(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์)
(ไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง นักแสดงเด็กถ่ายทำภายใต้การคุ้มครอง)
(ละครเรื่องนี้ได้รับการสนับสนุน โดยกองทุนพัฒนาการสื่อสาร)
(กระทรวงวิทยาศาสตร์และไอซีที)
ไม่ต้องเกร็งนะ โรฮี
เธอจะเป็นความหวังของมนุษยชาติ
(ต้นฉบับจากนิยาย "The Day of Kidnapping" โดยจองแฮยอน)
ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ
เรายังต้องตรวจอะไรอีกนิดหน่อย
แต่ฉันดีใจนะที่เธอดูปลอดภัยไร้บาดแผล
หนูว่าหนูไม่ได้อยู่คนเดียวนะ
คุณลุงอยู่ไหนคะ
แก...
ตามผมมาครับ
โรฮี
แกทำอะไรกับโรฮีน่ะ ฮะ
โรฮี
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
เรากำลังตรวจสอบว่าช่วงที่หายตัวไป แกสูญเสียสมรรถภาพด้านไหนไปหรือเปล่า
โชคดีที่การทำงานของสมองโรฮี ดูไม่มีปัญหาอะไรค่ะ
ความทรงจำที่เสียหายไป ก็เป็นแค่อาการระยะสั้น
คาดว่าฟื้นคืนมาได้ค่ะ
คนที่พยายามทำร้ายโรฮีคือคุณเหรอครับ
ทำร้ายอะไรกันคะ
โรฮีไม่ใช่เด็กที่เราจะทำร้ายได้หรอก
(บทที่ 5 เด็กอัจฉริยะ)
ฉากการขับรถไล่ล่า ไปทั่วตัวเมืองโซลเมื่อคืนนี้
สร้างความตื่นตกใจให้ประชาชนจำนวนมาก
ทางเราได้เตรียมคลิป ที่ประชาชนส่งเข้ามาไว้แล้ว
ไปชมพร้อมกันเลยค่ะ
จะเห็นว่ามีรถยนต์วิ่งส่งเสียงดังสนั่น
และรถมอเตอร์ไซค์ที่วิ่งไล่หลังมาค่ะ
สำหรับคนขับมอเตอร์ไซค์นั้น
มีการเปิดเผยว่า เป็นคนร้ายในคดีลักพาตัว
ที่เกิดขึ้นในเมืองยองอินล่าสุดนี้
ทำให้ยิ่งน่าตกใจเข้าไปอีกค่ะ
ทางตำรวจไม่สามารถจับคนเหล่านี้ได้ค่ะ
- ทาง... - เวรเอ๊ย
จะให้ผมส่งต่อคดีเหรอครับ
แล้วใครบอกให้ไปก่อเรื่องวุ่นวาย ยันเขตสถานีอื่นล่ะ
ผู้กำกับน่ะ
ถูกลากไปสำนักงานใหญ่ตั้งแต่เช้าแล้ว
คดีจะถูกโอนไปหน่วยสืบสวนภูมิภาค
จากนี้เราจดจ่อกับคดีฆาตกรรมก็พอ
ผมจะไปหาผู้กำกับเองครับ
พัคซังยุน
แกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงบ้างเหรอวะ
รักษาระบบบ้างเหอะว่ะ ระบบน่ะ
ไหนว่าจะไม่มีใครมาฉุดขาผมไงครับ
ไหนว่าอยากทำอะไรก็ทำไง
งั้นเมื่อวานก็น่าจะจับมันให้ได้สิวะ ไอ้เบื๊อกนี่
นี่ เพราะแกปล่อยมันหลุดไปต่อหน้าต่อตา ถึงได้เป็นแบบนี้ไง
คดีลักพาตัวกับคดีฆาตกรรม เกิดขึ้นภายในบ้านหลังเดียวกันครับ
แล้วโจรลักพาตัวก็ทุ่มสุดชีวิต เพื่อช่วยเด็กที่มันลักพาตัวไป
ส่วนฆาตกรก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
คดีนี้น่ะ
มันไม่ใช่คดีลักพาตัวธรรมดาครับ
ถ้าเราส่งต่อคดีลักพาตัวไปตอนนี้
คดีฆาตกรรมก็จะพลอยปิดไม่ลงไปด้วยครับ
หัวหน้าทีมครับ
ผมขอเวลาหนึ่งสัปดาห์ก็พอ
คิมมยองจุน ชเวโรฮี แล้วก็...
ฆาตกร
ผมจะจับมาให้ได้ครับ
นะครับ
ฉันซื้อเวลาให้ได้แค่สองวันเท่านั้น
นานกว่านั้นไม่ได้แล้ว
สองวันนะครับ
สองวัน
(ชเวจินแท โซจินยู คิมมยองจุน ชเวโรฮี)
- จูฮยอก - ครับ
- ไปกันเถอะ - ครับ
รุ่นพี่ เดี๋ยวผมมานะครับ
- จะไปไหน - บ้านเด็กกำพร้าที่คิมมยองจุนโตมาครับ
ไปกับจูฮยอกเหรอ
ไม่ต้องหรอก ไปกับฉันนี่แหละ
พักสักหน่อยเถอะครับ พวกผมไปเองก็ได้
ฉันหลับในรถก็ได้
จูฮยอก เดี๋ยวฉันไปกับรุ่นพี่นะ
ดร.ชเวจินแท ทำการวิจัยเกี่ยวกับสมองเด็กค่ะ
การวิจัยนั้น เริ่มทำมาตั้งแต่รุ่นพ่อเขาแล้ว
บ้านพักแห่งนี้
ก็เป็นเหมือนป้อมปราการ ที่เขามาตั้งแต่สมัยคุณพ่อยังอยู่
อ๋อ
ว่าแต่ การวิจัยสมองที่ว่า...
โดยทั่วไป สมองของมนุษย์เรา
จะเติบโตและพัฒนาตามธรรมชาติ จนถึงอายุ 20 ปีค่ะ
มันก็คือการทดลอง เกี่ยวกับการเติบโตของสมองนั่นแหละ
การทดลองเพื่อขยายการทำงานทั้งหมด ของสมองมนุษย์ด้วยเทคโนโลยีทางการแพทย์
คือสิ่งที่เราทดลองกับโรฮีอยู่ค่ะ
โรฮีมีไอคิว 200 ซึ่งเป็นระดับสูงสุด ที่ระบบสามารถตรวจสอบได้
แต่ว่า สมองของแกแสดงให้เห็น ถึงการพัฒนาที่เหนือกว่านั้นค่ะ
ความสามารถในการจดจำ ที่ได้เห็นครั้งหนึ่งแล้วจะไม่มีวันลืม
รวมถึงความสามารถด้านประสาทสัมผัส และการประยุกต์ใช้
โรฮีคือเด็กอัจฉริยะ ที่อยู่ในกลุ่มท็อป 0.01 เปอร์เซ็นต์
ยินดีด้วย
วันนี้ก็คะแนนเต็มเหมือนเดิม
(สีดำ: โรฮี สีขาว: เอไอ)
รุกฆาต
(จบเกม โรฮีชนะ)
หัว
เอาต์
แล้วดร.ชเวก็ถูกฆาตกรรม ระหว่างกำลังดำเนินโครงการอยู่
แต่การวิจัยนี้จะหยุดลงไม่ได้ค่ะ
และมันก็ไม่ควรหยุดด้วย
ความหวังของผู้คนมากมาย ที่ได้มาจากการเฝ้ามองโรฮีเติบโต
เราจะไปทำลายมันไม่ได้ค่ะ
ที่จะบอกก็คือตอนนี้ มันไม่ใช่เรื่องของโรฮีคนเดียวแล้ว
ได้ยินมาว่าลูกคุณป่วย
ลูกของคุณคิมมยองจุน
เราจะให้ความช่วยเหลือ อย่างเต็มที่เองค่ะ
ทั้งการผ่าตัดและพักฟื้น รวมถึงการศึกษาและทุกอย่างหลังจากนั้น
เราจะดูแลเรื่องความปลอดภัย และอนาคตของเด็กให้ค่ะ
แปลว่าค่ารักษาพยาบาลของฮีแอ ก็เป็นฝีมือคุณ...
อ๋อ
ว่าแต่ ทำไมคุณถึงพาผมมาที่นี่
แทนที่จะจับส่งตำรวจล่ะครับ
เราก็ตั้งใจจะพาโรฮีมาคนเดียวค่ะ
แต่ได้ยินว่าคุณปกป้องแกจนถึงที่สุด
เหมือนโรฮีเองก็เชื่อใจคุณมากด้วย
แต่ว่า
พวกเราต้องทำการทดลองต่อ
เลยไม่อยากให้โรฮีมีอารมณ์ไม่มั่นคงค่ะ
คุณจะได้จากกับแกอย่างงดงาม
และหายตัวไปอยู่ที่ไหนสักแห่ง บนโลกใบนี้
จนกว่าคุณจะหายไป จากความทรงจำของผู้คน...
โทษนะครับ
หายตัวไปเหรอครับ
หายไปไหนครับ
ผมเห็นข่าวแล้ว
ตกใจเลยครับ
เขาไม่ใช่คนแบบนั้นเลย
ช่วงนี้เขาติดต่อมาบ้างไหมครับ
ครั้งสุดท้ายที่เขาติดต่อมา
น่าจะเป็นประมาณหนึ่งปีก่อนครับ
เขาโทรมาปรับทุกข์ บอกว่าลูกไม่สบาย
ผมก็เลยโอนเงินไปให้นิดหน่อยครับ
หลังจากนั้น เขาก็ไม่โทรมาอีกเลย
เขาเป็นคนจิตใจดี
ไม่ใช่คนที่จะกล้าทำอะไรไร้ยางอายนะ
เห็นว่าสมัยที่คุณคิมมยองจุน เรียนม.ปลาย
เขามีประวัติอาชญากรรมด้วยครับ
เรื่องมันผ่านมา 20 ปีแล้วครับ
(การคัดตัวทีมชาติ ปี 2001 ครั้งที่ 2)
สู้เขา
หยุด
คนที่ช็อก จากอุบัติเหตุครั้งนั้นมากที่สุด
ก็คือมยองจุนครับ
ไม่ว่าจะเจตนาหรือไม่
ยังไงก็มีคนตายนี่ครับ
ผมจะรับการลงโทษครับ คุณพ่อ
(เรือนจำยองอิน)
หลังได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ
เขาก็ไม่กลับมา ที่บ้านเด็กกำพร้าอีกครับ
(เริ่มต้นชีวิตใหม่ ความหวังเริ่มต้นจากที่นี่)
ผมได้ยินมาว่า เขาตั้งใจใช้ชีวิตเต็มที่ครับ
เขาแต่งงานกับฮเยอึนและมีลูก
ผมก็นึกว่าเขาอยู่ดีมีสุข
แต่ดันเกิดเรื่องแบบนี้
ฮเยอึนเหรอครับ
คุณรู้จักภรรยา ของคุณคิมมยองจุนดีหรือเปล่าครับ
ครับ
เธอเป็นเพื่อนกับมยองจุน ตั้งแต่สมัยอยู่บ้านเด็กกำพร้าแล้ว
คุณซอฮเยอึนจะอยู่ที่ไหนนะครับ เกิดเรื่องวุ่นวายขนาดนี้แล้ว
ในรถคันที่คิมมยองจุนเผา มีมือถือใช้แล้วทิ้งอยู่ใช่ไหม
ครับ
บันทึกการโทรในเครื่อง มีเบอร์ผอ.ชเวจินแท
กับเบอร์มือถือใช้แล้วทิ้งอีกเครื่องไง
ซอฮเยอึนหรือเปล่าครับ
ก็อาจจะเป็นไปได้
ภรรยาที่หายตัวไป ปรากฏตัวพร้อมมือถือใช้แล้วทิ้งเหรอ
ผมจะลองตามหาซอฮเยอึนก่อนครับ
โอเค
เฮ้อ คดีนี้มันซับซ้อนจริงๆ
ว่า
จริงเหรอ
ส่งที่อยู่มา
เจอตัวพยาบาลที่เคยทำงานในโรงพยาบาล ของชเวดงออกเมื่อ 30 ปีก่อนแล้วครับ
ไปกันเถอะ
ครับ
โรฮีเรียนรู้วิธีอ่านโน้ตเพลง
และความสัมพันธ์ ระหว่างโน้ตเพลงกับคีย์บอร์ด
แกเรียนทุกอย่างด้วยตัวเอง
ตอนนี้ไม่ว่าเพลงอะไร แกก็เล่นได้ทั้งนั้นค่ะ
นั่งสิคะ
นี่คือที่ที่นักลงทุนจะเข้ามานั่ง เวลามาสังเกตการณ์ค่ะ
เวลาที่พวกเขาอยากเห็น กระบวนการการเติบโตของโรฮี
ดร.ชเวก็จะทำการทดลองแบบเปิดที่นี่
โห ให้ตายสิ
ทำไมไม่กิน
ไม่เห็นมีอะไรน่ากินเลย
นี่ ทุกอย่างในนี้ดูน่ากินทั้งนั้น จริงๆ เลยเชียว
ลุงทำของอร่อยให้เอาไหม
เอาล่ะ
เรียบร้อย
แต่นแต๊น
แป้งทอดมาแล้ว
หนูว่าหนูเคยบอกแล้วนะ
ว่าอย่าเอาของน่ารังเกียจนี่ มาให้หนูเห็นอีก
นี่ แป้งมันยังดีๆ ยังไม่หมดอายุนะ
รอก่อนเถอะน่า
เอาล่ะ
ทำแบบนี้
แล้ววางแบบนี้ อันนี้ด้วย
แล้วก็นี่ด้วย
อะ ลองชิมดู
นี่มันอะไร
อร่อยใช่ไหมล่ะ
ก็ พอใช้ได้
เห็นไหมล่ะ
...สำหรับของขวัญบอกลา
หนูดูออกหมดแล้วว่าลุงจะไป
ไม่จำเป็นต้องทำหน้าแบบนั้นหรอก
หนูว่ามันก็ไม่แปลกอะไร
ขอโทษนะ
เรื่องอะไร
ก็แค่...
รู้สึกเหมือนลุงเป็นคนทำลายหนู
ตลกแล้ว
หนูเป็นเศรษฐี แถมฉลาดอีก
ใครทำลายใครกัน
แปลว่าตอนนี้ หนูจำทุกอย่างได้แล้วเหรอ
ส่วนใหญ่
แต่ว่าจำวันสำคัญวันนั้นไม่ได้
แต่มันก็ไม่สำคัญหรอก
ตอนนี้หนู...
ไม่อยากตามหาฆาตกร ที่ฆ่าพ่อแม่แล้วด้วยซ้ำ
ตลกใช่ไหมล่ะ
ตอนที่จำอะไรไม่ได้ หนูยังอยากตามหาและแก้แค้นอยู่เลย
แต่พอความทรงจำเกี่ยวกับพ่อแม่กลับมา
ความรู้สึกนั้นก็หายไป
- รุ่นพี่ครับ - ว่า
ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ
โห พอแกถามลองเชิงแบบนี้ ฉันกลัวขึ้นมาเลยว่ะ
- ตอนที่เราไปโซลคราวก่อนน่ะครับ - อือ
เหมือนพวกสายสืบภูมิภาค จะรู้จักกับรุ่นพี่พัคเลย
ฟังนะ
รุ่นพี่มาจากหน่วยสืบสวนภูมิภาคไง
ครับ
เขาจากกันด้วยไม่ดีน่ะสิ
รุ่นพี่แกเด็ดเดี่ยวมาก
แถมไม่มีหัวการเมืองอีก
พอเจอความอยุติธรรมนิดหน่อย ก็เลยปรี๊ดแตกน่ะสิ
นี่ทำบ้าอะไรครับ
ไม่เห็นเหรอวะ
ก็ทำงานอยู่ไง
คิมจินโฮอยู่ระหว่างการสืบสวนนะครับ
พยานแวดล้อมถูกต้อง แถมมีพยานบุคคลอีก
มียันคำให้การของเหยื่อ
- แล้วจู่ๆ ทำไมเปลี่ยนผู้ต้องสงสัย - เฮ้ย
ก็มันมอบตัวนี่
ผู้ต้องสงสัยมอบตัว แล้วมันมีปัญหาตรงไหน
เฮ้ย แกเป็นตัวปลอมใช่ไหม ฮะ ใครสั่งแกมา
ไอ้บ้านี่ เดี๋ยวเถอะ
คนที่บ้าไม่ใช่ฉันแต่เป็นแกต่างหาก
นี่แกบ้าไปแล้วจริงๆ เหรอวะ
ทำไมคิมจินโฮ ถึงหลุดจากรายชื่อผู้ต้องสงสัยครับ
เพราะเป็นลูกชายนายกเทศมนตรีเหรอ ฮะ
มันรับประกัน ว่าจะให้เลื่อนตำแหน่งหรือไง
ไอ้เวรประสาทกลับนี่
ไอ้เวรนี่มันอวดดีจริงๆ
- เฮ้ย - ให้ตายสิวะ
ไอ้สารเลว
- เฮ้ย ต่อยเลยสิ - ก็มาสิวะ
- บ้าเอ๊ย ไอ้สารเลว - ไม่เอาๆ
- เอ็งมานี่มา - ฉันไม่ต่อยมันหรอกน่า
- เฮ้ย - เอ็งมานี่เลย
- ไอ้เวรประสาทกลับเอ๊ย - เฮ้ย
- ก็มาสิวะ
(โรงแรมโรซีแอนด์คาเฟ่)
เราจะขออัดเสียงบทสนทนาสักหน่อย ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ค่ะ
เอ่อ
มันเป็นเรื่องเมื่อ 30 ปีก่อน คุณอาจจำไม่ค่อยได้แล้วก็ได้ครับ
ช่วยตอบเฉพาะส่วนที่จำได้ก็พอ
จำได้สิคะ
เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่จะเจอได้ง่ายๆ
เล่าตามสบายได้เลยครับ
ผอ.ชเวดงออกที่เกี่ยวข้อง ก็เสียชีวิตไปแล้ว
แถมเป็นคดีที่สิ้นสุดอายุความแล้ว ดำเนินคดีไม่ได้หรอกครับ
มันเป็นภาวะคลอดยากค่ะ
เราผ่าตัดแล้วแต่ก็ช่วยอะไรได้ไม่มาก
อันที่จริง คนที่ทำการผ่าตัดในวันนั้น
ไม่ใช่ผอ.ค่ะ
อะไรนะครับ
งั้นใครล่ะ
วันนั้นผอ.ท่านก็ยุ่งเหมือนทุกวัน
แพทย์ที่ไม่มีใบประกอบเลยเข้าผ่าตัด
แล้วก็เกิดเรื่องขึ้นค่ะ
เอ่อ ก็แปลว่าภรรยา และลูกของคุณพัคชอลวอน
เสียชีวิตเพราะแพทย์ที่ไม่มีใบประกอบ ไม่ใช่ผอ.ชเวดงออก
เขาก็เลยเคียดแค้น แล้วมาหาที่โรงพยาบาลสินะครับ
ค่ะ
แต่ได้ยินว่าไกล่เกลี่ยกันได้นะครับ แถมใช้เวลาไม่นานด้วย
เหยื่อในวันนั้นคือเด็กอีกคนค่ะ
ลูกของผอ.
ได้รับบาดเจ็บ
พวกเราก็คิดว่า ต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ ค่ะ
แต่ว่า
ไม่รู้ผอ.บรรลุข้อตกลงแบบไหน
แต่เรื่องมันเงียบไปค่ะ
ผอ.ก็มารักษาคนไข้ตามปกติ
แล้วก็ไม่พาลูกสาว มาที่โรงพยาบาลอีกเลยค่ะ
โอ๊ะ ลูกชายนะครับ
คะ
ลูกของผอ.ชเวดงออกไม่ใช่ลูกสาว เขามีลูกชายคนเดียวครับ
เห็นในข่าวใช่ไหมครับ ผอ.ในคดีฆาตกรรมเมืองยองอิน
อ๋อ คนนั้นเขาคือลูกงั้นเหรอ...
เอาล่ะ สรุปก็คือ
คุณพัคชอลวอนทำให้คุณชเวจินแทบาดเจ็บ
ก็เลยยอมความเรื่องการตาย ของภรรยาและลูก แบบนี้เหรอครับ
ค่ะ
ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือนะครับ เราขอตัวครับ
โทษนะคะ แต่ว่า
แกเป็นเด็กผู้หญิงจริงๆ ค่ะ
อะไรนะครับ
ฉันคิดว่าเรื่องมันนานแล้ว ความทรงจำคงเลอะเลือน แต่ไม่ใช่ค่ะ
ตอนแกมาเล่นที่โรงพยาบาล ฉันยังเคยถักเปียให้อยู่เลย
แกเป็นเด็กผู้หญิงจริงๆ
(สถานีตำรวจยองอิน)
ไม่เห็นมีรอยแผลเป็นที่คอเลยนะ
ไม่ใช่ว่าพยาบาลคนนั้น เข้าใจอะไรผิดไปเหรอครับ
จะว่าจำสับสนมันก็เกินไปไหม
นี่เปลี่ยนเพศเด็กเลยนะ
- ไปเช็กมาแล้วเหรอ - ครับ
เขาว่ามันเป็นข้อมูล 30 ปีก่อน เลยไม่เหลือบันทึกอะไรแล้ว
แต่ว่าผอ.ชเวดงออกจดชื่อชเวจินแท ในทะเบียนครอบครัวตอนปี 1995 ครับ
ปี 1995 เหรอ
ปี 1995 นี่...
สองปีหลังเกิดเหตุพัคชอลวอน ถือมีดอาละวาดเหรอ
จดชื่อในทะเบียนครอบครัว หลังรับอุปการะสองปีเหรอ
อย่างอื่นล่ะ
หลังจากนั้นมาก็ไม่มีอุบัติเหตุ ทางการแพทย์อีกเลยครับ
อ้อ แล้วผมก็ตรวจสอบตำแหน่ง ของคุณซอฮเยอึนในวันเกิดเหตุมาแล้ว
เธอเข้าร่วมการทดลองทางคลินิก ที่แผนกโรคติดเชื้อ
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยฮันกุก
การทดลองทางคลินิกเหรอ
- ครับ - ทดลองอะไร
ผมไม่รู้ถึงขั้นนั้นครับ
ทางโรงพยาบาลเขาไม่เปิดเผย ข้อมูลส่วนตัวของคนไข้
มีอะไรให้ช่วยคะ
เด็กที่ชื่อคิมฮีแออยู่ห้องไหนคะ
คุณเป็นใครคะ
แม่ฮีแอค่ะ
(5 มิถุนายน กำหนดการผ่าตัด)
เดี๋ยวๆ
ขอล่ะ
จะขี้แยเกินไปแล้วนะคะ
ขี้แยอะไรกันครับ ผมถูกแทงมานะ
แกน่ะ ระวังตัวไว้เลย
ถ้าทำแบบนั้นอีกละก็ เรื่องไม่จบแค่นี้แน่
ไม่เห็นต้องอาฆาตกันเลยนี่คะ
ตอนนี้เรื่องน่าจะจบลงด้วยดีแล้วนะ
ขอบคุณครับ
ค่ะ
ทำไร
โอ้ ภาษาอังกฤษเหรอ
ภาษารัสเซียเหอะ
อะไรอ่านไม่ออกก็ว่าภาษาอังกฤษหมด
ภาษารัสเซียเหรอ
สนุกไหม
ใช้ชีวิตเอาสนุกอย่างเดียวเหรอ
บางครั้งเราก็จะเจอความหมาย ในสิ่งที่ไร้ความหมายนะ
ถ้าเบื่อก็ไปอ่านไอ้นั่นไป ไม่ต้องมากวนหนู
- หือ - อ้อ แต่จะอ่านรู้เรื่องไหมนะ
อะไรวะเนี่ย
มีแต่ตัวหนังสือยึกยือ
โอ้โฮ อากาศออกจะดี
ไปข้างนอกกันเถอะ นะ
เห็นทะเลแบบนั้นแล้ว หนูไม่อยากโดดลงน้ำเหรอ
หนูไม่สนหรอก
เวลามาที่นี่ หนูไม่เคยออกนอกบ้านอยู่แล้ว
โธ่ อะไรกัน เวลามาที่แบบนี้
เราต้องเอาเท้าจุ่มน้ำทะเล ไปตกปลา เก็บหอยบ้างอะไรบ้างสิ
ออกไปกันเถอะน่า
ไปเอาเท้าจุ่มน้ำทะเลก็ยังดี
จะเอาเท้าไปจุ่มน้ำทะเลเพื่อ
ถ้าอยากอาบน้ำก็ไปอาบในห้องน้ำนู่น
เฮ้อ ให้ตายสิ
ไปกันเถอะน่า จริงๆ เลยเชียว
เวลามาที่แบบนี้เราต้องออกไปข้างนอกสิ ปะ เร็วเข้า
ไปกันเถอะๆ
โอ้โฮ ดีจังเลย
เป็นไง ได้เห็นทะเลใกล้ๆ แล้ว รู้สึกดีใช่ไหมล่ะ
จริงด้วยแฮะ
หนูเพิ่งเคยสัมผัสน้ำทะเล เป็นครั้งแรกเลย
ปกติหนูไม่ชอบน้ำเย็นเลย
แต่เหมือนจะเริ่มชอบขึ้นมาแล้วล่ะ
เอาล่ะ
อย่างน้อยก็โล่งใจนะ
ลุงอาจจะไม่ได้รู้อะไรมาก
แต่เหมือนทุกคนที่นี่
จะเห็นแก่หนูและห่วงใยหนูอยู่
มองโลกง่ายจังเลยนะ
โลกนี้มีน้ำใจ ที่ไร้จุดประสงค์ที่ไหนล่ะ
ทุกคนก็ทำ เพื่อผลประโยชน์ของตัวเองทั้งนั้นแหละ
หนูอายุเท่าไรกันแน่เนี่ย
มันเป็นเรื่องของความรอบรู้ ไม่ใช่ประสบการณ์
ลูกสาวของดร.โมอึนซอน มีภาวะบกพร่องทางพัฒนาการ
เขาให้ความสนใจงานวิจัยนี้ ตั้งแต่พ่อหนูเริ่มทำใหม่ๆ แล้ว
จริงเหรอ
ถ้าหนูเป็นคนที่ ไม่มีประโยชน์ต่อการวิจัย
หนูก็จะไม่มีความหมายอะไร ต่อผู้หญิงคนนั้น
ทั้งลุงและหนู
จะกลายเป็นสิ่งไร้ค่าในชั่วพริบตา
ถ้าเป็นลุงจะทำยังไงเหรอ
เรื่องอะไร
ลุงจะเล่าความจริงทุกอย่าง
ให้หนูที่สูญเสียความทรงจำฟังไหม
ว่าหนูเป็นเด็กที่ถูกทารุณกรรม ด้วยการทดลองของพ่อ
ว่าหนูเป็นเด็กที่ ไม่ได้รับความรักจากพ่อแม่
เป็นลุงจะบอกไหม
ถ้าหนูสูญเสียความทรงจำไปอีกครั้ง
ไม่ต้องบอกอะไรหนูนะ
ช่วยโกหกหนูไปเรื่อยๆ
เหมือนที่ลุงบอกว่าเป็นพ่อหนูก็พอ
ผู้อำนวยการจะเดินทางมาเกาหลี ด้วยตัวเองครับ
ท่านบอกให้จัดการให้เรียบร้อย ก่อนหน้านั้น
เรือล่ะคะ
เตรียมพร้อมแล้วครับ
เอาเป็นคืนนี้แล้วกัน
รีบแยกออกจากกัน โดยเร็วที่สุดจะดีกว่านะคะ
นายช่างพัค
ยังมีอะไรจะถามอีกเหรอครับ
พวกเราไปเจอนางพยาบาล
ที่ทำงานกับผอ.ชเวดงออก เมื่อ 30 ปีก่อนมาครับ
เราได้ยินเรื่องราวระหว่าง ผอ.ชเวดงออกกับคุณมาหมดแล้วด้วย
ผมเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น ในวันเกิดเหตุไปหมดแล้วนะ
ผมอยากรู้เรื่องเมื่อ 30 ปีก่อนน่ะครับ
ได้ยินมาว่ามีดที่คุณพัคชอลวอน ถือไปอาละวาดที่โรงพยาบาลวันนั้น
ไปบาดโดนคอลูกผอ.เข้า
เรื่องนั้น
มันเกี่ยวอะไรกับคดีนี้ด้วยครับ
เพราะเด็กคนนั้นตายไงครับ
ผมไม่ได้เจตนาครับ
ผมขาดสติ เพราะเสียลูกและภรรยาไปพร้อมกัน
มันเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดครับ
พอดีผมต้องไปที่อื่น ขอตัวครับ
เห็นว่าไกล่เกลี่ยกันได้นี่ครับ
ที่คุณยอมไกล่เกลี่ยเร็วขนาดนั้น
เพราะทำให้ลูก ของผอ.ชเวดงออกบาดเจ็บเหรอ
เพราะผมก็มีความผิดไงครับ
ภรรยาและลูกของคุณเสียชีวิตไป
แต่ว่าลูกชายของผอ.ชเวดงออก
อยู่มา 30 ปีโดยไม่มีแผลเป็นที่คอ แม้แต่นิดเดียวครับ
แถมยังเจริญรุ่งเรือง มีทั้งชื่อเสียงและเงินทอง
แล้วมันผิดตรงไหนครับ
เด็กคนนั้น
ต้องอาภัพแบบผมถึงจะถูกต้องเหรอ
ผมขอตัว
เขาจำเป็นต้องฆ่า ลูกชายคนนั้นด้วยเหรอครับ
แถมยังเป็นเด็ก ที่ตัวเองเคยทำให้บาดเจ็บอีก
พยาบาลบอกว่าไม่ใช่ลูกชาย แต่เป็นลูกสาวไง
ทำไมมันน่าสับสนแบบนี้นะ
เออ ว่ามา
จองมัน เจอศพอยู่แถวละแวกบ้าน ที่คิมมยองจุนเคยอยู่ว่ะ
ครับ สวัสดีครับ
- ทางนี้เลยครับ - อือ
ตอนมาคราวก่อนไม่เจอเหรอ
ตอนตรวจสอบบริเวณโดยรอบคราวก่อน ก็ไม่มีนะครับ
น่าจะเกิดเหตุหลังจากนั้น
- หลังจากนั้นเหรอ - ครับ
- เหยื่อเป็นใคร - ระบุตัวตนไม่ได้ครับ
มีร่องรอยการถูกมัดอยู่ตรงนี้ครับ
ส่วนศพถูกพบตรงนี้
อือ
น่าจะเป็นคนเร่ร่อนแถวนี้
เหมือนจะถูกมีดแทงที่ต้นขาข้างนี้
แผลที่ถูกแทงดูเนี้ยบมากเลย
อย่างกับเป็นฝีมือผู้เชี่ยวชาญงั้นแหละ
จริงด้วยครับ
ถ้าเขาขัดขืน แผลไม่น่าจะเนี้ยบได้ขนาดนี้นะ
อ้อ มีรอยถูกมัดด้วยนะครับ
มาแล้วเหรอครับ
- อือ - ทางนี้ครับ
เจเดนจะมาเกาหลีวันนี้ค่ะ
เหมือนเขาจะมารับตัวโรฮีไปค่ะ
โรฮีคือเด็กที่โตมา ด้วยเงินลงทุนของเราค่ะ
เราจะต้องปกป้องโรฮีไว้ให้ได้
ได้โปรดช่วยฉันด้วยนะคะ
เดี๋ยวโทรกลับไปใหม่นะคะ
อ้าว เข้ามาได้ตามสบายเลยค่ะ
ผมได้ยินว่าเป็นวันนี้ครับ
เราเตรียมเส้นทางที่ปลอดภัย ที่สุดไว้แล้ว อย่ากังวลไปเลยค่ะ
ที่สำคัญกว่านั้นคือ
ถ้าไปตอนนี้ ผมไม่รู้ว่าจะได้กลับมาตอนไหน
อ้อ ลูกสาวคุณ
ครับ คือว่า...
ผมคิดถึงแก
แล้วก็คิดว่าถ้าได้เจอแกก่อนไป น่าจะเบาใจลงได้น่ะครับ
คงไม่ง่ายเพราะตำรวจอยู่ที่นั่น
แต่ฉันจะลองหาวิธีดูค่ะ
จริงเหรอครับ
ฉันบอกไปแล้วนี่คะ
ว่าจะช่วยเหลือคุณคิมมยองจุน และฮีแอลูกสาวคุณทุกอย่าง
ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณจริงๆ ครับ
- งั้นผมขอตัวนะครับ - ค่ะ
- ไม่ต้องกังวลไปนะคะ - ครับ
- ค่ะ - ขอบคุณครับ
ครับ ขอบคุณครับ
สรุปว่าพบคราบเลือดเหยื่ออยู่บนเชือก แต่ไม่เจอลายนิ้วมือเลยครับ
กล้องวงจรปิดแถวนั้นล่ะ
มันเป็นเขตพื้นที่รื้อถอน เลยไม่มีกล้องวงจรปิด
ลองถามพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้นแล้ว แต่ก็ไม่มีใครรู้เรื่องครับ
เห็นว่ามีคนมาเก็บของเก่า แถวนั้นเยอะมาก
มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ฉันไม่ได้บอกค่ะ
ฉันคิดว่ายังไง ก็ควรบอกทุกอย่างถึงจะถูก
- เรื่องที่เกิดวันนั้นเหรอครับ - ค่ะ
มันเป็นเรื่องที่ทุกคนปกปิดไว้
แต่ฉันสงสัยว่ามันอาจจะเกี่ยวข้อง กับคดีล่าสุดนี้น่ะค่ะ
ไม่ว่าคุณจะเล่าอะไร มันต้องมีประโยชน์แน่นอนครับ
ความจริงแล้วในช่วงนั้น มีปัญหาอยู่หนึ่งอย่างค่ะ
มีคุณแม่ที่กำลังตั้งครรภ์คนหนึ่ง
ติดเชื้อเอดส์ค่ะ
เอดส์เหรอครับ
ใช่ค่ะ
ผอ.ท่านใส่ใจ ในการบริหารโรงพยาบาลเสมอค่ะ
เวลาให้สัมภาษณ์ท่านก็จะพูดตลอด
ว่าอยากเป็นแพทย์ ที่ได้รับการยอมรับและเคารพ
แต่พอได้ยินว่ามีหนึ่งในคนไข้
ติดเชื้อเอดส์ ท่านก็ตกใจมากค่ะ
เพราะถ้าคนรู้ว่า มีผู้ป่วยโรคเอดส์มาที่โรงพยาบาล
คนไข้ก็จะหายหมด
ครับ แล้วมันทำไมเหรอ
สิ่งที่ผู้ชายคนนั้นถือมาอาละวาด ไม่ใช่มีดทั่วไป
แต่เป็นมีดผ่าตัดที่เปื้อนเลือด จากห้องของคนไข้รายนั้นค่ะ
ทุกคนในโรงพยาบาล
ต่างกังวลว่าลูกสาวผอ.จะติดเอดส์
เราเป็นห่วงกันมากค่ะ
คุณพอจะจำชื่อเด็กคนนั้นได้ไหมครับ
เรื่องมันนานมากแล้ว ฉันเองก็จำ...
ฮเย...
ฮเยอะไรสักอย่างนี่แหละ
ฮเย...
ฮเยอึนไหม
ค่ะ ใช่ค่ะ
ฮเยอึน
ชเวฮเยอึน
อ้อ แล้วผมก็ตรวจสอบตำแหน่ง ของคุณซอฮเยอึนในวันเกิดเหตุมาแล้ว
เธอเข้าร่วมการทดลองทางคลินิก ที่แผนกโรคติดเชื้อ
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยฮันกุก
มานี่สิจ๊ะ มานี่เร็ว
น้อง
น้องหมาจ๊ะ
รุ่นพี่
ผมไปหาบันทึกเก่าที่บ้านเด็กกำพร้ามา
แล้ว
เด็กที่ครอบครัวชเวดงออกอุปการะตอนนั้น น่าจะเป็นซอฮเยอึนจริงๆ ครับ
(ข้อมูลเด็ก 17 กุมภาพันธ์ 1992: ถูกรับอุปการะ)
ยังติดตามตำแหน่งคุณซอฮเยอึน ไม่ได้อีกเหรอ
เราได้เบอร์มาแล้ว แต่เขาไม่รับสายเลยครับ
งั้นก็รีบออกไปจัดการสิวะ
- อ้อ ครับ - ครับ
ไปกันเถอะ
(ไม่ระบุหมายเลขผู้โทร)
ฮัลโหล
(คดีฆาตกรรม ผู้อำนวยการโรงพยาบาลยองอินและภรรยา)
"การตายของแพทย์ประสาทวิทยา ผู้เป็นที่คาดหวัง"
(ไม่พบเบาะแสคนร้าย...)
(ใครคือผู้ต้องสงสัย)
"กล้องวงจรปิดถูกถอด"
(กล้องวงจรปิดในบ้าน ถูกถอดหนึ่งวันก่อนเกิดเหตุ...)
โรฮี
เอ่อ คือว่าลุง...
โรฮี
สีเหลือง
แสงไฟไซเรนสีเหลือง
ฮะ
มันไม่ใช่รถตำรวจ
จำได้แล้วเหรอ
คนนั้นคือคนร้าย
พนักงานบริษัทรักษาความปลอดภัย
ทีนี้หนูจะทำยังไงดี
เดี๋ยวก่อนนะ เดี๋ยวก่อน
- ออกไปกันเถอะ - อะไรนะ
ออกไปกับลุงเถอะน่า
นี่มันไม่ใช่ปัญหา ที่เราแก้ไขกันเองได้นะ
หนูจำได้แล้วนี่
จากนี้ เราต้องตามหาคนที่จะช่วยเราสิ
เพราะว่าคนร้ายไม่ใช่ตำรวจ อย่างที่เรากังวลกันแล้ว
ถ้าไปหาตำรวจแล้วลุงจะทำไงล่ะ
งั้นจะให้ลุงทิ้งหนูไว้ที่นี่เหรอ
จะออกไปยังไง
เรื่องนั้น...
จะออกไปยังไงล่ะ
จะทำอะไรโดยไม่วางแผนอีกแล้วเหรอ
คิดว่าคนที่นี่ จะยอมปล่อยหนูไปง่ายๆ เหรอ
เอาเป็นว่า วันนี้ลุงจะได้ออกไปแล้ว
ไว้พอออกไปแล้ว ลุงจะลองขอความช่วยเหลือดูนะ
คิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้นเหรอ
ทันทีที่ลุงออกไปจากที่แห่งนี้ ลุงจะตกอยู่ในอันตราย
คิดว่าพวกนี้จะให้ลุงบอกลาอย่างงดงาม และลักลอบพาไปต่างประเทศเหรอ
นั่นมันก็แค่แผนหลอกหนู
เพราะหนูไม่อยาก ให้เกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับลุง
แต่พวกนั้นไม่มีทางไว้ชีวิตลุงหรอก
เพราะนี่คือโครงการที่ดำเนินการ โดยรักษาความปลอดภัยขั้นสุด
ถ้าไม่มีหนู
ลุงก็ไม่มีค่าอะไรทั้งนั้น
ลุงเป็นแค่สิ่งที่จะถูกกำจัด
ก็แล้วจะให้ทำยังไงเล่า
บ้าเอ๊ย
ห่างจากบ้านพักตากอากาศ ออกไป 1.2 กิโลเมตร
จะมีป้ายทางหลวง 391 ที่หักอยู่
หนูจำได้แค่นั้นแหละ
พอลุงออกไปแล้ว หนูจะไปซ่อนตัวอยู่ตรงนั้น
ลุงมาตามหาหนูด้วย
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถ...
เฮ้อ ให้ตาย
ทำไม ไม่รับสายเหรอ
โทรไปก็ไม่รับ ผมเลยฝากข้อความไว้
ผมว่าน่าจะตั้งใจเลี่ยงแหละครับ
เขาคงมีเหตุผลให้เลี่ยงแหละ
อาหารประจำวันนี้มาแล้วครับ
โอเค ไหนมาดูซิ
ฉันเอาช็อกโกแลต
ฉันเอาอะไรก็ได้
นี่ครับ
ไม่ๆ
- ไม่ได้จะสูบเหรอครับ - อือ เขาไม่สูบหรอก
ถึงจุดนี้แล้วก็สูบเถอะครับ
ไม่สูบเว้ย ไอ้พวกบ้า
บอกลากันแล้วเหรอคะ
จะต้องบอกลาอะไรครับ ไม่ได้สนิทกันสักหน่อย
ถ้างั้น ไปกันเลยไหมคะ
เก็บไปค่ะ
เขาจะไปที่ดีๆ จำเป็นต้องทำให้อึดอัดด้วยเหรอ
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
ไว้สักวันหนึ่ง เรามาเจอกันใหม่พร้อมรอยยิ้มนะ
(ทางหลวงแผ่นดิน 391)
สามร้อยเก้าสิบเอ็ด
จะไปไหนครับ
เอ่อ พอดีแกต้อง ทำการตรวจบางอย่างก่อนผ่าตัด
เลยจะย้ายไปห้องปลอดเชื้อค่ะ
ครับ รับทราบครับ
(หอผู้ป่วยเด็ก)
พ่อเหรอ
อือ
พ่อนี่เอง
ใช่แล้ว ฮีแอ
ลูกพ่อ
ร้องไห้เหรอ
เปล่าหรอก คือว่า...
พ่อไปล้างหน้ามาแล้วไม่ได้เช็ดน่ะ
โกหก
อาทิตย์หน้าจะผ่าตัดแล้วนะ
หนูพร้อมผ่าตัดหรือยัง
คนที่ต้องเตรียมพร้อมผ่าตัด
คือคุณหมอต่างหาก
ไม่ใช่สิ
ฮีแอของพ่อก็ต้องกินข้าวเยอะๆ และเตรียมร่างกายให้แข็งแรงพร้อมผ่าตัด
แบบนั้นคุณหมอ ถึงจะผ่าตัดได้อย่างราบรื่นไง
ว่าแต่ พ่อจะไปไหนอีกเหรอ
อยู่กับหนูต่อไป
จนกว่าหนูจะผ่าตัดไม่ได้เหรอ
หนูกลัวนะ
ฮีแอ
จากนี้ไปหนูจะไม่เจ็บป่วยอีก
และจะไม่ต้องมาโรงพยาบาลอีกแล้ว
หนูต้องเชื่อฟังแม่นะ
แล้วพอกลับไปโรงเรียน
ก็ไปเล่นสนุกกับเพื่อนๆ นะ
ฮีแอลูกพ่อ
เป็นเด็กน่ารักจิตใจดี
หนูต้องมีชีวิตที่ดีแน่นอน ใช่ไหม
พ่อจะไปไหนเหรอ
พ่อก็ต้องไปหาค่าผ่าตัดให้ฮีแอไง
พ่อจะหาเงินกลับมาเยอะๆ นะ
ฮีแอของพ่อจะได้มีทุกอย่างที่อยากได้
โอเคนะ พ่อจะรีบกลับมา
- พ่อ - ว่าไง
ซื้อของขวัญมาด้วยนะ
แน่นอนอยู่แล้ว
แน่นอนสิ พ่อน่ะ...
พ่อจะซื้อของขวัญ...
และกลับมาหาหนูแน่นอน นะ
พ่อจะไปไม่นาน...
พ่อจะกลับมาแน่นอน
พ่อจะกลับมา
เรือลำนั้นครับ
พอไปถึงชายแดนแล้ว จะมีเรืออีกลำรออยู่ครับ
นี่น่าจะพอให้คุณ ใช้ชีวิตอยู่ได้สักพักครับ
โห ทำไมเยอะแยะขนาดนี้
โทษนะ
คือว่า
ถ้าฮีแอผ่าตัดเสร็จแล้ว
ฉันอยากให้มีตุ๊กตา วางอยู่ข้างๆ แกสักตัว
ช่วยฉันหน่อยเถอะนะ
ทางเราจะเตรียมให้เองครับ
โธ่ มันไม่เหมือนของที่พ่อซื้อให้นะ
ถึงนี่จะไม่ใช่เงินฉันก็เถอะ
เอาไป
ไปแล้วนะ
ชเวโรฮี
โรฮี
โรฮีหายตัวไปค่ะ ด่วนเลยค่ะ
น่าจะงีบสักหน่อยสิ ยังต้องไปอีกไกลเลยนะ
กลับกันเถอะครับ
หือ
เอาเงินที่ได้ให้กัปตันเรือซะ
แล้วก็บอกเขาแบบนี้
พอไปถึง ให้บอกว่าผมหายตัวไปนะครับ
บอกว่าตกทะเลไปแล้วหรืออะไรก็ได้ ให้บอกว่าผมหายตัวไปก็พอ
แล้วจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นครับ
มันใช่เรื่องง่ายๆ ที่ไหนล่ะ
ถ้าเกิดมีตัวแปรอื่นขึ้นมาล่ะ
ไอ้เวรนี่
เรื่องตัวแปร ก็ต่างคนต่างจัดการ
ไม่เจอกันนานเลยนะ โรฮี
พวกเธอตั้งใจจะหนีไปจากที่นี่ใช่ไหม
อยากอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ ไปตลอดชีวิตเหรอ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณลุงละก็
หนูไม่ปล่อยพวกคุณไว้แน่
คิดซะว่าผมเป็นธนาคารเดินได้
ที่ลงทุนจำนวนมหาศาลไปกับโรฮีก็แล้วกัน
สำหรับพวกคุณ คงเห็นงานวิจัยนี้เป็นแค่เงินใช่ไหม
ทุกอย่างที่เราทำก็เพื่อเธอ เธอก็รู้นี่
หนูจะไม่ไปไหนโดยไม่มีคุณลุง
ฉันไม่ต้องการเด็กอัจฉริยะ ที่หมดคุณค่าแล้วหรอก
งั้นก็ฆ่าหนูซะเลยสิ
โรฮีแกยังเด็ก
เรามาปกป้องเด็กๆ กันเถอะ
คิมมยองจุน
ทำไมอยู่คนเดียวล่ะ
ชเวโรฮีอยู่ไหนครับ
วันนั้นโรฮีแกอยู่ที่นั่นครับ
ชเวโรฮีเห็นพัคชอลวอน ที่บ้านในวันเกิดเหตุครับ
ผมอยากพักสักหน่อยน่ะครับ
พัคชอลวอนก่อเรื่องเข้าเต็มๆ เลยครับ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม