milionów.
Zainteresowana?
Tak.
Podam ci PIN, kiedy wyciągnę forsę w Indonezji.
To jak? Pięć procent?
Wygląda jak formularz zakładania konta.
Wpisz lipne nazwisko.
I PIN.
Zawieziemy cię na lotnisko.
Za milion?
Jest poniedziałek.
Sama pojadę.
Niezłe ziółko z ciebie.
Ciociu Saro?
Przywieziesz mi to, o co prosiłam?
Nie wszyscy na raz!
Precz z łapami!
Zostawcie samochód!
Poniedziałkowa Kapłanka!
Trzymamy kciuki!
Uważaj na siebie!
Biega w poniedziałki. Biedaczka.
Jest godzina po północy.
- Już wtorek. - Tutaj czas płynie inaczej.
Napisy: Piotr Mielańczuk