STRONG GIRL NAM-SOON
Tak?
Do którego szpitala ją zabrano?
Do szpitala Geumju.
No tak, jest właścicielką szpitala.
Tak.
Upewnij się, że nie żyje.
Tak jest.
SALA VIP
Tu nie wolno wchodzić.
Pomocy, ja umieram!
- Umieram tu. - Hej.
Przestań jęczeć i milcz.
Bo ja cię uciszę.
To, że chcesz kogoś zabić, nie znaczy,
że powinieneś to zrobić.
Myślałem, że jesteś po mojej stronie.
Myliłem się?
Oczywiście, że jestem.
I co?
Żyje czy nie?
Powiem ci, jak się dowiem.
Jeśli nie, umrze innego dnia.
Ta kobieta…
działa mi na nerwy.
Ci, których chcę zabić, tak kończą.
Dlatego dałeś mi tę pracę?
Mam dla ciebie zabijać ludzi?
A co?
Nie potrafisz?
Oczywiście, że potrafię.
Jeśli tego chcesz, zrobię to.
Czemu nie odbiera?
Abonent czasowo…
Cześć, Geum-ju.
Jestem na oddziale dla VIP-ów w twoim szpitalu.
Ucieszyłam się, widząc twojego ojca po raz pierwszy od dziesięciu lat
i trudno mi było ubrać to podekscytowanie w słowa.
Więc go uderzyłam.
Lekkie pchnięcie, nie będzie śladu.
HWANG ***-JONG (M)
To mnie wykończy.
Boli.
Wróciłem do ojczyzny po dziesięciu latach
tylko po to, by zaraz umrzeć?
Niestety to złamanie kręgu.
Będzie potrzebował operacji.
Proszę spojrzeć.
To kręg L1.
Pęknięta kość ogonowa spowodowała ucisk.
Fizjoterapia nie pomoże.
Będą potrzebne śruby.
Jakie śruby?
Proszę mu od razu wsadzić gwoździe.
Jeśli ma mieć operację, trzeba to zrobić, jak należy.
Oczywiście.
Słyszałem, że pani Hwang też jest w szpitalu.
- W szpitalu? - Tak.
Geum-ju?
- Zakaz odwiedzin. - Poważnie?
To moja córka.
Obowiązuje całkowity zakaz odwiedzin.
Ty…
Mówię, że to moja córka!
Geum-ju.
Geum-ju!
Boże, Geum-ju…
Co ci się stało?
Kto ci to zrobił?
Musisz wrócić do zdrowia.
Co mam zrobić?
Nie wiem, co robić.
Zrobię…
Zrobię, co w mojej mocy,
żebyś stanęła na nogi.
Kto ci to zrobił?
Rozerwę go na strzępy
i zmiażdżę mu czaszkę!
Mów, który drań to zrobił!
Kto do mnie teraz wydzwania?
O nie.
„Rozwydrzona córka”?
ROZWYDRZONA CÓRKA
Halo?
Mamo.
Co tam robisz?
Martw się o tatę.
Jak mogłaś pobić niewinnych ludzi
zaraz po otrzymaniu nagrody dzielnego obywatela?
- Kim jesteś? - Kto jeszcze?
To moja dublerka.
ODCINEK 10 ZASTĘPCY
A jeśli Ryu Si-o postanowi się zemścić
za to, że go sprowokowałaś?
On jest zdolny do wszystkiego.
Nam-soon, może jestem zbyt brawurowa,
ale wiem, jacy ludzie są straszni.
Działając w Gangnam,
poznałam najokrutniejszych ludzi na świecie.
Jestem gotowa i tak zdeterminowana,
że szczena ci opadnie.
Nie martw się.
Szczena mi opadnie?
Chciałam sprowokować Ryu Si-o.
Ludzie popełniają błędy,
gdy kierują się emocjami.
Ryu Si-o musi popełnić błąd.
Ser leżący w pułapce
nie zwabi inteligentnego szczura.
W takim wypadku
szczura trzeba sprowokować inaczej.
Tak czy inaczej,
zaufaj mi.
Tak jak się spodziewałam, Nam-soon.
Szczur został sprowokowany.
Nic mi nie jest.
Moja mama.
Ryu Si-o.
Kiedyś za to zapłacisz.
Jak śmiesz atakować moją mamę?
Rozerwę cię na strzępy.
Od włosów na głowie aż po paznokcie u stóp.
Cześć, pani Buziuniu.
Hej, Hillary.
Co się dzieje?
Mój Boże.
Nie wierzę w to, co się stało!
Co, u licha?
Mój makijaż.
Muszę poprawić makijaż.
Pani Baek, która świetnie wygląda nawet bez makijażu,
wie pani, gdzie jest przesyłka CTA4885?
Gdzie miałaby być, jak nie w magazynie Doogo?
Gdzie w magazynie?
Jest tam tyle sekcji.
Możliwe, że tylko pan Ryu to wie?
Skąd mam wiedzieć?
Tylko kierownik Heo wie takie rzeczy.
Pan Heo wie?
- Boże. - Jak to się mogło stać?
Co się stało?
Cześć!
Co cię tu sprowadza?
Widzę, że praca w biurze ci służy.
Czyżby? A ty czemu wyglądasz jak kupa?
Zmęczony?
Mówisz coraz lepiej, ale żadna zaleta.
Zjadłem 100 surowych jajek, jak radziłaś,
i prawie umarłem od niekończącej się sraczki i wymiotów.
Jak mogłaś?
Nie sądziłam, że naprawdę to zrobisz.
Co tu się stało?
Ktoś połamał regał.
To ty?
- Czemu miałabym to robić? - Jesteś recydywistką.
Przyłapano cię na kradzieży
i pobiłaś An Eun-ji. To znaczy Lee Myung-hee.
Mamy tu totalny chaos
i tylko ty mogłaś to zrobić.
Jesteś najsilniejsza w całym Doogo.
Nawet kamery były wtedy wyłączone.
Cholera.
A właśnie,
co tym razem przyszłaś ukraść?
Już nie kradnę.
Nie wiesz, kto to zrobił?
Pewnie, że nie.
Tuszuję sprawę, jak kazał mi pan Ryu.
4885?
Będziesz tak stała?
To pudełko oznaczone numerem 4885.
To przesyłka międzynarodowa, nie?
- Co w niej jest? - Czemu chcesz wiedzieć?
Spadaj.
Twoja obecność mnie niepokoi!
Powiedz mi!
- Hee-sik, wróciłeś. - Hej.
Zobacz to.
Narkotyk oddziałuje na kość klinową, która jest związana z produkcją hormonów.
Kurczy się i osusza płyn mózgowo-rdzeniowy.
To dlatego ofiary były spragnione.
Płyn mózgowo-rdzeniowy jest zwykle przejrzysty,
ale próbki pobrane od ofiar były czerwone.
Zwróciliśmy uwagę na Hong Jeong-ho, pracownika Doogo.
Zabił go narkotyk.
Co?
Według raportu
pracował, pijąc tylko wodę, więc postanowiłem to sprawdzić.
Ta woda mnie zaniepokoiła.
Było tak, jak podejrzewałem.
Narkotyk rozprzestrzenia się po kraju?
Sprzedają go w Korei we wszystkich kształtach i rozmiarach,
w tym w napojach energetycznych.
Był w stanie pracować przez trzy dni bez snu.
Namierzyliśmy wywrotkę!
Tak.
- Macie ją? - Tak.
To prywatne auto,
tablice są fałszywe.
Kamera uchwyciła je na ulicy Macheon-daero 35-gil
tuż przed wypadkiem.
Ciężarówka zmieniła tablice.
To wystarczy, by go zatrzymać na mocy
ustawy o ruchu drogowym.
Tak.
Szkoda, że nie widać twarzy kierowcy.
Pewnie zaparkował
poza zasięgiem kamer,
a właściciel ponownie zmienił tablice.
Hej.
Co ty tu robisz w tym dziwnym przebraniu?
Kręcisz film szpiegowski?
Mamo,
biorę udział w czymś wielkim.
W czym?
W pokonaniu sił zła.
Co za bzdury.
Najpierw zajmij się dzieckiem!
Nam-in nie przychodzi do pracy.
Coś musiało się stać.
Szczerze wątpię.
Próbuje schudnąć.
To bardzo dobrze.
Powinien zrzucić parę kilo.
Chyba masz rację.
Ale o co w ogóle chodzi
z tą dublerką?
Pewien drań próbował mnie zabić.
Co?
Kto?
Kim jest ten drań?
Halo?
To ja. Tak jak myślałam.
Numer rejestracyjny 05M 3554. To wywrotka.
Zdobądź nagranie ze skrzyżowania
Macheon-daero 34-gil.
Poradzi sobie pani sama?
Mam wsparcie.
Nie martw się.
Wyślijcie agentkę do szpitala Geumju.
Tym bardziej powinnaś im pokazać, że nic ci nie jest.
Po co to przedstawienie?
Zhuge Liang i admirał Yi Sun-sin utrzymywali swą śmierć w tajemnicy.
Dając przeciwnikowi opuścić gardę,
gram na swoją korzyść.
To ekscytujące.
W moim stylu.
Odbiło ci.
A teraz wybacz. Jestem zajęta.
A właśnie.
Mamo,
tata musi przejść operację.
Pamiętasz, czego mnie uczyłaś?
Nie wolno nam używać mocy bez powodu.
Bo możemy je stracić.
Spójrz.
Nie straciłam moich mocy.
Czyli musiałam mieć powód, by ich użyć.
Nawet przodkowie zgadzają się, że ojciec na to zasłużył.
Słusznie.
GRUPA GEUMJU PILNE ZAWIADOMIENIE
Pani Hwang jest w szpitalu.
Jej rekonwalescencja trochę potrwa,
więc przez jakiś czas będzie nieobecna.
Ważne informacje proszę umieszczać na stronie.
WYŚLIJ
WYSŁANO!
- Sukces? - Tak.
Bądź na bieżąco.
Nasza działalność opiera się na tym antidotum.
- Antidotum? - Interesują nas
tylko bogaci, którzy są gotowi zapłacić za ocalenie im życia.
Oczywiście. Wiem o tym.
Pani Hwang, wysłałam wiadomość.
Dobrze.
Proszę się nie martwić.
Oczywiście.
Panie Hwang.
Mój tata…
w końcu wrócił.
Ale…
Ale mama go uderzyła.
I teraz
jest operowany.
Boże.
Więc niech pan biegnie do szpitala, a nie siedzi tutaj.
Jestem…
w takim stresie.
Proszę jechać do szpitala.
Proszę poczekać.
Niech mnie pani zawiezie.
Ja nie mam siły.
Niech pan sam jedzie. Nie do wiary.
Mamo, powinnaś była się powstrzymać.
Jak mogłaś skrzywdzić tatę?
Tata…
Co za gbur.
Umówić kolejne spotkanie?
Nie trzeba.
Jak myślisz, czemu pan Song przyjmuje tylko kobiety?
Żeruje na ich samotności.
To żałosne, że się na to nabierają.
Zamierzasz odejść, Ji-hye?
Skąd wiesz?
Bo nagle go krytykujesz, choć od początku o tym wiedziałaś.
Pani Hwang Geum-ju jest w szpitalu!
Naprawdę? Atak wyrostka?
Nie, wypadek samochodowy.
Ma za swoje. Jeździ jak wariatka.
Pan ją odwiedzi.
A po co?
Sprawca uciekł.
Policja może podejrzewać pana.
Dlaczego mnie?
Pokłóciliście się. Kazał ją pan wydalić.
„Proszę natychmiast wydalić panią Hwang”.
Co ty…
- Panie Nam… - Proszę pana.
Podejrzenia o spowodowanie wypadku
i ucieczkę z miejsca zdarzenia nie pomogą panu w interesach.
Panie Kwon, może się napijemy?
Dobrze.
4885…
Jak by przechwycić tę przesyłkę?
I przekonać pana Heo, by coś powiedział?
Mam go uwieść?
Wkurzam go, więc nic z tego.
Już wiem.
Może powiem, że go kocham.
W koreańskich serialach to zawsze działa.
Hillary, nie idziesz do domu?
- Kocham cię. - Co?
Aż tak mnie lubisz?
Tak.
Wychodzę. Do jutra.
Dobranoc.
Wzywałeś mnie?
Zechciałabyś…
zjeść ze mną kolację?
Ty draniu.
Miałabym z tobą jeść?
- Jesteś głodny? - Dobrzy wspólnicy,
powinni się dobrze znać.
Dobry pomysł.
Na co masz ochotę?
Może kuchnia mongolska?
Świetnie.
Podoba mi się, że szybko podejmujesz decyzje.
Zawsze byłam szybka.
Rozumiem. Ale najzabawniejsze…
Mogę zamówić coś drogiego?
- Byłam w kawiarni. - Jasne.
- Brzydszy, niż się spodziewałam. - A mogę zjeść dużo?
Słuchanie dwóch rozmów jednocześnie doprowadza mnie do szału.
Głowa mnie boli.
Pomogę ci. Wezmę Nam-soon.
Proszę.
Ryu Si-o leci na agentkę Gang, co?
Spójrz, jak na nią patrzy.
Nie bądź śmieszny.
Miałby na nią lecieć taki drań?
Komu pojechałeś? Agentce Gang czy Ryu Si-o?
- Chodźmy. - Czekaj.
Cholera, zabieraj od niej łapy!
Jak śmiesz? Powykręcam ci te nadgarstki!
Chodźmy.
Odzyskałaś przytomność?
W którym szpitalu jesteś?
Ile bym się nie zastanawiała, wychodzi na to, że jest idiotą.
Kto pisze do nieprzytomnej osoby?
Tak. Bread Song.
Myślę, że współpracuje z Ryu Si-o.
Tak jest.
Zastawię pułapkę.
Jestem sekretarką pani Hwang.
Pani Hwang leży w sali 707 w szpitalu Geumju.
Potrzebuję cukru.
Dobre.
Tato!
Boże, tato.
Raz, dwa, trzy.
Ostrożnie.
Dziękuję.
Tato.
Boże, w jakim ty jesteś stanie.
Niewiarygodne.
Proszę.
Tato.
Tato…
Geum-dong, wystarczy.
Jest po operacji.
Poczekaj, aż się obudzi.
Dokąd poszła mama po tym, jak go tak urządziła?
Kotlety jagnięce i horhog?
Weźmiemy wszystko, od kotletów jagnięcych po horhog.
A do picia może Bolor?
Soyombo.
To moja ulubiona mongolska wódka.
Poprosimy.
Na zdrowie.
Powiedz mi. Skąd pochodzisz?
Gdzie się urodziłeś?
Nie wiem.
Pewnie gdzieś w Korei.
Rodzice mnie porzucili.
Mając pięć lat, wyjechałem do Rosji.
Zostałeś adoptowany?
Coś w tym stylu.
Kto cię wychował?
Przecież nie żyłeś sam w lesie jak wilk.
Tak byłoby lepiej.
Tsetseg,
musisz mi powiedzieć.
Jaka historia kryje się
za twoją mocą?
To u nas rodzinne.
Moja mama też jest bardzo silna.
Kąpała mojego konia Ppappę, trzymając go w ramionach.
Całe życie żywiła się kozim mlekiem i baraniną.
Stąd ta siła. Mnie też tym żywiła.
Zazdroszczę ci.
Odziedziczyłaś wielką siłę
i…
wychowali cię dobrzy rodzice.
Chcesz być silny?
To zjedz to.
Kotlety jagnięce.
Ten jest dla mnie.
Wcinaj.
Jedz rękami.
Przystojny jest, co?
Jaki tam przystojny.
Ma narkotyki wypisane na twarzy.
No właśnie. Czy jest coś bardziej kuszącego od narkotyków?
Nam-soon świetnie gra, co?
Ma talent. Powinna być aktorką.
Bzdura. Ukrywa swój gniew.
Cholera. Pęcherz mi zaraz pęknie.
Uśmiecha się do niedoszłego zabójcy jej matki.
Agentka Gang ma talent. Ma przed sobą świetlaną przyszłość.
Raz wplotła w rozmowę z ochroniarzem, że Ryu ćpa.
Wie, jak poprowadzić konwersację.
Na pewno mają jakiś kryptonim na te dragi.
- Paul. - Właśnie, Paul.
Wychwyciłeś to, słuchając tych rozmów?
Pani Yeo sporządziła transkrypcję. Całą noc ją analizowałem.
No tak.
Współpraca z policją.
A właśnie.
Szef miał pomagać jednostce z Busan.
Ich dowódca twierdzi, że nigdy tam nie dotarł.
- Nie pojawił się? - Nie.
Nie było go tam.
Ma wyłączony telefon.
Nagrałem się, ale nie oddzwonił.
Nic nie mamy.
- Napijmy się. - Właśnie.
Przepraszam.
Proszę pana!
Hej.
Co pan wyprawia?
Proszę pana!
Hej!
Proszę pana.
Tam.
Wezwijmy policję.
Coś jest z nim nie tak.
Hej, on jest gliną.
Swoją drogą, Si-o,
ciekawi mnie, co eksportuje Doogo.
Chwileczkę.
Halo?
Tak.
Wysyłka jest planowana na jutro.
Bez obaw.
Przesyłka CTA4885
dotrze cała i zdrowa.
- Skończyłaś? - Tak.
Więc pozwól, że zabiorę cię do domu.
Do domu? Tego, w którym mieszkam?
Jedź do mnie.
Pamiętasz adres i hasło?
- Wskakuj. - Dobrze.
Korea nocą jest jeszcze ładniejsza.
Spójrz, jak się mieni.
Wiesz dlaczego?
Bo w nocy
dzieje się więcej, niż myślisz.
Światła muszą być jasne,
by to wszystko pozostało w cieniu.
Ale to nie jest prawdziwe światło.
Jest sztuczne.
Wiem, które światło jest prawdziwe, a które sztuczne.
A ja którym jestem?
Prawdziwym
czy sztucznym?
Muszę mądrze odpowiedzieć.
Co mam powiedzieć?
Zastanawiasz się, co powiedzieć?
Jezu, musisz być geniuszem.
Ty jesteś światłem, które nie wie, czy jest prawdziwe,
ale może takie być, jeśli się postara.
To twoje mieszkanie?
Nie, znajomego.
Pasożytuję na nim.
„Pasożytujesz”?
To gdzie mieszkasz?
Tam…
na piątym piętrze.
A teraz sio.
Sio.
- Pójdę już. - Jasne. Zmykaj.
Sio.
No już.
Ty jesteś światłem, które nie wie, czy jest prawdziwe,
ale może takie być, jeśli się postara.
Zabij go.
Zdrajców zabijają ich byli kompani.
Tak to się robi w Pavle.
Zabij go!
No już!
Dawno się tak nie wstawiłam.
Tato?
Tato, ocknąłeś się?
Tak. O rety.
Tato.
Geum-ju!
Tak, tato?
Geum-dong!
Tak, tato.
Aleście się…
postarzeli.
Serio, tato?
Czemu tak długo cię nie było?
Geum-ju, Geum-dong…
przepraszam.
Gdzie byłeś i co robiłeś?
Na początku chciałem odnaleźć Nam-soon.
Dlatego poleciałem do Mongolii.
Moja kochana wnuczka uwielbiała wysokości.
Więc udawałem się na coraz wyższe tereny
i ciągle się wspinałem.
Szukałem jej w miejscach blisko nieba.
Lhasa w Tybecie to jedno z najwyżej położonych miast na świecie.
Pomyślałem, że to tam.
Byłem pewien, że Nam-soon tam będzie.
Tam poznałem guru.
Wtedy zrozumiałem, że taka była wola niebios.
To siły wyższe mnie tam skierowały,
żebym mógł się modlić za Nam-soon.
Niebiosa jednak nie pomogły mi pozbyć się problemu z jelitami.
Potem nadeszło kolejne objawienie.
Siły wyższe nakazały mi
jeść koreańskie jedzenie.
Kazały mi szybko wracać do Korei.
Chwila.
Pojechałeś do Tybetu szukać Nam-soon?
Tak.
Czemu nam nie powiedziałeś?
Myśleliśmy, że po prostu nas porzuciłeś.
Nie porzuciłeś nas,
a ziemskie udogodnienia.
Masz pojęcie,
jak bardzo mama cię znienawidziła?
Zamierzałem wrócić z Nam-soon w ramionach.
Ale…
Nam-soon się odnalazła.
- Co? - Nam-soon do nas wróciła.
Naprawdę?
Znaleźliście Nam-soon?
Tak.
Naprawdę.
Co on mówi?
Wadźrasattwo,
pozwól mi dotrzymać ślubów.
W końcu mogę
zostać u boku waszej matki
i cieszyć się resztą naszego życia.
Lepiej się połóż.
Ostrożnie!
Może i twoje imię znaczy „środek”,
ale ty w żadnym wypadku nie jesteś średnia,
moja droga Joong-gan.
Przysięgam…
Nie zrezygnuję z ciebie, Joon-gan.
Nie.
Nigdy.
Pozwól mi się wszystkim zająć.
Ja to załatwię.
Ja…
No…
Chciałem tylko zdjąć ci coś z ust.
Rozumiem.
Tak. Co to właściwie jest?
Chcę powiedzieć, że to nie było celowe.
Jasne. Wzajemnie.
Twój telefon zawibrował.
Od Ryu Si-o.
Dobranoc.
Żartujesz sobie?
„Dobranoc”?
Jestem pewna, że Ryu Si-o zażywa ten narkotyk.
Widziałam, jak używa swojej supersiły.
Ktoś połamał regał.
Ale czemu na niego nie działa?
Nie widziałam, by pił wodę.
Nasza działalność opiera się na antidotum.
Słyszałem, jak rozmawiali o antidotum.
Antidotum?
Tak.
Sądzę, że to część ich operacji.
Przesyłka CTA4885 zostanie wysłana jutro.
Musimy ją przechwycić.
Jasne. Nie martw się.
Ja…
Zgłodniałem, bo nie jadłem kolacji.
Gdzie mój makaron?
Chcesz gryza?
Gryza?
Już jednego dostałam.
W wargę.
Wszystko dla ciebie jest żartem, co?
Wygląda dobrze.
Chętnie spróbuję.
Mogę trochę?
Usiądź obok.
Zrób tak jeszcze raz.
„Mogę trochę?”
Mogę trochę?
Proszę.
Idź już. Makaronem się nie podzielę.
Co za pech.
BANK DONGHWA 110-385-82385
BRAK WYNIKÓW
Co to ma być?
REWOLUCJA W ODCHUDZANIU
BRAK WYNIKÓW
Pani Hwang przygotowała dla pani mieszkanie.
To jej ośrodek treningowy do gry w golfa.
Tu będzie pani pracowała.
Proszę czuć się jak u siebie w domu, dopóki nie stanie pani na nogi.
Ładnie tu.
Dostała pani także adwokata.
Zrobimy wszystko, by uchronić panią przed więzieniem.
Wycofaliśmy oskarżenie wobec pani,
ale prokuratura postawi zarzuty,
ponieważ na miejscu znaleziono broń.
Powinna pani wiedzieć,
że odwiedził mnie prezes Doogo.
Chyba wie, że Nam-soon to Tsetseg.
Pytał, kim jest córka Hwang Geum-ju.
I co?
Skłamałam.
Słusznie pani postąpiła.
W razie pytań jestem do dyspozycji.
Dobrze.
W której jest sali?
Sala 707.
Szczęśliwy numer.
Tylko rodzina.
Proszę pani.
Pan Bread Song chce się z nią widzieć.
Tak, proszę pani.
Może pan wejść.
Myung-hee jest w mieszkaniu, które pani dla niej przygotowała.
Przy okazji…
Prezes Doogo pytał ją o Nam-soon.
Podejrzewał, że Tsetseg to Nam-soon,
ale Myung-hee zaprzeczyła.
Dobrze.
Proszę jej przekazać, że ją odwiedzę.
Tak, proszę pani.
Bread Song przyszedł odwiedzić panią w szpitalu.
Nie sądzi pani, że się domyśli?
- Nawet z tymi bandażami… - Nie.
Są głupsi, niż pani myśli.
Została poważnie ranna.
Ma jakąś większą twarz.
Daj mi napój brzoskwiniowy.
Tak jest.
Pani Hwang,
co za straszny wypadek.
Strasznie mi przykro.
Proszę bardzo.
Dobrze.
Kazałem wydalić panią z mojego biura i…
Jak mogło do tego dojść?
Powinna być pani ostrożniejsza.
Życzę szybkiego powrotu do zdrowia
i mam nadzieję, że wróci pani do pełni sił.
Zatem
nie będziemy już przeszkadzać.
Już idziemy?
Chodź.
Ale szefie…
Słyszałem o dublerach prezesów korporacji,
ale nie o dublerach pacjentów.
O dublerach?
To nie Hwang Geum-ju.
- Co? - To oszustka.
Skąd pan wie?
Gdy poznaję kobietę,
potrafię narysować jej ciało z zamkniętymi oczami.
Nie umiem narysować mapy naszego kraju,
ale umiem narysować ciało kobiety.
I jak pan na to wpadł?
To nie były…
nozdrza Hwang Geum-ju.
Nozdrza?
Kiedy patrzę na kobiety, dokładnie przyglądam się ich nozdrzom.
Przepraszam.
Nozdrza człowieka
mówią mi, ile jest on wart.
Kiedy zdążył pan przyjrzeć się jej nozdrzom?
To nie Hwang Geum-ju.
Ale nie rozumiem, po co to przedstawienie.
Nie rozumiem
tej kobiety.
Mamo.
Moja córka idzie do pracy?
Mam dziś ważną misję.
Słyszałam.
Inspektor Kang zdaje mi relację ze śledztwa każdego dnia.
Usiądź.
Nie spałaś wczoraj w domu?
I co z tego?
Ryu Si-o pytał Myung-hee,
czy Tsetseg to Gang Nam-soon.
Jeśli będziemy spędzać razem czas, w końcu nas przyłapią.
Zostań u niego, jeśli możesz.
Od słowa do słowa i może razem zamieszkacie.
Dwie pieczenie
na jednym ogniu.
Załatwisz dwie sprawy za jednym zamachem.
Gan I-sik będzie mój.
Przywiozę go do domu,
jak zrobię, co trzeba.
To zdecydowanie moja córka.
Jest taka urocza.
Jeśli będziemy pierwsi,
zaczekamy tutaj.
Dobrze.
Wy osłaniacie agentkę Gang.
Ja biorę ciężarówkę.
Dobra.
Inspektorze Kang, ktoś o pana pyta na dole.
Już idę.
- Panie Gang. - Dzień dobry.
Co pana tu sprowadza?
Cóż…
Proszę tędy.
To pigułka odchudzająca Nam-ina.
Coś jest z nią nie tak.
Odkąd je zażywa,
pije wyłącznie wodę.
Leżał nieprzytomny na podłodze, z kompletnie suchymi ustami,
jakby nie pił od kilku dni.
Od kiedy?
Ile wypił wody?
Co najmniej dwa litry naraz.
Mizernieje z dnia na dzień. To musi być wina tej pigułki.
Może pan sprawdzić, co w niej jest?
O to chciałem poprosić.
Kang Hee-sik z antynarkotykowej.
Chcę zlecić analizę.
Możecie zrobić ją od razu?
- Panie Kwon. - Tak?
- Sprawdźmy to. - Tak jest.
Proszę spojrzeć.
Przecież nie robił pan tego po raz pierwszy.
Pani Baek.
O której ma być dzisiaj wysyłka?
Sprawdzę.
O 12.30.
Wyjdę na chwilę.
Jakby Si-o o mnie pytał, proszę mnie kryć.
- „Si-o”? - Prezes.
Ach, pan Ryu.
Nie mogę przywyknąć.
Ty nazywasz go Si-o. Nie do wiary.
W każdym razie
wychodzę na krótko, więc bardzo proszę.
Wracając, kupię te wielkie pierożki.
Skąd wiedziałaś, że je lubię?
Bo jedyne, co pani wrzuca, to zdjęcia pierożków.
Nawet pani pies ma na imię Pierożek.
Zaobserwowałam panią.
- Pierożki z kimchi. - Tak.
Ale to nie tam trafiają przesyłki.
KOMISARIAT W GANGHAN
Skręca w lewo.
Wyprzedzę go.
Dobrze.
Żartujesz sobie?
Życie ci niemiłe?
Hej, przystojniaku.
Skarbie, pomożesz mi?
Co się stało?
O co chodzi?
Samochód mi się zepsuł.
Ani drgnie.
Jestem zajęty.
No proszę.
Pomożesz mi,
prawda?
Niech no spojrzę.
Co…
Co to jest?
Spróbuję odpalić.
- Dzięki. - Co?
KOMISARIAT W GANGHAN
To kacze pierze.
Woda.
- Paul. - Paul.
Pan Ryu cię szukał. Pytał, gdzie jesteś.
Powiedziałam, że wysłałam cię do lekarza, bo wyglądałaś na chorą.
NIEODEBRANE RYU SI-O
KANG HEE-SIK
- Halo? - Zbadałem tę pigułkę.
Ta pigułka
to narkotyk.
Ten sam syntetyczny narkotyk, co w mleku.
Tak, inspektorze Kang? O co chodzi?
Pan Gang prosił,
żebym zbadał pigułkę odchudzającą Nam-ina.
I?
Ta pigułka…
to narkotyk.
Czemu do mnie wydzwaniasz?
Coś się stało?
Jak myślisz, po co cię wezwałem?
Co?
Ojej!
Czy zechciałabyś…
się ze mną umówić?
STRONG GIRL NAM-SOON
Musi do szpitala.
Zabiję tego, kto zrobił to Nam-inowi.
To ja. Daj mi antidotum.
Nie rozumiem twojej matki!
Chodzi o Tsetseg. Nie przyszła dziś do pracy.
Czemu nie przyszłaś do biura?
Przyjedź do mnie.
Brązowy dziennik na drugiej półce.
Nikt nie jest bardziej wkurzony niż gliniarz, który stracił kolegę.
Jak chcecie żyć, chodźcie po dobroci.
Oto nakaz przeszukania Doogo.
Zapłacą za to.
To był detektyw!
Masz mnie za idiotę?
Co za tupet.
Ryu Si-o, idę po ciebie.
Napisy: Agnieszka Żurek