Gdy się uśmiechasz
Świat staje się piękniejszy
Dotykasz mojej dłoni I staję się królem
Twój pocałunek wart jest fortunę
Twoja miłość jest dla mnie wszystkim
Cześć, śpiochu. Głodna?
I to jest cud
Cudem jesteś ty
Nie lubisz, jak tata śpiewa?
Wiesz, że Elvis miał szympansa?
Mówię poważnie.
Miał na imię Scatter,
nosił hawajskie koszule i popijał whisky.
Zaczekaj, dobrze? Tata zaraz wróci.
Anastasia wyjeżdża?
Tak, Kitty.
Anastasia jedzie do nowego domu.
Nic jej nie będzie?
Jasne, że nie.
Da sobie radę.
Ty pewnie jesteś „Królem”.
Do dzieła.
Nie podchodziłbym tak blisko.
Zadziorna.
Lubię takie.
Jesteś zadziorna.
Co, piękna?
To za mało.
- To dziesięć. - Mówiliśmy, że 15.
Nie, ty mówiłeś 15.
Ja mówiłem dziesięć.
Co robisz?
Cena wynosi 15.
Wiesz, kim jestem, panie Królu?
Powinieneś wziąć dziesięć.
Witaj, panienko.
To twoja córka?
Miałaś zaczekać w aucie.
Przepraszam, tato.
Weź dziesięć.
Kitty.
Anastasia zostanie z nami trochę dłużej.
GDZIE JEST WANDA?
Każda sprawa kryminalna jest jak osobna książka
z własnymi postaciami oraz wątkiem głównym i pobocznymi.
Śledztwo jest jak zbieranie kartek z książki.
Tu wskazówka, tam trop, które trzeba ostatecznie
ułożyć w kolejności, by miały sens.
Tylko nigdy nie wiesz, czy znalazłeś wszystkie strony.
Albo czy niektóre strony
nie pochodzą z zupełnie innych książek.
Możesz nawet nie wiedzieć, o czym jest ta książka:
o zaginionej księżniczce
czy o potworze w lesie.
Czy o obu?
Ale musisz stworzyć niesamowitą historię z tego, co masz,
w której sprytnie połączysz wszystkie postacie i wątki.
Dobrą historię.
Łatwiej to powiedzieć niż zrobić.
DZIEŃ 98
Na czym skończyliśmy?
Widział cię?
Nie wiem!
- Szlag. - Przestań to powtarzać.
Jest w piwnicy! Zobaczy twoje dziewczyńskie rzeczy!
Dziewczyńskie rzeczy?
- Co on tam robi? - Babcia po niego zadzwoniła.
Bo nie było prądu.
To twoja sprawka?
Muszę dobrze wysuszyć włosy, bo inaczej się nie układają.
O Boże. Wanda!
To nie moje zadanie
nie przyciągać uwagi do faktu, że jestem zamknięta w piwnicy.
Okej.
Uspokójmy się. Okej?
Nie panikujmy. Po prostu...
Nie.
Musisz odebrać.
- Nie odbiorę. - Odbierz.
Musisz z nim pogadać.
Nie. Dlaczego szepczemy?
Nie.
Chris?
Hej, kuzynie!
Jak leci, stary?
Hej.
Jestem w piwnicy babci.
Wziąłeś się za wystrój, co?
Tak, trochę.
Żeby było trochę przytulniej.
Przytulniej?
Jest coś, czego mi nie mówisz?
- To znaczy? - Nie kłam,
kuzynie.
Masz dziewczynę?
Tak! Właśnie o to chodzi.
Przyłapałeś mnie. Przyznaję się!
Niezły z ciebie pies na baby!
Kim ona jest?
Wiesz...
To tylko taka foczka, którą posuwam.
Wiesz? To nic poważnego.
To taki luźny związek.
Czaisz?
Jezu, kuzynie.
Świetnie. Trzeba to uczcić. Myślałem, że będziesz wiecznym prawiczkiem.
Tak.
Tak, bardzo zabawne. Żarty.
Kiedy poznam tę tajemniczą damę?
Niedługo.
Na pewno niedługo.
Seksowna?
Tak.
Tylko nie bądź pizdą i nie utknij w strefie przyjaźni.
Wiesz, jaki jesteś.
Zadzwonię jutro.
KRÓL
Tu Poranne wiadomości w Sundersheim-FM
- i mamy dla was straszne wieści. - Tak.
Wczoraj nauczyciel z lokalnego liceum
został zaatakowany przez jakąś dziką bestię w lesie.
Czuje się dobrze,
ale ma kilka złamanych kości.
To nie byle co! Bestia w Sundersheim?
Prawda? Nie myślisz, że to
- Nuppelwocken! - Nuppelwocken!
Dziś nie pójdę na spacer do lasu.
A teraz posłuchajmy piosenki z trzeciego miejsca naszej listy.
Hej, wielkoludzie.
Dobrze spałeś?
Masz ochotę na placki?
Smażysz placki?
Tak, smażę placki.
Facet nie może czasem usmażyć placków dla rodziny?
Jak było na imprezie komputerowej?
Tak.
Mama mówi, że zostałeś u Vinsonów?
Tak.
Powinniśmy zabrać kamery. Nie wiedziałem, że ich znasz.
Zamontowaliście u nich kamery?
Kiedy?
Jakoś tydzień temu.
Dzień dobry.
Robisz śniadanie!
Hej, mistrzu.
Jak było?
Dobrze.
To świetnie.
A co u Alexa?
Powinieneś go zaprosić. Chętnie go poznamy.
Tak. Jest mile widziany.
Tata mówi, że zamontowaliście u nich kamery?
- Proszę, mon chéri. - Dziękuję.
Okej. Co się dzieje?
Dlaczego zachowujecie się dziwnie?
Coś się stało?
Któreś z was umiera?
Nie. Nikt nie umiera.
Nie.
Wiemy,
że ostatnio pozwoliliśmy, że zrobiło się...
trochę dziwnie.
Tak. Trochę dziwnie.
- W porządku. - Wcale nie.
Wszyscy tęsknimy za Wandą, ale...
Ale ty wciąż tu jesteś, a my jesteśmy twoimi rodzicami.
Będziemy się starać być lepsi.
Dla ciebie i dla siebie nawzajem.
Chcemy, żebyś wiedział,
że bardzo cię kochamy i zawsze przy tobie jesteśmy.
Możesz na nas liczyć, okej?
To poddajemy się?
Nie.
Nigdy się nie poddamy.
Będziemy się bardziej starać,
by nie dać się aresztować, zabić albo zaatakować przez dzikie zwierzę.
Musimy chronić tę rodzinę.
Bo Wanda się wkurzy, jeśli tego nie zrobimy.
Tak.
Chcecie grupowego przytulasa, co?
- Tak! - Tak!
Chris?
Nie śpisz. Myślałem, że będziesz spać wiecznie.
Co się stało?
Nic. Nie wiedziałam, gdzie jesteś.
Próbowałaś...
Nie.
- Na pewno? - Co? Nie!
Daj spokój.
Myślisz, że po tym wszystkim bym uciekła?
Oby nie.
Bo wiesz, że jeśli uciekniesz,
to o mnie najmniej powinnaś się martwić.
Wiesz o tym, prawda?
Gdy Król się dowie, że żyjesz,
będzie polować na nas oboje.
A myślisz, że gdzie zaczną cię szukać?
Chcesz, by ludzie tacy jak Lukas zjawili się w twoim domu?
Spałeś?
Nie.
A ty?
Jestem jak leniwiec. Śpię wszędzie.
Przez cały ten czas spałeś tutaj?
Nie jest tak źle. Można przywyknąć.
Zapomniałam, jaki wielki jest świat.
Niesamowite, jak szybko ludzie się przyzwyczajają.
Tak jak złota rybka rośnie tak duża jak duże jest akwarium.
To jest czyste?
Względnie.
Muszę umyć zęby i uczesać włosy.
Czuję się jak na festiwalu muzycznym.
Tylko bez muzyki.
I...
bez festiwalu.
Przypomniałem sobie o domu.
Chodziliśmy tam kiedyś z kolegami,
gdy potrzebowaliśmy uciec.
To opuszczony dom na zadupiu.
Możemy się tam ukryć i opracować plan.
DZIEŃ 34 – KIM JEST KRÓL? CZEMU MORDERSTWO?
CO ODKRYŁA DZIENNIKARKA?
DZIEŃ 42 DZIENNIKARKA = LENKA NĚMCOVÁ
KSIĄŻKA O PTAKACH WANDA + DZIADEK
Ktoś go ukradł.
Nie zgłosił pan tego.
- Nie. - Kto mógł to zrobić?
Nie przyjrzałem się.
Niski grubas z wysokim chudzielcem.
Po co ta klatka?
To nielegalne?
Co pan wczoraj robił za rododendronem pani Wagner?
- Myślałem, że to jasne. - Dlaczego pan tam był?
Harald Hessel. Zna go pan?
Nie.
Mieszka niedaleko Wagnerów.
Uważa, że ktoś go szpiegował.
Nie znam go.
A ją?
Lenka Němcová. Zmarła w Czechach w wypadku samochodowym
30 minut za granicą.
Ale 24 godziny wcześniej była w Kapitanie.
Tak jak pan.
Tego samego dnia, kiedy zniknęła Wanda Klatt.
Widzi pan,
jest pan na warunkowym za posiadanie
dużej liczby nielegalnych węży.
Jeśli oskarżę pana o kolejne przestępstwo...
na przykład publiczną defekację, to będzie pan w gównianej sytuacji.
Gra słów zamierzona.
- Co się stało w noc Nuppelwockena? - Nie wiem.
Gdzie jest Wanda Klatt?
Nie wiem. Przysięgam.
Zabił pan Lenkę Němcovą?
Nigdy nikogo nie zabiłem!
Jeżdżę dla Króla. To wszystko.
- „Króla”? - Tak.
Przepraszam.
Mam tę listę, o którą prosiłaś.
To wszyscy sprzedawcy w okolicy,
którzy mają w ofercie kamery i sprzęt do monitoringu.
Przepraszam.
Nie powiem ani słowa więcej bez prawnika.
Wychodzę, jeśli nie stawiacie mi zarzutów.
Wczoraj nauczyciel w Sundersheim
został poważnie ranny podczas biegania
po ataku przez, jak to opisał, „ogromną bestię”.
Jestem tu z Hester Horn,
- historyczką... - Dzień dobry.
...i organizatorką wycieczek śladami Nuppelwockena.
Pani Horn, czym dokładnie jest Nuppelwocken?
Pierwsze zapiski z obserwacji Nuppelwockena
datuje się na 717 rok,
gdy Pepin Krótki zobaczył bestię w lesie.
Potwór złapał Pepina, rzucił go w krzaki
i rozszarpał jego konia do kości.
Kości konia można obejrzeć w moim muzeum.
Dzieci płacą połowę ceny.
Fascynujące. Na pewno coś w tym jest.
Tak, od tamtej pory Nuppelwocken...
Przepraszam. W czym mogę pomóc?
Główny komisarz Rauch. Sprzedajecie sprzęt do monitoringu?
Pluskwy?
To dziwne.
Jest pani drugą osobą w tym miesiącu, która o to pyta.
To nie przypadek.
Kto jeszcze o to pytał?
Taka dziwna rodzina. Borsuk zjada im ptaki
i mąż chciał zrobić o tym podcast.
Niedawno wrócił tu z synem.
Kupili to.
Imponujący sprzęt.
Należy do Olego.
Chłopcy i ich zabawki.
Dowiedzieliście się, co się działo ze starym Hesselem?
Nie znaleźliśmy żadnych kamer...
jeszcze.
Ale jeśli ktoś montuje pluskwy w domach, to go znajdziemy.
Mamy sprzęt, który sprawdza pokój w kilka sekund
i wykrywa dowolne urządzenie.
Naprawdę?
To fascynujące.
Ale kto by tak ryzykował?
To całkowicie nielegalne.
Tak.
Dobrze. Do zobaczenia.
Tak.
- Do widzenia. - Tak.
Do widzenia.
Ona wie.
Jeśli zaczną sprawdzać...
Nie panikuj.
Nie ma dowodów.
Gdyby miała, bylibyśmy na posterunku.
Musimy zdemontować pluskwy, nim je znajdą.
Zdemontować?
Jak? Ciężko było je zamontować.
Co powiemy? „Cześć. To znowu my.
Nie trzeba wymienić baterii w pilocie?”.
A jeśli znajdziemy sposób,
by wszyscy wyszli z domów na kilka godzin?
Zrobimy to za jednym razem.
A jak to niby zrobimy?
Mam pomysł.
Święto Wandy. Wszyscy przyjdą.
Domy będą puste. Zdemontujemy kamery.
ŚWIĘTO WANDY
Stańcie prosto, głowy do góry, ręce na dół. Muzyka.
Dwa, trzy...
I otworzyć.
W dół i w lewo.
To drugie lewo, Nataly!
Kolejna pozycja.
Chassé.
Selma, skarbie, lekko.
Tupiesz jak słoń!
I piruet.
I pozycja końcowa.
- Carlotta. Dedo. Cześć. - Co ty wyprawiasz?
Nie spodziewaliśmy się was.
Chcieliśmy zajrzeć i zobaczyć, jak idzie.
Wciąż jest wiele do zrobienia, ale damy radę.
Nie sądziłem, że to będzie takie duże wydarzenie.
Nie lekceważcie tego, jak zniknięcie Wandy wpłynęło na Sundersheim.
Zastanawialiśmy się nad czasem wydarzenia.
Wiesz, jak dług to będzie trwało?
Jonas chciał, by to trwało cały dzień.
Kazałam mu obciąć liczbę układów z pięciu do trzech.
Rozmawialiśmy o tym
i nie chcemy, by ludzie odczuwali pośpiech.
Z naszego punktu widzenia
- im dłużej, tym lepiej. - Właśnie.
Okej. Jonas się ucieszy.
Kazałam mu wyciąć solówkę Kate Bush i był bardzo zawiedziony.
Na pewno.
Co wy wyprawiacie?
Kolejna jest Beyoncé. To nie te kostiumy!
- Jezu Chryste. - Tak.
ŚWIĘTO WANDY
W porządku?
Tak.
Nie sądziłam, że tylu ludzi się zaangażuje.
Szaleństwo, co?
Wandzie by się nie podobało.
Zabiłaby nas za coś takiego.
„Balony? Wy tak na poważnie?”
„Oby talerze to nie były plastikowe jednorazówki”.
„Jonas Vinson mnie irytuje”.
Przynajmniej wszyscy będą zajęci.
Tak.
Wiesz, że jedno z nas musi tu być?
W końcu ci wszyscy ludzie robią to dla nas.
Jeśli Ole będzie przed monitorami,
ty będziesz demontował kamery, to...
ja muszę zająć się tym sama.
Nie dopuścimy do tego.
Dokąd jedziemy?
Po posiłki.
KLATT & SYN ELEKTRYCY
Ten dom jest nawiedziony?
Może.
Co robisz?
Jedno okno zawsze było otwarte.
Okej.
Było łatwiej, gdy miałem 14 lat.
Szlag.
Uważaj na siebie.
Tak.
- Nic mi nie jest. - Okej.
Witaj w moim domu.
Ale numer.
O Boże.
Myślisz, że działa?
Sprawdźmy.
Ciekawe, czy to mieszkańcy domu.
Zatańczymy?
- Nie mogę oderwać oczu - Oderwać oczu
- Cześć. - Alex.
Zaprosisz mnie do środka?
Tak. Pewnie.
- Mogę to wziąć? - Dzięki.
Chcesz coś do picia?
Albo do jedzenia?
Mam lasagne.
- Nie, dzięki. - Okej.
Przyjedziesz na wydarzenie?
- Święto Wandy? - Tak.
Wybacz, moja rodzina czasem przesadza w takich sprawach.
Co do wczoraj...
Nie martw się.
Nic nie powiem.
Rozumiem.
Byliśmy pijani. To był błąd.
Uważasz, że to był błąd?
Ja...
Cały ten alkohol
i
wymiotowanie na buty tej ładnej dziewczyny.
To nie była idealna sytuacja.
A inne rzeczy?
Co?
Chodzi ci o całowanie?
To...
To nie było coś, czego żałuję.
Powinieneś być bardziej pewny siebie.
To całkiem słodkie, ale też naprawdę wkurzające.
Nie wiedziałem, że jesteś... Myślałem...
Nikim nie jestem. Jestem młody. Nie musimy tego szufladkować.
Ja lubię ciebie, a ty mnie.
To nie jest skomplikowane.
Powiedz mi,
czemu nie mieszkaliśmy tu przez ostatnie trzy miesiące?
Nie wiedziałem, że jest tu prąd.
- Sądziłem, że go odcięli. - Ktoś musi płacić rachunki.
Voilà.
Okej.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
- Co? - Nie mogę znaleźć telefonu.
Na pewno gdzieś tu jest.
Został w vanie?
Znalazłeś go?
LISTA POŁĄCZEŃ LUKAS (19)
Okej, nie panikuj.
POCZTA GŁOSOWA LUKAS
Ty kłamliwy gnoju.
Jak ci znajdę, obetnę ci uszy.
Jesteś martwy, słyszysz?
Będziesz żałował, że spojrzałeś na Wandę Klatt...
Okej, teraz możesz panikować.
Rüdigerze, chcieliśmy się spotkać, bo...
Po pierwsze, chcę przeprosić za moje zachowanie.
Tak?
Nie powinienem był mówić policji tego, co powiedziałem.
Chcemy, byś wiedział, że jesteś ważną częścią tej rodziny.
Ufamy ci i cię kochamy.
Tak.
Ja też was kocham.
I przepraszam, że się naśmiewałem z twojego kucyka
i twoich ubrań, i za to, że przyjechałem i cię pobiłem.
- To było... - Nie nazwałbym tego „pobiciem”.
- To było... - Parę razy trafiłem.
Powiedziałbym, że zdecydowanie...
- Uznajmy, że to był remis. - Remis?
- Kilka razy ci przywaliłem... - Okej!
Już dostatecznie długo wszyscy się okłamujemy.
Tak.
Dlatego powinniśmy porozmawiać o wszystkim otwarcie.
Tak? To krąg zaufania.
- Okej? - Krąg zaufania.
- Okej, ja zacznę. - Tak.
Straciłem pracę, nie powiedziałem o tym Carlotcie,
pożyczyłem od ciebie pieniądze i postawiłem was w okropnej sytuacji.
Chciałbym was za to bardzo przeprosić.
Teraz ja? Okej.
Kupiłem tygrysa w darknecie.
A raczej tygrysicę o imieniu Pazurzyca.
Ale nigdy do mnie nie dotarła i straciłem 26 000 euro.
Nie mogę uwierzyć, że kupiłeś tygrysa.
Na urodziny kupiłam ci kaktusa i nie utrzymałeś go przy życiu.
Myślałem, że to miał być krąg zaufania?
Ma słuszność.
- Dobrze. Teraz ja? - Tak.
W porządku.
Przez ostatnich kilka miesięcy
sami prowadzimy śledztwo i staramy się znaleźć Wandę.
I dlatego nielegalnie szpiegujemy naszych sąsiadów,
wykorzystując sprzęt do monitoringu również zakupiony w darknecie.
Co?
Hej.
Co?
On wie, Wando!
Lukas wie!
A skoro Lukas wie, to Król wie, a to znaczy, że będą nas szukać!
Weź głęboki oddech!
Pomyślmy logicznie przez chwilę.
Gdybyś był Lukasem i dowiedziałbyś się, że żyję, mówiłbyś wszystkim?
Król zatrudnił jego, prawda? Nie ciebie.
Jeśli jest tak niebezpieczny, jak mówisz,
to Lukas mu nie powie:
„Hej, pamiętasz sprawę, którą niby załatwiłem?
Okazuje się, że nie”.
Tak. Masz rację.
- Będzie próbował to naprawić. - Tak.
Pogadam z nim. Może przemówię mu do rozsądku.
Przekonam go, by poszedł z nami na policję?
Chris, to świr!
Jest moim kuzynem.
CHRIS ODDZWOŃ!
JUŻ NIE ŻYJESZ
Wszystko dobrze?
Tak, świetnie.
Czemu miałoby nie być?
Masz myśleć trzeźwo. Jutro pracujesz.
Mamy pracownika mniej.
- Kogo? - Bartelsa.
Co się stało?
Wybacz, nie przypominam sobie, bym zapraszała do dyskusji.
Dobrze.
Pojedziesz tutaj.
Jutro.
Dam ci znać o której.
Nieźle.
Tak.
- Hej. - Cześć.
- Wróciliście. - Cześć.
My nie... My tylko...
Dzień dobry, pani Klatt.
- Cześć. - Panie Klatt.
Mów mi Dedo.
- Dedo. - Alex.
Miło cię wreszcie poznać.
Siema? Jestem Rüdiger, fajny wujek Olego.
Alex.
Okej. Co robicie?
Nic takiego. Mamy jutro sprawdzian. Ole mi pomaga.
Nie jestem taki bystry jak on.
Znam to. Nie przejmuj się.
W szkole zawsze są mózgowcy i ludzie tacy jak my, nie?
Musimy polegać na wyglądzie.
Jasne.
Powinienem już wracać,
- ale miło było was poznać. - Tak.
Na razie, Alex.
Do zobaczenia.
- Pa, Alex. - Pa.
No dobra.
Będę u siebie.
Tak.
Fajny chłopak.
Tak, naprawdę, naprawdę dobrze się dogadują.
Całowali się.
Całowali się?
- Czyli Ole... - Tak.
Okej.
To wszystko na żywo?
Szukaliśmy Wandy,
ale detektywka Rauch chyba wie o kamerach,
więc musimy je zdemontować, nim je znajdzie.
Planujemy wejść do domów, gdy wszyscy będą tu.
Zdemontuję kamery z pomocą Olego
z centrum dowodzenia.
W tym czasie wy będziecie zajmować ludzi na wydarzeniu.
To całkiem niezły plan.
- Powinniśmy nadać mu kryptonim? - Nie potrzebuje kryptonimu.
Nie musisz podnosić ręki.
Święto Wandy to różne przedstawienia, tak?
Może coś zaśpiewam?
- Świetny pomysł. - Wspaniały.
Tylko nie wiem, czy Vinsonowie
nie zamknęli już programu, więc...
Wezmę gitarę.
Okej, Wando?
Wysłuchaj mnie. Może jedźmy dalej?
Za trzy dni będziemy w Grecji.
- W Grecji? - Tak.
Chris, nie zrozum mnie źle,
ale nie pojedziemy razem do Grecji.
Muszę wrócić do rodziny.
Wando.
Przepraszam, że cię w to wciągnąłem.
Wiem.
To wszystko jest posrane...
Ostatnie trzy miesiące
były najbardziej szalone i stresujące w moim życiu.
Ale w pewien sposób
były też najlepsze.
Wiem, że to okropne, że tak mówię, ale...
Nie.
Nie szkodzi.
Chyba wiem, o co ci chodzi.
Jasne, że wolałbym, by to się nie wydarzyło.
Ale jeśli to by się nie wydarzyło...
to nie spędziłbym z tobą tego czasu.
To porąbane, co?
Boże, pewnie myślisz: „Co on pieprzy?
Najpierw prawie mnie rozjechał, potem zamknął w piwnicy babci,
a teraz mówi...”.
A to za co?
Głównie, żebyś przestał gadać.
Co?
Jeśli wciąż się martwisz, to nie masz o co, okej?
Zgadzam się.
- Mam coś podpisać... - Nie.
Nie o to chodzi.
Ja...
Po prostu ja nigdy...
To nie problem.
Szybko załapiesz.
KRÓL?!
NIKOTYNA? – SKRADZIONY VAN MONITORING – KAMERY?
PRZEMYT ZWIERZĄT WYPADEK? – KAPITÄN
DRON DZIWNA RODZINA
DO KRÓLICZEJ NORY...? #INFLUENCERKAŚLEDCZA
Tu funkcjonariusz Schellenberg.
Nie mogę teraz odebrać.
Zostaw wiadomość.
To korona Króla.
Myślałam, że chodzi jej o coś w stylu „Yasss Queen”,
ale to nie korona królowej, tylko Króla.
O którym wspomniał Bartels.
To on zarządza przemytem zwierząt.
Lenka chciała go zdemaskować. Dlatego kazał ją zabić.
Wanda pewnie zobaczyła coś, czego nie powinna.
DZIENNIK SUNDERSHEIM BESTIA Z SUNDERSHEIM
Trzymanie jej z dala od nas to było twoje zadanie.
To niełatwe, gdy srasz w czyichś krzakach
i porzucasz auto w środku miasta.
Wspomniałeś o Królu.
Chciała mnie obwinić o porwanie dziewczyny.
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Powiedz Królowi, że zrobiłem swoje, wywożąc dziennikarkę za granicę,
ale nie dam się wrobić w morderstwo.
Król docenia wszystko, co dla nas zrobiłeś.
Dominiku.
Schelli, hej. Przez chwilę myślałem...
Mam coś dla ciebie.
Dowód uznania.
- Naprawdę? - Tak.
Spodoba ci się.
- Co takiego? - Zaczekaj.
Masz.
Otwórz.
No dalej.
POWIEDZ KRÓLOWI, ŻE ZAŁATWIONE
Ostatnie zamówienia!
- Jeden na drogę? - Dzięki, pa!
Pa!
Wanda?
PRZEPRASZAM X
Wanda!
NA PODSTAWIE OPOWIEŚCI ZOLTANA SPIRANDELLIEGO
Napisy: Agnieszka Otawska