STRONG GIRL NAM-SOON
ODCINEK 5 OBROŃCZYNI SEULU
Wyłączenie prądu
za trzy, dwa, jeden…
Macie pięć minut.
Potem włączy się generator.
Dobrze.
Proszę.
Nie potrzebujesz noktowizora?
Czym ty jesteś?
Bracie.
Maseczki są na górze.
Gdzie?
Co?
Pika.
Macie dwie minuty. Szybko.
Mamy mało czasu.
Czy ja jestem w jakimś metawersum?
To się dzieje naprawdę?
Dalej. Podaj mi to.
- Jesteś cały? - Tak.
Nic mi nie jest, ale…
- Pokaż. - To nic.
Hee-sik, dawaj. Zostało 50 sekund.
Dobrze.
Pospieszmy się.
Wiedziałem, że zabranie tam Nam-soon to zły pomysł.
Coś jej się stało?
- Jedź. - Tak.
Nie wierzę, że kobieta mnie wyniosła.
To być nie może.
Upadłeś przeze mnie.
Choć tyle mogłam zrobić.
Już akcja z jurtami udowodniła twoją siłę,
ale widzieć cię w akcji…
To było imponujące.
Gan I-sik jest lekki jak piórko.
I tak po prostu stałem się piórkiem.
- Jedziesz czy nie? - Tak.
Proszę przyjechać do portu Inczon.
Przygotowujemy dla pani kolację.
To ty.
Dałeś mi wizytówkę w Heritage.
Zgadza się.
Śledziłeś mnie.
Dlaczego?
Wprowadziłem panią do Opulentii.
Dlatego panią śledziłem.
Chwila.
Tutaj.
Ale…
To nie to?
Pani Gold. Jestem McGovern.
To wiceprezes Opulentii.
Czemu wiceprezes udaje właściciela restauracji?
Smażone kurze żołądki.
Pycha.
Co pani powie na kurze łapki?
Opulentię założyła moja praprababka po tym,
jak dorobiła się na handlu rybami.
Chyba chciała zbudować lepszy świat.
Obecnie rodzinny interes prowadzi moja starsza siostra.
Jest teraz prezesem.
Ja jestem wiceprezesem.
Nie chcemy zarabiać, by żyć na bogato.
Życie to jedzenie dobrego jedzenia z dobrymi ludźmi
i wydawanie pieniędzy na dobre uczynki.
I karanie tych, którzy dla pieniędzy czynią zło.
Proszę spróbować żołądków.
Palce lizać.
To cel, który popieram.
Niełatwo spotkać ludzi o podobnych poglądach.
Wiedziałam.
Miałam rację.
Mamy dostęp do ogromnej ilości danych i informacji.
Z naszym kapitałem
możemy zatrudnić byłych agentów CIA, FBI,
SIS, moskiewskiej mennicy
i członków potężnych organizacji, legalnych i nielegalnych.
Zastanawiacie się, kim naprawdę jestem.
Szukaliśmy kogoś, kto wie, na co warto wydawać pieniądze,
i wybraliśmy ciebie.
Cieszę się
na naszą współpracę.
Panie McGovern.
Zdrowie.
Zdrowie!
- Zdrowie! - Zdrowie!
Dobra robota. Odpocznij.
Ty też, młody.
Jasne.
Na razie.
Chwila. Odprowadzę ją.
Jest ciemno i niebezpiecznie.
Jedź beze mnie.
Chyba coś mu się pomyliło.
To ona powinna odprowadzać jego.
Nam-soon.
Odprowadzę cię.
Nie trzeba. Mieszkam tuż obok.
W nocy jest niebezpiecznie.
Tam mogą być wilki i lisy.
Sio.
Dobra robota. Dziękuję za pomoc.
Było miło.
Poza tym zrobię wszystko, by pomóc tobie i światu.
Pomogłaś.
Żegnaj, bracie.
Jeszcze jedno.
Mów bardziej formalnie.
- Mów „do widzenia”. - Nara, bracie.
- Wróciłaś, panno Nam-soon. - No.
Znaczy tak.
Gdzie moja mama, pani Jung?
Ma ważne spotkanie.
Pewnie niedługo będzie.
Jest w Inczonie.
Rozumiem.
Idę do pokoju.
Dobranoc, pani Jung.
Dobranoc.
Gdzie mieszkasz?
Jesteś piękna.
Może się przejedziemy?
Wybór dnia.
WYBÓR DNIA! MINTAJ
Nie wierzę. Hwang Geum-dong?
To jakiś żart?
Cholera.
Chwila, moje zdjęcie.
USUNĄĆ ZDJĘCIE? POTWIERDŹ
WYRAZISTA
SŁODZIAKI
Wiecie co?
Powoli tracicie miejsce w moim sercu.
To dziwne.
Nie wydajecie się już tak fajni, jak kiedyś.
Ciekawe dlaczego.
Wiecie dlaczego?
GAN I-SIK
Dotykałaś maseczek. Pamiętaj, by umyć ręce.
Dobranoc.
Ja chyba…
wiem dlaczego.
Ja nie mogę!
KOMISARIAT POLICJI W GANGHAN
To do laboratorium.
Hee-sik był w Doogo.
Przywiózł dużo maseczek.
To mogą być narkotyki?
Prawda? Sam się zastanawiam.
Znasz Gang Nam-soon?
- Tę od jurt. - Tę siłaczkę?
Nie uwierzyłbyś, jaka jest silna.
Biegła, trzymając Hee-sika w ramionach.
Kolega z komisariatu w Gangnam mówił mi
o pożarze akademii.
Jakaś dziewczyna ponoć skoczyła z ziemi na czwarte piętro.
Akurat. To nie film Marvela.
To prawda. Są nawet zdjęcia.
Na pewno są sfałszowane. Photoshop czyni cuda.
Nie. Posłuchaj.
Matką tej latającej jest właścicielka Geumju Daily.
Bardzo bogata kobieta.
Bilionerka.
Zapobiegła publikacji tych artykułów,
stąd brak wiadomości.
Chcesz powiedzieć, że ta od jurt i ta latająca to ta sama osoba?
- Tak czy nie? - Tak.
To ona.
Wonder Woman się nie umywa.
Ale to możliwe? Wierzysz w to?
Chamma.
Matka odnalazła ją po 20 latach.
W międzyczasie pojawiła się oszustka.
POSZUKIWANA LEE MYUNG-HEE NAGRODA DO 5 MILIONÓW WONÓW
- Wróciliśmy. - Wróciliśmy.
Komisariat w Ganghan.
Dzwonię w sprawie Ri Hwa-jy.
Widziałem ją.
Tak, jestem pewien.
To ta oszustka, której szukacie.
Zatrudniła się u nas jako dostawczyni.
A przy okazji,
ile dostanę za cynk?
Gdzie widział pan podejrzaną?
W Doogo…
Halo?
Czy to, że tu pracuję, mimo że jestem poszukiwana,
nie dało ci do myślenia?
Nie mam nic do stracenia.
Każdy, kto wejdzie mi w drogę,
zginie.
Obserwujesz mnie od jakiegoś czasu.
Myślałeś, że nie widzę?
Wsadzaj nos w nie swoje sprawy,
a porozsyłam po świecie twoje narządy.
W lodóweczkach.
Żeby były świeże.
Nawet…
sama je dostarczę.
Cześć!
Hej, Young-tak.
Zadzwonisz, jak laboratorium dowie się
czegoś o maseczkach?
Wrócę, jak skończę.
Dobrze.
- Kang Hee-sik. - Inspektorze Kang,
tu Yeo Ji-hyeon.
Chodzi o Lee Myung-hee, tę oszustkę.
Ktoś ją widział.
Tak?
Zweryfikujmy cynk i ją aresztujmy.
Rozłączyło nas,
ale dzwoniący mówił, że jest w Doogo.
- W Doogo? - Tak.
Czyżby wszystkie drogi prowadziły do Doogo?
Funkcjonariuszko Yeo,
mogę prosić o jej szczegółowe akta?
Prosiłem wcześniej o informacje
starszego inspektora Oha z Zespołu 3.
Sama ją sprawdzę,
żeby pan mógł się skupić na sprawie narkotyków.
Rozumiem, dziękuję.
Porozmawiamy, gdy wrócę na posterunek.
Jasne.
Powodzenia.
Co się dzieje?
Jeśli naprawdę jest w Doogo…
to czy trafiła tam śladem Nam-soon?
Ale po co?
Doberman, to ja.
Gang Nam-soon jest w Doogo.
Mówię poważnie.
Jest dostawczynią.
Dzięki matce miliarderce powinna opływać w luksusy.
Po co tam pracuje?
Też chciałabym wiedzieć.
Co ona tu robi?
Czy to kolejna oszustka, którą zdemaskowali, czy…
dzieje się tu coś innego?
Nie zbliżę się do niej
bez względu na cenę.
To nie jest zwykła dziewczyna.
Niczego na świecie nie chcę tak,
jak jej śmierci.
To wszystko byłoby moje, gdyby się nie pojawiła.
Ależ ona mnie wkurza.
Przy okazji,
jakiś sukinsyn mnie rozpoznał i na mnie doniósł.
Mówiłem, że nie powinnaś tam pracować.
Musisz stamtąd uciekać.
Wszędzie cię szukają.
Pozabijam
ich wszystkich,
a zacznę od Gang Nam-soon.
Tsetseg.
O co chodzi?
Czemu Jun-seoka nie ma w pracy?
Już jedzie.
Wykorzystuje cię, bo jesteś silna, prawda?
A czy ty nie wykorzystujesz nas, bo jesteś naszym przełożonym?
Nie mów tak.
Chcę tylko się dogadać.
Może…
się przyjaźnimy.
Dobrze.
Jak chcesz.
Co ty jadałaś w tej Mongolii,
że jesteś taka silna?
To tajemnica.
Mnie możesz powiedzieć.
Będę milczał jak grób.
Jem…
sto jajek dziennie.
- Sto jajek? - Tak.
Naprawdę sto jajek?
Tak.
Koniecznie na surowo.
Nie smażone ani gotowane?
- Sto surowych jajek? - Tak.
Wszystko, co jem, jem na surowo.
Surowy kurczak i surowa wieprzowina.
To twój sekret?
Tak.
Nie mów nikomu.
Wyśmieją cię,
bo pomyślą, że to zmyśliłeś.
Miałbym zdradzać taki sekret?
Sam ledwo to ogarniam.
Surowe jedzenie.
Czeka na panią pani Cho z Seowon.
Co ją tu sprowadza?
Nie wiem.
Wątpię, by potrzebowała pieniędzy.
Sam jestem ciekaw.
Czemu zawdzięczam tę przyjemność, pani Cho?
Dawno się nie widziałyśmy.
Przeciwnie.
Na przyjęciu w Heritage.
Rzeczywiście.
To…
dziesięciokaratowy błękitny diament.
Tak. Co z nim?
Będzie zabezpieczeniem
trzech dużych pożyczek.
To diament Rothermere wykonany na zamówienie.
Mąż kupił go za pięć miliardów wonów
z okazji 30. rocznicy naszego ślubu.
Po co pani tak nagle tyle pieniędzy?
Przyszła pani do mnie, więc to musi być pilna sprawa.
A może potrzebuje ich pani na coś, o czym nie może dowiedzieć się pani mąż?
Naprawdę musi pani to wiedzieć?
Oczywiście.
Nie zna pani głównej zasady Gold Blue?
„Pożyczone pieniądze muszą być przeznaczone na ważny cel”.
Chyba nie na narkotyki?
Proszę nie żartować.
Więc proszę powiedzieć.
Muszę wiedzieć.
PREZES BREAD SONG
Dostaliśmy cynk.
Odnośnie do czego?
Ri Hwa-ja jest w Doogo.
Kobieta, która chciała cię zabić.
Naprawdę? Chętnie ją poznam.
Z czego się cieszysz? To nie twoja przyjaciółka.
Musimy ją złapać, a nie poznać.
I co dalej? Wsadzisz ją do więzienia?
Oczywiście. Popełniła ohydną zbrodnię.
Mama by tego nie chciała.
Mówiła,
że ludzie mogą się zmienić.
To nie takie proste.
Moja mama ma inne zdanie.
Uciekła z twoimi zegarkami
i próbowała zabić naszą córkę.
Nigdy jej nie wybaczę.
Wysłucham jej
i sama się nią zajmę, jeśli będzie trzeba.
A zegarki zostawiłam właśnie po to, by je wzięła.
Celowo?
Dałaś jej się okraść?
Co chciałaś w ten sposób osiągnąć?
Ludzie robią złe rzeczy, gdy brakuje im pieniędzy.
Chciałam temu zapobiec.
Pozwoliłaś jej kraść, żeby nie robiła złych rzeczy?
To nie ma sensu.
Hwang Geum-ju.
Jesteś materialistką, jak sugeruje twoje imię.
Co? A ty, Bong-go?
Jesteś bongosem?
Zachowujecie się jak dzieci.
Dość tego!
Mam dość tego, że używasz pieniędzy,
by wszystkich kontrolować i zawsze stawiać na swoim.
Jakby mnie to obchodziło.
Dlatego się rozstaliśmy.
Wszystkiego nie kupisz!
Czemu ciągle się kłócicie?
Wciąż coś do siebie czujecie?
- W życiu! - W życiu!
Nie tym tonem.
Siadajcie.
Widziałam jej spojrzenie,
gdy nazwała mnie mamą.
W tamtej chwili naprawdę tak o mnie myślała.
Jej oczy nie kłamały.
Nie porzucę jej.
Była moją córką, choćby tylko przez chwilę.
Wybaczę jej
i pomogę rozpocząć nowy rozdział.
Chcę zaufać mamie.
A właśnie. Gan I-sik.
Kiedy będzie wiadomo coś o maseczkach?
Nasz Hee-sik przeszedł samego siebie.
Naprawdę dał ciała.
Tyle są warte wyróżnienia w szkole policyjnej.
Zrobiliśmy z siebie głupców, angażując się w tę sprawę,
bazując jedynie na SMS-ie od anonimowego nadawcy.
Wiesz co?
Każ mu przerwać operację.
Namierzyliśmy wszystkich klientów Łysola.
Hee-sik znalazł portfel
i wszystko się zgadzało.
Dobrze.
Young-tak. Jakieś wieści z laboratorium?
Nie znaleźli śladów narkotyków.
Szef mówi, żebyś wracał.
Maseczki były czyste?
Zgadza się.
Robi się gorąco, więc się nie wychylaj.
Wyjdziemy na frajerów, którzy podążają tropem jednego SMS-a.
To twoja wina.
Czyli maseczki nie były źródłem?
Young-tak, sprawdziłem Ryu Si-o.
Brakuje informacji o latach między 20. a 32. rokiem życia.
Musimy dowiedzieć się,
skąd miał pieniądze na swój biznes.
To zadanie dla urzędu skarbowego.
Będę dalej działał pod przykrywką.
Coś jest nie tak.
To nie były maseczki?
Nie.
PREZES HWANG GEUM-JU
To jedyny koreański zarządca funduszy, który w weekendy jadał brunche
z Warrenem Buffettem na Wall Street.
Pierze pieniądze,
podwaja je i pobiera jeden procent.
Ma też kilka firm fasadowych.
Mówię pani o tym, bo to pani.
Pani ma dość gotówki,
ale nie wszyscy mamy takie możliwości.
Nasze aktywa to nasze akcje.
A jak pani wie, akcje są zbyt transparentne.
Powinnam sprawdzić pana Breada Songa
czy Macaroni Songa, czy jak mu tam.
Jest w nim coś podejrzanego.
ZUPA NA KACA
- Kang… - Wracaj tu!
Moje rozkazy to dla ciebie żart?
Już wracam.
- Muszę wracać. - Dobrze.
Hej!
Nie zostawiajcie tu tego.
Zanieście to do kuchni.
Obawiam się, że zasada jest taka, że dostarczamy towar pod drzwi.
Wniesienie leży po stronie odbiorcy.
Masz niewyparzoną gębę jak na dostawcę.
Nie pyskuj i rób, co mówię.
Bo zadzwonię do Doogo, złożę na ciebie skargę
i cię wywalą.
Klient wasz pan.
Nie wiesz, jak to działa?
Rozumiemy pana.
Wniesiemy to.
Nie do wiary. Dziewczyna dostawcą?
Może pan nam pomoże?
Czemu mam pomagać, skoro to twoja praca?
Nic dziwnego, że nie możecie znaleźć nic lepszego, idioci.
Gotowe. Pospieszmy się.
Jedź sam. To już i tak ostatnia.
Ja zostanę i wszystko załatwię.
Błagam cię. Nie sprawiaj kłopotów.
Bez obaw.
A teraz sio.
Sio.
To jadę. Zadzwonię później.
Jasne. Do zobaczenia.
Chyba sobie żartujecie.
To miało iść do spiżarni, do cholery.
Może już czas, żebyś ty wziął się do roboty, dupku?
„Dupku”?
Straciłaś rozum?
Ty mała…
- Ej, ty. - Proszę pana.
Jest z Mongolii i nie zna zwrotów grzecznościowych.
Nie do wiary.
Od początku nie podobała mi się ta twoja mina.
Co to za gapienie się na ludzi?
Przenieś to w końcu.
Smarkula.
Niech to.
Chodźmy.
Tak, już jadę.
Jedź sam. Mam niedokończoną sprawę.
Zaczekaj!
Czym sobie na to zasłużył?
Byciem dupkiem?
Co teraz?
Przyszłam coś zjeść.
Ktoś do ciebie dołączy?
Nie, jestem sama.
Co się stało? Jakiś problem?
To stolik dla większych grup. Usiądź gdzie indziej.
Przynieś mi zupę na kaca.
- Co? - Jestem głodna.
Przynieś ją.
Wariatka.
Wariactwem jest siedzieć przy stole dla ośmiu osób?
Czy być głodnym?
Nie obsłużę cię. Wyjdź.
Tak nie można.
Kim jesteś, żeby odmawiać obsługi?
Sam powiedziałeś,
że klient wasz pan.
Nie stój tak
i przynieś mi zupę na kaca.
Dobrze.
Ale przesiądź się, póki proszę.
Nie, tutaj mi się podoba.
Nie?
To idź. Wynocha!
Nie denerwuj mnie, gdy jestem głodna!
Ale liche te stoliki.
Zadowolony?
Teraz to stolik jednoosobowy.
Przynieś mi zupę.
Usuń kości.
No proszę, usuwaj.
Pamiętasz, jak przeniosłam wszystkie pudła do spiżarni?
Może zadzwonię do siedziby firmy
i wrzucę naszą rozmowę do neta?
Jesteś miły tylko dla klientów restauracji,
a resztę traktujesz jak śmieci?
To za zupę.
A reszta na klej do naprawy stolika.
Nie nadużywaj władzy,
ty głąbie!
To pomyłka.
Co panią tu sprowadza?
Samochód.
Bread Song
albo inaczej „Chlebowa Piosenka”.
Tak czy siak, przyszłam do niego.
Z panem Songiem trzeba się umówić.
Proszę. Zanieś to panu Breadowi.
To powinno wystarczyć, żebym tam weszła.
Proszę zaczekać.
Zaraz wracam.
Moje życie może się odmienić.
32,
26,
18.
32, 26,
18.
32,
26,
osiem…
Wykluczam molestowanie seksualne.
Co oznaczają te liczby?
Wilgotność, poziom pyłu w powietrzu
i temperaturę.
By pokrzepić serca klientów,
którzy chcą odpocząć od KOSDAQ i NASDAQ,
stóp procentowych, kursów walut, sald bankowych itd.,
witam ich subtelnym żartem.
Co za świr.
Spotka się z panią.
96, 42,
70.
96, 42,
70.
Co to może znaczyć?
PREZES BREAD SONG
Mogę usiąść?
Może się pani nawet położyć.
Chciałabym uzyskać poradę w kwestii zarządzania aktywami.
Tak?
Hodor?
Połącz mnie.
Nie martw się.
Na razie zrobię przelew na 100 miliardów rubli.
Rosyjski rząd jest bacznie obserwowany w związku z kwestiami podatkowymi.
Cierpliwość to klucz.
Zaufaj mi!
Przepraszam za to.
Po stanie pani konta wnoszę,
że nie chodzi o zwiększenie majątku.
Przejdę do sedna.
Jak pan widzi, mam nadmiar gotówki.
Ponoć uwielbia pan prać pieniądze.
Słucham?
Musi pani mieć konto za granicą.
W banku w Amsterdamie mam około 50 milionów dolarów.
Powinna pani zainwestować w nieruchomości,
zamiast trzymać je w banku.
Zrobię listę
niedocenionych budynków w Amsterdamie lub Almere.
Czas, by przerzuciła się pani na nieruchomości…
nim panią namierzą.
Nadmiar gotówki prowadzi do śledztwa podatkowego.
Al Capone nie został złapany ani przez policję, ani FBI.
Dopadła go skarbówka.
Korea też idzie tą drogą.
Przecież nieruchomości też można namierzyć.
Nie, w nieruchomości można bezpiecznie inwestować.
Dochodzenie może wszcząć wyłącznie holenderski rząd.
Póki Holendrzy siedzą cicho, w Korei nikt się nie dowie.
A Holendrzy będą siedzieć cicho.
Rozumiem.
Czyżby?
Wszystkie nasze interesy
zostaną zachowane…
w tajemnicy.
Może mi pani zaufać.
Czyli…
jest pan gwiazdą Wall Street i absolwentem uczelni z Ligi Bluszczowej,
a mówi pan dialektem.
„Nigdy nie zapominaj swoich korzeni”.
O to chodzi.
Asystent umówi następne spotkanie.
Na dziś…
to wszystko.
Rozumiem.
W takim razie…
Lubi pan chleb?
Pytam, bo nadał pan sobie imię Bread.
Obsesyjnie.
Dlatego jestem Bread.
Dziękuję. Niech pani Bóg błogosławi.
Proszę umówić następne spotkanie i dać mi znać.
Tak jest.
96,
42 i 70.
Co to znaczy?
Moje IQ,
obwód w talii mojego syna
i wiek mojego ojca, który zostawił nas 10 lat temu.
KOMISARIAT W GANGHAN
Akta Ri Hwa-jy.
Dziękuję.
To sierota.
Należy do grupy młodych gangsterów,
której przywódca szkoli sieroty
i werbuje przydatnych ludzi.
Jest w niej jedyną kobietą.
Od najmłodszych lat dobrze się zapowiadała.
Dołączającym do gangu dwudziestolatkom
znakuje się stopy.
Ten sposób jest nieoczywisty.
W razie śmierci mogą ich zidentyfikować.
To tradycja.
- Hee-sik, chodźmy. - Dobrze.
Dzięki.
Mam wysłać ludzi do Doogo?
Nie teraz. Ja się tym zajmę.
Jasne.
Babciu,
zupa na kości i pączki wyjątkowo do siebie pasują.
Doskonałe połączenie.
A ja to cenię.
Doskonałe połączenie?
Porzygasz się.
Poważnie. Rozpływają się w ustach.
Dobrze. Jak uważasz.
Przepraszam, Nam-in.
To moja wina.
- Mamo. - Tak?
Wybierasz się na królewski ślub?
Widzisz,
marzy mi się przyszłość
z tym przystojnym baristą,
dlatego musicie współpracować.
Nie wystarczy ci spokojne życie filantropki?
Po co wikłać się w romanse?
W zasadzie nadal jesteś żoną swojego męża
i nie wiesz, czy żyje.
Też mnie to martwi.
Prawda? Też martwisz się o dziadka.
Mam szukać go przez Interpol?
Tarot mówi,
- że jest na wschodzie. - Żyje?
Oczywiście.
Co on, do cholery, knuje?
- Pani Gil. - Mój Boże.
Tak, Jun-hee?
Odnaleźliśmy Nam-soon,
- więc odnajdziemy też ojca… - I go zabiję.
Usidlę pana Seo.
To mój życiowy cel.
Mamo!
Jak możesz tak mówić przy Nam-inie?
Niewiarygodne.
Jak możesz?
Ty i mama traktujecie mnie, jakbym był niewidzialny.
Jak możesz tak mówić przy wnuku?
„Usidlić go”?
Nie macie w sobie za grosz romantyzmu ani poczucia humoru.
Tak czy inaczej,
zniszczę każdego, kto stanie mi na drodze.
To ostrzeżenie.
Jasne?
Jun-hee.
Jak możesz jeść po czymś takim?
Nie straciłeś apetytu?
Takie rzeczy nie odbierają mi apetytu.
Jun-hee, robisz świetną kawusię…
Miałam na myśli,
że parzysz świetną kawę.
Nie miałam pojęcia,
że kawa może być tak dobra.
Wie pani, jak poprawić człowiekowi humor.
Pani komplementy sprawiają mi wielką radość.
A ja nigdy nie rzucam słów na wiatr.
Jun-hee.
Życie…
jest krótkie, prawda?
To nieprawda, pani Gil.
Ostatnio uczę się o genomach.
O gnomach?
A czego tu się o nich uczyć?
Mój Boże.
Ma pani poczucie humoru.
Studiując projekt poznania ludzkiego genomu, dowiedziałem się,
że życie do setki to już rzeczywistość.
Dziś życie jest całkiem długie.
Rozumiem.
Musi cię to ekscytować.
To moja córka. Muszę odebrać.
Jasne.
Halo?
Yun-jin.
Tato, mam kłopoty.
Co się dzieje?
Potrąciłam kogoś.
Co?
Gdzie jesteś?
Na komisariacie w Gangnam.
Czekaj. Włącz wideorozmowę.
Zobacz, czy to ona.
To może być oszustwo.
Yun-jin, porozmawiajmy twarzą w twarz.
Naprawdę miałaś wypadek?
Tato, co mam robić?
Mam zapłacić 20 milionów wonów,
by mnie wypuścili.
Inaczej zostanę zatrzymana.
Co robić?
Przeleję pieniądze. Nie martw się.
- Wyślij mi numer konta. - Dobrze.
Szybko.
Przepraszam, pani Gil.
Muszę przesłać jej te pieniądze.
Oczywiście.
Chwila. Komisariat w Gangnam, tak?
Znam tam detektywa. Chodźmy tam.
Chodź.
- Pani Gil. - Co panią tu sprowadza?
Chodzi o pewien wypadek.
Mam iść do drogówki?
Odprowadzę panią.
- Tędy, proszę pani. - Chodźmy.
WYDZIAŁ WYPADKÓW DROGOWYCH
Nie ma żadnej Seo Yun-jin.
Co?
Abonent czasowo niedostępny.
- Zostaw wiadomość po sygnale.… - Ale to była wideorozmowa.
To była moja córka.
To musiał być deepfake.
- „Deepfake”? - Zgadza się.
Każdego można tak załatwić.
Przelał pan pieniądze?
Potrzebowała ich, żeby wyjść z aresztu, więc tak.
Będzie pan musiał to zgłosić.
Ktoś mnie oszukał, udając moją córkę?
- Tak. - Szybko spiszcie raport!
Trzeba to zgłosić w Cyberbiurze.
Zaprowadzę państwa.
Nie możemy zrobić tego tutaj?
Na świecie jest wiele typów spraw.
Tak jak z mięsem.
- Różne kawałki… - O czym pan mówi?
Boże. Jun-hee?
Ojej.
- To pani mąż? - Przyszły partner.
Rozumiem.
Jun-hee.
Nie możemy skontaktować się
z człowiekiem, którego auto pani wywróciła.
Chwila. Nie żyje?
Wątpię. Niczego takiego nie zgłaszano.
Ale nie ma z nim kontaktu.
Jun-hee jest wściekły.
Tak to jest, gdy chodzi o nasze dzieci. Jun-hee?
Był dobrym nauczycielem i uczniowie go lubili.
Ale w pewnym momencie
stał się apatyczny i przestał przychodzić.
Zauważył pan coś dziwnego?
Coś zwróciło moją uwagę.
Pił dużo wody.
Nawet wodę z basenu.
Pił wodę z basenu?
Tak, wiele razy.
Dziś po zajęciach
też zaczął pić wodę z basenu.
Tak?
Tak. Co?
Przestań. Co z tobą?
Dobry wieczór.
Spójrz tylko. Co za bałagan.
No.
Co, do diabła?
To nie powód do płaczu, panie Seo.
To przez te 20 milionów?
Moja córka jest chora.
Wzięła wolne, żeby dojść do siebie po operacji.
Boże.
To straszne.
Nie mogę znieść, że te zbiry znają jej twarz.
Od śmierci żony
z niczym sobie nie radzę.
Panie Seo, oni są zajęci.
Nie będą mieli czasu ścigać ciebie ani twojej córki.
Muszą wyrobić normę
i zajmą się szukaniem kolejnego celu.
Nie będą jej pamiętać.
Nie martw się,
nie będą jej ścigać.
Naprawdę tak pani myśli?
Oczywiście.
Jeśli nie, ja się nimi zajmę.
Połamię im kości i ich wypatroszę.
Nie bój się.
To noże rzeźnicze.
Oto jak zdeterminowana jestem.
Moje żarty nie trafiają do koreańskich słuchaczy.
I tak nie potrzebuję noży.
Mogę ich połamać gołymi rękami.
Tak.
Dopiero się poznajemy,
więc dziś powiem tylko tyle.
Ale gdy zobaczyłam łzy w twoich oczach,
prawie pękło mi serce.
Co powiesz
na pyszny posiłek?
Może zupa z rzodkwi?
Co pani zechce.
Ale…
powinienem zadzwonić do pana Ganga.
Tak, panie Seo. Oczywiście.
Bez obaw. W porządku.
Do jutra.
Jeszcze jedno.
Proszę nie odchodzić, nawet jeśli babcia pana wkurza.
Bardzo proszę.
Chcesz schudnąć?
Ja schudłam dzięki temu.
Jesteś jak nieoszlifowany diament.
Wyglądałbyś świetnie, gdybyś schudł.
O co chodziło?
Dzisiaj sama się tym zajmę.
A ty pracuj nad sprawą.
Dobrze.
Nic panu nie jest?
Jest pan chory?
Potrzebuje pan pomocy?
WITAMY NA STRONIE HSC FINANCE TRIPLE
Będę miała oko na tego obślizgłego dupka.
Główny problem to ten gnojek.
Pani Jung, proszę wejść.
Proszę pisać po angielsku.
Program do tłumaczeń szwankuje.
Tak jest.
Czy mogę ufać twoim informacjom, że w Doogo są narkotyki?
„Powiedziano mi, że są powiązani z rosyjską grupą przestępczą.
Rosyjska mafia jest w Korei”.
Potrzebuję informacji o prezesie Ryu Si-o.
„Założył Doogo za pieniądze niewiadomego pochodzenia.
Aktualnie je namierzamy”.
„Pieniądze niewiadomego pochodzenia”?
To na pewno pieniądze z narkotyków.
Doogo.
Panna Nam-soon wróciła do domu.
Pójdę już.
Niech Nam-soon przyjdzie do gabinetu.
Dobrze.
Panie Hwang?
O co chodzi?
Korzysta pan z apki randkowej?
Ja też.
Jakby co, nie znamy się.
Jasne.
Widzę, że też jest pani samotna.
Oczywiście.
Jestem samotna.
Ale ludzie rodzą się samotni.
Ludzie rodzą się…
- Jest pani. - Dzień dobry.
- Cześć, wujku. - Cześć, siostrzenico.
Pani Hwang czeka na panią w gabinecie.
Dobrze.
Mamo.
Nam-soon.
Miałaś mi powiedzieć, co kombinujesz
ze swoim kumplem gliniarzem.
Właśnie do tego zmierzałam.
Proszę.
Mamo.
Jestem…
dostawczynią w Doogo.
W Doogo?
Podobno trzymają tam narkotyki.
Gan I-sik ma je znaleźć,
a ja mu pomagam.
Teraz moje dziecko jest w to zamieszane?
Myślał,
że narkotyki ukryto w maseczkach,
ale jednak nie.
Dlatego Gan I-sika od jutra nie będzie w Doogo.
Przez jego pomyłkę
kazano mu przerwać misję.
Nie wiem, co mogłabym…
To Ryu Si-o?
Widziałaś go?
Tak, w magazynie.
Nam-soon,
to może być twoje przeznaczenie.
Opuściłaś mnie, by dorastać na równinach Mongolii
i stać się tak śmiała, jak Czyngis-chan,
a teraz do mnie wróciłaś.
To przeznaczenie.
Normalne życie nie jest ci pisane.
Tak.
Uratujmy świat.
Ty i ja.
Dobrze. Mogę to zrobić.
Wiem, że mogę.
KOMISARIAT POLICJI W GANGHAN
Young-tak, próbowałeś tego numeru?
Dalej niż Dericoin się nie dokopiemy.
Łysol nie żyje,
więc go nie przesłuchamy.
Gość, który dał mu maseczkę,
- wszedł na fałszywy dowód. - Tak.
Tak oszukać ochronę placówki rządowej…
Przynajmniej wiemy, dokąd płyną narkotyki.
Przerażający współczynnik umieralności.
Jeszcze żaden narkotyk nie miał takiej mocy.
Nie rozumiem jednak cyklu jego działania.
Ja też nie.
Niektórym potrzeba dwóch, a innym trzech dni.
Łączy ich tylko nadmierne spożycie wody.
To woda!
Reaguje z wodą.
Zmienia się w narkotyk po kontakcie z wodą.
Spożycie wody zwiększa jego moc.
To pana zabije.
Nie może pan pić wody.
PREZES RYU SI-O
Rozmawiałem z kierownikiem.
Wszyscy pracownicy magazynu tego dnia poszli już do domu.
- A kamery? - Światła były zgaszone,
więc trudno będzie coś zobaczyć.
Pan Heo z zespołu logistyki
wrzucił to wideo na firmowe forum.
Mają tam niezwykle silną dziewczynę.
Z Mongolii.
Nagraj mnie jeszcze raz, a zgłoszę, że się obijasz.
Sio.
Jest pan chory?
Pomóc panu?
Jesteś.
Cześć.
- Dobrze. - Świetnie.
Inspektorze Kang, ktoś do pana na dole.
Dzięki.
KOMISARIAT POLICJI W GANGHAN
Osobą, która dała ci cynk o narkotykach w Doogo,
byłam ja.
Dowiedz się więcej o Doogo.
A ja
zajmę się Ryu Si-o.
STRONG GIRL NAM-SOON
Złapali mnie na kradzieży.
Proszę obserwować każdy jej ruch
i mnie informować.
Zaufaj Nam-soon.
Nie mogę.
Ma się za niepokonaną.
Pani matka się z kimś spotyka.
Randki w twoim wieku to priorytet?
Starsi ludzie też czują.
Chcę się wyprowadzić. Wolę mieszkać z tatą.
Branie go bez antidotum
to praktycznie samobójstwo.
Ale przez chwilę daje ci smak tego, czego pragniesz.
Czy zatem śmierć nie jest godną ceną?
Proszę się ocknąć.
Napisy: Agnieszka Żurek