วันนี้ไม่มีคลื่น กลับกันดีกว่า
- ฉันชอบนะ ผ่อนคลายดี - มันน่าเบื่อ
- อะไรน่ะ - หยุดนะ
- ปล่อยฉันนะ - ตามบัญชาเลย
ปล่อยนาง
นายเห็นหรือเปล่า
ไม่ตลกนะ
แต่ว่าข้าตลก
แซม ระวัง
เมื่อกี้มันจริงมั้ย
จะอะไรก็ช่าง แต่อย่างน้อยมันไม่น่าเบื่อ
ช่างงดงามสักเท่าใด
ถ้าได้เห็นโลกนี้ มันได้มีอะไร
อธิษฐาน แชร์ความฝัน
เพราะมีความเชื่อเท่านั้น เกิดเวทมนตร์ขึ้นพลัน
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
เชื่อในสิ่งที่เห็นได้
มันจะเกิดขึ้นอย่างนั้น
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
เกือบถึงเวลาแล้ว
ประตูระหว่างเมสเมอร์กับโลกมนุษย์ จะปรากฏขึ้นในไม่ช้า
เราแน่ใจเหรอว่า ม้าเพกาซัสน้อยได้ทำภารกิจสำเร็จแล้ว
- อย่างน้อยเราก็ไม่ไม่แน่ใจ - ข้ารู้จักลูกข้า
- นางต้องทำสำเร็จ - นั่นแหละแผน
แต่กลิฟเอาแต่ใจนั่นล่ะ
ไม่มีคำทำนายว่า นางจะไปปรากฏตัวอยู่ในโลกมนุษย์แบบนั้น
กลิฟคนที่ตอนนี้เรียกตัวเองว่าร็อกกี้ ทำให้มีปัญหานิดหน่อย
แต่ข้าเห็นมากับตาว่า นางปกป้องเพื่อนของนางยังไง
แถมยังปกป้องเพกาซัสน้อยของเรา จากศัตรูตัวฉกาจ เจ้าวิล กิ้งก่าพ่อมด
ความเสียสละนั้นถือว่าทรงเกียรติ ต่อให้นางต้องสูญเสียพลังไปก็ตาม
สภานี้มีมติแล้วว่า การสูญเสียพลังเป็นการลงโทษที่มากพอ
เราจึงขอยกโทษให้กับนางคนนั้น
งั้นท่านจะให้นางกลับมาเมสเมอร์เหรอ
แน่นอน ถ้านางกลับมาทันเวลา
เราให้มีอะไรมาส่งผลกระทบต่อสมดุล ที่บอบบางในโลกของเราไม่ได้อีก
ทันทีที่ประตูระหว่างสองโลกของเรา ปิดลงอย่างถาวร
ใครที่ไม่มีปีกจะเข้ามายังเมสเมอร์ไม่ได้อีก
เฮ่ อย่ามาสงสัยในทางเลือกของฉันนะ
- นายเจออะไรบ้างมั้ย - ไม่เจอ
มันจะต้องมีทางหนีออกจากที่นี่บ้างสิ
ตื่นที เราติดอยู่บนเกาะร้างแห่งนึง กลางมหาสมุทรเวิ้งว้าง
- เราไม่มีทางเลือกแล้ว - เทรย์อาจจะพูดถูก
- เราไม่มีทางหลุดจากปัญหานี้ได้เลย - แล้วจะทำยังไงดี
ฉันหนุ่มเกินกว่าที่ผิวจะโดนแดดจ้าที่นี่ทำพัง
ยังมีคนอยู่คนนึงบนเกาะนี้ที่รู้เรื่องเวทมนตร์
ต้องช่วยกันตามหาร็อกกี้
- เฮ่ เทรีซ่า - ยอดเลย อเล็กซ์
- มาทำอะไรที่นี่ - มาตามหาร็อกกี้ บาร์บี้ด้วย
วันนี้ทั้งสองคนไม่ไปทำงานเลย
ฉันส่งข้อความหาบาร์บี้ แต่หล่อนก็ไม่ตอบมา
ส่วนร็อกกี้ หล่อนไม่มีมือถือด้วยซ้ำ มันเลยไม่ใช่เรื่องแปลก
มันแปลกที่บาร์บี้ไม่ยอมตอบข้อความกลับ
เธอมีความรับผิดชอบมากๆ
ฉันจะลองติดต่อบาร์บี้อีกคน อาจจะอยู่ด้วยกันที่ไหนสักแห่งก็ได้
พวกนั้นก็ไม่ตอบฉันเหมือนกัน
คงไม่คิดว่าพวกนั้นกำลังลำบากหรอกนะ
ฉันต้องลองสืบหาข้อมูลหน่อย เพื่อให้แน่ใจ
ช่วยบอกเจ้านายว่าฉันมีเรื่องฉุกเฉิน ทางที่ดี ช่วยอยู่แทนหน่อย
ขอบใจ ขอบใจมากๆ
แต่ฉันไม่ได้ทำงานที่นี่นะ
แกจะพาฉันไปไหน
นั่นอ่าวมาลิบู
- ปล่อยฉันลง - ได้ยินนางแล้วนี่
ไม่ได้หมายถึงแบบนั้น แต่ยังไงก็ขอบใจ
แบตดันหมดแล้ว
ต่อให้มันใช้ได้ก็ไม่มีประโยชน์หรอก
สถานที่นี้เข้ามายากมาก แม้แต่ในสถานการณ์ปกติทั่วไป
และยิ่งตอนนี้น้ำกำลังจะขึ้นสูงที่สุด
ก็เอาเป็นว่าไม่ใช่เวลาเหมาะจะมาปิกนิกแล้วกัน
แล้วเพื่อนฉันอยู่ไหน
เพ็กกี้อยู่ไหน
ติดอยู่บนเกาะน่าเบื่อที่ข่สเคยติด ด้วยฝีมือของสภากลิฟ
แกมีปัญหากับพวกนั้น แล้วพวกเราไปเกี่ยวอะไรกับเรื่องนั้นด้วย
เจ้าไม่ผิด แค่โชคร้ายที่เจ้าคือ กุญแจสำคัญของทุกสิ่งทุกอย่าง
นั่นมันหมายความว่าไง
ที่ไหนมีกุญแจ ปกติก็จะต้องมีประตู
เจ้าเพกาซัส "เพ็กกี้" ตามที่เจ้าเรียก
ถูกส่งมาค้นหามนุษย์ ที่เชื่อในเวทมนตร์อย่างแรงกล้า
เพื่อร่วมกันทำภารกิจอันยิ่งใหญ่มากให้สำเร็จ
เอลวี่หมายถึงแบบนั้นเอง
ภารกิจของเพ็กกี้คือเปิดประตูนี้
ที่จริงแล้วคือปิดประตู
ดูเหมือนมนุษย์อย่างเจ้า บังเอิญไปเจอประตูเมื่อไม่นานมานี้
ทางสภาไม่พอใจมากๆ
พวกเขาไม่ชอบให้มนุษย์เข้าไปยุ่มย่าม คงเข้าใจนะ
ดรู ชาร์ลส์
คนที่เมสเมอร์ส่วนใหญ่เตรียมตัวจะปิดประตูนั้น อย่างถาวรหลังจากเกิดเหตุ
จึงทำให้เราเกิดความขัดแย้งกัน
เดี๋ยว แกอยากให้ประตูเปิดอยู่อย่างงั้นเหรอ
ไม่งั้นจะยกพลไปบุกยังไง
ข้ารวบรวมพลกิ้งก่าผู้ภักดีมาหลายปีแล้ว
ก่อนที่ทางสภาจะเนรเทศข้า
ฉันเองก็ว่าแปลกที่พื้นที่แถวนี้ มีจำนวนกิ้งก่ามากเกินปกติ
แต่ช่างเถอะ ยังไงฉันก็ไม่ช่วยแกทำอะไรเด็ดขาด
ไม่จำเป็นต้องช่วยเลย
แค่เจ้าอยู่นี่ และเพ็กกี้ไม่อยู่ น้ำจะขึ้นมา
และประตูระหว่างโลกเราสองโลก ก็จะถูกเปิดอย่างถาวร
และแผนชั่วร้ายของข้าที่จะครองทั้งสองภพ ก็จะเริ่มขึ้นหลังจากนั้น
- กิ้งก่าคิดการใหญ่ - ถูกต้องแล้ว
ข้าบอกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าอย่าเล่นกับอาหารน่ะ
ปากัวร์
แล้วเมื่อกี้พูดถึงไหนแล้วเนี่ย
ใช่ กุญแจของแผนข้า
ให้ตายสิ
ฉันไม่ชอบแบบนี้เลย
หยุดทำ
ทำไมจะต้องสูญเสียพลังแบบนี้ด้วย
นี่มันอับอายที่สุด
ไทเกอร์
ฉันดีใจที่ได้เจอแก
คิดถึงมากๆ เลย
ให้ไปช่วยคนอื่นเหรอ
ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
ทำไมไม่ช่วยล่ะ
ที่ช่วยเธอทำให้ฉันสูญเสียพลัง
แต่ได้รับความนับถือตอบแทน
ฉันไม่เคยเชื่อใจเธอเลย แต่ที่เธอช่วยเพ็กกี้
เข้าไปขวางคาถาเจ้ากิ้งก่าตัวนั้น แสดงถึงความกล้าที่แท้จริง
มาลิบูพูดเสมอว่าใต้ผมสวยๆ ของเธอนั้น มันมีความกล้าซ่อนอยู่
เธอเห็นผมฉันด้วยเหรอ ถามจริง
เดี๋ยว
นี่เธอบอกว่าเธอคิดว่าฉันเป็นคนดีเหรอ
ฉันว่าเธอเป็นได้
จะช่วยเรามั้ยล่ะ
ขอโทษค่ะ พอจะช่วยอะไรฉันหน่อยได้มั้ย
ฉันมาหาหนังสือหายาก เกี่ยวกับสถานที่ชื่อเมสเมอร์
เป็นอะไรไป โอเคหรือเปล่า
ลูกสาวข้า ข้ารู้สึกได้
นางกำลังลำบาก
- สิ่งที่เพ็กกี้ต้องทำไม่ใช่เรื่องง่าย - แต่มันเป็นสิ่งถูกต้องหรือเปล่า
เข้มแข็งไว้ ลูกแม่
เกือบถึงเวลาแล้ว
โชคดีจังเลย พี่เจอร็อกกี้ได้ทันเวลา
ใช่ แต่เกิดอะไรกับเพ็กกี้
เราไม่รู้ มันพยายามบิน แล้วอยู่ๆ ก็ล้มลงน่ะ
ตั้งแต่เผชิญหน้ากับเจ้ากิ้งก่า มันก็ไม่เหมือนเดิมอีก
ก็เพราะมันไม่เหมือนเดิมจริงๆ
การเปลี่ยนแปลงของมันยังไม่สมบูรณ์
เราต้องพาเพ็กกี้ออกไปโดนแสงอาทิตย์
มันจะช่วยอะไร
มันต้องอาศัยพลังจากดวงอาทิตย์ เพื่อทำภารกิจให้เสร็จ
เร็วเข้า
ถอยออกไป
เอาหน่อย เพ็กกี้ แกทำได้
ไม่มีทาง
ฉันเคยเห็นแบบนี้มาก่อน
เป็นนิมิตที่บาร์บี้เห็น และเป็นอธิษฐานแรกที่เพ็กกี้ทำให้เป็นจริง
- อะไรเนี่ย - ว้าว
เพ็กกี้ นั่นแกเหรอ
ถูกแล้ว และฉันรู้สึกวิเศษมาก
สุดยอดไปเลย เราเป็นห่วงกันแทบแย่
- แต่มีบางอย่างเปลี่ยนไป แกสูงขึ้น - และสีชมพู
- ใช่ - และพูดได้ด้วย
ใช่
เดี๋ยว พูดได้เหรอ
ใช่
แบบนี้ไม่เจ๋งซะแล้ว เจ้าอยู่ไหน
อย่าคิดนะว่าข้าจะโดนหลอก ด้วยไอ้เกมซ่อนหาที่งี่เง่าบ้าๆ แบบนี้
นี่ความผิดของแก หานางให้เจอ
โอเค มันเคยได้ผล ก็น่าจะได้ผลอีก
รหัสมอร์ส อย่าให้ฉันผิดหวัง
สั้นๆๆ ยาวๆๆ
สั้นๆๆ
ปีกนี่สุดยอด
ขอบใจ ทุกคน ที่เอาฉันไปอาบแดด
ฉันอ่อนแอมาก จนเดินออกไปโดนแสงแดดเองไม่ได้
นี่มันน่าทึ่งมา เธอน่าทึ่งมาก
แต่ถามให้เคลียร์หน่อย ตลอดเวลาที่เรารู้จักเธอ เธอเข้าใจเรามาตลอดงั้นเหรอ
- ประมาณนั้น - นึกแล้วเลย
แต่ทำไมเธอถึงพูดได้ล่ะ
ตอนเป็นทารก เธอพูดได้หรือเปล่าล่ะ
เป็นวัยรุ่น มีแต่นิสัยแย่ๆ ถูกต้องมั้ย
ฉันอาจอายุน้อยในปีของมนุษย์
แต่ในโลกของฉัน ฉันโตพอที่จะใช้พลังได้สมบูรณ์แบบ
เดี๋ยว นี่แปลว่า เธอช่วยเราออกจากเกาะนี้ได้ใช่มั้ย
น่าทึ่งมาก
เรือของฉัน
สวัสดีค่ะ
คุณชาร์ลส์
มีใครอยู่มั้ยคะ
- แล้วพอรู้มั้ยเรากำลังจะไปไหน - ไปชายหาด ตอนเราถึงครั้งแรก
ประตูระหว่างโลกเราสองโลกอยู่แถวนี้
ต้องเป็นที่ที่วิลพาบาร์บี้ไปแน่ๆ
ดูนั่น
ฉันรู้หมายความว่าไง
บาร์บี้ใช้มือถือส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ
ฉันเป็นคนสอนเธอเองแหละ
ทีนี้ฉันไปล่ะนะ บ๊ายบาย
นิสัยเดิมของเทรย์
แล้วเรามัวรออะไรอยู่ล่ะ ไปเลย ไปๆ
โอเค เอาล่ะนะ มานี่
อยู่นิ่งๆ
ให้ฉันช่วยสิ
หยุดสะบัดหางสิ
เสร็จฉัน
ไม่ต้องขอบใจ
รู้มั้ย ไม่เห็นต้องทนให้วิลทำ อย่างที่เขาเคยทำเลย
- น้ำขึ้น - ใช่
น้ำขึ้น ถึงเวลาเปิดประตูมิติ
อย่างถาวร
เฮ่ เจ้ากิ้งก่า
ถอยออกมาจากพี่สาวของฉันนะ
จัดการพวกนั้น
ไม่มีทางซะหรอก
อย่าทำร้ายพวกเขา พวกเขาเป็นเพื่อนฉัน
แกทำอะไรของแก
ข้าทำเองก็ได้
ความพยายามของเจ้าไม่มีผลหรอก
จงเข้าไป
โดนซัดอีกครั้ง เจ้าจะไม่ได้กลับมาอีก
ฉันช่วยเธอเอง
คิดว่าหยุดข้าได้งั้นเหรอ กลิฟ
- แกไม่มีพลังแล้ว - อ๋อเหรอ
แต่ฉันมีพลังของเพื่อน
เกิดอะไรขึ้น
ดูสิ ประตูมิติกำลังปิด
- เย่ เราทำได้ - สุดยอด
ฉันได้ปีกแล้ว ฉันได้ปีกแล้ว
ดูสิ ดูฉันสิ
อะไร ปีกข้าล่ะ ไม่
- เสร็จฉัน - ไม่แฟร์
มันเอาพลังข้าไป
ปล่อยข้านะ ข้าเป็นพวกกลัวที่แคบ
รู้นะต้องเอามันไปไหน
เดี๋ยว ไม่ ข้านึกว่าเราเพื่อนกัน
บังคับข้าไม่ได้นะ ไม่
ขอให้สนุกอยู่บนเกาะคนถูกเนรเทศ
- ดีใจจังที่พี่ปลอดภัย - พี่เหมือนกัน
ต้องขอบใจทุกคนเลย
รู้ได้ไงว่าต้องมาตามเราที่นี่
ฉันรู้ว่ามีอะไรผิดปกติ เมื่อลูกพี่ลูกน้องบอกว่าเธอไม่ไปทำงาน
หาข้อมูลนิดหน่อย ด้วยความช่วยเหลือจากดรู ชาร์ลส์
พาฉันมาที่ชายหาด
- แล้วเอาอ่างปลามาทำไม - เทรย์
เขาโพสต์ข้อมูลในโซเชียลมีเดีย เกี่ยวกับเจ้ากิ้งก่าตัวแสบพยายามจะครองโลกนี้
เทรย์ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ฉันเลยคิดว่าน่าจะเป็นจริง
- ตัดสินใจได้ดี - แล้วเทรย์อยู่ไหน
และมันพูดได้ มีปีกด้วย
แล้วพวกนั้นลืมใส่พริกฮาลาพิญโญ
เทรย์-เทรย์ ผู้น่าสงสาร
ดื่มนมช็อกโกแลตซะ
รู้นะมันทำให้จิตใจสงบ
ฉันจะไปดูเขาเอง ให้แน่ใจว่าเขาไม่เป็นไร
เพ็กกี้ เรื่องนี้มันช่างน่าเหลือเชื่อมาก
- จะเกิดอะไรต่อไป - ฉันกลับบ้าน
แต่ประตูมันปิดแล้ว
เธอจะกลับไปยังไง
เราก็แค่ใช้ปีก
- เย่ - เจ๋งไปเลย
เย่
ยาฮู
ขอต้อนรับสู่เมสเมอร์
- เพ็กกี้ - แม่
ลูกน้อยของแม่
ขอบใจที่ช่วยเรานะ
และถ้าไม่ว่า ฉันอยากขอร้องอีกอย่าง
ซัมเมอร์นี้ตื่นเต้นมาก
ไม่รู้มาก่อนเลยว่าอยู่ที่มาลิบูจะเสี่ยงภัยแบบนี้
ถ้าคิดว่านี่เสี่ยงภัยแล้ว
รอเธอเข้าเรียนที่มัธยมโกลเด้นบีชก่อนเถอะ
รอไม่ไหวแล้ว
ข้าเป็นหนี้บุญคุณอย่างยิ่ง
ขอบใจที่ช่วยดูแลลูกน้อยที่ล้ำค่าของข้า
แม่ หนูไม่ใช่ลูกน้อยอีกแล้วนะ
ลูกๆ ช่างโตเร็วจัง
เราทั้งหมดเป็นหนี้บุญคุณของพวกเจ้า
ไม่ใช่แค่เรื่องที่เอาชนะวิล กิ้งก่าพ่อมดได้ แต่ที่ช่วยเปิดตาเรา
เรายังต้องเรียนรู้กันและกันอีกหลายอย่าง
ไอ้เรื่องนั้น ฉันมาคิดดูแล้ว
มันคงจะดีถ้าพวกเราสักคนจะไปอยู่ กับพวกมนุษย์กันสักพัก แล้วรายงานมา
ไม่ใช่เป็นสายลับอะไรหรอกนะ แต่ไปเรียนรู้พวกเขาในฐานะเพื่อน
ใช่ นั่นจะเป็นก้าวแรกที่วิเศษมากเลย
และสำหรับก้าวที่สอง
ถ้าพวกเราคนหนึ่งจะอยู่ที่นี่สักพักล่ะ
ไม่อยากเชื่อจริงๆ
ฉันได้กลับมาที่เมสเมอร์จริงๆ
ข้าว่าเราคงให้การต้อนรับ ผู้มาเยือนได้สักคนในระหว่างนี้
คุณพระช่วย นี่ช่างน่าทึ่งมาก
เฮ่ ฉันดอกเตอร์ดรู ชาร์ลส์ ยินดีที่รู้จัก
บินได้มั้ย อาหารที่นี่เป็นยังไง มีอาหารวีแกนมั้ย แค่อยากรู้
ถึงเวลาแล้ว
เราจะเริ่มพิธีกันเลย
เก่งมาก เพ็กกี้
เย่ เรารักเธอ เพ็กกี้
- ช่างน่ารักมาก - ดีจัง
เป็นทางการแล้ว
ขอแนะนำสมาชิกสภาของกลิฟคนใหม่ล่าสุด
- ยินดีด้วยนะ - เย่
เย่ เยี่ยม เยี่ยม
ฉันชอบการจบลงอย่างมีความสุข
เชิญฉลองกันให้เต็มที่
เรื่องนี้มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น
คำบรรยายโดย รุ่งอนันต์ สมัญญากิติมศักดิ์