Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
"LOUPS-GAROUS DE THIERCELUEUX" OYUNUNDAN ESİNLENİLMİŞTİR
KURT ADAMLAR
Karanlık çöker.
Tüm köy derin uykudadır.
Kurt postlu adam kaybolmadan önce rolleri dağıtır.
Defol!
Onu geri çevirenler kurt adam olur.
KURT ADAM
Thiercelieux köyünde yaratıklar dolaşıyordur.
Kimlikleri ortaya çıkana kadar avlarını aramaya başlarlar.
Kurt adamlar masum kurbanlarının üzerine atlar.
Sonra...
- Telefon yasaktı. - Pardon baba.
- Oynamak istemiyor musunuz? - Canlı yayınım...
- Telefon bekliyorum. - Acıktım.
- Ne kadar sürer? - Tam olarak ne oynuyoruz?
Kurt Adamlar baba. Onu oynuyoruz.
Kurt Adamlar mı?
Küçükken oynardık. "Güneş doğar, karanlık çöker..."
Güçlerinle kurt adamları avlıyorsun.
- Bir de özel güçlerimiz mi var? - Evet, güçler var.
Mesela ben Falcı'yım. Sen Avcı'sın.
Clara ise Küçük Kız. Théo da...
HIRSIZ
- Hırsız. - Özel güçler ne?
Babam hatırlar diye umuyordum.
Hiçbir fikrim yok. Bu oyunu bilmiyorum.
Nicole'la hiç Kurt Adamlar oynamadınız mı?
Nicole mu? O da kim?
Evet. Karım tabii.
Huzur içinde yatsın.
Neden bana öyle bakıyorsunuz? Gelmenizi ben istemedim ki!
Ben tek başıma iyiyim.
Hem yabancı birini getirmişsiniz. Bu genç kız kim?
Bu genç kız Théo baba. Marie'nin başkasından oğlu.
Théo benim oğlum. Hem saç uzatınca kız olunmuyor.
- Saçıma bir şey demedi. - Bence hoş.
Bitti mi? Artık kuralları bildiğimize göre
hemen bir tur oynayalım.
Biraz yer açıp kartları tekrar dağıtayım.
Dışarı çıksak daha iyi değil miydi?
Köyde orta çağ fuarı var. Karnaval gibi bir şey.
- Ne dersiniz çocuklar? - Nereye?
- Canlı yayın açacağım. - Bir kere açmasan olmaz mı?
Hayır. Açmazsam takipçi kaybederim.
Takipçilerimi kaybedersem de... Görünmez olurum.
Görünmez olman değersiz olduğun anlamına gelmez.
Durum artık öyle değil Marie.
Yabancılara birkaç ürün satıp ne kadar kazanabilirsin ki?
Bir öğretmenden fazla.
- Başlıyoruz. - Öğrencilerime klasikleri öğretiyorum.
Sardou, Balavoine, Johnny, Delpech...
Influencer olduğunu söylüyorsun, tam olarak kimi etkiliyorsun?
Belli ki babamı değil.
Ebeveynlikte bir numara.
Lütfen baba, yapma.
Tatilimizi yanında geçiriyoruz, biraz hoş görülü ol.
Düzgün konuş Stéphane!
Memnuniyetle. Ama benim adım Jérôme.
Stéphane'a benziyorsun.
- Ben yatıyorum. - Öğle vakti mi?
Zevkler tartışılmaz.
Gilbert!
Anne, acıktım.
Abinle mutfağa git.
- Saçına da bayılıyorum. - Şu konuyu kapat artık.
Evet anne, bizi rahat bırak!
Rezalet.
Harika.
- İş mi? - Evet.
- Kimi savunuyorsun? - 20 yıl kocasından dayak yiyen bir kadını.
- Kızgın mısın? - Çok.
Sen de çok harikasın. Ara hadi.
- Emin misin? - Eminim. Hadi.
Pekâlâ.
- Oyunu kaldırayım mı madem? - Kaldır!
Tamam.
Pekâlâ, Kurt Adam buraya geliyor.
Avcı buraya. Küçük Kız burada.
Falcı.
Hırsız ve Cadı.
İşte oldu.
- Ne oluyor? - Bilmiyorum!
Çocuklar!
- Baba! - İyi misin Gilbert?
Almanlar geldi! Bodruma inin!
Çabuk!
Çabuk! Koşun!
Baba!
Hadi baba!
Dikkat et!
Herkes iyi mi? Louise? Baba?
- Evet, iyiyim. - Evet.
- Théo, lamba. - Merdivenden geçilmiyor.
Clara? İyi misin?
- Bu taraftan! - Hadi.
Clara?
Nasılsın? İyi misin?
- Clara? - İyiyim.
- Clara! - Araba nerede?
Kahretsin, arabam.
Ne oluyor? Polisi arayayım.
- Sizinki çekiyor mu? - Hayır.
Burası benim evim değil.
- Senin evin baba. - Hayır.
- Önceden böyle miydi? - Tabii ki hayır.
- O kadar zevksiz değilim. - Clara?
Clara!
Tuhaf bir dekor.
Clara?
Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler gibi.
- Burada değil. - Ne...
Neden her şey eski?
- Bir şey fark ettiniz mi? - Ne?
- Lanet olsun! - Sakin olalım.
Sakin mi olalım? Kızım kayıp!
Dur. Bir açıklaması olmalı.
Belki de karnavalla alakalıdır. Baştan dekore etmişlerdir.
30 saniyede mi?
Köye gidelim. Belki Clara oradadır.
Hadi. Gidelim.
- Hadi baba. Clara'yı bulmalıyız. - Evim ne olacak?
Clara!
Hadi.
Gilbert, biraz yavaşlar mısınız?
Büyükbaban formunda.
Clara!
- Anne, acıktım! - Evet tatlım. Bir şey buluruz.
- Clara! - Bağırmanın bir faydası olmaz.
- Senin kızın değil tabii. - Ne?
Bakın!
Sadece senin evin değişmemiş.
Bu karnavalın bütçesi ne kadar?
Clara!
Defol! Müşterileri korkutuyorsun.
Bak... Dikkat et!
- Cidden mi? - Hadi ama.
İnanılmaz.
- Anne, acıktım. - Evet tatlım. Bekle.
Şurada biraz... Bak! Çörek var!
Merhaba bayım.
Bu ne cüret!
Bir tane lütfen.
Tabii, bir çörek.
Hiç nakdim yok. Temassız ödeyebilir miyim?
- Ne? - Te...
- Temassız... - Hop! Para yoksa çörek yok.
Bu tavırla karnavaldan para kazanamazsın.
"Vassier". Sizin gibi.
Akrabanız mı?
Hiç bilmiyorum ama ismimizi böyle kullanamazlar.
- Hadi ama. - Affedersiniz. Organizatör kim?
- Organizatör mü? - Evet.
Kaptan mı? İnfaz için meydanda.
Meydanda...
İnfaz mı?
Clara?
Affedersiniz. 20'li yaşlarında, melez bir genç kız gördünüz mü?
-"Melez" mi? - Evet, melez.
- Buralı değilsin gibi. - Yok, Paris'ten geldik.
- Vay! Çok uzakmış. - Trafik olmazsa üç saat.
- Yani kızı görmedin mi? - Hayır.
- Burada yok. Gidelim. - Organizatörle konuşmadan gitmem.
Thiercelieux halkı!
İşte burada.
Bir canavarı yakaladım.
Canavarı getirin!
Ben masumum.
Yemin ederim!
- Gece sokaklarda dolaşıyordun. - Koyunum kayıptı.
Kıyafetlerinde kan bulduk.
- Şey yaparken kendimi kestim... - Sessiz ol!
Yalan!
- Yalancı! - Yalancı!
Ne dersiniz? Bu adam canavarlardan biri mi?
- Evet! - Evet!
- Evet. - Peki cezası ne olmalı?
- Ölüm. - Ölüm!
- Loulou!
Cellat, görevini yap.
- Endişelenme. Bir şey olmayacak. - Sahi mi?
Fazla şiddet içeriyormuş.
Ayrıca çok gerçekçi.
Acaba kızımı...
Çok teşekkürler!
Gidiyoruz!
Çıkın!
Baba, hadi!
Jérôme! Neler oluyor?
Kan! Gerçek kan!
Neden bahsediyorsun?
- Yok artık. - Evet.
- Ben de tatsam? - Hayır!
Neler oluyor? Kızım kayıp, halka açık infazlar...
Evimi de değiştirmişler.
Tek bir açıklaması var. Gerçek bir orta çağ köyü, infaz...
Gerçek kan. Zamanda yolculuk işte.
- Oğluna söyle, saçmalamasın. - Sakin ol.
Hayır, haklı. Hap falan atmış herhâlde.
- Aklını kaçırmış. - Diyene bak.
Biraz saygılı ol lütfen.
Ben kendimi savunabilirim.
- Anne? Jérôme? - Bir saniye tatlım.
Hap falan atmıyor. Stresliysen...
Stresli değilim. Aslında harika hissediyorum.
- Clara'ya odaklanabilir miyiz? - Anne! Jérôme!
- Ne? - Ne?
Affedersiniz bayım, genç bir kız gördünüz mü?
20'li yaşlarında, melez.
Evet? Hayır?
Fransızca var mı?
- Hangi yıldayız bayım? - Théo!
Tanrımızın yılı, 1497'deyiz.
Ne tuhaf entariler.
- Entari mi? Kendine baksın. - Konuşmadı.
- Konuştu. O bir vantrilok. - Hayır, değil.
- Çekiyor! Clara'yı ara. - Hayır. Toplantım için alarm çalıyor.
Kapat şunu! Onu kızdırıyor.
- Bir saniye. - Kapat!
- Olmuyor! - Kapat şunu! Dikkat et.
Gidelim.
- Bileğin nasıl baba? - İyi, teşekkürler Jérôme.
- Bana Jérôme dedin. - Ya ne diyecektim?
Peki... Annemin adı neydi?
Sen iyice delirdin. Adı Nicole'du.
3 Temmuz 1946'da doğdu. Ayağı 37 numaraydı.
Sosyal güvenlik numarası da
2-46-07-350-132-148'di.
Neden?
Öylesine.
- Bir tuhaflık var. - Katılıyorum.
Dikkat edin.
Çocuklar, çekilin.
- Anne, ne oluyor? - Bilmiyorum tatlım.
Ne...
BU
BU BENİM
Sen kimsin?
BU BENİM CLARA
Clara.
- Durun. - Dikkat et.
Sana ne oldu canım?
Neden beni duyamıyorlar? Aptal mı bunlar?
Tamam, artık seni duyabiliyoruz.
- Bir şey demedim. - Dedin.
Konuştun! Duydunuz, değil mi?
- Hayır. - Hiç.
Baba! Aklımı okuyorsun!
Umarım babası gibi delirmiyordur. Hiç sırası değil.
Vay be, kelleştiğini fark etmemiştim.
Sakin olalım.
Sizi infazda gördüm.
Buralı değilsiniz.
Neden geldiniz? Büyücüyle alakanız var mı?
Bu konuyu açtığınız iyi oldu. Gerçekten hiç hoş değil...
Alakamız yok. Sadece geçiyorduk.
Boş bir ev gördük, dinlenmek için durduk.
Değil mi? Hepsi bu.
Siz büyücüsünüz!
- Oğlumu bırak! - Sakin ol.
Biz büyücü değiliz.
Biz...
Biz müzisyeniz, değil mi?
- Hepsi bu. - Evet.
Biz ozanız.
Ben Ozan Daniel'im. Öyle işte.
Bu da benim grubum.
Ozancıklar.
Çalın madem.
Ama biz... Enstrümanımız yok. Dur!
Ben... Gitarımı getir tatlım.
- Ne? - Neyini?
Lavtamı yani. Lavtamı getir.
- Neyini? - Küçük bir gitara benziyor.
Neyse ki lavtam olmadan asla bir yere gitmem.
Evet.
Pekâlâ.
- Lütfen. - Sağ ol.
Tamam. Evet. Bir...
Tamam. Üç, dört.
Onlara kariyerimin Belirsiz olduğunu söylüyorsun
Kimsenin nerede olacağımı bilmediğini
Bir yıl sonra
Bir zamanlar sana göre
En iyi şarkıcı olduğumu bir bilseler
İşte bu yüzden
Çocuk istedin
Şimdi o da büyüdü
Peki ya onlar?
Hadi! Üç, dört...
Yargıçlar ve yasalar
Beni korkutmuyor
Benim asıl savaşım oğlum
O gitmemeliydi
Çok iyi.
Her şeyi mahvederim
Eğer dokunursan
Benim evladıma
Ölçüye dikkat.
O gitmemeliydi
Pekâlâ.
- İyi misin? - İyiyim.
İçeri girin.
Canavarlar geliyor.
Canavarlar da mı var?
Tüm köy uyusun!
Evlerinize! Canavarlar geliyor!
Gece oldu! Tüm köy uyusun!
Evlerinize! Canavarlar geliyor!
Canavarlar geliyor!
Açım!
Evet. Bir bakayım.
Şunu deneyelim.
Harika. Artık boş sandalyeyle konuşmayız.
Tamam. Oldu mu?
"Cadı, Hırsız,
Avcı, Falcı, Kurt Adam."
- Oyun için geç oldu canım. - Oyun oynamıyorum.
Kutuda yazıyor. Şifonyerin altındaydı.
Dur. Bir bakayım.
- Bu senin oyunun değil mi? - Evet, öyle. Neden burada?
Yok artık! Zamanda yolculuk değil. Oyunun içine girmişiz.
- Al işte. Kafası iyi bunun. - Hayır, değil.
- Kartlar güçleri belirliyor, değil mi? - Evet. Yani?
İşte o güçlere sahibiz.
Gilbert Avcı. Yani süper güçlü.
Abartmayalım şimdi.
Sadece formumdayım.
Clara ise Küçük Kız.
Küçük Kız, gizli, görünmez!
Çok saçma. Buradaki tek küçük kız Louise.
Sen hep küçük kızımsın.
Yine aynı şey. Kiminle konuşuyorsun?
İşte. Gaipten sesler duyuyorsun.
Onun gücü varken benim yoksa saçmalık.
Hayır. Hiçbir şey duymadım. Sadece sesli düşünüyorum.
Kurt Adamlar'ı oynuyoruz.
Ev sallandı. Atamızın evine geldik.
Özel güçlerimiz de var. Belli ki oyunun içindeyiz.
Saçma saçma konuşma.
Aslında depremden hemen önce kutu sallanmıştı.
- Ne? - İşte. Oyuna girmişiz.
Düşün baba, lütfen. Bu senin oyunun.
- Eve nasıl gideceğiz? - Bilmiyorum.
Bu benim oyunum değil. Tavan arasındaydı, talimatlar yoktu.
Ben de kuralları uydurdum. Onlar da zamanla değişti. Hepsi bu.
- Ben Hırsız'ım. Onun gücü ne? - Hiçbir fikrim yok.
Bir kuralı hatırlıyorum.
Oyunu kazanmak için tüm Kurt Adamları bulmalı,
onlar bizi öldürmeden önce hepsini öldürmeliyiz.
Ama ya ben Kurt Adam'sam?
Tatlım, sen hiç endişelenme.
Kimse seni öldürmeyecek. Kimse!
Tamam mı? Hiç kimse.
Kimse seni öldürmeyecek canım. Bak, akşam yemeği buldum.
Pek fena durmuyor. Bize çorba yapabilirim.
"Sciurus folliculus."
Nohut falan herhâlde.
Sincap hayaları.
İyi misin Loulou? İyi geceler demeye geldik.
Uyuma vakti.
- Yarın eve döneceğiz. Söz. - Evet.
Hikâyenizi tekrar anlatır mısın?
Evvel zaman içinde, yaklaşık 10 yıl önce
annen eziğin tekinden yeni ayrılmıştı.
Ben de bekârdım ve müzik öğretmenliğine ek olarak
gitar dersleri veriyordum.
Ben de o zamanlar kafa dağıtmak istiyordum.
Ya bir spor yapacaktım ya da bir enstrüman öğrenecektim.
İnternette bir gitar öğretmeni ararken babanı buldum.
Ona en sevdiği şarkıyı çalmayı öğrettim,
elbette o da bana sırılsıklam âşık oldu.
Elbette.
İki yıl sonra sen geldin.
Bir armağan gibi.
Tamam. Son. İyi geceler.
- Ama şarkıyı çok seviyorum! - Hayır. Yatma vakti tatlım.
Yaşadığım yerde ormanlar sallanır Çatılar gökyüzüne ulaşır
Yorgunum. Tamam, iyi geceler.
Seni seviyorum.
Pekâlâ. İyi geceler.
Hadi ama. Şakaydı.
İyi geceler tatlım.
- Ne yapıyorsun? - Hiç.
Oyalanıyorum.
Nerede ya da hangi zamandayız, hiç bilmiyorum
ama aklımın yerine gelmesi iyi geldi.
- Üzgünüm, daha sık ziyaret etmeliyim. - Özür dileme.
Gidişini izlemek hoş olmuyor.
Eve döneceğiz.
Yanında olacağım.
İyi geceler baba.
İyi geceler Jérôme.
- Kim var orada? - Ne oldu?
Ne...
Bize bir şey söylemeye çalışıyor.
Bekle. Sakin ol.
Kurt adamlar köye gidiyor!
Beni yiyeceklerdi. Hemen gitmeliyiz!
Kurt adamlar varmış. Neredeyse onu yiyorlarmış, gitmeliymişiz.
Sessiz sinema oyununda çok iyidir.
Loulou nerede? Loulou?
- Loulou? - Loulou?
Burada değil!
- Louise? - Louise!
Durun.
Benim!
İçeri gel tatlım. Çabuk.
Ne yapıyordun?
- İşemeye çıktım. - Hayır!
Tek başına çıkamazsın. Kurt adam olabilirsin!
Ama ben kurt adam değilim!
- Yemin ederim! - Sana inanıyoruz.
- Onu bağla. - Ağızlık da takayım mı?
Kurt adam olmadığını söylüyorsa değildir.
Durun, ben hallederim.
50 yıllık poker hayatım boyunca hiç blöf yemedim.
Bana bak.
- Sen kurt adam mısın? - Hayır!
Anlaşıldı. Kurt adam değil.
Yanılmışım! Onu bağlayın!
Dur. Kıpırdamayın.
- Yavaş! - Dikkat et!
İp! İpi verin!
Théo! İp, çabuk!
Canavarlar yine birini öldürdü!
Louise.
Jérôme? Jérôme, uyan!
- Neredeyiz? - 1497 yılındayız.
Evet. Kahretsin.
Louise normale dönmüş.
Loulou!
Canım benim.
Açım.
Hayır, dur. Bekle.
Ne yapıyorsun? Bir yerin kesilecek.
- Çok güzel olmuşsun. - Teşekkürler. Sen de fena değilsin.
Pekâlâ. Bu tam olarak ne için?
- Kurt adamları avlamak için. - Hadi ama Jérôme.
Sadece geceleri kurt adam oluyorlar, yani...
Rastgele köylüleri bıçaklayamazsın.
Hayır. Avlanma falan yok.
Biraz düşündüm, tamam mı?
Burası atanın evi. Oyun onun oyunu.
Nezarete gidip ona eve nasıl döneceğimizi sorarız.
- Tamam mı? - O da olur.
- Avukat hakkı da vardır. - Ne hakkı?
1497 yılında mı? Ölümüne işkence görmediyse yine iyi.
- Turp alır mıydınız? - Hanımefendi, çiçek?
Hayır, teşekkürler.
Sorun yok gibi. Çocuklar, dinleyin.
Siz pazardan yiyecek alırken biz de atamızla konuşacağız.
- Tamam mı? - Hangi parayla peki?
Bir fikrim var.
- Clara'nın görünmezliğini kullanacağız. - Benim kızım hırsız değil.
Açlıktan ölsek daha mı iyi?
Hırsız benim. O işi benim yapmam lazım.
Canım, yargısız infazlar ve vahşi canavarlar gördük.
Tutuklanmamaya çalışalım, olur mu? Pekâlâ.
- Bir saate buluşalım. Tamam mı? - Tamam.
- Çocuklar, unutmayın. Orta Çağ'dayız. - O ne demek?
Yani yabancı bir ülke gibi düşünün. Uyum sağlamanız gerek.
Roma'yı hatırlıyor musun Marie? Kahveme su istedim diye çıldırdılar.
Dublin'de alkolsüz bira isteyince ortalık karıştı.
- Brüksel... - Listeleme şimdi.
Evet, tamam. Her neyse. Yurt dışındayken uyum sağlamak gerek.
Yerliler gibi davranın. Orta Çağ'dayız. Ketum olun, göze batmayın.
- Doğru. - Hadi görüşürüz.
- Tamam. - Gidelim.
Görüşürüz.
Lavtayla göze batmamış mı oluyoruz?
Böyle araya karışıp fark edilmeyiz.
Bakın, ozan!
Kocam asker. Şarkı söylediğini duymuş. Melek gibi sesin varmış!
Çok naziksin. Elimden geldiğince işte.
Bize de çal ozan! "Sevgili Charles VIII".
Akorları bilmiyorum.
-"Güzel Ahırcı Çocuk". -"Bir Burgonyalıyı Boğdum".
- Kendi şarkımı çalayım. - Yok, kalsın.
Hadi, gidelim.
- Hoşça kalın! - Durun.
Bana sırrını söyle. Nasıl ozan karısı olurum?
Doktora yap ve kötü kararlar ver. Hadi.
Ben Hırsız'ım. Belki de istediğimi çalabiliyorumdur.
İşte. Görünmez olmaya gerek yok.
Güzel bileklik.
Şunu tut. Geliyorum.
Ne? Merak etme. Bir şey olmaz.
Pardon.
Gel buraya mikrop!
Şu hırsızı durdurun!
Onu durdurun!
Ben konuşayım.
İyi günler beyler. Ben Ozan Daniel.
Merhaba.
- Childéric Vassier burada mı? - Pis büyücüden ne istiyorsun?
Çok doğru. Biraz müzik ruhunu dinlendirebilir diye düşündüm.
Ruhu cehennemde yansın!
Pekâlâ...
Tamam, tüm gün bununla uğraşamayız.
Aleyhindeki suçlamaları konuşmak isteriz.
- Kapa çeneni fahişe! - Pardon?
- Ne dedin? - İstediğimi derim!
Hop! Sakin!
Kadınına mukayyet ol. Her sabah dayak yese akıllanır.
Bir daha dokunma, mahvederim!
Canım, çocukları düşün lütfen.
Doğru, Orta Çağ'dayız.
Hadi. Çocuklar bekliyordur.
Doğru ya.
- Merhaba Daniel. - Merhaba.
Sana bir tane sakladım.
Teşekkürler.
Ne?
Hiç.
Flörtleşirken hiç sıkıntı yok
ama o iki budalaya karşı kılını kıpırdatmadı.
Orada müdahale edebilirdim ama kimliğimiz açığa çıkardı.
Hem Orta Çağ'dayız.
Evet. Bu işler böyle.
Korktun ama önemli değil.
- Korkmadım. - Hadi ama.
Korkmadım!
- Zamansal paradoks ne olacak? - Ne?
- Zamansal paradoks. - Bir fikrim yok.
Zamanda yolculuğun ilk kuralı. Geçmişte yaptıkların bugünü etkileyebilir.
Yani geleceği. Olacakları işte.
Uydurmuyorum. Öyle.
- Ne alaka şimdi? - Alakalı tabii. Çok basit.
O pisliği orada dövseydim feminizm 500 yıl erken gelişirdi.
Anladın mı? Sonuçlarını düşünsene.
Tabii. Savaş ya da kirlilik olmadan tamamen gelişmiş bir toplum.
Sonuçları düşünebiliyorum.
Yani...
Kötü bir örnekti ama demek istediğimi anladın. Öyle...
Çok dikkatli olmalıyız.
"Dikkatli" diyor bir de.
Eski kocam bencildi ama korkaklık etmezdi.
Eski kocan...
Ne oldu?
Théo seninle değil mi?
- Dur. - Ne olmuş?
- Onu kaybettim! - Kaybetmiş.
Onu kayıp mı etmiş? Nasıl yani?
- Nerede kaybettin? - Sakin ol!
Tabii, benim oğlum olunca "Sakin ol" dersin.
Yabancılar!
- Evet? - Evet?
Oğlunuz her şeyi anlattı. Gelecekten gelmişsiniz.
Hayır. Saçmalıyor işte.
Galiba hap atıyor.
Oğlum nerede?
Sakin ol anne.
Benim, Théo.
Théo.
Nalbant.
Théo. Nalbant.
- Théo. - Dur!
Özel gücüm kimlik hırsızlığı. Müthiş, değil mi?
Hiç de müthiş değil. Yapma şunu.
- Neden? - Çünkü... Ya öyle kalırsan?
Sen hâlâ kendi kimliğini keşfediyorsun.
Bu harika bir şey. Sana katılıyorum.
Ama kendini kaybedebilirsin.
Ben anladım. Kıskanıyorsun.
Çünkü senin gücün yok.
Dur Théo!
Bu muhteşem bir güç. Daha da önemlisi, çok faydalı.
Aşını yedin mi?
Yemeğini diyor.
Evet! Yani hayır. Bu manyak iştahımı kaçırdı.
Yine bağırıp çağırıyor. Bir iki saat hücrede kalsa iyi olur.
- Yine mi yelloz? - Sakin ol!
Bu kaltağı ben hallederim.
"Kaltak" mı? Öyle mi?
Affedersin anne. Kendimi biraz kaptırdım.
Childéric Vassier?
Sıçanlar var. Sorun yok.
Merhaba? Boşmuş.
Childéric! Childéric Vassier?
İşkence etmeyin! Yalvarırım!
Yüz kere söyledim, ben büyücü değilim!
Sessiz olun! Size zarar vermeyeceğiz.
Yaklaşın. Evet.
Biz sizin 2024'ten gelen torunlarınızız.
Oyununuzu oynadık ve özel güçlerle buraya geldik.
Kendi zamanımıza nasıl döneceğiz?
Hayır. Anlamıyor.
- Théo, göster. - Tamam.
Muhafızlar!
Sessiz olun!
Büyücü sizsiniz işte! O canavarları köye siz saldınız.
Biz hiçbir şey salmadık. Sessiz olun!
Kurt adam oyunu. Tamam mı?
Hırsız, Falcı, Cadı. Oyunu siz yazdınız, değil mi?
Hayır! O oyunu kurt postlu adam getirdi.
Tamam, o kurt postlu adam kim?
Üç gün önce gelen bir yabancı. Canavar saldırısından hemen önce.
O kurt postlu adam bir şeyler biliyor olabilir.
- Nerededir? - Bilmiyorum. Ertesi gün gitmişti.
- Tamam. Nasıl biriydi? - Erkekti.
- Tamam. - Kurt postu giymişti!
Lütfen, yakılmak istemiyorum! Beni buradan çıkarın!
Büyücü değilim. Değil iksir, çorba bile yapmam.
Hop! Kaskımı kim çaldı?
Anne, gitmeliyiz. Buradan!
- Teşekkürler. Bol şans! - Dur. Ne şansı? Beni çıkarmalısın.
Merak etme, artık ben avukatınım.
Pekâlâ.
Peki "avukat" ne demek?
Kiminle konuşuyorsun?
Demirlerle.
Yağ istiyorlar.
Kurt postlu bir adam ona oyunu vermiş ama ortadan kaybolmuş.
Eve dönmek için oyunu oynayıp kazanmalıyız.
Kazanmak için kurtları bulup öldürmeliyiz.
Öldürmek mi? Louise'i öldürmeyeceğiz. Dur.
Dört kurt adam kartı varsa dört kurt adam vardır.
Sadece üç kişiyi öldürsek yeter.
Ya da ikisini öldürürüz, sincap hayalarıyla yahnilerini yaparız.
- Başka fikrin var mı? - Yok.
Hepimiz 1497'de öleceğiz. Hep cüzzam olmak istemişimdir.
Öylece oturup birinin beni yemesini bekleyemem.
Önce diğerlerini bir bulalım.
Köydekiler ne düşünüyor, bakayım.
Düşüncelerine mi bakacaksın?
Yani bir dinleyeyim işte...
Araştırayım. Şu sıralar algılarım açık.
Algıları açıkmış. Alakası bile yok. Clara okulu bıraktı, haberi yok.
Okulu mu bıraktın?
Clara, buraya gel!
Clara? Nereye gitti? Clara!
- Ne zamandır biliyorsun? - Nasıl bildin?
Falcı sensin. Zihin okuyabiliyorsun.
Sadece hissedebiliyorum, o kadar. Şimdi hiç... Yeter!
Zihin okuyamıyorsan şunu da bilemezsin.
Geçen yaz Cédric'in düğününde sağdıçlardan birini beğendim.
Sen dans ederken onu mutfağa götürdüm.
Boynumu öptü ve elini bluzumun altına soktu.
- Beni nazikçe okşadı. - Kim o? Öldürürüm.
Biliyordum. Ne rezil bir güç.
- Öyle mi? - Evet.
Peki ya beni aldatmak?
Seni aldatmadım.
Ama böyle devam edersen düşünmeye başlayacağım.
Seni uyarıyorum Jérôme. Gücünü sakın benim üzerimde kullanma.
En azından benim bir gücüm var. Bir işe yarıyorum canım.
Yeter. Üç kurt adam öldüreceğiz, çocukları 2024'e döndüreceğiz...
2024 mü?
Gerçekten de gelecekten mi geldiniz?
Soruları biz soracağız.
Kimsin? Neyin peşindesin?
Benim adım
Piero.
Childéric'in komşusuyum.
Sanatçıyım. Un po' mucit sayılırım.
Bir şeyler alabilir miyim diye bakmaya gelmiştim.
Zavallı Childéric. È finito. Kazığa bağlayıp yakacaklar.
Neden ortalıkta dolaşıyordun?
Buradakiler benim gibileri sevmez.
- Kurt adam mısın? - Hayır.
Kurt adam mı? Hayır, değilim.
Jérôme, hadi.
Gücünü kullan.
Aklını oku.
Stai buono, tamam mı?
İtalyanca bilen?
"È tanto bello quando si concentra" ne demek?
"Odaklanınca çok yakışıklı oluyor."
Şimdi anladım! "Sizin gibiler". Hiç sorun değil.
Değil mi?
Siz...
Şanslısınız.
Yani gelecekte sorun sayılmıyor, öyle mi?
Ama bu zamanda insanlar ne sevdiğimi öğrenirse...
Erkeklerden hoşlandığımı öğrenirlerse derimi yüzerler.
Beni haşlayıp dörde bölerler.
Gerçekten mi? Doğru ya, sonuçta Orta Çağ'dayız.
Onu çözelim mi?
- Evet. - Tamam.
Grazie. Çok kibar çocuk.
Grazie, tesoro. İçecek bir şey alabilir miyim?
- Tabii. - Un po' di vino.
Clara!
Beyefendiye su getir!
Eve dönmek için kurt adamları bulmamız lazım.
Kim olabilir, bir fikriniz var mı?
Hayır. Bilsem söylerdim ama...
Kızım görünmez de.
Evet, tuhaf. Biliyorum.
Kızına yardım edebilirim.
İşte bu...
Bu, kil gibi bir şey.
Kâşifler bunu Amerika'dan getirdi.
- Orayı biliyor musun? - Evet.
Ama ben bunu mükemmelleştirdim. İşte.
Bakın şimdi.
Esnek. Capito?
Esniyor ama sert.
Yani kauçuk yapmışsın.
- Kauçuk mu? - Evet.
Bununla ne yapacaksınız?
Kızın bunun içine girdiğinde
bu "kauçuk" dediğin şeyle yeni bir derisi olacak.
İkinci bir deri, capito?
Ama istediğinde çıkarabilir.
Şöyle çekerse çıkar.
- Çok iyi, değil mi? - Fena değil.
Ama yine de...
Benim kızım böyle değil. Bu çok açık. Kauçuk renkli.
Tamam, non c'è problema. Tut. Daha koyu yapayım.
Guarda qua.
- Attenzione. - Evet.
- Ecco. - Hayır, biraz daha.
- Daha mı? - Evet.
- Daha. - Dur.
- Hayır. - Biraz daha.
- Hayır! Ma cosa fai? - Devam.
Evet. Şimdi oldu.
Clara böyle. İşte benim kızım.
Kızınız böyle mi?
- Onun kızı. - Yok, benim kızım.
Clara başka bir kadından kızım.
- Başka... - Théo da benim değil.
Hayır. Théo ilk evliliğimden. Olivier'den.
- Olivier sen misin? - Hayır, ben Jérôme.
- O, Marie'nin ilk kocası. - Evet.
Aspetta, Marie'nin kocası mı?
- Eskisi. Clara benim. - Ama Clara...
Aynen.
Ama Louise bizim kızımız.
Finalmente!
Aileniz böyle yani.
Gelecekte bu... Herkes özgürce karıştırabiliyor.
- Karıştıralım mı? - Sì.
- Karıştır. - Hadi bakalım.
Şimdi karıştıralım.
Allora, bitmek üzere.
İşte oldu!
Hayır, olmadı. Bir tane eksik. Tam şurada.
- Emin misin? - Evet.
- Burada mı? - Evet.
Ecco!
İşte, bu benim kızım.
Şimdi, gözler çok önemli. Lo sguardo, bakışlar.
Kafanı oynat. Salla hadi.
- Ecco! - Şimdi daha iyi oldu.
Şimdi sırada son dokunuş var.
Süslenmeyi severim.
- Elbette. - Harika.
Neyse... Hoşuna gideni seç bakalım.
Bu mu? Evet.
Bu çok güzel. Pekâlâ.
Ecco!
- Oldu mu? - Evet.
Doğru ya! Aspetta.
Kendi küçük bir icadım. Benden hediye. Allora...
Aspetta, ecco. Şimdi konuş.
Bu peruk berbat.
- Beni duyuyor musunuz? - Evet.
Harika görünüyorsun. Bak.
Kauçuk.
Hayır. Makyaj malzemeniz var mı?
Certo! Hatta var ya...
Hayır, kalsın. Makyajsız çok güzelsin canım.
- Artık kurtları bulmalıyız. - Sağ ol Piero.
- Prego! - Teşekkürler Piero!
Sì! Bol şans!
- Bir şey yaparlarsa... - Baba...
Bu nereden geldi?
O benim kızım.
Kendim konuşabilirim.
Nereden mi geldim?
"Geldiğim yer
bozkırların
rüzgârıyla
sarılı.
Göllerin etrafında
yaşayanlar için
cehennem gibi bir yer."
Kendisi Connemara'lı. Bir sorun mu var?
- Bir sorun mu var? - Hayır.
Çok güzel bir yere benziyor.
Kaptan bir canavar yakaladı! İnfaz edecek!
Thiercelieux halkı!
Son infazda kötü bir yanlış anlaşılma olmuş.
Adam masummuş.
Neyse işte...
Ama bu sefer eminiz!
Bu kadın onlardan biri.
Tanrı'ya yemin olsun, bu doğru değil! Ben masumum!
Yalan. Herkes tuhaf olduğunu biliyor.
17 yaşındasın, hâlâ evlenmedin.
Delirmiş bunlar. Biliyorum, Orta Çağ'dayız.
Ne dersiniz? O bir canavar mı?
- Evet! - Evet!
Peki ya cezası?
- Ölüm! - Ölüm!
Cellat, hadi.
Onu öldüremezler. Bir şeyler yapmalıyız.
Bir şey yaparsak hepimiz ölürüz.
O kadın kurt olabilir. Bizim de işimize gelir.
Olamaz. Hayır!
Kaptan, güneş batmak üzere!
Çabuk!
- Şaka mı yapıyorsun? - Asıl sen şaka gibisin.
Günlük infazlar eninde sonunda patlak verecek.
- Yedek yok mu? - Yedek kılıcın var mı?
- Tabii ki var. - Aferin sana.
Cellatlar çok mu kazanıyor sanki? Konu açılmışken...
Sonra konuşuruz! Canavarı çabuk öldür!
Nasıl? Sapıyla mı?
Kaptan! Güneş battı.
Çekil!
Adalet yerini bulsun!
- Gidelim. - Oğlum! Oğlumu kurtarın!
- Gidiyorum. - Hayır!
Merak etme oğlum. Baban çok güçlü.
Oğlumu kurtarın!
Lütfen!
Elinde doğru silah olunca kolay tabii.
KURT ADAM
- Kartını aldım. - Harikaydın.
Çok iyi.
- Ne oluyor? - Hayır!
- Peşinden gidelim! - Çabuk! Ayrılalım!
Loulou! Louise!
Louise!
- Louise! - Louise!
Çabuk, evlerinize dönün!
- Orada! Bebek var! - Bebek mi? Nerede?
İnsan değil. Kurt adam ama daha yavru.
Orada! Gel!
Louise?
- Louise? - O iyi. Gilbert götürdü.
- Clara nerede? - Bilmem.
- Lanet olsun. - Siz eve gidin. Ben onu bulurum.
Sakın ölme. Tamam mı?
Sen merak etme. Hadi gidin.
Kesin ölecek.
Clara?
Sen kal. Ben dikkat dağıtırım.
- Hayır! - Baba, bana güven.
Bak.
Görünmez olman değersiz olduğun anlamına gelmez.
Tamam.
Dikkatli ol.
Bir tane buldum! Benimdir!
KURT ADAM
Geriye iki tane kaldı.
- Umarım. - Onları nasıl bulacağımızı biliyorum.
Bak, dişleri hâlâ duruyor.
Saçları ve yanakları aynı. Kurt adam olsa bile o hâlâ Louise.
Diğerleri de öyle. Onları yakından gördüm.
Yarın onları buluruz.
Öldürüp kartlarını alırız.
Sürü liderini gördüm. Bir kadın.
Patileri beyaz. Muhtemelen yaşlı.
Diğeri erkekti. Koca göbekli ve topallıyor.
Bu bilgilerle onları bulabiliriz.
Ozan!
Yaşlılara kur mu yapıyorsun?
- Tanır mısınız? - Bayan Warter.
İyi bir kadın.
Kimseye güvenmeyin. O bir canavar olabilir.
İmkânsız. Şehirden daha bu sabah döndü.
- Çöreklerini göster tatlım. - Pardon?
Tabii ya!
Yok, teşekkürler.
Tetikte olun.
- Biraz tuhaf biri, değil mi? - Evet ama müzisyenleri bilirsin.
- Buralı mısınız? - O da laf mı? Köyün en yaşlısı benim.
52 yaşındayım.
Yok artık.
Yürü git!
Kaybol!
İşte! O bir kurt!
Diğerlerine haber ver. Ben hallederim.
Kıpırdamayın!
Sizi uyarıyorum.
Güçlerim var! Dönüşmeyi hiç düşünmeyin bile.
- Dönüşmek mi? Neye? - Kurt adama işte.
Kıyafetlerindeki kanı gördüm.
Önemli değil. Kocam beni dövüyor da.
Pekâlâ. Hangisi kocan?
Ortadaki mi?
Harika.
İyi günler bayım.
Ben Avukat Poulain-Vassier, karınızın avukatıyım.
- Neyi? - Avukatı.
- Bu kim? - Bilmiyorum.
- Garip lafları var. - Evet.
- Karınızı dövdüğünüz doğru mu? - Tabii ki dövüyorum, o benim karım.
Ama onu sebepsiz yere dövmem.
Çorba ya çok sıcak ya da çok soğuk oluyor.
Ya da çok yavaş odun topluyor.
Bazen yıkanmamı bile istiyor.
- Ben kaşınıyorum. - Hayır.
Onu dövmeden de iletişim kurmanın yolunu bulabilirsiniz.
Değil mi?
- Kırbaçlasam? - Hayır.
- Boğayım mı? - Hayır!
- Sıcak su mu döksün? - Hayır!
İletişim kurun. Birbirinizle konuşun. Eşit olun. Tamam mı?
Ara sıra tokat atmak iyidir, değil mi?
Hadi ama!
İstediğini yap. Ben şimdiye üç kez boşanmıştım.
Boşanma nereden çıktı şimdi?
Evlilik bağı çözülmez ozan karısı.
Boşanmak olmaz. Bu sapkınlıktır!
Öyle demek istemedim. Önemli bir şey değildi.
Siz ne olur ne olmaz iletişim bilgilerimi alın, tamam mı?
Şunu ödünç alayım.
HALK CERİDESİ
İşte.
Sen yazabiliyor musun kadın?
Hayır. Hiç bilmem.
- Cadı! - Hayır, değilim.
- Cadı! - Sakin ol. Burnout olmasın şimdi.
- Burnout mu? - Evet, İngilizce.
- Eyvah! Hayır! - İtiraf etti!
İngilizlerle iş birliği içinde. Yakalayın!
Cadı!
İngilizlerle iş birliği içinde değilim! Bırakın beni!
Kocan seni seviyor olmalı cadı. Seni savundu.
- Yani yakılmayacak mı? - Merak etme, bu şıllık yakılacak.
Daniel'le beş dakikan var.
Ozan!
- Beş dakika. - Evet.
Bir saniye geçmesin.
Jérôme!
- Dokunmak yok! - Tamam.
Torunum!
Tıpkı bensin!
- Senin de doğum leken var mı? - Hayır.
- Sağ gözün kör mü? - Hayır.
- Hayaların kabuklu mu? - Pardon?
- Hayalarında kabuklanma var mı? - Hayır. Ama...
- Biraz mahremiyet lütfen. - Evet, tabii.
İyi misin? Nasılsın?
Peki ya çocuklar? Onlar nasıl?
Yakılacak olmana pek sevinmediler.
İyi tarafından bak. Acısız diyorlar.
- Kazığa oturmaktan iyi. - Bildiğim iyi oldu.
- Ama asılıp kesilmekten kötü. - Şaşırmadım. Geçen sene bir arkadaş...
Hadi ama!
- Bölüyor muyuz? - Pardon.
Jérôme...
Oku.
İyi dinle. Gitmen gerek.
- Babanı ve çocukları al. - Sensiz olmaz.
Düşün Jérôme. İki kart daha lazım. Louise'i öldürecek hâlimiz yok.
Bu oyunu asla kazanamayacağız.
Ama siz kurtulabilirsiniz.
O yüzden gitmelisiniz. Buradan uzaklaşın.
Seni yaksınlar mı? Hayır.
- Başka çaremiz yok. - Sensiz gitmeyeceğiz.
"Sen nereye, ben oraya."
Bu kez olmaz.
Çocuklar için yap. Tamam mı?
Yeter.
Evine git ozan. Karanlık çöküyor.
- Çocuklar için! - Dışarı!
Çocuklar için.
İkinci geldi! Kimin sayesinde?
Gilbert sayesinde.
KURT ADAM
Hemen heyecan yapmayın.
Bir şey mi kaçırdım?
Annem tutuklandı. Yarın yakılacak.
Onu bırakıp köyden gitmemizi istiyor.
Onu bırakmayacağız.
- Yardımın lazım. - Certo, içeri gel.
Thiercelieux halkı!
Bu cadıyı ve büyücüyü yakarak...
Ben büyücü değilim.
...bu köyün ruhunu ateşle arındıracağız.
Bu lanete bir son vereceğiz.
Cadı! Son sözün var mı?
Kız kardeşlerim!
Bu zamanda hırpalanıyorsunuz, dayak yiyorsunuz.
Yakılıyorsunuz.
Ama bir gün erkeklerle eşit olacaksınız.
Bedeniniz size ait olacak.
Boşanabilecek, çalışabilecek, oy verebileceksiniz!
Evet.
Bugün bize cadı diyorlar
ama yarın bilim insanları, mucitler ve öncüler olacağız.
Asla umudunuzu kaybetmeyin.
Haklarınız için savaşın.
Gelecek senin elinde.
Bu iki aptala gelince...
- Yeter artık. - Bunlar korkak.
Gerçekten öyle...
Ya sen? Son sözün var mı?
Onun dediğinden işte. Çok iyi anlattı.
Bir saniye, bu kenevir mi? Alerjim var da.
Eğer öyleyse şişerim, yanmam daha uzun sürer.
- Acelem yok. - Hayır, bekle...
Ben büyücü değilim.
Kazığa!
Durun!
Bir isteğim var.
Karıma son bir şarkı söyleyeyim.
Söyle ozan.
Bir fırtına esiyor
Vahşi doğaya dönüyor
Her kapıyı ve engeli yıkıyor
Kurdu kafesinden çıkarıyor
Ulumasını hisset rüzgârın
Bırak damarlarımızda kan atsın
Gitarların sesini aç
Motorlar gürlesin
-"Motor" ne? - Bir fikrim yok.
Sadece bir kıvılcım lazım
- Tamam o zaman. - Hayır!
Bir de hareket
Sadece bir kıvılcım lazım
Bir de aşkla dolu bir söz
Ateşi yakmak için
İblislerin ve tanrıların dans etmesi için
Tüm dertlerimizi geride bırakalım
Baltalarımızı ve endişelerimizi atalım
Zincirlerden kurtulalım
Aslanı serbest bırakalım
İşte bu!
Şimşek ve kıvılcımlar istiyorum
Barut ve gök gürültüsü kokusu
Benim, Théo.
Kutlamalar ve kahkahalar istiyorum
Çabuk!
Kalabalık çılgına dönsün
Sadece bir kıvılcım lazım
Çok değil, küçük bir dokunuş
Sadece bir kıvılcım lazım
Küçük bir... Hadi söyle Kaptan!
Ateşi yakmak için
İblislerin ve tanrıların dans etmesi için
- Zamanınızın müziği iğrençmiş. - Kapa çeneni.
Ateşi yakmak için
Hadi Théo.
Gözlerindeki alevin büyüdüğünü görmek
Büyücüler kaçıyor!
Onu tutuklayın!
Daniel, geri dön!
- Daniel! - Daniel!
Atış serbest!
Bir daha!
Ölü ya da diri, fark etmez.
- Herkes iyi mi? - Sayılır.
- Evet. - İdare eder.
Aman tanrım! Geliyorum.
Dayan.
- Oku çıkarma! - Doğru ya.
Cadı!
Baksana Jérôme, Marie sağ çıkmazsa
bazı şeylere farklı açıdan bakabilir, yeni bir hayata başlayabilirsin.
- Yani... - Marie!
Harika, kadın döndü.
- Sana gitmeni söylemiştim. - Sonra kızarsın.
- Askerler var. Herkes iyi mi? - Evet, iyiyiz.
Aman tanrım.
Bekle.
Oku çıkarma!
Bana dokunma! Sakın!
Baba, plan ne?
Kaptan her yerde sizi arıyor olacak.
Kiliseye gidip orada saklanın.
Oraya gizli bir tünel açtım.
- Ama üç haneli bir şifreyle giriliyor. - Tamam.
İlk rakamın anlamı
Cerberus'un kafalarının sayısı...
- Hadi! - Şifre!
- 316. - Tamam, gidelim.
Işık için girişteki kolu kaldırın!
Hadi!
Clara, yardım et.
Théo, Louise'i güvenli bir yere götür.
Arkaya. Şuraya.
Kulaklığını tak, tamam mı?
- Şifreyi nereye gireceğiz? - Bilmiyorum.
- Etrafa bakalım. - Hadi.
Al.
Korkmuyorsun, değil mi? Tamam.
Burada!
- Nerede? - İşte! Burası gizli giriş.
- Köşelere geçin. - Evet.
- Hangi sırayla gireceğiz? - Bir fikrim yok.
316 demişti.
Clara, üç sende. Bir sende, altı bende.
Tamam.
- Üç. - Bir.
Altı.
Çocuklar, gidin buradan. Saklanın. Hadi!
Siz saklanın.
Hadi Théo!
Dikkat et Clara!
Hadi! Evet.
Öldür onu!
Hayır!
- Théo! - Dikkat et!
Vursana be!
Üzgünüm.
Cupid'in gücü var.
O ölürse ben de ölürüm.
Onları yakından gördüm. Dişi olanın patileri beyaz.
Ya siz ya biz.
Oğluma kimse dokunamaz.
Sakın oraya dokunma.
Şarjım bitti.
Loulou, kulaklığını tak!
- Loulou, benim. Annen. - Sakin ol.
Annen.
Yaşadığım yerde ormanlar sallanır
Çatılar gökyüzüne ulaşır
Seller çok heybetlidir
Kar fırtınası bitmek bilmez
Kurtlar kapımızda
Tüm çocuklar onları anlar
New York'un çığlığını duyarız Sen Nehri'ndeki tekneleri
Sen nereye, ben oraya
Sen benim yuvamsın
Sen nereye, ben oraya
Neresi olursa olsun
Nereye olursa olsun
Ne yapıyor bunlar?
Louise!
- Hadi Loulou! - Evet!
Yapabilirsin Louise!
- Evet! - Evet, devam et!
Evet!
Hayır!
Louise!
KURT ADAM
Cadı.
Baban burada.
İyi mi?
İyi misin?
Canım benim.
Güzel bebeğim.
CUPID
Galiba kazandık.
Elbette özel gücüm vardı. Doğru anı bekliyordum.
Eğer tekrar gelirseniz haziranda St. John's Festivali'ne gelin.
Dans edip şarkı söylüyor, kızıllarla albinoları yakıyoruz.
- Tüm aile eğlenir. - Harika.
Çocuklar bayılır.
- Evet. - İyi yolculuklar.
- Sağ ol. - Hoşça kal!
Jérôme!
- Grazie, Jérôme. - Rica ederim.
Sen gerçekten...
Bana ilham oldun.
Artık Floransa'ya döneceğim.
Belki tekrar resim yapmaya başlarım.
- Grazie a te. - Ne demek.
Belki de artık gerçek adımı kullanırım.
- Piero değil mi? - Hayır.
Hayır. Adım Leonardo Piero. Da Vinci.
Sì.
Yaptığı tüm resimleri al.
Şaka mı? Hepsi berbat.
Sana söylüyorum, hepsini al. Hepsini.
Ciao.
İyi yolculuklar!
Güzel bir ailem var.
Çok güzel.
Özellikle Jérôme.
AVCI
Marie?
Ne?
Kahretsin. İşe yaramamış.
JP arıyor.
Alo? Yoldayım. Hemen sinirlenme.
Yok artık!
Siz de mi orta çağ fuarında çalışıyorsunuz?
Kostümleri aldığınız yer dolandırmış. Bayağı kötüler.
- İyi misiniz? - Evet, iyiyiz bayım. Teşekkürler.
- İyi misin baba? - Yani...
Bilemiyorum, ben...
Şövalyeler falan hatırlıyorum.
Bir de kurt adamlar.
Sanırım aklımı kaçırdım.
Hayır baba, sorun yok. Merak etme.
Hadi. İçeri girelim.
Eve geçelim.
Sevgili Jérôme,
birkaç günlüğüne seninle olmak çok güzeldi.
Ama ikimiz de uzun sürmeyeceğini biliyoruz.
Yine bir şeyleri unutacağım.
İsimleri, anekdotları falan.
Bir gün hiçbir şey hatırlamayacağım.
O yüzden anılarım geri gelmişken hepsini yazıya döküyorum.
Hatırladığım her şeyi. Önemli olan her şeyi.
Umarım bana hepsini anlatırsın.
Seni seviyorum. Baban.
VASSIER AİLESİ TARAFINDAN BAĞIŞLANMIŞTIR
Artık gidebilir miyiz? Bir saat oldu.
Birkaç dakika daha.
Tüm resimleri dedeme anlattım.
Harika.
- Bence orijinal versiyonu daha iyiydi. - Kıskanıyorsun.
"LOUPS-GAROUS" OYUNUNDAN ESİNLENİLMİŞTİR
Alt yazı çevirmeni: Seda Tiğrek