Pedro?
Pedro.
Word wakker.
Ik heb een verrassing voor je.
Het is Pedro, je zoon.
Hij is hier.
Papa?
Ik ben het.
Het is een kwestie van dagen.
Je kunt hier zo lang blijven als je wilt.
Beloof me dat je je best doet om gelukkig te worden.
Ik zal de haciënda terugkrijgen.
Nee, Pedro.
Je was bijna dood.
Je hebt je kind verloren.
Ga terug naar je vrouw.
Dat beloof ik, pap.
Vergeet wat je oom heeft gedaan.
Zweer het, Pedro.
Ik zal het juiste doen.
Pedro?
Maar...
Godzijdank. Je bent in orde.
Na de dood van don Pedro...
gingen de maanden erna op verschillende manieren voorbij.
Ik krijg je wel.
Tita's uren waren gevuld met gelach en spelletjes.
Een onbekend gevoel van innerlijke rust nam bezit van haar.
'Zijn dromen verstoord...
hield hij z'n enige schat vier keer in z'n hand.
Telkens glipte die door z'n vingers terwijl z'n droom verdween...
en hij ontwaakte in z'n ongelukkige werkelijkheid.
Klaarwakker...
Maar voor Pedro ging de tijd langzamer dan normaal.
Er was geen haast.
Alsof hij nergens heen kon.
Voor Gertrudis en haar groep hadden de chaos in hun land...
en de dreiging die Nicolás' vertrek met zich had meegebracht...
hen gedwongen de strijd te staken.
Voor nu, moesten ze zich verstoppen, eten zoeken en overleven.
Intussen ging het...
nadat ze de aanval op haar haciënda maar net had overleefd...
met de dag slechter met Mama Elena.
Fina had geen keus.
Ze moest de pijn van haar eigen tragedie vergeten om voor haar te zorgen.
Na Pedro's besluit om Tita te vergeten...
verliet z'n ziel z'n lichaam.
Niets in deze wereld was logisch zonder haar.
En Rosaura...
was vastbesloten te bereiken dat haar man haar eindelijk liefhad.
Pak een bord.
De tijd verstreek.
Soms hielp dat...
om de wonden te helen en de pijn te verzachten.
Soms liet het diepe littekens achter.
De spanning tussen Gertrudis en Juan als gevolg van hun vlucht...
nam af toen ze weer op een veilige plek waren.
Wanneer is de bruiloft, dokter?
Dat zal Tita beslissen wanneer ze zich beter voelt.
We hebben geen haast.
De maanden ging voorbij...
en Rosaura deed haar best om alle herinneringen aan Tita uit te wissen.
Het waren zware tijden.
Dat jaar was de winter strenger dan ooit.
Maar niet overal.
Het leek alsof Tita een nieuwe start maakte.
Maar toch...
vroeg ze zich af of dat leven wel echt van haar was.
John?
Ja?
Wat zou de beste datum zijn om te trouwen?
Echt?
-Ja.
Delfino?
Het is uw moeder, mejuffrouw Tita.
Bedankt.
Dank je.
Ik heb je gemist. -Ik ben zo blij je te zien.
Ik jou ook.
Gaat het?
Zullen we?
Ga even bij haar kijken.
Ik ben er nog niet klaar voor om haar te zien.
Waarom bent u hier?
Wie heeft u gehaald?
Mevrouw Elena, u bent niet in orde. U hebt een dokter nodig.
Hoe durft u hier te komen?
U had het recht niet om m'n dochter mee te nemen.
Alstublieft.
Tita was uitgedroogd. Ze was bijna dood.
Ze had niet in die situatie moeten komen.
Tita is ziek van geest en ziel.
U weet niets.
Sinds wanneer mag een dokter een jong meisje meenemen?
Tita verblijft bij mij als m'n patiënt.
Laat me u onderzoeken.
Ik ben haar moeder en ik heb dat nooit goedgekeurd.
Zodra ik uit bed kan, breng ik haar terug naar waar ze was.
En u zult zich moeten verantwoorden.
Mag ik uw hand zien?
Ze heeft u ook al ingepakt.
Pas op, dokter.
Tita kan van uw leven een lijdensweg maken.
U weet hoe Pedro Múzquiz eindigde.
Ja. Het is heel erg wat er met hem is gebeurd.
Ze zal altijd van hem blijven houden.
Raak me niet aan.
Ik moet uw benen onderzoeken.
Vandaag zijn ze opgezwollen. Dat geeft niet.
Ik ben drie keer alleen bevallen. Dit is stelt niets voor.
Mevrouw Elena.
Kunt u uw benen bewegen?
Hallo.
Crispín? -Ja?
Heb je Juan gezien?
Hij hangt al de hele ochtend buiten, als een haan.
Hoe gaat het met je?
Ik ben het zat, dat vluchten,
Het schuilen.
We krijgen vast snel orders.
We moeten geduld hebben.
Waar vechten we eigenlijk voor?
Wat is het nut van al die doden?
Het is weer zoals in Porfirio's tijd.
We zijn terug bij af.
De mensen zijn nog niet tevreden.
Er is zo veel honger en armoede.
We moeten ons organiseren en weer gaan vechten. Je zult wel zien.
En erger nog, die verdomde Múzquiz...
zorgt ervoor dat al z'n mannen naar ons op zoek gaan.
Als ze ons zonder munitie vinden...
zonder eten, dan redden we het niet.
Ik draag de last van zo veel doden.
Wij dragen die last.
Waarom neem jij de schuld op je?
Jij hebt makkelijk praten.
Daar gaan we weer.
Pedro laten gaan was fout, maar ik kon hem niet tegenhouden.
Hij is net als jij. Waarom niet?
Net als ik?
Als Pedro van mijn soort is, is die verrader van Nicolás van jouw soort. Hè?
We vechten dan wel voor hetzelfde, maar we zijn niet hetzelfde, Gertrudis.
Hou jezelf niet voor de gek.
Dat ik ben geboren op een haciënda, maakt me niet een van hen. Dat weet je.
Veracht me niet omdat ik in een wieg sliep en niet op de grond.
Hé, wie durft het maïsveld over te steken.
Tita.
Je moet komen.
Ze ziet er slecht uit.
Ik heb haar een kalmeringsmiddel gegeven. Ze wordt niet wakker.
Je moeders rug is gebroken.
Haar zenuwen zijn beschadigd.
Tita?
Ze zal nooit meer lopen.
En ze heeft waarschijnlijk een nierinfectie.
Hoe kunnen we haar helpen?
Voor nu kunnen we naar Eagle Pass gaan, om morfine te halen.
Dat verzacht de pijn.
Ze moet aansterken zodat ze naar een ziekenhuis kan...
om haar nieren te laten onderzoeken.
Ik doe het wel.
Dat hoef je niet te doen, Tita. Fina kan zorgen dat ze eet.
En ze kan haar alle medicijnen geven die ik voorschrijf.
Ze is m'n moeder. Ze heeft me nodig.
Ik doe het.
Ik kom zo snel mogelijk terug.
Kom op.
Delfino? We moeten Rosaura inlichten.
Weet je waar Gertrudis is? -Ja. Ik ga wel.
Bedankt. -Mejuffrouw...
Pardon.
Ik had u nog niet gesproken.
Ik wilde u niet naar die plek brengen. Dat moest van mevrouw Elena.
Dat heb ik altijd geweten. Maak je geen zorgen.
Er is meer.
Meneer... -Als het over het verleden gaat...
dan hoef je niets te zeggen. -Goed.
Bedankt.
Wat is er, Fina? Je kijkt nooit zo serieus.
Omdat ik het zo druk heb.
Het is niet makkelijk geweest.
Ik ben hier om te helpen.
Maar je gaat weer weg, toch?
Waarom ga je niet mee naar Eagle Pass?
Kom op, Tita.
Je weet hoe het op de haciënda gaat.
Iemand moet voor mevrouw Elena zorgen.
Het is hier ingewikkeld geworden.
Wat is er, Fina?
Niets.
Kom naar onze vaste kraam. -Nee.
Wacht, Tita, het vlees daar is heel slecht.
Ze hadden daar altijd het beste. Kom.
Bedankt, fijne dag.
Goedemorgen. -Goedemorgen, mevrouw.
Wat heb je te bieden?
Nou, zo'n beetje alles. Wat wilt u graag?
Deze, alsjeblieft.
Ossenstaart.
Hoeveel kost die? -Tien peso.
U krijgt altijd korting.
Alsjeblieft.
Bedankt. -Bedankt.
Wacht.
Je lievelings.
Wat was dat? -Wat was wat?
Dat pakketje.
Orgaanvlees.
Kom op, Fina. Hij kon z'n ogen niet van je afhouden.
Wat speelt er tussen jullie?
Hij heeft me ten huwelijk gevraagd.
Maar ik heb nee gezegd.
Waarom heb je me dat niet verteld?
Omdat er belangrijkere dingen aan de hand zijn.
Waarom heb je hem afgewezen?
Hij lijkt stapelverliefd op je te zijn. En je bloosde.
Dat komt vast door de warmte.
Kijk. Groenten.
Kom binnen, meisje.
Je komt uit de heuvels.
Hoe wist u dat?
Je ruikt naar vlinderbloemen en natte grond.
Wat kan ik voor je doen?
Hoe ver ben je?
Ik weet het niet.
Ik ben hier om te zien of ik nog op tijd ben om er iets aan te doen.
Heeft die man je iets aangedaan? -Nee.
Hij heeft me niets aangedaan.
Iemand anders dan?
Toen die mannen de haciënda overvielen...
grepen ze me.
Toen mevrouw Elena me probeerde te helpen, werd ze in elkaar geslagen.
Ik werd meegesleurd...
en ze deden het om de beurt.
Maar gaat het wel?
John kan je onderzoeken.
M'n lichaam is lang geleden genezen.
Jesús hield van me.
Maar nu...
Als een man echt van je houdt...
accepteert hij je met wonden en littekens.
De zon schijnt, dus ik ga de was ophangen.
Excuseer me.
Waar was je?
Ik heb Crispín je laten zoeken. -Ik was met de was bezig.
En ik wilde in bad.
En waar is die was? -Opgehangen.
Sinds wanneer moet ik alles uitleggen?
Sinds je mysterieus bent gaan doen.
Je doet de was, maar komt terug zonder de was?
Zeg op, wat is er?
Ik mag je al weken...
met geen vinger aanraken.
Het zit zo...
Ik maak me zorgen om het gebrek aan eten, Juan.
Net als iedereen.
Ik ga water opwarmen voor koffie.
Fina.
Wat doe je hier, Tita?
Hoe durfde je met die dokter mee te komen.
Laat me je helpen. -Waar is Fina?
Niet hier. Ik help je wel.
Raak me niet aan.
Wat?
Wat is dit?
Ik ga met John trouwen. -Ik heb je toch verboden te trouwen.
Ben je alleen teruggekomen om me dat in te wrijven?
Ondanks alles wat je hebt gedaan, ben ik hier.
'Ondanks alles.'
Je hebt dit huis te schande gemaakt.
Ik vergeef je nooit dat je zei dat de dood van m'n kleinzoon mijn schuld was.
Dat laten we achter ons.
Je maakt misbruik van me nu ik ziek ben. Je bent schijnheilig.
Ik verdien dit niet. -Ga weg.
Je bent zo ondankbaar. Ga weg.
Ik ga en je zult me nooit meer zien. Ik ga trouwen.
Ik sterf liever, dan dat ik daar toestemming voor geef.
U hebt me verstoten, dus ik doe wat ik wil.
Ik zal niet alleen en bitter eindigen, zoals u.
Wat is er?
Ben je me zat?
Je hebt een landeigenaar gevonden.
Een van je eigen mensen. -Je begrijpt er niets van, Juan.
Ga weer slapen.
