КАКО ВОДА ЗА ЧОКОЛАДА
„Блажени се мртвите кои умираат во Бога.
Јас, Иван, чув глас од небото,
блажени се мртвите кои умираат во Бога.
Нека починат од своите болки, зашто ги следат делата нивни!
Те молиме, во име на нашиот Господ Исус Христос.
И велиме...
Амин! -Амин!"
„Тита не плачеше поради смртта на својата доминантна мајка,
туку поради жената на која, исто како и нејзе,
ѝ беше забрането да љуби.
Во тој момент, конечно сфати
дека сепак постои нешто што ги поврзува.
Тоа попладне, силен ветар ја подигна прашината од светата земја.
Како Мама Елена да не сакаше да биде закопана."
Тита.
Знам дека бев дистанциран.
Прости ми.
Не бев подготвен да те видам.
Затоа дозволи и понатаму да мислам дека си мртов?
Многу е покомплицирано од тоа.
Го изгубив Робертито...
Потоа татко ми...
Сите ги повредив.
Бев себичен.
Овој пат сакам да постапам правилно.
Така е најдобро за сите.
Знаеш дека можеш да ми кажеш сè.
Многу нешта ти се собраа, Тита.
Сакам да знаеш дека сфаќам што преживуваш.
Ќе бидам добро.
Знам колку ти е важен Педро.
И знам дека чувствата кон некого не исчезнуваат преку ноќ.
Сакам да кажам, ако ти треба уште време,
или ако си се премислила,
ќе те сфатам.
Сакам да се омажам за тебе, Џон.
Тоа не се сменило.
Само ова место не ми годи.
Па, да си одиме.
Ќе се вратиме на Игл Пас кога ќе поминат девет дена.
Фала, Фина.
-Многу ти благодарам, Фина.
Добар апетит.
Добар апетит! -Добар апетит.
Сакаш...
Не, фала. -Во ред.
Сакам да се извинам.
Поради смртта на мајка ми не стигнав да ви честитам за свршувачката.
Ќе наздравам за вас.
Ви посакувам многу среќа.
Среќен човек сте, докторе. -Благодарам, Росаура.
И многу сум среќен што сум дел од оваа фамилија.
Мило ми е што конечно најде некој со кој ќе го делиш животот, Тита.
Маж ми и јас...
Ви стоиме на располагање за сè што треба. -Фала.
Знаете каде ќе биде свадбата? Не сакам да се мешам,
но сметам дека е подобро тоа да се заврши што побрзо.
Уште не сме разговарале за датумот.
А што се однесува до местото...
Игл Пас.
Ќе се венчаме во Игл Пас. -Да.
Наздравувам за вас!
На здравје! -На здравје!
На здравје!
Војската!
Што е? -Војската дојде!
Брзо, Хертрудис, скриј се!
Наваму! Вратата.
Што правите? Како влеговте? Што сакате? -Имам налог за апсење на Педро Мускис.
Обвинет е за побуна и предавство на татковината.
Одиме! -Господине.
Грешите. -Чекајте!
Пуштете ме! Помилуван сум! -Педро!
Пушти ме! Тргни се...
Одиме! -Пуштете ме!
Пуштете го, ве молам! -Пушти! -Не мрдај!
Немојте да го повредите! -Пушти ме... -Не удирајте го!
Росаура, документите!
Не поместувај се!
Смирете се, ве молам. Овој човек има документи. Оди со Росаура.
Ајде, побрзо!
Росаура, што ти е?
Диши!
Што е? Добро сте?
Каде е Педро? -Го одведоа војниците.
Ќе одам по помилувањето.
Ве молам, седнете.
Внимателно.
Мислам дека ќе се породи.
Јас ќе ги однесам. -Не! -Што е?
Хертрудис, спаси го! -Не! Ако ја видат, ќе ја уапсат.
Одиме до креветот.
Сакаш да го играш Воскреснатиот Христос?
Но, да се вратиш во Пиедрас Неграс, Педрито? Што ти паѓаше на ум?
Подобро да останеше таму со грингосите.
Грешиш, стрико! Не сум веќе бунтовник. -Бестрага!
Само така престана да бидеш? -Претседателот ме помилува.
Каде е? -На имотот.
Претседателот нема да помилува предавник!
На колена! -Да, генерале!
Овој пат ќе се погрижам да останеш мртов.
Чекајте!
Имам писмо потпишано од претседателот! Не смеете да го допрете!
Вода!
Во мојата соба имам инструменти. Наскоро ќе се породи.
Фала.
Не си веќе бунтовник.
Сега ја поддржуваш владата?
Детето ти се раѓа.
Како се чувствувате, Росаура?
Преубава е.
Хертрудис, кажи им да влезат.
Тита, добро си?
Како е детето?
Добро си? -Да.
Девојче е.
Здраво.
Што ти направија?
Ќе ти кажам подоцна.
Смисливте име?
Мислам дека треба да се вика Есперанса.
Ми се допаѓа.
Не знам дали тоа би ѝ се допаднало на мама.
Росаура...
Г-ѓа Елена веќе ја нема.
Ќе ја викаме Есперанса.
Есперанса.
Здраво, Есперанса.
Да ги оставиме.
Сега сите сме заедно, па сакам да ви кажам
дека чекавме да поминат девет дена
и се враќаме во Игл Пас.
Не можеш да заминеш.
Зошто не?
Околните имоти сè уште ги напаѓаат.
Патиштата не се безбедни. Почекајте да се смири ситуацијата.
Не треба да ризикувате. -Се сложувам дека не е најдобар момент.
Но, сигурен сум дека преку ден сè е во ред.
Фала за грижата.
Зошто не се венчате овде?
Вратете се во Игла Пас како брачен пар кога ќе се смират работите. -Не.
Не сакам да се омажам овде.
Ќе почекаме.
Ќе организираме еден собир да покажеме дека имотот е во ред.
И ќе ја најавиме вашата свршувачка.
Не е добар момент за тоа. -Се сложувам. Не е време за прослава. -Тита...
Дозволи да направам нешто за вас и нашата фамилија. -Мама сега почина.
Не мора да биде веднаш. Треба време да го подигнеме имотот.
Но, треба да покажеме во Пиедрас Неграс дека фамилијата во Лас Паломас опстана.
Вратете се во Игл Пас додека да организираме сè на мир.
Не е вистински момент за прослава.
Не е прослава.
Се работи за собир со гости.
Мала вечера да покажеме дека сме заедно и среќни.
Дека имаме прекрасна ќерка.
А и свршувачката на Тита.
Мора да го направиме тоа како нови сопственици на Лас Паломас.
Што те мачи тебе?
Нели ти е јасно?
Војната не е завршена.
Има сè повеќе напади на имотите.
И немаме пари за тој мал собир.
Ти пречи што Тита ќе се омажи?
Не биди смешна, Росаура.
Штотуку добивме ќерка.
Не те прашав тоа.
Уште ја љубиш?
Не.
Не сме веќе како што бевме.
Сега ми е важно само ова семејство.
Ветувам дека ќе почекам да се смири ситуацијата
и нештата меѓу нас да се подобрат. Тогаш ќе ја организираме средбата.
Одвај чекам сите да видат каква убава фамилија имаме.
ИМОТОТ МУСКИС
Марија!
Кажете, госпоѓо.
Одведи го Хулио да се пресоблече за час по клавир.
Фала, тато.
Конечно, сине, како вистински маж.
Ајде!
Едно е да го учиш да пука,
но да купиш пушка за 11-годишник... -Хулио мора да научи да се брани.
Да го брани своето.
Освен тоа, пушката не е ни полна.
Можеби имаш право.
Кога ќе порасне, нема да дозволи да му избега непријателот, како на татко му.
Најмногу ме мачи како успеал да добие помилување од претседателот, бестрага!
Ако смеам да кажам, многу внимание му посветуваш на внук ти.
Не може да ни го земе ова.
Помилуван или не, бунтовник е без документ да докаже дека имотов е негов.
Освен тоа, бунтовниците во областа ги држам под контрола.
Немаат муниција.
Немаат храна.
Па, зошто се врати?
Премногу си опседнат со тоа да го убиеш, па не го гледаш она што е важно.
Треба да се грижиш само за работата на имотот и договорот со грингосите.
Во оваа земја ситуацијата се менува секој ден.
Мора да го искористиме тоа.
Нема секогаш да бидеш генерал.
Имотот мора да изгледа како нов.
Луѓето не смеат да мислат дека не ни е најдобро време.
Што ќе готвите?
Уште има време, нели? Не е одреден датумот. -Пред тоа,
сакам да го вратам нашето место во Пиедрас Неграс.
Или сакаш забава без гости?
Вечера! Малку луѓе. Таков е договорот. -Да.
Вечера.
Но, ќе има најмалку 10-15 гости.
Мислам дека немаме храна за толку луѓе, Росаура.
Ќе видиме.
Да направиме „Чампандонго". Евтино е и многу се добива.
Ќе биде вкусно.
Каде одиш? -Морам да се вратам.
Така е најдобро.
Ова е и нејзина куќа.
Не сфаќајте ме погрешно. -Долго нема да ме видиш.
Патот кој го избра сите нè изложува на опасност.
Мора да си го вратиме угледот
и нема да ни помогне меѓу нас да има бунтовничка што ја бараат...
Чекај!
Немој да си одиш!
Чекам дете од Хуан.
Зошто не ми кажа? -Не сакав.
Не смееш да си заминеш така. Планините не се место за трудна жена.
Тоа ми е дом. Ќе бидам добро. -Ова е твоја куќа. Ќе бидете безбедни.
Откако заминав, не сум сигурна. Росаура има право.
Ги доведувам сите во опасност. -Не е важно што вели. -Се чини дека е!
Во последно време нејзиниот збор мора да е последен.
Погледни се, Тита. Ќе се омажиш за човек кој не го сакаш.
Зошто?
Да му одржиш лекција на Педро, а тој уште да прави глупости?
Мама веќе ја нема.
Слободна си.
Не сакам животот да ти се претвори во лага.
Како на Росаура.
Сфаќам како гледаш на тоа.
Но, не е така.
Се сакаме со Џон.
Верувај ми.
Си веруваш ли ти самата?
Чувај се, сестро. Те молам.
И ти чувај се.
„Тита и д-р Браун се вратија на Игл Пас најбрзо што можеа.
Тита беше сигурна дека, без оглед на плановите на Росаура,
никогаш нема да се врати на Лас Паломас.
Близината до Педро, Росаура и Есперанса беше измачување за неа."
Добар ден. -Добар ден. Името?
„Со време,
Педро ги смени работните услови за работниците.
Почесните дневници и месечни плати повторно ги привлекоа луѓето.
Малку по малку, нештата се враќаа во нормала."
Фала, газда.
Уште ги напаѓаат имотите.
Велат дека се следбениците на Вилја.
Да, ситуацијата е сложена, но јас ви благодарам што...
„Но, мораа да поминат неколку месеци
за заедницата на Пиедрас Неграс пак да ја прифати Росаура."
Сакав да ве поканам да ја запознаете најновата принова во фамилијата.
„На упорно инсистирање на Росаура, Тита сепак се врати на Лас Паломас.
Во дневникот запиша дека тоа било важно за иднината на имотот."
Фала. -Нема проблем.
„Но, мислам дека се врати зашто повторно сакаше да го види Педро."
Фала.
„Но, тогаш сè уште не знаеше
дека ова нема да биде кратка посета, како што планираше.
Тита беше нервозна.
Вечерта требаше да ја објави свршувачката со д-р Браун
и да ја прекине глупавата традиција според која не смееше да се мажи.
Требаше да се чувствува среќно.
Но. не беше среќна."
„Тита, важно е да најдеме вистински елементи за да се разгори огнот во нас
и така да можеме да имаме исполнет живот.
Инаку таа кутија ќе се намокри и кибритчињата нема веќе да се палат."
„Еден од омилените рецепти на Нача беше 'Чампандонго',
познат меѓу народот како 'Колач на сиромашните',
зашто се подготвуваше со остатоци.
Едноставно јадење со слоеви од тортилији.
За подготовка треба мешано говедско и свинско мелено месо.
Кромидот се пржи со кандиран цитрон и ким.
Во друг сад се подготвува кремот
и издробеното тврдо сирење за декорација.
Но, тајната на ова вкусно јадење беше во сосот 'моле'."
Како оди вечерата?
Здраво. -Тита, рацете ти се валкани.
Не сакам да се навикне на тебе. Сепак, ќе се вратиш на Игл Пас.
Ги имаме сите состојки за „Чампандонго".
Ова „моле" треба само да се згрее за да добие вистински вкус.
Да, нема вкус.
Во меѓувреме, оди да се пресоблечеш.
Оди и среди се, ќе внимавам на „молето". -Фала, Фина.
Ќе одам во градината по ловор, па ќе се облечам.
Те љубам.
Ме правиш најсреќен човек на светот, Тита.
Донеси уште чинии!
Цвеќето, молам.
Што е сега?
Тоа е премногу чили, нели, Тита?
Не.
„Додека готвеше,
Тита не можеше да ја заборави таа слика.
Прстите на Педро го закопчуваа фустанот на Росаура.
Двајцата ја гледаат својата ќерка.
И повторно...
Семејството кое од секогаш го сакаше.
Велат дека „молето" тогаш излегло црно.
Поцрно од дното на бунарот.
Поцрно од љубомората која ја заслепуваше Тита додека готвеше."
Добро е, Тита.
Ќе одам по малку вода.
ЧАМПАНДОНГО
Добровечер. -Добровечер.
Џон, провери дали се гостите послужени. Ќе одам во кујната да видам што има.
Вечера со неколку блиски пријатели? -Добровечер. -Добровечер. Повелете.
Си ги поканила сите од Пиедрас Неграс. -Претеруваш.
Добровечер, Педрито.
Мило ми е што пак те гледам. -Генерале, Валентина,
чест ни е да ве угостиме. Добре дојдовте.
Фала за поканата, Росаура. -Добровечер. -Добровечер.
Мило ми е што ситуацијата ви се подобрила.
Се извинуваме.
Повелете.
Не ми се верува. Сакаше да ме убие, а сега е мој гостин?
Смири се. Добровечер.
Смири се, Педро.
Важно е да види дека немаме што да криеме и да се плашиме.
И нека види дека имотот напредува. -Добровечер.
Како сте?
Како патувавте? -Добро.
Мило ми е што ве гледам. -Добре дојдовте. -Фала.
Така, така, туркај!
Туркај!
Млад сте. Би било штета. -Да.
Г-ѓо Беренис, како е вашиот сопруг?
Подобро.
Мило ми е што пак сте се обиделе.
Децата се благослов.
Вистина е. Фала.
Знаете кога ќе ја послужат вечерата? -Ќе проверам како оди.
Патем, душо, честитам.
Сè изгледа прекрасно.
Многу ви благодарам.
Како ќе платиме за сево ова?
Сè е средено. Верувај ми.
Росаура... -Имај доверба во мене.
Мил внуку...
Имате јајца штом сте дошле.
Јас имам јајца?
А ти? Се врати во Пиедрас Неграс, Педрито.
Ќе се погрижам да дознаам зошто.
Па... -Добровечер на сите!
Благодариме што дојдовте. Слободно седнете. Вечерата е готова.
Мили пријатели, пред сè, сакам да ви заблагодарам што дојдовте.
Денеска, освен што со љубов се сеќаваме на г-ѓа Елена де ла Гарса,
беспрекорната жена која го даде животот за овој имот
и го одржуваше продуктивен долги години,
славиме и нова ера во Лас Паломас.
Како јас, така и мојот сопруг, Педро Мускис,
ќе му го вратиме целиот сјај на овој имот.
Сакам да наздравам и да ѝ посакам здравје на нашата убава наследничка,
Есперанса Мускис де ла Гарса.
И на крајот,
сакам да наздравам за мојата мила помлада сестра
и нејзината вечна љубов,
доктор Џон Браун,
кои вечерва и пред сите нас ја објавуваат својата свршувачка.
Наздравувам за нив!
Нека бидат среќни како и ние.
На здравје!
Браво. -Браво!
Да живеат младенците!
Добар апетит! -Фала.
„Чувствата на Тита заробени во тортилјите на 'Чампандонго',
влијаеја на сите што го пробаа.
Како што поминуваше времето, 'енчиладата' веќе не беше толку лута,
но отвори пат кон изливи на љубомора кои тешко се контролираа."
Глупав си. -Те гледам.
Многу е вкусно.
Превкусно. -Но, малку луто, нели?
Малку, да.
Педро!
Господине! -Се извинувам.
Што се случи?
Веднаш ќе се вратам.
Дозволете да ве прегледам. -Добро сум.
Стаклото ви е покрај тетивата. Внимавајте.
Можеби ги измамивте другите, но мене не.
Не знам за што зборувате. -Ја искористивте и заведовте Тита. -Не!
Се грижев за неа кога сите ја оставија. -Знаете дека ние се сакаме.
Зошто тогаш се оженивте со Росаура? -Сериозно е, докторе?
Не.
Само гребнатина. -Добро си?
Да.
Не мислиш дека беше малку брзо?
Дозна дека сум мртов и веднаш се сврши со докторот.
Да не си се осмелил да зборуваш за она што не знаеш! Освен тоа...
Сакаше да тагувам додека не се појавиш со третото дете со Росаура?!
Таа барем ме чекаше.
Доста ми е!
Не, види, ова е виистински имот!
Малку внимание, молам!
Се надевам дека убаво се забавувате.
Со Џон сакаме да ве поканиме на една прослава.
Сакаме да дојдете на нашата свадба, ќе биде наскоро, овде на Пиедрас Неграс.
Фала.
Со поглед ја голташ.
Те гледам.
Не штеделе баш, нели?
Но туѓи пари. -Да. Ние им позајмивме пари.
Само се надевам дека ќе можат да ги вратат.
Така и велам, бестрага! Не бидете тврдоглав!
Не е народот! Владејачката класа не дозволува раст.
Внимавајте што зборувате, г. Хосе! Може да имате проблеми.
Тита брзо се сврши.
Да не е трудна?
Напротив.
Тита од секогаш беше вљубена во докторот, но добро го криеше тоа.
Да, ајде, туркај!
Туркај, туркај! Да!
Продолжи. Туркај!
Така.
Што ти е, Фина?
Ништо.
Се растажив.
Кога ќе почнам да чистам, ќе ми размине.
Поради Хесус, твоето момче?
Бев на пазарот и разговаравме.
Му реков да ме побара ако смета дека може да ме сака по...
И не те побара.
Оди и одмори се.
Не, има многу за чистење.
Јас ќе средам.
Ти оди на спиење.
Фала, Тита.
Добра ноќ. -Добра ноќ.
Татко сум.
Да.
Хуан?
Здраво.
Тита и јас ќе се венчаме.
Барам да ја почитувате свршувачката и да се држите настрана од неа!
Должност ми е да ја штитам од опортунист како вас!
Единствен сте вие што искористувате две жени во куќава!
Не ја лекував јас пациентката со свршенички прстен!
Педро! -И првата жена така ја измамивте?
Смири се, Џон! Џон!
Престанете!
Доста! Смирете се, ве молам! Што ви е? Сте полуделе?
Каде бевте вие кога Тита за малку ќе умреше во лудница?
Излегував од масовна гробница откако сите мислеа дека сум мртов.
Веднаш штом можев да одам, дојдов во Игл Пас.
И таму беше таа...
Среќна.
Но, не беше сама.
Зошто беше со него? -Чистев! -Заколни се! -Ти не си таков, Џон!
Мислев дека ќе можам, но не толерирам како го гледаш. Затоа сакаше да дојдеш?
Да го видиш?! Тита, тебе ти зборувам!
Хуан, смири се, те молам.
Како да се смирам? Мислиш дека сум будала?
Јас не сум татко на тоа дете.
Сакаш да кажеш дека сум останала трудна од некој друг?
Не знам, ти кажи ми.
Ако мислиш така, подобро да си одиме.
Не грижи се.
Зошто не ми кажа дека си ме побарал?
Видов дека си среќна со Џон.
По романите на Лаура Ескивел: „Како вода за чоколада" и „Дневникот на Тита"
Прекрасна жена си, Тита.
ВО СЛЕДНАТА ЕПИЗОДА...
Не глуми дека нема ништо. Тоа што се случи беше вистинско.
Тоа беше грешка.
Направив нешто многу лошо.
Те барав. -Може ли да разговараме?
Го замолив отецот да организира венчавка.
Ако некој смета дека оваа венчавка не би требало да се одржи,
нека забележи овде.
КАКО ВОДА ЗА ЧОКОЛАДА
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС