DZIEŃ 0
Kochanie, weźmiesz to?
Tak.
Co to jest?
Środki uspokajające, gdyby sprawiała kłopoty.
To naprawdę potrzebne?
To zależy od niej, prawda?
- O rety. Przepraszam. - Może byś uważała?
Nie.
- Proszę. - Przestań!
W 2004 roku dziennikarka, Gwen Ifill, wprowadziła termin
„Syndrom zaginionej białej kobiety”.
Chodzi o to, że cały świat wariuje,
gdy znika ładna, biała dziewczyna.
Nie twierdzę, że jestem ładna.
I są też ludzie, których nikt nie zauważa.
Uważaj.
Nerdy.
Niezły wóz, co?
- Mieszkasz niedaleko? - Tak.
Zawsze jest tu tak dziwnie?
Mogę gdzieś zamówić kawę,
nie będąc zmuszaną do picia krowiego mleka jak jaskiniowiec?
U Belli przy ulicy Głównej.
Dzięki, słońce.
Żaden problem.
Z kim rozmawiałeś?
Nie mam pojęcia.
- Jesteś wcześnie. - Tak.
- Cieszysz się na mecz? - Tak.
Tak? Chcesz coś do picia?
Poproszę oranżadę.
Twój ojciec jest w środku. Dopisać mu do rachunku?
Tak.
- Powiedzieć mu, że tu jesteś? - Nie.
Okej.
Jak się masz?
Masz już dziewczynę?
A kogoś na oku?
No?
Uważajcie, dziewczyny!
Zaraz podam oranżadę.
SV Sundersheim!
Dzięki.
Teraz rozumiem, czemu Ole chodził na mecze z tatą.
Problem w tym, że jeśli ktoś nie był zauważany,
musi się trochę wysilić, jeśli chce, by ktoś go dostrzegł.
DZIEŃ 0
DZIEŃ 70
Masz bilety na Games World?
Stary, nie mam hajsu.
Weź się ogarnij.
ShadowStrike jest gospodarzem. Będzie zarąbiście.
Nie mam kasy.
- Jesteś gotowy? - Tak.
- Będziesz jutro online? - Tak.
- Apex o 17.00? - Okej.
- Napiszę, dobra? - Tak.
- Siema. - Wporzo?
Tak, pewnie.
Na co się gapisz?
Powiadają, że miłość zawsze zwycięża,
ale nie zaszkodzi trochę jej pomóc.
GDZIE JEST WANDA?
Pokażę wam, jak otworzyć zamek.
Powoli włóżcie przyrząd do dziurki od klucza...
Myślę, że powinniśmy zacząć od kosza w środku
i iść coraz dalej.
Plusem załamania nerwowego w telewizji jest to,
że w pracy bez problemu dali mi
trzydzieści dni urlopu.
Otworzyłem.
A ty? Pytałeś, czy możesz wziąć urlop?
Tak. Nie ma problemu.
Dobrze. Ponumeruję resztę domów aż do linii
i zaczniemy od numeru drugiego.
- Od Tannenring. - Okej.
- Hej. Co jest? - Ole.
Co wy tu robicie?
- Naprawimy coś. - Gramy w ping-ponga.
Właśnie. Najpierw coś naprawiałem.
- A teraz gramy. - Tak.
Wygrywam.
Jasne. Okej.
Potrzebuję bilet na Games World.
Rozumiem. A co to takiego?
Targi gier komputerowych. Mogę iść?
Rozumiem. Ile kosztują bilety?
- Dwieście euro. - Dwieście?
Myślałem, że z grami chodzi o to, że możesz grać w domu.
Tato, nie rozumiesz.
Co? 200 euro. Mój pierwszy wóz był tańszy.
- Nie rozumiesz. - Rozumiem.
Mówiła pani, że wie, kto porwał Wandę Klatt?
W noc Nuppelwockena, tak.
Widziałam na własne oczy.
Byłam w lesie...
śpiewałam z drzewami,
odnawiając duchowe mechanizmy obronne.
I nagle go zobaczyłam.
Majestatyczny.
Namalowałam go. Może się przyda.
Pani to namalowała?
- Coś wspaniałego. - Dziękuję.
Dobrze wykorzystany czas.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Następna wycieczka zaczyna się o 13.15.
Wystąpienia w telewizji przyciągają oszołomów.
Czemu mają obsesję na tym punkcie?
Nuppelwocken? To nasza historia.
Wiesz, że to nie ma nic wspólnego z historią?
Dobra, to legenda.
UBRANIA + BUTY
Dobra, zaczniemy tutaj.
Od kosza na ubrania, a potem przeszukamy dom po domu.
Jeszcze raz omówmy plan.
Dedo, to poważna sprawa.
Okej. W porządku.
Dzwonię. Sprawdzam, czy dom jest pusty.
Jeśli tak, wchodzę...
Ole zmienił sygnał wiadomości.
Uznał, że to zabawne. Nie umiem go zmienić.
To Ole. Znowu o Games World.
Dwieście euro to dużo pieniędzy.
Wyślij.
Dzięki.
Potrzymasz?
Mówi, że ShadowStrike będzie gospodarzem i wyplata.
Nie. „Wymiata”.
Kim jest ShadowStrike?
Nie „Cellostrike”.
ShadowStrike.
Wyślij.
Tak.
Możemy się teraz skupić?
Tak. Skarbie, damy radę.
Pójdę sprawdzić, czy dom jest pusty.
Otworzę. Rozejrzę się w środku.
Jeśli ktoś przyjdzie, zatrąbisz i wyjdę.
Tak.
Gotowa?
Gotowa.
Dobra, przyjacielu. Do dzieła.
Ty gnoju. Czemu z ciebie taki dupek?
Niech to szlag!
Carlotta?
Rüdiger?
Co tu robisz, siostro?
A co ty tu robisz?
Mieszkam za rogiem.
Racja.
Widziałem cię w telewizji.
Wszystko w porządku?
Tak, świetnie.
To było dość...
- Cóż... - Co?
Poważne.
Dzięki, że pytasz.
Zawsze miło cię widzieć.
Dodo wyglądał jak kompletny głupek na tym krześle.
Nie nazywaj go tak.
Jak? Dodo czy głupek?
Wiem, że się na niego złościsz...
Nasłał na mnie policję.
Tak, głupio wyszło, ale...
Głupio?
Powiedział im, cytuję: „wyglądam na pedofila”.
Był wykończony.
Był wściekły, bo rozmawiałeś z tą dziennikarką.
Nie wiedziałem o tym. Na Tinderze napisała, że jest cukiernikiem.
- Okłamała mnie. - Szl...
Carlotta?
Sam mogę sprawdzić te tropy.
Nie musisz tracić czasu.
Wiesz, jak funkcjonuje ostryga?
Są filtratorami, więc zasysają syf
i odfiltrowują to, co zbędne.
Okej.
Ale od czasu do czasu w muszli zostaje ziarenko piasku.
I wtedy znajdujemy perłę.
To metafora?
Tak.
Co ty wyprawiasz?
Upuściłam kluczyki.
Są w stacyjce.
Tak.
Otwórz się!
Jeśli Dodo chce się pogodzić, musi mnie przeprosić.
Dobra, pogadam z nim.
Pogadam z nim, dobrze?
Chwila.
- Znam go. - Kogo?
To nauczyciel ze szkoły Wandy.
To jest nauczyciel? Czego uczy? Wiedzy o sterydach?
O cholera.
Hej! Co pani robi?
Kaczki przechodziły przez ulicę.
Ale pani stoi!
Bronię praw zwierząt.
Zaczynam się o ciebie martwić.
Hej! Co tu robisz?
Szukasz kłopotów?
Tak.
Carlotto! Odpal samochód!
- Nic ci nie jest? - Jedź! Już!
ZNAJDŹ PRZYJACIELA
ALEX VINSON ZNAJDŹ – DODAJ – WYJDŹ
- Cześć. - Cześć.
Co ci się stało?
Potknąłem się. O psa.
Gdzie byliście?
- Na kręglach. - Na zakupach.
Okej, co się tu dzieje?
Dwa dni temu mówiliście, że mamę ugryzł wąż.
Wyglądasz, jakby cię potrąciła ciężarówka,
a mówicie o kręglach i psach.
Chodzi o Wandę, prawda?
Zawsze powtarzacie, że członkowie rodziny się nie okłamują.
Więc powiedzcie prawdę.
Okej. Ktoś wrzucił koszulkę Wandy do kosza na ubrania.
Dlaczego do tego kosza? Bo pewnie wciąż jest w pobliżu, prawda?
Statystycznie rzecz ujmując, szanse na znalezienie Wandy
maleją po pierwszych stu dniach.
Który dziś dzień?
Siedemdziesiąty.
Z mamą postanowiliśmy, że w ciągu 30 dni
zrobimy wszystko, by ją znaleźć.
Sądzimy, że Wanda jest przetrzymywana w jednym z tych domów.
Dlatego...
Przeszukujemy je.
Chcecie się włamać do tych domów?
Włamaliśmy się już do dwóch. Zostało tylko...
Sześćdziesiąt.
Sześćdziesiąt? Spójrzcie na siebie.
I to po tylko dwóch domach.
Po 60 traficie do więzienia,
psychiatryka albo, co gorsza, na cmentarz.
Ole, nie wiemy, co robić.
Naprawdę uważacie, że możemy ją znaleźć?
Tak.
Dobra.
Ale nie w stylu pokolenia boomersów.
Załóżcie im podsłuch. Monitoring.
Byle mądrze. Nie dajcie się złapać.
Obiecujecie?
Tak.
Doceniam waszą szczerość.
Uważam, że weszliśmy na nowy poziom zaufania
jako rodzina.
Dlatego zakładam, że wolno mi jechać na Games World.
Dobra rozmowa.
- To było dobre. - To było...
- To nas kosztowało 200 euro. - Tak.
Będzie dobrze.
Wreszcie złapałem kogoś w sprawie kamery monitoringu
- przy koszu na ubrania. - No i?
Firma ochroniarska mówi, że karta nadpisuje się co sześć dni,
bo szef dał zapasową kartę córce
na jej wyjazd.
Co tam masz?
Starego garbusa, którego widziało wtedy kilka osób.
B-L-B. Gdzie to jest?
Bad Berleburg. Nadrenia Północna-Westfalia.
Szukałam właściciela, ale nie znalazłam.
Może źle zapamiętali tablice?
Możliwe. Ludzie tutaj często się mylą.
Przyjrzyj się temu.
Kilka zgłoszeń czarnego vana, który jeździł chaotycznie.
Robi się.
Dzień dobry. Mogę w czymś pomóc?
Chcieliśmy tylko...
Szukamy urządzeń rejestrujących.
Raczej kamer czy mikrofonów?
Tak, właśnie tego.
Co chcecie państwo robić?
- Nagrać podcast. - Obserwować ptaki.
Oglądamy ptaki w ogrodzie.
Ale nagle wiele zaczęło umierać.
- Tak. - Potrzebujemy czegoś
do monitorowania podwórka.
A ja potem zrobię o tym podcast.
Mam coś odpowiedniego.
To kamera do obserwowania dzikiej przyrody.
Wyposażona w wykrywacz ruchu.
Gdy się włączy, nagrywa obraz na kartę pamięci,
który można potem obejrzeć na komputerze.
A ma pan coś do monitorowania zdalnie?
Oczywiście, ale cena będzie wyższa.
Tak, to...
Żaden problem.
Jaki macie najlepszy sprzęt?
Najlepszy?
Ultra HD, 32-bitowa głębia koloru,
bezprzewodowy zasięg 20 metrów.
To maleństwo to rolls-royce wśród kamer.
A macie coś mniejszego?
Pewnie.
Tę. XR-098.
Coś dużo mniejszego.
Coś jak pluskwa?
Szczerze mówiąc, to bardziej specjalistyczny sprzęt
i nie do końca legalny.
Ale mam coś takiego.
Piszą, że „mikrofony kierunkowe
były używane podczas II wojny światowej”.
To czemu mieli je na dziale z zabawkami?
Skieruj go w stronę domu
i zobaczymy, co się stanie.
Słyszysz mnie?
Głośno i wyraźnie!
Świetnie!
Tak, świetnie!
O ile porywacze otworzą drzwi i będą do nas krzyczeć,
to sobie poradzimy!
Nabijasz się ze mnie. Dzięki!
Idę do środka.
Okej, słyszysz mnie?
Test, raz, dwa, trzy, cztery. Raz, dwa, trzy, cztery.
Idę na górę.
Test, test, test.
SUPERMANIE, NAPRAWDĘ CIĘ SŁYSZĘ!
Naprawdę? To świetnie!
To idę na dół. Do kuchni.
Powtarzam: idę do kuchni.
Delta 1 do Charliego 1. Ptak wylądował.
Powtarzam: ptak wylądował.
O CZYM TY MÓWISZ?
Okej, idę dalej. Wciąż mnie słyszysz?
Jestem w pokoju Wandy.
Dawno mnie tu nie było.
Siedzę na jej łóżku.
Tu czytałem jej książki o Harrym Potterze.
Trzy razy.
Zawsze się wkurzała, gdy nie podkładałem głosów.
A było ich wiele.
Gdy doszliśmy do Więźnia z Azkabanu,
brakowało mi już pomysłów.
Bardzo za nią tęsknię.
I za tymi wszystkimi głupotami.
Jak wywracała oczami, gdy opowiadałem dowcip,
choć i tak się z niego śmiała.
Tęsknię za tym,
jak śmiesznie na mnie patrzyła, gdy mnie ochrzaniałaś.
Jakby chciała mnie rozśmieszyć,
żebym wpadł w jeszcze większe kłopoty.
TEŻ ZA NIĄ TĘSKNIĘ.
I tęsknię za tobą.
- Następny dom. - Okej.
Słuchasz?
- Ja potrzymam. - Okej.
- Gotowa?
- Będzie dobrze. - Okej.
Trochę bardziej w prawo.
Powoli. Tak.
Jest tam pies...
który brzmi, jak ten kundel twojego kuzyna.
Okej. Dalej?
Tak, bardziej na lewo.
Jeszcze. Stop!
Okej. Słyszę coś.
Słyszę telewizor.
To... Tak.
Jestem prawie pewien, że to film z serii Szybkich i wściekłych.
- Naprawdę uważasz... - Czekaj! Stój.
Nie mam przyjaciół, tylko rodzinę.
To Szybcy i wściekli 6.
Moja kolej.
To było nieodpowiedzialne.
Mogły mi pęknąć bębenki.
Jeszcze w szkole Helmut Roder
stał za autem pana Matthäusa i bum.
Strzał z wydechu i stracił słuch w lewym uchu.
Nosił opaskę na ucho.
Wyglądał beznadziejnie
i wszyscy się z niego nabijali.
- Dobra. - Dzięki.
Mama cię odbierze.
Okej. Na razie.
Alex?
Dobrej zabawy.
Przepraszam.
- Przepraszam. - Czekaj.
Nie patrzyłem, dokąd idę. Dzięki.
Jedziesz na Games World?
Tak. ShadowStrike jest gospodarzem turnieju.
Też słyszałem. Jest zarąbisty. Grasz?
- Pewnie. - Spoko. Powinniśmy razem zagrać!
Ciągle gram z Chrisem. Przyda nam się trzecia osoba.
Serio? Świetnie.
Jeśli potrzebujecie trzeciego, to chętnie.
Nie ma nic lepszego niż zioło i strzelanka, co nie?
- Pewnie. - Palisz?
Zawsze mówię, że jak żyć, to odlotowo.
Tak.
Właśnie kupiłem świetny towar z dark webu.
Przyjdź, jeśli chcesz spróbować.
Masz długopis?
Okej, więc to...
mój tag gracza.
Zalogujemy się dziś po 19.00. Dodaj mnie, okej?
- Okej. - Okej.
Nie wiem, co robić.
- Ona nie chce jeść. - Co?
Facet powiedział: „Ona nie chce jeść”.
- Kto... - Musimy ją zmusić.
Czy ma głodować?
Kobieta mówi, że muszą ją zmusić.
Też to wiesz.
O Boże.
Króliczku, mówiła, że nie zje...
- Mówi, że... - ...póki jej nie wypuścimy z pokoju.
Gość mówi, że ona nie zje, póki jej nie wypuszczą z pokoju.
Może ją wypuśćmy. Tylko do kuchni.
Nie ma mowy, nie może wyjść. A jeśli ktoś ją zobaczy?
Może wypuśćmy ją na chwilę, by mogła rozprostować nogi?
Jest zamknięta od kilku tygodni.
Nie, zostaje tam, gdzie jest. Koniec dyskusji.
- Co robisz? - Wchodzę.
- Nie możesz. - Ale oni kogoś tam trzymają.
I co im powiesz?
„Podsłuchiwaliśmy i chyba macie naszą córkę”.
Carlotto!
Obiecaliśmy Olemu, że podejdziemy do tego mądrze.
Potrzebujemy pluskiew.
Potrzebujemy pomocy. Prosimy.
Jak mówi przysłowie:
potrzebujesz czegoś nielegalnego z internetu, poproś nastolatka.
- Dzień dobry. - Dobry.
Jestem Ole, przyjaciel Alexa. Jest tutaj?
Tak. Może wejdziesz?
Alex!
- Chcesz coś do picia? - Tak, dziękuję.
- Alex! - Idę!
- Dziękuję. - Przepraszam, że pytam,
ale nie jesteś bratem Wandy Klatt?
To okropne, co przeżywasz. Po prostu okropne.
Nie rozumiem, czemu Schusterowie
zmuszają Ingę, by chodziła na balet.
Ma zaledwie sześć lat, a już wygląda jak paker.
Dają jej koktajle białkowe na obiad czy co?
Jonasie, to jest Ole.
Brat Wandy Klatt.
Ole.
Dzień dobry. Miło mi.
Kiedyś uczyłem Wandę. Dawno, dawno temu.
Była utalentowana.
Chyba mam tutaj zdjęcie...
Tak, jest.
Rizzo w składance Grease w 2009 roku.
Co za potencjał.
- Alex! - Tak.
Ale jak powtarza Katarina...
nie mogę zatrzymać wszystkich.
Tak?
- Ole. - Cześć.
Jak leci?
Ostatnio wspominałeś mi o dark webie.
Możesz mi to pokazać?
Witaj na Black Souk.
Narkotyki, broń, dziwaczne porno.
Raz widziałem, jak ktoś sprzedawał tygrysa.
Czegokolwiek szukasz, tu to znajdziesz.
Czego potrzebujesz?
Quantex MF-317.
Okej.
Quantex... M, F, 3, 1.
Co to jest?
Kamery monitoringu.
Okej.
Moja mama uważa, że tata ją zdradza.
Przykro mi.
Mój tata zdradzał, gdy mieliśmy sześć lat.
Rodzice chyba nie wiedzą, że wiemy, ale było naprawdę słabo.
Przez miesiąc mieszkaliśmy z dziadkami.
Błagał mamę, by pozwoliła mu wrócić.
Od tej pory w zasadzie jest jej suką.
Biega za nią jak szczeniak.
Boi się, że ona się z nim rozwiedzie
i wszystko mu zabierze. To smutne.
Przykro mi. Znasz tę kobietę, z którą twój tata miał romans?
Tak, miał na imię Frederik.
Znalazłem!
O rety, kosztują po 600 euro.
Nie ma sprawy.
Mama dała mi swoją kartę kredytową.
Tu się nie przyda. Potrzebne jest krypto.
Masz portfel Bitcoin?
Nie.
Szkoda.
Czekaj. Jak mi pomożesz, dam ci pięć procent prowizji.
Serio?
Tak.
Okej.
Wracamy do pracy.
Musimy założyć ci konto.
- Słucham? - Dzień dobry, jestem ojciec Schäfer.
Jestem duchownym,
ale przechodziłem kryzys wiary.
Jestem najlepszym egzorcystą
- z tej strony... - Przestań.
Co?
Mieliśmy odpuścić historię ojca Schäfera.
Pomyślałem...
Tato, nie. Mama ma rację. To przypał.
Dobra, to powiem...
Dzień dobry, popsuł mi się wóz i padł telefon.
Mógłbym zadzwonić?
- Pewnie. - Tak.
Dużo lepiej.
Gdy wejdziesz, musisz go jakoś wyprosić z pokoju
i zainstalować pluskwę.
To jest kamera.
- Jasne. - Masz ją ustawić na cel. Rozumiesz?
Bułka z masłem.
Dzięki.
Tak, jasne.
Osiem, trzy, zero...
Wybrany numer nie istnieje.
Tak? Halo? Dzwonię, bo zepsuł mi się samochód.
...nie odpowiada.
Nazwisko?
Nazywam się...
Ojciec Schäfer.
Dobrze. Dzięki. Zaczekam.
To może chwilę potrwać.
Zaschło mi w gardle.
Przepraszam.
- Mogę dostać szklankę wody? - Jasne.
- Dziękuję. - Przepraszam.
No dalej.
Szybko.
Co pan robi?
Ja? Ja tylko...
Ja tylko chciałem...
Ja...
Mogę skorzystać z łazienki?
Są tu drzwi z kłódkami.
- Co pan mówi? - Że macie piękny dom.
Szlag.
MOŻESZ TAM WEJŚĆ?
Nie sądzę.
Wszystko dobrze?
To duża potrzeba! Naprawdę duża!
Żona mnie podejrzewa.
Co powiedział?
„Nie sądzę. To duża potrzeba! Żona mnie podejrzewa”.
„Żona mnie podejrzewa”.
Działa. Obie kamery nagrywają.
Miałeś nie wpuszczać obcych.
Chyba jest księdzem.
Nie wygląda na księdza.
Może ma kryzys wiary?
Złapałem was.
Na czym?
Nie można tu parkować.
Czekam na męża.
Rozumiem.
Nie wolno tu parkować między 9.00 a 19.00.
Proszę stąd natychmiast odjechać.
Albo panią odholuję.
Odholuje pan auto? Ale siedzę w środku.
A jeśli ktoś panią zobaczy i pomyśli:
„Jak wygodnie. Nie wiedziałem, że można tam parkować”.
I powie swoim znajomym, a oni powiedzą swoim znajomym.
I nagle będzie tu autokalipsa.
Dlatego proszę, by odjechała pani
ze strefy zakazu zatrzymywania.
Tam?
Proszę zapinać pas!
Tak.
Pobłogosław w imię...
Co za strata czasu.
SZUKANIE WŁAŚCICIELA
ZNALEZIONO 1 WYNIK
- Idę na zakupy. - Widziałam ją już.
Tak sobie myślałem...
W tym miesiącu brakuje nam pieniędzy.
Może trochę przystopujemy z zakupami?
To jego żona?
Chcesz, by twój króliczek był szczęśliwy?
Oczywiście, że chcę.
Zakupy uszczęśliwiają twojego króliczka.
- Ty łobuzie. Daj mi kartę. - Proszę.
Pa.
Okej. I co teraz?
Czekamy, aż jedno z nich otworzy drzwi.
Możemy się zmieniać.
Czemu śledzi mnie gość o niebieskiej twarzy?
Tato, wyluzuj, to ja. Próbuję ci pomóc.
Jasne.
Wszystko dobrze?
Drzwi. On otwiera drzwi. Otwiera drzwi!
- Co? - Otwiera drzwi!
To taca z jedzeniem.
Tam na pewno ktoś jest.
O mój Boże.
Widzisz coś?
Możesz na trochę wyjść.
Jesteśmy sami.
- Kto to? - To Wanda?
Nie wygląda jak Wanda.
Kto to jest?
Tylko się zachowuj.
Anita będzie bardzo zła, jeśli się o tym dowie.
Co on powiedział?
„Anita będzie zła” albo coś takiego?
Znowu da ci środki uspokajające.
Dlatego ta kobieta wyglądała znajomo!
Pracuje jako pielęgniarka opieki paliatywnej.
Co? Nie rozumiem.
Ta laska z wcześniej i ten stary facet mieszkają razem
i trzymają prawdziwą żonę pod kluczem.
Dlaczego?
Nie wiem. Może zgarniają jej rentę albo...
Nie kombinuj. Jesteśmy sami.
Musimy zadzwonić na policję, nie?
Jeśli zadzwonimy na policję, dowiedzą się o naszej pluskwie
i będziemy mieli kłopoty.
A wtedy nigdy nie znajdziemy Wandy.
Nie możemy jej tam zostawić. Co teraz zrobimy?
- To ósemki. - Co?
Na tablicy garbusa.
To 8L8, a nie BLB.
Auto nie jest z Berleburga, tylko z Czech.
Z Czech? Okej.
Ma to coś wspólnego z Wandą Klatt?
Nie wiem, ale się dowiem.
Policja wysłała kogoś, by sprawdził, co u pani Hessel.
Ale nie podałeś im nazwiska?
Jasne, że nie. Jestem zatroskanym sąsiadem.
Mamo. Tato.
Przykro mi, że to nie ona.
Tak. Mnie też.
Bawiliście się w chowanego i cieszyliście się,
bo znaleźliście najlepszą kryjówkę na świecie?
A potem zaczynaliście panikować, bo kryjówka była tak dobra...
że baliście się, że nikt was nie znajdzie?
Tu jesteś.
Więc w pewnym momencie sami wychodziliście.
„Polowanie na potwory w Sundersheim”.
Bo pięknem tej zabawy nie jest ukrywanie się...
- Wanda. - ...ale...
RODZINA – DZIEŃ 0 – ŚRODOWISKO
...bycie odnalezionym.
NA PODSTAWIE OPOWIEŚCI ZOLTANA SPIRANDELLIEGO
Napisy: Agnieszka Otawska