Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
KLUCZE DO SERCA
Pani Sylvio!
Grace!
- Cześć! - Cześć, mamo!
Jak było? Czy Jayjay był grzeczny?
Dzieciaki były zachwycone jego występem. Prawda, Jayjay?
Jasne!
Konserwatorium Batiquin organizuje eliminacje do konkursu pianistycznego.
Może chce pani zapisać Jayjaya? Na pewno da radę.
Jest też nagroda, 100 000.
Jasne.
Chodzi o to, że Jayjay…
Wie pani, jaki jest, gdy jest w nowym miejscu
lub kiedy jest wielu ludzi, których nie zna…
Jayjay powinien przebywać wśród ludzi.
Nie będziemy wiecznie mu pomagać, prawda?
Jasne.
Chcesz wziąć w tym udział?
- Tak, mamo! - Widzi pani?
Dziękuję bardzo. Pójdziemy już.
- Pa, Jayjay! - Dziękuję.
Dzięki, Mildred. Z Bogiem. Tak.
Cześć, Edgarze. Tak. Tu Sylvia, córka twojej cioci Helen. Tak.
Mamo, kto to?
Tak. Chodzi o Jayjaya.
Kto to?
- Halo? - Nie. Sam korzysta z toalety.
Tak. Umie sam się wykąpać.
Naprawdę?
- Zastanawiałam się, czy… Halo? - Mamo, spójrz, robot.
- Robot. - Halo?
Jay!
Przepraszam.
- Cześć! - Hej!
- Stara! - Zapal ze mną.
- Już rzuciłam. - Tak?
- Naprawdę? - Tak.
Kiedy?
- Nic ci nie jest? Sorki. - Laska!
To była przesada.
Jayjay mógłby u ciebie zostać?
Wybacz, ale nie.
Nie damy rady się nim zaopiekować. Ja mam pracę, a Apple szkołę.
Wiem. W porządku.
Pójdę już, dobra?
Co do czynszu. Mogę zapłacić za tydzień?
- Nie ma problemu. - Wybacz.
- Niech Apple wraca do domu. - Dobra.
- To pa.
Dobra.
Tak!
- W końcu cię pokonałam, co, Jayjay? - Jasne!
Dobra, wystarczy!
Apple, mama kazała ci wracać. Jutro masz szkołę.
- Jay, do mycia. - Dobra.
Tak, ciociu Sylvio.
Co powiedziała mama?
Odmówiła, ale…
Rozumiem ją.
Nie masz krewnych, ciociu? A może są na Facebooku?
Nie znam się na Facebooku.
Dobra! Spróbujmy.
- Co? Dobra. - Chodź tu, ciociu.
- Jeśli masz konto, to… - Tak?
Możesz znaleźć dowolne nazwisko. W ten sposób.
Tak się nazywa.
- Proszę. Naciśnij. - Tak.
Kto to, ciociu Sylvio?
Jak go znaleźć? Ostatnio był w General Santos.
To on. Był w sali bokserskiej Adolfo.
To było wczoraj.
Niedaleko twojej restauracji.
JOMA HERMANO TUŻ PO SPARINGU
Dlaczego to zrobiłeś?
A jeśli stanie się bezpłodny? Nie jesteś bokserem!
Wydaje ci się, że jeszcze masz licencję.
Co za idiota!
Chcesz mnie pobić? Spróbuj! Chcesz, żeby cię aresztowali?
Jesteś tu skończony, Joma. Znajdź sobie inną pracę i mieszkanie.
Możemy o tym porozmawiać? Nie mam dokąd pójść.
Uderzyłeś Roque’a w jaja.
To nie moja wina! On zaczął.
Dalej się nie zmieniłeś, Joma.
Dzięki, dupku.
Mogę prosić papierosa?
Dziękuję.
Synu.
Jadłeś już coś?
Szukałam cię.
Nie dasz wiary, ale gdyby nie ten cały Facebook…
Synu, pada. Chodźmy do domu.
Dom jest niedaleko. Dalej. Chodźmy do domu.
Joma.
Joma!
Joma! Czekaj!
SKLEP I WARSZTAT ROWEROWY VERA
Trochę tu już siedzimy. Co się naprawdę stało?
Nic. Napijmy się.
Ostatni raz tak piłeś, gdy straciłeś licencję.
Zwolnili mnie z Adolfo.
Co tym razem odwaliłeś?
Odgryzłeś ucho? Podbiłeś komuś oko?
To nic takiego. Naprawdę. Ten arogancki dupek i tak na to zasłużył.
Spotkałem kogoś, kogo nie chcę znać.
Kogo?
Może powinienem wyemigrować?
Pan Pabs mówił o tym od dawna. O pracy w Ontario.
Ubiegałeś się o wizę? Co się stało?
Skończyła mi się kasa.
Ale mają moje papiery.
Ale takie jest życie. Potrzebuję biletu.
Są też inne wydatki. Nie starczyło mi pieniędzy.
Ile ci trzeba, stary?
Około 300 tysięcy.
Cholera. Jak chcesz tyle zarobić?
Nie wiem. Wiem tylko,
że jestem wojownikiem. Nie tylko sparingerem.
Ale nawet jeśli dalej będziesz boksował,
nie możesz tego robić wiecznie.
- Pamiętasz Donga Carreona? - Co?
Kiedy doznał urazu głowy,
dostał Parkinsona.
Teraz sra do worka.
Ma worek kolostomijny przyczepiony do jelit.
Mówię ci, stary, potrafi srać, gdy z tobą pije.
To absurd.
Lepiej znaleźć inną pracę niż cierpieć.
Takie jest życie. Zawsze jest trudne.
- Pamiętasz, co mówił Manny Pacquiao? - Tak.
„Życie ma być wyzwaniem,
bo wyzwania sprawiają, że się rozwijasz”.
Manny!
Stary. Znowu jesteś pijany!
Ostrożnie! Trzymaj się!
Trzymaj się. Uważaj na siebie! Mocno pada.
Dobrze, obudziłeś się.
Rachunek za szpital już zapłacono.
Powiedzieli, że nie masz poważnych obrażeń.
Niedługo możesz wrócić do domu.
Przy okazji, coś za twoje niedogodności.
To pan mnie przejechał? Dlatego mi pan płaci?
Jeśli zamierzasz mnie pozwać
albo wyłudzić kasę,
to ostrzegam, że przegrasz.
Labayenowie to potężna rodzina.
Nie nabierzesz ich na swoje sztuczki i włażenie specjalnie pod auto,
żeby dostać kasę.
Nie jestem cwaniaczkiem.
Pan zawinił, a zrzuca na mnie.
Doprawdy?
Daj mi to.
Nie ma mowy. Teraz to moje.
Joma.
Przyniosłam ci jedzenie.
To specjalność mojej restauracji.
Nie złość się, Joma.
Popytałam na siłowni i gadałam z twoim przyjacielem, Verem.
Wszystko mi powiedział.
Jak się masz, synu?
- Będziesz miał operację? - Wszystko gra. Nie potrzebuję cię.
Nie musiałaś przynosić mi jedzenia. I tak wychodzę.
Czekaj, dokąd idziesz?
Ver mówił, że nie masz dokąd pójść. Możesz zostać z nami.
Dam sobie radę.
Tylko dopóki nie zdołasz wrócić do pracy.
Wejdź.
Ma autyzm.
Ale choć jest inny,
jest bardzo miły. Prawda, Jayjay?
Jasne!
Twój brat, Joma.
Twój brat, Joma, tak. Twój brat… Tak!
Możesz spać w moim pokoju. Ja będę spała w pokoju Jayjaya.
Przy okazji, dam ci klucz do domu. Proszę.
Przyniosę ci ręcznik.
Smażony kurczak Bhoy to najlepszy kurczak!
„Smażony kurczak Bhoy to najlepszy kurczak!”
Przerwa.
To Jayjaya. To moje.
Hej! To moje!
Twój brat bardzo chroni swoje rzeczy.
Nie mam brata.
Napij się wody.
Nie martw się. Zapłacę za mieszkanie.
Nie, synu.
Możesz tu mieszkać, ile chcesz.
Oszczędzaj pieniądze. Szkoda by było, gdybyś wydał wszystko na czynsz.
Jesteśmy rodziną.
Co ty tu robisz?
Hej!
Cicho!
Hej.
Po prostu tu wszedł.
Znowu lunatykował!
Jayjay?
Jayjay, obudź się.
Jayjay, chodźmy do twojego pokoju.
Jayjay!
Nie mogę tam mieszkać.
Masz jakieś inne miejsce?
Wciąż szukam.
Ale nie chcę korzystać z pieniędzy od tego bogatego dupka.
Ile ci dał? Labayenowie są nadziani.
Na Kanadę nie wystarczy.
Muszę znów sparować. Znasz kogoś?
Stary, jesteś pewien? Dopiero wyszedłeś ze szpitala!
To wyskocz!
Elimar Gacho szuka partnera do sparingu.
Kto?
Elimar Gacho jest teraz najpopularniejszy w filipińskim MMA!
Ogarniasz MMA?
To on! Elimar, widzisz?
- Dzień dobry. - Cześć!
Tak jest. Gładko poszło. Super.
- Szefie. - Cześć. Jesteś.
Zgłosił się na sparingpartnera. Joma.
Pokaż, co potrafisz.
Pokaż mu.
Szybki, co?
Szybki, ale jest trochę stary.
Ile masz lat?
Trzydzieści pięć.
Pokaż dowód.
Mam 37 lat.
39. Ostateczna odpowiedź.
Elimar potrzebuje młodszego, silniejszego partnera.
Nie będzie kasków.
Mój człowiek… Mój gość jest dobry.
To były mistrz Mindanao. Znasz Mindanao?
Mnóstwo twardzieli! Jak… Manny Pacquiao, tak?
Ośmiokrotny mistrz świata!
Poza tym doświadczenie to…
konieczność!
- Zgadza się! - Jasne!
Zgadza się. Jak mówił mój idol:
„Życie ma być wyzwaniem,
bo wyzwania sprawiają, że się rozwijasz”. Manny Pacquiao.
Co? Ten koleś jest do bani!
Nieważne, walczmy.
Tak jest!
Idź dookoła.
Opublikuj.
Ty pewnie jesteś Joma.
Cześć, jestem Apple.
Milusi.
W co gracie?
Na pewno tego nie znasz.
Kto tak powiedział? Dawaj to.
Co? O co chodzi, Jayjay? Co tam?
Nie przejmuj się, jest opóźniony.
Nie jest opóźniony. Jayjay jest wyjątkowy. Ma wysoki poziom autyzmu.
Jayjay.
Co ty na to, Jayjay? Zagrajmy. Jeśli przegrasz, zdejmiesz kask.
WYGRAŁEŚ
No nie. Znowu przegrałeś.
Nie cwaniakuj.
Daj mi zagrać.
Dobra, zagrajmy.
WYGRAŁEŚ
Ta gra jest do bani!
- Apple! - Do bani.
Nikt nie wygrywa i nie ginie.
Ja walczę naprawdę.
Chyba już cię gdzieś widziałam.
Tak, wygoogluj.
ABAP 2012. Dobrze wyglądam na tym zdjęciu.
Zgadza się! To byłeś ty.
To ty?
To ty!
Jesteś naprawdę sławny.
Ludziska! Zgadnijcie, kto jest z nami.
Spójrz na niego!
Kompletny nokaut!
Co za frajer!
Proszę pana.
Joma!
Joma.
Joma, prawda?
Chcę cię osobiście przeprosić.
To pani mnie potrąciła?
Przepraszam, nie chciałam.
Bez obaw. Nie potrzebuję niczego od takich jak pani.
Prawie umarłem, a wy zarzuciliście mi oszustwo.
Bardzo mi przykro. Ojciec pewnie chciał mnie chronić.
Za bardzo się denerwuje przy ludziach, którzy mogą go wykorzystać.
Bo wyglądam biednie?
Chciałam sprawdzić, czy wyzdrowiałeś.
I czy czegoś potrzebujesz.
Nic mi nie jest.
Dzięki.
Dostałeś dość dużo? Powiedz śmiało.
Powiedz, ile.
Dobra, da mi pani 200 000?
DWIEŚCIE TYSIĘCY PESOS
Rozdaje pani pieniądze, jakby to było nic.
Tamtej nocy, kiedy cię potrąciłam, prowadziłam po raz pierwszy od wypadku.
To ja prowadziłam,
gdy się rozbiliśmy.
Pijany kierowca wjechał w nasz samochód.
Od tamtej pory nie prowadziłam.
Szczęście ma swoją cenę.
Proszę pani… Przepraszam, nie wiedziałem…
Odwieźć cię do domu?
Przepraszam.
ŻYCIE MA BYĆ WYZWANIEM, BO WYZWANIA SPRAWIAJĄ, ŻE SIĘ ROZWIJASZ
LOTY DO KANADY
Stolik czwarty.
Arnie, nie przesadzaj z solą. Ostatnio było za słone.
- Dobra. - Lilibeth, nie rąb, tylko siekaj.
- Tak, szefowo. - Mercy, warzywa…
Tak jest.
Przepraszam.
Joma.
Trochę się wstydzę, ale i tak zapytam.
Pójdziesz jutro z Jayjayem do Centrum?
Mam coś do załatwienia w pracy.
Restauracja otwiera nowy punkt w Batangas.
Dlaczego ja? A jak mu coś odbije?
Nie. Jayjay to dobry chłopak. Prawda, Jayjay?
- Jayjay nie lubi. - Pójdziesz ze swoim starszym bratem.
Jayjay nie chce. Nie lubi.
Jayjay to dobry chłopak. Pójdzie, prawda, Jayjay?
- Co do…? - Że co?
Co do cholery?
- Mamo! - Jayjay!
- Wiedziałem. - Co?
No nie. Chodźmy do łazienki.
Do łazienki. Co się dzieje? Cicho.
Jayjay…
Dzięki. Pyszne.
Co tam? Zaprosiłeś mnie, a to ja płacę.
Oddam ci pieniądze.
Nie mogę tam jeść.
Syn Sylvii nasikał na podłogę.
Mówisz mamie po imieniu?
Nie mam mamy.
Nadal jej nie wybaczyłeś?
Wiem tylko,
że gdyby po mnie wróciła, moje życie byłoby inne.
Kiedy byłeś w szpitalu, rozmawiałem z Sylvią, twoją mamą.
Mówiła, że cię szukała, kiedy wróciła do kraju,
ale nigdzie cię nie było.
Nie mogła cię znaleźć.
Żaden rodzic
nie chce porzucić swojego dziecka.
Nie. Moi rodzice chcieli.
Moja mama chciała.
Zostawiła mnie w General Santos, gdy ponownie wyszła za mąż.
Ojciec nie tylko mnie porzucił,
ale też pobił.
Dobrze, że go aresztowali.
Nic się nie zmienił i umarł.
Uwierz, niektórzy rodzice są bezwartościowi.
Zawsze narzekasz, że ludzie niesprawiedliwie cię oceniają za to,
co zrobiłeś wiele lat temu.
Chcesz drugą szansę?
Zrób to samo dla swojej rodziny.
Pora spać, Jayjay.
Tak.
- Mamo? - Co?
Proszę, mamo. Dla ciebie.
Dziękuję.
Podoba ci się, mamo?
Oczywiście.
Dobranoc.
- No już. - Dobranoc, mamo.
Synu, wróciłeś. Jadłeś już?
Zostało jedzenie…
Nie mów do mnie „synu”, tylko „Joma”.
Możemy żyć w zgodzie, nie wspominając o przeszłości.
Pomagasz mi. Oddam ci pieniądze. To wszystko.
Gdzie jest Centrum?
Co robisz?
Nie chcę! Nie!
Dwie osoby do Centrum. Bilet zwykły i ulgowy.
Dziękuję.
Kupka.
- Co to znaczy? - Kupka.
Wytrzymaj. Zrobisz w Centrum.
Mój przystanek!
Hej! Jayjay!
- Kupka. - Jayjay!
Nie tam. Nie wolno!
Jayjay!
Cholera, ty idioto!
Jayjay! To nielegalne! Pospiesz się!
Pospiesz się!
Jezu! Ty głupi…
Kupka.
Pospiesz się!
- Jezu, robi kupę! - Pospiesz się!
Teraz mamy kłopoty.
Hej! To nielegalne!
To samo sobie pomyślałam.
Tak. Jest późno, a oni jeszcze nie wrócili.
Przepraszam, Apple.
Martwię się o nich.
Jayjay nie odbiera telefonu. O, są!
Tak. Dzięki, Apple.
Gdzie byliście? Dzwoniłam do Centrum, ale powiedzieli, że was tam nie było.
Posterunek.
Posterunek? Co się stało?
- Tak! - To wina tego dupka.
To moja wina.
Niepotrzebnie go z tobą zostawiłam.
Pakujesz się w kłopoty. Tak samo było z twoim ojcem.
Joma.
Mamo, zrobiłem kupkę w parku.
Zrobiłeś kupę w parku, dlatego poszliście na posterunek?
Tak, kupka w parku.
Jayjay. Dlaczego to zrobiłeś?
Elimar, spójrz. Facet, któremu przykopałeś.
No proszę!
Twój filmik ma już 1,5 miliona wyświetleń.
Chcesz nagrać kolejny nokaut?
Sparujmy.
Joma!
Nie krzywdź mojego syna!
Chodź tu!
Jesteś bezwartościową żoną!
Joma…
Uciekaj, Joma… Synu!
Mamo!
Proszę pani!
Nie!
Proszę, nie!
Rany, Jayjay! Znowu się szwendasz.
Nie hałasuj. Obudzisz swoją mamę.
Ty idioto.
Zaskoczyłeś mnie. Nie jestem złym człowiekiem.
Zapomniałem zjeść kolację.
Chcesz coś zjeść?
„Smażony kurczak Bhoy to najlepszy kurczak!”
Topowe filipińskie MMA 234.
Mega pojedynek Edwina „El Matadora” Ortiza
z najgorętszym zawodnikiem w lidze, Elimarem Gacho!
Elimar…
Elimar to dupek.
Elimar to dupek!
- Elimar to dupek! - Elimar to dupek!
Taho!
Stolik numer sześć!
Jest już Jayjay?
Gdzie on jest?
Apple mówiła, że wychodzą tylko na chwilę.
Nie odbierają telefonów.
Przy okazji, synu. Chciałabym cię prosić o przysługę.
Jayjay może wziąć udział w konkursie pianistycznym.
Co? Umie grać na pianinie?
Może i jest trochę inny, ale ma wielki talent.
Potrafi bezbłędnie zagrać piosenkę po wysłuchaniu jej tylko raz.
Ale w poniedziałek mam pracę w Batangas.
Nie ma kto go zawieźć.
Ile ci tam zejdzie?
Tylko jakiś miesiąc.
„Tylko”? To długo.
Jeśli go zabierzesz i wygra, dostaniesz połowę nagrody.
Może znowu coś wywinie. Nie chcę mieć kłopotów.
Rozumiem.
Gdzie on może być?
Nie odpuszczę ci dlatego, że jesteś opóźniony.
Hej! Przestań.
Idziemy. Chodź, Jay.
Zapłać za wywalone żarcie.
Co jest?
Chcesz pieniędzy? Dobrze się składa, właśnie dostałem wypłatę.
Dam wam po stówie, jeśli traficie mnie w twarz.
Ale jeśli nie zdołacie,
wy zapłacicie.
Myślisz, że nie załatwimy starucha?
Jak to „starucha”?
Boli!
„Boli”? Czekaj. Dobra, dawaj.
Stary!
Tu mam twarz.
Super!
Co?
Super!
Jeszcze nie.
Zapłać.
Już panu płacę!
Jesteś super, Joma!
O nie!
Co?
Zapomniałam to nagrać!
Odsuńcie się.
Mamusia?
Gdzie byłaś? Skończyłaś pracę domową?
Kim jest ten przystojniak?
- To Joma, starszy brat Jayjaya. - Mój Joma. Ja Jayjay.
Jasne! Jesteś synem Sylvii. Jestem Eva.
Mamusiu!
Co? Wracaj do domu.
Miło było poznać.
Nie przejmuj się. Moja mama jest spoko.
Nawet jeśli tak się zachowuje, to rozumiem,
bo ciężko wychowywać dziecko w pojedynkę.
Zwłaszcza takie jak ja.
Chodźmy, Jayjay!
Uderz tutaj. Prosty!
- Prosty! - Prosty.
Dalej, mocniej!
- Dawaj. Unik. Dobrze. - Mocniej.
O tak. Żeby nie oberwać. Dawaj. Do dzieła. Mocniej. Prosty.
Mocniej! Tak jest!
Tak! Wystrasz ich!
Gdy będziesz gotowy!
Płać. Trzysta!
„Płać”?
Dziękuję. Dawno tu nie jadłam.
Zróbcie śmieszną pozę!
Też zrobimy sobie zdjęcie?
Nie. To obciach.
No weź! Nie mamy jeszcze zdjęcia naszej trójki.
Jeśli wyjdziesz, nie będzie okazji zrobić zdjęcia całej rodziny.
Przepraszam!
Tak, proszę pani?
Możemy prosić o zdjęcie?
Zdjęcia w ramce są tylko dla osób obchodzących urodziny.
Czyje są dziś urodziny?
Niczyje.
A jeśli zapłacimy?
Robimy zdjęcia tylko wtedy,
gdy ktoś obchodzi urodziny.
- Tak? W porządku. - Tak, proszę pani.
Ja. Mam urodziny.
W porządku. Proszę pokazać dowód.
Nie mam dowodu. Czy to problem?
W porządku.
Yanna! Zrób im zdjęcie. Proszę. Ona zrobi zdjęcie.
Proszę tu spojrzeć.
Zróbmy zdjęcie.
Raz, dwa, trzy, uśmiech!
Bardzo przepraszam, synu.
Jayjay zawsze usypia, kiedy się naje.
Dajesz radę, Joma?
Oczywiście!
Chcesz whisky?
Pewnie.
Nie musisz nawet pytać.
Synu.
Przepraszam
za to, co powiedziałam.
Nie chcę, żeby Jayjayowi stało się coś złego.
Nie chcę, żeby znowu…
Wiesz…
Joma, wiem…
Wiem, że muszę ci wiele wynagrodzić.
Ale cieszę się, że cię znowu widzę.
A Jayjay ma teraz brata.
To dobry dzieciak.
Mam nadzieję, że go pokochasz.
Mówisz, jakbyś miała nigdy nie wrócić z Batangas.
Pójdę z nim na eliminacje.
Nie chcę zmarnować szansy na kasę.
- Ale mam dostać swoją działkę. - Tak! Dostaniesz!
Wezmę trochę na jego naukę, a reszta jest twoja.
Dziękuję, Joma.
Nie wiesz, jakie to ważne dla twojego brata. Naprawdę.
Wiesz, czego nam brakuje?
Potrzebujemy muzyki.
Zatańczmy, synu.
Nie ma mowy. Obciachowa muza.
To klasyka. Świetna piosenka. Dawaj!
Dawaj!
Wyglądasz głupio.
No dalej!
Wiem, że tego chcesz.
Jak to się robi?
- Tak? - Tak. Bardzo dobrze. Czadu.
Znak równości!
Nic ci nie jest, mamo?
Co?
Pierwszy raz nazwałeś mnie mamą.
Jedzenia w zamrażarce starczy na dwa tygodnie.
Ale jeśli nie, są puszki. Podgrzej je. Nie jedzcie ciągle zupek chińskich.
Zajmę się tym.
Dobra. Jayjay?
Jayjay.
Bądź grzeczny. Rób, co każe twój brat.
Jasne.
Dobra. To wszystko.
Dobra.
Pa, skarbie.
- Pa, mamo. - Pa.
Pa. Dobra.
Trzymajcie się.
Pa, mamo.
Poradzisz sobie? Mam pracę.
Tak. Praca. Tak.
Dobra, idziesz ze mną.
Jayjay pójdzie!
Joma! Jayjay pójdzie!
Jayjay pójdzie!
Stań tutaj.
Dawaj wszystkim przechodniom ulotki.
Dobrze? Tak.
O tak. Patrz.
Tak!
Rozumiesz? Zostań tu. Nie ruszaj się. Zaraz wracam.
Tak.
Świetnie grasz na pianinie.
Chcesz więcej?
- Jasne! - To kup.
Dasz radę. Pokaż im swój dowód.
ANNETTE LABAYEN I KONCERT FORTEPIANOWY CHOPINA
Pierwsza nagroda w Krajowym konkursie młodych artystów.
2009, 2011.
Obserwujesz ją od jakiegoś czasu. Jesteś jej prawdziwym fanem.
Annette ładna.
Podkochujesz się w niej?
Ktoś tu się zakochał!
Annette ładna.
Zobaczmy. Ujdzie.
TRAGEDIA UDERZA W RODZINĘ LABAYEN
ZMARŁA BYWALCZYNI SALONÓW, MARIE LABAYEN
KONSERWATORIUM BATIQUIN
KONKURS PIANISTYCZNY
Cofnij się!
W czym mogę pomóc?
Ja do pani Annette.
Paczka? Proszę zostawić.
Nie mam paczki. Nazywam się Joma Hermano. Zna mnie.
Znowu ty? Byłeś umówiony?
Tak, byłem.
Nie ma cię na liście.
Muszę z nią porozmawiać. Proszę, tylko chwilę.
Przybyliśmy z daleka.
Proszę pana?
Jay, chodźmy.
Dopiero poznałem brata.
Niedawno dowiedziałem się, że gra na pianinie.
Bo oglądał pani filmy.
Prawda, Jayjay?
Jasne!
Pierwsza nagroda
w Krajowym konkursie młodych artystów.
2009. 2011.
Zdobywczyni nagrody głównej.
Poszukiwania wirtuozów fortepianiu w Manili w 2012. Tak!
Cześć, Jayjay.
Jest pani fanem.
Pani Annette jest tutaj, co chcesz powiedzieć?
Dawaj.
Annette ładna.
Hej.
Dawno nie grałam, ale dziękuję, że przyszliście mi to powiedzieć.
Pani Annette, nie tylko po to tu przyszliśmy.
Liczyliśmy, że pomoże nam pani wziąć udział w eliminacjach do konkursu.
Nie wiemy, skąd wziąć „poświadczenie ze szkoły”.
Nie chodzi do szkoły muzycznej.
Pomyślałem, że może poprosimy panią o rekomendację.
Porzuciłam Konserwatorium Batiquin
i nie chcę mieć z nimi nic wspólnego.
Przykro mi, ale tym razem nie pomogę.
Miło było cię poznać, Jayjay. Przepraszam.
Nie do wiary. Chodźmy.
Jayjay!
Jayjay, chodź!
Jayjay!
O tak.
Jayjay, chodź.
Ale bryka.
- Gdzie byłeś? - Cześć.
Czemu mnie nie zabrałeś?
Apple, wiesz, gdzie kupimy tanie stroje wizytowe?
Cześć! Jestem tu, żeby wesprzeć mojego kumpla, Jayjaya!
Przywitaj się, stary!
Jako pierwsza wystąpi pani Camille Reyes
z „Tańcem rycerzy” Prokofiewa!
Jesteś następny!
Następny wystąpi Joselito Hermano.
Trzeba zabrać telefon, bo mikrofon jest bezprzewodowy.
Telefon Jayjaya. Jayjaya telefon.
Wyłączmy go.
Zaraz wracam, ludziska.
Co się stało?
Musimy wyłączyć telefon, są zakłócenia…
Apple, co się dzieje? Jayjay!
Nie może teraz zagrać? Uspokoił się. Teraz by mógł.
Powiedział, że nie może. A jurorzy już dokonali wyboru.
Czemu zabrali telefon Jayjaya? Taki ma styl.
To niesprawiedliwe.
Nie dali mu nawet szansy.
Dziękuję.
Cześć, Cesarze.
Annette Labayen.
Co się stało z „panem Batiquinem”?
Może być i tak,
ale nie jesteś już moim nauczycielem. A może raczej „dręczycielem”?
Dzięki mnie zyskałaś sławę.
Dzięki mnie jesteś na szczycie.
Przepraszam, źle powiedziałem.
Dzięki mnie byłaś na szczycie.
Chodźmy, Jayjay. Wracajmy do domu.
Twój brat już wyszedł.
Nie mówmy o przeszłości.
Jestem tu, by wesprzeć Jayjaya.
Tego opóźnio…
Ma wyjątkowy dar.
Nigdy nie chodził na lekcje muzyki,
ale gdy tylko raz usłyszy utwór,
choćby najtrudniejszy, potrafi go zagrać.
Mamo, słyszysz?
Jayjay gra. Słuchaj.
Nie tego szukasz?
Zdolnych uczniów, których można dręczyć?
Nie.
Wśród uczestników nie może być ktoś nieobliczalny.
Konserwatorium Batiquin ma reputację, którą musi utrzymać.
To nie cyrk dla dziwadeł takich jak on.
Cześć, stary. Tak?
Czekam, aż mama wróci. Będę pracował nad dokumentami do Kanady.
Dobra. Dzięki.
Dzień dobry, śliczny panie Joma!
Apple jest w środku, pójdę po nią.
Naprawdę wyjeżdża pan do Kanady? Sylvia i jej syn pojadą z panem?
Życie jest tu naprawdę ciężkie.
Zapraszam do mojego klubu.
Zrobię panu imprezę pożegnalną. Oto moja wizytówka.
Szkoda. Dopiero się poznaliśmy…
Chciałam zaproponować panu pracę.
Z takim wyglądem byłaby pan hitem w moim klubie.
Nadaję się tylko do boksu.
Nie dość już bycia wojownikiem?
Nie lepiej dla odmiany być kochankiem?
Dobra. Pójdę po Apple.
Panie Labayen.
Mógł pan uprzedzić, że pan przyjdzie. Przygotowalibyśmy się.
Nie ma nic złego w tym, że chcę odwiedzić szkołę,
która otrzymuje dotacje od naszej rodziny.
Co mogę dla pana zrobić?
Będę szczery.
Chodzi o dziecko z autyzmem,
które wzięło udział w eliminacjach.
Niech przejdzie do konkursu.
Ale dlaczego?
Odkąd Annette poznała tego chłopca
i pomogła mu w przygotowaniach…
Po raz pierwszy
usłyszałem, jak Annette gra
po tylu latach.
Chcę tylko
dalej słuchać jak gra
tak długo, jak żyję.
Cesarze, potraktuj to
jak moją osobistą prośbę.
Po to przyszedłem.
Panie Labayen, może słyszał pan, jak zachowywał się podczas eliminacji?
Nie może tego robić na konkursie,
który jest instytucją muzyczną w tym kraju.
Muszę chronić tę reputację.
To ważniejsze niż czyjaś osobista prośba.
Normanie, podaj mi dokumenty.
Właśnie wróciłem ze spotkania z zarządem i…
mam teraz większość akcji z prawem głosu.
Więc można powiedzieć,
że moje interesy
i interesy konserwatorium to teraz jedno i to samo.
Kurde! Co do cholery?
Przepraszam, Joma.
Joma! Jayjay!
Dzięki, że przyszliście. Chciałam wam to powiedzieć osobiście.
Jayjay weźmie udział w konkursie!
Słyszałeś, stary? Dostałeś się.
- Tak! - Super! Jak to się stało?
Nie wiem, ale zadzwonili do mnie pracownicy Batiquin
i powiedzieli mi, że Jayjay wystąpi w konkursie.
- Super! - Wyślę wam, co musicie przygotować.
Jasne. Może to pani zasługa?
Mogę potrenować Jayjaya na kilka dni przed konkursem.
Każę go odebrać i… Proszę.
Kup nowy garnitur dla Jayjaya i dla siebie.
Ale nie kupuj garniturów jak na pogrzeb.
Nieźle, co? Dobrze wyglądasz. To na pewno nie ciuchy na pogrzeb.
Nie na pogrzeb, tylko na rozdanie nagród.
- Dobry wieczór. Ma pan kartę na punkty? - Nie.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Przepraszam.
Nie widział pan mojego brata?
Mniej więcej tego wzrostu.
To on.
Poszedł tam.
Tam? Dziękuję.
Jayjay?
Nie było go tu. Może powinien pan zadzwonić na policję.
Już tam byłem. Nie widzieli go.
Może niech pan sprawdzi pobliskie szpitale.
Dobrze, proszę pani.
Hej.
Apple? Dobrze, że dzwonisz.
Cześć, Joma.
Nie ma go w parku ani nigdzie indziej.
To on. Ma 21 lat. Może jest tu pacjentem.
Jayjay Hermano.
Sprawdziłem dane. Nie ma pacjenta o tym nazwisku.
Ale proszę jeszcze sprawdzić w recepcji.
Dziękuję.
- Apple? - Cześć, Joma. Ktoś widział Jayjaya.
Jest w restauracji, szuka cioci Sylvii.
Musi za nią tęsknić.
Halo? Joma, halo?
ODDZIAŁ ONKOLOGII
- Joma, synku. - Dlatego zostawiłaś Jayjaya ze mną.
Jak długo zamierzałaś to ukrywać?
Dlatego mnie szukałaś?
Żebym zaopiekował się twoim dzieckiem?
Czy bez tego byś mnie szukała?
Nie oczekuję, że mi wybaczysz, ale proszę…
Błagam cię…
Nie wiń Jayjaya, to nie jego wina.
Ani nie moja!
To nie jest moja wina.
Byłem taki mały, a ty postanowiłaś odejść.
Myślałam, że cię ochronię, jeśli odejdę.
Myślałam, że ze mną nie będziesz bezpieczny.
Joma, bałam się twojego taty.
Wiedziałam, że póki żyje, nie mogę przed nim uciec.
Miałam odwagę wrócić, gdy dowiedziałam się, że umarł.
Ale ciebie nie było.
Uciekłeś
i nie mogłam cię znaleźć.
To moja wina, że uciekłem
przez okrucieństwo ciotki?
Nie, synu.
To moja wina.
Moja.
Żałuję swoich decyzji.
Żałuję, że nie byłam wtedy odważniejsza.
Mam nadzieję, że zdążę ci to wynagrodzić.
Jayjay pójdzie!
LOTNISKO MIĘDZYNARODOWE W MANILI
Konkurs muzyczny Konserwatorium Batiquin odbędzie się jutro
w Sali koncertowej Manuela Lacsona.
Jednym z uczestników jest 21-letni Joselito Hermano, czyli „Jayjay”.
Po raz pierwszy osoba z niepełnosprawnością
weźmie udział w słynnym konkursie pianistycznym tego regionu.
Joma powiedział:
„Życie ma być wyzwaniem,
bo wyzwania sprawiają, że się rozwijasz”.
Powitajcie naszego kolejnego wykonawcę, Joselito „Jayjaya” Hermano.
Nie.
Jayjay,
posłuchaj.
Tak jak na lekcjach. Dasz radę.
Mamo?
Mamo.
Otwórz drzwi.
PIERWSZE MIEJSCE
Mamo…
Mój Jayjay był taki dobry.
Jestem z ciebie dumna.
Tak.
Nadal boisz się swojego starszego brata?
Jasne.
- Cieszysz się, że masz starszego brata? - Tak.
Gdy pójdziesz do nieba,
zgadnij, kto będzie na ciebie czekał.
Annette ładna.
Ale nadal będziesz szukać mamy?
Tak.
Jayjay…
Słuchaj swojego starszego brata, Jomy.
Nie jedzcie tylko zupek chińskich i smażonego kurczaka.
Mamo…
Chodźmy do domu, mamo.
Chodźmy do domu.
Wcześniej
myślałam,
że ta choroba to kara od Boga.
Ale teraz, gdy jesteśmy razem…
Myślę, że mi wybaczył.
Nie wiedziałam, że palisz.
To była ostatnia paczka mamy. Znalazłem ją w domu.
Kiedyś twoja matka dużo paliła.
Zawsze myślała życzenie przy ostatnim, „szczęśliwym”,
więc musiała skończyć każdą paczkę.
Miała tylko jedno życzenie,
które w końcu się spełniło.
Jayjay!
Joma, Jayjay zaginął.
Elimar to dupek.
Elimar to dupek!
Dobra. Dziękuję. Ktoś widział Jayjaya w hali sportowej.
Powtórz!
Nie! Chwileczkę.
Co tu robisz? Ten koleś nazwał mnie dupkiem.
Elimar to dupek!
Przepraszam, szefie. Nie chciał. Mój brat jest wyjątkowy.
Czyli jesteś opóźniony jak on.
Nie jest opóźniony! Ma autyzm. To wysokofunkcjonujący autystyk.
Dobra. A może wejdziemy na ring?
Rozwalę cię zamiast twojego braciszka.
- Nic ci nie jest? - Boli.
- Dawaj, niedorozwoju. - Luzik.
- Walka! - Rozwal go!
I o to chodzi!
Dalej, Joma!
Tak jest! Jeszcze raz!
Tak jest. Dawaj!
Walcz, Joma!
Tak jest!
Rękawice!
Nie patrz!
Walcz, Joma!
- Wstań! - Joma!
Wstawaj! Dasz radę, Joma! Tak jest!
Obróć się w lewo!
- Zasłoń się! - Joma!
Joma!
Najpierw się zasłoń!
Wiem, że muszę ci wiele wynagrodzić.
Ale cieszę się, że cię znowu widzę.
A Jayjay ma teraz brata.
Mam nadzieję, że go pokochasz.
- O rany! - Dalej, Joma!
Ręka! Stary, ręka! Tak jest!
Tak jest! Dawaj! Wstawaj!
Załatw go! Tak jest! Jeszcze raz!
Nokaut!
Jesteś super, Joma!
NOKAUT #ELIMARTODUPEK
Joma!
Tak!
KLUCZE DO SERCA
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz