Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΡΟΑΛΝΤ ΝΤΑΛ
ΚΥΝΗΓΟΣ ΑΡΟΥΡΑΙΩΝ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Το απόγευμα, ήρθε στο βενζινάδικο ο κυνηγός αρουραίων.
Διέσχισε το δρομάκι αθόρυβα, μουλωχτά.
Τα βήματά του πνιχτά πάνω στα χαλίκια.
Στον ώμο του είχε ένα στρατιωτικό σακίδιο.
Φορούσε παλιομοδίτικο κοτλέ σακάκι με τσέπες.
Το κοτλέ παντελόνι του ήταν δεμένο στα γόνατα με λευκό σπάγγο.
-Συγγνώμη; -Ναι;
Για τα τρωκτικά.
Τα μικρά, σκοτεινά του μάτια σάρωσαν τον χώρο.
-Ο κυνηγός; -Ο ίδιος.
Τραχύς, σφιχτοδεμένος, με αδρό πρόσωπο και δύο κίτρινα δόντια
να εξέχουν από την άνω σιαγόνα.
Τα αυτιά στρογγυλά, λεπτά, κολλημένα στο κεφάλι.
Τα μάτια, σχεδόν μαύρα,
μα, σαν σε κοιτούσε, διέκρινες μέσα τους μια κίτρινη λάμψη.
-Γρήγορα ήρθες. -Εντολές του Υγειονομικού.
Και θα πιάσεις όλους τους αρουραίους;
-Ναι. -Πώς;
Ναι. Πώς;
Αναλόγως είδους και μέρους. Άλλη μέθοδος κάθε φορά.
-Τα παγιδεύεις; -Τι;
-Με παγίδες; -Παγίδες;
Ο κυνηγός γέλασε.
Δεν πάει έτσι. Δεν είναι κουνέλια.
Σήκωσε το κεφάλι
κι οσφρίστηκε τον αέρα. Η μύτη του συσπάστηκε πέρα ως πέρα.
Είναι ξύπνια. Πρέπει να τα ξέρεις για να τα πιάσεις.
Πρέπει να τα γνωρίζεις.
Ξέρεις τι κάνουν; Σε παρακολουθούν.
Όσο ετοιμάζεσαι να τα εξολοθρεύσεις,
σε παρακολουθούν.
Υπάρχει θέμα και στον υπόνομο;
Όχι, δεν υπάρχει.
-Ζόρικοι οι υπόνομοι. -Εντύπωση μού κάνει.
Έτσι, ε; Να σε δω εσένα πώς θα τα 'βγαζες πέρα.
Εσύ πώς θα ξεκινούσες, για πες μου.
Με δηλητήριο, μάλλον.
Και πού ακριβώς θα το έβαζες;
Στον υπόνομο;
Ο κυνηγός χαμογέλασε.
Ήμουν σίγουρος. "Στον υπόνομο".
Ξέρεις τι θα γινόταν; Θα διαλυόταν όλο.
Το δηλητήριο. Είναι σαν ποτάμι εκεί.
Μάλιστα. Εσύ τι θα έκανες, λοιπόν; Σ' έναν υπόνομο;
Ο κυνηγός πλησίασε ένα βήμα.
Ο τόνος του έγινε συνωμοτικός,
όπως όταν αποκαλύπτεις επαγγελματικά μυστικά.
Δουλεύεις με το δεδομένο ότι ο αρουραίος είναι τρωκτικό.
Ό,τι και να του δώσεις, το ροκανίζει.
Οπότε, όταν μιλάμε για υπόνομο, τι κάνεις;
Η φωνή του, βραχνή, θύμιζε βατράχι που κοάζει.
Έμοιαζε να απολαμβάνει κάθε λέξη που άρθρωνε,
σαν όλες να 'χαν τη νοστιμιά τους.
Μπαίνεις μέσα κρατώντας μερικές χαρτοσακούλες
γεμάτες σκόνη γύψου. Τίποτε άλλο.
Τις στερεώνεις στην οροφή του υπονόμου,
να κρέμονται χωρίς να αγγίζουν το νερό.
Σε ύψος που να φτάνουν οι αρουραίοι.