Hoe kan ik het begrijpen als je me niets vertelt?
Vertel het me.
Geen raadsels meer.
Ik ben bij een vroedvrouw geweest.
Wat? Waarom?
Omdat ik zwanger ben, Juan.
Wat?
En ik weet niet of ik deze baby wil.
Ik ben niet gemaakt om moeder te zijn.
Ga weg.
Ga gewoon weg.
Die schurken hebben me kapotgemaakt.
Toch probeerde je Fina te helpen toen ze werd aangevallen.
Het was zinloos.
Ze is toch verkracht.
Beesten...
Was ik maar als man geboren.
Mannen doen wat ze willen, wanneer ze willen.
Ze mogen alles.
Ze hebben me in tweeën gebroken, Tita.
U bent sterk, mam. Altijd al geweest.
Geef me een glas passiebloemsap.
Goedemorgen, mevrouw. -Goedemorgen.
Hoelang blijf je zo kijken?
Je bent niet de enige vrouw die dat heeft meegemaakt.
Ja, mevrouw.
Waar is Tita?
Haal haar even.
Ik wil dat jij weer de keuken in gaat.
Kook iets lekkers voor me.
Dat meisje kan niet koken.
Natuurlijk, mam.
Waar wacht je op? Ga koken.
Deze erkenning van Mama Elena was een klein gebaar...
maar voor Tita betekende het alles.
Ze wilde dus echt iets speciaals koken voor haar moeder.
Ze had een recept nodig waar ze iets van die liefde in kon steken.
Van het mededogen dat ze voor haar voelde.
Tita, een goede bouillon is als een innige liefkozing.
Als een warme omhelzing.
Als bij zonsopgang wakker worden na een nachtmerrie.
Als thuiskomen.
Onze veilige plek.
Ik maakte deze bouillon voor je als je ziek was...
of als je verdrietig was.
Bouillon kan genezen.
Voor deze bouillon gebruik je twee ossenstaarten, één ui...
twee teentjes knoflook, tomaten en maïs.
Snijd de ui en de knoflook fijn...
en bak ze met de in stukjes gesneden ossenstaarten.
Ossenstaarten moeten met de juiste hoeveelheid water gekookt worden.
Als er te veel water in zit, wordt de bouillon waterig.
Een goede bouillon moet op een soep lijken.
Als het water kookt, gaan de groenten erbij.
ossenstaartbouillon
Alsjeblieft.
Een pardon getekend door de president van Mexico zelf.
Verenigde Mexicaanse Staten
Je kunt terugreizen.
Geld verricht wonderen in jouw land.
We hebben een dictatuur uitgeroeid, maar we zijn terug bij af.
Het leven is er zwaar. Er is niets veranderd.
Pedro, je hebt gratie gekregen, maar voor hen blijf je een rebel.
Weet je zeker dat je terug wilt naar Piedras Negras?
Ik ga de haciënda terugwinnen.
En m'n oom zal boeten.
Je oom...
Ik denk dat je oom illegale activiteiten uitvoert.
Sinds z'n promotie zijn alle haciënda's nabij die van je vader...
aangevallen door Villa's aanhangers.
Na een aanval blijven de haciënda's verlaten achter.
En de landeigenaren verkopen ze voor een lagere prijs.
Wie koopt die ranches?
Ik heb je vader beloofd jou er niet bij te betrekken.
Dat houdt je niet tegen, dat weet ik.
Als je ooit hulp nodig hebt van de regering...
aarzel dan niet om contact op te nemen met generaal Vargas in Monclova.
Hij is een oude vriend.
Excuseer me.
Pedro, de koets staat klaar. Laten we gaan.
Succes. -Bedankt.
Pardon, mevrouw.
Breng me meer thee. -Ja.
Het was zoals Nacha zei.
De ossenstaartbouillon was een innige liefkozing voor Elena.
Een omhelzing vol genegenheid.
Een tederheid die ze lang niet had gevoeld.
José?
Mama Elena voelde Tita's mededogen in José Treviño's blik.
Toen besefte ze hoe erg zij het vond om haar zo te zien.
Dat kon Mama Elena niet verdragen.
Wat zit er in die bouillon?
Fina.
Ik word vergiftigd.
Wat zit er in die bouillon? -Niets.
Tita wil me vermoorden. -Niemand wil u vermoorden...
Ik laat jullie me niet vermoorden, begrepen?
Wat is er?
Wat zit er in die bouillon, Tita?
Je wilt me vergiftigen.
Niemand wil je vergiftigen. -Ondankbare meid.
Je stopt pas als ik dood ben, hè?
Je denkt dat het mijn schuld is dat je niet bij Múzquiz mocht zijn.
Maar hij heeft zelf voor Rosaura gekozen.
Jij hebt die liefde verpest, niet ik.
Het is al goed, rustig maar. -Waarom zijn jullie niet samen gevlucht?
Mijn geliefde werd vermoord. Jullie hadden kunnen vluchten.
Domme meid.
Dokter...
Ze wil me vergiftigen.
Er zit iets in de bouillon. -Door de infectie gaat ze ijlen.
Wacht buiten.
Waar zijn m'n dochters?
Echt, dokter. Er zit iets in de bouillon.
M'n dochter wil me vergiftigen. Het was niet lekker.
Mevrouw Elena...
Wat is er gebeurd, Fina? -Ik weet het niet.
Misschien heb ik me vergist en was het niet lekker.
Nee, Tita.
Precies het tegendeel.
Waar ga je heen, Fina?
Ik dacht dat het beter ging tussen ons.
Tita, je moeder moet naar het ziekenhuis.
De medicijnen gaan wel werken, maar ze moet snel naar het ziekenhuis.
Het is oké. Kom hier.
Jesús.
Fina, het is...
Ik wil uitleggen waarom ik wegging.
Onderbreek me niet, anders durf ik misschien niet meer.
Weet je wat ik denk?
Wat?
Dat kind heeft veel geluk.
Want het krijgt jou als moeder.
En ik zal vechten om dingen te veranderen.
Voor jou. Voor de baby.
Gertrudis?
Laten we dit kind houden.
Juan, je kent me.
Ik doe altijd wat ik wil.
M'n moeder kon me niet aan.
Maar als ik dit kind krijg, wordt alles anders.
Ik weet niet of ik dat aankan.
Maar ik wil het met heel m'n hart proberen.
Echt waar?
Wat is er? -Sorry, kolonel.
Juffrouw Gertrudis. -Ja?
Ik kom uit Piedras Negras. Uw moeder heeft u nodig.
Iemand wil me vergiftigen.
Niemand zal mij vergiftigen...
Ze leeft nog.
Ze heeft al het braakmiddel opgedronken.
Wat doen we nu?
Helaas kunnen we niets doen.
Als je het in hoge doses neemt, verandert het in vergif.
In haar dagboek schreef Tita...
dat haar band met Pedro zo sterk was...
dat ze z'n aanwezigheid die dag al voelde ver voor hij arriveerde.
Bedankt.
Delfino, breng onze spullen naar m'n kamer.
Dank je.
Maar...
Hoe...
Waarom ben je me niet komen halen?
Tita.
Het is tijd.
Mama.
Dochter.
Je bent zwanger.
Ja, mama.
Gertrudis.
Rustig aan, mama.
Ik heb je zo gemist. -Ik u ook.
Rosaura.
Jij bent het hoofd van de familie.
Hou onze tradities in ere.
Breng de pracht terug naar Las Palomas.
Ja, mama.
Dat beloof ik.
de volgende keer:
Ik weet dat als je van iemand houdt, die liefde niet zomaar verdwijnt.
Op jullie gezondheid. -U gebruikte Tita om haar te verleiden.
Ik heb Tita niet gebruikt.
U weet dat we van elkaar houden.
Ik heb orders om Pedro Múzquiz te arresteren.
Laat me los. -Ik zorg ervoor dat je voorgoed sterft.
Vertaling: Nikki Kragten Iyuno