PRZEPIÓRKI W PŁATKACH RÓŻY
Błogosławieni umarli, którzy w Panu umierają.
Jan powiada - Usłyszałem z Nieba głos,
mówiący: "Błogosławieni są odtąd umarli, którzy w Panu umierają.
Zaprawdę odpoczną po pracach swoich, uczynki ich bowiem idą za nimi".
Modlimy się w imię Jezusa Chrystusa, pana naszego.
Amen.
Tita nie płakała z żalu po apodyktycznej matce,
lecz po kobiecie, której również nie pozwolono kochać.
W tej chwili zrozumiała wreszcie,
że coś jednak je łączyło.
Tego dnia silny wiatr unosił ziemię cmentarną,
jakby Elena nie chciała dać się pogrzebać.
Tito?
Trzymałem się z daleka.
Wybacz mi.
Nie byłem gotowy na spotkanie z tobą.
Więc pozwoliłeś mi wierzyć, że umarłeś?
To bardziej skomplikowane.
Straciłem Robertita.
Potem ojca.
Wszystkich zraniłem.
Byłem egoistą.
Tym razem chcę się zachować, jak należy.
Tak będzie lepiej dla wszystkich.
Wiesz, że możesz powiedzieć mi wszystko?
Wiele na ciebie spadło.
Naprawdę to rozumiem.
Wszystko będzie dobrze.
Wiem, ile Pedro dla ciebie znaczy.
Miłość nie ulatuje tak szybko.
Jeśli potrzebujesz więcej czasu
albo zmieniłaś zdanie -
zrozumiem.
Chcę wyjść za ciebie, John.
Nic się nie zmieniło.
Ale ten dom źle na mnie wpływa.
Wyjedźmy stąd.
Jak tylko upłynie dziewięć dni żałoby.
Dziękuję, Fino.
- Dziękuję Fino. - Bardzo dziękuję.
Smacznego.
- Smacznego. - Smacznego.
- Może troszkę...? - Nie, dziękuję.
Chciałam przeprosić.
Z powodu śmierci matki nie zdążyłam powiedzieć,
jak bardzo cieszą mnie wasze zaręczyny.
Wasze zdrowie!
Życzę wam wszelkiej pomyślności.
Ma pan szczęście, doktorze.
Bardzo dziękuję. Cieszę się, że wchodzę do tej rodziny.
Cudownie że spotkałaś kogoś, z kim spędzisz resztę życia.
Ja i mąż chętnie we wszystkim pomożemy.
- Dziękujemy. - Gdzie będzie wesele?
Nie chcę się wtrącać, ale im szybciej weźmiecie ślub, tym lepiej.
Nie ustaliliśmy jeszcze daty.
Co do miejsca...
Eagle Pass.
Pobierzemy się w Eagle Pass.
Tak...
Wasze zdrowie!
Na zdrowie!
Wojsko!
- Co się stało? - Jedzie wojsko!
Schowaj się, Gertrudis!
Tutaj!
Co tu robicie? Jak weszliście?!
Mam rozkaz aresztować obywatela Pedra Muzquiza,
oskarżonego o bunt i zdradę ojczyzny. Idziemy.
To pomyłka. Zostałem ułaskawiony.
Pedro!
Zostawcie mnie! Puśćcie!
Puśćcie go! Proszę!
Nie róbcie mu krzywdy!
Nie bijcie go.
Rosauro! Dokumenty!
- Nie ruszaj się. - Spokojnie. On ma dokumenty.
Biegnij za Rosaurą.
Jedziemy.
Co się stało? Oddychaj.
Dobrze się czujesz?
Gdzie Pedro?
Zabrali go.
Przyniosę ułaskawienie.
Proszę, usiądź.
Ostrożnie.
Ona rodzi.
- Ja pojadę. - O, nie!
Gertrudis ty jedź, ratuj go.
Aresztują ją.
Położysz się do łóżka.
Lubisz się bawić w zmartwychwstanie Chrystusa?
Ale że wróciłeś do Piedras Negras?
Coś ty sobie myślał?
Trzeba było siedzieć u Jankesów.
To pomyłka, stryju. Już nie jestem buntownikiem.
Serio? Przeszło ci?
Prezydent dał mi ułaskawienie.
- Gdzie ono jest? - Na ranczu.
Prezydent nie ułaskawia zdrajców.
- Podnieście go. - Tak jest.
Tym razem dopilnuję, żebyś na pewno zginął.
Poczekajcie!
Akt łaski podpisany przez prezydenta. Puśćcie go!
Woda.
Moja walizka stoi w sypialni. To nie potrwa długo.
Dziękuję.
Więc już nie jesteś rewolucjonistą?
Odkąd to popierasz rząd?
Właśnie rodzi się twoje dziecko.
Jak się czujesz?
Jaka ona śliczna!
Wpuść ich, Gertrudis.
Tito, dobrze się czujesz?
Co z dzieckiem?
- Nic ci nie jest? - Nic.
Dziewczynka.
Witaj.
Co ci zrobili?
Później ci opowiem.
Jak się będzie nazywała?
Powinna nosić imię nadziei - Esperanza.
Podoba mi się.
Nie wiem, czy mamie by się podobało.
Rosauro, pani Elena odeszła.
Nazwijmy ją Esperanza.
Esperanza.
Witaj, Esperanzo.
Zostawmy ich.
Skoro jesteśmy razem, chciałam uprzedzić,
że czekamy na zakończenie dziewięciu dni żałoby
i wracamy do Eagle Pass.
Nie możesz wyjechać!
Dlaczego?
Wciąż grasują bandy.
Drogi są niebezpieczne. Poczekajcie, nie ryzykujcie.
Zgadzam się, że to nie jest najlepszy moment,
ale będziemy podróżować za dnia.
Dziękuję za troskę.
Pobierzcie się tutaj.
Wrócicie jako małżeństwo do Eagle Pass, gdy będzie spokojnie.
Nie, nie chcę. Poczekamy.
Zaprośmy gości.
Pokażemy, że ranczo wciąż stoi i ogłosimy wasze zaręczyny.
- To nie jest właściwy czas. - O, nie.
Pozwól, że zrobię coś dla was, dla rodziny.
Mama dopiero co zmarła.
To może być później.
Zresztą warto wszystko przygotować.
Pokażemy, że nasza rodzina i Las Palomas przetrwały.
Potem wrócicie do Eagle Pass.
To nie jest czas na przyjęcia.
To będzie spotkanie z gośćmi.
Skromna kolacja, która pokaże, że jesteśmy szczęśliwi.
Że mamy śliczną córeczkę. Że Tita się zaręczyła.
Tak powinniśmy postąpić.
Co cię tak trapi?
Nie widzisz?
Wojna się nie skończyła.
Trwają napady.
Nie mamy pieniędzy na przyjęcia.
Przeszkadza ci, że Tita wychodzi za mąż?
Co ty pleciesz!
Przecież urodziło nam się dziecko!
Nie o to pytałam.
Nadal ją kochasz?
Nie.
Oboje się zmieniliśmy.
Zależy mi tylko na naszej rodzinie.
Poczekam, aż sprawy się uspokoją.
Kiedy nasza sytuacja się poprawi, zaproszę gości.
Chcę się wszystkim pochwalić naszą piękną rodziną.
RANCZO MUZQUIZÓW
María!
Tak, proszę pani?
Ubierz Julia na lekcję fortepianu.
Dziękuję, tato.
Proszę, synu. Teraz jesteś mężczyzną.
No, idź.
To, że uczysz go strzelać, to jedno.
Ale kupować jedenastolatkowi strzelbę?
Julio musi nauczyć się bronić.
Broń nie jest naładowana.
Może masz rację.
Jak dorośnie, wrogowie nie będą mu grali na nosie tak, jak jego ojcu.
Chciałbym wiedzieć,
jakim cudem uzyskał łaskę samego prezydenta!
Zanadto się przejmujesz swoim bratankiem.
Nie odbierze nam
tego.
Ułaskawiony czy nie, - to buntownik i nie ma prawa do rancza.
Moje wojsko panuje nad całą okolicą.
Rewolucjoniści nie mają amunicji ani jedzenia.
Dlaczego wrócił?
Obsesyjnie chcesz zabić bratanka, a zapominasz o tym, co ważne.
Tylko sprawy rancza zamknięcie umowy z Jankesami
powinny ci spędzać sen z powiek.
Zmiany zachodzą w kraju bardzo szybko.
Musimy na nich skorzystać.
Nie zawsze będziesz generałem.
Wszystko ma lśnić jak nowe.
Żeby ludzie sobie nie myśleli!
Co ugotujesz?
Mamy dużo czasu. Nie wyznaczyłaś daty.
Chcę być pewna, że mamy się czym pochwalić,
by odzyskać reputację w Piedras Negras.
Nie urządzę przyjęcia bez gości.
To miała być kolacja!
To prawda. Kolacja.
Ale przyjdzie dziesięć - piętnaście osób.
Skąd weźmiemy tyle jedzenia?
To się zobaczy.
Przygotujemy champandongo.
Jest tanie i sycące.
No i pyszne.
- Dokąd idziesz? - Muszę wracać.
Tak będzie lepiej.
To także jej dom.
Nie zrozum mnie źle.
Ja też wyjadę.
Obrałaś drogę, która naraża nas wszystkich.
Rodzina musi odzyskać dobre imię, a rewolucjonistka nam nie pomoże.
Zaczekaj! Nie odchodź!
Spodziewam się dziecka Juana.
Dlaczego mi nie powiedziałaś?
Bo nie chciałam.
Góry to nie jest miejsce dla kobiety w twoim stanie.
Góry są moim domem.
Tu masz dom. Będziecie bezpieczni.
Nie czuję się tu bezpiecznie.
Rosaura ma rację, narażam was.
Rosaura nie ma nic do gadania.
To ona ma ostatnie słowo. Spójrz na siebie.
Wychodzisz za mężczyznę, którego nie kochasz.
Po co?
Żeby utrzeć nosa Pedrowi?
Mama nie żyje.
Jesteś wolna.
Nie chcę, żebyś żyła w kłamstwie, jak Rosaura.
Rozumiem cię,
ale mylisz się.
John i ja się kochamy.
Zaufaj mi.
A ty sobie ufasz?
Uważaj na siebie, siostrzyczko.
Ty też.
Tita i doktor Brown wrócili do Eagle Pass jak mogli najszybciej.
Tita była przekonana, że mimo nalegań Rosaury,
nigdy wróci do Las Palomas.
Przebywanie z Pedrem, Rosaurą i Esperanzą
było dla niej torturą.
- Dzień dobry. - Dzień dobry. Nazwisko?
Pedro zmienił robotnikom warunki pracy.
Krótsze godziny i uczciwa płaca sprowadziły ludzi na ranczo.
Pomału sprawy wracały do normy.
Dziękuję panu.
Wciąż te okropne napady.
To podobno zwolennicy Villi!
Sytuacja nie jest łatwa...
Dopiero po kilku miesiącach
społeczność znowu zaakceptowała Rosaurę.
Chcę panie zaprosić i przedstawić nowego członka rodziny.
Rosaura niestrudzenie nalegała, aż w końcu Tita przyjechała do Las Palomas.
Zapisała w dzienniku: "To ważne dla przyszłości rancza".
- Dziękuję. - Proszę, jaśnie panie.
Jednak sądzę, że sprowadziło ją pragnienie ponownego ujrzenia Pedra...
Nie wiedziała, że nie będzie to wcale krótka wizyta,
którą sobie zaplanowała.
Tita się denerwowała.
Miała ogłosić zaręczyny i położyć kres absurdalnej tradycji,
która nie pozwalała jej na ślub.
Powinna być szczęśliwa.
Ale nie była.
Tito, ważne, byś znalazła pierwiastek, który rozpali twój wewnętrzny płomień.
Wtedy będziesz żyła pełnią życia.
Inaczej zapałki mogą zawilgnąć i nigdy już nie zapłoną.
Jednym z ulubionych dań Nachy było champandongo,
zwane ciastem biedaków, bowiem przygotowuje się je z resztek.
Jest to proste danie, w którym jako ciasto służą tortille.
Aby je przyrządzić, weź zmieloną wołowinę i wieprzowinę.
Podsmaż cebulę wraz z cykatą i kuminem.
W innym naczyniu ukręć śmietanę i kawałeczki sera añejo.
Jednak o smaku dania decyduje sos mole.
Jak przygotowania?
- Hej! - Masz brudne ręce.
Nie chcę, żeby się do ciebie przyzwyczaiła, przecież wyjedziesz.
Wszystko na champandogo przygotowane.
Trzeba tylko gotować mole, aż nabierze smaku.
Na razie jest mdłe.
Idź się przebierz.
Niech panienka idzie, ja dopilnuję mole.
Dziękuję. Przyniosę liść laurowy i pójdę się przebrać.
Kocham cię.
Jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie!
Więcej talerzy!
Przynieście kwiaty.
Co się stało?
Nie za dużo chili?
Nie.
Podczas gotowania Tita wciąż miała przed oczami,
jak Pedro zapina Rosaurze sukienkę.
Jak oboje patrzą na swoją córeczkę.
To była rodzina, o której zawsze marzył.
Mówią, że tego dnia mole wyszło ciemne.
Ciemniejsze niż dno studni.
Ciemniejsze niż zazdrość, która przesłoniła oczy Ticie.
Bardzo dobre.
Przyniosę wody.
Dobry wieczór.
Zobacz, czy gościom niczego nie brakuje, a ja pójdę do kuchni.
"Kolacja dla paru znajomych"!
- Dobry wieczór, Pedro. - Dobry wieczór.
Zaprosiłaś całe Piedras Negras!
Nie przesadzaj.
Dobry wieczór, Pedrito.
Miło cię znowu widzieć.
Generale, Valentino, to dla nas zaszczyt. Witamy.
Dziękujemy za zaproszenie, Rosauro.
Cieszę się, że znowu układa wam się lepiej.
Przepraszamy.
Wejdźcie!
Jak mogłaś ich zaprosić?
Chciał mnie zabić, a teraz mam go podejmować w domu!?
Uspokój się. Dobry wieczór.
Niech zobaczy, że niczego nie ukrywamy, ani się nie boimy.
I że ranczo dobrze prosperuje.
Dobry wieczór.
- Jak się państwo mają? Jak podróż? - W porządku.
Witamy.
O, tak. Przyj.
Przyj!
Taki młody! Jaka szkoda!
Jak się czuje mąż?
Wraca do zdrowia.
Tak się cieszę, że macie kolejne.
- Dzieci to dar boży! - To prawda. Dziękuję.
Czy wiesz, kiedy podadzą kolację?
Zaraz się dowiem.
Kochana, chciałam ci pogratulować. Wszystko wygląda wspaniale.
Bardzo dziękuję.
Jak my za to wszystko zapłacimy?
Nie przejmuj się, zaufaj mi.
Rosauro!
Drogi bratanku.
Że też się nie bałeś tu przyjść.
Ja? To ty miałeś jaja, że wróciłeś do Piedras Negras.
Już ja się dowiem, po co...
Dobry wieczór.
Dziękujemy za przybycie. Możecie siadać do stołów.
Drodzy przyjaciele!
Przede wszystkim chcę podziękować za przybycie w tym ważnym dniu.
Chcemy uczcić pamięć Eleny de la Garza,
szlachetnej kobiety,
która oddała życie temu ranczu,
ale też otwieramy nową epokę w Las Palomas.
Ja i mój mąż, Pedro Muzquiz przywracamy ranczu blask.
Po drugie chcemy przedstawić wam naszą dziedziczkę -
Esperanzę Muzquiz de la Garza.
Wreszcie wzniesiemy toast za moją kochaną młodszą siostrę
i jej wybranka - doktora Johna Browna.
Dziś oficjalnie ogłaszają swoje zaręczyny.
Wypijmy ich zdrowie!
Oby byli tak szczęśliwi, jak my!
Na zdrowie!
Brawo! Niech żyje młoda para!
Smacznego!
Uczucia Tity, zaklęte w sosie i tortillach champandongo,
miały wpływ na każdego, kto skosztował dania.
Z czasem smak stawał się łagodniejszy,
ale wybuchy zazdrości - coraz ostrzejsze.
Pyszne!
Ale ostre.
Pedro?
Przepraszam.
Co się stało?
Zaraz wrócę.
- Proszę pokazać. - Nic mi nie jest.
Szkło może uszkodzić ścięgno.
Innych oszukasz, ale nie mnie.
Nie rozumiem.
Wykorzystałeś słabość Tity, by ją uwieść.
Nie wykorzystałem jej!
Zaopiekowałem się nią, gdy była sama w przytułku!
Wiedziałeś, że się kochamy.
Dlaczego więc poślubiłeś Rosaurę?
Czy to coś poważnego?
Nie, tylko skaleczenie.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Trochę się pospieszyłaś.
Ja umarłem, a ty zaraz się zaręczyłaś.
O niczym nie masz pojęcia!
Miałam cię opłakiwać, aż byś zrobił trzecie dziecko Rosaurze?
Ona przynajmniej na mnie czekała.
Patrz, tak wygląda prawdziwe ranczo.
Czy mogę prosić o uwagę?
Mam nadzieję, że dobrze się bawicie.
Ja i John chcemy was wszystkich zaprosić.
Liczymy, że przyjdziecie na nasze wesele,
które wkrótce wyprawimy tutaj, w Piedras Negras.
Nie gap się na nią! Przecież widzę!
Ależ się wykosztowali.
Zastaw się, a postaw się.
Pożyczyli od nas pieniądze. Oby mieli z czego oddać.
Właśnie ci tłumaczę, ośle.
To nie wina ludzi! To rząd nie pozwala nam na rozwój!
Licz się ze słowami, José.
Ticie tak spieszno do ślubu.
Czyżby miała dodatkowy powód pod sercem?
Przeciwnie.
Tita zawsze się kochała w doktorze, tylko trzymała to w sekrecie.
Tak!
Jeszcze! Przyj!
Przyj! Tak!
Właśnie tak.
Co się stało, Fino?
Nic.
Jestem smutna.
Jak posprzątam, to mi przejdzie.
Chodzi o tego chłopca, Jesusa?
Poszłam na targ i wszystko mu wyznałam.
Powiedziałam, żeby przyszedł po mnie, jeśli potrafi ze mną być.
A on nie przyszedł?
Kładź się.
Jest tyle sprzątania na dziedzińcu.
Ja się tym zajmę. Idź do łóżka.
Dziękuję, panienko Tito.
Dobranoc.
Jestem tatą!
Tak.
Juan?
Hej.
Tita i ja bierzemy ślub.
Żądam, żebyś jako dżentelmen, uszanował nasze zaręczyny
i trzymał się z daleka od mojej narzeczonej.
Muszę ją chronić przed wyrachowanym draniem.
Draniem jesteś ty, okłamujesz dwie kobiety.
Nie leczyłem choroby Tity pierścionkiem.
- Pedro! - Tak samo znalazłeś poprzednią żonę?
Uspokójcie się! John!
Przestańcie! Oszaleliście?
Gdzie byłeś, kiedy Tita umierała w przytułku?
Leżałem w masowym grobie, gdzie mnie wrzucono za życia.
Gdy się z niego wyczołgałem, ruszyłem do Eagle Pass.
Była tam.
Szczęśliwa.
Ale nie sama.
- Po co do niego wyszłaś? - Sprzątałam.
- Przysięgnij. - Nie jesteś sobą!
Myślałem, że sobie z tym poradzę,
ale nie mogę znieść tego, jak na niego patrzysz.
Przyjechałaś tu dla niego?
Mówię do ciebie!
Juan, uspokój się.
Mam się uspokoić? Bierzesz mnie za idiotę?
Nie jestem ojcem tego dziecka.
Uważasz, że mam dziecko z kim innym?!
Nie wiem. Ty mi powiedz.
Jeśli tak myślisz, odejdziemy stąd. Nie przejmuj się.
Dlaczego nie mówiłeś, że mnie szukałeś?
Widziałem, że jesteś szczęśliwa z Johnem.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI LAURY ESQUIVEL
"PRZEPIÓRKI W PŁATKACH RÓŻY" I "DZIENNIK TITY"
WYSTĄPILI
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
Jesteś wspaniałą kobietą, Tito.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Nie możesz udawać, że nic się nie stało! Tamtej nocy...
Stało się to, że popełniłam błąd. Zrobiłam coś złego.
- Szukałem cię. - Porozmawiamy?
Zaprosiłam Ojca, by pomógł w organizacji ślubu.
Jeśli ktoś zna przeszkody, uniemożliwiające zawarcie małżeństwa,
powinien je zgłosić.
ZDJĘCIA
MUZYKA
WERSJA POLSKA NA ZLECENIE HBO TRANSPERFECT MEDIA POLAND
Tekst: Antonina Kasprzak