Ο Κλοντ άκουγε ευλαβικά.
Ο αρουραίος μας έρχεται κολυμπώντας, βλέπει τη σακούλα και σταματάει.
Τη μυρίζει. Δεν είναι κι άσχημο.
-Και τι κάνει; -Τη ροκανίζει.
Αυτό είναι! Αρχίζει να τη ροκανίζει, αυτή σκίζεται,
και ο αρουραίος μας ανταμείβεται με μια μπουκιά σκόνη.
Οπότε;
Οπότε πάει αυτός.
-Πεθαίνει; -Τέζα, λέμε.
-Γύψος… -Όταν βραχεί διογκώνεται.
Μπαίνει στους βρόγχους, διογκώνεται
και τον σκοτώνει αστραπιαία.
Πρέπει να ξέρεις πώς πάει.
Το πρόσωπό του έλαμψε από καμάρι.
Με τα χέρια κοντά στο πρόσωπο, έτριψε τα τραχιά του δάχτυλα.
Λοιπόν, πού είναι αυτοί οι αρουραίοι;
Η λέξη ακούστηκε πλούσια, χυμώδης,
σαν γαργάρα με λιωμένο βούτυρο.
Απέναντι, στη θημωνιά.
-Όχι μέσα; -Μόνο εκεί, πουθενά αλλού.
Πάω στοίχημα ότι είναι και μέσα, στο φαγητό σας, και μεταδίδουν αρρώστιες.
-Έχετε κανέναν άρρωστο; -Μας κοίταξε με νόημα.
-Όλοι καλά. -Σίγουρα;
-Απολύτως. -Ποτέ δεν ξέρεις.
Είχε ενδυθεί τον μανδύα του επιθεωρητή υγείας.
Κρίμα, δεν μαστιζόμασταν από βουβωνική πανώλη.
Οι αρουραίοι είναι στη θημωνιά. Πώς σκοπεύεις να μας απαλλάξεις;
Ο κυνηγός χαμογέλασε πονηρά.
Έβγαλε από το σακίδιο ένα μεγάλο δοχείο
και το ζύγισε με τα χέρια καθώς μιλούσε.
Δηλητήριο. Ειδικό δηλητήριο. Θανατηφόρο.
Αν σε πιάσουν έστω με μια τζούρα από δαύτο, σε χώνουν μέσα.
Μ' αυτό ξεκάνεις ένα εκατομμύριο κόσμο.
-Θες να δεις; -Μάλιστα.
Πήρε ένα κέρμα κι άνοιξε το καπάκι.
Ορίστε.
Έσταζε μέλι για το σκεύασμα καθώς το έδειχνε στον Κλοντ.
Καλαμπόκι ή κριθάρι είναι;
Βρώμη. Βρώμη βουτηγμένη σε δηλητήριο.
Ένα σπυρί είναι αρκετό για να σε ξαποστείλει σε τρία λεπτά.
Δεν το αφήνω απ' τα μάτια μου.
Χάιδεψε το δοχείο και το ανάδευσε ελαφρά…
Μέσα, οι σπόροι της βρώμης θρόισαν.
Όμως οι αρουραίοι σας δεν θα το δοκιμάσουν σήμερα, όχι.
Γι' αυτό πρέπει να ξέρεις από αρουραίους. Είναι τρομερά καχύποπτοι.
Σήμερα θα φάνε καθαρούς, λαχταριστούς σπόρους,
που δεν θα τους βλάψουν καθόλου.
Θα τους παχύνουν μόνο. Κι αύριο, πάλι το ίδιο.
Και την άλλη μέρα. Και την παράλλη.
Είναι τόσο νόστιμοι, που όλοι οι γύρω αρουραίοι
σύντομα θα αριβάρουν εδώ.
Πολύ έξυπνο.
Πρέπει να 'σαι ξύπνιος. Πιο ξύπνιος από αυτούς.
Κι αυτό λέει κάτι.
"Να γίνεις κι ο ίδιος σχεδόν αρουραίος".
Το είπα χωρίς να το πολυσκεφτώ,
μου βγήκε αυθόρμητα καθώς τον κοιτούσα.
Η αντίδρασή του με ξάφνιασε.
-Έτσι! -…αναφώνησε.
Το 'πιασες το νόημα, τα είπες όλα.
Ο καλός κυνηγός πρέπει να μοιάζει με αρουραίο.
Μα με περισσότερο μυαλό,
κι αυτό δεν είναι εύκολο, πιστέψτε με.
Λοιπόν, να προχωράμε.
Η λαίδη Λεονόρα Μπένσον με ζητά επειγόντως στην έπαυλη.
Κι εκεί αρουραίοι;
Παντού υπάρχουν αρουραίοι.
Ο κυνηγός γύρισε αργά προς το δρομάκι.
Το βάδισμά του θύμιζε τόσο αρουραίο, που απορούσες.
Αργά, ανάλαφρα, χαλαρά βήματα, με τα γόνατα να φεύγουν στο πλάι,
χωρίς τον παραμικρό ήχο πάνω στα χαλίκια.
Πήδηξε πάνω από την πύλη κι έκανε τον γύρο της θημωνιάς,
σκορπώντας χούφτες βρώμης στο έδαφος.
Την επομένη, επανέλαβε την ίδια διαδικασία.
Και την άλλη μέρα το ίδιο, και μετά το ίδιο,
μέχρι που, την τέταρτη, έριξε τα δηλητηριασμένα σπόρια.
Αυτά, όμως, δεν τα σκόρπισε. Τα έκανε μικρούς σωρούς
στις γωνίες της θημωνιάς.
-Έχεις σκύλο; -Ναι.
Αν θέλεις να βρει φριχτό θάνατο, άσ' τον να περάσει την πύλη.
Την επομένη, ήρθε να μαζέψει τα πτώματα.
Δώσ' μου ένα σακί, κάπου πρέπει να τα βάλω.
Κορδωνόταν σαν παγώνι, τα μάτια του άστραφταν από περηφάνια.
Ετοιμαζόταν να επιδείξει τα αποτελέσματα στο κοινό του.
Ο Κλοντ έφερε ένα σακί και διασχίσαμε τον δρόμο.
Έκανε τον γύρο της θημωνιάς,
κι έσκυψε να επιθεωρήσει έναν σωρό με δηλητήριο.
-Κάτι δεν πάει καλά. -…ψέλλισε.
Μιλούσε σιγά, θυμωμένα.
Μετακινήθηκε σε άλλον σωρό και έσκυψε να τον περιεργαστεί.
-Κάτι δεν πάει καθόλου καλά. -Τι τρέχει;
Δεν μίλησε, μα ήταν προφανές. Δεν άγγιξαν το δόλωμα.
"Έχουμε ξύπνιους αρουραίους", είπα.
Είχε ενοχληθεί.
Φαινόταν στο πρόσωπο, στη μύτη, στο πώς τα κίτρινα δόντια
πίεζαν το κάτω χείλος του.
-Με δουλεύεις; -…είπε, κοιτάζοντάς με.
Το μόνο θέμα με αυτούς εδώ είναι ότι τους ταΐζουν.
Κάτι ζουμερό θα τρώνε κάπου αλλού, και μπόλικο.
Μόνο αν είχε φάει μέχρι σκασμού θα αρνιόταν αρουραίος τη βρώμη.
Γύρισε να φύγει, σκυθρωπός.
Άρχισε να μαζεύει τη δηλητηριασμένη βρώμη με ένα φτυαράκι.
Την έβαλε προσεκτικά σε ένα δοχείο.
Όταν τέλειωσε, γυρίσαμε πίσω και οι τρεις μαζί.
Ο κυνηγός στάθηκε πλάι στην αντλία,
φιγούρα θλιβερή, ταπεινωμένη,
με πρόσωπο που είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει.
Έδειχνε πεσμένος μετά την αποτυχία του,
με βλέμμα βαρύ, μοχθηρό
και τη γλωσσίτσα να ξεπροβάλλει ανάμεσα στα κίτρινα δόντια.
Σήκωσε τα μάτια και με κρυφοκοίταξε.
Έπειτα τον Κλοντ.
Μύρισε τον αέρα με την άκρη της μύτης.
Πάτησε στις μύτες των ποδιών του, λικνίστηκε ελαφρά
και, απαλά, απαλά και συνωμοτικά, είπε…
Θέλετε να δείτε κάτι;
Επιδίωκε να αποκαταστήσει τη φήμη του.
-Τι; -Θέλετε να δείτε κάτι απίστευτο;
Έβαλε το δεξί του χέρι στην τσέπη του σακακιού του
κι έβγαλε κρατώντας τον σφιχτά έναν μεγάλο, ζωντανό αρουραίο.
Θεέ και Κύριε!
Έτσι. Βλέπετε;
Έσκυβε λίγο μπροστά και τέντωνε τον λαιμό,
κοιτώντας μοχθηρά και κρατώντας τον πελώριο αρουραίο.
Ένα δάχτυλο και ο αντίχειρας τού έσφιγγαν τον λαιμό,
ώστε να μη γυρίσει και να δαγκώσει.
Κυκλοφορείς με αρουραίους στην τσέπη;
Πάντα μού βρίσκονται κάνα-δυο.
Έβαλε το ελεύθερο χέρι στην άλλη τσέπη κι έβγαλε μια μικρή, άσπρη…
-Νυφίτσα είναι; -Ο κυνηγός γέλασε ειρωνικά.
Η νυφίτσα έμοιαζε να τον ξέρει κι έμεινε ακίνητη.
Τίποτα δεν σκοτώνει αρουραίο πιο γρήγορα.
Έφερε τα δύο ζώα κοντά μπροστά του,
ώστε η μύτη της νυφίτσας να απέχει 15 εκ. από τον αρουραίο.
Τα σαν χάντρες μάτια της τον κάρφωσαν.
Ο αρουραίος πάλευε να ξεφύγει από τον δολοφόνο.
-Τώρα. -…είπε.
Κοιτάτε.
Το πουκάμισό του ήταν ανοιχτό πάνω.
Άφησε τον αρουραίο να γλιστρήσει μέσα,
πάνω στο δέρμα του.
Η ζώνη τον εμπόδιζε να πάει πιο κάτω από τη μέση.
Ήρθε η σειρά της νυφίτσας.
Αμέσως, στο πουκάμισο επικράτησε αναστάτωση.
Ο αρουραίος έτρεχε γύρω-γύρω, κυνηγημένος από τη νυφίτσα.
Έξι-εφτά φορές έκαναν τον γύρο. Το μικρό εξόγκωμα πίσω από το μεγάλο
κέρδιζε διαρκώς έδαφος, φτάνοντας όλο και πιο κοντά,
μέχρι που τα δύο εξογκώματα έγιναν ένα.
Ακολούθησε πάλη και μια σειρά από στριγκλιές.
Όλο αυτό το διάστημα, ο κυνηγός παρέμενε ακίνητος.
Πόδια ανοιχτά, χέρια χαλαρά στο πλάι
και μάτια προσηλωμένα στο παγωμένο πρόσωπο του Κλοντ.
Τελικά, έβαλε το ένα χέρι μέσα από το πουκάμισο
και έβγαλε τη νυφίτσα.
Με το άλλο, έβγαλε νεκρό τον αρουραίο.
Στη μουσούδα της νυφίτσας υπήρχαν ίχνη από αίμα.
"Μάλλον δεν μου πολυάρεσε αυτό" είπα.
Σίγουρα δεν ξανάδες κάτι παρόμοιο, πάω στοίχημα.
Δεν θα το έλεγα, όχι.
Μια μέρα θα φας ξεγυρισμένο δάγκωμα στην κοιλιά.
Μα του είχε κινήσει το ενδιαφέρον.
Ο κυνηγός κόμπαζε πάλι.
Θες να δεις κάτι ακόμα πιο τρομερό;
Που δεν θα πίστευες αν δεν το έβλεπες με τα μάτια σου;
Κοίταξα τον Κλοντ φανερά αγχωμένος.
Ναι.
Έβαλε τον νεκρό αρουραίο στη μια τσέπη, τη νυφίτσα στην άλλη.
Από το σακίδιο έβγαλε, αν έχεις τον Θεό σου, ακόμα έναν αρουραίο.
Χριστέ μου!
Μου βρίσκονται πάντα κάνα-δυο.
Πρέπει να τους ξέρεις,
και μόνο αν τους έχεις από κοντά γίνεται.
Αυτός είναι από υπόνομο. Παλιά καραβάνα, ξύπνιος σαν διάολος.
Βλέπετε που παρακολουθεί συνέχεια, να δει τις κινήσεις μου;
-Βλέπετε; -Διόλου ευχάριστο.
"Τι θα κάνεις;"
Διαισθανόμουν ότι αυτή η παράσταση θα μου άρεσε λιγότερο.
-Φέρτε μου ένα κομμάτι σπάγγο. -Ο Κλοντ το έφερε.
Έδεσε το πίσω πόδι του αρουραίου.
Αυτός πάλευε να ξεφύγει, μα τον κρατούσε σφιχτά.
Έχετε τραπέζι μέσα;
"Όχι αρουραίους μέσα" είπα.
Χρειάζομαι ένα τραπέζι. Ή κάτι επίπεδο.
Πήγαμε στην αντλία. Εκείνος έβαλε πάνω τον αρουραίο.
Έδεσε τον σπάγγο σε έναν πάσσαλο, να μην μπορεί να ξεφύγει.
Αρχικά λούφαξε, ασάλευτος, διστακτικός, ένας γκρι αρουραίος με λαμπερά μαύρα μάτια
και φολιδωτή ουρά κουλουριασμένη στη μεταλλική επιφάνεια.
Κοιτούσε αλλού, μα με την άκρη του ματιού παρακολουθούσε τι θα έκανε ο κυνηγός.
Ο κυνηγός οπισθοχώρησε λίγο, και ο αρουραίος αμέσως χαλάρωσε.
Κάθισε στα πίσω πόδια
και άρχισε να γλείφει το τρίχωμά του.
Με τα μπροστινά πόδια, έξυσε τη μουσούδα.
Φαινόταν να αδιαφορεί για τους υπόλοιπους εκεί.
-Πάμε ένα στοίχημα; -…είπε ο κυνηγός.
"Όχι, ευχαριστώ" είπα.
-Για πλάκα. Έχει πιο πολλή πλάκα έτσι. -Τι στοίχημα θες;
Ότι μπορώ να τον σκοτώσω χωρίς να βάλω χέρια.
Θα τα χώσω μάλιστα στις τσέπες.
Προφανώς, το 'χε βάλει σκοπό να βγάλει χρήματα.
Κοίταξα τον αρουραίο που θα πέθαινε και ένιωσα ναυτία,
όχι επειδή θα πέθαινε,
μα επειδή θα γινόταν με ξεχωριστό τρόπο
και με μπόλικο ενθουσιασμό.
-Θα τον χτυπήσεις με το πόδι. -Όχι.
-Με το μπράτσο; -Χωρίς χέρια, πόδια, μπράτσα.
-Θα κάτσεις πάνω. -Δεν τον λιώνω.
-Για να δούμε. -Στοίχημα μια λίρα.
Μη λες ανοησίες. Για ποιον λόγο;
-Πόσα θες; -Μηδέν. Τίποτα.
Καλά. Τότε άκυρο.
-Πήγε να λύσει τον σπάγγο. -Ένα σελίνι.
Η ναυτία στο στομάχι μου επανήλθε.
Μα η διαδικασία είχε κάτι που σε μαγνήτιζε.
Ένιωθα ανίκανος να απομακρυνθώ, να σαλέψω καν.
-Κι εσύ; -Όχι.
Θες να το κάνω για ένα σελίνι;
-Δεν θέλω να το κάνεις. -Τα λεφτά;
Ο Κλοντ τα άφησε στην αντλία.
Ο κυνηγός έβαλε δίπλα δύο εξάπενα.
Πάει το στοίχημα.
Κάναμε λίγα βήματα πίσω.
Αυτός προχώρησε, με χέρια στις τσέπες,
και έσκυψε ελαφρά προς τον αρουραίο.
Εκείνος μαζεύτηκε θορυβημένος.
Φαινόταν έτοιμος να χιμήξει στον κυνηγό,
όμως άρχισε να κάνει πίσω,
σέρνοντας το σώμα του με βαριά βήματα,
ώσπου ο σπάγγος στο πόδι τεντώθηκε.
Ο κυνηγός έσκυψε ακόμη περισσότερο,
ακολουθώντας τον με τα μάτια του. Ξαφνικά…
-Εκείνος πανικοβλήθηκε. -…και πετάχτηκε πάνω.
Ο σπάγγος τον τίναξε στον αέρα, εξαρθρώνοντας σχεδόν το πόδι του.
Μαζεύτηκε ξανά στην άκρη,
όσο επέτρεπε ο σπάγγος, με τρεμάμενα μουστάκια
και παγωμένος από τον φόβο.
Τότε ο κυνηγός άρχισε πάλι να πλησιάζει το πρόσωπό του
όλο και πιο κοντά.
Ήθελα να φωνάξω να σταματήσει, μα δεν μπορούσα να μιλήσω.
Κάτι πολύ δυσάρεστο ετοιμαζόταν να συμβεί, αυτό ήταν βέβαιο.
Κάτι βάρβαρο και μακάβριο, αλλά τώρα έπρεπε να το δω.
Ένα χέρι απόσταση τους χώριζε πια.
Έντρομος, σφιγμένος, ο αρουραίος κόλλησε κάτω.
Κι ο κυνηγός ήταν σφιγμένος,
αλλά με την απειλητική ένταση ενός συμπιεσμένου ελατηρίου.
Ένα αχνό χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο στόμα του.
Τότε, ξαφνικά, επιτέθηκε,
σαν φίδι,
τινάζοντας το κεφάλι σαν κοφτερό μαχαίρι…
…χάρη στους μύες των κάτω άκρων.
Είδα το στόμα να ανοίγει διάπλατα…
…κίτρινα δόντια…
…πρόσωπο παραμορφωμένο από την προσπάθεια.
Αυτά που είδα μου έφταναν.
Έκλεισα τα μάτια, και όταν τα ξανάνοιξα
το ζώο ήταν νεκρό,
ο κυνηγός έβαζε τα χρήματα στην τσέπη κι έφτυνε να καθαρίσει το στόμα.
Έτσι φτιάχνουν τη γλυκόριζα.
Αίμα αρουραίου χρησιμοποιούν τα εργοστάσια και οι σοκολατοποιοί.
Λίγο αίμα αρουραίου δεν έβλαψε κανέναν.
Είσαι απίστευτα αηδιαστικός.
Ισχύει, όμως. Μπόλικες φορές το έχεις φάει.
Μπαστουνάκια, κορδονάκια γλυκόριζας, όλα από αίμα αρουραίου είναι.
Αρκετά ακούσαμε, ευχαριστούμε.
Βρασμένα σε μεγάλα καζάνια που κοχλάζουν,
ενώ αναδεύουν το μίγμα με κοντάρια.
Από τα μυστικά των εργοστασίων σοκολάτας
που ξέρουν μόνο οι εξολοθρευτές που είναι οι προμηθευτές τους.
Πρόσεξε πως το κοινό του είχε αλλάξει στάση.
Πρόσωπα εχθρικά, αηδιασμένα και κατακόκκινα από οργή.
Σταμάτησε και γύρισε να φύγει χωρίς να πει λέξη.
Τον παρατηρούσαμε καθώς πήρε τον δρόμο του με αργό, ανάλαφρο, χαλαρό βάδισμα.
Τα βήματά του πνιχτά, ακόμα και πάνω στα χαλίκια.
Παράξενο.
Οι αρουραίοι σνόμπαραν τη βρώμη.
Κάτι θρεπτικό πρέπει να κρύβεται στη θημωνιά.
ΜΕΤΑΞΥ 1948-1951, Ο ΝΤΑΛ ΕΖΗΣΕ ΣΕ ΑΓΡΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΑΜΕΡΣΑΜ,
ΜΕ ΒΑΣΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΤΟΥ CLAUD'S DOG,
ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ,
ΟΠΩΣ ΤΟ ΚΥΝΗΓΟΣ ΑΡΟΥΡΑΙΩΝ.
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη