ANG MGA TAUHAN, LUGAR, ORGANISASYON, KAGANAPAN, GRUPO, AT PINANGYARIHAN
AY PAWANG KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA CHILD SAFETY GUIDELINE
ANG PROGRAMANG ITO AY PINONDOHAN NG COMMUNICATIONS DEVELOPMENT FUND
OF MINISTRY OF SCIENCE AND ICT (REPUBLIKA NG KOREA)
Kim Myeong-jun!
Pagagalitan ka pag pumasok ka sa simbahan!
Kaya nga dito tayo magtago para di nila tayo mahanap.
Hintayin mo 'ko!
'Wag kang maingay. Sumunod ka sa 'kin!
Huwag mo nang ipilit.
Di naman sinasagot ang mga dasal natin mula pa noong bata tayo.
Ang tagal na mula no'ng huli tayong nandito.
Mukha 'tong malaki noong bata pa tayo.
Pero mas maliit na 'to sa naaalala ko.
Natatandaan mo pa ang lugar na 'to?
Ginawa ko ang lahat para makalimutan 'to.
Dinadala tayo rito ng madre tuwing may nagagawa tayong mali.
"Tumingin kayo sa krus."
"'Wag kayong magsisinungaling sa harap nito."
"Pag nagsabi kayo ng totoo,
papatawarin kayo."
Kapag nagsabi ka ng totoo, mapapawalang-sala ka ba?
Talaga ba?
Gano'n ba ang mundo?
'Wag ka nang magpaligoy-ligoy. Itanong mo na.
Tanungin mo na ako kung ano'ng gusto mong malaman.
Bakit ka nagpunta...
sa bahay na 'yon?
Bakit ka nakipagkita...
sa papa ni Ro-hee?
Akin naman talaga dapat 'yon.
Si Choi Jin-tae, ang papa ni Ro-hee,
'yong batang inampon pagkatapos akong itakwil.
Kung hindi ako itinakwil, akin dapat lahat 'yon.
Gusto kong makita...
kung ano sana ang mayro'n ako
at kung gaano 'yon karangya.
Bakit ka nakatayo? Maupo ka.
At saka para din sa plano natin.
Papasukin mo dapat ang bahay at kikidnapin si Ro-hee.
Para magawa mo 'yon, kailangang malaman ang layout ng bahay.
'Yon lang ba ang gusto mong malaman,
kung bakit ako pumunta ro'n?
- Hye-eun. - Myeong-jun.
Kung gusto mo lang makipagkita sa 'kin pagkapanood mo sa kuha ng CCTV,
siguradong hindi lang ang pagpunta ko ro'n ang itatanong mo.
Kaya sabihin mo na. Ano ba'ng gusto mong malaman?
Hye-eun.
Hindi mo 'yon ginawa, di ba?
Ang ano?
Ano ba'ng gusto mong sabihin?
Umaasa ako...
na hindi ikaw ang pumatay.
Umaasa?
Na hindi ako ang pumatay?
Kapag sinabi ko ang totoo,
maniniwala ka ba sa 'kin?
Kaya pala gusto mong dito makipagkita.
Sa harap ng krus.
Mapapatawad ako pag nagsabi ako ng totoo,
at mapaparusahan ako pag nagsinungaling ako.
Nandito ka para kumbinsihin ako.
Nasagot...
ang mga panalangin ko noon.
Noong araw na umalis ka sa lugar na 'to,
nanalangin ako na sana ay bumalik ka.
Hye-eun.
Ipagdarasal kita.
Tara na.
KABANATA 11. ANG KATIBAYAN
HANGO SA NOBELANG THE DAY OF KIDNAPPING NI JEONG HAE-YEON
Gusto mo bang huminto muna tayo?
Gusto mo ba ng pagkain o maiinom?
'Wag mo nang subukang basagin ang katahimikan.
Mas nakakailang.
'Wag mo sabihing...
dadalhin mo ako sa estasyon o kung saan?
Tumutupad ako sa pangako, kaya 'wag kang mag-alala.
Nakapagtatakang di mo tinatanong
kung saan nagpunta si Mr. Kim Myeong-jun.
Kailangan din ng panahon ni Mr. Kim.
Pasok ka.
- Grabe. - Bakit?
Di ko inasahan na ganito kalinis ang bahay mo.
- Madalang akong nasa bahay. - Workaholic ka ba?
Mas nakakabigla 'yon.
May laptop ka ba?
Laptop? Bakit?
ANG PAGPATAY SA DIREKTOR NG YOUNGIN HOSPITAL AT ASAWA NITO
MALUPIT NA PARUSA PARA SA WALANG PUSONG PUMATAY
Ayos ka lang ba?
Masyado 'yang brutal, lalo na para sa 'yo.
Baka makatulong na bumalik ang alaala ko kapag binasa ko kung ano'ng nangyari.
Kailangan ko 'to para bumalik ang alaala ko.
YOUNGIN GENERAL HOSPITAL
Alagaan mo si Hee-ae.
At saka...
'wag kang mag-alala.
Ibibigay ko sa 'yo ang kuha ng CCTV
bago ako pumunta sa mga pulis.
Tinatakot mo ba ako para alagaan ko si Hee-ae?
Nakikiusap ako sa 'yo.
Ano'ng ipinalangin mo...
habang hinihintay mo ako kanina?
Sabi mo, sinagot ang mga panalangin mo.
Ang kalusugan ni Hee-ae,
at ang kaligayahan niya.
'Yon lang?
Sigurado kang si Seo Hye-eun?
Opo, sir.
Kakaiba talaga ang babaeng 'yon.
Hello, si Jaden 'to.
Pasensiya na kung palagi akong nanghihingi ng pabor,
pero ikaw lang ang makakahanap sa kaniya.
Sino po kayo, ma'am?
Mama ako ni Hee-ae.
Sino po kayo?
Ako 'to, si Mama.
Mama?
Naku. Kayo pala ang mama niya?
Lalabas lang ako.
Mag-usap muna kayong dalawa.
Ikaw ang mama ko?
Okay ka lang ba?
Opo.
Nasaan si Papa?
Umalis na siya.
Hindi na siya babalik.
Para po ba kumita ng pera?
Sabi ni Papa,
umalis kayo para kumita ng pera.
Kaya siya lang po ang kasama ko.
Kung kayo na po ang makakasama ko ngayon,
ibig bang sabihin si Papa naman ang maghahanap-buhay?
Nakakatawa.
Titira na po ba kayo...
kasama ko simula ngayon?
Sa ngayon.
Mas ligtas 'to sa ngayon.
Sabi ko na nga ba.
Mahirap ba ang hiniling ko?
Hamburger!
Sobrang hirap bang bumili ng hamburger?
Bakit mo ako ginugutom?
Pasensiya na. Nakalimutan ko.
Bakit mo nakalimutan?
Di mo pa rin ba alam na nagagalit ako kapag di ako nakakakain sa tamang oras?
Oo na. Bibilhan na kita.
Saan ka naman pupunta?
Paano kapag may nakakilala sa 'yo.
Teka lang.
Uy, tatlong bulgogi burger.
Apat na kung gusto mo rin.
Bakit ka nagpabili ng burger, e di ka naman masyadong kumakain nito?
Gutom ka ba?
Grabe.
At isa pa, di mo dapat binababa kaagad ang tawag.
Hindi 'yon... May mga bisita ka pala.
Magandang gabi.
Itaas mo ang mga kamay mo!
Ro-hee!
Bilis, itaas mo na ang kamay mo.
Hindi naman siya mamamaril.
Ibaba mo na ang kamay mo.
At bakit ko itataas ang mga kamay ko? Ako ang biktima rito.
Tama ka.
Jeong-man, maupo ka na't kumain.
Sir, ano'ng nangyayari...
Bakit nandito si Kim Myeong-jun?
Apat ang binili mo.
Sige na. Kumain na tayo.
Grabe...
Salamat sa burger.
'Wag mong tanggalin lahat ng balot para di tumapon.
Ano ba'ng sinasabi mo? Basura na ang papel na 'to.
Kailangan mo 'tong tanggalin bago mo kainin.
Pero kahit na, 'wag kang makalat.
Hindi natin bahay 'to.
Hanggang kailan ako magtitiis sa pananaway ng kidnaper?
May kakaibang balita ba?
Wala nang mas kakaibang balita kaysa rito.
Nasa 'yo na ba 'yong mga kuha sa CCTV
at mga dashcam sa lugar noong Mayo 20?
- Noong Mayo 20? - Oo.
Wala namang kakaiba no'ng huli nating tiningnan.
Maaaring no'ng araw na 'yon naganap ang pamamaslang.
Kaya tingnan ulit natin.
Sige.
At isa pa...
Bahala na.
Tumawag si Choi Dong-jun
para alamin kung hawak natin 'yong isa sa mga gamit ni Dr. Choi.
Naghahanap siya ng laptop.
Hawak natin 'yon bilang ebidensiya.
Laptop? Bigla na lang?
Kagagawan 'yon ni Jaden.
Jaden? 'Yong partner ni Dr. Choi?
Nakita mo na siya?
Masama siyang tao. Kailangan n'yo siyang hulihin.
Malaking panganib siya kay Ro-hee.
Ano'ng nangyayari?
Nag-aalala ang kidnaper sa biktima.
Kinidnap at kinulong kami ni Jaden.
Mas masahol pa siya sa kidnaper.
Siguradong hahanapin niya ulit ako kahit na isara n'yo ang kaso.
Hulihin muna natin si Jaden.
Sige, gawin natin 'yan.
Pero paano natin siya aarestuhin?
Kinuha niya 'yong pendant ko.
Puwede mo siyang arestuhin sa pagnanakaw.
Pero kailangan muna na may magsumbong ng pagnanakaw.
Kung ninakaw niya ang pendant,
kailangan mo siyang isumbong para magkaroon ng imbestigasyon.
Pero kahit gano'n, di natin siya basta-basta mapapakulong.
May sinusumbong na masamang tao ang isang sibilyan sa pulis.
Kailangan ko pa bang sabihin sa 'yo kung bakit mo siya huhulihin?
Di namin trabahong manghuli ng kung sino-sinong masamang tao.
At saka bakit ganiyan ka makipag-usap sa nakakatanda?
Ang mga tao nga naman, mga walang modo.
Ganito ba lahat ng mga pulis?
Bastos ka, ha!
Uy, bakit ka ba nakikipagtalo sa 11 anyos na bata?
Hindi ako nakikipagtalo.
Uuwi na ako sa 'min.
Sa inyo?
Sa bahay n'yo?
Kailangan kong maalala ang nangyari noong Mayo 20.
Baka bumalik ang alaala ko kapag umuwi ako.
Baka maalala ko kung sino'ng pumatay sa papa ko.
Malalaman natin kung 'yon ang lalaking nakakulong
o ibang tao.
Pero mapanganib pa rin.
Alam ko.
At alam kong ako ang mananagot dito.
Tapusin na natin ang kasong 'to.
Sa tuwing nag-iimbestiga tayo ng kaso,
sinusubukan nating isipin ang iniisip ng salaring gusto nating mahuli.
Pero nasubukan na ba nating isipin ang sitwasyon ng biktima
kapag nalutas na natin ang kaso?
Palagi naman, e.
Ginagawa natin ang lahat dahil iniisip natin ang mga biktima.
E, paano si Ro-hee?
Si Ro-hee...
Ayos lang siya.
At may mga ekspertong tutulong sa kaniya.
Isang batang henyo na naiwang mag-isa pagkatapos mamatay ang mga magulang.
Mag-isa lang siya kung matatapos 'to nang ganito.
Kailangan natin siyang tulungang makabangon,
at mabuhay nang mag-isa.
Nakita mo naman,
malapit sila sa isa't isa.
Hindi mapakali si Ro-hee pag wala si Mr. Kim Myeong-jun,
at handa si Mr. Kim
na ibuwis ang buhay niya para protektahan siya.
Pero kahit na...
Bigyan mo ako ng ilang araw.
Sandali na lang 'to.
May natanggap akong tawag mula sa abogado ko,
at iniimbestigahan pa rin ang laptop ni Dr. Choi.
Iniimbestigahan pa rin nila kahit sarado na ang kaso ng pagpatay?
'Yon ang sabi ng boss nila.
Sasabihan ko silang ibalik kaagad.
Tulog na si Ro-hee.
Siguradong napagod siya.
Nakapagtataka kung hindi.
Sigurado akong nahihirapan siya araw-araw, pati na ngayon.
Siyanga pala,
salamat at bumalik ka.
Salamat sa pagtitiwala sa 'kin.
Mahirap na pag nagsimula na ang opisyal na imbestigasyon.
Alam kong mahal na mahal mo ang anak mo,
pero nakasalalay sa desisyon mo
ang kaligtasan ni Ro-hee.
Naiintindihan ko.
Dr. Mo Eun-sun.
Nagkita na tayo dati.
Mga pulis kami.
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
May lalaking nakita sa ospital n'yo kahapon.
Ano ngayon?
Parang wala lang sa inyo, pero mahalaga 'to.
Kailangan n'yong sumama sa 'min.
Kung kailangan n'yo ako, pupunta ako bukas kasama ang abogado ko.
Medyo pagod na ako ngayong araw.
Ikaw ba mismo ang gumawa n'on?
Tinali mo ba 'yong lalaki?
Nasa 175cm ang taas ng lalaking 'yon.
At dati siyang miyembro ng gang.
Siguradong mahirap gawin 'yon
nang mag-isa.
Sino'ng gumawa n'on?
Sino'ng tumulong sa 'yo?
Kung hindi n'yo ako aarestuhin, magkita na lang tayo bukas.
Pambihira naman 'to. Tara na nga.
- Nadala mo ba? - Oo.
Grabe.
Ang kidnaper at ang detektib.
Ro-hee.
Teka lang.
Detective Park, puwede ba tayong mag-usap saglit?
- Sige. - Salamat.
'Wag ka munang pumasok, ha?
Ayos lang ba talaga na pumasok siya sa loob?
Oo nga pala.
Di pa namin nalilinis lahat.
Naisip ko lang ang pagpasok ni Ro-hee sa bahay na 'to.
At nag-aalala ako kung paano siya titira dito
habang nandito pa lahat ng mga bakas ng krimen.
Detective Park.
Gusto ko sanang burahin ang lahat ng mga bakas na 'yon.
Ayos lang ba 'yon?
Ano'ng pinag-usapan n'yong dalawa?
Ano?
Wala lang 'yon.
Ro-hee.
Maupo ka muna rito saglit.
Sandali lang.
Ro-hee!
Pumasok ka na.
MGA FLIGHT MULA INCHEON
Puwede ba 'to sa bata?
Mukhang walang oras kumain ang nanay.
Akala ko may mga pulis sa labas.
Alam ko kung ilang pulis at CCTV ang mayro'n sa ospital na 'to,
pero pumunta pa rin ako.
Pumunta ako
kasi gusto kong makipag-usap.
Puwede mo maging kaibigan ngayon ang kaaway mo kahapon.
Puwede tayong magtulungan kung pareho ang layunin natin.
Nandito ka ba para maging kakampi ko o maging kalaban ko?
Malalaman ko pagkatapos nating mag-usap.
Wala namang mali sa binigay ko sa 'yo.
Maayos naman ang naging kasunduan natin,
kaya bakit ka nagkakaganiyan?
Sa 'kin naman talaga 'yon,
kaya madayang nagbayad ako para do'n.
Hindi mo dapat winala.
Unang pagpipilian.
Ikaw ang mastermind ng pangingidnap,
at sa kung anong paraan, nakuha mo ang pendant ni Dr. Choi.
Siguradong gustong marinig 'yon ng mga pulis.
Niloloko mo ba ako?
Anong klaseng blackmail 'yan?
E, ikaw ba?
Malaking krimen ang pagkulong sa kidnaper at biktima niya.
At isa pa,
pag nalaman ng publiko ang tungkol sa eksperimentong 'yon,
masisira ang imahe ng X Capital.
Paano mo mababalik ang pera ng mga investor?
Mahusay.
Magaling kang mag-isip.
Kagaya ng mga sinabi natin, parehas tayong talo sa unang pagpipilian.
Ngayon, ang pangalawang pagpipilian.
Nasa bahay niya ang laptop ni Dr. Choi.
Sa kasamaang palad, makikita ko lang ang laman ng pendant gamit ang laptop.
Ibigay mo 'yon sa 'kin.
Ibibigay ko sa 'yo ang napagkasunduan na sampung milyong dolyar.
Napagkasundaan na 'yon
no'ng binigay ko ang susi!
Makinig ka!
Ang kasunduang 'yon ay para makuha ko ang research materials ni Dr. Choi.
Kapag ginawa mo 'to, di ka na magtatago buong buhay mo.
'Wag mo nang pahirapan ang mga bagay.
Oo nga pala.
Nasa bahay ni Dr. Choi ang kidnaper, si Ro-hee at ang detektib.
Gawan mo ng paraan
at dalhin mo sa 'kin ang laptop.
Kung ayaw mo na akong makita.
May nahanap ka?
Mukhang wala.
Imposibleng iwan 'yon ng papa ko sa isang unsecured na laptop.
Bakit mo pinapakialaman ang mga rekord ni Ro-hee? Baliw ka ba?
"Rekord ni Ro-hee"?
Gusto kong mag-iwan ng totoong rekord.
Ang hula ko...
flash drive 'yong pendant ko na kinuha ni Jaden.
At siguradong hinahanap niya ang laptop na 'to
dahil ito lang ang makapagbubukas ng laman n'on.
Kailangan nating mahanap ang pendant ko.
Kailangan ko siyang ireport...
sa pagnanakaw.
Grabe.
Kumusta?
May naalala ka ba mula nang bumalik ka rito?
Wala.
Pero bakit gustong-gusto mong bumalik ang alaala ko?
Wala, kasi sobra ka nang naaapektuhan.
Kaya umaasa ako na sana bumalik na ang alaala mo.
Kalokohan.
Hindi masaya sa kulungan.
Bilisan mo't matulog ka na.
Matulog ka nang mahimbing, ha?
Hindi pa ako nanaginip ng masaya sa kamang 'to.
Simula ngayon, magkakaroon ka na ng mga masasayang panaginip.
May mga tao na tunay na nagmamalasakit sa 'yo.
Palagi kong naiisip
na makakabuti sa 'yo na bumalik dito.
Pero...
ngayong tinitingnan kita sa kamang 'to,
nakahinga na ako nang maluwag.
Kidnaper ka lang.
Matulog ka na.
Mr. Kim.
Paggising ko bukas,
dito ka lang sa tabi ko.
Oo naman. 'Wag kang mag-alala.
Matulog ka na.
Kung napasok mo ang bahay
para kidnapin si Ro-hee,
baka nakita mo si Mr. Park Cheol-won.
Kung minalas pa,
baka ikaw ang nasisi sa pagpatay.
O baka ikaw ang napatay ni Mr. Park Cheol-won.
Parehas kayong sinuwerte
nang matagpuan mo si Ro-hee.
Imposible 'yan.
Wala ako bukas.
May kailangan akong kumpirmahin bago ko tapusin ang kaso.
Mapagkakatiwalaan kita, di ba?
Oo. Salamat.
- Hello po. - Hello po.
- Hi, Byeol. - Ingat ka, Byeol.
Binalik ko ang sasakyan mo.
Hindi ka na sana nagpunta.
Pupunta rin naman ako sa Youngin Station.
'Yon ang dahilan kaya ako pumunta.
Gusto kong bigyan ng isa pang araw
sina Kim Myeong-jun at Ro-hee.
At pagkatapos isara ang kaso,
huhulihin ko si Jaden.
Paano mo siya nakilala?
Iniisip ko kung saan ko siya nakita,
at do'n pala 'yon sa ospital mo no'ng nagpunta ako ro'n.
Ang daming nangyari sa nakalipas na buwan.
Pagpatay, pangingidnap at...
sunod-sunod na mga misteryosong kaganapan.
Pero lahat sila ay patungo sa iisang direksiyon.
Kay Choi Ro-hee, sa Proyekto sa Batang Henyo,
at...
sa kasakiman ng mga tao.
Di mo na kailangang pumunta ngayong araw.
Pupuntahan ulit kita kapag naisara na ang kaso.
Ano 'to? Hindi ito 'yong sauce na gusto ko.
Ang dami ring sibuyas.
At pakakainin mo ba talaga ako ng jalapeño?
At hindi ako umiinom ng cola.
Bakit hindi ka na lang magpasalamat sa kaniya at kumain?
Di ko siya kayang pasalamatan para sa nakakasukang sandwich na 'to.
Di ba dapat nagtatanong ka muna kung ano'ng gusto ng tao bago ka bumili?
Bakit 'yong gusto mo ang binili mo?
Nababaliw na ako rito.
Akin na 'yan. Ako na lang ang kakain.
Ang sabi ko, hindi ito ang gusto ko, pero di ko sinabing di ko kakainin.
Ano'ng relasyon n'yong dalawa?
Di ba pulis ka?
Kidnaper at ang kinidnap.
Gumalang ka sa mga nakatatanda.
'Wag kang sagot nang sagot.
Dapat tinatanong niya kung ano'ng gusto ko at binilhan ako ng maayos na sandwich.
Parang walang kapatawaran ang ginawa ko.
Ako na ang hihingi ng pasensiya.
'Wag na. Kumain na kayo.
Sige na, kumain na kayo.
Oo nga pala.
Gumising na si Hee-ae.
- Talaga? - Oo.
Sabi ni Detective Park sabihan siya kung gusto mong makita ang anak mo.
Alam daw niya na sobra kang nag-aalala.
Gusto mo ba siyang makita?
Ro-hee.
Pumunta ka na. Gusto mo siyang makita.
Bakit di mo ako samahan?
Tingin ko, matutuwa siyang makita ka.
Bakit siya magiging masaya, di naman kami magkakilala?
Teka lang.
Ibigay mo 'to sa kaniya.
- Kunehong manika? - Di lang 'to basta kunehong manika.
Galing 'to sa sikat na kompanya ng manika sa Germany.
Hindi mo 'to mabibili ng pera.
Ibigay mo 'to sa kaniya.
Gusto kong ikaw mismo ang magbigay nito sa kaniya.
Puwede mo bang gawin 'yon?
Ito ang kuha sa dashcam noong Mayo 21, malapit sa bahay ni Dr. Choi.
May nakita ka bang kahit ano?
Wala noong ika-20.
Pero noong ika-21, mga 1:10 a.m.,
pumunta si Mr. Park Cheol-won sa bahay ni Dr. Choi.
Ano?
Kung makikita mo, lumabas siya pagkatapos ng isa't kalahating oras.
Sigurado ka bang umaga 'to ng ika-21, hindi gabi?
Ito ang kuha sa dashcam noong ika-21,
at di ko makita na pumasok siya sa bahay nang gabi.
Ulitin mo.
Sige. Heto.
- Di 'yan, 'yong una siyang lumabas. - Oo nga pala, sige.
Heto.
Tungkol sa savings account niya.
Na-withdraw agad ni Ms. Seo Hye-eun ang pera pagkatapos nilang magkita.
- Na-withdraw niya agad? - Oo.
At nag-withdraw din si Mr. Park ng malaking halaga ng pera.
Limampung milyong won.
Limampu...
'Yon ang halaga ng surgery fee ni Hee-ae.
Oo.
Nag-withdraw siya ng pera at nagbayad noong Mayo 24.
Uy, Hee-ae. Gising ka na.
Papa!
Hee-ae, ayos ka lang? Wala ka nang sakit?
Nakakakain na rin po ako.
Sobrang galing mo.
Maraming salamat
at tiniis mo ang lahat ng 'to.
Nasaan ang mama mo?
Saan siya nagpunta?
Lumabas lang po siya saglit.
Pinanood niya rin po akong gumuhit.
Talaga? Masaya ka ba?
Ang galing ng anak ko.
Ang mabait kong anak.
Sino siya?
Oo nga pala.
Mag-hello ka. Ate mo siya, si Ro-hee.
Hello, Ate Ro-hee.
Hi.
May dala siyang regalo para sa 'yo.
Wow! Kunehong manika.
Di lang 'yan basta kunehong manika.
Gawa 'yan ng pinakasikat na gawaan ng manika sa Germany.
Di mo 'yan mabibili ng pera.
Salamat, Ate.
Wala ka na bang sakit?
Matagumpay ang operasyon.
Mabuti naman.
Ang saya ko po.
Nandito ka at may bago akong kaibigan.
Oo nga pala, bumalik na si mama.
Bakit ka umiiyak?
Wala lang...
Si Papa kasi...
Sobrang saya niya.
Masaya akong makita kang malusog
at may bagong kaibigan.
Ito nang pinakamasayang nangyari sa 'kin.
Ikaw, Ate? Masaya ka rin ba?
Ako...
Masaya ako.
Ang anak ko.
Tara na.
Myeong-jun.
Nasa bahay ni Dr. Choi ang kidnaper, si Ro-hee at ang detektib.
Gawan mo ng paraan at dalhin mo sa 'kin ang laptop.
Noong Mayo 21, mga 1:10 a.m.,
nasa bahay ka ni Dr. Choi sa loob ng isa't kalahating oras.
Bakit ka nagsinungaling na pumunta ka noong gabing 'yon?
'Yon ba ang sinabi ko sa 'yo?
Nagkamali lang siguro ako.
Para kanino ka nagsisinungaling?
- "Nagsisinungaling"? - Para ba kay Ms. Seo Hye-eun?
Nasabi ko na sa 'yo ang lahat noong huli tayong nag-usap.
Kung parehas lang ang itatanong mo sa 'kin,
mauuna na ako.
Kamakailan lang,
pagkatapos n'yong mag-usap ni Ms. Seo,
na-withdraw niya ang lahat ng pera sa savings account mo.
Dahil inutusan ko siya.
Sinabi mong walang laman ang kaha de-yero, di ba?
At walang nakakaalam kung ano'ng laman n'on
dahil sinabi mo sa 'min na walang laman 'yon,
gaya ng sinabi ni Mr. Seo.
Ano'ng tunay na dahilan bakit pinatay si Dr. Yoon Jeong-do?
Inutusan ka ba ni Ms. Seo Hye-eun na patayin siya?
Nakita ni Dr. Yoon...
si Hye-eun na binisita si Dr. Choi nang ilang beses.
At nagsimula siyang magkalat ng tsismis na may relasyon sila.
Noong nangyari ang pagpatay,
sinabi ni Dr. Yoon na sasabihin niya sa mga pulis ang tungkol sa kaniya.
Natakot ako na madamay siya sa imbestigasyon.
Sarili kong desisyon 'yon.
Kahit na isaalang-alang ko pa ang relasyon n'yong dalawa,
di ko talaga maisip ang kaugnayan n'yo.
Kaano-ano mo ba si Ms. Seo Hye-eun?
Ano ba siya sa 'yo...
at pumatay ka pa para sa kaniya?
Si Hye-eun...
Para ko na siyang anak.
Gusto ko lang siyang maging masaya.
Nag-withdraw ka ng 50 milyong won kamakailan, di ba?
Noong araw din na 'yon nabayaran ang utang sa ospital ni Hee-ae.
Ikaw ba ang nagbayad...
para sa operasyon niya?
Salamat.
Mr. Kim.
Ano 'yon?
Nasa alanganin ngayon si Detective Park.
Alam mo naman 'yon, di ba?
Oo, alam ko.
Sige na. Pumasok ka na.
Paalam.
Masyadong makaluma ang pakiramdam sa kuwartong 'yan para makapag-aral ako.
Gusto ko 'yang ipa-renovate.
Pati na ang salang 'to at ang kusina.
Gusto kong magmukhang bago ang bahay.
Saan dito ang kuwarto ni Hee-ae?
Papa ka niya, kaya ikaw na ang mamili.
Hee-ae?
Sabi niya bibisita siya, at baka matulog siya rito.
- Ro-hee... - Pakiramdam ko makakaabala siya,
pero nakakainip mag-isa.
Mas masayang may kasama kaysa mainip.
Sabihin mo sa kaniya, puwede siyang tumambay rito.
Nakasalalay sa desisyon mo ang kaligtasan ni Ro-hee.
Bakit ka nakatitig sa 'kin?
May ipapakita ako sa 'yo.
CCTV SA BAHAY NI CHOI JIN-TAE
Bakit ko 'to kailangang panoorin?
Mahalaga 'to.
Ayoko na 'tong panoorin.
Ro-hee.
Walang rason para panoorin ko 'to.
Bago ang pagpatay,
- ang pumunta rito... - Hindi! Ayokong marinig!
Ro-hee!
Importante 'to. Tungkol din 'to sa kaligtasan mo.
Pagod ako.
Napanood mo na 'yon, 'no?
CCTV SA BAHAY NI CHOI JIN-TAE
Napanood mo na, 'no?
Kung gano'n,
bumalik na ba ang alaala mo?
Ano'ng sinasabi mo?
Wala akong naaalala.
Naalala mo na lahat nang mapanood mo 'yon.
Hindi.
Tawagan mo 'yong detektib at sabihin mong di pa bumabalik ang alaala ko.
Ang hirap dito sa bahay.
Mas maganda pa noong nagtatago tayo.
- Ro-hee. - Lumabas tayo bukas.
Dalhin mo ako kahit saan.
Maganda sa lugar na malamig.
- Sa amusement park kaya? - Choi Ro-hee!
Hindi pa nga bumabalik!
Di pa nga bumabalik ang mga alaala ko!
Nangako kang sasamahan ako hanggang bumalik ang alaala ko.
Sinabi ko na ngang di pa bumabalik. Bakit mo ba pinipilit na bumalik na?
Ro-hee.
Makinig ka.
Gusto ko na maging ligtas ka kahit wala ako.
E di, samahan mo lang ako.
Ro-hee, alam mo namang...
Hee-ae.
Kaya mong mag-isa, di ba?
Mama, saan ka po pupunta?
Para kumita ng pera.
Akala ko po, sasamahan n'yo ako
habang wala si Papa para kumita ng pera.
Kikita si Mama...
ng mas maraming pera.
- Una ang kaligtasan ng bata! - Grabe.
'Wag n'yo sasaktan ang bata.
- Sir. - Itigil n'yo 'yan!
Ano'ng ginagawa n'yo?
Hoy!
Nandito ka rin?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Nakatanggap kami ng report
na may magkasamang pulis at kidnaper sa bahay na 'to.
Ikaw ba 'yong pulis na kasama niya?
'Yon ba...
Magpapaliwanag ako.
Kaya kong magpaliwanag.
Pero hayaan mo muna akong makausap si Kim Myeong-jun.
Ano'ng ginagawa mo?
Sir.
Ilabas n'yo si Kim Myeong-jun.
- Opo, sir. - Opo, sir.
Nasa may likuran din ba sila? Tumalon kaya tayo sa pader?
Konektado lahat ng mga pader dito,
kaya kailangan lang nating talunan para makarating sa daan.
Ro-hee, tumigil ka na.
Anong tumigil? Bakit ngayon ka titigil?
Mag-isip ka paano tayo makakaalis dito.
Saan ka pupunta?
Kailangan na natin 'tong tapusin, para makapagsimula na ulit tayo.
Bakit mo tatapusin nang di pa ako handa?
Nakalimutan mo na ba?
Nangako ka sa 'kin
na hinding-hindi ka aalis sa tabi ko hangga't di pa bumabalik ang alaala ko.
Tama na! 'Wag nang matigas ang ulo mo!
Kidnaper ako! Kailangan ko pagbayaran ang ginawa ko!
Ayaw kitang makulong!
Sino na'ng gagawa
ng di masarap na puting buchimgae kapag nakulong ka?
Sino na'ng sisigawan ko at pagbubuntungan ko kapag galit ako?
Mr. Kim...
Ro-hee.
Di na tayo puwedeng tumakas ulit. Alam mo 'yon.
Gusto ko...
na ibalik ka rito sa bahay na 'to
- at mabuhay ka nang ligtas. - Hindi.
Tama lang 'to. Maayos na ang lahat.
- Tumigil na tayo rito. - Mr. Kim.
Hindi ko 'to maamin,
pero gusto kitang kasama.
Ikaw ang unang tao
na nag-alala kung nagugutom, inaantok o nababagot ako,
at wala kang hinihinging kapalit mula sa 'kin.
Pakiusap, 'wag kang aalis.
'Wag kang umalis.
Makinig ka.
Makinig kang bata ka!
Kailangan kong pagbayaran agad ang kasalanan ko...
para magawa ko ulit 'yon.
Hindi!
Ayoko n'on.
Kidnaper ka lang. Bakit di ka nakikinig sa 'kin?
Tama na. Nakakapagod na.
Sabi mo, poprotektahan mo ako!
Halika rito.
Nagpapasalamat ako sa 'yo.
Salamat...
at patawad.
Pasensiya ka na.
Sana mapatawad mo ako.
Pasukin n'yo na.
Kim Myeong-jun, itaas mo ang mga kamay mo.
Oo.
- Itaas mo ang mga kamay mo! - Tama na.
- Oo. - Ano'ng nangyayari?
'Wag! Ayos ka lang ba?
- Tama na. - Mr. Kim!
- 'Wag kang gagalaw! - 'Wag n'yo 'yang gawin sa kaniya!
'Wag n'yo 'yang gawin sa kaniya!
Mr. Kim!
- 'Wag n'yo 'yang gawin sa kaniya! - Ro-hee!
- Mr. Kim! Parang awa n'yo na! - Ro-hee!
Hindi!
Ro-hee!
Mr. Kim!
Ito ang simula.
Walang katapusan ang balitang lalabas tungkol kay Mr. Kim.
May kasabwat ka ba?
Kagagawan ko 'tong lahat.
Isama natin sa listahan ng suspek si Seo Hye-eun at hanapin natin siya.
Nawala ang laptop.
Hanapin n'yo muna ang laptop at pendant ko.
Matibay na ebidensiya ang mga 'yon sa kasong 'to.
Kukuha ulit ako ng ticket.
Linawin ang di pagkakaunawaan at maling impormasyon.
Iniisip ng babaeng 'yon na matalino siya.
Kaya siguradong haharapin niya ako.
Pinatay?
Maling tao ang kinakausap mo, Ms. Choi Ro-hee.
Hinding-hindi iiwan ni Kim Myeong-jun
si Seo Hye-eun.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cathrea Joy Fernandez