Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
คริสต์มาสวันอาทิตย์
ฉันไปสนามบิน จะบินไปแสดงที่เวกัส
ฉันไปถึง เที่ยวบินดีเลย์หนึ่งชั่วโมง แล้วก็ดีเลย์ต่ออีกสามชั่วโมง
แล้วก็ดีเลย์ต่ออีกห้าชั่วโมง
จนสุดท้ายก็ยกเลิก
ทําให้โชว์ของฉันที่เวกัสต้องยกเลิก
ทั้งที่คนเขาซื้อตั๋วโชว์ของฉัน ให้กันเป็นของขวัญคริสต์มาส ใช่ไหมคะ
เพราะไอ้เรื่องบ้าๆ นั่น
ฉันเลยตัดสินใจมอบการแสดง 20 นาทีต่อไปนี้
พูดเรื่องไอ้สายการบินทุเรศ
การเดินทางบนฟ้า พฤติกรรมคนบนเครื่องบิน
และเรื่องบัดซบทุกอย่าง
ทาวน์บิซ นั่นแหละค่ะ
(ทาวน์บิซเนส)
โอเค
ก่อนอื่น ฉันอยากจะพูดเรื่องภายในก่อน
ขอพูดเรื่องไอ้เข็มขัดนิรภัยเวรนั่นก่อนเลย
ขอพูดไว้ก่อนเลยนะ อเมริกันกับเดลต้าแอร์ไลน์ ขอพระเจ้าคุ้มครอง
คุณไม่รู้หรอกว่าเข็มขัดยาวเพิ่มสี่นิ้ว มีความหมายกับผู้หญิงอย่างฉันแค่ไหน
แต่ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายที่ไหน
ออกแบบเข็มขัดนิรภัยบ้านี่แต่แรก
ทําไม... เส้นทางแบบไหน...
ทําไมสายฝั่งนี้ยาว แต่สายฝั่งนี้สั้นแค่สองนิ้ว
ต้องเป็นนักกายกรรมบิดตัว ถึงจะดึงไอ้สายเวรนั่น...
ฉันบิดจนหลังแทบพัง
เพราะจะรัดเข็มนิรภัยเฮงซวยนั่นแหละ
ถ้าขอสายเสริม นางก็จะทําเหมือนขายยา
"นี่ เอาไปๆ" อะไรวะเนี่ย
ทําไมแม่งไม่ทําให้มาติดตรงกลาง
มันจะไม่เหมาะกว่าเหรอคะ
ใช่
เพราะคนในสหรัฐอเมริกาอ้วนขึ้นทุกวัน
เราก็ต้องมีมาตรการรองรับที่เหมาะสม เอเมน
สัดส่วนของนมเทียบกับถาดวาง
ไม่เลย มันก็ไม่เหมาะกับฉันเหมือนกัน
นมใหญ่กลับมานิยมแล้ว กระแสจะไม่ตกอีก
ฉันคิดว่าสายการบินต้องปรับเปลี่ยน
ตัดช่องเว้าเข้าไปในถาด หรืออะไรสักอย่างสิ
ไม่ นั่นก็เลือกปฏิบัติ ไม่เอา
คําพูดที่ใช้ประกาศ
เวลาเกิดเรื่องฉุกเฉินบนเครื่องบิน
เขาบอกว่า "ในกรณีฉุกเฉิน
หน้ากากจะหย่อนลงมา
กรุณาสวมหน้ากากตัวเอง ก่อนที่จะพยายามช่วยผู้อื่น"
รู้อะไรไหม ฟังนี่นะ บางเรื่องไม่ต้องบอกก็ได้
เออสิ ฉันจะใส่หน้ากากตัวเองก่อน
คิดว่าเราทําบ้าอะไรกัน
นี่ฉันต้องสู้เพื่อเอาชีวิตรอด
อยู่บนฟ้าสูงเสียดเมฆนะคะ ให้ตายเถอะ
"ฉันจะช่วยคุณ แต่ฉันขอเตรียมตัวก่อน"
แล้วเขาก็บอกว่า
"ใส่หน้ากากครอบปาก แล้วหายใจตามปกติ"
เรากําลังดิ่งพสุธานะคะ อีเวร
เร็วตั้ง 780 ไมล์ต่อชั่วโมง "หายใจตามปกติ"
ฉันสติแตกอยู่ ฉันจะเอามีด แทงอีเวรทุกตัวบนเครื่องอยู่แล้ว
"หายใจตามปกติ" เชี่ยไรเนี่ย
แล้วเขาก็บอกว่า
"ออกซิเจนไหลเวียนเข้าหน้ากาก
ถึงแม้ว่าถุงจะไม่พองก็ตาม"
อีนี่มันคิดว่าเราโง่ค่ะ
นางจะพูดยังไงกับเราก็ได้
เรากําลังจะตาย
ไม่มีอะไรที่เราเป่าได้
ไม่ว่าจะลูกโป่ง ถุง
หรือลวย หรืออะไรก็ตาม
ที่เป่าแล้วมันจะไม่พอง แล้ว...
อีนี่แค่อยากให้เราใส่หน้ากากปิดปาก
จะได้กรี๊ดไม่ออกตอนดิ่งพสุธา นางไม่อยากฟังค่ะ
"เราจะตายแล้ว เชี่ยเอ๊ย"
นางไม่อยากฟังค่ะ
ท่านผู้ชมคะ
ฉันอยากให้รู้ไว้ว่าการเดินทางบนฟ้า ปลอดภัยกว่าที่เคยเป็น
"ทําไมล่ะ ลูเนลล์"
ฉันจะบอกให้
เพราะลูเนลล์คนนี้ขึ้นไปคุมท้องฟ้าได้
เหมือนที่ทําบนบกเลยค่ะ
ใช่ค่ะ
ฉันแต่งตั้งตัวเอง
เป็นตํารวจอากาศอย่างไม่เป็นทางการ
ฉันเฝ้าระวังรหัสส้มตั้งแต่ 12 กันยายนปี 2001
เฝ้าระวังรหัสส้ม
ฉันเห็นทุกอย่างที่เคลื่อนไหวบนเครื่องบินบ้านั่น
สิ่งแรกที่ทําตอนก้าวขึ้นไปบนนั้น
ฉันจะโผล่หัวเข้าไปในค็อกพิต
ใช่ ฉันอยากเห็นว่าใครขับลํานี้
"เป็นไงกันบ้างคะ นอนพอไหม
ไม่ได้ทะเลาะกับอีแก่ที่บ้านมา หรืออะไรแบบนั้นใช่ไหมคะ"
"โอเค"
ฉัน...
ฉันนั่งติดทางเดิน
เผื่อมีเรื่องเกิดขึ้น
ฉันจะไม่ยอมโดนขึงอยู่ข้างหน้าต่างหรอก
นี่ คนดํา จําได้ไหม สมัยก่อนเราชอบพูดว่า "ขึง"
"ไอ้เวรนั่นขึงฉันไว้กับร้านเหล้า
มัวแต่เมากับมัน เกือบไปทํางานสายแน่ะ"
รู้อะไรไหม ฉันว่าจะย้อน
เอาคําสแลงเก่าๆ กลับมาใช้
เพราะว่าคืองี้ พวกหนุ่มๆ ที่ฉันสนิทด้วยน่ะ
เขาบอกว่าฉันมันพูดไม่คิด
เขาบอกว่าฉันชอบพูดแรง
เขาบอกว่าฉันสบถมากไป
ฉันก็พยายามจะบอกเด็กเวรพวกนั้น "ฟังนะ
ที่รัก ฉันรักเธอจริงๆ
ฉันอยากจะร่วมรักกับเธอเลยล่ะ
ฉันอยากให้เธอร่วมรักกับฉัน
แต่เปิดเผยจริงจังเลยนะ
ฉันแค่อยากจะได้แอบแซ่บ สักยกก่อนจะขึ้นเครื่อง"
เพราะอย่างที่ประกาศก ผู้ยิ่งใหญ่กล่าวไว้ ทูพัค ชาเคอร์
"พี่อยู่เมืองนี้คืนเดียว ที่รัก ไปด้วยกันไหม
พี่ไปทั่ว"
ฉันมีเด็กเวรพวกนี้เพียบเต็มเมือง
เพราะรู้อะไรไหม
ฉันมีเด็ก
อยู่หลายเขต หลายรหัสไปรษณีย์
ฉันมีเด็ก
เฮ่
เด็ก
คนขาว ถ้าไม่รู้จักเพลงนั้น นั่นคือเพลงจิตวิญญาณนิโกรค่ะ
ประพันธ์และขับร้องโดย ยอดนักร้องกอสเปล เนต ด็อกก์
ให้ตายสิ เราไม่มีทางรู้ทุกอย่างหรอก
ทีนี้
ตอนอยู่บนเครื่องบิน ก็จะเจอพฤติกรรมบางอย่าง
ที่ฉันอยากจะพูดถึง
อย่างแรกเลย
เดี๋ยวก่อนนะ โทษที
ขนมกัญชาพวกนี้นะ ฉันจะบอกให้
ไม่ อย่ากินน้องหมีน้อย
น้องหมีน้อยกัมมี่แบร์นั่นน่ะ
อย่าแตะเชียวนะ นั่นมันปีศาจ
แต่เดี๋ยวก่อน
กลับมาเรื่อง...
โอเค ปากฉัน
ฉันสบถมากไป
ก็อยากจะกลมกลืนกับพวกเด็กเวรเนอะ
ฉันบอกว่า "โอเค ฉันไม่สบถเยอะก็ได้"
ฉันเลยอยากเอาวลีเก่าที่เราเคยพูดกันกลับมา
ฉันอยากขุดวลี "จ้ําจี้"
เมื่อก่อนพูดแค่นั้นก็พอ
จําได้ไหมคะ เราเคยคุยแบบ "ไง"
"ไง"
"จ้ําจี้กันไหม"
ผู้หญิงก็แบบ "ไปสิ"
เราก็จะโทรไปบอกเพื่อนสาว
แล้วก็คุยว่า "เธอ ฉันว่าฉันจะเล่นจ้ําจี้กับคนนี้ว่ะ"
ฉันรู้ว่าบางคนในนี้ก็คงจะโชคดี
ได้หิ้วคนอื่นในนี้กลับบ้าน
แล้วก็อาจจะได้ไปนอน
แต่ช่วงเช้าตรู่พรุ่งนี้
เสียงทุ้มๆ ของฉันจะดังในหัวคุณ
คุณอาจจะปลุกแฟน มองหน้าเขา
แล้วก็บอก "ที่รัก จ้ําจี้กันไหม"
พวกคุณก็ไปจ้ําจี้กันซะ
เพราะผู้ชายจะพูดแต่เรื่องนี้ ถ้าพวกคุณไม่อยากทํา
แฟนอยากเมื่อไหร่ก็จัดเลย
โอเค
ในฐานะตํารวจอากาศอย่างไม่เป็นทางการ
ฉันจริงจังกับหน้าที่นี้มากนะ
แล้วมันก็มีพฤติกรรมบางอย่าง
บนเครื่องบินที่ฉันรู้สึกว่าต้องพูดถึง
อย่างแรกเลย ฉันขอบอกไว้ก่อน
ฉันไม่ชอบพวกพนักงานบริษัททุเรศ
คุณลากตูดขึ้นเครื่องบินมา
แล้วก็มานั่งข้างฉันริมหน้าต่าง
คุณอาจจะคาดเข็มขัด แล้วก็กางถาดลงมา
คุณกางโน้ตบุ๊ก
ไอ้เวรนี่ บินห้าชั่วโมง จากโอ๊กแลนด์ไปถึงนิวยอร์กซิตี้
ตลอดเที่ยวบิน ไอ้เวรนี่ก็...
ตลอดเที่ยวบินเลย
ฉันนั่งข้างไอ้โรคจิตบ้างานแบบนี้ ประมาณอาทิตย์ก่อน
ฉันถามเขาตรงๆ เลย ฉันบอกว่า "โทษนะ เมาไอซ์หรือเปล่าคะ"
เพราะไอ้เวรนี่ไม่มองนอกหน้าต่างเลย
ไม่ดื่มน้ําเลย
ไม่ลุกไปเข้าห้องน้ํา
ไม่มองฉัน
ไม่กินห่าอะไรเลย ไม่ได้เอนเบาะ
ไม่ได้ฟังเพลง
ฉันมองหน้าจอไอ้โน้ตบุ๊กเวรนั่น
แม่งก็มีแต่เรื่องเหลวไหล
"พิมพ์บ้าบออะไรของคุณน่ะ"
อีกอย่างนะ
ฉันรู้สึกว่า
ถ้าเราเข้าไปพื้นที่ปิด
เช่นแถวที่นั่งบนเครื่องบิน
หรือม้านั่งในโบสถ์ หรือเบาะโรงหนัง
แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นที่นั่งบนเครื่องบิน
ถ้าคุณเข้ามาทีหลัง แล้วคุณเดินเข้ามา
มานั่งตรงที่คนอื่นต้องหลบให้คุณเข้า
ฉันว่าหน้าที่คุณในฐานะมนุษย์
คืออย่างน้อยต้องยอมรับการมีอยู่
ของไอ้เวรอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ
อย่ามาทําเหมือนที่นั่งข้างๆ ไม่ใช่มนุษย์ทั้งคน
มันไม่ลําบากเลยที่จะพูดว่า "สวัสดีค่ะ วันนี้สบายดีไหม"
ไม่ได้แปลว่าฉันอยากคุยกับนังตัวแสบนั่น ตลอดทางไปบอสตันนะ
ฉันไม่ได้อยากดูรูปหมาที่บ้านคุณ หรืออะไรพวกนั้นเลย
ฉันแค่บอกว่าคุณควรจะพูดบ้าง
เพราะถ้ามีอะไรเกิดขึ้น คุณจะมารังความฉัน
"ช่วยด้วย ช่วยฉันที"
"ไม่ อีเวร แกควรจะทัก
แกจําฉันไม่ได้ใช่ไหมล่ะ ฉันไม่อยู่ตรงนี้
ฉันไม่มีตัวตน ใช่ไหม
ไปตายซะ อีเวร ช่วยตัวเองเถอะ โชคดีย่ะ
ช่วยตัวเองไปเถอะ"
ใช่ค่ะ คนขาว ฉันหมายถึงพวกคุณนั่นแหละ
ฉันติดนิสัย โอเคนะ
ฉันติดนิสัย ฉันชอบบิน
โดยที่เปิดผ้าม่านหน้าต่าง
ไม่ใช่แค่ฝั่งตัวเองนะ
ฝั่งนี้ด้วย
"ฉันเป็นตํารวจอากาศ ทั้งหมดนี่คือของฉัน
แถวนี้ด้วย ของฉันหมดเลย"
ฉันชอบดูตอนเครื่องขึ้น
กับตอนลงจอด
ไม่รู้สิ ฉันรู้สึก เหมือนมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยน่ะ
หลุมอากาศก็เหมือนกัน
หลุมอากาศมาถึง ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง
เขาก็บอก "ลูเนลล์ คุณไม่เห็นหลุมอากาศหรอก"
แล้วคนไม่ดูจะรู้ได้ยังไง
ฉันอาจจะเป็นคนที่ได้เห็นก็ได้
ฉันอาจจะได้บอก "เห็นไหม หลุมอากาศ บอกแล้ว"
นานๆ ที ฉันอาจจะพูดว่า "ขอเวลานอก"
ถ้าฉันพูดว่า "ขอเวลานอก" แปลว่าขนมกัญชาทําให้ฉันคิดสามเรื่องไม่ซ้ํากัน
พร้อมกันในเวลาเดียว แล้วฉันก็ต้อง...
แต่ฉันจะกลับมาพูดเรื่องเดิม โอเคนะ
ประมาณเดือนก่อน
ฉันนั่งเฟิร์สต์คลาส
บอกไว้ก่อน มันนานมากนะ
กว่าอีสาวจากโอ๊กแลนด์ ตะวันออก ตะวันตก เหนือคนนี้
จะได้ซื้อตั๋วเฟิร์สต์คลาสไปได้ทุกที่
แต่เชื่อเถอะ ถ้าคุณเจอฉัน
นี่แหละวิธีที่ฉันเดินทางมาที่นี่
อีกอย่าง ฉันรู้ว่ามีบางอย่างต้องเปลี่ยนแปลง
เพราะฉันเบื่อจะขึ้นเครื่องบิน
แล้วเดินผ่านเพื่อนตัวเอง
"ว่าไง เซด เป็นไงบ้าง ดีแอล
ใช่ ฉันนั่งอยู่ด้านหลังนะ 36 ซี"
"อะไรวะเนี่ย
เราขึ้นโชว์เวทีเดียวกัน ต้องคุยกับผู้จัดการส่วนตัวแล้ว"
ค่ะ สองสามเดือนก่อน
ขอฉันจัดฉากก่อน แป๊บนะ
สองสามเดือนก่อน
ถ้านั่งเฟิร์สต์คลาส เราจะได้แก้วค็อกเทล
ฉันนั่งริมนอก ทําหน้าที่ตํารวจอากาศ
ยุ่งเรื่องคนอื่นไปทั่ว เพราะฟังนี่นะ
ระหว่างที่ทุกคนเรื่อยเปื่อย ต่ออินเทอร์เน็ตกัน
ฉันจดสมุดรายชื่ออยู่ในใจ
เก็บอีเวรทุกคนที่ขึ้นมาบนลํานี้
ผู้หญิงลูกสอง
อ้อ ขอเวลานอก
โอเค
ช่วงนี้ของโชว์ชื่อว่า "ความคิดผู้หญิงดํา"
ฉันไม่อยากให้มันเป็นเรื่องเชื้อชาตินะ
แค่จะบอกว่าผู้หญิงขาวกับกลุ่มอื่นๆ
ถ้าคุณแต่งตัวดีไปที่ไหนสักแห่ง
ไปซื้ออาหารแช่แข็งในซูเปอร์มาร์เก็ต
หรือไปสนามบิน เตรียมขึ้นเครื่องบิน
ถ้าคุณแต่งตัวเต็มยศ แล้วลูกคุณไม่มีถุงเท้า
พวกเราผู้หญิงดําจะหลบมุมไปนินทาคุณ
เราจะคุยว่า
"ดูอีซอมซ่อนั่นสิ ไม่มีถุงเท้าให้ลูกใส่
อีเวรเอ๊ย ดูหัวโล้นของลูกเธอสิ
มันหนาวนะ เขาต้องใส่หมวก"
พวกเรานี่โคตรขี้ตัดสินเลย
ส่วนฉัน... โอเค แต่ขอยอมรับนะ
ฟังนะ ตอนเด็กๆ
ภาพที่ฉันเห็นประจํา
คือรองเท้าข้างเดียวอยู่บนถนน
แล้วฉันก็สงสัย
"รองเท้าอีกข้างหายไปไหนวะ
ทําไมรองเท้าไม่หลุดสองข้าง ไม่เข้าใจ"
แล้วฉันก็มีลูกเอง
พวกคุณก็เพิ่งจัดการไอ้เด็กเวรพวกนี้ได้ดี
ไม่กี่ปีก่อนนี้เอง
แต่ก่อนหน้านั้น
ทันทีที่ไอ้มารหัวขนนั่นเอื้อมมือออกจากคาร์ซีตได้
มันก็จะกดปุ่มเปิดกระจกรถ
แล้วถอดรองเท้าโยนออกไปนอกรถ
ถุงเท้าด้วย
เราจะไม่รู้ตัวเลย จนกระทั่งไปถึงโบสถ์
แล้วเจอว่าไอ้มารหัวขนที่เบาะหลังไม่ใส่รองเท้า
"รองเท้าแกหายไปไหนวะ"
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
แต่โชคดีที่ลูกของผู้หญิงพวกนี้แต่งตัวถูกใจฉัน
เด็กก็น่ารักด้วย
ฉันแบบว่า "โอ๊ย น้องจุ๋มจิ๋ม น่ารัก มุ้งมิ้ง"
คนต่อไปที่ขึ้นเครื่องบินมาเป็นคาวบอย
"เป็นไง"
เธอไม่จําเป็นต้องเหงา
ที่ชาวไร่หาคู่ดอตคอม
คนต่อไปเป็นทหาร
"โอเค เกษียณแล้ว"
ทหารเรือ
"ขอบคุณที่รับใช้ชาติค่ะ"
"โอเค ดูเท้าเขาก่อน แปลงเพศมาแน่ๆ"
"ไงคะสาว"
มีผู้หญิงขาวขึ้นเครื่องบินมา
นางนั่ง...
นางนั่งข้างฉัน
สิ่งแรกที่นางทําคือปิดม่าน
ในใจฉันคิดเลยนะ "ให้ตายสิ ฉันต้องจัดการอีนี่แล้ว"
เพราะม่านมันต้องเปิด
ฉันเลยบอก
"โทษนะคะ
ช่วยเปิดม่านคืนได้ไหมคะ"
นางก็มองหน้าฉันแล้วถามว่า "ทําไมคะ"
ฉันตอบว่า
"จะเรียกว่าอาการวิตกกังวลหรืออะไรก็ได้
แต่ฉันอยากเห็นตอนเครื่องขึ้นกับลงจอด
ถ้ามีอะไรเข้ามาชนเราล่ะ"
นางก็ย้อนว่า "ถ้ามีแล้วคุณจะทําอะไรได้"
ฉันเลยตอบว่า "ฉันจะได้รู้ว่าต้องกรี๊ดเมื่อไหร่ไง
เปิดหน้าต่างได้แล้ว"
ฉันเอื้อมมือข้างนางไป แล้วเปิดม่านให้
นางบอกว่า "ตายแล้ว คุณรุกล้ําพื้นที่ส่วนตัวฉันสุดๆ เลย"
ฉันเลยย้อนว่า "อีเวร
ถ้าแกอยากได้พื้นที่ส่วนตัว
ก็เช่าเครื่องบินเหมาลําไปสิยะ อีโสเภณี
เพราะทุกคนบนเครื่องบินบ้านี่ รุกล้ําพื้นที่ส่วนตัวคนอื่นทั้งนั้นแหละ
แล้วถ้าแกไม่ถูกใจนะ..."
"อะไรคะ"
"นาง..."
"ฉัน..."
ได้ข่าวว่าการวีนใส่อีเวรบนเครื่อง จะเป็นความผิดร้ายแรงนะคะ
ถึงแม้ว่าเครื่องบินจะยังไม่ขึ้นก็เถอะ
เพราะฉันจริงจังกับหน้าที่ ตํารวจอากาศอย่างไม่เป็นทางการมากๆ
ฉันสัญญาว่าจะไม่...
พูดอะไรกับอีเวรนี่อีกตลอดเที่ยวบินหนึ่งชั่วโมง
จากโอ๊กแลนด์ไปลาสเวกัส
แต่ที่ฉันทํา
จําได้ไหมว่าฉันอยากขุดสแลงเก่าๆ มาใช้
ได้
ที่ฉันทํานะ บางคนอาจจะเข้าใจ
ที่ฉันทําก็คือหันหน้า
แล้วก็จ้องแก้มอีเวรนั่น
ตลอดทางไปจนถึงลาสเวกัสเลย
"เออ หันมา อีเวร
ฉันนั่งมองแก้วหูแกอยู่นี่ อีเวร
หันหน้ามาซะ"
เกลียดไหมล่ะเวลาเจอแบบนี้ มันเหมือนมีคนขับรถตัดหน้า
แล้วเราไปเจอไอ้สันดานนั่นอีกรอบที่แยกไฟแดง
เราอยากชูนิ้วกลางให้มันสุดๆ แต่มันไม่ยอมมองเราเลย
"มองมาทางนี้ ไอ้สวะชั้นต่ํา ไปตายซะ"
โอเค เดี๋ยวนะ
ท่านผู้ชมคะ
ฉันมายืนอยู่ตรงนี้คืนนี้ในฐานะข้อพิสูจน์
มีวลีหนึ่งกล่าวไว้ว่า
"โชคดีนะที่สภาพฉันไม่เหมือนเรื่องที่เจอมา"
ท่านผู้ชมคะ คุณมองฉันแล้วอาจจะไม่รู้
ฉันเป็นสาวล่าแต้ม
ใช่ค่ะ
แต้มที่ล่าได้...
สูง สูง สูง สูงมากๆ
น้องจิ๋มฉันเที่ยวรับบทหนักมาตั้งแต่...
ตั้งแต่กลางยุค 70
"บีเอ" "บีซี"
ก่อนเอดส์ ก่อนโคเคน
ยุคนั้นสุดยอดเลยค่ะ
แต่ฉันเหนื่อยแล้วล่ะ ให้ตายสิ
ฉันยังเหลือ...
นี่คํานวณมาแล้วนะ
ฉันยังเสียวได้สุดเหวี่ยงอีก 17-18 ยก
ฉันจะปิดกิจการนี้ทั้งหมดแล้ว
เวลาเราแก่ตัว เราก็เริ่มคิดโน่นนี่
ฉันก็...
แค่บอกเฉยๆ นะ อายุเท่าไหร่ เราถึงจะคิดว่าควรเริ่มเพลาๆ บ้าง
กับเรื่องมวยโค้กอะไรพวกนี้
ให้คนอื่นเขาทําไปเถอะ
ไม่หรอก ฉันแค่...
มันพอแล้ว
คุณคงไม่คิดหรอกว่าตอนอายุ 75
ฉันจะยังเที่ยวไปมวยโค้กอยู่น่ะ
"หลานเอ๊ย ป้าเลิกแล้ว สุดหล่อ
ไม่เอา หลานน่าจะมาเจอ ตอนสมัยป้ายังเที่ยวอยู่
สมัยนั้นป้าแซ่บมาก
ป้าเคยมีฉายาว่านกกระทุงนะ สุดหล่อ"
"ไม่ล่ะ ป้าเลิกแล้ว"
สมัยนี้มันหาดีๆ ยากนะ
ฉันยอมรับเลย
เราไม่รู้จะหันไปทางไหน
หนุ่มๆ สมัยนี้ เล้าโลมห่วยแตก
แต่ลวยนี่ของดี
แต่พวกแก่ๆ เล้าโลมเก่งมาก
แต่ลวย...
อย่างห่วย
คุณไม่ผิดเลยนะ
พอเข้าวัยที่เริ่มกินยาความดัน
คุณก็ต้องตัดสินใจเลือก
คุณอยากเยหรืออยากอายุยืน
แต่ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันทํามาหมดทุกอย่าง
ที่ผู้หญิงล่าแต้มจะทําได้แล้ว
อากาศมันเปลี่ยนไป แต่ฉันก็เคยเล่นเสียวกลางอากาศหนาว
เคยเสียวกลางอากาศหนาว
เคยเสียวกลางหิมะ
เคยเสียวกลางพายุลูกเห็บด้วย
น่ารําคาญมากเลย มันอัดเข้าหน้าตลอด
ฉันตั้งสมาธิไม่ได้เลย เกือบโดนลูกเห็บฟันหักด้วย
ฉันเคยเสียวกลางทะเลทราย กลางอากาศร้อน
กลางวัน กลางคืน
ลานหน้าบ้าน ลานหลังบ้าน
ในโรงรถ
เบาะหลังรถ
บนโต๊ะทํางาน ในโรงเก็บเครื่องมือ
ในสระว่ายน้ํา
ในอ่างจากุซซี่
ข้างกรีนสนามกอล์ฟ
ข้างเตาบาร์บีคิว
ในสวน
บนชานบ้าน
บนเฟอร์นิเจอร์นอกบ้าน
ในครัว
บนโต๊ะในครัว
บนเคาน์เตอร์ครัว
บนพื้นครัว
ในห้องนั่งเล่น
บนม้านั่ง
บนโซฟา
บนพรม
ทั้งพรมขนปุย พรมธรรมดา
ใช่ บางคนจําพรมขนปุยได้ใช่ไหม
สมัยเข่ายังดีๆ นะ
เอาพรมขนปุยมาครึ่งนิ้ว
แล้วก็โยกได้เลย
โยก...
ฉันทําคนเดียวเหรอ โอเค
ฉันเคยเล่นเสียวบนบันได
ฉันเคยเล่นเสียวบนห้องใต้หลังคา ห้องใต้ดิน
ในห้องพ่อแม่
ห้องปู่ย่าตายาย
ห้องลูก
บนเตียงซินเดอเรลลา ที่มีหลังคา
บนเตียงทรงรถแข่ง
ฉันรู้ ฉันเสียใจนะ อันนั้นฉันรู้สึกแน่
ฉันบอกเด็กผู้ชายไป "อย่ายุ่งน่า" แล้วฉันก็เคยเล่นเสียวในห้องกิจกรรม
บนโต๊ะพูล
ใต้โต๊ะปิงปอง
เปิดม่าน
ปิดม่าน
เปิดไฟ
ปิดไฟ
ใส่เสื้อผ้า
ไม่ใส่เสื้อผ้า
ใส่ผ้าปูที่นอน
ถอดผ้าปูที่นอน
สองคน
สามคน
สี่คน
เซ็กซ์หมู่
กัญชา เหล้า โคเคน
ยา
เห็ดเมา
น้ําผึ้ง เนย
เบบี้ออยล์
น้ําเชื่อม
เยลลี่ อากาเว
นูเทลล่า วิปครีม
เนยถั่ว
สตรอว์เบอร์รี กล้วย
ถั่วฝักยาว มันฝรั่ง มะเขือเทศ
เคยทุกอย่าง
ขอบคุณค่ะ โอ๊กแลนด์
(ทาวน์บิซเนส)
ทุกอย่างที่ฉันเป็น
ทุกอย่างที่ฉันแสดงออก
และทุกอย่างที่ฉันสู้
ฉันเรียนรู้มาจากข้างถนน ในโอ๊กแลนด์ แคลิฟอร์เนีย
ฉันเคยนั่งรถเมล์สายเอซีทรานซิตที่นี่
ฉันเคยติดคุกที่นี่
ทุกคนในห้องนี้คือส่วนหนึ่งของเรื่องราวของฉัน
พวกคุณสู้มากับฉัน
ตั้งแต่สมัยโซลบีตเทเลวิชันเน็ตเวิร์ก
อย่าลืมร้านดอร์ซีย์สล็อกเกอร์
หลายคนในนี้ ฉันเคยไปนอนพื้นบ้านคุณ
ในโรงรถบ้านคุณ
บนโซฟาบ้านคุณ
คุณเคยอุ้มลูกฉัน
คุณเคยให้ฉันติดรถ เคยช่วยฉัน
ฉันจะสู้เพื่อโอ๊กแลนด์จนกว่าสังขารจะไม่ไหว
ขอบคุณที่ไม่เคยทิ้งกัน
ฉันรักทุกคน
ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณทุกคน ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
คําบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา