-Τι μαγειρεύεις; -Αυγοφέτες.
Θες;
Τι συμβαίνει;
Είμαι νεκρός.
Τέτοια όνειρα γεμίζουν σελίδες του ημερολογίου της θείας Τίτα.
Ούτε στα όνειρα δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τη θλιβερή πραγματικότητα.
Ο θάνατος του Ρομπερτίτο,
το βαθύ μίσος που οδήγησε τη μητέρα της να την κλειδώσει εκεί μέσα
και η είδηση της εκτέλεσης του Πέδρο,
όλα αυτά πήραν τη φωνή της.
Λένε ότι η Τίτα έκλαψε τόσο πολύ,
που της τελείωσαν τα δάκρυα.
Συνέχισε να κλαίει,
μέχρι που στέρεψε μέσα της.
Εκείνες τις μέρες, είτε ήταν σύμπτωση είτε όχι,
το Πιέδρας Νέγρας πέρασε τη χειρότερη ξηρασία στην ιστορία του.
Αλλά η Τίτα δεν ήξερε πως λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη φυλακή της
είχε συμβεί ένα θαύμα.
Λένε ότι η σφαίρα πέρασε από τους πνεύμονες και δεν πέτυχε την καρδιά.
Άλλοι λένε ότι μπλόκαρε το όπλο του στρατιώτη
και ότι μόνο τα θραύσματα έφτασαν στο στήθος του.
Εγώ πιστεύω ότι επενέβη το πεπρωμένο,
ώστε ο Πέδρο Μούσκιζ να μην πεθάνει μακριά από την Τίτα.
ΡΑΝΤΣΟ ΛΑΣ ΠΑΛΟΜΑΣ
-Έχεις τη διεύθυνση; -Ναι.
-Βιάσου, τότε! -Φεύγω.
Μη σταματήσεις για κανέναν λόγο!
Αν το μάθει η κυρία Ελένα, θα μας σκοτώσει!
ΠΕΡΑΣΜΑ ΙΓΚΟΛ, ΤΕΞΑΣ
Ήρθα για την Τίτα ντε λα Γκάρσα.
-Τι έγινε; -Χρειάζεται βοήθεια.
Δώσε μου ένα λεπτό.
Γιατρέ, πώς μπορούμε να σας βοηθήσουμε;
Καλημέρα, Μητέρα.
Ήρθα να δω την Τίτα ντε λα Γκάρσα.
-Την Τίτα; -Ναι.
Είμαι φίλος με την οικογένειά της. Η κυρία Ελένα ζήτησε να την επισκεφτώ.
Είναι πολυάσχολη γυναίκα.
Θέλει να βεβαιωθεί πως η Τίτα είναι καλά.
Μπορείτε να μου πείτε πού είναι;
Η νεαρή δεν τρώει,
οπότε δεν είναι κακό να τη δει γιατρός.
Τίτα.
-Χριστέ μου! -Δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε.
Δεν ανοίγει το στόμα ούτε για να φάει.
Η κυρία Ελένα δεν έχει στείλει δεκάρα.
Ειλικρινά, δεν ξέρουμε τι να κάνουμε.
Είναι εντελώς αφυδατωμένη.
Τι κάνετε; Χρειάζεστε τη συγκατάθεση της μητέρας της.
Πιστεύετε πως μπορεί να περιμένει;
Δεν έχετε δικαίωμα να την πάτε πουθενά.
Αν πεθάνει η Τίτα, θα ευθύνεστε εσείς!
Θέλετε να έχετε αυτό το βάρος;
Θα το πω στην κυρία Ελένα!
Εκεί είναι.
Εκεί πίσω.
Πέδρο.
Γκρέις.
Γκρέις!
-Γιατρέ; -Φέρε μου έναν ορό, σε παρακαλώ.
Μπαμπά, ποια είναι αυτή;
Τη λένε Τίτα.
-Θα γίνει καλά; -Ναι, θα γίνει καλά.
-Γιατρέ. -Ευχαριστώ.
-Θέλετε κάτι άλλο; -Όχι, τίποτα.
Πάμε.
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ ΦΑΡΑΓΓΙ ΣΑΝΤΑ ΕΛΕΝΑ
Πέδρο;
-Χερτρούδις; -Καλημέρα.
-Πού είμαι; -Είσαι μαζί μας, Πέδρο.
-Είσαι εδώ μέρες. -Μέρες;
Νομίζαμε ότι δεν θα ξυπνούσες ποτέ.
Είσαι πολύ τυχερός, Πέδρο. Είσαι ζωντανός.
Δεν άφησες από το χέρι σου αυτή την κορδέλα.
Η Τίτα. Πρέπει να...
Πρέπει να βρω την Τίτα.
Χερτρούδις...
Σε παρακαλώ, πήγαινέ με.
Δεν μπορούμε να πάμε στο Λας Παλόμας.
Όχι πια.
Ο θείος σου έγινε στρατηγός.
Τώρα έχει το ράντσο του πατέρα σου.
Έχει στρατιώτες παντού, φύγαμε από το στρατόπεδο.
Ο μπαμπάς μου;
-Είναι καλά; -Δεν ξέρω.
Προσπαθήστε να φάτε κάτι.
Δεν θα αναρρώσετε, δεν μπορώ να βγάλω τον ορό.
Ξέρω ότι με ακούτε.
Είστε ασφαλής εδώ.
Είστε ασφαλής με εμένα και την Γκρέις.
Σε ευχαριστώ.
Δεν θα επιτρέψω να σας βλάψουν ξανά.
Σας το ορκίζομαι.
-Πώς νιώθεις; -Καλύτερα.
-Τι συμβαίνει; -Είμαι ηλίθιος.
Παραλίγο να με σκοτώσουν και τι κατάφερα;
Δεν προστάτεψα το ράντσο του μπαμπά.
Σας απογοήτευσα.
-Έκανες ό,τι μπορούσες. -Όχι.
Έκανα το ένα λάθος μετά το άλλο.
Φέρθηκα εγωιστικά.
Κοίτα πόσο κακό έχω προκαλέσει.
Δεν θα ξαναδώ τον γιο μου.
Σε παρακαλώ.
Βοήθησέ με να πάρω πίσω την Τίτα.
Για δες!
Έχεις πιο πολλές ζωές και από γάτα, φίλε.
Ναι.
Και τώρα τι γίνεται;
Σε αυτές τις μέρες χάους και σύγχυσης,
προσευχόμαστε για όσους συνεχίζουν να παλεύουν
να φέρουν την ειρήνη στο Πιέδρας Νέγρας.
Επίσης, προσευχόμαστε για τους ιδιοκτήτες των ράντσων
που δέχτηκαν επίθεση από αντάρτες,
απατεώνες που εκμεταλλεύονται την αισχρή κατάσταση της χώρας μας
για να λεηλατήσουν και να σπείρουν τον πανικό.
Ζούμε σε σκοτεινούς καιρούς.
Αλλά ακόμα εμπιστευόμαστε τον Θεό μας.
Επίσης, εμπιστευόμαστε τον στρατό μας,
με αρχηγό τον στρατηγό Φελίπε Μούσκιζ που είναι εδώ μαζί μας.
Είθε το φως του να λάμπει παντού
για να επιστρέψει την ειρήνη στην αγαπημένη μας κοινότητα.
Όρθιοι, παρακαλώ.
Πότε θα ξαναγίνουν όλα φυσιολογικά;
Χωρίς τον Μαδέρο, φανταζόμασταν πως οι αντάρτες του Βίγια θα υποχωρούσαν.
Αλλά έχουν μείνει ελάχιστοι κρυμμένοι στα βουνά.
Στα βουνά κι εδώ.
Επιτίθενται σε ράντσα και κλέβουν γελάδια.
Είναι θέμα ημερών να πιάσουμε τους εγκληματίες.
Στρατηγέ Μούσκιζ, μπορώ να σας μιλήσω;
Σας ξεκαθάρισα ότι δεν έχουμε τίποτα να πούμε.
Προτιμάτε να υψώσω τη φωνή μου;
Δεν νομίζω ότι έτσι θα τραβήξετε άλλο πια την προσοχή.
Η οικογένειά σας τράβηξε την προσοχή στο Πιέδρας Νέγρας.
Τι θέλετε;
Θέλω ειδική άδεια για την κόρη μου τη Ροσάουρα.
-Τη χρειάζομαι στο ράντσο. -Η χήρα ενός εμπόρου όπλων;
Εκείνη δεν έκανε τίποτα.
Αν επιστρέψει η κόρη σας, θα αναγκαστώ να τη συλλάβω.
Σας θυμίζω ότι εγώ κατέδωσα τον ανιψιό σας.
Και άφησα την άλλη σας κόρη να ζήσει ως αντάλλαγμα, την επαναστάτρια.
Πατσίσαμε.
-Με συγχωρείτε. -Περιμένετε.
Θα δώσω μέρος της γης μου. Θα σας κάνω καλή προσφορά.
Δεν θα τη δεχόμουν ούτε ως δώρο.
Χρειάζονται πολλά λεφτά για να καλλιεργηθεί κάτι εκεί.
Εκείνη η γη είναι πιο στεγνή από εσάς.
Είστε ένα κτήνος.
Μην ξεχνάτε πως είστε γυναίκα και πως είστε μόνη.
Αν ήθελα, θα μπορούσα να πάρω όλη τη γη.
Καταλάβατε;
-Φελίπε. -Ναι, αγάπη μου.
Αγία Μαρία, Θεοτόκε, προσευχήσου για εμάς τους αμαρτωλούς
τώρα και την ώρα του θανάτου μας, αμήν.
Χαίρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου.
Ευλογημένη Συ εν γυναιξί
και Ευλογημένος ο Καρπός της κοιλίας Σου, ο Ιησούς.
Αγία Μαρία, Θεοτόκε, προσευχήσου για μας τους αμαρτωλούς
τώρα και την ώρα του θανάτου μας, αμήν.
Αυτό δεν είναι δικό σου, Νικολάς.
Μια ματιά ρίχνω.
Εντάξει.
Γιατί είναι ακόμα εδώ ο Νικολάς;
Συμφωνήσαμε να τον αφήσουμε.
Χρειαζόμαστε άντρες.
Δεν είναι άτομο εμπιστοσύνης.
Αν ήταν προδότης, θα μας είχε ήδη παραδώσει.
Και η ενέδρα του Μούσκιζ; Λες να ήταν σύμπτωση;
-Τα είπαμε αυτά, Χερτρούδις. -Αλλά δεν καταλήξαμε πουθενά.
Ξέρω ότι δεν θες να μιλήσεις, αλλά δεν βοηθάει.
-Δεν θα πάει ο Πέδρο στο Λας Παλόμας. -Γιατί όχι;
Θα μας βάλει όλους σε κίνδυνο, ίσως τον ακολουθήσουν.
Για πόσο ακόμα θα κρυβόμαστε;
Δεν ξέρω. Μέχρι να λάβουμε εντολές.
Πρέπει να δράσουμε. Οι δικοί μας περιμένουν και τελειώνουν οι προμήθειες.
Πες μου όταν πάψεις να λυπάσαι τον εαυτό σου.
Θα μοιράσουμε ό,τι απέμεινε από τα φασόλια και το καλαμπόκι.
Και θα παστώσουμε το κρέας.
Τουλάχιστον μέχρι να αρχίσουν να γεννάνε οι κότες.
Δεν υπάρχει πολύ σιτάρι για τις κότες. Να το αποθηκεύσουμε;
Να τους το δώσουμε. Χρειαζόμαστε αυγά.
Δεν υπάρχει πολύ νερό, κυρία. Δεν φτάνει για την εβδομάδα.
Τότε κανείς δεν θα κάνει μπάνιο. Θα περιμένουμε τις βροχές.
Να θυμάστε: ο Θεός δοκιμάζει, αλλά δεν εγκαταλείπει.
Θα το ξεπεράσουμε.
Ζήτησα δάνειο και θα μου το δώσουν,
αλλά θέλω τη βοήθειά σας.
Εντάξει;
Μην κατσουφιάζετε. Θα είμαστε μια χαρά.
-Κλείστε τις πόρτες. -Μάλιστα, κυρία Ελένα.
-Ελάτε. -Ναι.
Τι λέει;
ΚΟΡΗ ΜΟΥ, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ.
ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ ΣΤΟ ΛΑΣ ΠΑΛΟΜΑΣ.
ΜΕΙΝΕ ΕΚΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΩ. Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.
Δεν μπορώ να γυρίσω πίσω.
Είναι πολύ επικίνδυνο για εμένα.
Και τι θα γίνει τότε;
Ποιος θα σε φροντίζει;
Άσε τη να τα βγάλει από μέσα της.
Χρειάζεται έναν τάφο να κλάψει για τον άντρα της.
Ελπίζω να επιστρέψει σύντομα στο Πιέδρας Νέγρας.
Κι εγώ.
Από εδώ.
Καθίστε, παρακαλώ.
Ωραία. Σας έφερα εδώ για να σας πω κάτι.
Πριν πολύ καιρό,
ένας αλχημιστής ανακάλυψε το πρώτο χημικό στοιχείο στην ιστορία.
Τον φωσφόρο.
Συνειδητοποίησε ότι όταν αναμειγνύεται με οξυγόνο, καίγεται.
Αυτό που βλέπετε εδώ είναι καθαρό οξυγόνο.
Το πήρα με αποσύνθεση υπεροξειδίου του υδρογόνου.
Για να ανάψει ένα σπίρτο, χρειάζεται πυροκροτητή.
Μόνο έτσι παίρνει το φως και τη θερμότητα.
Σας το λέω, επειδή η γιαγιά μου η οποία ήταν Κικαπού,
έλεγε ότι η ψυχή μας λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο.
Φανταστείτε ότι έχουμε μέσα μας ένα κουτί σπίρτα.
Στην περίπτωσή μας, το οξυγόνο είναι η ανάσα ενός αγαπημένου ατόμου
και ο πυροκροτητής είναι η χαρά που φέρνει η παρουσία του, η ζεστασιά του.
Αυτό χρειαζόμαστε για να ανάψουμε τη φωτιά.
Τίτα, είναι πολύ σημαντικό
να βρείτε τα σωστά στοιχεία που θα φωτίσουν την εσωτερική φλόγα
ώστε να ζήσετε μια ουσιαστική ζωή.
Αλλιώς, το κουτί με τα σπίρτα μπορεί να βραχεί
και να μην ανάψει ποτέ ξανά.
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που πρέπει να βρούμε νέο πυροκροτητή.
Μόνο τότε θα ανάψουμε τη φωτιά και δεν θα πεθάνει αυτή η φλόγα.
Τίτα, ξέρω πως έχετε περάσει πολλά.
Αλλά η γιαγιά έλεγε πως αν πάρουμε ένα σπίρτο
και γράψουμε κάτι τι μας πονάει, ίσως βοηθήσει να απαλύνει τον πόνο.
Ας αρχίσουμε με το γιατί δεν μιλάτε.
Κοιτάξτε.
Θέλετε να το γράψετε εδώ;
Είσαι έτοιμος;
Πρόσεχε την αδερφή μου.
Λες να με δεχτεί πίσω;
Το ελπίζω.
ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ, ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ.
Ο Μπράουν κατάλαβε ότι αυτή η πράξη επανάστασης
ήταν το πρώτο βήμα στο μακρύ ταξίδι της Τίτα προς την ελευθερία της.
Έτσι, τόλμησε να φανταστεί πως μπορεί να είναι ο πυροκροτητής στη ζωή της.
Ορίστε. Καλή όρεξη.
-Επίσης, γιατρέ. -Καλή όρεξη, Άλεξ.
-Τι είναι αυτό; -Φαγητό, Άλεξ. Νόστιμο φαγητό.
-Είναι ροσμπίφ. Το λατρεύεις. -Δεν μου αρέσει πια.
Δεν έχουμε τίποτα άλλο.
Φάε, Άλεξ. Είναι πεντανόστιμο.
-Αλλά φαίνεται αηδία. -Γιε μου.
-Δεν θα το φάω αυτό. -Εντάξει, τότε φτάνει.
Πήγαινε στο δωμάτιό σου.
Γιατρέ, αφήστε τον, θα του περάσει.
Μπορώ να το φάω αυτό;
Από μικρή, η Τίτα δεν άντεχε να βλέπει κάποιον πεινασμένο.
Τον βοήθησες! Πήρε το άλογό σου!
Αν τον πιάσουν, τη βάψαμε. Σου το είπα!
Δεν μπόρεσα να τον σταματήσω, Χουάν.
Ο Πέδρο είναι αυτός που δίνει διαταγές εδώ;
Από πότε είσαι εναντίον μου;
Δεν είμαι εναντίον σου, Χουάν!
Αλλά το ποτό και η ήττα τρέλαναν το κεφάλι σου!
Χουάν!
-Τι; -Ο Νικολάς.
Πήρε το άλογο και το όπλο σου και έφυγε.
Σου είπα ότι ήταν ρουφιάνος!
Πρέπει να φύγουμε το συντομότερο.
Που να πάρει!
Διαλύστε το στρατόπεδο! Φεύγουμε!
Πάμε! Ετοιμάστε τα άλογα!
Γρήγορα! Πάρτε τα όλα! Ελάτε!
Καλησπέρα.
Απολογούμαι αν ακούγεται αγενές,
αλλά θυμήθηκα πόσο σας αρέσει η μαγειρική.
Η ενεργοποίηση του πυροκροτητή είναι σημαντική για να αναρρώσετε,
οπότε σκέφτηκα ότι ίσως είστε έτοιμη να δοκιμάσετε.
Η κουζίνα μας είναι στη διάθεσή σας.
Όποτε το θελήσετε.
Ο πυροκροτητής.
Είσαι λυπημένη, μικρή.
Είναι φυσιολογικό.
Έχεις χάσει πολλά.
Μη μαγειρέψεις αν δεν το νιώθει η καρδιά σου.
Μην ξεχνάς ότι η ευτυχία σου εξαρτάται από εσένα.
Μην αφήσεις την ευτυχία σου να εξαρτάται από άλλους.
Γιατρέ!
Έχουμε αρκετά ξύλα.
Τι κάνετε;
Προσπαθώ να θυμηθώ πώς χτίζουν.
Άλεξ, θα με βοηθήσεις;
-Ναι. -Προσεκτικά, Άλεξ!
Θα φτιάξουμε μια έκπληξη για την Τίτα.
Έλα. Προσεκτικά, εντάξει;
-Το βρήκες; Πότε έφυγαν; -Πριν λίγες μέρες.
Στρατηγέ!
Υπήρχε στρατόπεδο εδώ, αλλά έφυγαν.
Θα έφυγαν πριν λίγες μέρες.
Πήγαινε στους λόφους και βρες τον προδότη.
Μην επιστρέψεις χωρίς εκείνον.
Αυτήν τη φορά, θα τον κρεμάσω εγώ ο ίδιος.
-Πάμε! -Αυτόν αφήστε τον να φύγει.
Μπορεί να έχω μεγάλο στόμα, αλλά δεν είμαι ψεύτης.
Σας είπα ότι ο ανιψιός σας ζει.
-Δεν θέλω τα λεφτά σας, στρατηγέ. -Τότε, τι;
Θα ήθελα πολύ να μπω στην ομάδα των λεηλατών σας.
Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.
Αυτά είναι κουτσομπολιά και φήμες.
Μάλιστα.
Είναι επαναστάτες που τους αρέσει να λεηλατούν ράντσα.
Δεν ξέρετε τίποτα γι' αυτό, έτσι;
Ευχαριστώ.
Ακούω τη φωνή σας και χαίρομαι πολύ.
Τα λουλούδια του αμάρανθου είναι υπέροχα.
Ναι. Είναι όμορφα.
Μπορείτε να τα κόψετε, αν θέλετε.
Γνωρίζατε ότι οι ιθαγενείς τα λένε γουάβι
και είναι ιερά για αυτούς επειδή αντέχουν την ξηρασία;
Το όνομά τους είναι ελληνική λέξη,
που σημαίνει "το λουλούδι που δεν μαραίνεται".
-Αλεγρίας. -Ακριβώς.
Φτιάχνουν και το γλυκό αλεγρίας με αυτά.
Να χρησιμοποιήσω την κουζίνα σας;
Είναι δική σας.
Ευχαριστώ.
Για να φτιάξεις τα αλεγρίας, πρέπει να στεγνώσετε την ανθήλη
και να πάρετε τους σπόρους αμάρανθου.
Προσθέτετε σταφίδες, ξηρούς καρπούς,
κολοκυθόσπορους και φιστίκια σε μια γάστρα
και τα ψήνετε σε χαμηλή φωτιά.
Σε άλλη κατσαρόλα, πρέπει να λιώσετε πολλή μαύρη ζάχαρη.
Μετά, βάζετε μέλι και λίγες σταγόνες λεμόνι.
Προσθέτουμε τους ψημένους σπόρους μαζί με τον καθαρό αμάρανθο.
Ανακατέψτε όλα τα υλικά και γεμίστε τα καλούπια για να πάρουν σχήμα.
Όταν γεύτηκε τη γλυκιά γεύση της καστανής ζάχαρης και του μελιού,
η Τίτα ένιωσε τη ζεστασιά να αγκαλιάζει την καρδιά της.
Μια ανακούφιση. Ένα χάδι.
Ίσως ήταν σημάδι ότι το πεπρωμένο της, για πρώτη φορά,
ήταν στα χέρια της.
ΑΛΕΓΡΙΑΣ ΜΕ ΑΜΑΡΑΝΘΟ
Τριζόνι της Ιερουσαλήμ
Φως των αστεριών
Τριζόνι της Ιερουσαλήμ
Κοιμήσου
Καληνύχτα, γιε μου.
Το όνομά της ήταν Έμμα.
Πέθανε στη γέννα του Άλεξ.
Ο πλακούντας δέθηκε με τη μήτρα και δεν μπόρεσα να τη σώσω.
Ήταν σπουδαία γυναίκα.
Από τότε, όταν θεραπεύω κάποιον, νιώθω ότι παίρνω κάτι από όσα έχασα.
Πρέπει να ομολογήσω
πως όταν ήρθατε εδώ, φοβόμουν μήπως χάσω κι εσάς.
Τίτα, ξέρω τι νιώθατε για τον Πέδρο Μούσκιζ.
Και ξέρω πως πενθείτε.
Αλλά πιστέψτε με,
κάθε πόνος,
όσο μεγάλος κι αν είναι,
τελικά φεύγει.
Η ζωή είναι γενναιόδωρη.
Μας δίνει την ευκαιρία να είμαστε ευτυχισμένοι.
Καλό βράδυ.
Ντελφίνο.
Σε εκτέλεσαν.
Αν μάθουν ότι ζω, σίγουρα θα με σκοτώσουν.
Ήρθα να βρω την Τίτα.
Η δεσποινίδα δεν είναι πια εδώ.
ΣΑΝ ΑΝΤΟΝΙΟ, ΤΕΞΑΣ
-Καλησπέρα. -Καλώς ήρθατε.
Ευχαριστώ.
Καλώς ήρθες, Ροσάουρα.
Οι επισκέψεις σου κάνουν καλό στον φίλο μου.
-Περάστε. -Ευχαριστώ.
Πώς είστε, κύριε Πέδρο;
Αυτή η αναθεματισμένη αρρώστια.
Λένε πως επηρεάζει μόνο εργάτες χωραφιών.
Και για δες.
Πεθαίνω σαν εργάτης.
Ο τύφος δεν κάνει διακρίσεις.
Κι εσύ;
Πώς είσαι;
Στενοχωριέμαι που σε βλέπω έτσι.
Ήρθε η ώρα να προχωρήσεις στη ζωή σου.
Όχι, δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Πέδρο.
Θα θρηνώ όλη μου τη ζωή.
Όπως έκανε και η μητέρα μου.
Με συγχωρείτε.
Δεν θέλω να σας στενοχωρώ.
Οι...
Οι επισκέψεις σου με κάνουν να νιώθω καλύτερα.
Ροσάουρα, είσαι πολύ νεαρή.
Πρέπει να ζήσεις.
Ξέρω ότι μου εύχεστε το καλύτερο.
Αλλά δεν ξέρω πώς.
Καλησπέρα.
Σας αρέσει;
Το λατρεύω.
Ο Άλεξ θα χαρεί πολύ.
Σας είμαι ευγνώμων για πολλά.
Εγώ είμαι ευγνώμων σε εσάς για όσα κάνατε για μένα, γιατρέ.
Μπορώ να σας μιλάω στον ενικό;
Βεβαίως.
Ναι.
Σκεφτόμουν.
Δεν θέλω να γυρίσω στο Λας Παλόμας.
Νιώθω ευτυχισμένη εδώ.
Νιώθω ελεύθερη.
Ίσως ήταν η αίσθηση ευτυχίας που έδωσε η Τίτα σε αυτό το γλυκό
που ενθάρρυνε τον δρα Μπράουν να δράσει.
Τώρα ήταν σίγουρος ότι μπορούσε να γίνει ο πυροκροτητής που χρειαζόταν η Τίτα.
Μείνε όσο θέλεις.
Ευχαριστώ.
Ένιωθε έτοιμος να αγαπήσει ξανά.
Τίτα, μπορώ να σου μιλήσω;
Φυσικά.
Έλα.
Δεν θέλω να νιώσεις άβολα,
αλλά υπάρχει κάτι που θέλω να σου πω.
Είναι περίεργο.
Όταν πρωτοήρθες, εγώ ήμουν αυτός που έπρεπε να σε φροντίζει.
Αλλά εσύ ήσουν αυτή που μου έδωσε ζωή.
Είμαι πρόθυμος να χειριστώ τη μητέρα σου και τις συνέπειες που θα έχει αυτό,
επειδή ξέρω ότι σου αξίζει να είσαι ευτυχισμένη.
Νομίζω ότι μπορώ να σου δώσω αυτήν την ευτυχία.
Τίτα...
Θα με παντρευτείς;
Εκείνο το απόγευμα, όλη αυτή η φροντίδα, η ασφάλεια
και η τρυφερότητα που δεν είχε ποτέ πριν στη ζωή της,
οδήγησαν την Τίτα να πάρει μια απόφαση.
Ναι.
-Ναι; -Ναι!
Ναι.
Ψάχνουμε την κυρία σου!
Αφήστε με!
Ανοίξτε! Κυρία Ελένα!
Ανοίξτε!
Ποιος θέλει να τον σκοτώσω;
-Φύγε από εδώ, Νικολάς! -Όχι, πρώτα θα πάρω ό,τι θέλω.
Κανείς δεν μπαίνει σε αυτό το ράντσο!
Υπερασπίστηκα το σπίτι με περισσότερη γενναιότητα από όση θα έχεις ποτέ σου!
Ηρέμησε.
Κυρία!
Μην αγγίζετε το κορίτσι!
-Πάρτε την. -Αφήστε την!
Αφήστε την, κτήνη! Αφήστε την!
Για να δούμε αν το ξέρετε αυτό.
Είμαι μακρύς σαν δρόμος.
Περνάω από ρωγμές και ανεμόμυλους.
Αλλά δεν είμαι άντρας ή γυναίκα.
Έχει πόδια;
Δεν έχει πόδια, αλλά ξέρει να τρέχει.
-Το ρεύμα; -Κόντεψες!
-Το ποτάμι; -Ακριβώς, Άλεξ!
Το ήξερα, νίκησα!
Το ήξερα ότι θα το μαντέψεις.
Τα αλεγρίας είναι νόστιμα.
Είναι πεντανόστιμα, Τίτα. Ευχαριστούμε.
-Ευχαριστούμε, Τίτα. -Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ που τα έφτιαξες. -Κι άλλο τσάι;
Εγώ όχι, ευχαριστώ.
Λοιπόν, πες καληνύχτα, Άλεξ. Ώρα για ύπνο.
-Μπορώ να έχω το τελευταίο; -Υποτίθεται ότι είναι για όλους μας.
-Έχει κι άλλα στην κουζίνα. Πάρε ένα. -Εντάξει.
Αλλά πρώτα θα σε γαργαλήσω!
-Γκρέις, βοήθησέ με! -Έρχομαι! Έλα εδώ!
-Νομίζω ότι είναι αργά. -Σε παρακαλώ!
Μην κρυώσεις.
Εντάξει.
Μπαμπά! Μπαμπά! Πες μου γιατί πρέπει να πάω για ύπνο.
Πρέπει να πας για ύπνο, επειδή είσαι παιδί.
Αλλά θα παίξουμε αύριο.
-Εντάξει. Το υπόσχεσαι; -Ναι.
Θα πάω για ύπνο, αλλά μόνο αν έρθεις μαζί μου.
Εντάξει. Πάμε.
Είσαι καλά;
Ναι. Καλά είμαι.
-Θες να σε κουβαλήσω; -Ναι.
Ναι; Έλα.
Επιστρέφω αμέσως.
-Μπαμπά, σου έχω έναν γρίφο. -Για να δούμε.
-Περνά μέσα από ανεμόμυλο... -Δεν πάει έτσι.
Εντάξει, θα ξαναρχίσω. Περνά από χωράφια...
Λένε ότι ο Πέδρο δεν άντεξε όταν είδε την Τίτα στην αγκαλιά άλλου.
Εκείνη τη νύχτα, ράγισε η καρδιά του.
Όλη του η αγάπη για εκείνη, έγινε ζήλια και κακία.
Αλλά ξέρω ότι τίποτα από αυτά δεν είναι αλήθεια.
Εκείνη τη νύχτα συνειδητοποίησε
ότι η παρουσία του θα έφερνε μόνο κι άλλο πόνο στη ζωή της Τίτα.
Εκείνη τη στιγμή, με την καρδιά του κομματιασμένη,
ο Πέδρο πήρε τη δύσκολη απόφαση να θυσιάσει την αγάπη του
για να είναι ευτυχισμένη η Τίτα.
Πάμε.
Πάμε!
Έλα, πάμε!
Πάμε!
-Ντελφίνο; -Είναι η μητέρα σας, δεσποινίς Τίτα.
ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
Μια χάρη υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον πρόεδρο του Μεξικού.
Τι κάνεις εδώ, Τίτα;
-Να σας βοηθήσω. -Πού είναι η Φίνα;
Μη με αγγίζεις!
Προσέξτε, γιατρέ. Η Τίτα μπορεί να μετατρέψει τη ζωή σας σε Γολγοθά.
Δεν θα πάψει ποτέ να τον αγαπάει.
Απόδοση: Αλεξία Συρίμη