DZIEŃ 84
Dzień dobry.
Wie pani, że co roku w Niemczech 400 osób ginie w pożarach?
Nie próbujemy nic pani sprzedać.
Chcemy sprawdzić wykrywacze dymu. Za darmo!
Nie daj się zabić przez zużytą baterię.
Chwila. Znam was.
O Boże.
Jesteście parą, która...
Przepraszam.
Wejdźcie, proszę.
KLATT & SYN ELEKTRYCY
Mieszka tu pani z mężem?
Z chłopakiem.
Jeśli można go tak nazwać.
Raz jesteśmy razem, a raz nie.
Dziękuję za herbatę.
Nie ma za co.
Kiedy wielki dzień?
Niby za dwa tygodnie,
ale mam wrażenie, że chce wyjść już za chwilę.
- Mały? - Wanda taka była!
Moja córka, która zaginęła.
Nie mogła ustać w miejscu, nawet w brzuchu.
- Odejdź. - Wszystko dobrze?
Daj mi to, mały...
Cześć, mała.
Chodź tu!
Na pewno się cieszysz.
Szczerze? Jestem przerażona.
To nigdy nie mija. Od chwili ich narodzin
cały czas się boisz,
że stanie się coś złego.
A gdy...
kiedy...
tak się dzieje...
Przykro mi z powodu tego, co przeżywacie.
Jak się pani czuje?
Dobrze.
Nie cierpię, gdy nas rozpoznają.
Ten mały gnojek odgryzł mi kawałek łydki.
Potrzebuję zastrzyku na tężec.
To rodzina Klatt.
Kiedyś byli normalni. Cokolwiek to znaczy.
Byli tacy jak wy. Płacili podatki,
jeździli średniej klasy samochodem, lubili zjeść ciasto w niedzielę.
A potem wszystko...
TATA DOM 22 PODŁĄCZONY
...się skomplikowało.
I to porządnie.
Jednego dnia była, a drugiego zniknęła.
Ale co wy byście zrobili, gdyby zaginął ktoś wam bliski?
GDZIE JEST WANDA?
To jest Sundersheim,
„normalne” miasto, gdzie mieszkają „normalni” Klattowie.
Na pewno znacie podobne miejsce.
To takie miasto,
gdzie kibicuje się lokalnej drużynie,
pije piwo w lokalnym barze
i jeśli wyhoduje się ogromną dynię,
będzie można zobaczyć swoje zdjęcie w lokalnej gazecie.
Sundersheim ma nawet swoją lokalną legendę.
Tego typa – Nuppelwockena.
Bestię z rogami, która żyje w lesie
i raz w roku, w noc Nuppelwockena, zakrada się do miasta
i kradnie najpiękniejszą pannę, by ją zjeść.
Albo się z nią ożenić? Nigdy nie pamiętam.
Noc Nuppelwockena to wielkie wydarzenie w Sundersheim.
Wszyscy się przebierają, piją sznapsa, jest wielka parada,
podczas której mężczyzna w przesadnie ciasnym kostiumie
udaje, że porywa dziecko.
Co, gdy się to tak opowiada, brzmi dość strasznie.
Ale wszystkie najlepsze opowieści zaczynają się od potwora, nie?
Tylko w opowieściach zwykle to potwory
spotyka straszny los, a nie piękne panny.
DZIEŃ 0
Wando?
- Śniadanie musi być głośne? - Hej!
A naleśniki? Są smaczne i ciche.
Gdzie masz koszulę?
Nie mieli w twoim rozmiarze?
Nie włożyłeś kostiumu?
Resztę włożę po meczu.
Piknik zaczyna się o 12.00, Dedo.
- A nie o 14.00? - Nie.
Nie szkodzi.
Mecz zaczyna się o 10.30 plus przerwa... Będę w szkole o 12.35.
Albo mogę wyjść wcześniej. To jest lepszy pomysł.
Jeśli ja mogę zrobić beczkę sałatki,
to ty mógłbyś chociaż przyjść na czas.
Katarina Vinson znowu wrobiła cię w sałatkę?
Wando!
Jeśli nie zejdziesz za pięć sekund...
To co?
To ja.
Okej, możemy... Trochę, jeszcze trochę.
Stop! Klatkę do tyłu.
Idealnie. Tak, to ja.
Poznaliście Carlottę i Dedo,
czyli mamę i tatę.
Wyglądają na szczęśliwych, ale nie wiedzą,
w jakie piekło zaraz zmieni się ich życie.
Ten nerd to mój młodszy brat, Ole.
Nie słyszy, ale ma aparat, choć często go wyłącza.
Woli ciszę. Wcale mu się nie dziwię.
SILNA POSTAĆ KOBIECA
Co myślicie o kostiumie? Jestem najładniejsza.
Fajny.
Czemu nastolatki muszą nawiązywać do seksu?
Nie obrażaj dziwek, to nie wygląda dobrze.
Cześć, półgłówku.
Co ty masz za problem?
Fajny kostium. Niech zgadnę. Prawiczek?
Wando!
- Przyjdziesz na piknik? - Nie wiem.
- Dokąd idziesz? - Spotykam się z przyjaciółmi.
- Jakimi? - Nie wasza sprawa.
Wydaje ci się, że jesteś dorosła...
- Jestem dorosła. - Masz 17 lat.
Mogę głosować, pić, prowadzić.
- Uprawiać seks. - Wando. Nie...
Czemu nie traktujecie mnie jak równą sobie?
- Bo nie jesteśmy równi! - Spokojnie.
- To jest ważne! - Ta kobieta
codziennie gada to samo! Mam dość!
„Ta kobieta” to twoja matka!
- Nie chodzi o równość. - Przestań.
Rozumiecie.
W moim mieście wszyscy się znają.
Przynajmniej tak mi się wydawało.
Ale jak dobrze znacie swoich sąsiadów?
Ci wszyscy ludzie mieszkający tak blisko.
W małym mieście.
Nie zastanawiacie się, co wyprawiają za zamkniętymi drzwiami?
Wracamy do naszej historii.
Jak się pewnie domyślacie po moim beztroskim wyglądzie,
zaraz stanie się coś złego.
53 MINUTY PÓŹNIEJ
DZIEŃ 0
DZIEŃ 5
ZAGINIONA
- Pytanie do pani Klatt. - Tak.
Jak się pani czuje z tym, że może pani nigdy więcej nie zobaczyć córki?
To niewyobrażalne.
Teraz skupiamy się na tym,
by odnaleźć Wandę.
Panie Klatt, uważa pan tak samo?
Nie wyobrażacie sobie...
Moglibyśmy zacząć od tego.
Ale bądźmy szczerzy, to dołujące.
Dlatego przewinę trochę.
DZIEŃ 30
Tak, tak, łapiemy. Zaginiona, wszędzie plakaty...
Nie cierpię tego zdjęcia.
Świeczki, zatroskani sąsiedzi.
DZIEŃ 50
To dziwne, ilu ludzi wyraża troskę za pomocą lasagne.
Dlatego pytałam ciebie!
Krzyki w przypływie emocji!
DZIEŃ 68
Nie, dzięki. Przejdźmy do miejsca, gdzie zrobiło się dziwnie.
Byli idealną rodziną, aż do pewnego jesiennego poranka,
gdy Wanda Klatt zniknęła.
Nie byliśmy idealną rodziną.
Jej rodzina liczy na wskazówki dotyczące miejsca pobytu córki.
Wanda zniknęła z Sundersheim.
Nie przesadzili z makijażem? Czuję się jak Donald Trump.
Nie. Wyglądasz, jakbyś był na słońcu.
I to długo.
Tym miastem wstrząsnęły ostatnie wydarzenia.
Myślałam, że przestałeś.
Żułem gumę, by rzucić palenie i się od niej uzależniłem.
Rodzina jest zdesperowana.
Hej. To coś dobrego.
Coś z tego wyniknie. Czuję to.
Przypomnijmy sobie, co się stało.
To był zwykły poranek w domu Klattów.
To była noc Nuppelwockena.
- Nie wygląda jak ja. - Święto
obchodzone w Sundersheim. Ojciec, Dedo Klatt, tryskał humorem.
Olé.
Idę do pubu.
Dedo szedł do lokalnego pubu, Kapitana,
by obejrzeć mecz piłki nożnej.
Hej, mamo.
- Wychodzę. Nie czekajcie. - Dokąd idziesz?
Państwo Klatt. Proszę za mną,
przygotujemy państwa.
- Pokażę gdzie. - Wracaj tutaj, młoda damo.
Nienawidzę cię!
Carlotto.
Tak.
Po kłótni z matką Wanda wyszła z domu
- i odjechała na swojej vespie. - Tak. Z przodu.
Okej, jesteśmy. Dobra wysokość?
- Ale to... - Yannick, mógłbyś? Szybko.
To nie...
- Dziękuję. - Proszę.
- Świetnie. Dziękuję. - Tak dobrze?
Bądźcie sobą.
Bądźcie naturalni. To telewizja, wszyscy was wspieramy...
Pani Klatt, proszę się nie bać, dać ujście emocjom. Okej?
Okej. Wchodzimy na żywo za pięć, cztery.
To tragiczna łamigłówka.
W studiu są z nami rodzice Wandy.
Panie i pani Klatt. Dziękuję, że z nami jesteście.
Carlotto, opowiesz nam o tym poranku?
RODZICE ZAGINIONEJ WANDY
Obudziłam się jak zwykle. Zrobiłam śniadanie dla Wandy i...
Czy to prawda, że się wtedy pokłóciłyście?
To nastolatka. Kłóciłyśmy się każdego ranka.
Jasne.
Jest też dziś z nami w studiu nadinspektorka Michelle Rauch.
Witamy.
GRUPA ZADANIOWA WANDA KLATT
Ta sprawa to prawdziwa zagadka. Co wiemy?
Wiemy, że Wanda wyjechała z domu na swojej vespie o 9.45.
Potem widziano ją w kawiarni
przy ulicy Głównej o 10.20...
- Tak. - ...gdzie znaleziono jej telefon.
Stamtąd pojechała na południe.
- Tak. - To ostatnie miejsce, gdzie ją widziano.
Zakładamy, że Wandę porwano wbrew jej woli?
To jest jedna możliwość,
ale w przypadku dziewczyny w jej wieku
możemy przyjąć, że odeszła sama.
Wanda nie zniknęłaby, nie mówiąc nam o tym.
- Póki nie będzie dowodu... - Została porwana.
- ...nie możemy wykluczyć... - Została porwana!
- ...że odeszła z własnej woli. - Porwana!
Dedo, wiemy, że szanse na znalezienie
zaginionej żywej po pierwszych stu dniach
spadają poniżej 10%.
Jak się z tym czujesz?
- Cóż... - A jak pan myśli?
Do dupy.
Carlotto, jeśli Wanda nas teraz ogląda,
co byś chciała jej powiedzieć?
Do kamery.
Powolne zbliżenie na matkę.
Wando,
jeśli mnie słyszysz, chcemy, byś wiedziała, że cię kochamy,
bardzo mocno. I tęsknimy.
I robimy wszystko, by cię znaleźć i sprowadzić do domu.
Jeśli jest gdzieś tam ktoś,
kto coś wie, cokolwiek,
nawet jeśli wydaje się to nieważne,
proszę, skontaktujcie się.
Nie wiecie, jak to jest stracić dziecko.
To straszne uczucie zdać sobie sprawę,
że osoba, którą miało się chronić, zaginęła,
bo nie udało ci się zapewnić jej bezpieczeństwa.
Przepraszam.
Nie... Co jeszcze można powiedzieć...
Co to znaczy?
Dalej.
Dalej?
Co jeszcze mam zrobić?
Zacząć krzyczeć i wariować?
Dobrze. Przejdźmy do...
Chce pan wiedzieć, jakie to uczucie? Naprawdę?
Wszyscy się na nas gapią, szepczą za plecami,
pokazują nas palcami jak dziwolągów.
To dla was dość emocji?
Daję im dość ujścia?
Hej! Mówię do ciebie.
Tak, do ciebie! Machasz rękami, jakbyś kierowała ruchem.
Chcesz więcej łez?
Więcej glutów?
Może zróbcie zbliżenie na moje worki pod oczami?
Uchwyćcie moją desperację.
No proszę. Bliżej.
Jeszcze bliżej.
Patrzcie na biedną, wycieńczoną matkę zaginionej dziewczyny.
Czyż nie wygląda okropnie?
Pieprzyć to, mam dość.
Mam dość!
- Proszę się uspokoić. - Ja nie...
- Wciąż mamy... - Przestańcie!
Przestań mnie filmować!
Odpieprzcie się wszyscy!
Przestańcie!
Przestań mnie filmować!
Nic nie mów.
Nic nie powiedziałem!
Wiedziałam, że to zły pomysł.
Wyglądałam jak wariatka!
- Nie. - W telewizji.
To dobrze się złościć...
To pokazuje, że cierpisz.
Chcemy współczucia ludzi.
Nie chcę więcej współczucia. Chcę wyników.
Wiem.
To dlaczego nic nie robimy?
Robimy coś!
Co? Rozwieszamy ulotki? Zapalamy świeczki?
Zostajemy przemaglowani przez tego gnoma, Petera Gensweina?
Nie mieszaj w to Petera Gensweina!
Niestrudzenie służy ludziom.
Ona żyje, prawda?
Tak.
Ona wciąż żyje.
Nie mogę spać. Myśli kłębią mi się w głowie.
JA I DZIADEK
Tęsknię za tobą, córeczko.
Pilnuj jej, tato,
bo nie mogę jej stracić.
Dedo!
Co się stało?
Znaleźli coś.
Pani występ wczoraj wywołał poruszenie.
Ale nie wyprzedzajmy faktów.
Telewizja przyciąga oszołomów.
Tak, nie wątpię.
Jeden twierdzi, że zniknięcie Wandy
jest powiązane z kultem satanistycznych pedofili.
Nazwał naszą recepcję „marionetką państwa”.
Jeden trop wygląda obiecująco.
Schellenberg.
Nie możemy być pewni, że to koszulka Wandy...
Tu!
Należy do niej.
Te czerwone ślady. Sok z grantu.
Próbuję zmusić Dedo, by go pił na ciśnienie.
Jest cierpki.
Szklanka się przewróciła i wywiązała się afera,
bo kilka kropli spadło na koszulkę Wandy.
Rozpoznałabym te ślady we śnie,
bo czyściłam je przez godzinę.
Gdzie ją znaleźliście?
W sklepie o nazwie Druga szansa.
Właściciel twierdzi, że wrzucono ją do kosza na ubrania
- w ciągu ostatnich 30 dni... - Chwila.
Mówi pan, że koszulkę Wandy wrzucono do kosza w sklepie
w Sundersheim w ciągu ostatnich 30 dni?
Dedo, ona wciąż tu jest.
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Musimy przeszukać domy w okolicy.
Sprawdzamy nagrania monitoringu.
Policjanci chodzą od drzwi do drzwi...
Od drzwi do drzwi? A co to pomoże?
„Przepraszam, nie porwał pan nastolatki?”
„Tak. Jest w piwnicy. Chce pan ją uwolnić?”
Ma rację. Nie powinniśmy wejść
i przeszukać domów?
Nie można przeszukać domu bez prawdopodobnej przyczyny.
To jest prawdopodobna przyczyna!
Gdy szuka pani igły w stogu siana,
nie używa pani dmuchawy do liści, tylko pęsety.
O czym pani mówi?
Pani Klatt...
PRZESTĘPCA KRADZIEŻ
...zapewniam, że robimy wszystko, co w naszej mocy,
by znaleźć Wandę.
Przyglądamy się kilku podejrzanym.
A co my mamy robić?
To są dobre wieści.
DOMINIK BARTELS ULICA KLAUDIUSZA 37
To pierwszy porządny trop.
Więc teraz potrzebujemy,
byście pozwolili nam wykonywać naszą pracę.
Jeśli ona myśli, że będę siedzieć i czekać, to się grubo myli.
Mam dość czekania.
Dominik Bartels. Ulica Klaudiusza 37.
Co?
Długopis. Daj mi długopis.
- Dominik Bartels. Ulica Klaudiusza 37. - O czym ty mówisz?
Dominik Bartels. Ulica Klaudiusza 37.
Widziałem akta.
To jeden z podejrzanych.
Podejrzany.
Rozumiem.
Okej.
To co robimy?
Nie wiem.
Jedziemy tam?
I co zrobimy, jak tam dotrzemy?
Nie wiem.
To obok sklepu, gdzie kupiłaś świecę,
która pachniała jak ciocia Margaret.
Ulica Klaudiusza.
Uważasz, że powinniśmy się rozejrzeć?
Nie.
A ty uważasz, że powinniśmy się rozejrzeć?
Myślę,
że możemy po prostu...
- tamtędy przejechać? - Pewnie.
Nie zrobimy nic, co zaszkodzi śledztwu.
- Oczywiście, że nie. - Pewnie.
Przejechanie obok nie zaszkodzi?
- Sądzę, że nie. - To nawet lepiej.
- Bo... - Bo...
przyjrzymy mu się przed policją.
Bo jeśli przetrzymuje Wandę, to policja go wystraszy.
Słuszna uwaga.
A wtedy Bóg wie, co zrobi.
Tak. Nie chcemy, by spanikował.
Byłoby naprawdę źle.
Tylko rzucimy okiem.
Właśnie. Rach, ciach.
Przecież to nie zaszkodzi.
- Tylko zerkniemy. - Właśnie.
Dedo.
Ona wciąż tu jest.
Cały czas tu była.
Tuż pod naszym nosem.
Ona może być wszędzie, Dedo.
To może być każdy.
- To tutaj, tak? - Tak.
Ale ruina.
Hej, co robisz?
Tylko się rozglądam.
Nie oglądałaś seriali o gliniarzach?
Nie możesz pójść i zadzwonić do drzwi.
Sama mówiłaś. Nie chcemy go spłoszyć, jeśli ma Wandę.
- Racja. - Musimy się przyczaić.
Może kupić pączki?
Co to?
Znalazłam w pokoju Wandy.
Musiała je wyjąć z jednego z albumów.
Mogę zobaczyć?
Mój Boże.
Jakby to było wieki temu.
I dopiero co wczoraj.
Spójrz na ten uśmiech.
O rety. Ale ten czas leci.
Dedo.
Kryj się.
Niżej. Muszę być niżej.
To on.
Wygląda jak koleś, który trzyma nastolatkę w piwnicy.
Tak.
Chrzanić to, idę tam.
A co z obserwowaniem?
Obserwuj dalej, a jeśli wróci, zatrąb dwa razy.
Jesteśmy drużyną, jasne? Jak Turner i Hooch.
Chwila. Jeden nie jest psem?
O Boże.
Nie.
Sprawdzę z tyłu.
Nie. Wracaj.
Boże.
O Boże.
Wanda!
Wanda, jesteś tam?
Co tam chowasz, gnoju?
Wanda?
Jesteś tu?
O cholera! O nie!
Nie!
O nie. O cholera.
Carlotta?
Dedo!
Carlotta, co ty wyprawiasz?
- Skąd wiedziałeś, że tu jestem? - Słyszałem krzyk.
Całe miasto wie, że tu jesteś.
- Schrzaniłam. - Daj mi rękę.
Wyciągnij mnie.
- Ciągnij! - Ciągnę!
Co to było?
Coś mnie ugryzło.
Jak to cię ugryzło?
Dlaczego krzyczysz?
Zabierz go!
- Jak? - Złap go!
Nie złapię węża!
Złap tego cholernego węża!
O Boże!
Nie ruszaj się!
Co teraz?
- Co teraz? - Wyrzuć go?
- Gdzie? - No odrzuć! Czekaj! Nie!
Weźmy go ze sobą. Jeśli jest jadowity,
będą wiedzieli, jaki wąż mnie ugryzł.
Nie będę trzymał jadowitego węża całą drogę do szpitala.
Nie ma mowy!
Ja...
Chcieliśmy...
Straty w piwnicy pana Bartelsa są szacowane
na pomiędzy 15 a 20 tysięcy euro.
Nie wspominając o traumie spowodowanej wężom.
I sąsiedzie, który znalazł kobrę w toalecie.
Pani Rauch, ja...
Na szczęście dla włamywaczy
ponad połowa węży była tam trzymana nielegalnie
i pan Bartels nie będzie mógł wnieść oskarżenia.
Wiem, że przez ostatnie miesiące żyjecie w ogromnym stresie.
I z tego powodu uznam to
za błąd w ocenie sytuacji.
- Dziękujemy... - Ale jeśli będziecie
bruździć w moim śledztwie,
kopnę was w dupę tak mocno, że mój but utknie wam w gardle.
Czy wyrażam się jasno?
A teraz sugeruję, byście sprawdzili, jak się ma drugie dziecko.
Cześć.
Twoją matkę ugryzł wąż, ale nic jej nie jest.
Spoko.
- Możemy porozmawiać? - Nie teraz...
Nie chcę słyszeć:
„A nie mówiłem”
albo „Oszalałaś”,
albo „Weź się w garść”, bo wiem o tym. Wiem...
Muszę ci coś pokazać.
KOSZ NA UBRANIA
Co to jest?
Plan.
Tata powtarzał, że kluczem do bycia obserwatorem ptaków jest cierpliwość
i wytrwałość.
Nauczenie się wszystkiego o środowisku i zwyczajach, nie?
- Okej. - Tak.
Jutro jest dzień 70.
Peter Genswein powiedział, że szanse spadają
po pierwszych stu dniach, tak?
To znaczy, że mamy cztery tygodnie.
To jest kosz na ubrania.
Potrzymasz to?
Tutaj. Tak.
W tej okolicy są 62 domki jednorodzinne,
42 bliźniaki i 12 apartamentowców.
Dokończysz koło?
Pomyślałem, że jeśli ktoś chce porwać tak głośną osobę jak nasza córka,
nie zabierze jej tutaj, bo ściany są jak z kartonu.
A do tego kamery, sąsiedzi, dozorcy.
Skupmy się na domkach jednorodzinnych.
A myślałam, że masz mnie za wariatkę.
Mam, ale wiem, jaka jesteś uparta
i wiem, że nie mogłabyś spojrzeć sobie w oczy,
gdybyśmy nie zrobili wszystkiego.
Ale ja się zajmę kolejnym domem,
bo jesteś beznadziejną włamywaczką.
Tak. Trzydzieści dni.
Przeszukamy każdy dom, aż ją znajdziemy.
Za wszelką cenę.
Cena, jaką przyjdzie im zapłacić, zmieni życie Klattów na zawsze.
Bo nie każdy wyjdzie z tego żywy.
NA PODSTAWIE OPOWIEŚCI ZOLTANA SPIRANDELLIEGO
Napisy: Agnieszka Otawska