Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(คนจับหนู)
(สำนักข่าว "ณ วันนี้")
ช่วงบ่าย มนุษย์หนูมาถึงสถานีจ่ายน้ำมัน
เขาเดินเข้ามาทางถนนส่วนบุคคล ด้วยฝีเท้าเบาโหยง
ไม่มีเสียงฝีเท้าบนพื้นกรวดแม้แต่น้อย
ไหล่ข้างหนึ่งของเขาสะพายย่ามทหาร
เขาสวมเสื้อแจ็กเกตลูกฟูกทรงโบราณ ที่มีกระเป๋าใหญ่
กางเกงลูกฟูกมีเชือกขาวร้อยรัดรอบเข่า
- สวัสดีครับ - ครับ
จนท.กำจัดสัตว์แทะ
ลูกตาดำเล็กของเขา กวาดมองไปรอบพื้นที่อย่างรวดเร็ว
- มนุษย์หนู - ฉันเอง
เขาร่างผอมหนังเหนียวและมีใบหน้าแหลม
ฟันหน้าเหลืองอี๋สองซี่
ยาวงอกพ้นขากรรไกรบนลงมาเหนือริมฝีปากล่าง
หูของเขากลมบางแนบไปกับท้ายศีรษะ
ลูกตาของเขาเกือบดำสนิท
แต่ยามที่เขามองเรา กลับมีประกายสีเหลืองในแววตา
- คุณมาเร็วมาก - คำสั่งพิเศษจากกระทรวงสาธารณสุข
แล้วคุณจะมาจับหนูให้หมดเลยใช่ไหม
- ใช่ - จับอย่างไร
ใช่ จับอย่างไร
ขึ้นกับว่าเป็นหนูประเภทไหน อยู่ที่ไหน หนูคนละแบบก็จับคนละวิธี
- คงวางกับดักเอาสินะ - หือ
- วางกับดัก - งั้นรึ
มนุษย์หนูหัวเราะพรืด
แบบนั้นจะไปจับหนูได้ที่ไหน หนูไม่ใช่กระต่าย
เขาเชิดหน้าขึ้น
สูดอากาศดมฟุดฟิดด้วยจมูกที่ขยับดุ๊กดิ๊กไปข้างๆ
หนูมันฉลาด ถ้าอยากจับให้ได้ต้องรู้ใจมัน
ทำงานแบบนี้ต้องรู้ใจพวกหนู
รู้ไหมเจ้าพวกนี้มันทำอย่างไร มันจับตาดูเรา
ตลอดเวลาที่เราเตรียมการจะกำจัดมัน
มันจะจับตามองเรา
นี่ไม่ใช่งานหนูท่อใช่ไหม
ไม่ ไม่ใช่งานหนูท่อ
- ถ้าเป็นงานหนูท่อก็งานยาก - ไม่เห็นน่าจะยาก
ไม่น่าจะยากเรอะ ลองไปจับหนูในท่อดูบ้างไหมล่ะ
เป็นคุณจะใช้วิธีไหน อยากรู้เหมือนกัน
ก็วางยาเบื่อล่ะมั้ง
แล้วจะเอาไอ้ยาเบื่อนี้ไปวางตรงไหน
ก็วางในท่อ
มนุษย์หนูตาเป็นประกายด้วยชัยชนะ
ใช่ นึกแล้วเชียว "วางในท่อ"
รู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยาโดนน้ำชะไปหมด
ยาเบื่อทั้งหมดไม่เหลือ ในท่อก็เหมือนแม่น้ำ
ก็ได้ งั้นเป็นคุณจะทำอย่างไร คุณมนุษย์หนู ถ้าต้องจับหนูในท่อ
มนุษย์หนูก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว
น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นลึกลับมั่นใจ
เสียงของชายผู้กำลังจะบอก ความลับทางอาชีพแสนสำคัญ
เราต้องทำงานจากพื้นฐานความเข้าใจ ว่าหนูเป็นสัตว์กัดแทะ
ไม่ว่าจะเอาอะไรไปล่อ มันจะต้องแทะ
ถ้าเจองานที่ต้องจับหนูในท่อ จะต้องทำยังไง
น้ำเสียงเขาต่ำแตกปร่าจางๆ ดั่งเสียงกบร้อง
และดูเหมือนทุกคำที่ออกจากปาก จะต้องเลียริมฝีปากต่อ
ราวกับคำเหล่านั้นรสชาติเยี่ยมเมื่อแตะลิ้น
เราลงไปที่ท่อ
เอาถุงกระดาษสีน้ำตาลธรรมดาๆ ไปด้วย
เอาปูนปลาสเตอร์ใส่ลงไปให้เต็ม ไม่ต้องใช้อะไรอย่างอื่น
แล้วก็แขวนไว้จากเหนือเพดานท่อ
ห้อยลงมาให้ปริ่มๆ แต่อย่าให้แตะผิวน้ำ
แค่สูงพอที่หนูจะเอื้อมถึง
คล็อดฟังด้วยความสนใจ
เมื่อเจ้าหนูว่ายมาตามท่อ เห็นถุงปั๊บ มันจะหยุด
ดมเข้านิดหน่อย กลิ่นไม่ได้แย่อะไร
- มันจะทำยังไง - มันจะแทะ
ถูกต้อง! มันจะเริ่มแทะถุง ถุงจะแตก
ไอ้หนูตัวนั้นกินปูนเข้าไปเต็มปากสมใจ
แล้วไงต่อ
แล้วมันก็เสร็จเรา
- นั่นฆ่ามันได้เหรอ - ตายสนิท
- ปูนปลาสเตอร์… - จะพองตัวเมื่อโดนความชื้น
เข้าไปในท่ออาหารหนูเมื่อใดก็บวมขึ้นทันที
ฆ่ามันตายได้เร็วกว่าอะไรทั้งนั้นในโลก
เพราะอย่างนั้นเราถึงต้องรู้ดีเรื่องหนู
สีหน้าของมนุษย์หนูเจิดขึ้นด้วยความภาคภูมิ
เขาถูนิ้วเก้งก้างเข้าด้วยกัน ยกมือทั้งสองขึ้นมาประกบตรงหน้า
เอาละ หนูของคุณอยู่ไหน
คำว่า "หนู" ออกมาด้วยน้ำเสียงอิ่มลึก
ราวกับเขากำลังใช้เนยละลายกลั้วปาก
ตรงนั้น ที่กองฟางอีกฝั่งถนน
- ไม่ใช่ในบ้าน - มีแต่ในกองฟาง ไม่มีที่อื่น
อยากเดิมพันว่าในบ้านก็มี เข้าไปกินอาหาร แพร่เชื้อโรคความป่วยไข้
- มีใครป่วยอะไรไหม - เขาตั้งใจมองหน้าผม ไม่ได้มองคล็อด
- ทุกคนสบายดี - แน่ใจรึ
- ค่อนข้างแน่ - ไม่มีทางรู้แน่
เขาจริงจังกับงานเจ้าหน้าที่สาธารณสุขมาก
และผิดหวังเมื่อเราไม่ได้มีอาการกาฬโรค
ถึงอย่างนั้น เจ้าพวกหนูอยู่ในกองฟาง คุณคิดจะกำจัดมันอย่างไร
หมอหนูยิ้มยิงฟันอย่างคนเหลี่ยมจัด
เขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าย่าม หยิบกระป๋องดีบุกใหญ่มา
ประเมินน้ำหนักในมือก่อนจะพูดว่า
ยาพิษ ยาพิษชนิดพิเศษ ยาพิษร้ายกาจ
ต้องโดนจับเข้าคุกถึงหกเดือน ถ้ามีใครจับได้ว่ามีสารนี้แม้แค่ช้อนเดียว
ในกระป๋องนี้มีมากพอที่จะฆ่าได้หนึ่งล้านคน
- อยากเห็นไหม - อยากครับ
เขาควักเหรียญขึ้นมางัดเปิดกระป๋อง
นี่ไง
เขาพูดถึงสารในนั้นอย่างรักใคร่ ก่อนจะส่งมาให้คล็อดดู
เมล็ดข้าวโพดหรือข้าวบาร์เลย์สินะ
ข้าวโอ๊ต ข้าวโอ๊ตอาบยาเบื่อ
หยิบเข้าปากไปแค่เมล็ดเดียว จะได้ตายภายในสามนาที
