LOUPS-GAROUS DE THIERCELIEUX JOKOAN OINARRITUTA
Gaua da.
Herria lo dago.
Desagertu aurretik, otso-larrudun gizonak rolak banatzen ditu.
Ospa!
Atea irekitzen ez diotenak gizotso bihurtuko dira.
GIZOTSOA
Gotorbeltz herrian izakiak dabiltza harat-honat.
Eta nortzuk diren aurkitu bitartean, harrapakinen bila hasten dira hauek.
Gizotsoak biktima gaixoaren gainera doaz.
Eta…
- Zer esan dut mugikorrez? - Barkatu.
- Jolastu nahi al duzue? - Live bat daukat…
- Dei baten zain nago. - Gose naiz.
Luzea da?
Zertara ari gara jolasten?
Gizotso, aita. Gizotsora ari gara.
Gizotso?
Txikia nintzenean bezala, "Denak esnatu, gaua da"…
Gizotsoak hiltzeko botereak ditugu.
Botereak eta guzti ditugu?
Botereak daude, bai. Ni Igarlea naiz.
Zu Ehiztaria zara, adibidez.
Clara Neskatila da, Théo…
LAPURRA
- Lapurra. - Zer botere ditugu?
Aitak gogoratzea espero nuen, ba.
Ezta ideiarik ere. Ez dut joko hau ezagutzen.
Ez zenuen inoiz Gizotsora jolastu Nicolekin?
Nicole? Nor da hori?
A, bai. Nire emaztea, noski.
Goian bego.
Ez niri begiratu horrela. Ez nizuen etortzeko eskatu!
Ondo nago bakarrik.
Ezezagunak ekarri dituzue, gainera. Nor da neska hau?
Neska hau Théo da, aita. Mariek ni ezagutu aurretik izan zuen semea.
Théo nire semea da.
Ile luzeak ez du neska bihurtzen.
- Ez du ilea aipatu. - Nik atsegin dut!
Kito? Tira, orain denok arauak jakinda,
joka dezagun partidatxo bat.
Hau txukunduko dut eta kartak berriro banatu.
Etxean geratzea tamala da, baina.
Herrian Erdi Aroko azoka dago, inauteri antzekoa.
- Zer iruditzen, haurrak? - Nora zoaz?
- Live bat daukat. - Tira, ezin al duzu bat galdu?
Ez. Ez badut igortzen, jarraitzaileak galduko ditut, eta orduan…
Ikusezina naiz.
Badakizu, ikusezina izatea ez da ezdeusa izatea.
Beharbada zure garaian, Marie.
Tira, zenbat irabaz dezakezu ezezagunei kosmetikoak saltzen?
Irakasle batek baino gehiago.
Beti berdin…
Irakasle honek klasikoak irakasten ditu.
Sardou, Balavoine, Johnny, Delpech…
Influencer zarela diozu, baina norengan duzu influentzia?
Nire aitarengan ez, argi.
Guraso-lan bikaina hori.
Aita, utzidazu, mesedez.
Egin ahalegina, oporrak zu zaintzen igarotzen ari gara.
Kontuz ibili, Stéphane!
Atsegin handiz, baina Jérôme naiz.
Stéphane aurpegia duzu.
Ohera noa.
Eguerdian?
Bakoitza berera.
Gilbert!
Ama, gose naiz.
Ba joan zaitez sukaldera zure nebarekin.
- Ile ederra duena! - Utzi bakean.
Bai, ama, utzi bakean!
Lazgarria.
Primeran.
- Lanera deitu behar? - Bai.
Nor da zure bezeroa?
Senarrak 20 urtez jo duen emakumea.
- Haserre zaude? - Oso.
Horrexegatik maite zaitut. Deitu.
- Ziur al zaude? - Ziur nago. Zoaz.
Beno.
Jokoa gordeko dut, ba?
- Gorde! - Ados.
Gizotsoa hemen doa.
Ehiztaria hemen.
Neskatila hortxe.
Igarlea.
Lapurra eta Sorgina.
Kito!
- Zer pasatzen da? - Ez dakit!
Haurrak!
- Aita! - Ondo zaude, Gilbert?
Alemaniarrak dira! Sartu sotora!
Azkar!
Tira! Segi!
Aita!
Zatoz, aita!
Kontuz!
Denak ondo? Louise? Aita?
- Bai, ondo. - Bai.
- Théo, argia. - Eskailerak blokeatuta daude.
Clara? Ondo al zaude?
- Hemendik! - Goazen.
Clara?
Ondo al zaude? Dena ondo?
- Clara? - Ondo nago.
Clara!
Non dago autoa?
Kaka, autoa!
Zer…? Poliziari deituko diot. Estaldurarik al duzue?
Ez.
Hau ez da nire etxea.
- Noski baietz, aita. - Ezetz!
- Beti izan al du itxura hau? - Noski ezetz.
- Ez dut hain gustu txarrik. - Clara?
Clara!
Hau itxura bitxia.
Clara?
Edurne Zuri eta zazpi ipotxak bezala.
- Ez dago hemen. - Zer…
Zergatik da dena zaharra?
- Aizu! Ezer sumatzen? - Zer?
Kaka zaharra!
Lasai egon gaitezen.
Lasai? Nire alaba desagertu da!
Azalpen bat egon behar du.
Herriko inauteriengatik apaindu dute, beharbada.
Hau dena, 30 segundotan?
Goazen herrira. Agian han egongo da.
Tira, goazen.
- Goazen. Clara aurkitu behar dugu. - Eta nire etxea?
Clara!
Goazen.
Gilbert, motelago ibili!
Zure aitona sasoian dago.
Clara!
- Ama, gose naiz! - Bai, laztana. Aurkituko dugu zerbait.
Clara!
Ez dut uste oihu egiteak lagunduko duenik.
- Zure alaba ez denez… - Barkatu?
Zatozte!
Ez dute zure etxea soilik apaindu.
Zein da jai honen aurrekontua?
Clara!
Ospa! Bezeroak uxatu egiten dituzue.
Begira, kontuz!
- Benetan? - Bai zera…
Sinestezina.
- Ama, gose naiz. - Bai, laztana. Itxaron.
Hor… Hara, begira! Kauserak!
Egun on.
A zer lotsagabea!
Bakarra, mesedez.
Ados, kausera bat.
Ez dut eskudirurik. Contactless bidez egin al dezaket?
- Zer? - Con…
- Contactle… - Epa! Dirurik ez, gozorik ez.
Ez duzu dirurik lortuko jarrera horrekin.
"Vassier". Zuek bezala.
Zuen ahaidea al da?
Ez dakit, baina ezin dute gure abizena hala erabili.
- Ea, tira. - Barkatu. Nor da antolatzailea?
- Antolatzailea? - Bai.
Kapitaina? Plazan dago exekuziorako.
Plazan…
Exekuzioa?
Clara?
Barkatu, ikusi al duzu hogei bat urteko neska, mestizoa?
- "Mestizoa"? - Bai.
- Ez zara hemengoa, ezta? - Ez, Parisekoak gara.
Arranopola! Bidaia luzea hori!
Hiru ordu trafikorik gabe. Ez duzu ikusi, beraz?
Ba ez.
- Ez dago hemen. Goazen. - Ez antolatzailearekin hitz egin gabe.
Gotorbeltzeko herritarrok!
Horra.
Piztietako bat harrapatu dut.
Ekarri piztia!
Errugabea naiz.
Jainkoaz zin dagit!
- Kalean zehar zenbilen gauean. - Ardi bat galdu nuen.
Odola zenuen arropan.
- Moztu egin nintzen ze… - Isilik!
Gezurra!
Gezurtia!
Zer uste duzue? Gizon hau piztietako bat al da?
Bai!
Bai horixe…
Eta nola zigortu beharko genuke?
Heriotza.
Heriotza!
- Heriotza! - Loulou!
Borrero, egin zure lana.
- Ez kezkatu, ondo joango da. - Benetan?
Hau gogorregia da zuretzat.
Eta oso errealista gainera.
Ikusi al duzu…
Mila esker!
Goazen!
Ospa hemendik!
Aita, tira!
Jérôme! Zer gertatzen da?
Odola da! Egiazko odola!
Zertaz ari zara?
- Ene Jainkoa. - Bai.
- Dasta dezaket nik ere? - Ez!
Zer gertatzen da? Nire alaba desagertzen da, exekuzioak…
Etxea apaintzen didate…
Azalpen bakarra dago. Benetako Erdi Aroko herria,
benetako exekuzioak, odola…
Denboran bidaia.
- Esan zure semeari serio jartzeko. - Lasai.
Arrazoia du. Mutila drogatu egiten da.
- Bere onetik atera da. - Zozoak beleari!
Errespetua izan, mesedez.
Neure buruaz arduratzeko gai naiz.
- Ama? Jérôme? - Unetxo bat, laztana.
Théo ez da drogatzen. Estutua ere…
Ez nago estutua. Primeran nago, egia esan.
- Arreta Clararengan jarriko al dugu? - Ama! Jérôme!
- Zer? - Zer?
Barkatu, jauna, emakume gazte bat ikusi al duzu?
Polita, hogei bat urtekoa, mestizoa?
Bai? Ez?
Frantsesa ulertzen?
- Zer urte da, jauna? - Théo!
Jaunaren urtea, 1497.
Bai jantzi bereziak.
- Bere burua ikusi al du? - Ez du ezer esan.
Bai ba. Sabeliztuna da.
Ez ba.
Estaldura! Deitu Clarari.
Ez, alarma da. Deia egin behar nuen.
Itzal ezazu! Haserretzen ari da.
- Unetxo bat. - Itzali ezazu!
- Ez dabil. - Itzal ezazu! Kontuz.
Tira.
Zer moduz eskumuturra?
Ondo, eskerrik asko, Jérôme.
- Jérôme esan didazu. - Nola esango dizut ba?
Eta…
Nola zuen izena amak?
Ez zaude sano, seme. Nicole zuen izena.
1946ko uztailaren 3an jaio zen, 37ko oinetakoak zituen
eta bere gizarte-segurantza zenbakia
2-46-07-350-132-148 zen.
Zergatik?
Ezergatik ere ez.
- Zerbait pasa da. - Bai.
Kontuz.
Atzera, haurrak.
- Ama, zer gertatzen da? - Ez dakit, maitea.
Zer arraio…?
NI
NI NAIZ
"Ni" nor?
NI NAIZ CLARA
Clara!
- Itxaron. - Kontuz ibili.
Zer gertatu da, maitea?
Zergatik ez naute entzuten? Txotxoloak al dira?
Kito, entzuten zaitugu orain.
- Ez dut ezer esan. - Bai ba!
Hitz egin duzu! Entzun duzue.
- Ez. - Ezer ez.
Aita! Gogamena entzuten didazu!
Burutik jota ez egotea espero dut, aitonarekin nahiko dugu.
Ene, ez nintzen ohartu soiltzen ari dela.
Lasai egon gaitezen.
Exekuzioan ikusi zaituztet.
Ez zarete hemengoak.
Zergatik zaudete hemen? Aztiaren ahaideak zarete?
Ba horretaz ari garela, ez zait batere gustatzen…
Ez gara ahaideak. Igaroaz gaude hemen.
Etxea hutsa ikusi eta atseden hartzen ari gara.
Ezta? Besterik ez.
Aztiak zarete!
- Nire semea utzi! - Lasai.
Ez gara aztiak.
Gu…
Musikariak gara, ezta?
- Hori da. - Bai.
Trobadoreak.
Daniel Trobadorea naiz.
Eta hau nire konpainia.
Trobadoresak.
Abestu ba.
Baina…
Ez dugu musika-tresnarik. Ez!
Zera… Ekarri gitarra, laztana.
- E? - Ekarri zer?
Nire… Nire lautea.
Ekarri nire lautea.
Zure zer?
Gitarra txikia bezalakoa da.
Zorionez, inoiz ez dut… lauterik gabe bidaiatzen.
Bai.
Tira.
- Mesedez. - Mila esker.
Bai, tira. Bat…
Ea. Hiru, lau.
Nire lanbidea zalantzagarria dela
esaten diezu,
inork ez dakiela non egongo naizen
urte baten buruan.
Jakingo balute behin zuretzat
munduko abeslaririk onena nintzela
eta arrazoi horregatik
nahi zenuela haurra.
Hazi egin da jada.
Eta haiek?
Tira! Hiru, lau…
Epaileek eta legeak
ez didate beldurrik ematen.
Neure semea da, neure gudua.
Bera ez zen joan behar.
Oso ondo.
Dena hautsiko dut
nire erraien fruitua
ukitzen baduzue.
Batera, mesedez.
Bera ez zen joan behar.
Ongi da.
- Ondo zaude? - Bai.
Barrura itzuli.
Piztiak datoz.
Piztiak, gainera?
Herriak lo egin behar du!
Joan etxera! Piztiak datoz!
Gaua iritsi da. Herriak lo egin behar du.
Joan etxera! Piztiak datoz!
Piztiak datoz!
Gose naiz!
Bai, bilatzen ari naiz.
Ea honekin.
Bikain. Orain ez dugu aulki huts batekin hitz egingo.
Horrelaxe. Bai?
"Sorgina,
Lapurra, Ehiztaria, Igarlea,
Gizotsoa".
- Berandu da jolasteko, maitea. - Ez nago jolasten.
Kutxa honetan dago.
- Altzari batean zegoen. - Itxoin.
Utzi ikusten.
Ez al da zure jokoa?
Ba bai. Zergatik dago hor?
Baita zera ere!
Ez gaude iraganean, jokoan baizik.
Benetan, drogatuta dago!
Ezetz ba.
- Kartak botereei dagozkie, ezta? - Bai, zer ba?
Bada, botere horiek ditugu.
Gilbert Ehiztaria da, oso indartsua da beraz.
Oso indartsua, bai zera!
Sasoi onekoa baino ez.
Clara Neskatila da.
Neskatila, apala, ikusezina!
Hara bestea. Hemen Louise da neskatila bakarra.
Beti izango zara nire neskatila.
Berriro egin duzu, norekin ari zara?
Ikusten? Ahotsak entzuten dituzu.
Berak boterea izatea eta nik ez…
Ez! Ez dut ezer entzun. Ozen pentsatzen ari naiz.
Gizotsora jolastu dugu.
Etxeak dar-dar egin, gure arbasoarenean agertzen gara
eta botereak ditugu?
- Jokoan gaude, argi dago. - Ez esan zorakeriarik.
Lurrikara baino lehen baliteke kutxak dar-dar egitea.
- Zer? - Ikusten? Jokoan gaude.
Pentsatu, aita, zure jokoa da.
Nola itzuliko gara?
Ez dakit! Ez da nire jokoa. Ganbaran aurkitu nuen araurik gabe,
beraz, asmatu egin nituen eta denboran zehar aldatu ziren.
Eta kito.
Lapurra naiz. Zer botere du?
Ideiarik ez.
Gogoratzen dut arau bat.
Jokora irabazteko,
Gizotso guztiak aurkitu behar ditugu
eta denak hil
haiek gu hil aurretik.
Eta ni Gizotso bat banaiz?
Ez, laztana, ez kezkatu.
Inork ez zaitu hilko. Inork ez!
Ados? Inork ez.
Inork ez zaitu hilko, maitea. Badakizu? Afaria aurkitu dut.
Ez du itxura oso txarrik. Zopa presta dezaket.
"Sciurus folliculus".
Txitxirioak izango dira.
Urtxintxa potroak dira.
Ondo zaude, Loulou? Gabon esatera gatoz.
Lo egiteko garaia da.
Bihar etxera goaz, zin dagizut.
Bai.
Zuen istorioa kontatuko berriz?
Behin batean,
duela hamar urte inguru,
ergel huts batengandik bereizi berri zen zure ama.
Ni ere ezkongabea nintzen eta eskolan musika irakasteaz gain,
gitarra eskolak ematen nituen.
Garai hartan, kezkatzen ninduena ahaztu nahi nuen.
Kirolen bat edo musika-tresna ziren aukerak.
Beraz, interneten gitarra irakaslea bilatu nuen
eta zure aita aurkitu nuen.
Bere abestirik gogokoena jotzen irakatsi nion,
eta jakina, txora-txora eginda geratu zen.
Jakina.
Bi urte geroago, zu etorri zinen.
Opari bat.
Eta hor amaitzen da. Gabon.
Baina abestia oso atsegin dut!
Ez, lotara, laztana.
Hemen, zuhaitzak kulunkatzen dira eta sabaiek zerua urratzen dute.
Nekatuta nago.
Ongi da, gabon.
Maite zaitut.
Tira ba. Gabon.
Txantxetan ari naiz.
Gabon, laztana.
Zertan ari zara?
Ezer ez.
Denbora-pasa.
Egia esan, ez dakit non gauden,
edo "noiz",
baina atsegina da burua argi izatea berriro.
- Barkatu, maizago bisitatu beharko nuke. - Ez kezkatu.
Aita desagertzen ikustea zaila da.
Etxera itzuliko gara.
Eta hor egongo naiz.
Gabon, aita.
Gabon, Jérôme.
- Nor da hor? - Zer gertatzen da?
Zer…
Zerbait esan nahi digula uste dut.
Itxoin. Lasaitu.
Gizotsoak herrira doaz! Irentsi naute ia.
Berehala joan behar gara!
Gizotsoak daude, ia irentsi dute eta joan egin behar gara.
Mimikan sekulakoa izan da beti.
Non dago Loulou? Loulou?
Loulou?
- Loulou? - Loulou?
Ez dago hemen!
- Louise? - Louise!
Hor geratu.
Ni naiz!
Zatoz, laztana. Bizkor.
Zertan ari zinen?
- Pixa egitera atera naiz. - Ez!
Ezin zara bakarrik atera. Gizotsoa izan zaitezke!
Baina ni ez naiz gizotsoa!
Benetan!
Sinesten dizugu!
- Lot ezazu. - Muturrekoa eta guzti, ezta?
Gizotsoa ez dela badio, ez da gizotsoa.
Itxaron, utzi niri.
50 urtez pokerrera jolasten ez didate gezurrik sartu.
Begira nazazu.
Zu…
gizotsoa al zara?
Ez!
Egiaztatuta. Ez da gizotsoa.
Oker nengoen! Lot ezazue!
Itxoin. Ez mugitu.
- Epa! - Ez min egin!
Soka! Eman soka!
Théo! Soka, bizkor!
Piztiek hil egin dute berriz!
Oh, Louise.
Jérôme?
Jérôme, esnatu!
Non gaude?
1497. urtean.
A, bai. Arraioa.
Louise onera bueltatu da.
Loulou!
Nire kutuna.
Gose naiz.
Ez, itxaron.
Zer ari zara egiten?
Min hartuko duzu.
Ederra zaude!
Mila esker. Zu ere ez zaude gaizki.
Beno, hori zertarako da?
Gizotsoak ehizatzeko.
Tira, Jérôme!
Gauez soilik dira gizotsoak, beraz…
Ezin zara ausaz herritarrak sastatzen hasi.
Ez. Inork ez du inor ehizatuko.
Zera pentsatu dut.
Zure arbasoaren etxea da, bere jokoa. Goazen kartzelara hari galdetzeko
etxera nola itzul gaitezkeen.
- Ados? - Beste aukera da, bai.
- Abokatua izateko eskubidea du. - Zer?
1497an? Harrituko naiz ez badute hil arte torturatu.
- Errefaua? - Loreak, andrea?
Ez, mila esker.
Ea, ondo gabiltza. Haurrak, entzun.
Gure arbasoarekin hitz egingo dugu zuek janaria lortu bitartean.
- Ados? - Baina zer dirurekin?
Ideia bat bururatu zait.
Clararen ikusezintasunaz baliatuko gara.
Nire alaba ez da lapurra.
Benetan? Jatekorik ez izatea nahiago?
Ni naiz Lapurra, nik lapurtu beharko nuke.
Maitea, exekuzioak eta basapiztiak ikusi ditugu,
atxiloketak saihets ditzagun, ados?
Tira.
- Ordubete barru elkartuko gara. - Bai.
- Eta ez ahaztu, Erdi Aroan gaude. - Eta zer?
Ba… beste herrialde bat balitz bezala egokitu behar zaretela.
Erroma gogoratzen? Kafean ura eskatu nuen eta txikitu ninduten.
Eta Dublinen, alkoholik gabeko garagardoa eskatu eta…
- Bruselan… - Horiekin nahiko.
Beno, bai. Dena den, atzerrian zaudenean,
atzerrian bezala jokatu. Hau da,
bertakoek bezala. Erdi Aroa da, beraz, apalak izan.
- Ea. - Ordubete barru.
- Ados. - Goazen.
Gero arte.
Lautea apala al da?
Ez, estalkia da. Inork ez du jakingo.
Begira, trobadorea da!
Nire senarra soldatua da. Abesten entzun zintuen, oso ona omen zara!
Eskerrik asko. Ahal dudana egiten dut.
Abestu, trobadore! "On Karlos VIII.a".
Akordeak ez dakizkit.
- "Korta-mutil gozoa". - "Burgundiar bat ito nuen".
- Eta abesti original bat? - Eta bat ere ez?
Tira, goazen.
- Agur, mila esker! - Itxoin.
Esan zure sekretua. Nola izan naiteke trobadore?
Doktoretza eta erabaki txarrak egin. Tira.
Lapurra naiz. Agian nahi dudana lapur dezaket.
Ikusten? Ikusezina izan gabe.
Besoko polita.
Hau eutsi. Orain nator.
Zer? Ez kezkatu. Ondo ibiliko naiz.
Barkatu.
Zatoz hona, doilor hori!
Harrapatu lapurra!
Gelditu!
Utzi niri hitz egiten.
Egun on, jaunak. Daniel Trobadorea naiz.
Kaixo.
- Childéric Vassier hemen al duzue? - Zer nahi duzu azti zikinaz?
Bai, beno.
Musika pixka batekin arima arindu nahi nioke.
Infernuan erre dadila bere arima!
Egia, bai…
Tira, ez dugu egun osoa.
Haren kontra ezarritako karguetaz hitz egitera gatoz.
- Isilik egon, ematxarra! - Barkatu?
- Zer deitu didazu? - Nahi dudana!
Aizu! Lasai!
Kontrolatu emakumea.
Astindu bat ez legoke gaizki.
Ni ukitu eta jipoituko zaitut!
Maitea, pentsatu haurrengan, mesedez.
Egia, Erdi Aroan gaude.
Tira, haurrak zain egongo dira.
A, bai.
- Hara! Kaixo, Daniel. - Kaixo.
Hau gorde dut zuretzat.
Ba mila esker.
Zer?
Ezer ez.
Limurtzeko ez du arazorik, baina bi memelo daudenean,
ez du ezer egiten.
Lehen esku hartu izan banu, gure estalkia hondatuko zen.
Gainera, Erdi Aroan gaude.
Bai. Oso komenigarria.
Beldur zinen, baina ez du axola.
- Ez da egia. - Tira!
Ezetz ba!
- Eta denbora-paradoxa zer? - Zer?
Denbora-paradoxa.
Ideiarik ere ez.
Denbora-bidaiaren gakoa.
Iraganean egindakoak Izugarri eragin dezake orainaldian.
Edo etorki… Tira, geroago.
Ez da muturra sartu behar.
- Garrantzitsua al da? - Noski.
Erraza da.
Tentel hura egurtu izan banu,
feminismoa 500 urte goizegi hasiko zen.
Imajinatu ondorioak guretzat.
Egia. Ez gerrarik, ez kutsadurarik, gizarte askoz ere hobea.
Ondorioak imajina ditzaket.
Hori…
Adibide txarra izan da, baina ulertu didazu. Hau…
Kontu handiz ibili behar gara.
"Kontuz" dio.
Nire senar ohia berekoia zen, baina ez zen kikiltzen.
Zure senar ohia…
Zer gertatzen da?
Théo ez al dago zurekin?
- Itxoin. - Zer da?
- Galdu dut! - Galdu omen du.
Galdu? Nola galdu?
- Non galdu duzu? - Lasaitu!
Noski, nire semea denean lasaitu behar gara.
Arrotzak!
- Bai? - Bai?
Zuen semeak dena kontatu dit. Etorkizunetik zatozte.
Ez. Tontakeriak esaten ditu.
Drogatzen dela uste dugu.
Non dago nire semea?
Lasai, ama.
Ni naiz, Théo.
Théo.
Errementaria.
Théo. Errementaria.
- Théo… - Gelditu!
Hau da nire boterea! Nortasuna lapurtzea. Aparta!
Ez da batere aparta. Ez berriro egin!
- Zergatik? - Ba… Trabatuta gera zaitezkeelako.
Zeure nortasuna esploratzen ari zara oraindik.
Ezta? Eta itzela da hori, zure alde nago erabat,
baina zeharo galduta gera zintezke.
Ba jeloskor zaudela uste dut.
Zuk botererik ez duzulako.
Itxaron, Théo!
Zure boterea ikaragarria da. Oso erabilgarria, gainera.
Otordua amaitu duzu jada?
Bazkaria esan nahi du.
Bai! Tira, ez. Ero honek jangura hondatu dit.
Oihuka eta garrasika berriro. Zeldan sartuko dut lasai dadin.
- Berriro oihuka, kaikua? - Epa!
Ni arduratuko naiz emagalduaz.
"Emagaldua", benetan?
Barkatu, ama. Berotu egin naiz.
Childéric Vassier?
Arratoiak daude. Ez du axola.
Kaixo?
Hutsa dago.
Childéric! Childéric Vassier?
Tortura gehiagorik ez, mesedez!
Milagarren aldiz, ez naiz aztia!
Ixo! Ez dizugu minik egingo.
Zatoz hona.
Bai.
2024ko zure ondorengoak gara.
Zure jokora jolastu eta hemen agertu gara botereekin.
Nola itzul gaitezke gure garaira?
Ez.
Ez du ulertzen.
Théo, erakuts ezazu.
A, bai.
Guardiak!
Zaude isilik!
Zuek! Zuek zarete aztiak! Piztiak askatu dituzue herrian.
Ez dugu ezer askatu, zaude isilik!
Gizotsoen jokoa. Bai?
Lapurra, Igarlea, Sorgina. Zuk asmatu duzu, ezta?
Ez! Otso-larrudun gizonak ekarri zuen.
Nor da otso-larrudun gizona?
Duela hiru egun ostatu eman nion, piztiak eraso egiten hasi aurretik.
Ados. Baliteke otso-larrudun gizonak etxera nola itzuli jakitea.
Ez dakit. Hurrengo egunean joan zen.
Ongi. Nolako itxura zuen?
Gizona zen.
Bai.
Otso-larruarekin!
Mesedez, ez dut suan hil nahi. Atera nazazue hemendik!
Zoparik ezin dut egin, edabeak are gutxiago.
Aizu! Nork lapurtu dit kaskoa?
Ama, joan behar gara. Hemendik!
Mila esker. Zorte on!
Itxoin. Zorte on? Atera behar nazazue.
Ez kezkatu, zure abokatua naiz orain.
A, ados.
Zer da abokatua?
Norekin ari zara?
Barrekin.
Koipea nahi dute.
Otso-larrudun gizonak eman zion jokoa, beraz,
baina desagertu da.
Etxera itzultzeko, jokora jolastu eta irabazi behar dugu.
Otsoak aurkitu eta hil egin behar ditugu.
Hil? Ez dugu Louise hilko. Itxaron.
Lau gizotso karta, beraz, lau gizotso.
Hiru hiltzea nahikoa izan liteke.
Edota bi soilik hil, urtxintxa potroekin egosi eta kito.
- Ideia hoberik al duzu? - Ez.
1497an hilko gara denok. Beti nahi izan dut legenarra hartu.
Ba ni ez naiz otsoen zain geratuko.
Harrapa ditzagun beste hirurak.
Erne egongo naiz herrian.
Erne egongo zara? Benetan?
Erne egongo naiz, bai…
Ikertu egingo dut. Oso oharkor ibili naiz.
Oharkor. Baita zera ere. Ez daki Clarak ikasketak utzi dituela.
Eskola utzi duzu?
Clara, zatoz berehala!
Clara? Nora joan zara? Clara!
- Noiztik dakizu? - Nola asmatu duzu?
Igarlea zara. Pentsamenduak entzuten dituzu.
Gauza horiek nabaritu egiten ditut, besterik ez… Kito!
Ezin badituzu pentsamenduak entzun,
ez dakizu Cédricen ezkontzan haren laguna gustatu zitzaidala.
Zu dantzan zeundenean, sukaldera eraman nuen.
Lepoan musu eman zidan eta eskua blusaren azpitik sartu zidan.
- Emeki laztan… - Nor da zerri hau? Akatuko dut.
Banekien. A zer botere lotsagarria.
- A, bai? - Bai.
Eta adarrak jartzea?
Ez dizkizut adarrak jarri,
baina hala jarraitzen baduzu,
bururatuko zait.
Benetan diot, Jérôme. Inoiz ez erabili zure boterea niregan.
Nik behintzat boterea dut.
Ni erabilgarria naiz!
Nahikoa.
Hiru gizotso hil behar ditugu, haurrak 2024ra itzuli…
2024?
Etorkizunetik zatozte benetan?
Utzi galderak guri.
Nor zara? Zertan zabiltza?
Nire izena…
Piero da.
Ondoko etxean bizi naiz.
Artista naiz.
Asmatzailea, un po'.
Hemen geratu den edozer gauza hartzera etorri naiz.
Childéric gaixoa. È finito.
Erre egingo dute.
Zergatik zenbiltzan kuxkuxean?
Ni bezalakoak ez dituzte gustuko hemen.
Gizotsoa zara?
Ez. Gizotsoa? Ma no, ez naiz gizotsoa.
Tira, Jérôme.
Erabili zure boterea.
Bere adimena irakurri.
Stai buono, ados?
Italiera al dakizue?
Zer esan nahi du "È tanto bello quando si concentra"?
"Oso ederra da kontzentratzen denean".
Noski! "Zu bezalakoak"! Guretzat ez da arazorik.
Ez?
Zuek…
Zorionekoak zarete.
Beraz, etorkizunean ez da arazoa, no?
Baina orain,
hemen, jendeak aurkitzen badu
gizonak ere gustoko ditudala, akabo.
Larrutu, egosi, lautan zatituko naute.
Benetan?
Erdi Aroan gaude, bai.
Aska dezakegu?
- Bai. - Ados.
Grazie. Atsegina da.
Grazie, tesoro. Edateko zerbait emango?
- Noski. - Un po' di vino.
Clara!
Ura ekarri gizonarentzat!
Etxera itzultzeko gizotsoak aurkitu behar ditugu.
Ba al dakizu nortzuk diren?
Ez, bestela, lagunduko nuke, baina…
Nire alaba ikusezina da.
Ez da ideala, badakit.
Lagundu dezakedala uste dut.
Beno, hau…
Buztin antzekoa da.
Esploratzaileek Ameriketatik ekarri dute.
Badakizue non dauden?
- Bai. - Baina nik hobetu dut.
Ikusten?
Begira,
malgua da. Capito?
Elastikoa, baina gogorra.
Goma, alegia.
- Goma? - Bai.
Zer egingo duzu harekin?
Zure alaba barruan sartzen denean,
"gomak", zuk esan diozun bezala, beste azal bat emango dio,
bigarren azal bat, capito?
Baina nahi duenenan kendu dezake
tira eginez, honela. Erabilgarria, ezta?
Ez dago gaizki.
Hala ere…
Hau ez da nire alaba. Argiegia da. Goma-kolorekoa.
Ados, non c'è problema. Heldu hau. Ilundu dezaket.
Guarda qua.
- Attenzione. - Bai.
Ecco!
Ez, gehiago!
- Gehiago? - Bai.
- Gehiago! - Basta.
- No! - Apur bat gehiago.
- No! Ma cosa fai? - Segi.
Bai! Horixe da!
Hori da Clara.
Hori da nire alaba.
Hau da zuen alaba?
- Berea da. - Ez, nire alaba da.
Beste emakume batekin izan nuen.
- Beste… - Théo ez da nire semea.
Ez. Théo nire lehen senarrarena da.
- Bai. - Olivier.
- Olivier? - Ez, Jérôme naiz ni.
Olivier bere lehen senarra zen.
- Bai. - Aspetta, bere lehen senarra?
- Senar ohia. Clara nirea da. - Baina…
Hori da.
Baina Louise gu bion alaba da.
Finalmente!
A zer familia.
Etorkizunean…
Nahasteko askeak dira denak.
- Eragingo al dugu? - Sì.
- Eragin. - Eragin dezagun.
Goazen ba.
Allora, amaitu dugu ia.
Ea!
Ez, ez erabat. Bat falta zaio. Hortxe.
- Ziur al zaude? - Bai.
- Hemen? - Bai, hor.
Ecco!
Hori bai…
Hori bada nire alaba.
Ba orain oso inportantea, begia, lo sguardo, begirada.
Astindu burua, mugitu.
Ecco!
Horrela hobeto.
Eta azken ukitua.
Mozorrotzea gustoko dut.
- Jakina. - Bikain!
Beno…
Gehien gustatzen zaizuna hartu.
Hau? Bai.
Polita da hau. Tira…
Ecco!
- Bai edo ez? - Bai!
A, bai! Aspetta.
Nik asmatutako gauzatxoa. Zuretzat opari. Allora…
Aspetta, ecco. Berriz saiatu.
Ileorde hau oso txarra da!
- Entzuten nauzue? - Primeran.
Eder-ederra zaude. Begira.
Goma!
Ez.
Makillajerik ba al duzu?
Certo! Izango dut agian…
Ez, ez da behar. Primeran zaude harik gabe.
- Mila esker, otsoen bila goaz. - Mila esker!
- Prego! - Eskerrik asko!
Sì! Zorte on!
- Edozer egiten badute… - Aita…
Nongoa da hau?
Hau nire alaba da.
Bere izenean hitz egiten du.
Nongoa naizen?
"Nire jaioterrian
haizeak
lurra erre du,
larre harritsuak".
"Aintziren inguruan,
bizientzat,
infernua".
Connemarakoa da. Arazorik horrekin?
- Arazorik horrekin? - Ez.
Leku ederra dirudi.
Kapitainak piztia bat harrapatu du! Exekutatuko du.
Gotorbeltzeko herritarrok!
Azken exekuzioa zoritxarreko gaizki-ulertua izan zen.
Hura errugabea zen.
Beno, tira…
Baina oraingoan ziur gaude!
Emakume hau piztia bat da.
Ez da egia, Jainkoaz zin dagit! Ez naiz!
Gezurra!
Denok dakigu bitxia zarela.
Ezkongabea zara, 17 urterekin.
Burutik jota daude. Badakit! Erdi Aroa da.
Zer uste duzue? Piztia al da?
Bai!
Zer zigor merezi du?
Heriotza!
Borrero, lanera.
Ezin dute akatu, zerbait egin behar dugu.
Zerbait egiten badugu, akabo.
Baliteke otsoa izatea, horrek lagunduko gaitu.
Ai, ez.
Ez!
Kapitaina, eguzkia sartzen ari da!
Azkar!
Txantxetan ari zara?
Zeure errua da.
Hau egunero egiteak ondorioak ditu.
- Eta soberakoa? - Zuk beste ezpata duzu?
Jakina.
Ba zorionak.
Ba al dakizu zenbat irabazten dugun borreroek?
Gero hori! Akatu piztia, eta bizkor!
Nola? Kirtenarekin?
Kapitaina! Eguzkia etzan da.
Azkar!
Justizia egin dadila!
Goazen!
Nire semea!
Salbatu nire semea!
- Banoa. - Aita, ez.
Ez kezkatu, seme. Zure aita sendoa da.
Salbatu nire semea!
Mesedez!
Erraza da tresna egokiak dituzunean.
GIZOTSOA
Bere karta dut.
- Bikain egin duzu. - Sekulakoa!
- Zer gertatzen da? - Ez!
Haren bila!
Azkar! Banandu!
Loulou! Louise!
Louise!
- Louise! - Louise!
Laster, etxera itzuli!
Hor! Kume bat!
Arkume bat? Non?
Ez, kume bat dago hor. Gizotso kumea.
Han! Segi niri!
Louise?
Ondo dago. Gilbertek du.
- Eta Clara? - Ez dakit.
Arraioa!
Joan etxera. Aurkituko dut.
Ez hil. Ados?
Ez kezkatu.
Joan.
Hil egingo da.
Clara?
Egon hemen. Distraituko ditut.
Ez. Ez!
Aita, fidatu nirekin.
Tira.
Ikusezina izatea ez da ezdeusa izatea.
Ongi da.
Kontuz ibili.
Bat harrapatu dut!
GIZOTSOA
Ea, bi falta dira.
- Espero dut. - Badakit nola aurkitu.
Bere hortzak ditu oraindik.
Ile eta masail berak ditu. Gizotso gisa ere, Louise da.
Besteekin gauza bera. Gertutik ikusi ditut.
Bihar aurkituko ditugu,
hil eta haien kartak hartu.
Talde-burua ikusi nuen. Emea da.
Atzapar zuriak ditu, zaharra da, hortaz.
Bestea gizona zen. Sabel lodia du eta herrena da.
Badugu haiek aurkitzeko behar duguna.
Trobadore!
Andreak limurtzen ari gara?
- Ezagutzen duzu? - Warter andrea?
Emakume ona.
Ez fidatu inorrez. Piztietako bat izan daiteke.
Ezinezkoa. Gaur goizean itzuli da hiritik.
Daniel tentatu, laztana.
Zer?
A, bai!
Ez, mila esker.
Erne egon.
Arraro samarra da, ezta?
Halakoak dira musikariak, badakizu.
Hemengoa al zara?
Hemengoa! Herriko zaharrena naiz.
52 urte ditut.
Arranopola!
Ospa hemendik!
Alde egin!
Bera da! Otsoa da!
Esan besteei aurkitu dugula. Ni arduratuko naiz.
Ez mugitu!
Gaztigatzen dizut.
Botereak ditut!
Beraz, bihurtzea ezta pentsatu ere.
Bihurtu? Zer baina?
Gizotso.
Arropan odola duzu.
A! Senarrak jotzen nau, besterik ez.
Ea.
Zein da?
Erdiko hura?
Bikain.
Egun on, jauna.
Poulain-Vassier andrea, zure emaztearen abokatua.
- Bere zer? - Abokatua.
- Nor da? - Ideiarik ez.
- Hizkera bitxia du. - Bai.
Emaztea jo izana onartzen duzu?
Jakina, nire emaztea da.
Baina ez dut arrazoirik gabe egiten.
Zopa beroegia dagoenean, edota hotzegia.
Edo egurra ezin motelago biltzen duenean.
Batzuetan, bainua hartzeko eskatzen dit.
- Ausartegia naiz. - Ez.
Eta badaude, nire ustez,
inor jipoitu gabe komunikatzeko moduak.
E?
- Zigortzea? - Ez.
- Itotzea? - Ez!
- Erretzea? - Ez!
Komunikatu soilik. Elkarrekin hitz egin.
Pareko gisa. Ados?
Aldizkako masailekoa ondo dago, ezta?
Tira!
Egin nahi duzuna. Nik jada hiru aldiz dibortziatuko nukeen.
Zer diozu dibortzioari buruz?
E?
Ezkontza lotura apurtezina da, andrea.
Ez dago dibortziorik. Heresia da hori!
Ez nuen hori esan nahi. Kasurik ez egin.
Entzun, badaezpada hartu harremanetarako informazioa.
Hau hartuko dizut.
HERRI-IDAZLARIA
Hortxe.
Idazten dakizu, emakumea?
Ez! Horixe ezetz.
- Sorgina! - Ez, ez naiz sorgina.
- Sorgina! - Tira, lasai. Ez izan burnout-ik!
- Burnout? - Bai, ingelesa da.
- Kaka zaharra! Ez! - Onartu du!
Ingelesen alde dago. Harrapatu!
Sorgina!
Ez nago ingelesen alde! Aska nazazue!
Senarrak maite zaitu, sorgina. Defendatu zaitu.
Eta ez nauzue erreko?
Ez, ez, erreko zaitugu.
Bost minutu dituzu Danielekin.
Trobadore!
- Bost minutu. - Bai.
Ez gehiago.
Jérôme!
Ukitu gabe!
Ados.
Nire ondorengoa!
Nire berdin-berdina!
Jaiotze-markarik zuk ere?
Ez.
Eskuineko begi itsua?
- Ez. - Eskarak barrabiletan?
Barkatu?
- Eskarak al dituzu barrabiletan? - Ez.
Baina…
- Intimitate apur bat, mesedez. - Bai, jakina.
Ondo al zaude? Bai?
Haurrak? Nola daude?
Ba zu erretzearekin pozik ez daude.
Alde positiboa ikusi. Ez du minik egiten.
Zutoinean sartzea baino hobe.
A zer ondo.
Baina laurdentzea baino txarrago.
Ez nau harritzen. Lagun bati…
Aizue!
- Axola ez bazaizue. - Barkatu.
Jérôme…
Burua.
Entzun arretaz.
Joan behar zara.
Zure aita eta haurrekin.
Ez zu gabe.
Pentsatu, Jérôme. Bi karta falta dira eta ezin dugu Louise hil.
Inoiz ez dugu irabaziko.
Baina zuek alde egin dezakezue.
Beraz, joan.
Hemendik oso urrun.
Eta zu erretzea utzi? Ez.
Ez dago besterik.
Ez gara zu gabe joango.
"Zu nora, ni hara".
Oraingoan ez.
Haurrengatik egin.
Ados?
Nahikoa.
Joan etxera, trobadore. Gaua dator.
- Haurrengatik! - Kanpora!
Haurrengatik.
Bigarrena! Nori esker?
Niri esker.
GIZOTSOA
Ez ospatu denek batera.
Zerbait ez al dakit?
Ama atxilotu dute. Bihar erreko dute.
Guk Gotorbeltzetik bera gabe alde egitea nahi du.
Ez dugu utziko.
Laguntza behar dut.
Certo, sartu.
Gotorbeltzeko herritarrok!
Sorgin eta azti hauek erretzean…
Ez naiz aztia.
…herri honen arima suaz garbituko dugu.
Eta madarikazio hau bukatu.
Sorgina!
Azken hitzik?
Ahizpak!
Gaur,
jotzen eta egurtzen zaituztete.
Erretzen.
Egunen batean, gizonen parekoak izango zarete.
Zuen gorputza zeuena izango da.
Ezkontza hautsi, lan egin eta bozkatuko duzue!
Bai.
Gaur sorgin esaten digute,
baina zientzialariak, asmatzaileak, aitzindariak
izango gara bihar.
Beraz, ez itxaropena galdu!
Eskubideengatik borrokatu.
Etorkizuna zeurea da.
Eta bi kirten hauek…
- Nahikoa. - …ez dute potrorik.
Egia hutsa da.
Eta zuk? Azken hitzik?
Berak dioena. Ezin hobeki esan du.
Itxoin, kalamua al da? Hari alergia diot.
Kalamua bada, handitu eta motelago erreko naiz.
- Ez dut presarik. - Ez, itxoin…
Ez naiz aztia!
Hesolara!
Geldi!
Mesede bat eskatzen dut.
Nire emazteari azken aldiz abestea.
Abestu, trobadore.
Ekaitza dator,
egoera basatira itzulia.
Ateak, barrikadak indarrez ireki,
otsoa kaiolatik askatu,
haizea nabaritu ulu egitean,
odola gure zainetan taupadaka.
Igo gitarren bolumena
eta motorren orroa.
- Zer da motorra? - Ideiarik ez.
Txinparta baino ez da behar.
- Ados ba. - Ez!
Keinu bat besterik ez,
txinparta baino ez da behar
eta maite-hitz bat
sua pizteko.
Sua piztu
eta deabruak eta jainkoak dantzan jarri.
Utzi atzean bihozmin guztiak,
gure guduak eta arazoak.
Gure kateetatik libre geratu,
askatu lehoia hondarrean.
Bai!
Oinaztura eta tximista nahi ditut,
bolbora usaina, trumoia.
Ni naiz, Théo.
Jaia eta barrea nahi ditut.
Bizkor!
Jendetza sutsua.
Txinparta baino ez da behar,
uki bat besterik ez.
Txinparta baino ez da behar,
besterik…
Abestu nirekin, kapitaina!
Sua piztu,
sua piztu
eta deabruak eta jainkoak dantzan jarri.
Zuen garaiko musika beldurgarria da.
Ixo!
DANIEL
Sua piztu.
Azkar, Théo.
Eta sua zure begietan ikusi!
Aztiek ihes egin dute!
Harrapatu!
Daniel, itzuli!
Daniel! Daniel!
Tiro egin!
Berrarmatu!
Hilik edo bizirik hartu.
- Denak ondo? - Gutxi gorabehera.
- Bai. - Erdipurdi.
Kaka zaharra! Banoa.
Heldu gogor!
- Gezia ez kendu! - A, ongi da.
Sorgin hutsa!
Badakizu, Jérôme, Mariek ez badu lortzen,
agian gauzak beste modura ikusteko aukera da,
berriz hasteko.
- Inoiz… - Marie!
Bikain, itzuli da.
Joateko esan nizun.
Gero liskarra.
Soldatuek bidea moztu dute. Denak ondo?
- Bai, ondo gaude. - Ene Jainkoa.
Geldi.
Gezia ez kendu!
Ez ni ukitu! Inoiz ez!
Orain zer, aita?
Kapitaina zuen bila ibiliko da nonahi,
beraz, joan elizara eta ezkutatu.
Lurpeko pasabide sekretu bat eraiki nuen,
baina hartan sartzeko, hiru zifrako kodea behar da.
Ados.
Lehena honi dagokio:
Zenbat buru ditu Zerberok…
- Tira! - Esan kodea!
- 316 da. - Ondo, goazen.
Argia izateko, tira sarrerako palanka!
Bizkor!
Lagundu, Clara.
Hara!
Théo, eraman Louise leku segurura.
Atzealdean. Hor.
Entzungailuak jarri, ados?
Non sartu behar da kodea?
- Ez dakit. - Bila dezagun.
Goazen.
Hortxe.
Beldurrik ez duzu, ezta? Ondo.
Hemen da!
- Non? - Hemen!
Hau da sarrera sekretua.
- Jarri muturretan. - Bai.
Zein da ordena?
Ez dut ideiarik. 316 esan du.
Clara, zu hiru zara. Zu bat, eta ni sei naiz.
Ados.
- Hiru. - Bat.
Eta sei.
Haurrak, joan hemendik. Ezkutatu.
Tira!
Zeuek ezkutatu.
Aupa, Théo!
Kontuz, Clara!
Aupa! Bai.
Akatu!
Ez!
- Théo! - Erne!
Tiro egin, motel!
Barkatu.
Kupidoren boterea da.
Bata hil, biak hil.
Gertutik ikusi ditut.
Emeak atzapar zuriak ditu.
Zuek edo gu da.
Inork ez du nire semea ukitzen.
Orain ez da ukitu behar.
Bateria amaitu zait.
Loulou, entzungailuak jarri!
- Loulou, amatxo naiz. - Lasai.
Ama naiz.
Hemen, zuhaitzak kulunkatzen dira
eta sabaiek zerua urratzen dute.
Uholdeak bortitzak dira
eta elurteak betierekoak.
Hemen, otsoak ditugu atarian
eta haur guztiek ulertzen dituzte.
New Yorkeko oihuak entzuten ditugu eta ontziak Senan.
Zu nora, ni hara.
Nire herria zu zara.
Zu nora, ni hara.
Bost axola lekua,
bost axola tokia.
Zertan ari dira?
Louise!
- Aupa, Loulou! - Bai!
Aupa zu!
- Bai! - Gogor!
Bai!
Ez!
Louise!
GIZOTSOA
Sorgina.
Zurekin nago.
Ondo al dago?
Ondo zaude?
Nire maite kutuna.
Nire bihotza.
KUPIDO
Irabazi dugu.
Banuen boterea, noski. Une egokiaren zain nengoen.
Inoiz itzultzen bazarete,
etorri ekainean Donibane jaierako.
Dantza, kantak, ilegorriak eta albinoak erretzen ditugu…
- Familia osorako festa! - Bikain.
Haurrei asko gustatuko zaie.
- Bai. - Bidaia ona izan.
- Mila esker. - Agur!
Jérôme!
Grazie, Jérôme.
Ez horregatik.
Benetan…
Adoretu nauzu.
Florentziara itzuliko naiz
eta agian margotzen hasiko naiz berriro.
- Grazie a te. - Ez horregatik.
Eta nire egiazko izena erabiliko dut berriz ere.
- Piero ez al da? - Ez, ez.
Ez, Leonardo Piero da.
Da Vinci.
Sì.
Margotzen duen guztia erosi.
Benetan? Zabor hutsa da.
Egin kasu, dena erosi. Sorta osoa.
Ciao.
Ondo ibili!
Familia ederra dut.
Eder-ederra.
Jérôme batez ere.
EHIZTARIA
Marie?
Zer?
Kaka zaharra!
Ez dugu lortu.
JP da.
Bai, esan? Banoa, bare zaitez!
Bai, zera!
Erdi Aroko azokan lan egiten duzue ere?
Ziria sartu dizuete jantzi horiekin. Oso txarrak dira.
Ondo al zaudete?
Bai, ondo gaude. Eskerrik asko.
- Ondo al zaude, aita? - Ba…
Ez nago ziur, zera…
Zaldunak gogoratzen ditut.
Eta gizotsoak.
Burua galtzen ari naiz.
Ez, aita, egon lasai.
Tira, goazen barrura.
Goazen etxera.
Jérôme maitea,
Oso gustuko izan dut zurekin berriro egotea.
Baina biok dakigu ez duela iraungo.
Gauzak ahaztuko zaizkit.
Izen bat hemen, anekdota bat han.
Egunen batean, ez dut ezer gogoratuko.
Hortaz, oroitzapenak ditudan bitartean, denak idatziko ditut.
Gogoratu dudan guztia. Garrantzitsua zen guztia.
Gero zuk dena kontatzea espero dut.
Maite zaitut. Aita.
VASSIER FAMILIAK EMANA
Joan al gaitezke? Ordubete igaro da.
Apur bat gehiago.
Aitonari margolan guztiak azaldu dizkiot.
Oso ondo.
Lehen gehiago gustatzen zitzaidan.
Jeloskor zaude.
LOUPS-GAROUS DE THIERCELIEUX JOKOAN OINARRITUTA
Azpitituluak: Clara J. Mendazona