Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
จักรวาลนั้นแสนกว้างใหญ่
ในหนึ่งจักรวาล จะมีกาแล็กซีอยู่สองล้านล้านกาแล็กซี
และในหนึ่งกาแล็กซี
จะมีดาวอีกแสนล้านดวง
- อัตราการเกิดสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงหนึ่ง... - เย่ เยส
คือหนึ่งต่อหนึ่งพันล้าน...
นักเรียนมัธยมปัญญาสุภาพ
ขึ้นรถเลยค่ะ
เชิญ
เป็นไงบ้างวันนี้สนุกไหม
หกทับแปดคันนี้เลยค่ะ
กลับโรงเรียนของเรากันทุกคน
ใครที่แอบจู๋จี๋กัน หมดเวลาแล้วนะ
(การประกวดเรื่องสั้น 2023)
โจ มึงลืมของ
นานมาแล้ว แสนนาน
ที่เรานั้นอยู่ร่วมกัน
ร่วมใช้เวลา
สวยงาม แสนสวยงาม
ฉันยังเก็บไว้อยู่ข้างใน
ไม่ให้หายไป
พวกกูจะไม่มีวันลืมมึงเลย
ไอ้เจมส์
- โจ - โจมึงโจ
โจ...
ขอเสียงปรบมือให้กับตัวแทนนางนพมาศทั้งแปดคน
ในรอบความสามารถพิเศษค่า
ตอบว่า "ยู"
- เฮ้ย - ยู
เฮ่ โย่ ว่าไง
กูแร็ปสดไม่ได้แร็ปจด
สวัสดีค่ะเพื่อนๆ
ความสามารถพิเศษของเราคือ
เล่นเปียโน กับถักเปียค่ะ
วันนี้เราก็เลยจะมาโชว์ถักเปียให้ทุกคนดูกันค่ะ
- หลิวๆ - หลิวๆ
เอ้า พวกเราก็สนุกกันมาพอสมควรแล้วนะ
ถึงเวลานี้ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน
ช่วยกันเก็บขยะ คนละไม้คนละมือนะครับ ให้เกลี้ยงเลย
เสียใจด้วยว่ะโจ
ผ่านไปอาทิตย์เดียว คนเขาก็ลืมมึงกันหมดแล้ว
(โจ อุไรฤทธิ์)
ลองไปส่องไอจีเขา...
ขอโทษค่ะ
- ใครวะ - ไม่รู้จัก มึงเคยเห็นไหมน่ะ
จะไปเคยเห็นได้ไง อยู่แต่กับมึงเนี่ย
แล้วแม่งชื่ออะไรวะ
กูเป้ แฟนเมจิเว้ยไอ้สัตว์
มึงจะเอายังไง
มึงจะเอาอีกเปล่า
- เป็นเหี้ยไร - มึงเหี้ยกับกูก่อน
บี๋พอแล้ว
ไอ้สัตว์นี่ โอ๊ย
เป้ พอเหอะ
กูกับมึงเลิกกันไปตั้งนานแล้วนะเว้ย จะยื้ออะไรนักหนาวะ
ก็กูยังไม่รู้ว่ามึงเลิกกับกูทําไม
ก็มึงมันน่ารําคาญไง
- เฮ้ย - ที่มึงไม่มีเพื่อนคบอะ
ก็เพราะว่าเสื้อมึงเหม็น เหม็นเหมือนอ้วกเลยเว้ย
กูตั้งฉายาให้มึงใหม่ดีกว่า
ไอ้เป้เสื้อเหม็น
มึงกลับบ้านไปให้พ่อมึงซักเสื้อเหอะ
ไอ้เหี้ย
เหี้ย ใจเย็นๆ ก่อนนะ
เดี๋ยว เดี๋ยวมันก็หาย
ขอโทษ...
(นายปรม รัตนเศรษถาวรถูกไล่ออก มีผลทันที)
เป้
ม.หก เทอมสุดท้าย
ป๊าฝากน้าเชิดชัย ให้มึงเข้าไปโรงเรียนเขาได้แล้วนะ
งั้นแปลว่าเป้จะได้เสื้อนักเรียนใหม่แล้วใช่ไหมป๊า
แล้วเมื่อไหร่ป๊าจะทําโรงตากผ้า
เดี๋ยวเสื้อโรงเรียนใหม่มันก็เหม็นอีก
มึงกลัวเสื้อมึงเหม็นมากใช่ไหม
มึงรังเกียจงานที่บ้านมากใช่ไหม
มึงไม่ต้องห่วงนะ
ถ้ามึงจบม.หก แล้วสอบไม่ติดมหาลัยเนี่ย
มึงเตรียมตัวเลย มาทํางานกับกูที่โรงแป้งเนี่ยแหละ
สวัสดีม.หกทับแปดทุกคน
เทอมสุดท้ายของเราในวันนี้เนี่ย เรามีเพื่อนมาเรียนด้วยนะ เป็นเพื่อนใหม่
แนะนําตัวได้เลยค่ะ
ปรม รัตนเศรษถาวรครับ
ชื่อเล่นชื่อว่า...
เป้ครับ
- เพื่อนชื่อเล่นชื่อว่า... - เป้
- ชื่อจริง ปร... - มะ
- ปร... - มะ
- รัตนเศรษถา... - วร
โอเค เป้ไปนั่งตรงนั้นแล้วกัน
เทอมนี้เพื่อนคนนั้นเขาไม่ได้มาเรียนน่ะ
เดี๋ยวครูกลับมานะ
โปรเจกเตอร์มันพัง หาคนมาซ่อมแป๊บ
รู้เปล่า
นักวิทยาศาสตร์บอกว่า
คนเรา จะจําเพื่อนได้ทั้งหมด 150 คนเว้ย
และเพื่อนใหม่ที่เพิ่งได้เจอ
ก็จะเข้ามาแทนที่ใน 150 คนนั้น
มึงพูดอยู่กับกูเหรอวะ
ก็เออดิวะ
นี่กูพยายาม...
ผูกมิตรกับมึงอยู่ไง
กูจะบอกว่า
ตอนนี้ มึงคือเพื่อนหมายเลข 150 ของกูเว้ย
เพราะมึงคือมนุษย์คนล่าสุดที่กูเพิ่งรู้จัก
กูโจ
มึงเป้ใช่เปล่า
อือ
เออเป้
ทําไมมึงย้ายมาตอนนี้วะ
มึงโดนไล่ออกมาเหรอ
- เรื่องอะไรวะ - เฮ้ย
เชี่ย
คือ มึงไม่ต้องตีสนิทกับกูมากได้เปล่า
คือกูมาอยู่ไม่ถึงปี
เดี๋ยวเรียนจบไป
ชาตินี้มึงก็ไม่เห็นหน้ากูอีกแล้วเว้ย
(หลับให้สบายนะโจ)
สวัสดีน้องๆ ทุกคนนะครับ
พี่ชื่อพี่อะตอมนะครับ มาจากคณะนิเทศ
วันนี้พี่มีทางลัดในการเข้ามหาวิทยาลัยมาบอก
โครงการประกวดภาพยนตร์สั้น
ในหัวข้อ "ซาบซึ้งกินใจ" นะฮะ
ใครที่ทําได้สิบอันดับแรก
จะได้สิทธิ์เข้าเรียนที่คณะของพี่
โดยไม่ต้องใช้คะแนนสอบเลยครับ
เขารักเธอเท่าไร ฉันรักเธอมากกว่า
- ไม่รู้ว่าเท่าไร - เด็กสมัยนี้เขารู้หมดแล้ว
- บัตไอเลิฟยูมอร์ - เขาอยากจะเป็นอะไร อยากทําอะไร
- ดูสิเขาเป็นตัวเองหมดเลย เห็นไหม - เขาให้เท่าไร
- ไม่ต้องไปแนะอะไรเขามาก - จะให้มากกว่านั้น
- อยากจะท้า - มั่นใจในตัวเอง
- มีใครให้มากกว่าฉัน - พูดต่อไป
- วัดกันเลยฉันคงไม่แพ้ - อย่าหงอ ฮึบ
ซาบซึ้งกินใจ
ไม่ต้องใช้คะแนนสอบเลยเหรอพี่
ไม่ต้องใช้คะแนนสอบเลยครับผม
แค่ทําหนังสั้นเองฮะ
เอ่อ แล้วก็น้อง น้อง...
เป้ครับ เป้
น้องเป้ครับ
เอางี้ อย่างปีที่แล้วเนี่ย เขาสมัครกันมา 40 คนเนี่ย
เขารับสิบคนเลยนะ
หนึ่งใน 40 เหรอวะ
เป้ มึงอยู่ม.อะไรแล้วเนี่ย
หนึ่งในสี่ครับเป้
หนึ่งในสี่เหรอ
- หนึ่งในสี่ครับเป้ - โอ้โฮ
เออ มึงอย่าไปเรียนเลย อะไรที่มันใช้คณิตน่ะไอ้เหี้ย
คือ เอ่อ...
เอางี้เป้ คือ
น้องเป้ถือว่าเหมาะมากๆ
กับการที่ไม่ต้องใช้คะแนนสอบอะไรเลยนะ
ทําหนังสั้นดีกว่า
- คือถ้ามึงอยากจะทําหนัง - อือฮึ
อันดับแรกที่มึงต้องมี
สตอรี่
ดูหน้ามึงงง หน้าแบบคิดอะไรไม่ออก
คือสตอรี่คือเรื่องเล่า เป้
มึงต้องมีเรื่องเล่า เอ่อ
เอางี้ กูยกตัวอย่าง ปีที่แล้ว
ไอ้ที่แข่งกันนะ คนที่ชนะ
ทําเรื่องอาม่าที่เสียไป
เนื้อเรื่องไม่มีเหี้ยอะไรเลย แต่ซึ้งฉิบหาย
เพราะอะไรเป้
เพราะแม่งเป็นเรื่องจริงไงเป้
คนแม่งดูกันน้ําตาเล็ดน้ําตาไหล
คือประเด็นมันอยู่ตรงนี้แหละ ถ้าสมมติว่ามึงมีเรื่องจริงของคนที่มึงสนิทๆ น่ะ
ที่มันซึ้งๆ น่ะ
เฮ้ย มึงเล่าเรื่องดีๆ ซึ้งๆ เกี่ยวกับไอ้โจให้กูฟังหน่อยดิ
เรื่องดีๆ ของไอ้โจเหรอวะ
งั้นกูขอนึกแป๊บหนึ่ง
อ๋อ เราชอบที่ไอ้โจมันชื่อโจเว้ย
แล้วคือแบบทั้งชื่อจริงชื่อเล่นมันก็เหมือนกันเลยอะ
- คือเราว่าดูมันมีเอกลักษณ์ดีนะเว้ย - เออ ใช่
เออ ไอ้โจมันเป็นเซียนการ์ตูน
มันมาคุยกับพวกกูประจํา
มันเคยบอกว่า เกาะสุดท้ายในเรื่องวันพีซ คือดวงจันทร์เว้ย
เชี่ย
จินตนาการแม่งล้ําเลิศสัตว์
อือ เรื่องดีๆ ของไอ้โจเหรอ
ผอ.เชิดชัยก็เคยให้พวกกูทําคอนเทนต์นี้เหมือนกัน
แม่งให้มึงทําเหมือนกันใช่เปล่า
กูขอเล่าให้ฟังเลยแล้วกัน คือ...
กูทําเรื่องขอไอแมคมาแบบสามสี่ปีแล้ว
กูทํางานรับใช้แม่งเหมือนทาส
ตอนนี้กูยังไม่ได้สักเครื่องเลย
กูไม่ไหวแล้ว กูไม่ได้อยากรู้เรื่องพวกมึง
ไอ้โจมันมีข้อดี...
พวกกูเหมือนเป็นควาย
ตอนนี้มันกําลังมองมึงเป็นควาย มึงนึกออกเปล่า
เมมกูเต็มแล้วไอ้สัตว์
เป้ ปรม รัตนเศรษถาวร
เธอเคยไปห้องสมุดบ้างหรือยัง
ถ้าเธออยากได้ข้อมูลเพื่อน
ทําไมไม่ไปที่ห้องสมุด แล้วไปหาในหนังสือที่เรียกว่า "อนุสรณ์รุ่น"
ในนั้นมีหมดเลยนะ ชื่อพ่อ ชื่อแม่
แบบ เผาวัดไหนอะไรอย่างนี้ ลองไปหาดูก่อน หาได้เลย จําได้แน่ๆ
ห้องสมุดอยู่ตรงนี้
(โรงเรียนมัธยมปัญญาสุภาพ)
(วันเกิด เฟซบุ๊ก: โจ อุไรฤทธิ์ ไอจี: โจโจ้608)
เฮ้ย มึงชอบวงดนตรีวงอะไรวะ
ระหว่างไข่ดาวสุกกับไม่สุก
มึงชอบกินแบบไหนวะ
ไอ้เป้
มึงชอบกินไส้กรอกจู๋หมาเปล่า
มึงว่าวันพีซจะจบตอนเราอายุเท่าไรวะ
ถ้าให้เลือกระหว่างภูเขากับทะเล
มึงชอบไปที่ไหนมากกว่ากันวะ
ไอ้เหี้ย
แม่งต้องไม่นับว่าเป็นสตอรี่แน่ๆ
อ้อ กูพอนึกออกแล้ว
ไอ้โจมันเกิดวันเดียวกันกับกูเว้ย วันที่ 7 สิงหา
แล้วแม่งมีพี่สาวหนึ่งคนด้วยเว้ย
บ้านมันอยู่แถวมีนบุรี
และก็ที่บ้านเหมือนจะขายอุปกรณ์เครื่องเขียน
แต่เหมือนมันมีปัญหาเรื่องเงิน
มึง แต่มันเป็นคนดีนะเว้ย
มันเคยให้กูยืมปากกาครั้งหนึ่ง
เราว่าโจเป็นคนที่เสื้อเรียบทุกวันเลย
เหี้ย
นี่กูไม่มีจินตนาการไรเลยเหรอวะ
เชี่ย
จินตนาการแม่งล้ําเลิศสัตว์
ถึงว่าแม่งเขียนเรื่องสั้นส่งประกวดด้วย
เฮ้ย จริงเหรอ
แล้วเกี่ยวกับอะไรวะ
ไม่รู้ว่ะ
แต่เหมือนจะชนะได้เงินตั้งแสนหนึ่ง
โถ่ ไอ้ควาย
มันโดนตัดสิทธิ์แล้วมึง เพราะเรื่องที่มันตายเนี่ยแหละ
แล้วมึงด่ากูทําไม
แล้วมึงตบกูทําไม
ก็มึงด่ากู
(เจ)
โจ มึงลืมของ
เฮ้ย แต่กูอยากลองอ่านนะเว้ย
มึงคิดว่าเคยมีใครได้อ่านเปล่า
ในจักรวาลอันกว้างใหญ่นี้
ประกอบไปด้วยหลายกาแล็กซี
แต่ละกาแล็กซีประกอบไปด้วย ดวงดาวหลายล้านดวง
เด็กหนุ่มชื่อโจ ชอบมองขึ้นไปบนฟ้า
และคิดเสมอว่า ในหมู่ดวงดาวมากมายขนาดนี้
อาจมีดาวที่เหมือนกับโลกอยู่ก็เป็นได้
ในที่สุด
เขาก็มองเห็นว่า มีดาวที่เหมือนกับโลกอยู่จริงๆ
ที่สําคัญ
ในดาวเหล่านั้น
เขายังมองเห็นตัวเองในแบบต่างๆ อีกด้วย
- หนึ่ง สอง สาม - หนึ่ง สอง สาม
เขาได้เห็นดาว
ที่ตัวเขาโตไปเป็นนักกีฬาระดับโลก
ขึ้นไปเนี่ย
เป็นนักบินอวกาศ
มีดาวที่เขาได้เป็นสุดยอดสายลับ
มีดาวดวงหนึ่ง แปลกมาก
- โอ้โฮ - ก็ได้เยอะ...
เขาคือคนที่โง่ที่สุดในดาวดวงนั้น
แต่ดันมีแต่คนรักเขาเต็มไปหมด
เด็กหนุ่มรู้แล้วว่า
ตัวเขาในดาวดวงอื่น เป็นคนที่พิเศษมาก
ต่างจากตัวเขาเองบนโลกใบนี้
ที่เป็นเพียงคนธรรมดา
ชีวิตของเขาคงไม่มีวันสดใสเท่าดวงดาว
ชีวิตของเขา เป็นแค่แสงจากดอกไม้ไฟ
เด็กหนุ่มจึงเลิกมองท้องฟ้า และคิดได้ว่า
ก่อนที่ดอกไม้ไฟจะดับลง
เขาจะพยายาม เปล่งแสงให้คนใกล้ตัวมีรอยยิ้ม
เมื่อโจจากดาวดวงอื่นมองกลับมา
จะได้เห็นว่า โจในโลกใบนี้
ก็เป็นคนที่พิเศษเหมือนกัน
สตอรี่
- ฮัลโหล พี่อะตอมครับ - ฮะ
ผมได้สตอรี่แล้วนะครับพี่
- เอ้อ - เดี๋ยวผมส่งไปให้อ่านเลย
โอ๊ย สุดยอดเลยจารย์
กูนี่ดูคนไม่ผิดจริงๆ
มึงคือเพชรเม็ดงาม เม็ดถัดไปของวงการภาพยนตร์
"ได้กูสัตว์ๆ" ว่ะ
เป้ห้องแปด ที่เพิ่งย้ายมาใหม่เปล่า
อือ
- เราชื่อโบเก้นะ อยู่ห้องหนึ่ง - อือ
ได้ยินว่า
แกจะทําหนังสั้นให้โจใช่เปล่า
เอ่อ ใช่
รู้มาจากไหนอะ
ก็วันก่อนไง เห็นที่แกไปสัมภาษณ์คนอื่นน่ะ
โทษนะ
ทําไมแกถึงจะทําเรื่องโจเหรอ
อ๋อ ก็ไอ้โจมันเป็นเพื่อนสนิทเราไง
เอ่อ ตอน...
มันตาย เราก็เลยอยากทําไรเพื่อมัน
เอางี้
ให้ช่วยเปล่า
เราถ่ายหนังได้นะเว้ย
คือแม่เป็นตากล้อง
ที่บ้านมีอุปกรณ์กล้องครบเลย
นี่ เอาไปดูดิ
เชี่ย ดีอะ
แต่เป้เพิ่งย้ายมาเดือนเดียวไม่ใช่เหรอ
ไปสนิทกับโจตอนไหนวะ
เฮ้ยคือ ไม่ได้จะเสือกนะเว้ย
คือแม่เป็นตากล้อง แต่พ่อเป็นตํารวจ
ก็เลยติดถามนิสัยถามซอกแซกมาบ้าง
เราเป็นเพื่อนสนิทกับมันน่ะ ที่โรงเรียนเก่า...
เอ่อ สมัยม.ต้น
แล้วก็ เนี่ย ก็นั่งข้างกันตั้งแต่ม.หนึ่งเลย
ก็เลยสนิทกัน
แต่คนที่นั่งข้างโจตอนม.ต้นน่ะ...
คือกูนะ
ฮะ
หัวเราะเหี้ยอะไรวะ
โกหกทําไมเหรอ
เอ่อ โบเก้เนอะ
ยินดีที่ได้รู้จัก
ไว้เจอกัน
นี่ใช่เปล่า เหตุผลจริงๆ ที่มึงจะทําหนัง
มึงไม่ได้ทําหนังเพื่อระลึกถึงโจ
แต่มึงจะเอาเรื่องที่โจตาย มาใช้ทําหนังเข้ามหาลัย
มึงแม่งกล้าเนอะ
มึงไม่ได้สนิทกับเขา มึงมีสิทธิ์อะไรทําวะ
ถามจริงมึงรู้เรื่องโจดีแค่ไหน
ขอเชิญนายปรม หกทับแปด มารายงานตัวที่ห้องปกครองเวลานี้
เอ่อ เราขอตัวก่อนนะ
พอดีโดนเรียก น่าจะสําคัญ
ดีนะครับที่เราได้มาคุยกันวันนี้น่ะ
อ้าว ปรม
- พระเอกของเรา - สวัสดีครับ
นั่งก่อนๆ
นี่คือ
คุณแม่ของโจนะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีจ้ะ
ขอบคุณมากเลยนะ
น้าดีใจมากเลยที่มีเพื่อนคิดถึงโจ
น้ารวบรวมรูปของโจมาด้วย
เผื่อเป้จะได้ใช้นะ
ขอบคุณครับ
และที่สําคัญ
น้าอยากจะสมทบทุนช่วยเป้ทําหนังสั้นด้วย
ห้าหมื่นบาท
ห้าหมื่น
แต่เงินก้อนนี้มัน...
มันเป็นเงินจากประกันชีวิตของโจ
ประกัน...
น้าคุยกับพี่เจน พี่สาวโจแล้วว่า...
อยากจะใช้เงินก้อนนี้ทําอะไรให้โจ
เธอร้อนเหรอ
ไม่เป็นไรดีกว่าครับผม คือผมไม่ต้องการ...
ตั้งแต่โจเสียไป...
น้าไม่กล้าใช้เงินนี้
น้าไม่กล้าจริงๆ
ไม่รู้นะว่าหนังสั้นทํายังไง
แต่ดีใจนะ ที่มีเพื่อนจะทําหนังสั้นให้โจ
ขอบคุณมากๆ
นายปรม หกทับแปด
ผู้มีความสามารถในการทําหนัง
จะมาทําหนังสั้น
เพื่อเป็นที่ระลึกถึง
โจ เพื่อนของเราผู้จากไป
ขอให้ทุกตั้งหน้าตั้งตารอชมหนังสั้น
ที่จะฉายในวันปัจฉิมนี้
และ คุณแม่ของโจ
ก็ได้มอบเงินสนับสนุนจํานวนห้าหมื่นบาทมาด้วยนะ
มึงไม่หยุดใช่เปล่า
นี่มึงกะเอาดังเลยใช่เปล่า
ไม่เพียงแต่เท่านั้น
ผอ.เชิดชัยได้สั่งไอแมคตัวท็อปเครื่องใหม่
เพื่อมาใช้ในงานนี้ด้วย
กูให้โอกาสมึงขึ้นไปบอกทุกคน
ว่ามึงจะไม่ทําหนังเรื่องนี้แล้ว
ไม่งั้นกูแฉมึงแน่
และต่อไปนี้
ก็ขอเชิญนายปรม
ขึ้นมากล่าวอะไรให้เพื่อนฟังสักนิดหนึ่งครับ
มา ปรม เชิญ
ถ้ามึงสอบเข้ามหาลัยด้วยตัวเองไม่ได้
จบม.หก มึงต้องเริ่มทํางานที่โรงแป้งกับกู
ผมมีความจริงที่จะมาบอกครับ
ที่จริง...
หนังสั้นที่ผมจะทํา...
สร้างจากสิ่งสุดท้ายที่โจเขียนทิ้งไว้ครับ
ทุกคนน่าจะเคยได้ยิน
เรื่องสั้นของโจที่ชนะประกวด
แต่โดนตัดสิทธิ์อย่างไม่เป็นธรรมใช่ไหมครับ
น่าสงสารว่ะ
แค่ตายก็ซวยพออยู่แล้ว
ชีวิตและความฝันที่เขียนทิ้งไว้
ยังถูกเขี่ยทิ้งอย่างไร้ค่าอีก
เรื่องที่ไม่มีใครเคยได้อ่าน
แต่ผมที่เป็นเพื่อนสนิท
ได้อ่านครับ
เพราะฉะนั้นสิ่งสุดท้ายที่โจเขียนทิ้งไว้
ผมจะทําให้มันมีความหมาย
ผมจะทํามันออกมาเป็นหนังสั้น
และโจจะต้อง อยู่ในใจพวกเราตลอดไป ทุกคนเลย
ทุกคน
เพราะว่าสิ่งที่ผมรักที่สุดในโลก
มีอยู่สองอย่าง
คือเพื่อน
และภาพยนตร์เว้ย
เพื่อนและภาพยนตร์เว้ย
เบียวฉิบหาย
แต่ได้กู
เราเสนอให้เปิดรับบริจาคทํากิจกรรมเพื่อโจ
ให้เราไม่ลืมเพื่อนคนนี้ตลอดไป
- ทําเพื่อโจ - ทําเพื่อโจ
- ทําเพื่อโจๆ - ทําเพื่อโจๆ
อะไรนะ
กูจะไปบอกแม่โจ
- เย่ - เย่
- เอ้า โบเก้ - แม่โจ สวัสดีค่ะ
- คือหนูมีเรื่องสําคัญที่จะต้องบอกแม่ - เอ้า เป้
แม่ คือไอ้เป้มัน...
แม่โจครับ
ผมตั้งใจจะเอาเงินมาคืนครับ
ขอ
แม่โจครับ
ที่จริง...
เอ้า หลิว
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีจ้ะ
เฮ้ย นี่มาทําอะไรกันน่ะ
แต่ดีเลย ไอ้เป้กําลังมีเรื่องสําคัญจะพูดพอดี
พวกเราเป็นตัวแทนมาคุยกับแม่โจ เกี่ยวกับกิจกรรมที่จะทําให้โจ
ก็เลยมีไลฟ์สดให้คนในโรงเรียนดูด้วย
แต่ว่าเมื่อกี้เหมือนได้ยินว่า เป้บอกว่าจะเอาเงินมาคืน นี่คือยังไงนะ
เป้ไม่ทําหนังให้โจแล้วใช่ไหมลูก
เงินไม่พอหรือเปล่า เดี๋ยวน้าหาเพิ่มให้ได้นะ
คือ...
คือผม...
คือ
เป้เอามาคืนสามหมื่นน่ะค่ะแม่
ใช้สองหมื่นก็พอค่ะ
อ๋อ
ใช่ครับผม
สองหมื่นก็พอครับ ผมบริหารเงินเก่งครับ
โถ ซื่อสัตย์จังลูก
นี่ห้องนอนโจนะลูก
พามาดู เผื่อช่วยอะไรเป้ได้
งั้น เป้กับโบเก้
ตามสบายเลยนะ
เอ่อ...
โบเก้
เอ่อ คือเรา...
มีเรื่องจะสารภาพ
อะไรอีกล่ะ
เราทําหนังสั้นไม่เป็นน่ะ
กูจะทําหนังให้โจด้วย
ให้มึงทําคนเดียว พังแน่
(ทําให้สําเร็จ)
ขอเสือกหน่อยนะโจ
ว่างๆ มึงชอบทําอะไรวะ
มึงมีความฝันหรืองานอดิเรกอะไรเปล่า
ชอบนั่งเงียบๆ
แบบไม่มีใครมาเสือกเรื่องชีวิตกูว่ะโจ
มึงอย่ากวนตีนกูดิ เอาดีๆ
อย่างกูเงี้ย กูชอบเล่นบาสเว้ย
กูฝันว่าวันหนึ่งน่ะ กูจะได้เป็นนักบาส
มึงอะ
เคยทําคลิป
เฮ้ย
- ขอดูบ้างดิ - ไม่
อะไรวะ
แล้วมึงมีแฟนเปล่า
ไม่มี
- แล้วคนที่ชอบล่ะ - เฮ้ย คือมึงต้องรู้ทุกเรื่อง...
กูมีคนหนึ่ง
ห้องสามเหรอวะ
คนไหน
คนที่เดาะบอลสูงที่สุด
โอเคครับ ห้องสามวันนี้พอแค่นี้
ถ้ากูได้เป็นแฟนเขา
มึงทําคลิปแต่งงานให้กูด้วยนะเว้ย
เราอยากให้ทุกคน
มาเขียนโพสต์อิตเกี่ยวกับเรื่องดีๆ ที่โจเคยทํากับเรา
หรือเรื่องอะไรก็ได้ที่เราอยากจะบอกกับโจ
แล้วพอถึงวันปัจฉิม
เราจะเอาโพสต์อิตพวกนี้
มาแเปล่าตกแต่งทางเข้า
เพื่อให้ทุกคนได้อ่านกัน
เป็นไง ไอ้โจมันเขียนไว้ซึ้งเนอะ
มึงมีปัญหาอะไรเปล่า
พอรับได้
งั้น
เรามารู้จักกับทีมงานเรากันเถอะ
กูไม่ช่วย
มึง กูก็ไม่รู้จัก
ไอ้โจ กูก็ไม่สนิท
- กูช่วยแล้วกูได้อะไร... - พวกมึงเอาไอแมคเครื่องใหม่ไปเลย
- ฉันรักเพื่อน - ฉันรักเพื่อน
- ฉันรักภาพยนตร์ - ฉันรักภาพยนตร์
เริ่มเลยเปล่า
กูจะบ้าตาย
เริ่มจากแบ่งหน้าที่กันก่อน
กูถ่ายได้ แม่คลอดกูกลางกองถ่าย
สิ่งแรกที่กูสัมผัสบนโลกนี้คือกล้องหนัง
เพราะฉะนั้น กูเป็นตากล้องเอง
มึงถ่ายทําไมวะ
นี่แม่งโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่ของชมรมกูเลยนะเว้ย
ขอถ่ายเป็นพอร์ตหน่อยดิ ได้เปล่าล่ะ
สาม สอง
กูรักในการเล่าเรื่องซับซ้อน พ่อกูชื่อคริสโตเฟอร์ โนแลน
ตอนกูเกิดอะ พ่อทําคลอดกูที่หน้าคอม
มึงกวนตีนกูเหรอ
กูตัดต่อเอง
แล้วมีใครทําเสียงได้เปล่า
ผมครับ
ผมเคยไปช่วยรุ่นพี่ที่มหาลัยอัดเสียงหนังมาครับ
เวลาผมถือไมค์บูมแล้ว เหมือนผมล่องหนได้เลยครับ
แต่ปกติเพื่อนในห้องก็ ไม่ค่อยเห็นหัวผมอยู่แล้วครับ
นักแสดงก็ไม่น่าจะเห็นผมนะครับ
งั้นน้องสองคนทําพร็อพได้เปล่า
- ได้ครับพี่ - เฮ้ย เดี๋ยวๆ
ญาติพวกมึงใคร หรือพวกมึงมี ความสามารถพิเศษอะไรบ้างเปล่า มีเปล่า
ขอโทษค่ะพี่
พวกหนูเป็นเพียงคนธรรมดา
ที่มีหัวใจรักภาพยนตร์ค่ะ
ภาพยนตร์จงเจริญว่ะป๊อบ
หนึ่ง สอง สาม
โอเค ครบ
เฮ้ย เดี๋ยว
แล้วกูล่ะ
- มึงเป็นผู้กํากับ - มึงเป็นผู้กํากับ
เฮ้ย ไอ้เป้มึง มึงทํามือกลมๆ ได้เปล่า
เหมือนมึงมองเลนส์น่ะ ฟีลแบบผู้กํากับน่ะ
มึงกวนส้นตีนกูแล้ว
มึง มึงเอาใหม่ดิ๊ เหมือน...
เร็วๆ ดิ๊ สักท่า
เออๆ แบบนี้แหละ
หนึ่ง สอง สาม
เฮ้ย เออแล้ว...
ใครจะเล่นเป็นไอ้โจวะ
ในพวกเราแม่ง ไม่มีใครหน้าเหมือนไอ้โจเลยนะเว้ย ใช่เปล่า
กูมีคนหนึ่ง
เฮ้ย เหรอ ใครวะ
มีปัตตาเลี่ยนเปล่า
นี่คือกูต้องตัดสกินเฮดจริงๆ ใช่เปล่า
อะไรวะเนี่ย
เพื่อไอแมค มา
ฉันรักเพื่อน
ฉันรักภาพยนตร์
ไอแมคๆ
เสด็จพ่อโนแลนแม่งต้องภูมิใจในตัวมึง
เชื่อใจกูได้เพื่อน
มึงหล่อแน่ไอ้สัตว์ หล่อกว่าโจอีก
ไอ้โจทําไมมึงต้องตัดสกินเฮดด้วยวะ
ต่อ ธนภพว่ะ เอาดิ
แต่กูว่ามันไม่เหมือนไอ้โจนะเนี่ย
งั้นเรื่องนี้เลือกถ่ายแบบไม่เห็นหน้าพระเอก
แล้วจับข้างหลัง
อ้าว
ดีมากพี่
โจ เพื่อนของเรา
ได้จากโลกนี้ไปแล้ว
แต่จักรวาลนี้มันกว้างใหญ่นัก
ยังมีดาวอีกหลายดวงที่เขายังมีชีวิตอยู่
ในดาวแต่ละดวง
เขาคือคนสุดยอดมาก
มีดาวที่เขาเป็นนักกีฬาระดับโลก
งั้นซีนนี้ เราทําเป็นซีนปิงปองเถอะ
ให้พระเอกตีปิงปองสามไม้ เห็นแวบเดียวจะได้รู้เลยว่าเก่ง
(โรงเรียนมัธยมปัญญาสุภาพ)
ป๊อบอาร์ท พวกมึงไปทําไม้ปิงปองมานะ
เอาให้ตียังไงลูกก็ไม่หลุด
จัดไปครับป๋า
แล้วก็เอาพวกนักปิงปองมาเล่นเป็นตัวประกอบ
แต่โรงเรียนเราไม่มีนักปิงปองนะพี่ โรงเรียนเรามีแต่นักมวย
ดี พี่เหมาหมดเลย
กล้อง สปีด
ซีนนักกีฬา เทคหนึ่ง
แอะ แอ็กชั่น
เยี่ยม
มีดาวที่เขาเป็นนักบินอวกาศ
เชี่ย อันนี้ทําไงวะ
เวทมนตร์ของหนังครับพี่
ดีๆ
มหัศจรรย์
มีดาวที่เขาเป็นสายลับ
กูว่าซีนนี้ทําล้อมิชชั่น อิมพอสซิเบิ้ล รู้จักกันทั่ว เข้าใจง่าย
โอ้โฮ โบเก้ หนังแม่งเก่าฉิบหาย
ทอม ครูซอ่ะ แก่กว่าพ่อมึงอีกมั้ง
- มึงรู้ไหมเนี่ยว่าเขาทําใหม่ทุกปี - เหรอ กี่ปีแล้ว
- ปีนี้ไงไอ้ควาย - นั่น ตอบไม่ได้ๆ กูว่าทําแบบเทเน็ทดีกว่า
มีฉากย้อนกลับด้วย โคตรเท่
มึงต่อยกับกูไหมไอ้สัตว์
ไอ้เป้มึงเป็นผู้กํากับ มึงเลือกเลย
มิชชั่น อิมพอสซิเบิ้ล กับ เทเน็ทอ่ะ
ผสมกัน
ไอ้เหี้ยมึงขําอะไร โคตรล้ําเลยไอ้สัตว์
กล้อง สปีด
แอ็กชั่น
- เฮ้ย - หือ
ถ้ากระดาษย้อนขึ้นน่ะ แม่งผิดกฎของเทเน็ทนะเว้ย
- ปกติคนแม่ง... - มึงช่างแม่งไปเหอะ
ตอนกูดูเทเน็ทกูก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนั่นแหละ
(ย้อนกลับ)
เชี่ย
เจ๋งว่ะ
พ่อครับ
ผมทําได้
มีดาวดวงหนึ่งที่แปลกมาก
เขาได้รับรางวัลคนที่โง่ที่สุดในดาวดวงนั้น
แต่มีคนเขารักเต็มไปหมด
ไม่มีใครอยากเสนออะไรเลยเหรอ
แล้ว ซีนนี้พี่เป้กะทําเป็นยังไงพี่
ซีนนี้เหรอ เอ่อ...
ซีนนี้ก็...
ก็แบบ
โจนั่งอยู่โรงเรียนคนเดียว ตอนเย็น
แล้วก็นั่งดูผลสอบศูนย์คะแนนที่...
มีคนติดสติ๊กเกอร์หัวใจให้
มึงว่าจริงๆ แล้วพี่เป้มันเก่งเปล่าวะ
"แล้วไม่ว่าจะเป็นโลกใบนี้ หรือดาวดวงไหน"
"เป้ เพื่อนไม่สนิท"
"จะอยู่เคียงข้างโจเสมอ"
ฉันคือสุนัขจากศตวรรษที่ 22
ฉันจะมาเป็นเพื่อนนายเอง โจ
ไงล่ะมึง เล่นเองกํากับเอง
พี่เป้แม่งของจริงเว้ย
คัต
พวกมึงเล่นให้ดูสนิทกว่านี้ได้เปล่า
มันดูห่างเหินไปว่ะ
เอาใหม่ รีเซ็ต
- เย่ - เย่
คัต
เอาแบบ เห็นแวบเดียวแล้วรู้เลยว่าซี้กันน่ะ
- เย่ - เย่
พวกมึงเล่นกับแบบชายแท้ได้เปล่า
เฮ้ย เหี้ย
โบเก้ เมื่อไหร่มึงจะคัตวะไอ้สัตว์
พวกมึงแม่งโตกันมายังไงวะ
ของสร้างสรรค์กว่านี้ได้เปล่า
ลองแบบซีรีส์วายไหมพี่ ผมว่า กําลังมาเลยนะ
- เฮ้ย - เฮ้ย กูว่าพอเหอะโบเก้
มันต้องมีสักเทคที่ได้สิวะ
เออ กูว่าอันแรกดีสุดละ
ไป ซีนต่อไปเลย
โบเก้
ไอ้สัตว์
เฮ้ย
จ่าครับๆ
ถ่ายทันแน่นะ ไม่ใช่ติดแต่ฝุ่นนะเว้ย
เออ มึงก็พูดไปเหอะ
มึงอย่ามาดูถูกเครื่องสองแรงม้ากูนะเว้ย
แอนด์ แอ็กชั่น
เหยด เหยดไอ้เป้มึงแม่งเท่เว้ย
กูจะทะยานไปข้างหน้ากับมึง
เฮ้ยๆ คัต หมาเข้า วัยรุ่น มึงไปดูหมาหน่อยดิ
ได้ค่ะป๋า
มานี่ๆ อยากเล่นหนังให้พี่โจเหรอ
เออไอ้เป้
กูว่าซีนปิงปองมึงเล่นเป็นโค้ชดีไหม
ให้กูเล่นเป็นไม้มั้ง
มึงเจอกู
กูเพื่อนโจโว้ย
มาเลย
เออ สมเป็นซีนในหนังมาก เป้เพื่อนรัก
ไอ้เหี้ยเป้
คัต
เหี้ย เป้ตายแล้ว
อีกเทคไหวเปล่า
โทษๆ เป็นไงบ้าง
มึงเล่นเป็นไม้ได้เก่งมากเลยว่ะ
- มึงยังอยู่เปล่าเนี่ย - เออมึงยังอยู่หรือเปล่า
- เป้ - ไอ้เป้
ไอ้เป้ เป้ เอ้า
ภาพยนตร์จงเจริญว่ะเพื่อน
โคตรหนักเลย หลังกูปวดเลยวันนั้นน่ะ
มึงไม่ให้นักมวยนวดให้วะไอ้เหี้ย
ไอ้เหี้ย
มา ซีนสุดท้ายแล้ว
คุยกัน
"ถึงชีวิตของโจจะไม่เหมือนดวงดาว
แต่เขาจะเป็นดอกไม้ไฟ
ที่เปล่งแสงให้คนใกล้ตัวมีรอยยิ้ม
เมื่อโจจากดาวดวงอื่นมองกลับมา
ก็จะเห็นว่า
โจในโลกใบนี้ ก็เป็นคนพิเศษเหมือนกัน"
เฮ้ย กูขอถามอะไรแปลกๆ หน่อยดิ
แต่กูไม่ได้ขัดมึงนะเว้ย
คือ กูเข้าใจว่าเรื่องมันเขียนมาแบบนี้
แต่
ไอ้โจมันก็ตายแล้ว
แล้ว
โจจากดาวอื่นมองกลับมามันจะเห็นใครวะ
ก็เห็นพวกเราไง
ซีนสุดท้าย พวกเราก็ถ่ายพวกเรากันเอง
เป็นตัวแทนไปบอกโจจากดาวดวงอื่น ว่าโจในโลกใบนี้พิเศษยังไง
แล้วไอ้โจโลกนี้มันพิเศษยังไงวะ
ถ้าแค่โจในโลกนี้เป็นเพื่อนพวกเรา
แค่นี้ได้เปล่า
ถ้าซีนสุดท้าย
เราไปถ่ายที่สนามเด็กเล่นกว้างๆ กันได้เปล่า
จุดพลุขึ้นไปบนฟ้า
เพื่อส่งสัญญาณให้โจจากดาวดวงอื่นมองกลับมา
แล้วก็ให้เพื่อนเราทุกคน ถือไฟเย็นที่เหมือนตัวแทนของโจไว้
แล้ว ทําไมต้องเป็นสนามเด็กเล่นวะ
เพราะมันเป็นสถานที่วัยเด็กไง
แล้วจะส่งท้ายวัยเด็ก ด้วยการบอกโจจากดาวดวงอื่นว่า
ถึงเราจะโตไปเป็นผู้ใหญ่แล้ว พวกเราก็จะไม่ลืมโจ
เพราะสิ่งที่พิเศษของโจในโลกใบนี้
คือโจในโลกใบนี้ เป็นเพื่อนของเราทุกคนเว้ย
คือกูเข้าใจว่าที่ผ่านมามึงเป็นผู้กํากับ
แต่ทําไมกูเพิ่งรู้สึกมึงเป็นผู้กํากับจริงๆ ครั้งแรกวะไอ้เป้
เช็ด ไอ้เป้
- โคตรตึงอะครับ - เชี่ยโบเก้
- เชี่ย - มึงขี้เสือกนะ
มุมอินดี้ของมึงมันเป็นแบบนี้สินะ
เป้
มึงรู้ไหม
คนเราจะเป็นเพื่อนสนิทกันตอนไหน
ตอนไหน
ก็ตอนที่เราเล่าความลับให้อีกคนฟังเว้ย
แล้วเรื่องนี้ มึงจะเป็นคนแรกที่รู้
เชี่ย
คือนี่มึงแอบชอบหลิว เพื่อนข้างบ้านมึงคนนั้นน่ะนะ
กูรู้ตั้งนานแล้วไอ้สัตว์
อ้าว
มึง แต่มึงอย่าเพิ่งไปบอกใครนะเว้ย
ได้ เอางี้
กูจะช่วยมึงจีบหลิวเอง
เฮ้ย
มึงอย่าล้อเล่นนะ
กูพูดจริงๆ นี่ เขียนไว้แล้วเลย
สุดยอด
มึงเคยสงสัยเปล่า
ทําไมมึงไม่เคยเห็นโจคุยกับกูเลย
คาบคณิต คิดถึงโจ จนหงุดหงิด
คาบอังกฤษ คิดถึงโจ จนหวั่นไหว
คาบต่อไป โดดดีกว่า ไปหาโจ
ไม่ได้ชอบ พวกกูเป็นเพื่อนกันเว้ย
เนี่ย พวกมึงดูเลย
ไอ้โจมันชอบคนนี้
หลิวนี่ใครวะ
แต่แม่งฮาสัตว์
แม่งเขียนใส่สมุดเลยนะเว้ย
เฮ้ย
สมุดความฝันของนายโจเว้ย พวกเรา โอ๊ย
"พาแม่กับพี่เจนไปเที่ยวบางแสน"
เบียวของจริง
อ้าว เฮ้ย นักล่าฝัน
มาตอนไหนวะเพื่อน
เฮ้ยโจ หลิวนี่ใครวะ
นี่จีบยังน่ะ
เอาเบอร์มาดิ เดี๋ยวกูโทรไปบอกให้
กูเอาความลับมันไปเล่าให้เพื่อนฟัง
ขึ้นม.ปลายมา
อุตส่าห์ได้ย้ายมาอยู่โรงเรียนเดียวกันแล้วนะ
แต่กูก็ไม่กล้าทักมันอีกเลยว่ะ
แต่ว่าตอนที่ไปทัศนศึกษาล่าสุดเว้ย
อยู่ดีๆ มันก็ทักกู
กูคิดว่าจะได้กลับมาเป็นเพื่อนสนิทกันแล้ว
แบบนี้ก็ แปลว่าเราเป็นเพื่อนสนิทกันแล้วเปล่า
หือ
ก็แกเล่าความลับของแกให้เราฟังแล้วไง
ขอบใจนะเว้ยที่ช่วยทําหนัง
ไม่มีแก เรา...
คงไม่รอดว่ะ
เออ
มึงพูดดีว่ะ กูชอบ
เก่งมาก
มึงพูดดีก็วันนี้แหละ
เอาไหมๆ เอาอะไรลูก
สิบบาทๆ เลยจ้ะ ตั้งใจสอบนะจ๊ะ
ไอ้เป้ครับ
มึงดูรูปที่กูส่งไปดิ
เห็นคนข้างๆ กูที่น้ําตาไหลข้างเดียวไหม
เขาคืออาจารย์ที่เป็นหนึ่งในกรรมการตัดสิน
อาจารย์แกบอกว่าน้ําตาอีกข้าง มีไว้ให้ซีนสุดท้ายในหนังมึงเลยนะ
อ๊ะฮ่า มึงติดแน่นอนไอ้น้อง
แล้วเดี๋ยวเขาจะอัปหนังมึงขึ้นเพจคณะ ให้คนอื่นดูด้วย
เอ้า มึงเตรียมตัวดังได้เลย อะจะปะเฮ้ย
สิบนี่ๆ สิบเอ็ดๆ
- เอ่อ... - ชื่อเรา...
ตรงไหนน่ะ
- นี่ไงชื่อแก - เออ เราขอดูแป๊บหนึ่ง
มึงทําอะไรวะ
มึงดูดิ
ดูไม่ล่กแล้วใช่เปล่า
- มึงเห็นธนนเปล่า - มือสั่นว่ะ
แม่ง
จะเปิดตัวว่าจีบหลิวเว้ย
เนี่ย เป็นทริก
ขอให้มันไม่เกิดขึ้นจริง
ปัญญาอ่อนว่ะ
เนอะ
ไอ้ธนนแม่งเด๋อฉิบหาย
- เดี๋ยวมึงคอยดูนะเว้ย - เออกูหมายถึงมึงน่ะ
หลิวๆ
ไปดูคอนเสิร์ตกับเรานะ
ไอ้เหี้ย
- เย่ - เย่
บาย
- อุ๊ย จะให้เราเล่นด้วยเหรอ - เออ ไม่เอาๆ ให้เกียรติผู้หญิงหน่อย
อือ
- อ้าว - แกเอาไปดูดิ
- ไม่ไปล่ะ - เออ
ไม่อยากไปอะ
- โห่ เสียดาย - เออ อุตส่าห์ซื้อบัตร...
หูย โซนเอซะด้วย
โจ
เดี๋ยวพรุ่งนี้เราเอาหนังสือการ์ตูนไปคืนนะ
อ๋อ เก็บไว้เลยก็ได้
บ๊ายบาย
ไป ไปกินเจ๊เล้ง
เจ๊เล้งก่อน
หลิว สู้ๆ นะ
เออได้
แกก็สู้ๆ เหมือนกัน
- รีบไปเร็ว - เออ เดี๋ยวไม่ทัน ไปๆ
นักเรียนทุกคนเริ่มทําข้อสอบได้
หมดเวลาสอบ นักเรียนทุกคนวางดินสอ
โอเค หกทับแปดทุกคน มาครบแล้วนะครับ
พร้อมนะ ยิ้ม
หนึ่ง สอง
แป๊บหนึ่งนะครับ แป๊บหนึ่ง
อ้าวโอม
- อ้าวเฮ้ยโอม - เฮ้ยโอม
มาได้ไงน่ะลูก
คือ วันนี้แม่อยากให้มาถ่ายรูปด้วยครับ
อ๋อ
งั้นขึ้นมาลูกมา
โอเค น้องโอมเข้าที่ว่างได้เลยนะครับ
ขยับให้เพื่อนด้วยนะ ข้างหลังน่ะ
โทษที เขยิบหน่อย
ทีนี้ครบจริงแล้วค่ะตากล้อง
พร้อมแล้ว
โอเค มาครับ
พร้อม ยิ้ม
หนึ่ง สอง สาม
อ๋อ กูเป้
เพิ่งมาใหม่
ไม่ใช่ คือจะบอกว่า
ปกติเรานั่งตรงนี้
อ๋อไอ้เหี้ย โทษทีว่ะ คือกูมาถึงเขาก็บอกให้กูนั่งตรงนี้เลย
เออ ไม่เป็นไรๆ นั่งเลยๆ
(หลับให้สบายนะโจ)
ถ้าแกนั่งตรงนี้ งั้น...
รู้จักโจเปล่า
รู้จักดิ
สนิทกับมันเปล่า
สนิท...
เอ๊ย สนิท เอ๊ย สนิทจริงๆ
ไม่ได้โกหกนะอันนี้
- เหรอ - อือ
มันเป็นเพื่อนสนิทเราเอง
เออลืมบอก
เราโอม
พอดีป่วย ก็เลยไม่ได้มาโรงเรียนนาน
เจอกันเว้ย
เป้
ขอพูดอะไรแปลกๆ หน่อยดิ
พรุ่งนี้วันเกิดเรา
แกอยากมาบ้านเราเปล่า
เอ่อ...
มึงลากกูมาด้วยทําไมวะ
โอมกูก็ไม่สนิท ไม่เคยคุยกันด้วย
นั่นแหละเหตุผล
กูก็ไม่สนิทเหมือนกัน
(สุขสันต์วันเกิด)
กร่อยเหี้ยอะไรวะเป้
แม่งมากันทั้งหกทับแปดเลยเนี่ย
ไหนมึงบอกกูว่าไม่มีคนมาไง
โอมแม่ง บอยจัดเลยว่ะ
หนึ่ง สอง สาม
- เย่ - เย่
กูไม่สนุกนะ
โห วันนี้นี่เรารวมกันได้ครบทั้งห้องเลยเนอะ
- อือ - ไม่ครบนะ
ขาดใคร
ขาดโจ
ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังเป็นคนเดียวที่มาเยี่ยมกู
เฮ้ยไอ้โอม
ไอ้เป้มันทําหนังสั้นเกี่ยวกับไอ้โจด้วยนะเว้ย
- เฮ้ย เออๆ - ใช่ๆ
จริงเหรอ เอามาดูหน่อยดิ
- เฮ้ย - โอม
เอ่อ คือ...
กูยังทําไม่เสร็จ
แต่ไว้ไปดูด้วยกันดิ วันปัจฉิมน่ะ
เล่าให้ฟังหน่อยได้เปล่าว่าแบบ ทําเป็นยังไง
มันทําจากเรื่องสั้น ที่โจส่งไปชนะประกวดเว้ย
ตอนนี้คนเขาไฮป์ไอ้เป้กันทั้งโรงเรียนเลย
อยากดูเลยว่ะ
เอาจริงๆ เมื่อก่อนกูก็ เคยเขียนเรื่องสั้นเหมือนกัน
เฮ้ย จริงเหรอ
- อ่านให้ฟังหน่อยดิ - อยากรู้ว่ะ อ่านให้ฟังได้เปล่า
- เออ - อ่านเลยๆ
เออ อยากฟัง
มาๆ
เล่าๆ
เล่าเลยๆ
"ในจักรวาลอันกว้างใหญ่นี้
ประกอบไปด้วยหลายกาแล็กซี
แต่ละกาแล็กซีประกอบไปด้วยดาวหลายล้านดวง"
"เด็กหนุ่มชื่อโอม
ชอบมองขึ้นไปบนฟ้าและคิดเสมอว่า
ในหมู่ดาวมากมายขนาดนี้
อาจมีดาวที่เหมือนกับโลกอยู่ก็เป็นได้"
"เขาเห็นดาวที่ตัวเขาโตไปเป็นนักกีฬาระดับโลก
หรืออาจเป็นนักบินอวกาศ
มีดาวที่เขาเป็นสุดยอดสายลับ"
"ชีวิตของเขาไม่มีวันสดใสเท่าดวงดาว
ชีวิตเขาคงเป็นแค่แสงจากดอกไม้ไฟ
ก่อนที่ดอกไม้ไฟจะดับลง
เขาจะพยายามเปล่งแสงให้คนใกล้ตัวมีรอยยิ้ม
อย่างน้อยคนที่เขารัก จะได้ไม่ต้องทุกข์ใจอีกต่อไป
เมื่อตัวเขาในดาวดวงอื่นมองกลับมา
จะได้เห็นว่า โอมในโลกใบนี้
ก็เป็นคนที่พิเศษเหมือนกัน"
เราว่า
ที่แกเขียนมันดีมากเลยนะ
แกลองส่งประกวดที่ไหนดูไหม
เคยมีคนบอกกับเราแบบนี้เหมือนกัน
เชี่ย
เรื่องสั้นที่มึงเขียนแม่งโคตรดีเลยว่ะ
มึงแม่งเก่งว่ะโอม
ขอบใจนะเว้ย
เหี้ย
มึง
ส่งประกวดเหอะ
มันมีโครงการหนึ่งนะเว้ย
คนชนะได้รางวัลตั้งแสนหนึ่งอะ
มึงส่งดิ
กูคงไม่ส่งหรอก
ทําไมวะ
โห่ เรื่องสั้นมึงออกจะดี
กูว่าถ้ามึงส่ง มึงได้ชัวร์เว้ย
ที่จริง
กูไปได้ยินแม่คุยกับหมอมา
ว่ากูจะอยู่ได้ไม่เกินปีนี้
กูก็เลยไม่รู้ว่าจะส่งไปทําไม
งั้นกูขอได้เปล่า
เฮ้ย
กูล้อเล่นเว้ย
คือ ไม่ว่าใครจะบอกอะไรมึงนะ
กูเชื่อว่าสักวันมึงต้องหายเว้ย
เป้
แกเอาเรื่องของเราไปทําบ้างดิ
(แชร์อย่างรวดเร็ว)
เผื่อวันหนึ่งเราตายไป
คนจะได้ไม่ลืมเรา
ถ้าพวกเราทําหนังเรื่องนี้กันเสร็จ
แล้วทุกคนได้ดู
- ทุกคนก็จะรู้ว่า... - ไอ้โจแม่งเหี้ยใช่เปล่า
มันขโมยเรื่องของเพื่อนที่กําลังจะตาย ไปส่งเอาเงินน่ะ
แล้วคนอื่นจะมองโจยังไงวะ
เชี่ย
เฮ้ย
มึงไม่ผิดหวังกับไอ้โจบ้างเลยเหรอวะ
น้าเชิดชัยบอกกูหมดแล้วว่ามึงทําหนังสั้น
แต่มึงอย่าบอกกูนะ
ว่าที่มึงไม่ได้ไปสอบเนี่ย มึงเอาเวลาไปทําหนังสั้น
มึงไปคุยกับกูตรงนี้มา
ก็เนี่ยวิธีเข้ามหาลัยของเป้
งั้นมึงตอบกูหน่อย
มึงทําหนังสั้นเป็นตอนไหน
ทําไมไปฝากอนาคต กับสิ่งที่มึงไม่เคยทําวะไอ้เป้ ฮะ
ไอ้ทางลัดเนี่ย มันมีไว้สําหรับเด็กที่เป็นตัวจริง
ไม่ใช่เด็กไม่เอาไหนอย่างมึง
ป๊ารอดูแล้วกัน
เฮ้ย ไอ้เป้ ซีนสุดท้ายในหนังน่ะ
เชิดชัยแม่งเอาจริงว่ะ
แม่งขอให้ไปถ่ายที่สวนสยามได้เว้ย
แล้วแม่งให้เพื่อนทั้งรุ่นมาช่วยเล่นด้วย
ไอ้เหี้ย มันแน่
เชี่ย ไม่รู้ว่ะ แต่ว่าวันนี้แม่งสนุกแน่เลย
เออ อีกนิดเดียวจะเสร็จแล้ว
เดี๋ยวมึงคอยดู เดี๋ยวมึงคอยดูเลย
เฮ้ย พวกมึง
เอารูปไปเก็บ กูไม่ใช้แล้ว
อ้าว ทําไมวะ
พวกมึงก็จําหน้าไอ้โจได้อยู่แล้วนี่ ไม่ใช่เหรอวะ
อ๋อ
คนสําคัญเขาจํากันอยู่ในใจไง
- อ๋อ - เออ เหี้ย เป้มึงแม่งลึกว่ะ
สุดยอด
ตกลงมึงจะทําอะไรวะ
กูจะทําต่อให้เสร็จ
แต่กูจะเอาชื่อและหน้าโจออก
แล้วใส่ชื่อโอมเป็นเจ้าของเรื่อง
เฮ้ย
แต่มึงบอกทั้งโรงเรียนไปแล้วนะ
ว่ามันมาจากเรื่องสั้นที่โจได้รางวัล
กูก็จะบอกความจริงไง
ว่าไอ้โจมันขโมยมา
เฮ้ยคือ...
กูไม่ซวยเพราะแม่งหรอกนะ
ถ่ายเสร็จกูจะโทรไปขอไอ้โอม
กูจะเอาหนังส่งเข้ามหาลัย
ไอ้เหี้ยเป้
ถ้ามึงทําแบบนี้
กูถอนตัวว่ะ
กูไม่ถ่ายให้มึงแล้ว
ได้
เอาเลย รอดูๆ เป้มึงทําได้
- เป้ สู้ๆ นะเว้ย ไอ้เหี้ย - สู้ๆ รอดูเว้ย
เฮ้ยไอ้เป้ อีกครึ่งชั่วโมงเครื่องเล่นแม่งจะปิดแล้วว่ะ
กูว่าเราต้องให้เพื่อนเล่นยาวแบบมาสเตอร์
แล้วก็ให้โบเก้ตามเก็บช็อตให้ครบ
โบเก้อยู่ไหน มาคุยช็อตกันหน่อยดิ
- ไอ้เป้ - กูจะถ่ายเอง
คือไฟเย็นที่แจกไปมันมีคนเอาไปจุดเล่นกัน
ตอนนี้น่าจะเหลือพอถ่ายได้แค่เทคเดียว
- เรารอให้โบเก้... - ไม่รอ กูจะถ่ายแล้ว
พี่เป้คะ ตัวประกอบสามคนปวดขี้ จะขอไปขี้...
เฮ้ยกูจะถ่ายแล้ว
เคๆ มาๆ
เค พร้อมๆ ทุกคนพร้อมนะ
พี่ครับๆ
คือเดี๋ยวช่วยเรียงแถว หน้ากระดานตอนสิบได้ไหมครับ
อันนี้แถวที่หนึ่ง
เดี๋ยวจะให้สัญญาณทุกคนเตรียมวิ่งนะ สนุกๆ นะ
มาๆ
- ไปทุกคน พร้อมถ่ายแล้ว - แป๊บหนึ่งๆ
ในกล้องมันมืดกว่าของจริง
ทํายังไงให้แม่งสว่างเท่ากันวะ
เชี่ยมึงยังไม่ได้ปรับไอเอสโอเว้ย
โอเค
ไอ้เชี่ยเป้ มึงทะเลาะเหี้ยอะไรกับโบเก้วะ
ให้กูไปง้อเปล่า
ซีนนี้มันถ่ายได้แค่เทคเดียวนะเว้ย
แอนด์ แอ็กชั่น
มาๆ
เร็วๆ วิ่งหน่อย
ระวังๆ
ไป ไปขวาหน่อย ขวาหน่อย เดี๋ยวชนไอ้เป้
ระวังชนกล้องนะ
ไป เตรียมตัว ทางนี้หลบหน่อย
ดี
- เชี่ยเป้ได้ยัง - ได้
ได้ๆ ได้แล้วใช่เปล่า
สวยๆ ดี
วิ่งครับ ตั้งใจหน่อย ในกล้องเห็นหมดฮะ
- โจ - โจ
- โอเคเปล่าๆ - เออ ได้แล้วๆ
- เฮ้ย ผู้กํากับ ตรงนี้หน่อย - โอเค
ไปๆ
ระวังล้มๆ
ไป
ถ่ายฉากต่อไปเลย
เดี๋ยวจะแจกไฟเย็นให้คนละอัน
ใครติดแล้ว มองไว้เลยนะเว้ย กล้องเห็นหมดเลย โอเคเปล่า
ตั้งใจนะครับผม สมาธิครับ ดีครับ
สวยครับ
ของมึงจะหมดแล้วอะ
โอ๊ย อย่าเอามาใกล้
เชี่ยแม่งเล่นไม่อินกันเลยว่ะ
มึงช่วยพูดบิลด์เรื่องไอ้โจให้เพื่อนอินหน่อยดิ
กูไม่อยากพูด มึงพูดแทนแล้วกัน
คือกูรู้เว้ยว่าพวกมึงในนี้ทุกคน แม่งไม่ได้สนิทกับไอ้โจ
เพราะกูก็ไม่ได้สนิทเหมือนกัน
แต่พวกมึงต้องมีเพื่อนสักคนเว้ย
ที่ตอนนี้พวกมึงไม่ได้เจอแล้ว
แต่ตอนที่พวกมึงอยู่ด้วยกัน
มันเป็นคนที่รู้จักมึงดีที่สุดเลยเว้ย
พวกมึงเคยยิ้มด้วยกัน
เคยหัวเราะด้วยกัน
เคยสัญญาเหี้ยอะไรกันก็ไม่รู้
พวกมึงต้องมีเพื่อนคนนั้นแน่ๆ เว้ย
กูขอแค่พวกมึงคิดถึงเพื่อนคนนั้นได้เปล่าวะ
เพราะไม่แน่ มึงอาจจะเห็นมันผ่านๆ ในไอจี
แต่ในชาตินี้
มึงอาจจะไม่ได้เจอมันอีกแล้วก็ได้นะเว้ย
ถึงโจและโบเก้ในอนาคต
พวกเรามาจากอดีต
ความฝันที่เขียนไว้ในสมุดเล่มนี้ ทําได้แล้วกี่ข้อ
ถึงเวลานะ กูว่าสมุดหายไปแล้ว
ไอ้สัตว์ ทําไมมึงถึงพูดอย่างนี้ กูอุตส่าห์เขียนกับมึงทั้งวันเลยนะ
ล้อเล่นๆ
ถึงเวลานั้นน่าจะทําได้ครบแล้วครับ
อะไรที่ทําให้คุณโจมั่นใจขนาดนั้นน่ะครับ
ก็...
เพื่อนผมดีครับ
มันเก่งมาก แล้วเดี๋ยวมันก็จะช่วยทํา แล้วเดี๋ยวก็ครบเองครับ
อ๋อ...
ไอ้โล้น พ่อมึงอะ
กูล้อเล่น
ปิดกล้อง
(โอม)
ฮัลโหลโอม
เป้นะ
คือ...
กูมีอะไรอยากจะขอ
เป้
เรื่องฉายหนัง
มึงคิดดูอีกทีได้ไหมวะ
โบเก้
คือ...
ไอ้โอมมันอาการทรุดหนักอยู่ที่โรงพยาบาลน่ะ
มันกําลังจะตาย
สวัสดีครับ
เชิญจ้ะ
เฮ้ย
ขอบใจนะเว้ย ที่มาเยี่ยม
พวกกูมีอะไรจะให้ดูว่ะ
ในจักรวาลอันกว้างใหญ่นี้
ประกอบไปด้วยหลายกาแล็กซี
แต่ละกาแล็กซีประกอบไปด้วยดาวหลายล้านดวง
เด็กหนุ่มชื่อโอม ชอบมองขึ้นไปบนฟ้า
และคิดว่าในหมู่ดาวมากมายขนาดนี้
อาจมีดาวที่เหมือนกับโลกอยู่ก็เป็นได้
และเขา ก็เห็นว่ามีดาวที่เหมือนกับโลกอยู่จริงๆ
ในดาวเหล่านั้น
เขายังมองเห็นตัวเองในแบบต่างๆ อีกด้วย
มีดาวที่เขาโตไปเป็นนักกีฬาระดับโลก
เป็นนักบินอวกาศ
เป็นสุดยอดสายลับ
เป็นคนที่โง่ที่สุด แต่ก็มีคนรักเขาเต็มไปหมด
เด็กหนุ่มรู้แล้วว่า ตัวเขาในดาวดวงอื่น เป็นคนพิเศษมาก
ต่างจากเขาในโลกใบนี้
ที่เป็นแค่เพียงคนธรรมดา
ชีวิตเขา เป็นแค่แสงจากดอกไม้ไฟ
เด็กหนุ่มจึงเลิกมองท้องฟ้า และคิดได้ว่า
ก่อนที่ดอกไม้ไฟจะดับลง
เขาจะพยายามเปล่งแสงให้คนใกล้ตัวมีรอยยิ้ม
อย่างน้อยคนที่เขารัก จะได้ไม่ต้องทุกข์ใจอีกต่อไป
เมื่อโอมจากดาวดวงอื่นมองกลับมา
จะเห็นว่าดอกไม้ไฟของโอม ไม่มีวันดับลง
เพราะถึงวัยเด็กของพวกเราจะผ่านไป
แต่เพื่อนทุกคนจะเก็บโอมไว้ในความทรงจํา
เพราะความพิเศษของโอมในโลกใบนี้
คือโอมในโลกใบนี้ เป็นเพื่อนของพวกเรา
หนังเรื่องนี้...
ทําให้มึงนะโอม
เป็นยังไงบ้างวะ
กูไม่อยากตายเลยว่ะเป้
กูยังไม่อยากตายเลย
ยังมีสิ่งที่กูอยากทําอยู่เลย
กูจะหายให้ได้เลยไอ้เป้
กูจะทําทุกอย่างเลย
โอมต้องหายลูก
โอมต้องหาย
- ต้องหายให้ได้... - ต้องหายลูก ต้องหาย
โอม แม่โอมครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ
โบเก้
อย่าวิ่งค่ะ
โบเก้
ทําอะไรวะ
ก็ทําในสิ่งที่ถูกต้องไง
โอมได้ดูหนังของตัวเองแล้ว แต่จะไม่มีใครได้ดูหนังเรื่องนี้อีก
แค่นี้ทุกคนก็วิน
ก็กูไงไม่วิน
แล้วทําไมกูต้องเป็นคนซวยด้วยวะ
ไอ้เหี้ยโจแม่งก็เหี้ยเองนี่
ให้แม่งรับกรรมของแม่งไปดิ
ไหนมึงชอบโกหกคนอื่นไม่ใช่เหรอ ว่าเป็นเพื่อนสนิทกับโจ
แล้วนี่มึงไม่ปกป้องเพื่อนสนิทตัวเองหน่อยเหรอวะ
เรื่องคนตาย
มันซึ้งมากเลยใช่เปล่าไอ้เหี้ย
แล้วที่สําคัญเลยนะ
มึงไม่ใช่คนทําหนังเรื่องนี้
ทุกคนเขาช่วยมึงทําขึ้นมา
เพราะเขาคิดว่ามึงทําเพื่อโจจริงๆ ไง
เฮ้ย
เป็นเชี่ยอะไรกับโจมากเปล่า
กูไม่ใช่เพื่อนมึงหรือไงฮะไอ้สัตว์
ปกป้องไอ้เหี้ยนั่นทําไมนักหนาฮะ
มึงทําไปแม่งก็ไม่รู้เว้ย
เผื่อมึงลืมไปแล้ว ไอ้เหี้ยโจแม่งตายห่าไปแล้ว
แม่งตายไปแล้ว กูยังอยู่
รู้เปล่า
กูเป็นเหี้ยอะไรกับโจ
กูเป็นเพื่อนโจ
- แต่กูไม่ใช่เพื่อนมึง - เฮ้ย
กูเกลียดมึง
ไอ้เป้ เนี่ยอาจารย์เขายื้อเวลาให้มึงเนี่ย พรุ่งนี้วันสุดท้ายแล้ว
ตกลงมึงจะส่งไหม
จะส่งก็ไวๆ เลย
เดี๋ยวมึงก็บ่นไปอัปเน็ตช้า อะไรของมึงอีกน่ะฮะ
ก็ไม่ต้องเรียนกันแล้ว มึงก็ไป
ทําอะไรก็ทํา เรื่องของมึงเถอะไป
เฮ้ยทุกคน คะแนนออกแล้ว เหี้ย
กูติดรัฐศาสตร์
กูก็ติดเหมือนกันเว้ย
- เฮ้ย - เฮ้ย กูก็ติดเหมือนกันเว้ย
อ้าว ไอ้เป้ ไปไหนมาวะ
ไอ้ธนนมันจะเอาไฟล์หนังที่จะฉายพรุ่งนี้
แต่ติดต่อมึงไม่ได้ มันเลยมาทวงกูเนี่ย
ปิง
คือ...
อะไร ก็มึงบอกมึงยกคอมให้กู
กูก็ซิงก์คลาวด์ตัวเองไว้ไง
เลยดึงไฟล์หนังออกมาแล้วเนี่ย
เฮ้ยเหี้ย
เหี้ย กูขอบคุณมึงเว้ย
เหี้ย กูรักมึงสัตว์ๆ เลย
ไอ้เหี้ย มึงจะดีใจเหี้ยอะไรขนาดนั้นไอ้สัตว์
โอ้โฮ ไอ้เหี้ย
มึงๆ เฮ้ย มึงหยุดดีใจก่อน มึงมาฟังกูโม้ก่อนเลยมา
นี่ๆ
คะแนนกูติดนิเทศที่นี่ด้วยนะเว้ย
โหเชี่ย สุดยอดว่ะ
ที่นี่แม่งเข้ายากสัตว์ๆ เลย
แต่กูตัดสินใจแล้ว
กูว่ากูจะยื่นเข้าที่เดียวกับมึงว่ะ
ตอนได้ทําหนังกับมึง แม่งโคตรสนุกเลย
กูอยากเป็นเพื่อนกับมึงไปเรื่อยๆ เลยว่ะ
เออ...
เออ นั่นแหละ
มึงก็เช็กไฟล์หนังด้วยไอ้เหี้ย
ไปกินข้าวแล้ว
เจอกัน
แกรู้เปล่า
มนุษย์เราจะจดจําเพื่อนได้ 150 คน
แล้วพอเราโตขึ้น
ก็จะมีคนเข้ามาแทนเรื่อยๆ
อือ ดึงซึ้งเหรอ
จะบอกอะไรเราเปล่าเนี่ย
ก็ใน 150 คนของเรา
รู้เปล่า
แกเป็นคนที่เราอยู่ด้วยแล้วเราสบายใจที่สุดเลย
โจ
แกเป็นคนที่เราคุยด้วยแล้วแม่ง
สบายใจที่สุดเลยว่ะ
นักวิทยาศาสตร์บอกว่า
มนุษย์เรา
จะจําเพื่อนได้ทั้งหมด 150 คน
แล้วรู้เปล่า
ในจํานวน 150 คนของเรา
แกอยู่ในห้าอันดับแรกเลยนะเว้ย
เป็นไง รู้สึกโชคดีเปล่า
เราว่าทุกคนที่ได้เป็นเพื่อนกับแก
เป็นคนที่โชคดีหมดเว้ย
โจ
เป็นแฟนกันเปล่า
เร็วไป
ไปแล้ว
เดี๋ยวเพื่อนสงสัย
ยังไม่อยากเปิดตัวยิ่งใหญ่
แต่วันนี้
อนุญาตให้บอกเพื่อนสนิทได้คนหนึ่ง
เย่
โบเก้
รถจะออกแล้ว
โอเค
เจอกัน
เป้
หือ
กูมีอะไรจะบอกว่ะ
มึงจะเป็นคนแรกที่รู้เรื่องนี้นะเว้ย
กูมีแฟนแล้วว่ะ
มึงยังอยู่กับกูเปล่าเนี่ย
เฮ้ย
มึงไม่ตื่นเต้นกับกูหน่อยเหรอวะ
ไอ้เหี้ยเอ๊ย
กูอุตส่าห์บอกมึงคนแรกเลยนะเนี่ย
อือ
อะไรวะ
คลิปที่กูเคยทําน่ะ
ที่มึงเคยขอดู
อ๋อ
จริงๆ กูเคยมีแฟนคนหนึ่งว่ะ
แต่กูโดนเขาทิ้ง
เขาเลยไปคบกับผู้หญิงอีกคน
ตอนนั้นกูโกรธ
กูเลย...
กูเลยเอาคัตเตอร์ไปฟัน
นั่นแหละ
เหตุผลที่กูโดนไล่ออกจากโรงเรียน
จริงๆ กูไม่ค่อยอยากเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลยว่ะ
กูรู้สึกผิด
แล้วกูก็อายด้วย
เฮ้ย แต่กูแค่เล่าให้ฟังเฉยๆ นะเว้ย แต่มึงไม่ต้องมาปลอบกู
(กํากับโดย เป้)
คลิปมึงเจ๋งดีนะเว้ย
จริงเหรอวะ
เจ๋งที่มึงกล้าเอาให้กูดูเนี่ย ไอ้สัตว์
โหไอ้สัตว์
เจ๋งที่มึงไม่กลัวว่า คนอื่นจะมองว่าสิ่งที่มึงทํามันห่วยเว้ย
คืองี้
สักวันนะเว้ย เชื่อกู มึงต้องทําอะไรเจ๋งๆ แน่นอน
อื้อหือ หลอกด่ากูทุกเม็ดเลยนะไอ้สัตว์
กูไม่ได้ด่า
กูไม่เคยด่ามึงสักครั้งเนี่ย
- ขนาดมึงทําตัวน่ารําคาญ กูยังไม่เคยด่าเลย - เฮ้ยอะไร
กูต้องเป็นคนพูดคํานั้น ไม่ใช่มึง
นี่
มึงรู้เปล่า
เวลามึงเข้ามานั่งข้างกูนะ ทําตัวเงียบๆ อึนๆ เนี่ยนะ
โคตรอึดอัดเลยนะเว้ย
หรือไม่จริง
แล้วกูก็ต้องหาเรื่องชวนมึงคุยทุกครั้ง
ไอ้เหี้ยเหนื่อยฉิบหาย
เออกูยอมเฮ้ย
ขอบใจมึงมากนะเว้ยที่เล่าให้กูฟัง
แล้วไม่ต้องกลัวนะเว้ย ว่ากูจะมองมึงไม่ดี
กูรู้จักมึงในแบบที่กูรู้จักอยู่แล้ว
กูขอจํามึงแบบนี้แหละ เพื่อน
เออ
ไอ้เหี้ย จริงเหรอวะ
จริง
นานมาแล้วแสนนาน
ที่เรานั้นอยู่ร่วมกัน
ร่วมใช้เวลา
สวยงาม แสนสวยงาม
ฉันยังเก็บไว้อยู่ข้างใน
ไม่ให้หายไป
เราเท่านั้นที่จะอยู่เคียงข้างกัน
เหมือนวันเก่า
วันนั้น มึงมองอะไรวะ
เรื่องโลกคู่ขนานแบบที่โอมเขียน
กูอยากให้มีจริงๆ สักดวงว่ะ
ขอให้มันเป็นโลกที่มันเหมือนอย่างนี้เป๊ะ
ต่างกันแค่
มึงยังอยู่
ไอ้โจ
มึงลืมของ
- ขอบใจมากเว้ย - เออ
เจอกันพรุ่งนี้เว้ย
และเป็นโลกที่กูกับมึง
ได้เป็นเพื่อนกันจริงๆ
ยินดีด้วยนะ นักเรียนม.หก ทุกคน
วันนี้จะเป็นวันสุดท้าย
ที่พวกเธอจะอยู่ในโรงเรียนนี้ในฐานะนักเรียน
ครูขออวยพรให้ทุกคน...
- สวัสดีค่ะ เชิญนั่งค่ะ - สวัสดีค่ะ
- ยังไม่เริ่มใช่ไหมคะ - ใช่ค่ะ อีกสักครู่ค่ะ
เพิ่งเปิดงานเองค่ะ
ลําดับต่อไป
จะเป็นการฉายหนังสั้น เพื่อเพื่อนของเรา
ขอเชิญ
นายปรม หกทับแปด ขึ้นมาบนเวที
สวัสดีเพื่อนๆ ทุกคนครับ
หนังสั้นที่ผมจะฉายต่อไปนี้
เป็นเรื่องที่ผมทําให้เพื่อนคนหนึ่งครับ
นี่คือเรื่องราวของโจ
เขาเกิดวันที่ 7 สิงหา
บ้านอยู่แถวมีนบุรี เป็นร้านเครื่องเขียน
เขาเป็นคนอัธยาศัยดี และชอบให้เพื่อนยืมปากกา
แถมยังเป็นคนเสื้อเรียบอยู่เสมอ
ยามว่าง เขาชอบอ่านการ์ตูน
และชีวิตม.ปลายของโจ...
ก็จบลงตรงนี้
แต่หลังจบม.หกไป
เขาจะได้เพื่อนสนิทมาคนหนึ่ง
โจเรียนมหาลัยเหมือนคนอื่นทั่วๆ ไป
มีเสื้อเชิ้ตเปล่า
เออมึงเอาพาดกับมึงหน่อย
เอ๊ย ได้ๆ
โอเคเปล่า
โอเคปิงพร้อมนะ สาม สอง หนึ่ง
โจปิ๊งผู้หญิงคนหนึ่ง
และมอบหัวใจให้เธอ
ใส่วิกให้มึงก่อน แล้วมึงจะได้สวยๆ
แน่นอนว่าแห้ว
มันได้ไหมวะ
ได้ดิวะ
ระดับกู
ไป งั้นถ่ายต่อกัน
ไป
โจอกหักเป็นรอบที่ร้อย
เหี้ย...
เขาจะมาร้องไห้กับเพื่อนสนิทคนเดิมทุกครั้ง
- มึงเข้าใจเปล่าวะ - เออ เข้าใจๆ
กูแม่งพยายามทุกอย่างแล้วเว้ย
หลังจบมหาลัย โจเริ่มทํางานประจํา
มีชีวิตที่โคตรธรรมดา
ได้เปล่า
แต่ก็พยายามเก็บเงิน
จนแม่ของเขาเริ่มสบาย
และในที่สุด
แต่งงานกันนะ
โจก็ขอแฟนแต่งงาน
ตกลง
เป็นผู้หญิงคนเดียวกับที่เขาชอบมาก ตอนมัธยม
ทั้งคู่มีลูกด้วยกันหนึ่งคน
โจ
มึงเล่นดีว่ะ
ส่วนเพื่อนที่เคยสนิทคนนั้น
เฮ้ย มึงพลาดแล้วนะเว้ย กูอ่านอยู่เนี่ยตอนนี้ โคตรดีเลย
แม้จะไม่ได้เจอกัน ก็โทรหากัน
เพื่อคุยเรื่องวันพีซตอนใหม่
เฮ้ยไอ้เป้ เขยิบมาฝั่งนี้
เขยิบมาๆ
มึงว่าดีเปล่า
ดี
แล้วงานเลี้ยงรุ่นก็มาถึง
โจได้เจอกับเพื่อนเก่ามากมาย
เพื่อนหลายคน กลายเป็นคนประสบความสําเร็จไปแล้ว
แน่นอนว่าเพื่อนสนิทคนนั้น
ก็มางานนี้ด้วย
เฮ้ย ไอ้เป้
ไอ้เหี้ย
เพื่อนสนิทคนนั้นก็บอกกับโจว่า
ตัวเขาเองก็มีชีวิตที่โคตรจะธรรมดาเหมือนกัน
พวกเขานั่งคุยกันว่า ครั้งหนึ่งตอนม.ปลาย
เราเคยพยายามเป็นคนเจ๋ง
- ไอ้เหี้ยหล่อ - ด้วยการลองทําหนังสั้นด้วยกัน
คือแม่งกาก แต่กูโคตรชอบเลยว่ะ
แม้จะออกมาห่วย
แต่เพื่อนสนิทคนนั้น จะขอบคุณโจ
ที่ทําให้เขาได้ลองตั้งใจทําอะไรขึ้นมาจริงๆ
เป็นครั้งแรก
รูปสุดท้ายแล้วเว้ย
เออ
ขอบใจว่ะ
ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับมึงว่ะ
โอเค
อีกวัน
โจจะแค่นอนอยู่บ้าน
และตื่นขึ้นมาเห็นข้อความ
(โจ อุไรฤทธิ์)
(ทําให้สําเร็จ)
อันนี้หนังมันไม่ดีหรือว่ากูเข้าไม่ถึงเองวะ
โอ้โฮ ไอ้เป้
นี่มึงใช้พาวเวอร์พอยต์ตัดเหรอวะ
มึงเอารูปนิ่งมาต่อกันอย่างงี้ น้องกูก็ทําได้
- เออ ไอ้เป้พาวเวอร์พอยต์ - เป้พาวเวอร์พอยต์
- ไอ้เป้พาวเวอร์พอยต์ - ไอ้เป้พาวเวอร์พอยต์
มึงมันไม่เข้าใจภาพยนตร์น่ะ
ใครๆ ก็ทําได้
เจ๋งแล้วเว้ยเพื่อน
พี่เป้แม่งของจริง
ขอบใจนะเว้ย
พวกกูก็เป็นแก๊งห้องโสตพาวเวอร์พอยต์ เหมือนกันแหละไอ้เหี้ย
เป้
เอาล่ะๆ หยุดแซวเพื่อนได้แล้ว
คนเราน่ะ ไม่ใช่จะเก่งไปซะทุกอย่างหรอกนะ
งานเผาเหรอวะ
เปล่า
ตั้งใจทํา
แต่ชอบนะ
ดูแล้วคิดถึงไอ้โจเลยว่ะ
กูก็เหมือนกัน
ลําดับสุดท้ายนะ ขอเชิญตัวแทนนักเรียน
ขึ้นมากล่าวคําอําลาแทนเพื่อน
จะได้ปิดงานปัจฉิมสักที
มา ขอเชิญ
"ถึงเพื่อนๆ ทุกคน
การเดินเรือครานี้คงต้องหยุด
ฝ่าสมุทรสิ้นสุดดุจความฝัน
สายเวลาพาไปว่องไวพลัน
จบคืนวันฉันเธอเคยพบพาน"
ได้ น่าจะเวิร์ก
ก็รวมถุงละ 30 โล
- มึงไม่อยากหัวโล้นใช่ไหม - ไม่ใช่ดิ กูไม่อยากยึดพรีเซนต์
มันเป็นปกติของเขา
ขออุ้มหน่อย ขออุ้มหน่อยเร็ว ยายอุ้มหน่อย
กู...
ขอโทษ
กู...
ขอโทษเหมือนกัน
"ถ้าวันหนึ่งถึงไม่กลับมาบรรจบ
เพราะประสบเปลี่ยนไปจากวัยฝัน
จะสนิทหรือไม่ ใช่สําคัญ
ถึงตอนนั้น..."
แวะมาคิดถึงกันบ้างนะ
เพื่อนไม่สนิททุกคน