ผมไม่เคยปล่อยให้กระป๋องนี้คลาดสายตา
เขาประคองกระป๋องนั้นก่อนจะเขย่าเบาๆ
ฟังเสียงเมล็ดข้าวโอ๊ตเสียดสีกันในนั้น
แต่วันนี้เจ้าหนูของคุณจะยังไม่ได้กินหรอก วางไปมันก็ไม่ยอมกิน
ถึงได้บอกว่าเราต้องรู้ดีเรื่องหนู หนูมันขี้ระแวง ขี้ระแวงมากๆ
เพราะฉะนั้น วันนี้มันจะได้กินเมล็ดข้าวโอ๊ตสะอาดอร่อยๆ
แบบที่ไม่ทำอันตรายอะไรต่อมันทั้งนั้น
นอกจากจะทำให้มันอ้วนพี แล้วพรุ่งนี้ก็ได้กินแบบเดิมอีก
วันมะรืนก็อีก วันมะเรื่องก็อีก
ข้าวโอ๊ตจะอร่อยมากจนหนูทั้งเขตนี้
จะแห่กันมากินในไม่ช้า
ฉลาดสุดๆ
ทำงานใหญ่แบบนี้ต้องฉลาด ยังไงต้องฉลาดกว่าไอ้หนู
นั่นไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยนะ
"แทบจะต้องกลายเป็นหนูเสียเอง" ผมตอบ
คำนั้นหลุดปากไปก่อนผมจะห้ามตัวเองได้
และผมก็ห้ามใจไม่อยู่จริงๆ เพราะผมมองหน้าชายผู้นั้นอยู่
คำนั้นส่งผลต่อเขาอย่างที่ผมไม่คาดคิด
- ถูกต้อง! - เขาร้อง
คุณเข้าใจแล้วสินะ คำที่พูดออกมานั่นคือใช่เลย
คนจับหนูที่เก่งจะต้อง เป็นเหมือนหนูมากกว่าอะไรทั้งนั้น
ต้องฉลาดกว่าหนูเสียอีก
และเรื่องแบบนั้นไม่ได้เป็นกันง่ายๆ ขอบอกเลย
งั้นรีบจัดการกันเลยดีกว่า
เลดี้เลโอโนรา เบนสัน เรียกตัวผมด่วนไปที่คฤหาสน์
ที่นั่นก็มีหนูรึ
ทุกที่มีหนู
หมอหนูเดินทอดหุ่ยกลับไปตามทางเดิน
ท่าเดินของเขาก็เหมือนหนูมาก จนเราอดสงสัยไม่ได้
ท่าเดินค่อยๆ ช้าๆ เกือบเรียกว่าย่อง เดินโดยงอเข่ามากๆ
ไม่มีเสียงจากเท้าแม้แต่น้อยทั้งที่เดินบนพื้นกรวด
เขาโดดข้ามรั้วและสาวเท้าไปดูรอบกองฟาง
พลางควักข้าวโอ๊ตโปรยลงไปบนพื้น
วันต่อมาเขาก็กลับมาทำอย่างเดิมอีก
วันหลังจากนั้นเขาก็มาอีกรอบ วันหลังจากนั้นก็มาอีก
ในที่สุด ในวันที่สี่ เขาจึงโปรยข้าวโอ๊ตอาบยาเบื่อ
แต่เขาไม่ได้โปรยไปทั่วๆ เขากลับตักกองไว้เป็นกองเล็กๆ
วางไว้แต่ละมุมของกองฟาง
- เลี้ยงหมารึเปล่า - เลี้ยง
ถ้าอยากให้หมาตายอย่างแสนทรมาน ก็ปล่อยเข้าไปในรั้ว
วันต่อมาเขาจึงมาเก็บซากหนู
ขอกระสอบเก่าๆ สักใบ ต้องเอาไว้ใส่ซากหนู
เขายืดอกผายสำคัญตัวมากๆ ลูกตาดำๆ นั้นแวววาวด้วยความภาคภูมิ
เขากำลังจะแสดงผลงานที่ได้ให้ผู้ชมได้ดู
คล็อดไปหยิบกระสอบมา เราเดินข้ามถนนไป
หมอหนูเดินตรวจไปรอบกองฟาง
ก่อนจะก้มลงดูกองยาเบื่อเล็กๆ กองหนึ่ง
- เกิดเรื่องไม่เข้าเค้าแล้ว - เขาพึมพำ
เขาพูดเบาด้วยความโกรธ
เขาเดินย่องไปยังอีกกองหนึ่ง ก่อนจะย่อตัวลงนั่งคุกเข่าเพ่งดูใกล้ๆ
- เกิดเรื่องไม่เข้าเค้ามากๆ - เกิดอะไรขึ้น
เขาไม่ได้ตอบ แต่เห็นได้ชัดว่าหนูไม่ได้แตะเหยื่อล่อเลย
"ไอ้หนูพวกนี้มันฉลาดมาก" ผมพูด
นั่นไม่เข้าหูมนุษย์หนูคนนั้น
เห็นได้จากทั้งสีหน้าและจมูก และจากการที่ฟันเหลืองๆ ทั้งสองซี่
ขบอยู่กับริมฝีปากล่างอย่างแรง
- ไม่ต้องมาทำเป็นพูด - เขาตอบขณะมองหน้าผม
ไอ้หนูพวกนี้ไม่ได้ต่างจากหนูอื่นๆ นอกจากมีคนเอาอาหารให้มันกิน
มันต้องได้กินอะไรอร่อยๆ ที่อื่นเสียอิ่มแปล้
ไม่มีหนูตัวไหนในโลกจะปฏิเสธข้าวโอ๊ต นอกจากมันจะอิ่มพุงกางแล้ว
มนุษย์หนูหันไปทางอื่นอย่างหงุดหงิด
เขาคุกเข่าใช้พลั่วเล็กๆ ตักเมล็ดข้าวโอ๊ตเคลือบยาเบื่อ
ก่อนจะค่อยๆ เทมันกลับลงกระป๋อง
เมื่อเสร็จกิจ เราทั้งสามก็ข้ามถนนกลับมา
มนุษย์หนูไปยืนข้างหัวจ่ายน้ำมัน
กลายเป็นมนุษย์หนูที่สลดน่าสมเพช
สีหน้าของเขาค่อนไปแนวครุ่นคิด
เขาคิดวนเวียนในหัวกับความผิดพลาดนี้
ลูกตายังกลอกพยายามหาทาง
ปลายลิ้นแลบออกมา ดุนด้านหนึ่งของฟันเหลืองสองซี่
เขาเผลอเหลือบตามองผม ไม่คิดว่าใครจะเห็น
ก่อนจะหันไปหาคล็อด
จมูกฟุดฟิดดมกลิ่นที่มากับลม
เขายืนเขย่งขึ้นลง เอนไปมาเล็กน้อย
และด้วยเสียงเบา เบาดั่งบอกความลับ เขาว่า…
อยากเห็นอะไรไหม
เราดูออกว่าเขาพยายามกอบกู้ชื่อเสียงคืนมา
- อะไร - อยากเห็นอะไรน่าทึ่งรึเปล่าล่ะ
เขาล้วงมือขวาเข้าไปในกระเป๋าเสื้อเดินป่า
ก่อนจะใช้นิ้วหนีบหนูตัวใหญ่เป็นๆ ขึ้นมา
ตายละวา!
นี่ไง เห็นไหม
เขาโน้มตัวค่อมลงมาเล็กน้อย ยืดคอมาข้างหน้า
มองหยันพวกเรายามที่มือชูหนูสีน้ำตาลตัวเป้ง
หัวแม่มือกับนิ้วอีกเพียงหนึ่งนิ้ว รัดแน่นรอบคอของมัน
กดหัวมันไว้เพื่อไม่ให้หันกัดได้
คุณไปไหนมาไหนโดยพกหนูในกระเป๋าเหรอ
ต้องมีหนูสักตัวสองตัวพกอยู่ตลอด
เขาล้วงมือข้างที่ว่างลงไปในกระเป๋าอีกใบ และหยิบเอาสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ สีขาว…
- นั่นตัวเฟอร์เร็ตเหรอ - มนุษย์หนูหัวเราะคิกคักลอดไรฟัน
ดูเหมือนเฟอร์เร็ตตัวนั้นจะรู้จักเขา มันนิ่งอยู่ในกำมือ
ไม่มีอะไรฆ่าหนูได้เร็วกว่าเฟอร์เร็ต
เขาชูสัตว์ทั้งสองขึ้นมาเทียบกันตรงหน้า
จนจมูกของเฟอร์เร็ตห่างกับเจ้าหนูไม่เกินหกนิ้ว
ตาจุดสีชมพูเข้มของเฟอร์เร็ตจ้องเจ้าหนู
เจ้าหนูดิ้นพล่าน พยายามหนีให้ห่างจากฆาตกร
- ทีนี้ - เขาพูด
ดูนะ
เสื้อเชิ้ตกากีตัวนั้นคอเปิดโล่ง
เขายกเจ้าหนูขึ้นก่อนจะสอดมันเข้าไป
ให้อยู่แนบผิว
เข็มขัดที่รัดทำให้เจ้าหนูตัวนั้น ไม่ไต่ลงไปต่ำกว่าเอว
ต่อจากนั้นเขาก็สอดเฟอร์เร็ตตามไป
ทันใดนั้นก็เกิดความโกลาหลอลหม่านในเสื้อ
ดูเหมือนเจ้าหนูวิ่งพล่านรอบตัวเขา โดยมีเจ้าเฟอร์เร็ตวิ่งไล่
มันวิ่งไล่กันรอบๆ อยู่หกหรือเจ็ดเที่ยว จุดนูนเล็กวิ่งไล่จุดนูนใหญ่
แต่ละรอบก็ระยะห่างน้อยลงทีละนิด เข้าใกล้กันเข้าไปเรื่อยๆ
จนในที่สุดจุดนูนทั้งสองก็เหมือนมารวมกัน
ดิ้นรนต่อสู้กันสักพัก มีเสียงกรีดร้องแหลมชุดใหญ่
ตลอดช่วงการแสดงนี้ มนุษย์หนูยืนนิ่งไม่ขยับ
ขาสองข้างแยกจากกัน ทิ้งแขนสบาย
ตาสีเข้มจับที่ใบหน้าอึ้งงันของคล็อดอย่างสงบ
ในที่สุดเขาก็ยกมือเอื้อมกลับเข้าไปในเสื้อ
และจับเจ้าเฟอร์เร็ตออกมา
มืออีกข้างหนึ่งจับซากหนูที่ตายออกมา
มีรอยเลือดอยู่รอบปากขาวๆ ของเจ้าเฟอร์เร็ต
"ผมไม่ค่อยชอบเรื่องนั้นนะ" ผมพูด
แต่ไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อนใช่ไหม พนันได้
ก็ไม่เคยจริงๆ
สักวันคุณจะต้องโดนกัดท้องเป็นลูกหลง
คล็อดบอกเขา แต่คล็อดก็ทึ่ง มนุษย์หนูกลับมามั่นหน้ามั่นใจอีกครั้ง
อยากเห็นอะไรน่าทึ่งกว่านั้นอีกไหมล่ะ
เรื่องที่ไม่มีทางเชื่อ เว้นแต่จะเห็นด้วยตาตัวเอง
ผมเหลือบมองคล็อด ยิ่งกว่าสองจิตสองใจ
อยาก
มนุษย์หนูเก็บซากหนูเข้ากระเป๋าหนึ่ง เก็บเฟอร์เร็ตเข้าไปในอีกกระเป๋า
ก่อนจะล้วงเข้าไปในย่าม หยิบหนูเป็นๆ ตัวที่สองออกมา
คุณพระช่วย!
ต้องมีหนูสักตัวสองตัวพกอยู่ตลอด
ทำงานแบบนี้ต้องรู้ใจไอ้หนู
แล้วถ้าจะรู้ใจมันได้ ต้องพกมันไว้ใกล้ตัว
เจ้าตัวนี้เป็นหนูท่อนะ เป็นอดีตหนูท่อ ฉลาดเป็นกรด
เห็นไหมว่ามันจับตามองผมตลอด อยากรู้ว่าจะทำอะไรต่อ
- เห็นไหม - ไม่น่าอภิรมย์ที่สุด
"แล้วคุณจะทำอะไร"
ผมสังหรณ์ว่าจะไม่ชอบการแสดงรอบนี้ มากกว่ารอบที่แล้วเสียอีก
- ส่งเชือกให้ผมสักเส้น - คล็อดหยิบเชือกมาส่งให้เขาหนึ่งเส้น
มนุษย์หนูผูกเข้ากับขาหลังของเจ้าหนู
เจ้าหนูดิ้น แต่มนุษย์หนูก็จับมันไว้แน่น
ทีนี้ ในนั้นมีโต๊ะรึเปล่า
"เราไม่อยากเอาหนูเข้าข้างใน" ผมตอบ
แต่นี่ต้องใช้โต๊ะ หรืออะไรราบๆ ก็ได้
เราเดินไปที่หัวจ่ายน้ำมัน หมอหนูจับหนูท่อวางไว้บนนั้น
เขาเอาเชือกผูกไว้กับเสาต้นหนึ่ง เท่ากับตอนนี้เจ้าหนูถูกล่ามแล้ว
ตอนแรกมันก็หมอบนิ่งไม่ขยับ กังขาไม่ไว้ใจใคร
หนูสีเทาตัวใหญ่พร้อมกับดวงตาสีดำกลมโต
กับหางเกล็ดที่ม้วนขดยาวอยู่บนแท่นโลหะ
มันเบือนหน้าไปจากมนุษย์หนู แต่ก็เหลือบมองด้วยหางตา
คอยดูว่าเขาจะทำอะไรต่อไป
มนุษย์หนูก้าวถอยมาสองสามก้าว ทันใดนั้นเจ้าหนูก็สบายใจขึ้น
มันลุกขึ้นจากที่หมอบไว้
และเริ่มเลียขนสีเทาบนอก
ก่อนจะยกขาหน้าทั้งสองข้างขึ้นมาถูหน้า
ดูเหมือนมันไม่ได้สนใจชายคนอื่นที่ยืนใกล้ๆ
- พนันกันหน่อยไหม - มนุษย์หนูพูด
"ไม่เอา ขอบคุณ" ผมตอบ
- แค่เอาสนุก ถ้าพนันจะสนุกกว่า - จะพนันอะไร
พนันว่าฉันฆ่าไอ้หนูตัวนั้นได้โดยไม่ต้องใช้มือ
ผมจะเอามือล้วงกระเป๋าไว้ไม่ใช้เลย
ตอนนี้เราเห็นชัดแล้วว่า มนุษย์หนูมาเพื่ออยากจะหาเงิน
ผมมองหนูตัวที่กำลังจะถูกฆ่า รู้สึกคลื่นเหียนในใจ
ไม่ใช่เพราะเจ้าหนูนั่นกำลังจะโดนฆ่า
แต่มันจะโดนฆ่าด้วยวิธีพิเศษ
และด้วยความกระตือรือร้นไม่ใช่น้อย
- คุณก็จะใช้เท้าเตะเอา - ไม่ใช้เท้า
- ไม่ใช้แขนด้วยรึ - ไม่ใช้แขน ไม่ใช้ขา ไม่ใช้มือด้วย
- คุณจะนั่งทับมัน - ไม่บี้มัน
- ไหนดูสิ - พนันสักปอนด์ก่อน
อย่าพูดอะไรโง่ๆ เราจะพนันทำไม
- คุณจะเดิมพันเท่าไร - ศูนย์ ไม่พนัน
ก็ได้ งั้นก็ไม่ทำ
- เขาทำท่าเหมือนจะแก้เชือก - ผมจะลงหนึ่งชิลลิง
ความรู้สึกปั่นป่วนมวนท้องของผมเพิ่มขึ้น
แต่เรื่องนี้ก็ดึงดูดใจอย่างประหลาด
ผมพบว่าตัวเอง ไม่สามารถเดินหนีหรือแม้แต่จะขยับได้
- เอาด้วยไหม - ไม่
จะให้ทำแลกเงินชิลลิงเดียวน่ะนะ
- ผมไม่อยากให้คุณทำเลย - เงินอยู่ไหน
คล็อดวางเหรียญหนึ่งชิลลิงบนหัวจ่ายน้ำมัน
มนุษย์หนูควักเหรียญซิกซ์เพนซ์สองเหรียญ วางข้างเหรียญของคล็อด
พนันแล้ว
คล็อดกับผมถอยมา
มนุษย์หนูก้าวไปข้างหน้า ยกมือขึ้นล้วงกระเป๋า
และเอนร่างเหนือเอวเข้าไปทางเจ้าหนู
เจ้าหนูหมอบลงด้วยความตกใจ
ดูเหมือนมันกำลังเตรียมจะพุ่งตัวหามนุษย์หนู
แต่แล้วมันก็เริ่มถอยกรูด
ขาลากร่างถอยไปทั้งที่ยังหมอบต่ำ
กระทั่งเชือกที่ล่ามขาหลังไว้ตึงจนสุด
มนุษย์หนูโน้มตัวเข้าไปใกล้เจ้าหนูยิ่งขึ้น
ดวงตาและใบหน้าจับจ้องกลับไปกลับมา แล้วจู่ๆ…
- เจ้าหนูสะดุ้ง - สะดุ้งแล้วโผโดดตัวลอย
เชือกที่ล่ามไว้กระชากอย่างแรง จนขาของมันแทบจะหลุด
มันกลับไปหมอบที่มุมแท่น
ไกลที่สุดเท่าที่เชือกจะให้ไปได้ หนวดสั่นสะท้าน
ร่างสีเทายาวๆ นั้นเกร็งด้วยความกลัว
ณ จุดนี้ มนุษย์หนูเริ่มโน้มหน้าเข้าไปอย่างช้าๆ
ใกล้เข้าไปและใกล้เข้าไป
ผมอยากร้องให้เขาหยุด แต่ไม่อาจส่งเสียงได้
สิ่งที่ไม่น่าอภิรมย์อย่างที่สุดกำลังจะเกิดขึ้น เรื่องนั้นผมมั่นใจ
เรื่องเลวทรามโหดร้าย แต่ผมก็จำเป็นต้องดู
มนุษย์หนูกับเจ้าหนูห่างกันไม่ถึงระยะหนึ่งฝ่ามือ
เจ้าหนูหมอบตัวต่ำแนบกับแท่น ตึงขึงเครียดกลัวสุดใจ
มนุษย์หนูก็ตึงเครียดเช่นกัน
แต่เป็นความเครียดขึ้งจริงจังอันตราย คล้ายกับขดลวดสปริงที่กดแน่นพร้อมดีดตัว
รอยยิ้มจางแล่นผ่านบริเวณรอบปาก
ทันใดนั้น เขาก็โจมตี
เหมือนงูที่พุ่งฉก
พุ่งศีรษะไปด้านหน้าราวกับปามีดอย่างไว
จากกล้ามเนื้อส่วนล่างของลำตัว
ชั่วพริบตาผมเห็นปากของเขาอ้ากว้าง
ฟันเหลืองสองซี่
สีหน้าบิดเบี้ยวจากการเกร็งอ้าปาก
สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น ผมไม่อยากเห็น
ผมหลับตา และเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง
เจ้าหนูตัวนั้นก็ตายแล้ว
มนุษย์หนูเก็บเหรียญเข้ากระเป๋า
และถ่มน้ำลายเป็นนัยว่าจะล้างปาก
คนเขาเอามันไปทำขนมขบเคี้ยวลิโคริช
เลือดหนูคือสิ่งที่โรงงานใหญ่ๆ กับผู้ผลิตช็อกโกแลตใช้ทำลิโคริช
เลือดหนูไม่มีอะไรเสียหาย
คุณเป็นคนที่น่าขยะแขยงมาก
นั่นแหละประเด็น คนกินลิโคริชกันทีละตั้งเยอะ
ขนมเพนนีสติ๊กกับลิโคริชเส้น ทำมาจากเลือดหนูทั้งนั้น
เราไม่อยากฟังต่อแล้ว ขอบคุณ
เอาไปต้มในหม้อใหญ่ๆ เดือดปุดๆ ควันฉุยๆ
ให้คนเอาไม้ยาวๆ คนไปเรื่อยๆ
นั่นเป็นความลับสำคัญของโรงงานช็อกโกแลต
แต่ไม่มีใครรู้ เว้นแต่คนจับหนูที่หาวัตถุดิบให้
จู่ๆ เขาก็เพิ่งรู้ตัวว่าผู้ชมไม่มีใจจะฟังแล้ว
สีหน้าของเราไม่เป็นมิตร ทั้งขาวซีดและแดงก่ำด้วยความโกรธ
เขาหยุดแล้วเดินจากไป โดยไม่พูดต่อแม้แต่คำเดียว
เรามองตามขณะที่เขาห่อไหล่เดินไปตามถนน อย่างค่อยๆ ช้าๆ เกือบเรียกว่าย่อง
ไม่มีเสียงจากเท้าแม้แต่น้อยทั้งที่เดินบนพื้นกรวด
แปลก
พวกหนูไม่ยอมกินข้าวโอ๊ตเคลือบพิษ
ในกองฟางคงต้องมีอาหารให้กินจนอิ่มแน่นอน
(ช่วงปลายทศวรรษ 1940 ดาห์ลอยู่ที่วิสทีเรียคอทเทจ เมืองเอเมอร์แชม)
(อาชีพหลักในขณะนั้นคือเขียน "คล็อดส์ ด็อก")
(วารสารรวมเรื่องสั้นที่ได้แรงบันดาลใจ จากย่านอาศัยและคนที่นั่น)
("คนจับหนู" มาจากเรื่องสั้นชุดนั้น)
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์