Kurt Adamlar
Karanlık çöker…
Bütün köy uykuya dalar.
Kaybolmadan önce, Kurt postu giyen adam, rolleri belirler.
Defol git!
Kapılarını ona açmayanlar sonunda kurt adam olur.
Thiercelieux köylüleri arasında artık yaratıklar var.
Ve henüz maskeleri düşmemişken, avlayacakları ilk kişiyi seçerler.
Kurt adamlar talihsiz kurbanlarına saldırırlar. Ve sonra…
-Telefon için ne demiştik? -Özür dilerim baba.
Oynamayacaksanız, söyleyin.
Aslında, benim de pek içimden gelmiyor. İstiyorsan devam edelim ama
-yani… -Ben şirketten telefon bekliyorum
-canım, her an arayabilirler o yüzden… -Bu oyun ne kadar sürer bilmiyorum…
Tam olarak ne oynuyoruz biz?
Kurt Adamlar baba… Oyunumuz, Kurt Adamlar!
Kurt Adamlar mı?
Evet baba, çocukluğumun oyunu "Güneş doğar",
"karanlık çöker"… ee kurt adamları bulup, güçlerimizle yok ederiz falan…
Üstelik bir de güçlerimiz mi var?
Evet güçlerimiz var, mesela ben falcıyım. Sen, Avcı olacaksın! Clara,
Küçük da Küçük Kız olacak, ve Theo da…
Hırsız olacak!
Peki güçlerle ne yapılıyor?
İşte o kısmı hatırlaması için babama güveniyordum…
Hiç bir fikrim yok, ben ee… bu oyunu hiç bilmiyorum.
Kurt adamları Nicole'le hiç oynamadınız mı?
Nicole mü? Hangi Nicole'den bahsediyorsun?
Aa evet karımdan bahsediyor.
Huzur içinde yatsın.
Niye bana öyle bakıyorsunuz? Gelmenizi ben istemedim ki!
Yalnız çok iyiyim ben!
Üstelik, tanımadığım insanları getiriyorsun.
Kim ki bu genç kız?
Bu genç kız, Theo, baba. Marie'nin benden önce olan oğlu.
Theo benim oğlum.
-Ve uzun saç kimseyi kız yapmaz. -Saçımdan bahsetmedi ki.
-Benim hoşuma gidiyor! -Tamam, yeter. Tamam, şimdi bütün
kuralları anladığımıza göre, hadi küçük bir tur oynayalım. Biraz yer
-açayım ve… kartları yeniden dağıtayım. -Evet. Evet!
Aslında eve kapanmak çok kötü değil mi?
Köyde bir ortaçağ panayırı varmış, karnaval gibi bir şey. Gidelim mi?
Yok, dandik bence.
Nereye?
Canlı yayınım var.
Birini kaçırsan ne olur ki?
Hayır olmaz, çünkü paylaşım yapmazsam takip etmezler,
ve takip edilmezsem de…
görünmez biri gibi olurum.
Ama biliyorsun ki görünmez olmak seni değersiz yapmaz.
Senin zamanında belki ama şimdi öyle değil.
İyi de canlı yayınında… ne satıyorsun? Üç beş kozmetik ürün mü?
Ortaokul öğretmeninden çok kazanıyorum.
Başlıyoruz…
Evet ve o öğretmen, öğrencilerine klasikleri öğretiyor.
Sardou, Balavoine, Johnny,
Delpech… Peki senin bir fenomen olarak
etkilediğin kim var?
Babamı etkilemediğim kesin.
Dersin adı; pedagoji.
Lütfen, biraz nazik ol baba. Sırf sana bakmak için tatili
burada geçiriyoruz, çaba göster.
Ağzından çıkana dikkat et Stéphane!
Memnuniyetle, ama ben Jérôme'um.
Sen de Stéphane tipi var.
Ben yatıyorum.
Öğlen mi?
Herkesin rutini var.
Gilbert!
Anne karnım acıktı!
Tamam o zaman, ağabeyinle mutfağa gidin.
Saçlarına cidden bayılıyorum!
-Ah artık sinir ettin beni ama! -Evet anne cidden sinir ediyorsun!
Baydı artık.
Harika.
-Yine şirket mi? Savunduğun kim? -Evet.
Kocasından 20 yıl dayak yiyen bir kadın.
-Kızgınsın. -Çok.
Bu yüzden seni çok seviyorum, hadi ara.
Emin misin?
Evet eminim, hadi git.
Peki!
Oyunu kaldırayım mı oynar mıyız?
-Kaldır! -Kaldır gitsin!
Tamam.
Peki…
Kurt Adam.
Avcı buraya.
Küçük Kız şuraya konacak.
Bu Falcı.
Tak tak. Hırsız ve Cadı da böyle.
İşte oldu.
-Ne oluyor? -Bilmiyorum!
Çocuklar!
Baba!
Gilbert, iyi misin?
Almanlar geldi! Mahzene inin!
Çabuk!
Hadi, hadi! İnin! Çabuk!
Hadi!
Baba! Gel!
Buraya, gelin, çabuk. Bir şey yok, bir şey yok, bir şey yok.
Dikkat!
Herkes iyi mi? Louise? Baba? İyi misiniz?
-Evet, iyiyim. -Evet.
-Théo, şalteri açsana! -Merdivenin önünde bir şey var!
Clara?
İyi misin Clara?
Gelin!
Hadi, yürü!
Klara?
İyi misin? Hm?
Clara?
Evet, iyiyim. İyiyim.
Clara!
Baksanıza, araba nerede?
Olamaz, arabam!
Bu neydi, polisi arıyorum. Sizde şebeke var mı?
Hayır.
Bu benim evim değil.
Tabii ki senin evin baba.
Hayır değil!
Nasıl yani, evin böyle değil miydi?
Tabii ki değildi! Zevkim berbattır ama bu kadar da değil!
Clara?
Dekor biraz tuhafmış.
Clara?
Pamuk Prenses ve 7 cüceler gibi!
Burada değil, burada değil.
Neden her şey eski böyle?
-Bunu gördünüz mü? -Ne?
Lanet olsun.
Herkes sakin olsun.
Nasıl sakin olayım? Kızım kayboldu! Hm?
Bir dakika, kesin bir açıklaması vardır.
Belki köydeki karnavaldır, bu yeni dekordur.
Evet.
Her şeyi 30 saniyede mi değiştirdiler?
Bence köye gidelim. Belki de oradadır.
Hadi. Hadi, hadi, hadi!
İyi hadi, gel baba, Clara'yı bulmalıyız.
Evim ne olacak?
Clara!
Hadi, hadi.
Gilbert biraz daha yavaş yürüyemez misiniz?
Büyükbaban çok enerjik!
Clara!
-Anne, karnım acıktı! -Tamam canım, yiyecek bir şey bulacağız.
Clara!
Bağırmanın işe yarayacağından emin değilim, Jérôme.
Senin kızın olsa…
-Nasıl? -Bu taraftan!
Buradan!
Tek değişen senin evin değilmiş.
Bu karnavalın bütçesi ne kadarmış?
Clara!
-Şuna baksana. -Hey, çekil şuradan!
Müşterileri korkutuyorsun.
Ama… dikkat et! Hey!
Nasıl ya…
Sakin olun.
-Anne, acıktım. -Evet evet evet evet evet. Bir dakika aa
bir bakalım… Ah, bak, orada benye var.
Merhaba bayım.
Şaşırmış bunlar!
Bir tane alabilir miyiz?
Elbette, bir benye.
Evet ama yanıma para almamışım da, temassız var mı sizde?
Ne o?
Şey…
-Temassız… -Hey! Bedava benye yok.
Yalnız kermesiniz bu şekilde para kazanamaz.
Bir Vassier, sizin gibi, ailenden biri mi?
Tanıdık gelmedi ama soyadımızı böyle kullanamazlar.
Hadi ama.
Bakar mısınız, kim bunun organizatörü?
-Organizatör mü? -Evet.
Ah Kaptan mı, infaz için meydanda.
Meydandaymış…
Clara?
Afedersiniz bayan, acaba genç bir kız gördünüz mü?
Yirmi yaşlarında, melez.
-Melez mi? -Evet, melez.
Buralı değilsiniz.
Hayır, Parisliyiz.
-Tanrım! Ne kadar uzak! -Evet.
3 saat, yol boştu. Peki… onu gördünüz mü?
Aa hayır.
Peki!
Burada yok, hadi gelin.
Hayır efendim, organizatörle konuşmadan önce
hiçbir yere gitmiyorum.
Thiercelieux halkı!
Ah, işte o!
Bir şeytani yaratığı daha yakaladım.
Yaratık getirilsin!
Ben masumum!
Yemin ederim masumum!
Gece sokakta koşarken görmüşler.
Koyunumu kaybetmiştim.
Giysilerinde kan izi vardı!
-Bir şeyi tamir etmeye çalışırken kestim… -Konuşma!
Yalan bu!
Size göre, bu adam bir yaratık mı?
Ah evet…
Peki hak ettiği ceza ne?
Ölüm.
Ölüm!
Loulou, şştt…
Cellat!
İşini yap.
Merak etme, çok iyi geçecek.
-Öyle mi? -Bu senin için fazla vahşi.
Ama cidden aşırı gerçekçi!
Acaba kızımı….
Biraz dikkat etsen ya!
Gidelim! Gidelim! Gidelim, hadi yürü!
Hadi baba!
Jérôme! Jérôme, neler oluyor?
Kan bu, gerçek kan bu!
Hm?
Ne diyorsun sen be?
-Olamaz! -Evet.
Bana yok mu?
-Hayır! -Hayır! Ne oluyor burada ya?
Kızım kayboldu, sokak ortasında idam…
Benden habersiz evimi değiştirdiler…
Üzgünüm ama tek açıklaması var.
Gerçek ortaçağ köyü, gerçek infaz, gerçek kan…
Zamanda yolculuk.
-Oğluna söyle saçmalamayı kessin. -Jérôme, sakin ol. Tamam?
Ah hayır, bu konuda çok haklı. Uyuşturucu almış, kafası güzel herhalde.
Şu söyleyene bak!
Hey, babama karşı saygılı ol.
Kendi başımın çaresine bakabilirim.
Anne? Jérôme?
Bir dakika canım. Théo uyuşturucu kullanmıyor, sırf streslisiniz diye…
Ben stresli değilim. Hatta çok formundayım.
Hey, durun.
Artık Clara'ya odaklanabilir miyiz lütfen?
Anne, Jérôme?
-Ne? -Ne?
Ah!
Afedersiniz bayım, acaba genç bir kız gördünüz mü,
güzel, 20 yaşlarında, melez.
Evet? Hayır?
Beni anlıyor musunuz?
Hangi yıldayız, bayım?
Hey Théo!
Şüphesiz Milattan sonra 1497 yılındayız.
Ne garip kıyafet bunlar…
-Garip öyle mi? Sen kendine bak. -Ne dedi ki?
Duymadın mı, adam vantrilok.
Şebeken var! Clara'yı ara!
Hayır çekmiyor, alarm. Birini arayacaktım…
Sustur alarmı! Beyefendi sinirlendi!
-Yok. Tamam bir dakika! -Sustur!
Yapamıyorum! Yapamıyorum!
Dikkat.
Hadi gidelim.
Bileğin iyi mi baba?
Çok iyi, teşekkürler Jérôme.
Ah!
-Bana Jérôme dedin. -Eh…
Ne dememi isterdin?
Peki…
Annemin adı neydi?
Aklını mı kaçırdın sen… Nicole tabii ki, 3 temmuz 1946'da doğdu,
ayakkabı numarası 37'ydi ve sosyal güvenlik
numarası 2-46-07-350-132-148'di.
Ne oldu?
Hiç bir şey.
-Bu işte bir terslik var. -Evet, bence de.
Dikkat.
Çocuklar, geri çekilin!
-Anne, neler oluyor? -Bilmiyorum canım. Bilmiyorum.
Bu da ne böyle?
Sen kimsin?
Benim Cla
Clara!
-Dur… Dur dur dur… -Dikkatli ol.
Ne oldu sana tatlım?
Neden beni duymuyorlar? Aptal mı bunlar?
Tamam, seni duyabiliyoruz.
İyi de konuşmadım ki.
Evet… evet konuştun. Duymadınız mı?
Aa hayır.
-Hayır. -Ben duymadım.
İnanmıyorum baba!
Düşünceleri mi okuyorsun?
Umarım babası gibi kafayı yememiştir.
Bunun hiç sırası değil.
Vay canına, kelleştiğini fark etmemiştim.
Herkes sakin olsun.
Sizi idam alanında gördüm.
Yabancısınız.
Niye buradasınız?
Cadının ailesi misiniz?
Ah, şimdi bu konuyu açtığınıza çok sevindim. Hiç memnun olmadığım bir şeyi…
Hayır, hayır, alakamız yok. Sadece geçiyorduk.
Boş evi gördük ve girdik.
O kadar.
Hm? O kadar.
Hey ho!
-Bana kalırsa cadısınız! -Oooh!
Oğluma dokunma!
Sakin ol canım, sakin ol.
Hayır, cadı değiliz.
Biz eee… Sanatçıyız, hm? Sanatçıyız. Evet.
Ee… Ozanlar.
Benim adım… Ozan Daniel, evet.
Bunlar da grubum.
Yani… Ozancıklar.
Bana bir şey çalın.
Şey amaa…
Aletlerimiz yok. Durun!
Ben ee…
gitarımı getir canım.
-Hm? -Neyini?
Ee şey… lavtamı. Git lavtamı getir.
Neyini?
-Hani küçük gitara benzeyen şey. -Ah!
Şanslısınız, hep yanımdadır…
lavtam.
Evet.
Hadi.
-Lütfen. -Teşekkürler.
Hadi çal!
Evet evet. Hadi eh…
Başla. 3, 4.
Onlara söylersin mesleğim
Önemsiz bir şey
Kimse bilmez nerede olacağımı
Bir yıl içinde
Keşke bilselerdi ben senin için
Bir zamanlar en iyi şarkıcıydım
İşte bu yüzden
Bir çocuk istiyordun
Büyümüş olmasını
Onlar ne işe yarıyor?
Hadi! 3, 4…
Yargıçlar ve hukuk
Beni korkutmuyor
Bu benim oğlum, benim savaşım
Gitmesi gerekmiyordu
-Oh oh oh! -Oh oh oh!
Çok güzel!
Her şeyi kıracağım
eğer dokunursanız
etime ve kanıma…
Ritmik olsun lütfen!
Gitmesi gerekmiyordu.
-Oh oh oh! -Oh oh oh!
Peki.
İyi misin canım?
Gelmeden girin.
Yaratıklar.
Yaratık da mı var?
Tüm köy uyusun!
Evlerinize girin! Yaratıklar geliyor!
Karanlık çöküyor, köyün uyuması gerekiyor, evlerinize girin! Yaratıklar geliyor!
Yaratıklar geliyor! Yaratıklar geliyor!
Ben acıktım!
Biliyorum canım, arıyorum.
Şunu alalım.
Harika, böylece… boşluğa konuşmayız.
Tamam. Hm?
Cadı.
Hırsız, Avcı, Falcı…
Kurt adam.
Oyun zamanı değil canım.
Oynamıyorum ki! Bu kutuda yazıyor!
Bir mobilyanın altındaydı.
Bir dakika. Bakayım.
Bu senin oyunun değil mi?
Evet. Neden burada?
İnanılmaz.
Geçmişe dönmedik, oyuna girmişiz.
İşte bakın, kafası güzel…
Hayır ya!
Kartlar, güçlere karşılık gelmiyor mu?
Evet, ne olmuş?
Anlayacağınız, o güçler bizde.
Mesela Gilbert, eminim Avcıdır çünkü aşırı güçlü!
"Aşırı güçlü" mü, abartma.
"Çok formunda", diyelim.
Clara da… oyundaki Küçük Kız…
Küçük Kız, zor görünür, görünmez!
Ee alakası yok, küçük kız ancak Louise olur.
-Sen her zaman benim küçük kızımsın… -Bak yine yaptın! Konuştuğun kim?
Hm?
Ne duyuyorsun?
Onun bile gücü var, benim yok mu?
Hayır, bir şey duymadım.
Sadece sesli düşündüm.
Bir dakika, oyunu oynarken… ev sallandı… kendimizi ortaçağda,
atalarımızın evinde bulduk ve güçlerimiz var.
Oyunda olduğumuz çok açık!
Hayır, saçma sapan konuşma
Doğrusu sallantıdan az önce, kutu biraz titremiş olabilir.
-Ah işte bak… oyundayız. -Ne?
Baba, lütfen, düşün, bu senin oyunun…
Eve nasıl döneriz?
Hiç bilmiyorum! Bu benim değil. Tavan arasında buldum, kuralları yoktu,
ben de uydurdum, sonra oyun ilerledikçe geliştiler.
O kadar!
Ve ben Hırsızım.
Onun gücü nedir?
Hiç fikrim yok.
Ancak bir kuralı hatırlıyorum.
Oyunu kazanmak için, tüm kurt adamları tespit edeceğiz,
ve onlardan önce, biz onları yok edeceğiz.
Evet ama… ya ben Kurt adamsam?
Ama…
Aa hayır hayır canım, sen sakın endişelenme.
Kimse seni yok etmeyecek.
Kimse!
Tamam mı? Kimse.
Kimse seni yok etmeyecek canım. Hem bak akşam yemeği de buldum. Hm?
Hiç fena görünmüyor. Güzel bir çorba yapılabilir.
"Sciurus foliculus"
Galiba bir tür nohut.
Anlamı "Sincap hayaları."
İyi misin, Loulou? İyi geceler demeye geldik.
Uyumalısın, tamam mı, bebeğim.
Ve yarın eve dönüyoruz. Söz.
Evet.
Bana hikayenizi anlatır mısınız?
Bir varmış bir yokmuş…
10 yıl önce, annen tam anlamıyla ezik
bir adamdan ayrılmıştı.
Ben de yalnızdım ve ortaokulda verdiğim müzik derslerinin yanı sıra…
Gitar dersi de veriyordum.
O zamanlar, kafamı dağıtacak bir şeyler arıyordum.
Ya spora gidecektim ya da bir enstrüman çalmayı öğrenecektim…
ben de internette gitar öğretmeni aramaya başladım ve babanla tanıştım.
Gitarda en sevdiği şarkıyı çalmayı öğrettim
ve tabii ki bana deli gibi aşık oldu.
Tabii ki.
Ve 2 yıl sonra sen geldin.
Bir hediye gibi.
Tamam bitti, iyi geceler.
-Hayır ama şarkıyı çok seviyorum! -Hayır, uyuman lazım canım.
Bizim orada ormanlar sallanır ve Çatılar gökyüzünü kazır
Çok yorgunum.
Hadi, iyi geceler.
Seni seviyorum.
Hadi. İyi geceler.
Hadi ama, şaka yaptım!
İyi geceler, canım.
Ne yapıyorsun?
Hiçbir şey.
Oyalanıyorum.
Biliyor musun… neredeyiz bilmiyorum… yani…
"Hangi zamanda."
Ama insanın aklına yeniden kavuşması güzel.
Üzgünüm, sana daha sık gelmeliydim.
Özre gerek yok.
İnsanların gidişini görmek hoş değil.
Evimize döndüğümüzde
yanında olacağım.
İyi geceler baba.
İyi geceler Jérôme.
-Kim o? Neler oluyor? -Ne oldu?
Ne… ne… Galiba bir şey anlatmak istiyor. Hm?
Dur, dur, dur, dur, dur, sakin ol.
Kurt adamlar köye doğru geliyor! Ucuz atlattım. Buradan hemen gitmeliyiz!
Kurt adamlar köye geliyormuş! Ucuz atlatmış hemen gitmeliymişiz!
Hayır çünkü pantomimde her zaman çok iyiydi.
Loulou nerede?
Loulou? Loulou?
Loulou?
Burada değil!
-Louise? -Louise!
Kıpırdamayın.
Benim!
-Hadi, içeri gir canım. Çabuk, çabuk. -Neden oradaydın?
Sadece tuvaletimi yapıyordum.
-Hayır. -Olmaz!
Hayır hayır hayır, tek başına çıkamazsın. Ya kurt adamsan!
Ama ben kurt adam değilim ki!
Yemin ederim değilim!
Sana inanıyoruz. Bağlasak mı…
Bir de ağızlık takalım istersen! Kurt adam değilim diyorsa,
kurt adam değildir.
Durun… bunu ben hallederim.
50 yıl poker oynadım, hiçbir zaman blöf yemedim.
Bana bak.
Söyle bakalım…
-Kurt adam mısın? -Hayır!
Onaylıyorum. O bir kurt adam değil.
Yanılmışım! Bağlayalım onu!
Dikkat et!
Kıpırdamayın.
Yavaş!
Zarar vermeyin!
Halat! Halatı getirin!
Théo! Halat! Çabuk!
Çabuk!
Yaratıkların yeni bir kurbanı var!
Ah Louise!
Jérôme! Jérôme! Uyansana!
Neredeyiz?
1497 yılında.
Doğru ya…
Bak Louise normale dönmüş.
Loulou!
Tatlı küçüğüm!
Acıktım!
Hayır dur, dur.
Ne yapıyorsun?
Yaralanacaksın…
Böyle çok güzelsin!
Teşekkürler. Sen de fena değilsin.
Peki… bu… ne için?
Kurt adam avlamak için.
Hayır Jérôme!
Sadece gece kurt adamlar, yani ee… Köye gidip,
bıçağını rasgele savurmayacaksın herhalde… hm? Hayır, hayır hayır hayır,
kimseyi avlamayacaksın.
Ben düşündüm.
Dinle.
Atanızın evindeyiz, bu onun oyunu, onu hapiste göreceğiz ve evimize nasıl
-döneceğimizi soracağız, tamam mı. -Hm.
Ee, bu da olur…
Avukat olarak izin alabilirsin.
İzin mi? 1497'de mi? İşkenceyle öldürmemeleri mucize olur.
-Turp vereyim mi? -Küçük bir buket?
Hayır, teşekkürler.
Bu işe yarayacak gibi, evet çocuklar, biz atamızla konuşacağız.
Siz, pazara gidin, yiyecek bir şey bulun.
Tamam mı?
Harika, ama hangi parayla?
Hah işte bunu düşündüm. Clara'nın görünmez olmasından faydalanın.
Bu olmaz! Kızım hırsız değil!
Ciddi misin baba? Açlıktan ölelim mi?
Ama oyunda Hırsız benim.
-Ben çalmalıyım. -Bu dönemde yargısız infaz ve vahşi
yaratıkların saldırıları var. Tutuklanmaktan kaçınırsak, çok iyi olur.
-Hm? Hadi. Bir saate buluşalım. Tamam mı? -Evet.
Sakın unutmayın, Ortaçağdayız.
Yani?
Yani bu aaa…
Yurtdışına çıkmak gibi, uyum sağlayın. Roma'yı hatırlasana, kahveye su istedim
diye linç ediliyordum. Aa Dublin'de alkolsüz bira isteyince kavga çıkıyordu.
-Brüksel'de… -Ya evet.
Bütün Avrupa'yı sayma canım.
Evet! Neyse yani… Yurtdışındayken, yurtdışında gibi davranılır. Yani…
bölgenin yerlisi gibi. Orta Çağdayız, yani sağduyu, adaptasyon.
-Evet. -Hadi.
-Bir saate görüşürüz! -Tamam.
Hadi, hadi. Görüşürüz.
-Peki lavta? Adaptasyon mu, sağduyu mu? -Hayır, bu kamuflaj.
Fark edilmeyelim diye.
Ah, ozanlar!
Benim kocam asker, sizi şarkı söylerken duymuş,
-melek gibi sesiniz varmış! -Hmm.
Eh abartmış ama idare eder diyelim.
Bize bir şey çal, ozan! "Sekizinci Charles"!
Aa şey akorları bilmiyorum.
Peki "Tatlı Seyis!"
"Bir Burgonyalı boğazladım!"
Orijinal bir şey olsun.
Ah hayır, hiçbir şey olmasın. Hadi, hadi gidiyoruz! Hoşçakalın,
-teşekkürler! -Bir dakika! Bana sırını ver lütfen,
nasıl ozan olabilirim?
Ee Doktora ve… bir sürü kötü seçim yap. Hadi.
Ben hırsızım. Bu da, her şeyi rahatlıkla çalabilirim demektir!
Bak.
Görünmezlik şart değil.
Hey… bilezik fena değil.
Şunu tutsana.
Ne? Bir şey olmaz, korkma!
Afedersin!
Gel buraya serseri!
Durdurun, hırsız o!
Durdurun onu!
Bırak ben konuşayım.
Merhaba beyler…
Ben Ozan Daniel.
Merhaba!
Eee…
Childéric Vassier burada mı tutuluyor?
O pis cadıdan ne istiyorsun?
Elbette. Ee ama…
biraz müzik ruhunu yatıştırır
diye düşündüm.
Ruhu cehennemde yansın!
Evet.
Bu böyle gidemez. Biz, suçlamalar hakkında
onunla görüşmek istiyoruz.
-Heey, sen kapa çeneni sürtük! -Nasıl?
-Bak… -Ne dedin bana?
-İstediğimi derim! -Hey hey hey, sakin ol!
Sen de karına hakim ol!
-Hm? Sabahları biraz sopalasan iyi gelir. -Bir daha dokunursan, seni gebertirim!
Canım, çocukları düşün lütfen. Çocukları düşün.
Evet, Ortaçağ.
Hadi, gel.
Çocuklar bizi bekliyor.
Ah evet. Ya.
Ah! Merhaba Daniel!
Merhaba.
Senin için birkaç şey ayırmıştım.
Ah teşekkürler!
Ne?
Yok bir şey.
Flört etmeye gelince sorun yok, ama iki aptal muhafıza
haddini bildiremiyor.
Az önce karışsaydım…
Hmm.
Kimliğimiz ortaya çıkardı.
Ayrıca…
Ortaçağdayız…
Ya evet… Ortaçağ günah keçisi. Resmen korktun işte, sorun değil.
Asla.
-Peki. -Asla!
Uzay-zaman paradokslarını düşün.
Neyi?
Uzay-zaman paradoksları.
Hm. Ne o?
Ah!
Zaman yolculuğunda birinci kural. Geçmişte yaptığın her şey,
günümüzde feci sonuçlar doğurabilir. Yani aa gelecekte… sonra.
O yüzden bir şey yapmayacaksın!
Hiç anlamadım.
Lütfen ama… Çok basit.
Az önce o pisliğin suratını dağıtsam, feminizm 500 yıl erken doğacaktı değil mi?
Bunun sonuçlarını bir düşünsene!
Evet.
Ne savaş ne kirlilik, 200 misli gelişmiş bir toplum olurdu.
Sonuçları tahmin edebiliyorum.
Bu ee…
Kötü bir örnek oldu ama… demek istediğimi anladın!
Sadece, dikkatli olmalıyız.
Dikkatli ol diyor…
Eski kocam bencildi ama en azından korkup kaçmazdı.
Kocan…
Hm?
Ne oluyor?
Théo nerede?
-Seninle değil miydi? -Bekle, bekle.
-Ne oluyor? -Onu kaybettim!
Onu kaybettim diyor.
Ne? Nasıl? Nasıl kaybeder? Neredeydi? Kaybettiğinde neredeydi?
-Sakin ol. -Sakin ol!
Oğlum kayıpken nasıl sakin olayım!
Yabancılar!
-Evet? -Evet?
Çocuğunuz bana her şeyi anlattı!
Gelecekten gelmişsiniz?
Ah hayır, hayır, alakası yok, saçmalıyor o!
Uyuşturucu kullanıyor da.
Oğlum nerede? Hm?
Sakin ol, anne.
Hm?
Benim, Théo.
Théo…
Demirci…
Théo…
Demirci…
-Théo… -Yeter!
Gücüm buymuş!
Beden çalmak, bu harika!
Harika değil. Hiç değil. Son olsun.
Ama neden?
Ee çünkü… ya içinden çıkamazsan!
Hm?
Daha kendi kimliğini bulmamışken…
Hm? Bu, bu çok güzel! Se-seni destekliyorum,
ama böyle iyice kaybolursun, anladın mı?
Evet…
Bence kıskanıyorsun.
Çünkü senin, güçlerin yok.
Bekle Théo!
Gücün harika. Üstelik… çok da faydalı.
Öğünün ne çabuk bitti.
Ee…
Yemek… yemek demek.
Evet, hayır. Bu deli kadın iştahımı kapadı.
Yine olay çıkarıyordu… zindanda 1-2 saat onu sakinleştirir.
-Yine ne yaptın, şırfıntı? -Bırak!
O azgınla ben ilgileneceğim.
Azgınla he, cidden mi?
-Özür dilerim, kendimi kaptırdım. -Evet.
Hm.
Childéric Vassier?
Hm?
Childéric Vassier? Fareler! Önemli değil.
Merhaba?
Kimse yok…
Childéric! Childéric Vassier?
İşkence etmeyin artık! Yalvarırım! Yüz kere söyledim, ben cadı değilim!
Şşt şşt şşt!
Susun! Hiç merak etmeyin. Gelin, gelin, evet.
Biz sizin torunlarınız. 2024'ten geliyoruz.
Oyununuzu oynadık ve güçlerle bu zamana geldik.
Şimdi söyleyin, nasıl döneceğiz? Hm?
Hayır… Anlamıyor. Théo, göster hadi.
Tamam.
-Gardiyanlar! Gardiyanlar! Gardiyanlar! -Şşt!
Susun! Şşt!
Sizsiniz! Cadı sizsiniz hm! Cehennem yaratıklarını Thiercelieux'ye siz
-saldınız! -Biz bir şey salmadık! Susun!
Şu "Kurt Adam" oyunu… hm?
Hırsız, Falcı, Cadı… oyunu yapan sizsiniz, değil mi?
Hayır, hayır! Onu bana Kurt postlu adam getirdi!
Tamam… Kim bu "Kurt postlu adam?"
Üç gece önce bende yattı.
Sonra Yaratıklar çıkıp, köylüleri yemeye başladı.
Tamam, peki… Belki geri dönmemizi sağlar. Kurt postlu nerede?
Bilmiyorum… Ertesi gün, kayboldu.
Peki, neye benziyordu?
-Bir adamdı… -Evet.
Kurt postu vardı!
Lütfen yalvarırım! Kazıkta yakılmak istemiyorum!
Çıkarın beni, ne cadısı! Değil iksir, çorba bile yapamam ben…
Hey! Miğferimi kim aldı?
Ee anne, hadi gidiyoruz. Gel, bu taraftan!
-Teşekkürler Childéric, iyi şanslar! -Hayır durun, durun, ne
şansı, çıkarın beni buradan!
Merak etmeyin, artık avukatınız benim.
Aa evet, tamam.
Ama… ama avukat ne demek?
Hey! Kimle konuşuyordun?
Parmaklıklarla.
Yağ gerekiyormuş.
Kurt Postu diye biri ona oyunu vermiş, sonra kaybolmuş.
Eve dönmek istiyorsak… oyunu oynayıp, kazanmalıyız.
Yani tüm kurtları bulup, yok etmemiz gerek.
Yok etmek mi, asla. Louise'i yok edemeyiz! Bir dakika.
4 kurt adam kartı var, yani 4 kurt adam. Belki üçünü öldürsek, yeterli olur.
Ya da ikisini öldürürüz, 2 sincap hayasıyla karıştırırız,
-ve iş biter. -Başka önerin?
Yok!
-Eh o zaman… -Hepimiz 1497'de öleceğiz.
İyi deneyim, cüzzamlı olacağız.
Burada oturup, bizi yemelerini bekleyemeyiz.
3 kurt adamı öldürelim, sonra bakarız.
Ben köye gidip, biraz kulak kabartayım…
-Kulak kabartmak, öyle mi? -Evet. Öyle yani eh…
Soruşturacağım. Şu anda kendimi çok zeki hissediyorum.
Çok zeki he…
Hiç sanmıyorum. Kızın okulu bıraktı, haberin yok.
Okulu mu bıraktın?
Hm?
Clara, hemen buraya gel! Clara? Hey Clara!
-Bunu ne zamandır biliyorsun? -Bu tahmin miydi? Hm?
Bir gücün var. Falcısın sen, düşünceleri okuyorsun.
Hayır…Sadece çok zekiyim, o kadar. Yani eh, zekiyim!
Madem düşünce okumuyorsan,
geçen yaz Cédric'in düğününde sağdıçlardan birine asıldığımı bilemezsin.
Sen dans ederken onu mutfağa sürükledim. Sonra beni boynumdan öptü.
Sonra elini bluzumun içine soktu. Beni nazikçe okşadı ve…
Öldüreceğim onu!
Biliyordum. Bu utanç verici bir güç!
-Öyle mi? -Evet.
Peki ya beni aldatman nedir?
-Ooo! -Ooo!
Ben seni aldatmadım. Ama böyle delirmeye devam edersen…
Aklım karışabilir.
-Ooo! -Ooo!
Uyarıyorum Jérome, gücünü üzerimde kullanmaya kalkma.
En azından bir gücüm var.
Yani bir işe yarıyorum.
Kesin artık şunu. 3 kurt adamı öldürüp, çocukları 2024'e götürmeliyiz…
2024 mü?
Siz gelecek… ten mi… geliyorsunuz?
Burada soruları biz soruyoruz.
Kimsin?
İşin ne?
Benim… adım…
Piero.
Ben… Childéric'in komşusuyum.
Ben bir sanatçıyım.
Mucidim, un po.
Ve buraya sadece etrafta duran birkaç şeyi almaya gelmiştim, o kadar.
Childéric poverino… E finito.
Kazıkta yanacak sonuçta.
Peki niye sinsice etrafı gözetliyordun?
Burada, benim gibi insanları çok sevmezler.
Kurt adamları, değil mi?
No! Kurt Adam no! Kurt adam değilim.
Jérome!
Hadi!
Gücünü kullansana!
Aklından geçenleri dinle.
Hm?
Ho ho ho!
Stay buono, tamam mı?
E tanto bello quando si konçentra…
İtalyanca bilen?
Şu ne demek "E tanto bello quando si konşentra"?
"Konsantre olunca ne kadar da yakışıklı."
Aa "sizin gibi insanlar"… Hayır, hayır, bizim için hiç sorun değil! Hiç değil!
Öyle mi?
Ah siz…
Çok şanslısınız.
Çünkü, gelecekte sizin için sorun değil, öyle mi?
Aaa ama şimdi…
Burada, erkeklerden de hoşlandığımı…
öğrenirlerse…
Benim derimi yüzerler.
Kazanda haşlarlar, beni parçalarlar.
Öyle mi?
Doğru…
Ortaçağdayız.
Onu çözelim mi?
Ee…
-Evet! -Hadi.
Grazie. Nazik bir kız. Grazie tesoro. İçecek bir şey alabilir miyim?
Tabii.
-Un po di vino. -Clara!
Bir bardak su getir!
Biz, çağımıza dönmek için kurt adamları bulmalıyız. Acaba kimler olabilir,
biliyor musunuz?
Hayır, bilseydim yardım ederdim…
O benim kızım, görünmez.
Evet böyle hiç kolay değil.
Ama kızın için belki bir şey yapabilirim.
Pekala, bu…
Bu bir çeşit kil, Kaşifler bunu Amerika'dan getirdiler.
Amerika'yı bilir misiniz?
-Si? -Evet.
Ben bunu, mükemmelleştirdim.
Tamam mı?
Şimdi, bakın şuna.
Esnek!
-Capito? Elastik, dayanıklı. -Evet.
Bildiğimiz kauçuk bu.
-Kauçuk mu? -Evet.
Peki bununla ne yapacaksınız?
Senin kızın, gelip bunun içine girecek
Ve bu…
Senin "kauçuk" dediğin şey, ona bir deri olacak,
ikinci bir deri capito? Ama istediği zaman çıkarabilir.
Yukarı doğru çekerek, böyle.
Mantıklı, değil mi?
Fena değil, evet ama işte bu benim kızım böyle değil,
bu çok açık. Kauçuk bu. Hm?
Evet, non cè problema. Tut şunu. Daha koyu yaparım.
Guarda qua.
-Attenzione. -Evet.
Ecco!
-Hayır daha çok, daha çok, daha çok! -Evet, daha çok.
Evet, daha çok. Daha çok!
-Daha çok! -Evet, evet, evet. Tamam!
Evet.
İşte! Bu Clara.
Bu benim kızım.
Bu…
Sizin kızınız mı?
-Hayır! -Hayır!
-O… -Benim kızım, benim.
Onun kızı.
-Clara benim başkasından olan kızım. -Evet.
-Ama… -Théo da benim değil, onun oğlu.
Hayır, Théo benim ilk kocamdan olan oğlum.
-Evet. -Olivier.
-Sen Olivier -Ben- Hayır ben Jérome. Jérome.
Oliviier, Marie'nin ilk kocası.
Evet.
Aspetta, Marie'nin kocası mı?
-Eski, ve Clara benim kızım. -Ve Clara.
Evet.
Ve de Louise ikimizin kızı.
Ah finalmente! Ne aile he? Yani gelecekte herkes eh, tamamen özgür,
istediği gibi biriyle…
Şunu karıştıralım mı?
-Karıştıralım. -Evet.
Tabii.
Evet. Karıştıralım.
Evet, neredeyse oldu.
Ve hazır!
Daha olmadı! Bir tane eksik…
-şurada. -Emin misin?
Bu mu?
Evet. Eminim.
Ecco!
İşte.
-Bu, benim kızım. -Evet.
Ah!
Ve şimdi, çok önemli, gözler, lo sguardo yani bakış.
Hop!
Salla başını, salla başını salla, salla, kıpırdat!
-Ecco! -Ah, bu çok daha iyi!
Aah! Evet şimdi, sıra, son dokunuşta.
Kılık değiştirmeyi severim.
Evet.
Tabii. Harika!
Evet.
Hangisini seçiyorsun, göster.
Bu, bu mu? Evet bu, bu çok güzel. Pekala.
Ecco!
Evet mi hayır mı?
Ah evet!
Ah si si si no, aspetta!
Bu benim küçük bir icadım hm, hediyem. Allora…
Aspetta, ecco, prova ancora!
-Bu kesim hiç olmadı! -Eh!
-Duydunuz mu! -Evet! Mükemmel.
Çok çok güzel oldu, çok iyi, bak.
Evet.
Kauçuk!
Hayır hayır, makyaj malzemeniz var mı acaba?
-Certo! Birkaç şeyim olacaktı. -Hayır hayır hayır, gerek yok, doğal
halin çok güzel canım. Teşekkürler ama gitmeliyiz.
Teşekkürler Piero!
Prego!
Teşekkürler Piero!
Si! Ve iyi avlar!
Kıpırdayan olursa…
Baba…
Nereden geldin?
O benim kızım.
Ve kendini savunabilir.
Nereden mi geldim?
Geldiğim yer…
Kavrulmuş…
Rüzgarla…
Kayalık bozkırlar…
Gölleri çevreler.
Yaşayanlar için…
bir cehennem!
Connemara'dan. Bir itirazı olan var mı?
Bir itirazın var mı?
Hayır, hayır. Hatta neşeli bir yere, benziyor.
Kaptan bir yaratık yakaladı! İdam edilecek!
Thiercelieux halkı!
Geçen idam talihsiz bir yanlış anlaşılmaydı.
O çoban masumdu.
Evet tamam… Ama bu sefer kesin! Bu kadın, bir yaratık!
Yemin ederim doğru değil! Ben masumum!
Yalan! Herkes senin tuhaflığını biliyor! Hala bekarsın! 17 yaşında!
Ah, delirmiş bunlar.
Biliyorum, Ortaçağ.
Sizce bu kadın bir yaratık mı?
Peki hak ettiği ceza ne?
Cellat, işini yap.
Ama onu öldüremezler. Bir şey yapalım.
Bir şey yaparsak, hepimizi öldürürler.
Gerçek bir kurt adamsa, bu işimize yarar.
Hayır hayır hayır! Hayır!
Kaptan, güneş batmak üzere!
Hadi çabuk! Çabuk!
Ciddi misin?
Ne var, ne yapayım…
Her gün idam var, aletler yıpranıyor.
Yani yedek baltan yok mu?
Yedek kılıcın var mı?
Var tabii!
İyi, ne mutlu sana.
Cellatlar senin kadar kazanmıyor. Aslında hazır konu açılmışken…
Sonra konuşuruz! Yaratık idam edilmeli!
Neyle yapacağım, sapıyla mı?
Kaptan! Güneş battı bile!
Çekil!
Adalet yerini bulmalı!
Hadi gidelim.
Oğlum!
Oğlumu kurtarın!
Bana bırakın.
Hayır hayır baba, hayır.
Merak etme evlat, baban çok sağlam.
Oğlumu kurtarın!
Lütfen!
Kaliteli malzeme olunca yapması kolay tabii.
Kurt Adam
-Kartı bende! -Çok güçlüsün, Gilbert.
Aynen.
-Neler oluyor? -Hayır hayır hayır! Geri tak…
Onu bulmamız lazım!
Hadi, dağılalım!
Loulou! Louise!
Louise!
-Louise! -Louise!
Evinize dönün, çabuk, evinize dönün!
İşte, bebek yaratık!
Nerede bebecik?
Hayır, bebek yaratık! Yaratık ama bebek…
Şurada! Gelin!
Louise?
-Louise? -Louise?
Tamam, tamam. Louise Gilbert'de.
Clara nerede?
-Bilmiyorum. -Lanet olsun.
Eve dönün, ben ararım.
Sakın ölme.
-Hm? -Merak etme.
Hadi gidin, hadi.
Bence kesin ölecek.
Clara?
Kıpırdama, ben uzaklaştıracağım.
Hayır, hayır, hayır, hayır!
Baba, bana güven.
Hey!
Görünmez olmak beni değersiz yapmaz.
Tamam.
Dikkatli ol.
Orada! Buldum birini! Bu iş bende!
Kurt Adam
Güzel, iki kaldı.
Umarım.
Onları bulabilirim.
Küçük dişleri hala duruyor.
Saçları ve yanakları da, hala aynı. Kurt adam da olsa hala Louise.
Diğerleri için de aynısı geçerli. Onları gördüm.
Yarın onları köylüler arasında buluruz…
Yok ederiz ve kartlarını alırız.
Sürünün liderini gördüm, bir dişi.
Ve beyaz pençeleri var, yaşlı olmalı.
Diğeri bir erkek.
Koca bir göbeği var ve topallıyor.
Artık onları bulmak için her şeyi biliyoruz.
Ne oluyor Ozan?
Yaşlılarla flört mü ediyorsun?
Tanır mısınız?
-Warter anneyi mi? -Evet.
Cesur kadındır.
Kimseye güvenmeyin. Belki de yaratıklardan biri.
İmkansız. Daha bu sabah büyük şehirden döndü.
Daniel'e somunlarını göster.
-Nasıl? -Aa…
Aa evet ee hayır ee teşekkürler. Dikkatli olun.
Tuhaf bir tip, öyle değil mi?
Yok canım, sanatçı bunlar…
Ah.
Buralı mısınız?
Hem de nasıl buralıyım! Köyün en yaşlısıyım!
Ben 52 yaşındayım!
Yok artık!
Çık git hemen buradan! Hadi, defol!
Bak işte, bir kurt!
Gidip bir tane bulduğumuzu söyle. Ben ilgilenirim!
Kıpırdamayın!
Sizi uyarıyorum. Güçlerim var! Yani, sa-sakın dönüşmeye kalkmayın!
Ne, dönüşmek mi? Peki neye?
Kurt adama. Gördüm! Giysilerinde kan vardı!
Ah! Onu mu diyorsun! Kocam dövüyor da onun için!
Hm?
Söyle… hangisi?
Ortadaki mi?
Harika.
Merhaba bayım. Avukat Poulain-Vassier. Karınızın avukatıyım.
-Nesi? -Avukatı.
-Bu da kim? -Bilmiyorum, anlamadığım şeyler söylüyor!
Evet. Karınızı dövdüğünüzü kabul ediyor musunuz?
Tabii ki dövüyorum, o benim karım. Ama bir dakika, boş yere dövmüyorum!
Birinde çorba çok sıcaktı, birinde çok soğuktu.
Ormandan odun getirmesi uzun sürüyor, hatta bazen, yıkanmamı bile istiyor!
-Bende de var biraz! -Hayır, bence karınızla anlaşmazlıkları
çözmenin onu dövmekten başka yolları da var.
Hm?
-Kırbaçlamak? -Hayır.
-Boğmak? -Hayır!
Azarlamak nasıl?
Hayır!
Sadece iletişimle. Hm? Konuşarak. Eşit olarak. Hm?
Ara sıra ufak bir şaplak atabilir herhalde?
Ah!
Dinle… Karar senin… ben olsam onu çoktan boşardım.
Hoop!
Ne demekmiş öyle, "boşamak"?
Hm?
Evlilik koparılamaz bir bağdır, Ozan. Boşanmak yok! Bir kafir gibi konuşuyorsun!
Boşanmayı öylesine söyledim, hm. Ee tamam.
Bakın, yine de size adımı bırakayım, tamam mı? Şunu alabilir miyim?
İşte!
Yazmayı biliyor musun, kadın?
Hayır! Hayır, katiyen.
-Cadı! -Hayır hayır, katiyen.
-Cadı! -Aa sakin olalım! Burn-out olmasın!
-Burn-out? -Evet, İngilizce.
-Olamaz! Hayır İngilizce değil! -Ah cadı itiraf etti! İngiltere'yle
işbirliği yapıyor! Yakalayın onu!
Hayır! Hayır! Asla İngiltere'yle işbirliği yapmıyorum!
Hayır!
Kocan seni seviyor Cadı, seni savunmaya geldi.
Yakma iptal mi?
Merak etme alçak, olacak.
Sana Daniel'le 5 dakika veriyorum.
Ozan!
-5 dakika. -Tamam.
En fazla.
-Jérôme! -Hop hop hop, hop hop!
Temas yok!
Tamam…
Benim soyum!
Tıpkı benim gibi!
Hey!
Sende de doğum lekesi var mı?
Hayır.
Sağ gözün kör mü?
Hayır.
Testisin kabuklu mu?
Nasıl?
Testisin kabuklu mu?
Hayır lütfen…
Biraz mahremiyet rica edeceğim, lütfen.
Evet, tabii…
İyi misin?
Hm?
Çocuklar?
Onlar nasıl?
Kazıkta yakılacak olman hoşlarına gitmiyor.
İyi tarafından bakmak lazım, bir şey hissetmezsin.
Kazığa oturmaktan daha iyi…
-Bak ne güzel! -Ama dörde bölünmekten beter.
Hiç şaşırmadım. Çünkü geçen sene bir arkadaşım…
Tamam, hey! Rahatsız etmesek?
Pardon.
Jérôme…
Kafan…
Beni iyi dinle.
Baban ve çocuklarla birlikte kaçmalısın.
Sensiz mi? Asla olmaz.
İyi düşün Jérôme, daha iki kart eksik ve
Louise'i öldüremeyiz. Bu oyunu asla kazanamayacağız.
Ama siz bundan kurtulabilirsiniz. Yani, gitmelisiniz. Buradan uzağa.
Ve seni kazıkta mı bırakayım? Mümkün değil.
Başka şansın yok.
Ben de sensiz gitmeyiz diyorum.
Seni bırakamam.
Bu sefer olmaz.
Çocuklar için yap. Ha?
Hadi, hadi. Evine dön Ozan, hava kararıyor.
-Çocuklar için! -Hadi git!
Çocuklar için!
Ve iki numara! Kimin sayesinde? Gilbert'in tabii!
Kurt Adam
O kadar da sevinmeyin!
Bir şey mi kaçırdım?
Annem tutuklandı.
Yarın kazıkta yakılacak.
Buradan ayrılmamızı istiyor. Bırakıp gitmemizi.
Onsuz gitmeyeceğiz.
Yardım etmelisin.
Certo, gel.
Thiercelieux halkı! Büyücüyle cadıyı alevlere atarken…
Ben büyücü değilim.
Ateşle köyün ruhunu da, arındıracağız. Lanete bir son vermek için.
Cadı! Son sözün var mı?
Kız kardeşlerim!
Bugün… sizi tokatlıyorlar, dövüyorlar… yakıyorlar…
ama bir gün gelecek ve erkeklerle eşit olacaksınız!
Bedeniniz sadece size ait olacak, boşanma, çalışma, hatta oy verme hakkınız olacak!
Evet!
Bugün bize cadı diyorlar. Ama yarın araştırmacı,
mucit ve öncüler olacağız. Bu yüzden asla başınızı eğmeyin!
Haklarınız için savaşın!
Gelecek sizin olacak!
Bu iki aptala gelince, pantolonlarının içi boş!
Tamam, yeter artık!
İşte bu kadar, çok basit. Onlar asla…
Ya sen? Son sözün var mı?
Eyvah ee… ee ee, şey onun dediğinden,
yani çok iyi konuştu, bravo diyorum. Bekle ee,
bu kenevir mi? Çünkü alerjim var.
Sizin için söylüyorum çünkü
şişersem yanmam gecikir.
Benim acelem yok.
Tamam ama bir dakika, ben büyücü değilim!
Kazığa götürün!
Durun!
Bir iyilik istiyorum! Karıma son bir şarkı söylememe izin verin.
Söyle, Ozan!
Havayı fırtınaya çevirmek
Vahşi doğaya dönmek
Kapıları ve bariyerleri zorlamak
Kurdu kafesinden çıkarmak
Coşan rüzgarı hissetmek
Damarımızda kanın akması
Gitarın sesini açmak
Motor ne oluyor?
Hiç bilmiyorum.
Tek bir kıvılcım yeter
Hayır, hayır! Hayır, hayır!
Ve bir hareket
Tek bir kıvılcım yeter
Ve tek bir sevgi sözcüğü, Ateşi yakmak için.
Ateşi yakmak için
Ve tüm şeytanlarla tanrıları dans ettirmek
Tüm acılarımızı geride bırakmak
Savaş baltalarımızı, sorunlarımızı
Zincirlerimizden kurtulmak
Aslanı arenaya salmak
Evet.
Yıldırım ve şimşekleri istiyorum
Benim, Théo!
Acele edin!
Kalabalığın coşmasını istiyorum
Tek bir kıvılcım yeter
Çok değil, sadece bir temas
Tek bir kıvılcım yeter
Ve biraz…
Hadi beraber, Kaptan!
Ateşi yakmak için
Ve tüm şeytanlarla tanrıları Dans ettirmek
Sizin çağın şarkıları korkunçmuş!
Kapa çeneni!
Ateşi yakmak için.
Cadılar kaçıyor!
Tutuklayın onu!
Atış serbest!
Devam edin!
Sakın kaçırmayın!
Herkes iyi mi?
-Ben iyiyim. -Evet.
Eh işte…
Lanet olsun! Tamam geliyorum.
Dayan biraz…
Oku çıkarmamalısın!
Ah tamam!
Cadı!
Dinle Jérôme, oldu ya Marie geri dönmezse, belki bu her şeyi farklı
düşünmek için bir fırsattır, başka bir hayat, belki de…
Marie!
Geri dönmese şaşardım zaten.
Sana çocuklarla git demiştim.
Sonra kızarsın canım. Askerler yolda, geçemeyiz. Herkes iyi mi?
Evet, iyiyiz.
Bir dakika.
Hayır, oku çıkarmamalısın!
Bana artık dokunmayın! Bana artık dokunmayın!
Evet baba, ne yapıyoruz?
Bakın bence Kaptan sizi her yerde arayacak.
O yüzden kilisede saklanacaksınız tamam mı, ben orada gizli bir tünel yaptım.
Ama girmek için, üç rakamlı bir şifre gerekiyor.
Tamam.
Peki birinci rakam mitolojiden efsanevi Kerberos'un kafa sayısı olacak…
Aa, hadi ama!
Hadi şifre! Şifre!
Tamam sakin, 316.
Tamam, hadi.
Ah! Işık için, girişteki kolu kaldırmanız gerekiyor!
Hadi, hadi!
Clara yardım et!
Vay canına!
Hadi Théo, Louise'i güvenli bir yere götür,
şuraya arkaya.
Kulaklığını da tak, hm!
Dediği şifre nereye giriliyor?
Bilmiyorum.
Arayalım.
Hadi.
Al.
Korkmuyorsun, değil mi?
Tamam.
Burada!
Nerede?
İşte! Gizli tünelin girişi burası.
-Herkes bir köşeye. -Evet!
İşte!
Hangi sırayla giriyoruz?
Bilmiyorum. Ee, 316 dedi. Clara sen 3'e bas,
-sen 1'e bas, ben de 6'ya. -Tamam. Üç.
Bir.
Ve altı.
Burada durmayın çocuklar, gidin saklanın! Hadi!
Siz gidin saklanın.
Hadi, Théo!
Dikkat, Clara!
-Hadi! -Hadi.
Evet!
Öldür onu!
Hayır!
-Théo! -Dikkat et!
Ateş et! Ateş et!
Üzgünüm. Bu Erosun gücü. Ölürse, ben de ölürüm.
Onları gördüm. Ve kadının, beyaz pençeleri var.
Ya siz ya biz.
Kimse oğluma dokunamaz.
Ama artık dokunmamak lazım!
Hiç şarjım kalmadı.
Loulou! Kulaklığını tak!
Şşt şşt şşt…
Bu…
-Şşt… Loulou, Loulou, benim annen. -Sakin ol.
Benim, annen.
Bizim orada ormanlar sallanır
Ve çatılar gökyüzünü kazır
Taşkınlar şiddetlidir
Ve kar da sonsuzdur
Bizim orada kurtlar kapımızda
Ve tüm çocuklar onları anlar
New York'un çığlıklarını duyar, Seine'deki gemileri duyarsın
Sen nereye ben oraya
Ülkem sen olacaksın
Sen nereye ben oraya
Neresi olursa olsun
Ne yapıyor bunlar?
Louise!
-Hadi, Loulou'm! -Hadi!
Hadi, Louise!
-Hadi! -Evet, hadi!
Evet!
Hayır!
Louise!
Kurt Adam
Cadı oymuş.
Benim baban.
İyi misin?
Küçüğüm benim.
Galiba kazandık.
Tabii ki benim de gücüm vardı. Sadece doğru zamanı bekledim.
Ayrıca eğer bir daha gelirseniz, haziranda gelmeye bakın,
Saint-Jeankutlaması var. Dans ederiz,
içeriz, kızılları ve albinoları yakarız,
aile eğlencesi.
Ah harika.
Evet, çocuklar çok sever!
Tamam.
-Hadi, iyi yolculuklar! -Teşekkürler!
-Jérôme. Jérôme! -Evet, hoşça kal!
Hoşça kalın!
Grazie, Jérôme.
-Rica ederim. -Gerçekten, bana… ilham verdin.
Yani…
Evet şimdi, ben de,
Floransa'ya döneceğim ve belki
resim yapmaya yeniden başlarım.
Grazie a te.
Ve bundan sonra gerçek adımı kullanacağım.
Aa, Piero değil mi?
Aa hayır, adım Leonardo Piero…
Da Vinci.
Si.
Her ne çizerse satın al.
Şaka mı bu? Berbat çiziyor.
Hepsini al diyorum. Hepsini.
Ciao.
İyi yolculuklar!
Ailem nasıl ama?
Çok hoş. Özellikle Jérôme.
Avcı
Marie?
Ne var?
Lanet olsun!
İşe yaramadı.
JP bu.
A, alo? Geliyorum, sinirlenmene gerek yok!
Hayır!
Siz de mi ortaçağ köyü festivalinde çalışıyorsunuz?
Çünkü bence kostüm işinde kazıklanmışsınız. Berbatlar!
İyi misiniz?
İyiyiz. İyiyiz, teşekkürler.
İyi misin baba?
Şey… emin değilim, ben, şö- şö-şövalyeleri,
hatırlıyorum. Kurt adamlar.
Galiba deliriyorum.
Hayır baba iyisin, merak etme.
Hadi. Eve dönüyoruz. Hadi, gidelim.
Jérôme'um. Birkaç gündür tekrar birlikte
olmamız hoşuma gitti. Ama ikimiz de biliyoruz,
bu uzun sürmeyecek.
Ben unutmaya devam edeceğim. Bir isim, bir anekdot… ve bir gün,
artık hiçbir şey hatırlamayacağım.
Vassier Ailesinden bağış
Gidebilir miyiz? Bir saattir buradayız.
Bu yüzden, hafızamın biraz geri gelmesinden faydalanıp
her şeyi yazdım. Hatırlayabildiğim her şeyi. Önemli olan her şeyi.
İki dakika daha.
Tüm resimleri büyükbabama anlattım.
Umarım sen de bana anlatırsın. Seni seviyorum. Baban.
Güzel.
Galiba yine de eski versiyonu tercih ederim.
Kıskanıyorsun.