ANG MGA TAUHAN, LUGAR, ORGANISASYON, KAGANAPAN, GRUPO, AT PINANGYARIHAN
AY PAWANG KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA CHILD SAFETY GUIDELINE
ANG PROGRAMANG ITO AY PINONDOHAN NG COMMUNICATIONS DEVELOPMENT FUND
OF MINISTRY OF SCIENCE AND ICT (REPUBLIKA NG KOREA)
'Wag kang kabahan, Ro-hee.
Ikaw ang pag-asa ng sangkatauhan.
HANGO SA NOBELANG THE DAY OF KIDNAPPING NI JEONG HAE-YEON
Gising ka na?
May mga test ka pang kailangang gawin,
mabuti at ligtas ka at walang kahit anong sugat.
Hindi ako mag-isa.
Nasaan 'yong lalaking kasama ko?
Ikaw...
Sumunod ka sa 'kin.
Ro-hee.
Ro-hee!
Ano'ng ginagawa n'yo kay Ro-hee?
Ro-hee!
'Wag ka mag-alala.
Tinitingnan namin kung may di na siya nagagawa dahil sa pagkawala niya.
Salamat at maayos pa rin ang kaniyang mga brain function.
Mukhang panandalian lang ang pagkawala ng alaala niya,
kaya gagaling din siya.
Ikaw ba 'yong gustong manakit sa kaniya?
Manakit sa kaniya?
Di namin siya puwedeng saktan.
KABANATA 5. ANG BATANG HENYO
Ito ang eksena mula sa habulan ng sasakyan kagabi sa Seoul
na ikinagulat ng publiko.
May natanggap kaming footage nito mula sa publiko.
Tingnan natin.
Makikita ang isang sasakyan na matulin ang takbo
at hinahabol ng isang motorsiklo.
Napag-alaman
na ang drayber ng motorsiklo ay ang kidnaper
sa Youngin Kidnapping Case,
na mas ikinagulat pa ng publiko.
Nabigo ang pulisya na hulihin sila.
- Ang... - Buwisit.
Gusto mong bitiwan ko na ang kaso?
Sino ang nag-utos sa 'yo na gumawa ng eksena sa ibang estasyon?
Si Chief...
pinatawag sa headquarters kaninang umaga.
Regional Investigation Unit na ang hahawak ng kaso.
Tutukan na lang natin ang kaso ng pagpatay.
Pupuntahan ko si chief.
Park Sang-yun!
Wala lang ba sa 'yo ang mga ranggo?
Kailangan mong respetuhin ang sistema!
Sabi mo walang pipigil sa 'kin dito.
Sabi mo gawin ko ang gusto ko.
Dapat hinuli mo siya kahapon!
Nangyari 'to dahil natakasan ka niya!
Sa iisang bahay nangyari ang pangingidnap at pagpatay.
Niligtas ng kidnaper ang biktima.
Naglaho na lang bigla ang pumatay.
Hindi 'to...
pangkaraniwang kaso ng pangingidnap.
Kapag binigay natin ngayon ang kasong 'to,
walang mangyayari sa parehas na kaso ng pagpatay at pangingidnap.
Sir.
Bigyan mo lang ako ng isang linggo.
Si Kim Myeong-jun, si Choi Ro-hee,
at ang pumatay.
Mahahanap ko silang lahat.
Pakiusap.
Dalawang araw lang ang kaya ko.
Hanggang doon lang.
Dalawang araw.
Dalawa.
CHOI JIN-TAE, SO JIN-YU KIM MYEONG-JUN, CHOI RO-HEE
- Ju-hyeok. - Po?
- Tara na. - Sige, sir.
Sir, aalis ako.
Saan ka pupunta?
Sa ampunan kung saan lumaki si Myeong-jun.
Kasama si Ju-hyeok?
Dito na lang siya. Ako na ang sasama.
Magpahinga ka na lang. Kaya na namin.
Puwede akong matulog sa sasakyan.
Ju-hyeok, sasamahan ko siya.
Pinag-aralan ni Dr. Choi Jin-tae ang utak ng mga bata.
Nagsimula 'yon sa henerasyon ng tatay niya.
Ang villa na 'to
ay parang kuta na binibisita niya noong buhay pa ang papa niya.
Gano'n ba?
Pero anong klaseng brain research?
Karaniwan, ang utak ng isang tao
ay lumalaki at nade-develop hanggang sa edad na 20.
Pinag-aralan niya ang paglaki ng utak ng isang tao.
Gumamit siya ng medical technology
para mas mapalawak pa ang bawat kakayahan ng utak.
Si Ro-hee ang paksa ng eksperimentong 'yon.
Ang IQ ni Ro-hee ay 200, ang pinakamataas na kayang basahin ng sistema.
Pero nagpapakita na mas malawak pa roon ang kakayahan niya.
Mayroon siyang photographic memory,
at pambihirang cognitive at application skills.
Isang henyong bata si Ro-hee na nasa top 0.01 percentile.
Congrats.
Perfect score na naman.
ITIM: RO-HEE PUTI: AI
Checkmate.
TAPOS NA ANG LARO PANALO SI RO-HEE
Head!
Out.
Pinatay si Dr. Choi sa kalagitnaan ng pag-aaral na 'to.
Pero di puwedeng itigil ang pag-aaral na 'to.
At hindi dapat.
Maraming tao ang umaasa habang pinapanood ang paglaki ni Ro-hee.
Di namin sila puwedeng biguin.
Ang punto ko, di lang 'to tungkol kay Ro-hee.
Narinig ko na may sakit ang anak mo.
Patuloy naming susuportahan
ang anak mo, Mr. Kim.
Kasama roon ang kaniyang operasyon, pagpapagaling, pag-aaral, at iba pa.
Sisiguraduhin namin ang kaligtasan at kinabukasan ng anak mo.
Ikaw ba ang nagbayad ng mga bayarin ni Hee-ae sa ospital?
Gano'n pala.
Bakit n'yo ako dinala rito
imbes na ibigay sa pulis?
Kukunin lang sana namin si Ro-hee.
Pero nabalitaan ko na ikaw ang pumuprotekta sa kaniya.
Mukhang malaki ang tiwala sa 'yo ni Ro-hee.
Pero,
ayaw naming maapektuhan ang emosyon niya
dahil kailangan naming ituloy ang eksperimento.
Maghihiwalay kayo nang maayos
at maglalaho ka sa ibang panig ng mundo.
Hanggang sa makalimutan ka ng mga tao...
Teka lang.
Maglalaho?
Maglalaho saan?
Nakita ko ang balita.
Nagulat ako.
Di siya gano'ng klase ng tao.
Kinontak niya po ba kayo kamakailan?
Huli niya akong kinontak
isang taon na ang nakakaraan.
Desperado siya at may sakit daw ang anak niya.
Kaya pinadalhan ko siya ng kaunting pera.
Mula noon, di na siya tumawag ulit.
Mabuti siyang tao,
at hindi 'yong tipo na gagawa ng masama.
Nakita ko po na may rekord si Mr. Kim Myeong-jun
noong high school siya.
Dalawampung taon na nakaraan mula noong insidenteng 'yon.
2001 NATIONAL TEAM 2ND TRYOUTS
Kaya mo 'yan!
Tigil!
Si Myeong-jun ang pinakanaapektuhan
dahil sa insidenteng 'yon.
Sinadya man o hindi,
may napatay akong tao.
Hayaan n'yo po akong maparusahan, padre.
KULUNGAN SA YOUNGIN
Pagkalaya niya,
hindi na siya bumalik sa ampunan.
ANG SIMULA NG BAGONG BUHAY! DITO ANG SIMULA NG PAG-ASA
Narinig ko na masipag siya.
Nagpakasal siya kay Hye-eun at nagkaanak sila.
Akala ko maayos na ang buhay niya.
Kaawa-awa naman.
Hye-eun?
Kilala n'yo po ba ang asawa ni Kim Myeong-jun?
Oo.
Siya ang kaibigan niya sa ampunan.
Nasaan kaya si Seo Hye-eun ngayong magulo ang mga bagay?
May burner phone sa nasunog na sasakyan ni Kim Myeong-jun, di ba?
Oo.
Nasa call history si Dr. Choi at isa pang numero.
Burner phone din 'yong isang numero.
Si Seo Hye-eun kaya 'yon?
Posible.
Bumalik ang nawawalang asawa gamit ang burner phone?
Hahanapin ko siya.
Sige.
Grabe, ang gulo ng kasong 'to.
O?
Talaga?
I-text mo ang address.
Nahanap ang nurse na nagtrabaho sa ospital ni Dr. Choi 30 taon ang nakalipas.
Puntahan na natin.
Sige, sir.
Tinuruan ni Ro-hee ang sarili niyang magbasa ng musika
at ang kaugnayan nito sa keyboard.
Mag-isa niya lang 'yong natutunang lahat.
At ngayon, kaya niyang tumugtog ng kahit anong kanta.
Maupo ka.
Kuwarto 'to para sa mga investor na gusto siyang panoorin.
Kapag gusto nilang makita kung paano lumalaki si Ro-hee,
nagsasagawa ng mga open experiment si Dr. Choi dito.
Grabe.
Bakit di ka kumakain?
Walang mukhang masarap dito.
Lahat 'to mukhang masarap! Ikaw talaga.
Gusto mo lutuan kita ng masarap?
Ayan.
Heto na.
Ta-da!
Ito ang puting buchimgae.
Akala ko nagkaintindihan na tayo.
Sinabi ko na sa 'yo na 'wag mo na 'ko paglutuan ng mga putahe mo.
Uy, hindi pa expired ang harinang 'to.
Maghintay ka lang.
Heto.
Ilagay mo 'to sa kamay mo,
tapos ilagay mo 'to,
at ito.
Heto, subukan mo.
Ano naman 'to?
Masarap, di ba?
Hindi na masama.
Sabi sa 'yo, e.
Kung ireregalo mo 'to sa 'kin bago ka umalis.
Alam kong nagdesisyon ka nang umalis.
Di mo kailangang maging malungkot.
Naiintindihan kita.
Patawad.
Para saan?
Kasi...
pakiramdam ko sinira kita.
Kalokohan.
Mayaman ako at matalino.
Akala mo ba masisira mo ako?
Bumalik na ba ang alaala mo?
Karamihan do'n.
Pero di ko pa naaalala 'yong araw ng insidente.
Pero hindi na 'yon mahalaga sa 'kin.
Ayaw ko nang...
mahanap ang pumatay sa mga magulang ko.
Nakakatawa, 'no?
Gusto kong maghiganti no'ng wala akong alaala,
pero ngayong naaalala ko na ang mga magulang ko,
di ko na 'yon nararamdaman.
- Sir. - Bakit?
Puwede bang magtanong?
Tinatakot mo naman ako sa sobrang seryoso mong magtanong.
- Noong nagpunta tayo sa Seoul, - O?
parang kilala ng mga detektib ng RIU si Detective Park.
Makinig ka.
Nanggaling siya sa Regional Investigation Unit.
Opo.
Di maganda ang paghihiwalay nila.
Matapang siya.
Walang poli-politiko sa trabaho niya.
Kaya di niya kaya ang korapsiyon sa kapulisan.
Ano'ng ginagawa mo?
Di mo ba nakikita?
Nagtatrabaho ako.
Iniimbestigahan si Kim Jin-ho ngayon.
May ebidensiya kami, testigo, at testimonyo ng biktima.
- Paanong nagkaroon ng bagong suspek? - Hoy.
Siya mismo ang sumuko.
Ano ba'ng problema? Sumuko na ang suspek.
Ginamit ka lang, di ba? Sino'ng nagbayad sa 'yo?
Sira-ulo 'to.
Ikaw ang sira-ulo.
Nababaliw ka na ba?
Bakit mo tinanggal si Kim Jin-ho sa listahan ng mga suspek?
Dahil anak siya ng mayor?
Sinabi ba niyang ipro-promote ka niya?
Sira-ulo ka!
Baliw ka na talaga.
- Hoy. - Buwisit.
Loko ka.
- Sige, suntukin mo ako. - Halika.
- Buwisit! - Tama na.
- Halika rito. - Di ko siya susuntukin.
- Hoy. - Hoy, halika rito.
- Baliw ka! - Hoy!
- Halika!
Ayos lang ba kung irekord ko ang usapan natin?
Sige.
Ano...
Tatlumpung taon na ang nakalipas kaya baka di mo na masyadong maalala,
sabihin mo na lang sa 'min kung ano'ng naaalala mo.
Matalas pa ang memorya ko.
Mahirap makalimutan ang gano'ng pangyayari.
'Wag po kayong mag-alala.
Matagal nang yumao si Dr. Choi Dong-eok,
at lagpas na sa statute of limitations ang kaso.
May dystocia ang nanay niya.
Inoperahan namin siya, pero di maganda ang kinalabasan.
Sa totoo lang, ang taong nag-opera...
ay hindi si Dr. Choi.
Ha?
Sino pala?
Dahil abala si Dr. Choi no'ng araw na 'yon,
isang doktor na di lisensiyado ang nag-opera
kaya nangyari ang aksidente.
Namatay ang asawa't anak ni Park Cheol-won dahil imbes na si Dr. Choi,
doktor na walang lisensiya ang nag-opera.
Kaya siya pumunta sa ospital, dahil may galit siya sa kaniya?
Oo.
Pero narinig ko na mabilis lang naayos ang kaso.
Sa totoo lang, ibang bata ang biktima.
Ang anak ni Dr. Choi...
ang nasaktan.
Akala naming lahat na magkakagulo pa lalo.
Pero...
Di ko alam ang kasunduan ni Dr. Choi pero bigla na lang tumahimik.
Patuloy siya sa pagtingin sa mga pasyente,
at natigil ang pagdala niya sa anak niyang babae sa ospital.
Teka, lalaki po ang anak niya.
Ha?
May isang anak si Dr. Choi na lalaki.
Nakita n'yo po ang balita, di ba? 'Yong biktima sa Youngin Murder Case.
'Yon ang anak na lalaki ni Dr. Choi?
Sa madaling salita,
inatake ni Park Cheol-won si Choi Jin-tae,
kaya kinailangan nilang magkasundo para sa namatay na asawa't anak nito.
Oo.
Salamat po sa kooperasyon. Mauna na kami.
Teka lang.
- Sigurado akong babae ang anak niya. - Ha?
Akala ko baka mali lang ang naaalala ko dahil matagal na 'yon,
pero tinirintas ko ang buhok niya noong bumisita siya.
Sigurado akong babae siya.
YOUNGIN POLICE STATION
Wala akong nakikitang peklat sa leeg niya.
Baka nagkamali lang ang nurse.
Pero di ba mahirap makalimutan 'yon?
Kasarian ng bata ang usapan dito.
- Tiningnan mo na? - Opo, sir.
Tatlumpung taon na ang nakalipas, kaya wala nang kahit anong rekord.
Pero taong 1995 noong nirehistro ni Choi Dong-eok na anak si Choi Jin-tae.
Taong 1995?
Ibig sabihin,
dalawang taon 'yon pagkatapos ng pananaksak ni Park Cheol-won.
Nirehistro siya dalawang taon pagkatapos niyang ampunin si Choi Jin-tae?
Mayro'n pa ba?
Bukod sa insidenteng 'yon, wala nang ibang mga medical malpractice.
At saka tiningnan ko kung nasaan si Seo Hye-eun noong araw ng insidente,
at kasali siya sa clinical trial
sa Hankook University Hospital.
Clinical trial?
- Oo, sir. - Anong klase?
Di ko malaman kung ano.
Hindi ibinigay ng ospital ang personal na impormasyon ng pasyente.
- Ano pong maitutulong ko sa inyo? - Saan ang kuwarto ni Kim Hee-ae?
Sino po sila?
Ako ang mama niya.
HUNYO 5 PETSA NG OPERASYON
Teka lang.
'Wag kang malikot.
Iyakin ka, 'no?
Iyakin? Nasaksak ako!
Ikaw, mag-ingat ka.
Kapag ginawa mo ulit 'to, di na kita palalagpasin.
Di mo na kailangan magalit.
Magiging maayos na ang lahat.
Salamat.
Walang anuman.
Ano'ng ginagawa mo?
Uy, English?
Russian 'to.
Akala mo lahat ng bagay ay English.
Russian 'yan?
Masaya ba?
Akala mo puro kasiyahan lang ang buhay, 'no?
Minsan nakakahanap ka ng saysay sa mga walang saysay na bagay.
Kung wala kang magawa, 'wag mo akong guluhin at basahin mo 'yan.
- Ito? - Di ko lang sigurado kung kaya mo.
Ano 'to?
Halo-halo ang mga letra.
Grabe, ang ganda sa labas.
Lumabas tayo.
Di ka ba nasasabik sa dagat?
Hindi ako interesado.
Sa tuwing pumupunta ako rito, di ako lumalabas.
Ikaw naman. Kapag nandito ka sa ganitong lugar,
kailangan mong magtampisaw sa tubig, mangisda, at manguha ng kabibi.
Tara na!
Magtampisaw ka man lang sa tubig.
Bakit ko 'yon gagawin?
Kung gusto mong maligo, gawin mo sa banyo.
Ikaw talaga.
Lumabas na tayo! Sige na.
Kailangan mong lumabas pag nasa ganitong lugar ka.
Sige na, tara na.
Grabe, ang ganda rito.
Ano? Ang ganda ng dagat, di ba?
Oo nga.
Ngayon lang ako nakaapak sa dagat.
Ayaw ko sa malamig na tubig dati.
Pero parang nagugustuhan ko na.
Sige.
Nagpapasalamat pa rin ako.
Hindi ko alam kung ano'ng nangyayari,
pero parang may malasakit sa 'yo
ang mga tao rito.
Hindi mo talaga naiintindihan, 'no?
May dahilan ang kabaitan ng tao.
Ginagawa nilang lahat 'to para sa sarili nila.
Ilang taon ka na ba?
Wala man akong karanasan, pero matalino ako.
May developmental disorder ang anak na babae ni Dr. Mo Eun-sun.
Naging interesado siya mula nang sinimulan ng papa ko ang pag-aaral na 'to.
Talaga?
Pag wala na akong pakinabang,
di na niya ako magagamit.
Parehas tayong
mawawalan ng halaga sa isang iglap.
Ano sana ang ginawa mo?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sasabihin mo ba sa 'kin...
ang totoo?
Sasabihin mo ba sa 'kin na ako ang paksa sa eksperimento ng papa ko,
na inabuso nila ako,
at di ako mahal ng mga magulang ko?
Kapag nawala ulit ang alaala ko,
'wag mo 'kong sasabihan ng kahit ano.
Magsinungaling ka lang...
at sabihin mo sa 'kin na tatay kita.
Pupunta ang direktor sa Korea.
Gusto niyang maayos 'to bago 'yon.
Paano ang bangka?
Handa na.
Gawin na natin mamayang gabi.
Dapat natin sila paghiwalayin kaagad.
Mr. Park!
May tanong ka pa ba?
May nakausap kaming nurse
na nagtrabaho kay Dr. Choi Dong-eok 30 taon na ang nakakalipas.
Narinig namin ang kuwento tungkol sa inyong dalawa ni Dr. Choi Dong-eok.
Sinabi ko na sa inyo ang lahat ng ginawa ko noong araw ng insidente.
Gusto naming malaman ang kuwentong 'yon.
Balita namin, may sugat sa leeg ang bata
na pinagbuhatan mo ng kutsilyo.
Ano'ng kinalaman n'on...
sa kasong 'to?
Dahil namatay ang batang 'yon.
Hindi ko 'yon sinadya.
Nawala ako sa sarili dahil namatay ang asawa't anak ko.
Nagkamali ako.
Kailangan ko nang umalis. Paalam.
Nakipagkasundo ka.
Nakipagkasundo ka ba kaagad dahil nasaktan mo ang anak niya?
Dahil mali ang ginawa ko.
Namatay ang asawa't anak mo,
pero 30 taong nabuhay nang walang peklat
ang anak ni Dr. Choi Dong-eok.
Mayaman din siya at ginagalang.
Mali ba 'yon?
Kailangan ba...
kasinglungkot ko rin ang batang 'yon?
Mauuna na ako.
Sa tingin mo ba ginawa niya talaga 'yon at pinatay ang anak na lalaki?
Nasaktan 'yong bata dahil sa kaniya.
Hindi anak na lalaki, kundi anak na babae.
Bakit sobrang nakakalito?
Kumusta?
Jeong-man, may katawang nakita kung saan banda nakatira si Kim Myeong-jun.
Hello, sir.
- Dito po banda. - Sige.
Di natin nakita 'yong katawan dati?
Wala roon 'yong katawan noong tiningnan natin 'yong lugar.
Sa tingin ko, nangyari 'to pagkatapos n'on.
- Pagkatapos? - Opo, sir.
- Sino 'yong biktima? - Wala siyang pagkakakilanlan.
May nakita kaming bakas na tinali siya rito,
pero nakita ang katawan dito.
Uy.
Mukhang pulubi siya sa lugar na 'to.
Parang sinaksak ang kanang hita niya.
Malinis ang mga sugat niya
na parang propesyonal ang gumawa.
Oo nga.
Hindi ganito kalinis ang saksak kung nanlaban siya.
May mga tanda na tinali siya.
Hello po, sir.
- Uy. - Dito po.
Parating na sa Korea si Jaden ngayong araw.
Parang gusto niyang kunin si Ro-hee.
Produkto si Ro-hee ng pamumunuhan natin!
Poprotektahan natin siya kahit ano'ng mangyari.
Pakiusap, tulungan mo ako.
Tatawagan ulit kita.
Uy, pasok ka.
Balita ko ngayong araw na raw.
Inihanda namin ang pinakaligtas na daan kaya 'wag kang mag-alala.
Hindi ako nag-aalala,
pero di ko alam kailan ako makakabalik kapag umalis ako ngayon.
Oo nga pala, ang anak mo.
Oo.
Nami-miss ko na siya,
kaya mas mapapalagay ako kung makikita ko siya bago ako umalis.
Hindi magiging madali dahil nando'n ang mga pulis,
pero gagawan ko ng paraan.
Talaga?
Sinabi ko naman sa 'yo.
Susuportahan kita at ang anak mo sa lahat.
Salamat.
Maraming salamat.
- Sige, aalis na ako. - Sige.
- 'Wag ka na mag-alala. - Sige.
- Salamat.
Sige, salamat.
Nakita nila ang dugo ng biktima sa lubid, pero walang mga fingerprint.
May mga CCTV ba?
Wala, kasi isinasaayos pa ang lugar.
Tinanong nila ang mga may-ari ng tindahan sa lugar pero wala silang alam.
Marami palang nagpupunta roon para mangalakal.
May isa pa akong di nasabi.
Naisip ko tama lang na sabihin ko sa inyo ang lahat.
- Tungkol ba 'to sa araw na 'yon? - Oo.
Nilihim 'yon ng lahat,
pero baka may kinalaman 'to sa kasalukuyang kaso.
Siguradong makakatulong ang kahit anong sasabihin mo.
May nangyari pa noong panahong 'yon.
Isa sa mga nanay
ang nagkaroon ng AIDS.
AIDS?
Oo.
Inalay ni Dr. Choi ang buong buhay niya sa ospital.
Palagi niyang sinasabi sa mga interbiyu na gusto niya
maging kilala at respetadong doktor.
Nagulat siya
nang nagka-AIDS ang isa sa mga pasyente niya.
Tumigil sa pagpunta sa ospital ang mga tao nang malaman nila
na may pasyenteng may AIDS na pumunta roon.
Pero paano 'yon naging problema?
Hindi kutsilyo 'yong ginamit na panaksak n'ong lalaki.
Scalpel na puro dugo 'yon na galing sa kuwarto ng pasyenteng may AIDS.
Nag-alala ang lahat ng mga tao sa ospital
na baka nagka-AIDS
ang anak na babae ni Dr. Choi.
Natatandaan mo pa ba ang pangalan niya?
Sobrang tagal na n'on, kaya hindi na ako sigurado.
Hye...
Parang may Hye sa pangalan niya.
Hye...
Hye-eun?
Oo. Tama 'yon.
Hye-eun.
Choi Hye-eun.
At saka tiningnan ko kung nasaan si Seo Hye-eun noong araw ng insidente,
at kasali siya sa clinical trial
sa Hankook University Hospital.
Halika rito.
Uy.
Uy, tuta.
Sir.
Tiningnan ko ang mga rekord ng ampunan.
O?
Parang si Seo Hye-eun ang batang inampon ni Choi Dong-eok.
IMPORMASYON NG BATA PERBRERO 17, 1992: INAMPON
Alam ba natin kung nasaan siya?
May numero niya kami, pero hindi siya sumasagot.
Kumilos na kayo!
- Opo, sir. - Opo, sir.
Tara.
RESTRICTED NUMBER
Hello?
YOUNGIN HOSPITAL KASO NG PAGPATAY SA DIREKTOR AT ASAWA NITO
"Isang Matalinong Neurologist Ang Namatay."
WALANG TANDA KUNG SINO ANG PUMATAY...
SINO ANG SUSPEK?
"Mga CCTV, Di Gumagana."
PINATAY ANG CCTV ISANG ARAW BAGO ANG INSIDENTE...
Ro-hee.
Makinig ka, kasi...
Ro-hee?
Dilaw.
Dilaw na ilaw ng wangwang.
Ano?
Hindi 'yon sasakyan ng pulis.
Naaalala mo na?
'Yong taong 'yon ang may kasalanan!
'Yong empleado ng security company! Ano na ang gagawin ko ngayon?
Teka lang.
- Umalis na tayo. - Ano?
Umalis na tayo.
Hindi natin 'to malulutas nang tayong dalawa lang.
Naaalala mo na, di ba?
Kailangan nating maghanap ng taong tutulong sa 'tin.
Hindi pulis ang may kasalanan gaya ng akala natin.
Ano'ng gagawin mo pag pumunta tayo sa pulis?
Di kita puwedeng iwan dito, di ba?
Paano ka tatakas?
Puwede tayong...
Paano nga ba tayo makakatakas?
Gagawin mo na naman 'to nang walang plano?
Akala mo ba madali lang sa 'kin ang umalis dito?
Aalis na 'ko rito ngayong araw.
Hihingi ako ng tulong sa labas.
Akala mo ba gano'n 'yon kadali?
Sa oras na umalis ka rito, manganganib ka.
Ipapadala ka nila sa ibang bansa pag naghiwalay na tayo?
Sinabi lang nila 'yon
dahil ayaw kong may mangyaring masama sa 'yo.
Pero di ibig sabihin n'on na hahayaan ka nilang mabuhay.
Mahigpit ang seguridad para sa proyektong 'to.
Kapag wala ako,
wala kang halaga.
- Aalisin ka lang din nila. - Ano na ang gagawin natin?
Pambihira.
May sirang 391 na karatula sa highway,
sa isang lugar na 1.2 kilometro ang layo mula rito.
'Yon lang ang naaalala ko.
Kapag umalis ka, aalis din ako rito at magtatago roon.
Hanapin mo ako.
Hindi sumagot...
Ano ba naman 'to? Buwisit.
Hindi niya sinasagot?
Hindi siya sumasagot kaya nag-text na lang ako.
Sa tingin ko, iniiwasan niya tayo.
Siguradong may dahilan siya.
Heto na ang pagkain.
Sa wakas, patingin nga.
Gusto ko ng chocolate.
Kahit ano lang sa 'kin.
Heto.
Hindi.
- Di ka maninigarilyo? - Hindi na.
Manigarilyo ka na.
Hindi ko gagawin 'yon, mga loko.
Nagpaalam ka na ba sa kaniya?
Di na kailangan. Di naman maganda ang pagsasama namin.
Kung gano'n, alis na tayo?
'Wag mo nang gawin 'yan.
Di mo na siya kailangang piringan.
Mag-iingat ka.
Sana magkita ulit tayo nang masaya.
PAMBANSANG HIGHWAY 391
Tatlong daan at siyamnapu't isa.
Saan ka pupunta?
May mga test na kailangang gawin bago ang operasyon,
kaya kailangan siyang dalhin sa aseptic room.
Sige.
CHILDREN'S WARD
Papa?
Oo.
Papa.
Hee-ae.
Ang anak ko.
Umiyak ka ba?
Hindi.
Naghilamos kasi ako, nakalimutan kong magpunas.
Sinungaling.
Sa susunod na linggo na ang operasyon mo.
Handa ka na ba?
'Yong mga doktor
ang kailangang maghanda, hindi ako.
Hindi 'yan totoo.
Kailangan mong kumain at magpalakas para sa operasyon.
Para magawa nang maayos ng mga doktor ang operasyon.
Pero saan ka pupunta?
Di po ba puwedeng dito ka lang
hanggang maoperahan ako?
Natatakot po ako.
Hee-ae.
Gagaling ka na at di mo na kailangang bumalik sa ospital
simula ngayon.
Makinig ka sa mama mo, ha?
Pag pumasok ka na sa eskuwelahan,
magsaya ka kasama ng mga kaibigan mo, ha?
Hee-ae.
Mabait at maganda kang bata,
kaya gagaling ka.
Saan ka po pupunta, Papa?
Maghahanap ako ng pera para sa operasyon mo.
Babalik ako nang may maraming pera
para mabili ko ang lahat ng gusto mo.
Naiintindihan mo ba? Babalik din ako kaagad.
- Papa. - O?
'Wag mong kalimutan ang regalo ko.
Oo naman.
Hindi ko kakalimutan.
Babalik ako...
dala ang regalo mo, ha?
Pangako.
Pangako, babalik ako.
Pangako.
Nandito na ang bangka.
Pagdating mo sa border, may isa pang bangkang naghihintay.
Sapat na 'to para sa 'yo.
Grabe, magkano lahat 'to?
Sandali lang.
Makinig ka.
Maganda kung makapaglalagay ka
ng manika sa tabi ni Hee-ae pag tapos na ang operasyon niya.
Puwede mo ba 'yong gawin para sa 'kin?
Ihahanda namin.
Mas maganda kung tatay niya mismo ang bibili para sa kaniya.
Pero 'yon nga, di ko naman 'to pera.
Heto.
Mauuna na ako.
Choi Ro-hee.
Ro-hee.
Nawawala si Ro-hee. Bilis!
Matulog ka muna. Mahaba pa ang lalakbayin natin.
Bumalik tayo.
Ano?
Ibigay mo ang perang matatanggap mo sa kapitan,
at sabihin mo 'to sa kaniya.
Pag dating mo roon, sabihin mo na lang na naglaho ako.
Sabihin mo na baka tumalon ako sa dagat o kung ano.
At walang mangyayaring kahit ano.
Hindi madali ang pabor na 'yan.
Paano kung may mangyaring di inaasahan?
Loko-loko ka.
Bahala na tayo sa mga sarili natin.
Ang tagal nating di nagkita, Ro-hee.
Sinubukan n'yong tumakas, 'no? Tatakbo ka na lang ba habambuhay?
Kapag may nangyari kay Mr. Kim,
di ko 'yon palalagpasin.
Isipin n'yo na mapera ako
na namumuhunan nang malaki kay Ro-hee.
Pera lang ang tingin n'yo sa research na 'to.
Ginawa naming lahat 'to para sa 'yo. Alam mo naman 'yon, di ba?
Di ako aalis nang wala siya.
Di ko kailangan ng walang silbing henyo.
Patayin mo na lang ako.
Bata pa si Ro-hee.
Dapat protektahan ang mga bata, di ba?
Kim Myeong-jun!
Bakit mag-isa ka lang?
Nasaan si Choi Ro-hee?
Nandoon si Ro-hee no'ng araw na 'yon.
Nakita ni Choi Ro-hee si Park Cheol-won noong araw ng pagpatay.
Gusto ko munang magpahinga.
May kasalanan si Park Cheol-won.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cathrea Joy Fernandez