(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์)
(ไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง นักแสดงเด็กถ่ายทำภายใต้การคุ้มครอง)
(ละครเรื่องนี้ได้รับการสนับสนุน โดยกองทุนพัฒนาการสื่อสาร)
(กระทรวงวิทยาศาสตร์และไอซีที)
(ศูนย์การแพทย์มาซานฮีมัง)
(เดือนกุมภาพันธ์ปี 1993)
- การรักษาวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดีนะคะ - ครับ
- ไม่ต้องแอดมิตก็ได้ค่ะ - คุณคิมยองฮี
มีใบสั่งยาแค่หนึ่งตัว ส่วนตรงนี้...
- น่าทึ่งเนอะ - อือ
- สวัสดีครับ คุณหมอ - สวัสดีค่ะ คุณหมอ
สบายดีใช่ไหมครับ
- ลูกสาวเหรอคะ - อือ ลูกสาวผมเอง
หน้าตาน่ารักจังเลยค่ะ
- มาเล่นที่ทำงานพ่อเหรอจ๊ะ - ค่ะ
บายจ้ะ
- ครับผม พยายามเข้านะครับ - ค่ะ
ไปกันลูก
โอ้โฮ น่ารักจริงๆ เลยเชียว
ได้ยินว่าคุณผู้หญิงตัวน้อยของเราจะมา
ผมก็เลยเตรียมขนมไว้นิดหน่อยครับ
- ให้ตายสิ - เชิญทางนี้เลย
- ตายซะ - ไม่นะ
ไม่
- โทรแจ้งตำรวจเร็ว - เร็วเข้า
โทรแจ้งตำรวจที
แจ้งตำรวจที
- ปล่อยนะเว้ย พวกแก - หนีไปครับ
รปภ.
เฮ้ย
ตายซะ
ไม่นะ
ไม่นะ แจ้งตำรวจเร็วเข้าสิ
ไม่นะ
ไม่
ทำอะไรวะ
รีบโทรแจ้งตำรวจสิวะ
ไอ้เวรนี่
ไอ้บ้าเอ๊ย
(เดือนพฤษภาคมปี 2023)
เลขที่ 37 ถนนยองอินสาย 291
- เออ ว่าไง - ถึงแล้วเหรอ
เพิ่งถึงเมื่อกี้น่ะสิ
ไหนว่าให้เคลื่อนไหวเมื่อส่งสัญญาณไง
หลบอยู่ในที่ลับตาคนแล้วใช่ไหม
ฮะ
อือ ใช่ๆ
แต่ว่า จะให้เข้าไปดึกป่านนี้เนี่ยนะ
จะไม่เป็นไรแน่เหรอวะ
แน่สิ เดี๋ยวได้จังหวะดีๆ แล้วฉันจะส่งสัญญาณให้
แต่ว่าตอนนี้มันห้าทุ่ม...
อะไรน่ะ
ทำไม
เวรเอ๊ย
ทำไม มีอะไร
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อน
ทำไม เกิดอะไรขึ้นเหรอ
บ้าเอ๊ย คิมมยองจุน เกิดอะไรขึ้น
ฮัลโหล มยองจุน
ให้ตาย ใจคอจะมาอีกกี่รอบวะ
นี่ คิมมยองจุน มีเรื่องอะไร
ลุกขึ้นมาครับ
วางสายก่อนนะ แค่นี้นะ
เวร
อะไรอีกล่ะ
จะอะไรซะอีกล่ะ
เล่นวางสายไปดื้อๆ แบบนั้นได้ไง
ฉันวางเพราะมันจำเป็นน่ะสิ คิดว่าวางเล่นๆ เหรอวะ
แล้วอีกอย่าง เธอโทรมาปุบปับแบบนี้ ฉันถึงไม่มีเวลาเตรียมตัวเนี่ย
ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าให้เตรียมพร้อมลุยตลอดเวลา
ฉันก็เตรียมพร้อมแล้วเว้ย
ถึงได้รีบเผ่น...
ไรวะ
อะไรอีกวะเนี่ย
- นี่ คิมมยองจุน อยากตายเหรอวะ - เฮ้ย งานเข้าแล้ว
อยู่ดีๆ ก็มีคนพุ่งออกมาจากซอย แล้วหมดสติไป
พูดอะไรของนาย ใครหมดสติ เฮ้ย
ตั้งสติดีๆ แล้วพูดใหม่ซิ เมื่อกี้ว่าไงนะ
แป๊บนะ
นี่ คิมมยองจุน
คิมมยองจุน
เฮ้ย เด็กคนนั้นว่ะ
อะไร
เด็กที่เราจะลักพาตัว
(บทที่ 1 ลักพาตัว)
(ต้นฉบับจากนิยาย "The Day of Kidnapping" โดยจองแฮยอน)
เวรกรรม
(สายเรียกเข้า)
- ว่า - เด็กเป็นไงบ้าง
- ฟื้นหรือยัง - ยังเลย
ฉันว่ายังไงก็คงต้องพาไปโรงพยาบาลว่ะ
นี่ ประสาทกลับเหรอยะ
โรงพยาบาลอะไร สติสตังยังดีอยู่ไหม
เพราะมีสตินี่แหละถึงได้พูด
เด็กมันอาจจะบาดเจ็บก็ได้ จะให้อยู่เฉยๆ เหรอ
ไหนว่าไม่เห็นแผลไง
เป็นแบบนี้อาจจะดีแล้วก็ได้
หมายความว่าไง
คนหัวอ่อนใจบางแบบนาย
จะกล้าลักพาตัวเด็ก ที่สติครบถ้วนสมบูรณ์ดีไหมล่ะ
บางทีแบบนี้อาจจะดีกว่าก็ได้
ดีกว่าบ้าอะไรล่ะ
เด็กมันบาดเจ็บอยู่นะ
หุบปากซะ ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ
อย่าเคลื่อนไหวตามใจตัวเอง ให้เรื่องมันยุ่งยากเปล่าๆ
จากนี้ไป
ฉันจะตัดสินใจและจัดการด้วยตัวเอง
ต่อให้ทำเพื่อฮีแอยังไง แต่ฉันว่าแบบนี้มันไม่ใช่ว่ะ
นี่ คิมมยองจุน
โอ๊ย ใจหายวาบ
ใครน่ะ
- หือ - ถามว่าใคร
ฉันเหรอ
เชือกนั่นมันอะไร
อ๋อ เชือกนี่
คือ...
พอดีราวตากผ้าข้างนอกมันขาด เลยว่าจะเอาไปเปลี่ยนน่ะ
ว่าแต่
หนูไม่เป็นไรใช่ไหม
อะไร
หมายถึงว่า ไม่บาดเจ็บใช่ไหม โอเคหรือเปล่า
ฉันว่าเรื่องนั้นมันไม่สำคัญนะ
อะไร
อะไรๆ
ทำไมไม่ตอบล่ะ ฉันถามว่าใคร
ฉันเหรอ
คือว่า
- ฉันก็คือ... - หมายถึงฉัน ไม่ใช่นาย
- ฮะ - หมายถึงฉันเนี่ย
ฉันถามว่าฉันเป็นใคร
หนูจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
อือ
จำไม่ได้จริงๆ เหรอ
อือ
ตอนนี้รู้สึกไม่ดีเลย
ถ้างั้น แล้วร่างกายเป็นไงบ้าง
จะถามคำถามไม่เข้าท่าทำไมนักหนา
ก็บอกอยู่ว่าจำไม่ได้
ใครเหรอ
- เธอเหรอ - นายน่ะ
- ฉันเหรอ - ใช่ นายนั่นแหละ
อ๋อ ฉัน
ว่าแต่
เรียกผู้หลักผู้ใหญ่ว่า "นาย" ได้ไง ฮะ
มันใช่เรื่องสำคัญตอนนี้ปะ
ก็จริง
ไม่สำคัญหรอก
เวรกรรม
(คุณพ่อที่รัก)
คือแบบ...
- พ่อเหรอ - หือ พ่อเหรอ
อ้อ ใช่ พ่อไง นี่พ่อเอง
พ่อไง พ่อ นี่พ่อเอง
มีอะไรน่ายินดีถึงได้หัวเราะ
ลูกสาวตัวเองเสียความทรงจำนะ
นั่นสินะ
โทษที
ฉันเป็นใครเหรอ
ชื่อฉันล่ะ
ฮีแอ
คิมฮีแอ
ฮีแอ
ไหนลองเรียกซิ
ฮีแอ
ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
หัวฉันกระทบกระเทือนเหรอ
หรือว่าฉันตกลงมาจากไหนเหรอ ทำไมฉันเป็นแบบนี้ล่ะ
เอ่อ เรื่องนั้น...
ความทรงจำฉันหายไป
มันต้องมีเหตุผลไม่ใช่หรือไง
บางครั้งก็เป็นแบบนี้แหละ มันก็มาๆ หายๆ
ฉันเป็นโรคความจำเสื่อมเหรอ
ความทรงจำถึงได้มาๆ หายๆ
ใช่พ่อฉันแน่นะ
- ข้าว - ฮะ
จะไม่หาข้าวให้กินเหรอ
เดี๋ยวสิ
เสียความทรงจำจริงๆ หรือว่าไงวะ
เฮ้อ ไม่รู้ด้วยแล้วเว้ย
"คิมฮีแอ"
ฮีแอ
ไม่เห็นจะชินปากเลย
ฮีแอ มากินข้าว
นี่เรียกข้าวเหรอ
อ้อ คือ...
พ่อลืมซื้อข้าวไว้
วันนี้กินแบบนี้ไปก่อนนะ
เดี๋ยวพรุ่งนี้จะทำอาหารดีๆ ให้กิน
นี่เลย
น่าสนใจดีนี่
งั้นเหรอ อะ กินซะ
อร่อยไหม
ก็ไม่เลว
อ๋อ จริงเหรอ
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าพอใจนะ
วันนี้หิวเลยยอมกินเฉยๆ หรอก
หวังว่าพรุ่งนี้ จะทำอาหารเป็นเรื่องเป็นราวให้กินนะ
อือ เข้าใจแล้ว
แล้วอีกอย่าง สูบบุหรี่เหรอ
หือ
ตัดสินจากที่ฉันรู้สึกไม่ดี ฉันว่าฉันคงเกลียดกลิ่นนั้น
ไว้ฉันหลับแล้วค่อยสูบนะ
เพราะฉันไม่อยาก สูดกลิ่นไม่พึงประสงค์ไปมากกว่านี้
อือ โทษที
(สายเรียกเข้า)
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
ท่านกำลังเข้าสู่บริการรับฝากข้อความ
เดี๋ยวสิ ลูกหายตัวไปทั้งคน ทำไมไม่รับโทรศัพท์วะ
ให้ตาย
บ้าเอ๊ย
- คุณทำอะไรน่ะ - หือ
- ไอ้นี่ - เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
จะไปไหนวะ
แกเป็นใคร
เก็บขยะ
- ฮะ - คนเก็บขยะ
นี่ไปหาขยะในบ้าน ที่มีคนอยู่ทำไมครับ เหลือเกินจริงๆ
ก็แถวนี้คนย้ายออกไปหมดแล้ว ไม่มีใครอยู่สักหน่อย
ใครจะไปรู้ว่าจู่ๆ จะมีคนโผล่มาแบบนี้
เฮ้อ
ไอ้ฉันมันใช้ชีวิตผิดพลาดครั้งใหญ่
เลยต้องมาอยู่แบบนี้
แต่นายล่ะ ทำไมมาใช้ชีวิตแบบนี้
ดูจากพละกำลังเมื่อกี้
น่าจะไปทำมาหากินดีๆ ได้นี่
นั่นสิครับ
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ว่าทำไมผมลงเอยแบบนี้
ไปเถอะครับ
อ้อ จริงสิ
คันนั้นรถผม ห้ามขโมยอะไรไปนะครับ
น่ากลัวจะตายใครจะไปกล้าขโมย
ฉันก็มีศีลธรรมเหมือนกันนะ
ไปเถอะครับ
กรรม
ให้ตายสิ
อัลบั้มรูปอยู่ไหนวะ
ฮีแอ
จะเอาแต่นั่งอยู่ตรงนั้นเหรอ
ฮะ เข้าไปอยู่ข้างในสิ ไม่เหนื่อยหรือไง
พ่อต่างหากที่เหนื่อย หนูจะเหนื่อยเรื่องอะไร
แหม ลูกสาวพ่อ
อ้อ ฮีแอ
เจ้านายบอกว่า เดือนหน้าจะขึ้นเงินเดือนให้พ่อแหละ
พ่อจะส่งหนูไปเรียนพิเศษได้แล้วนะ
หนูไม่เห็นต้องไปเรียนพิเศษเลย
โธ่ แบบนั้นไม่ได้สิ
แค่ต้องมาทำงานด้วยกันทุกวัน พ่อก็รู้สึกผิดแล้ว
คุณมยองจุน
มากินข้าวสิ
ครับผม
กินข้าวกันเถอะ กินข้าวกัน
ทำไมเลือกกินแบบนี้ล่ะ
สมัยพ่อตัวเท่าหนู พ่อเคี้ยวหินกินด้วยซ้ำ
มา กินอีก
พ่อต้องกินด้วยสิ ถึงจะมีแรง
พ่อน่ะ แค่เห็นหนูกินก็มีแรงแล้ว
ไม่เห็นที่พ่อใช้แรงเมื่อกี้เหรอ
คุณมยองจุน ก็ต้องกินต้องอยู่เหมือนกันสิ
ขอบคุณครับ
เป็นอะไร
หนูเวียนหัว
อะไรนะ
มา นอนพักตรงนี้ก่อน
ไม่ใช่ว่าฮีแอป่วยเหรอ
เห็นหน้าซีดๆ มาสองสามวันแล้วนะ
ลูคีเมียเหรอครับ
เด็กคงจะทรมานมากๆ ครับ
ขั้นนี้แล้ว อาการปวดหัว ก็คงจะรุนแรงมาก
แต่ก็ยังโชคดี ที่ไม่ได้ตรวจพบสายเกินไปครับ
ก่อนอื่นให้แอดมิต
ทำเคมีบำบัด และติดตามผลกันอีกสักหน่อยนะครับ
เดี๋ยวสิ
ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะครับ
หรือว่าผม ถ่ายทอดอะไรไม่ดีให้ฮีแอเหรอครับ
ผู้ปกครองจะต้องทำจิตใจ ให้เข้มแข็งไว้นะครับ
เดี๋ยวก่อนนะ
คุณหมอครับ ผมต้องทำยังไง ถึงจะช่วยชีวิตฮีแอได้ครับ
เข้าไปเถอะ
ไม่เป็นไร เข้าไปเถอะ
แกจำเป็นต้องปลูกถ่ายไขกระดูก
เราต้องรอจนกว่าจะมีผู้บริจาค ที่มีสเต็มเซลล์ชนิดเดียวกันครับ
ฮีแอลูกพ่อ
พ่อขอโทษนะ
อุณหภูมิกรุงโซลวันนี้ในช่วงกลางวัน
คาดว่าจะสูงถึง 29 องศา
ซึ่งสูงกว่าสถิติสูงสุด ของเดือนพฤษภาคมค่ะ
คาดว่าอากาศจะชื้นเป็นพิเศษ
และสัมผัสได้ถึงความแสบร้อน จากแสงอาทิตย์ ไม่ต่างจากในฤดูร้อน
เนื่องจากมีเมฆไม่มาก ในช่วงบ่ายอากาศจะร้อนเป็นพิเศษ...
ตื่นแล้วเหรอ
หิวใช่ไหมล่ะ เสร็จแล้วล่ะ
กินซะ
นี่มันอะไร
ช่วยอธิบายหน่อยได้ปะ
ไม่รู้จักแป้งทอดเหรอ
ไม่รู้จัก
แล้วหน้าตาก็ไม่น่ารู้จักด้วย
โธ่ ถึงหน้าตาจะดูเป็นแบบนี้ แต่รสชาติ...
ไม่ล่ะ
อร่อยดีออก
"วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2019"
มันหมดอายุมาเกินสี่ปีแล้ว
นี่จำวันที่วันนี้ได้ด้วยเหรอ
คิดว่าฉันไม่รู้หนังสือเหรอ
ปฏิทินก็มีนี่ไง
อ๋อ
แป้งมันไม่เป็นไรหรอกน่า
ทำไมมันจะไม่เป็น
คิดว่าคนผลิตเขาเป็นบ้า ติดวันหมดอายุไว้เล่นๆ เหรอ
อย่าบอกนะว่าฉันใช้ชีวิต โดยกินของพวกนี้มาตลอด
ก็ใช่น่ะสิ
ดูสิ เราก็แข็งแรงดีกันทั้งคู่นี่นา
ก็นะ เทียบกับการโตมาด้วยของพวกนี้ ก็ถือว่าโตมาดีแล้วล่ะ
นี่ มานั่งก่อน
อันนี้อร่อยจะตาย
- ใส่น้ำตาลด้วย มันเลย... - ทำใหม่
- ยังไงก็ลองชิมดูก่อน... - ไม่เอา
เฮ้ย มันไม่ใช่ไม้ไผ่ เจ็บนะ
ก็ตีให้เจ็บนั่นแหละ
ว่าแต่ที่นี่ใช่บ้านฉันแน่นะ
ก็ดูสิ นี่ก็ห้องหนูไง
มันน่าอึดอัด น่าขยะแขยง
ให้ตาย นังเด็กนี่ เดี๋ยวปั๊ด...
ทำอะไร
เปล่า
กะว่ากินหมดนี่แล้วจะไปอาบน้ำสักหน่อย
แล้วรูปที่เคยอยู่ในห้องหายไปไหนหมด
อ้อ รูปเหรอ
คือ...
มันเกะกะตอนทำความสะอาด ก็เลยเก็บออก ทำไม
รู้จักทำความสะอาดอยู่สินะ
รู้สิ แหงอยู่แล้ว
ถ้าจะทำความสะอาด ก็ทำให้มันดีๆ ทำให้มันสะอาดหน่อย
นี่ทำหรือยังก็ไม่รู้
ยี้ สกปรก
ในบ้านมีหนังสือแค่นั้นเหรอ
มีแค่นั้นแหละ
อย่างอื่นหรือหนังสือพิมพ์ไม่มีเหรอ
ไม่มีโว้ย ไม่มี
ให้ตาย
ไม่กินก็ไม่ต้องกิน
พ่อจะฟาดให้เรียบเลย
เอาไป พ่อจะไปซูเปอร์มาร์เก็ต ดูไอ้นี่รอไปแล้วกัน
อลิซอยู่ในสวนกับพี่สาวค่ะ
นี่เราดูของแบบนี้เนี่ยนะ
เธอเห็นกระต่ายสีขาวอยู่อีกฝั่ง...
(โซแพม)
อือ
- ใส่ถุงให้หน่อยครับ - จ้ะ
(ซูเปอร์มาร์เก็ตอันจิน)
ไว้ฉันหลับแล้วค่อยสูบนะ
เพราะฉันไม่อยาก สูดกลิ่นไม่พึงประสงค์ไปมากกว่านี้
ไม่เจอกันนานเลยนะ
(3 เดือนก่อน)
ไปอยู่ไหนมา
ก็หลายๆ ที่
กินนอนอยู่ที่นี่ตลอดเลยเหรอ
แล้วงานล่ะ
ถ้ามีก็ไป ไม่มีก็อยู่นี่
มีธุระอะไร
อุตส่าห์เจอกันในรอบสามปี
อยากถามแค่นั้นเนี่ยนะ
เธอโผล่หัวมาหลังผ่านไปสามปี
แล้วมองหน้าลูกสาวที่ป่วย ไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ
ค่ารักษาพยาบาลล่ะ
ฉันจะจัดการเอง
นายไม่มีวิธีจัดการนี่
แล้วเธอทำอะไรได้งั้นเหรอ
เธอเป็นคนเอาเงินทั้งหมดในบ้าน ไปถลุงเมื่อสามปีก่อน
แต่ตอนนี้มาพูดเรื่องเงินเนี่ยนะ ฮะ
จะจ่ายค่ารักษายังไงน่ะเหรอ
ฉันถอนเงินมัดจำบ้านออกมาหมด และขายทุกอย่างที่ขายได้
เงินกู้นอกระบบก็กู้มาหมดแล้ว
ต่อให้ต้องขายอวัยวะทั้งหมดในร่างกาย
ฉันก็คิดแค่ว่าขอให้ฮีแอได้ผ่าตัด
เลยขายทุกอย่างอยู่นี่ไง จบไหม
ฉันถึงได้มานี่ไง
ดูให้ดี
เพราะเด็กนี่ จะสะสางค่ารักษาพยาบาล ให้ฮีแอของเราได้
จำเบอร์โทรเอานะ อย่าจดไว้
เบอร์ 010-0648-7730
ทำไมไม่รับสายวะ เกิดอะไรขึ้นหรือว่าไง
ให้ตาย
- มีอะไร - เด็กล่ะ
อยู่บ้าน
พ่อแม่เด็กล่ะ โทรหายัง
ไม่รับสาย
โทรไปถูกเบอร์แน่นะ
ฉันโทรหาตลอดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่พวกเขาไม่รับสาย
ไม่สมเหตุสมผลเลยนี่
ลูกสาวโดนลักพาตัวไปทั้งคน แต่ไม่รับโทรศัพท์มาสองวันเนี่ยนะ
ฉันก็ว่ามันไม่สมเหตุสมผลเหมือนกันแหละ
บ้าเอ๊ย จะคาบบุหรี่อยู่เรื่อยเลย
นี่ คิมมยองจุน
นายสูบบุหรี่ต่อหน้าเด็กเหรอ
ฉันอยู่ข้างนอก
ทิ้งเด็กไว้คนเดียวเหรอ
งั้นจะให้จูงมือออกมาหรือไง
ไม่สูบบุหรี่มันจะตายไหม
ทำไมทิ้งเด็กไว้คนเดียว
ฉันออกมาซื้อของกินให้เด็กมัน ไม่งั้นจะให้อดข้าวหรือไง
ต่อให้ลัก...
ระหว่างที่เด็กอยู่นี่ ก็ต้องดูแลให้ดีๆ สิ
ว่าแต่ตอนนี้เธออยู่ไหน
ถามทำไม
ฉันบอกให้เฝ้าฮีแอไว้ แล้วเธออยู่ไหนของเธอ
อยู่ข้างนอกใช่ไหม แล้วฮีแอล่ะ
ยังไงลูกมันก็คงหลับอยู่แล้วล่ะ
เธอนี่มัน...
ยังกล้าเรียกตัวเอง ว่าแม่อีกเหรอวะ ฮะ นี่
ฮัลโหล
บ้าเอ๊ย ให้ตายสิวะ
แท็กซี่
เกิดอะไรขึ้นกันนะ
แบรคิโอพยายามยืดคอ สูงที่สุดเท่าที่ทำได้แล้ว
แต่ก็ยังไม่ถึงตะกร้าอยู่ดี
ด้วยความสับสน แบรคิโอ...
(อินเทอร์เน็ต)
(ค้นหา)
(ข่าวซีเอ็นเอส)
(ซีเอ็นเอสอินเตอร์เนชันแนล)
"เจเนอเรชันอัลฟ่ากำลังมา
เจเนอเรชันอัลฟ่า หมายถึงเด็กที่เกิดในช่วง
ปี 2010 ถึงปี 2024
หลังจากผ่านพ้นจุดสูงสุด ของเจเนอเรชันเอ็มแซด
ผู้คนมุ่งความสนใจ..."
โอ้มายก็อด
เราเข้าใจภาษาอังกฤษด้วยแฮะ
ให้ตาย เวรเอ๊ย
กรรม
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- ค่ะ เหนื่อยหน่อยนะคะ
โธ่ ลูกผู้น่าสงสารของพ่อ
ให้ตาย ถุงฉี่ก็ไม่เปลี่ยนให้
ซอฮเยอึน ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่
ฮีแอลูก ปวดฉี่แย่เลยใช่ไหม เดี๋ยวพ่อรีบเปลี่ยนให้นะ
อ้าว
อ๋อ มาเก็บของสินะคะ
อ๋อ ใช่ครับ ผมมาเก็บของครับ
ที่ผ่านมาลำบากมาเยอะเลยนะคะ
ฝากบอกจินฮีทีนะคะ ว่าฉันจะคิดถึง
อ้อ ครับ ขอบคุณครับ
มีคนมาห้อง 807 เหรอ
ใครมา
เขาบอกว่าเป็นพ่อน้องจินฮี
พ่อน้องจินฮีก็อยู่กับน้องที่ล็อบบี้ไง พูดอะไรคะเนี่ย
ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าให้คนเข้าห้องสุ่มสี่สุ่มห้า
นี่มันอะไร
โอ๊ย ใครมันทำแบบนี้เนี่ย
อุ๊ย ตายแล้ว
พ่อน้องฮีแอเหรอ
ขอโทษครับ ผมขอโทษ
คุณพ่อคะ
คราวหน้าผมจะมาทำความสะอาดนะครับ
- พ่อน้องฮีแอ - เวรเอ๊ย
คุณพ่อคะ
พ่อน้องฮีแอ
เราได้ผู้บริจาคแล้วค่ะ
มีผู้บริจาค ที่ไขกระดูกตรงกับน้องฮีแอแล้วค่ะ
ผ่าตัดให้น้องได้แล้ว
แกสามารถผ่าตัดได้แล้วค่ะ
แต่ว่า ค่ารักษาพยาบาลที่ค้างไว้ กับค่าผ่าตัด
ต้องชำระให้เรียบร้อยก่อนค่ะ
มีแต่เงินๆ
โรฮี
(ประกาศ ห้ามเข้า อยู่ระหว่างการรื้อถอน)
นี่เราอาศัยอยู่ในพื้นที่พัฒนาใหม่เหรอ
ถึงได้ไม่มีคนสินะ
ชาติไหนจะกลับมาเนี่ย หิวจะตายอยู่แล้ว
ขอบคุณครับ
ฮีแอลูก ฮีแอ
ฮีแอ
รอนานเลยใช่ไหม
ไปขุดจากไร่มาทั้งวันหรือไง
ขอโทษนะ โทษที
แต่นแต๊น
ทำใหม่
ก็อยากพูดแบบนั้นอยู่หรอก
แต่พอดีตอนนี้หิวมาก จะยอมกินแล้วกัน
อือ เอาสิ รีบกินเลย
ยิ้มอะไรนักหนา
ฮะ
อ๋อ ตอนหนูกินน่ารักดีน่ะ
ไม่ต้องเลย
ว่าแต่ พ่อ
พ่อรู้ไหม ว่าหนูพูดภาษาอังกฤษคล่องปรื๋อ
ฮะ
น่าสงสัยจังแฮะ
แปลกชะมัด
เฮ้อ ช่างมันเหอะ
หนูจะไปพูดอะไรได้ล่ะ
แต่จะว่าไป แล้วแม่ล่ะ
ฮะ
แม่เหรอ
แม่ทำไม
ครอบครัวปกติ แต่แม่ไม่อยู่มันแปลกนี่นา
อ้อ แม่...
ตายแล้วเหรอ
เปล่าๆ ยังไม่ตาย
งั้นหย่ากันแล้วเหรอ
ก็... จะว่าอย่างนั้นก็ได้
มีชู้เหรอ
เปล่า คือว่า...
มันมีเรื่องอะไรสักอย่างแหละ
แล้วอีกอย่าง หนูมีน้องเหรอ
น้องเหรอ
น้องทำไม
ก็หน้าคนที่อยู่ในรูปดูไม่เหมือนหนูเลย
เอ่อ คือ...
หนูโตมาแล้วหน้าเปลี่ยนไปน่ะสิ
งั้นเหรอ
หนูสูญเสียความทรงจำ จะไปเถียงอะไรได้ล่ะ
ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ ท่านกำลังเข้าสู่บริการรับฝากข้อความ
ท่านจะถูกเรียกเก็บค่าบริการ หลังเสียงสัญญาณค่ะ
หือ
อย่าบอกนะว่าหลับอยู่
ลูกหายไปทั้งคนนะ
เหลือเกินจริงๆ
บ้าเอ๊ย
(เวลาลักพาตัวแล้วถูกจับได้)
(ลักพาตัวหมายถึงอะไรคะ)
(โจรลักพาตัว กรี๊ด)
(เวลาถูกจับได้ว่าลักพาตัวต้องทำยังไง)
(ลักพาตัวเป็นอาชญากรรมร้ายแรง แจ้งความด่วน)
(ควรรีบทิ้งมือถือก่อนเลยไหม)
ให้ตายสิ
"ความกตัญญู"
"หนูรักพ่อค่ะ จากฮีแอ"
อันนี้หนูให้พ่อเป็นของขวัญเหรอ
อือ ตอนวันเกิดพ่อเมื่อสองปีก่อน
ว่าแต่มันเอาไว้ใช้ทำอะไรเหรอ
หนูไม่รู้จัก "มือลูกกตัญญู" เหรอ
"มือลูกกตัญญู" เหรอ
ส่งมา
เอาล่ะ ถ้าทำแบบนี้
มันจะรู้สึกสบาย เหมือนลูกกตัญญูเกาให้ เขาเลยเรียก "มือลูกกตัญญู"
- เป็นไง รู้สึกดีใช่ไหม - อือ
มันใช้ฟินสุดๆ เลยแหละ
เอามานะ
เอาไปเกาตรงไหน สกปรกชะมัด
พ่อก็อาบน้ำเหมือนกันเหอะ สะอาดจะตาย
ให้ตาย
ทำอะไรของหนูเนี่ย
ทำไม จะเปลี่ยนชุดเหรอ
อือ
จะใส่ชุดนี้ตลอดไปก็ไม่ได้นี่
เริ่มจะกลิ่นตุๆ แล้วด้วย
แต่พอจะเปลี่ยนชุด ก็มีแต่แบบนี้ทั้งนั้นเลย
ไม่โดนใจสักตัว
มันแปลกเกินไป จนรู้สึกเหมือนไม่ใช่ของหนูเลย
ทำไมเล่า เหมาะกับหนูจะตาย
ตัวที่หนูใส่อยู่ตอนนี้ก็โอเคอยู่หรอก
แต่พวกที่แขวนอยู่นี่...
ใช่เสื้อผ้าหนูแน่นะ
ก็ใช่น่ะสิ หนูชอบชุดพวกนี้จะตาย
อะ
นี่ ลองใส่ตัวนี้ดู
อือ
ไหน
โอ้โฮ ฮีแอลูกพ่อสวยมากเลย
มา
แต่นแต๊น
อะไรเนี่ย
นึกว่าลูกพีชมาเอง
ว่าแต่ พ่อ นายตีฉันเหรอ
อะไรนะ
อะไรกัน เป็นไรเนี่ย
อ๋อ
ตอนนั้น หนู...
หนูโดนผึ้งต่อยไง
ผึ้งต่อยเหรอ แต่ไม่บวมเลยนะ
มันหายบวมหมดแล้วไง
รอยช้ำก็กำลังจะหายหมดแล้วเนี่ย
แหงล่ะ นิสัยอย่างพ่อ นายจะกล้าตีได้ไง
ให้ตาย จะพ่อก็พ่อ จะนายก็นายสิ
เรียกแบบนั้นหมายความว่าไง
ความทรงจำหนูยังไม่สมบูรณ์ ก็เลยจะพูดปนกันแบบนี้แหละ
ไว้ถ้าจำได้หมดแล้ว จะเลือกสักอย่างแล้วกัน
ว่าจะเรียกว่าพ่อ หรือเรียกว่านาย
เฮอะ แค่เรียกพ่อมันจะยากอะไรนักหนา
ยังสติดีอยู่ปะ จะให้พูดอะไรนะ
พูดมาคำเดียวพอว่า "หนูคิดถึงพ่อค่ะ"
ทำไมหนูต้องพูดคำนั้นด้วย
ก็เวลาทำงาน ได้ยินแบบนั้นแล้วมันมีแรงไง
มีงานทำกับเขาแน่นะ
หนูยังไม่เคยเห็นออกไปทำงานเลยนะ
ก็พ่อทำตอนกลางคืนไง
พูดหน่อยนะ เอานะ จะอัดเสียงแล้วนะ
มา
"พ่อ"
พ่อ
พูดว่า "หนูคิดถึงนะคะ"
หนูว่ามันไม่ใช่อะ
เห็นกันอยู่ตำตาขนาดนี้ จะพูดว่าคิดถึงเพื่อ
ก็บอกแล้วไง ว่าจะอัดเสียงพกไปด้วย
ถ้าจะทำแบบนั้น ก็ไปซื้อมือถือมาให้สักเครื่องสิ
โอ๊ย ให้ตายเถอะ
คงไม่มีปัญญาซื้อมือถือให้ใช่ไหมล่ะ
เอาไว้ก่อนนะ ไว้จะซื้อให้แน่นอน
ถ้างั้น พูดว่า "พ่อ" คำเดียวพอ
เอานะ มา
พ่อ...
ไม่ๆ อย่าพูดยานคางแบบนั้น ให้มันคึกคักหน่อย
"พ่อจ๋า พ่อ" แบบนี้
พ่อ
ดังกว่านี้อีกหน่อย
พ่อ
พูดใกล้ๆ อีกรอบเดียว รอบสุดท้าย
พ่อ
โป๊ะเชะ
โอ๊ย ยากเป็นบ้า
บังอาจมาจี้กันได้นะ
นี่ เห็นแบบนี้พ่อก็เคยเล่นกีฬานะ
คนเคยเล่นกีฬา เวลาโดนตีไม่เจ็บหรือไง
โอ้ อยู่นี่ๆ
เปิดประตูนะ
หนูไม่ปล่อยไว้แน่
พ่อ
เปิดประตู
อะไรกัน
ร้องไห้เหรอ
เจ็บขนาดนั้นเหรอ ถึงขั้นร้องไห้เลยเหรอ
ร้องที่ไหนเล่า
โดนปลายมันหรือไงนะ
เวลาแบบนี้พูดว่าขอโทษก็พอ
ระวังตัวไว้
เพราะมือลูกกตัญญู อาจกลายเป็นมือลูกอกตัญญูก็ได้
เหมือนฮีแอไม่มีผิด
ฮีแอลูก ห่มผ้าหน่อย
(รายการ เสียงบันทึก 003)
พ่อ หนูคิดถึงพ่อ
สู้นะ
แล้วก็ขอโทษนะ ที่ตีไปเมื่อกี้
พ่อ
พูดว่า "หนูคิดถึงนะคะ"
พ่อ
โป๊ะเชะ
พูดใกล้ๆ อีกรอบเดียว รอบสุดท้าย
พ่อ
ใช่แล้วล่ะ รีบกลับบ้านไปเถอะ
ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ ท่านกำลังเข้าสู่บริการรับฝากข้อความ
ท่านจะถูกเรียกเก็บค่าบริการ...
ทำอะไรอยู่กันแน่วะ
ให้ตาย
(สวัสดีครับ)
(ลูกสาวคุณอยู่กับผมอย่างสบายดี...)
โอ๊ะ เป็นไรเนี่ย
หือ
(ติดต่อทางนั้นไม่ได้เลย)
(ฉันจะไปจับตาดูความเคลื่อนไหวก่อน)
อะไรกัน
เราอยู่ในสถานที่เกิดเหตุ...
- ตายแล้ว - เกิดอะไรขึ้นเหรอ
- คุณพระคุณเจ้า - ตายแล้ว
สงสัยจะมีคนเจ็บหนัก
- รอก่อนดีไหม - อือ
วันนี้คงไม่ได้กลับบ้านแหงๆ
อะไรกัน มีคนตายเหรอ
เดี๋ยวก่อน
ไม่นะ เดี๋ยวก่อน ขอทางหน่อย
- ไม่นะ - ขอเราถ่ายหน่อยนะคะ
เราอยู่ที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ในหมู่บ้านเศรษฐี เมืองยองอินค่ะ
ศพสองศพถูกห่อออกมาในผ้าสีขาว
แสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายของเหตุการณ์
เหยื่อคือนายชเว ผู้อำนวยการโรงพยาบาล ขนาดกลางในเมืองยองอิน
และภรรยาของเขาค่ะ
ศพที่แม่บ้านพบหลังกลับมาจากพักร้อน
อยู่ในสภาพเน่าเปื่อยรุนแรง
ดูเหมือนว่าศพจะถูกพบ หลังจากเกิดเหตุมาหลายวันแล้วค่ะ
มันแปลกๆ นี่ครับ
ฆาตกรจะจับตัวเด็กไปทำไมนะ
ถ้าจะลักพาตัว เป้าหมายในการเจรจาก็คือพ่อแม่เด็ก
แต่ทำไมถึงฆ่าทิ้งล่ะ
เราต้องตามหาสิ ว่ามันมีเป้าหมายอะไรกันแน่
ภาพจากกล้องวงจรปิดล่ะ
คุณไปถอดกล้องวงจรปิดในวันนั้นเหรอครับ
มีอะไรผิดสังเกตเป็นพิเศษไหมครับ อย่างเช่นพฤติกรรม
- ลูกสาวพ่อ - คนไข้คิมฮีแอ
ชำระทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะคะ
วันนี้ฉันจะส่งโรฮีกลับบ้าน แล้วก็จะเข้ามอบตัว
ฉันคิดว่าควรส่งแกกลับไป ก่อนเรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้
- พ่อเด็ก เร็วเข้า - โรฮี
ขอโทษนะครับ ช่วยดูลูกผมหน่อยครับ
ลงทะเบียนเหรอครับ
เวรกรรม
ยังไงฉันก็คิดว่า เป็นการทารุณกรรมเด็กค่ะ
แจ้งตำรวจเลยครับ
ชเวโรฮีเหรอ
ชื่อคิมมยองจุน อายุ 39 ปี
เขาอุ้มเด็กเข้ามา พร้อมร้องไห้ใหญ่เลยครับ
เดาทางคนร้ายไม่ถูกเลยจริงๆ
- โห - เราจะไปยุแหย่คนร้าย
ให้เด็กตกอยู่ในอันตรายไม่ได้
อย่าไปไหนแล้วทิ้งหนูไว้คนเดียวนะ
ฉันไม่เห็นโรฮีเลย
โรฮี
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม