คืนนี้เพ็กกี้กระสับกระส่ายจัง
อยากรู้จังว่ามันฝันถึงอะไร บ้านเหรอ ถูกไล่ล่าเหรอ
มัฟฟินกล้วยหอมมั้ง
นั่นคงฝันของฉัน
แต่ช่างเถอะ คืนนี้จะไม่ฝัน
ฉันจะเฝ้ามันเอง
ฉันไม่ค่อยได้นอนเลยตั้งแต่เจอมัน
แค่ฉันรู้สึกว่าเราต้องปกป้องมัน
จนกว่าจะรู้ว่าจะพามันกลับบ้านยังไง
มันมีความหมายกับฉันมาก
ฉันจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง
นายไม่เคยทำแบบนั้นอยู่แล้ว
บาร์บี้ ฉัน…
โทษที ว่าอะไรนะ
ไว้ก่อนก็ได้ ไปนอนเถอะ ฉันดูเอง
ขอบใจ นายช่างเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด
- ฝันดี - ฝันดี
"เพื่อน" เหรอ
ใช่สิ
โอเค เค็น คาร์สันไม่เคยหลับ
มัฟฟินกล้วยหอม… มัฟฟิน… กล้วยหอม…
มัฟฟินกล้วย…
ก็แค่ฝัน
เดี๋ยว ฝันเหรอ
ช่างงดงามสักเท่าใด
ถ้าได้เห็นโลกนี้ มันได้มีอะไร
อธิษฐาน แชร์ความฝัน
เพราะมีความเชื่อเท่านั้น เกิดเวทมนตร์ขึ้นพลัน
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
เชื่อในสิ่งที่เห็นได้
มันจะเกิดขึ้นอย่างนั้น
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
กล่องไข่นี่ตลกจัง
ดูนี่ ฉันเป็นไข่
ฉันไม่เก็ต
แต่ฉันชอบต้นไม้นี่นะ
แต่มันหักนะ
ฉันซ่อมได้ ฉันเก่งในเรื่องการใช้… มือ
แล้วบ้านหลังน้อยนี่ล่ะ
น่ารักจัง
- บางทีเราน่าจะ… -ไม่ๆ ไม่นะ ไม่ๆ
ฉันมีแผนไว้แล้ว
- มันเป็นเซอร์ไพรส์ - โอเค
แต่เราต้องทำบางอย่างให้เสร็จ
อเล็กซ์บอกว่า วันนี้เราต้องทำแบ็กกราวนด์ใหม่ให้เสร็จ
บาร์บี้ คุยได้มั้ย
เป็นเรื่องฉุกเฉินซะด้วยสิ
- มีอะไร - ฉัน…
มีที่ที่เป็นส่วนตัวกว่านี้มั้ย
ไม่มี
ก็ได้
ฉันจะไปทำงานทางด้านโน้น
มีอะไร ฉันตกใจนะ
เธอต้องสัญญาก่อน อย่าเอาเรื่องที่ฉันจะบอกไปบอกใครเด็ดขาด
โดยเฉพาะห้ามบอกบาร์บี้
เค็น เกิดอะไรขึ้น
- สัญญาก่อน - ฉันสัญญา
- เพ็กกี้หายไปแล้ว - ว่าไงนะ
ฉันรับปากว่าจะอยู่ดูมัน แต่ดันหลับไปซะงั้น
แล้วพอตื่นขึ้นมา เพ็กกี้ก็หายไปแล้ว
ฉันต้องบอกบาร์บี้
เดี๋ยว ดันสัญญาว่าจะไม่บอก
เธอต้องช่วยฉันตามหานะ
เดี๋ยวนี้เหรอ ฉันต้องทำงาน
ฉันทำแทนให้ได้นะ
ฉันไม่ได้แอบฟังนะ
ได้ยินแค่ช่วงท้ายตอนที่ต้องเอามันมาวางตรงนี้
ไป จะทำอะไรก็รีบไปทำซะ
ฉันจะดูแลทางนี้ให้เอง
ก็ได้ ค่อนข้างเป็นเรื่องฉุกเฉินอยู่
- ขอบใจ - ฉันขอบใจมากๆ เลยนะ ร็อกกี้
มาเร็ว
ซ่อมแซม
ดีขึ้นเยอะเลย
- เอาไปซ่อนแล้วเหรอ - ใช่
ข้างบน ในห้องนอนบาร์บี้
อย่าพูดสิ เราไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้
รุกกี้ต้องใช้ความสามารถในการดมกลิ่น หามันให้เจอเอง
โอเค รุกกี้ ไปหาวาฟเฟิลอีกชิ้นให้เจอ
ดูสิ มันไปหาแล้ว
เฮ่
อะไร
แล้วก็เจอวาฟเฟิลชิ้นเดิมซะงั้น
ยังไงก็เป็นวาฟเฟิล และมันหาเจอ เราต้องนับ งั้นมั้ง
เก่งมาก
เพ็กกี้ แกอยู่ไหน
ฉันหาจนทั่วแล้ว
แม้แต่บนต้นไม้
ไม่มีอะไรอยู่ผิดที่หรือแปลกเลย
ไม่มีเหรอ
งั้นมีรอยสปริงเคิลสายรุ้งอยู่ตรงนี้มาตลอดเหรอ
มันแปลกตรงไหน
เดี๋ยว เพ็กกี้ชอบของพวกนี้
- เราควรตามรอยไป ดูว่าไปไหน - ไงทั้งสองคน มีอะไร
ไง บาร์บี้
ไง
ไม่มีอะไร ก็เห็นอยู่
เราก็แค่…
เราก็แค่เช็กดูว่ายังมีดอกศรีตรังเหลืออีกมากมั้ย
เราไม่อยากให้พ่อแม่ของเค็นเดินมาแถวนี้ แล้วเห็นว่าเราเอาเพ็กกี้มาเลี้ยง
อ๋อ มีเหตุผล
แต่คิดมั้ยว่าเราควรบอกพวกเขาไปเลยน่ะ
โกหกพวกเขาก็เหมือนโกหกพ่อแม่ฉันเอง
แบบว่าโกหกใครมันก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละ
- ฉะนั้น… - โอเค ฉันยอมรับก็ได้ เพ็กกี้หายไป
- อะไรนะ - บาร์บี้ ฉันเสียใจจริงๆ
แต่เรากำลังตามหามันอยู่
แล้วที่พูดเรื่องดอกศรีตรังเมื่อกี้นี้ล่ะ
เค็นคิดว่าและฉันก็คิดว่า แล้ว…
เราไม่อยากให้เธอกังวลน่ะ
ไม่รู้อะไรเจ็บกว่ากัน
ที่นายทำเพ็กกี้หาย หรือที่เธอสองคนไม่อยากบอกฉันกันแน่
- บาร์บี้ ฉันไม่ได้…. - เราไม่ได้ตั้งใจจะโกหก
โอเค รุกกี้ ฉันจะบอกใบ้ให้นะ
มีวาฟเฟิลอีกชิ้นอยู่ในห้องนี้สำหรับแก
ถ้าหามันเจอน่ะนะ
เชลซี ระวังไซรัปหยด
บาร์บี้คงไม่พอใจถ้าเราทำให้ห้องพี่เหนียวเหนอะ
แกใกล้เจอแล้ว รุกกี้
ใกล้เจอแล้ว
ไม่ใช่ที่โต๊ะ
ห่างแล้ว
ห่างมากเลย
สคิปเปอร์ ดังไปแล้วนะ
ไม่นะ นั่นบาร์บี้
ซ่อนเร็ว
เราต้องอยู่ในนี้อีกนานแค่ไหน
อย่างน้อยเราก็จะไม่หิวโซ
แย่ชะมัด ฉันรู้สึกแย่สุดๆ
ขอโทษที่ลากเธอมายุ่งกับปัญหาฉัน
ที่แน่ๆ ฉันทำให้แย่ลง
ฉันทำแบบนั้นไปได้ยังไง
ฉันรู้การไม่บอกบาร์บี้เรื่องเพ็กกี้หายมันไม่ถูกต้อง
- แล้วทำไมนายถึงไม่บอกเธอ - ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้
- ตอนนี้คุยกับหล่อนยากมากเลย - เพราะว่า…
เพราะว่าช่วงที่ไปเที่ยวกันซัมเมอร์นี้ ฉันรู้สึกบางอย่าง
เหมือนเราสองคนเป็นมากกว่าเพื่อน
นึกว่าหล่อนจะรู้สึกเหมือนกัน แต่ตอนนี้
ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป
ที่แน่ๆ นายสองคนต้องคุยกันให้เข้าใจ
ไม่รู้จะคุยยังไงถ้าเราหาเพ็กกี้ไม่เจอ
เฮ่ ดูตรงโน้น
มีสปริงเคิลสายรุ้งอีก
มาเร็ว
โอเค สงสัยอะไรมั้ย
- ฉันสงสัย เธอเสียสติแล้วเหรอ - คำถามเดียวกัน
เข้าใจ แต่ไม่ เพ็กกี้มีจริง
มันบินได้ ลอยตัวได้น่ะ
ฉันอยากให้ช่วยตามหามันหน่อย
บรูคลินอยู่ด้วยมั้ย
หล่อนกับเค็นกำลังออกไปตามหากันเอง
คือเราทะเลาะกัน เพราะหล่อนกับเค็น ไม่ยอมบอกเรื่องเพ็กกี้หายตั้งแต่แรก
ขอเลย ทีแรกเธอก็ไม่ได้บอกเรา เรื่องที่เจอเพ็กกี้เหมือนกันนะ
เธอก็รู้ว่าไว้ใจเราได้ทุกเรื่อง
ฉันรู้ ฉันคงแค่คิดว่านี่เป็นความลับใหญ่ที่ฉัน…
ไม่มีความลับไหนใหญ่เกิน สำหรับคนที่รักกันจริงๆ หรอก
ฉันเข็ดแล้ว
เคลียร์เรื่องนั้นกันแล้ว เราจะตามหาม้ายังไง
ฉันสเกตช์รูปเด็กสาวที่ไล่ตามฉันกับบรูคลิน ตอนเราเจอเพ็กกี้ครั้งแรกไว้แล้ว
ไม่ใช่รูปนี้
ยัยนี่ท่าจะแสบสัน
คิดว่าหล่อนจะพาไปหาเพ็กกี้ได้เหรอ
ฉันเชื่อว่าถ้าเจอสาวคนนี้ เราจะเจอคำตอบอีกเยอะ
เอาด้วยมั้ย
เราเอาด้วย
เธอได้ยินมั้ย
บาร์บี้ เค็นกับบรูคลินทะเลาะกันอยู่
ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่มันก็เป็นเรื่องใหญ่จริง
หมายถึง เพ็กกี้ถูกลักพาตัวไป
สัญชาตญาณสายลับของฉันบอกว่ามันกำลังลำบาก
และเราเท่านั้นที่จะหามันเจอ
ก็ได้ แต่หายังไงล่ะ
เก่งมาก รุกกี้
แกเจอวาฟเฟิลแล้ว
แกมีสายเลือดหมาล่าเนื้ออยู่ในตัว
ร่องรอยมาหยุดอยู่ตรงหน้าบ้านเรียร์ด้อน
ต้องไปดูว่าเทรย์เห็นอะไรบ้างมั้ย
เราต้องไปด้วยเหรอ
บาร์บี้
เป็นเซอร์ไพรส์ที่น่าภิรมย์จัง
คอมบูชาดีแคฟมั้ย
ไม่ละ ขอบใจ
เราอยากรู้ว่านายเห็นอะไรแปลกๆ แถวนี้เมื่อคืนมั้ย
ก็อยากเห็น ถนนนี้น่าเบื่อสุดๆ
ไม่มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นแถวนี้เลยสักครั้ง
โอเค งั้นก็ขอบใจที่สละเวลา
- ยกเว้นไอ้เจ้านกยักษ์ - นกยักษ์เหรอ
ใช่ ช่วงนี้มันมาบ่อยๆ อยู่แถวหลังคาบ้านเค็น
นายออกไปดูหลังคาบ้านฉันกลางคืนงั้นเหรอ
ก็บอกแล้วไง แถวนี้มันน่าเบื่อชะมัดไปเลย
เดี๋ยวนะ แล้วเจ้านกที่ว่าหน้าตายังไง
ก็แบบ เหมือนนก
ตัวใหญ่ สีขาว สี่ขา หางยาวๆ
เดี๋ยว นี่มันนกประหลาดสุดๆ แต่ช่างเถอะ มีอะไรไล่มันหนีไปแล้ว
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
ฉันได้ยินเสียงมันร้องดังๆ เหมือนเสียงม้า
แล้วผู้หญิงคนหนึ่งก็ตะโกนว่า "กลับมา หนีฉันไม่พ้นหรอก"
นอกนั้นแล้วมันก็เหมือนคืนอื่นๆ ทั่วไป
คิดว่าเป็นเพ็กกี้กับเด็กสาวปริศนามั้ย
อย่างเทรย์ไม่สร้างสรรค์พอหรอก
- เขาแต่งเรื่องขึ้นไม่ได้แน่ - ฉันอยู่ตรงนี้นะ
ใช่ นายช่วยเราได้เยอะเลย
- ขอบใจ เราต้องไปแล้ว - บ๊ายบาย
ฉันมีเครื่องดื่มเย็นๆ ในตู้เย็น สำหรับเธอเสมอนะ บาร์บี้
พร้อมเมื่อไหร่บอกได้เลย
เราเจอเธอครั้งแรกที่นี่ เด็กสาวที่แต่งตัวแซ่บๆ
ตอนนี้ไม่มีวี่แวว
นั่นบาร์บี้
บาร์บี้ รอด้วย
- ฉันว่าเธอไม่เห็นเราหรอก - ใช่ คงเป็นอย่างนั้น
เธอกำลังไปชายหาด คงไปตามหาเพ็กกี้เหมือนกัน
เราน่าจะกลับบ้าน เผื่อเพ็กกี้กลับมาแล้ว
เธอกลับไปคนเดียวได้มั้ย ฉันมีอะไรต้องทำก่อน
ได้สิ
ยิ้ม
โอเค รุกกี้ ดมกลิ่นให้ดีเลย
แล้วมองหาเบาะแสที่จะพาเราไปหาเพ็กกี้
เจออะไรเหรอ
โธ่เอ๊ย แค่เจอแมลง
ไม่รู้สิ เพ็กกี้อาจไปแล้วก็ได้
เรายังยอมแพ้ไม่ได้ สเตซี่
เพ็กกี้ไม่มีวันทิ้งเราไปโดยที่ไม่บอกลา
เธอพูดถูก ดมกลิ่นต่อไป รุกกี้
มันเจอรอยสปริงเคิลสายรุ้งเข้าแล้ว
นึกแล้วเชียว เพ็กกี้ถูกลักพาตัวไปแน่ๆ
ใครนะทำเรื่องชั่วร้ายแบบนี้
อีกไม่นานแล้วที่ฉันจะได้ในสิ่งที่ฉันต้องการ
แล้วฉันก็จะได้กลับบ้าน
จะไม่มีใครรู้เลยว่าฉันมาที่นี่
นึกแล้วว่าเธออยู่นี่ นั่งด้วยได้มั้ย
ได้สิ
- ขอโทษ ฉันน่าจะบอกเธอ - ขอโทษ ฉันน่าจะบอกนาย
เดี่ยว อะไรนะ นึกว่าเธอโกรธฉันซะอีก
ฉันไม่มีสิทธิ์โกรธนายกับบรูคลินหรอก
เพราะฉันก็ทำสิ่งเดียวกัน
กับพ่อกับแม่ กับนาย กับเพื่อนฉันทุกคน
ตอนแรกฉันไม่ได้บอกใครเรื่องเพ็กกี้เพราะว่า…
ความลับบางเรื่องมันยากที่จะบอกให้คนอื่นรู้
ใช่ โดยเฉพาะความลับ ที่จะเปลี่ยนอะไรได้มากมาย
แต่นายรู้มั้ย ความจริงจะหาทางปรากฏขึ้นมาจนได้
เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม
ใช่ เมื่อถึงเวลาเหมาะสม
- ยกโทษนะ - แน่นอน
เราต้องตามหาเจ้าลูกม้าบินได้
ไหนๆ แกก็จะเป็นนักโทษของฉัน จนกว่าปีกของแกจะงอกออกมา
ฉันว่าแกคงใช้ชีวิตได้สบายกว่าในสถานที่แบบนี้
ดูแล้วก็คล้ายกับบ้านนะ ว่ามั้ยล่ะ
ม้าตัวเล็ก เวทมนตร์ก็มีน้อย
น่าจะคิดให้ดีก่อนเดินตามรอยสปริงเคิลสายรุ้ง จนมาติดกับดักฉันแบบนี้
แกจะไม่ได้ไปจากที่นี่ จนกว่าฉันจะขอพรได้เต็มรูปแบบ
ไง ร็อกกี้
ไง
ดิสเพลย์สวยดีนี่
- ออกแนวแจ็กกับต้นถั่วใช่มั้ย - ใช่
เขาเป็นใคร น้องชายเธอเหรอ
โอเค ช่างมันเถอะ แค่อยากรู้ว่าช่วงนี้เธอมีลูกค้าใหม่บ้างรึเปล่า
อย่างคนที่ทำตัวแปลกๆ ตามหาม้าตัวเล็กๆ
ม้าตัวเล็กเหรอ เล็กแค่ไหนล่ะ
แค่นี้ หรือแค่นี้
ไม่ใช่ ตัวเท่าลูกม้าน่ะ
ไม่นะ แถวนี้ไม่มีอะไรแบบนั้น
แล้วผู้หญิงนี่ล่ะ เห็นใครแบบนี้มั้ย
คนนี้เหรอ ไม่มีทาง นั่นอาจเป็นใครก็ได้
อาจจะเป็นฉัน หมายถึงไม่ใช่ฉันหรอก แต่…
ไม่เห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นด้วยซ้ำ
แต่ชุดนั่นมันโดดเด่นมากนะ แถมยังกางเกงรัดรูป…
ก็ใช่ แต่การที่ใครสักคนแต่งตัวสุดเจ๋ง ไม่ได้แปลว่าเป็นคนไม่ดีสักหน่อย
อะไร เดี๋ยว ไม่ได้บอกว่า…
ช่างเถอะ แค่อยากถามอะไรผู้หญิงคนนั้นหน่อย
โอเค ถ้าเห็นใครเหมือนกับในรูปนั้น ฉันจะรีบบอกเธอแล้วกัน
ที่จริง ทิ้งรูปไว้นี่ ฉันจะได้รู้ว่าต้องมองหาใครแบบไหน ดีมั้ย
โอเค เจออะไรก็ส่งข้อความบอกนะ
ได้ ได้เลย
เดี๋ยว มีเบอร์ฉันแล้วเหรอ
ไม่มี เพราะฉันไม่มีโทรศัพท์
บาย
แต่… นี่
ใครทำงานพิพิธภัณฑ์เซลฟี่ แต่ไม่มีมือถือกัน
ร้อนๆ
เฮ่
ออกมาจากตรงนั้นนะ
เจอเพ็กกี้บ้างมั้ย
ไม่ แต่ดูเหมือนเธอสองคนเจอกันแล้ว
- ใช่แล้ว - ใช่ เคลียร์กันแล้ว
บาร์บี้
เรารู้วิธีตามหาเพ็กกี้แล้ว
- รุกกี้ล่าเลือดเนื้อ - หมาล่าเนื้อ
- รู้ได้ยังไงว่าเพ็กกี้หายไป - ผลงานการสืบสวนที่เยี่ยม
และเราหลบอยู่ในตู้ห้องบาร์บี้ ตอนที่เธอบอกเพื่อนคนอื่นๆ
นี่
พี่เอาไว้โกรธเราทีหลัง
ตอนนี้เราต้องตามหาม้าวิเศษบินได้ให้เจอ รุกกี้ ตามหาเพ็กกี้
โอเค
- ไงคะ วันนี้น่าอ่านหนังสือ - ผมชอบเล่มนั้น
หนูจะกลับมาให้ทันข้าวเย็นค่ะ
เราไม่ได้อยู่นิวยอร์กแล้ว
รุกกี้เหรอ
- ไงคะ แม่ - เดี๋ยว อะไร
เฮ่ เดี๋ยวก่อน
โทษที บลิสซ่า
โอเค อีกรูป ไม่ สองรูปไปเลย
เก่งมาก รุกกี้
- เรียร์ด้อนอยู่ข้างหน้า - ดูสิ ใครกลับมา
- จะไปไหน -ระวัง
โทษที เทรย์ เรามีภารกิจ
อย่าคิดว่าฉันเอื้อมไม่ถึงนะ
คืนร่าง
ไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย
กลับมานี่นะ
หยุดนะ
ตามน้องหมานั่นไป
- ยอดไปเลย รุกกี้ - ทางนั้น
เห็นเด็กสาวคนนี้มั้ย
- ไง ทุกคน - เทรีซ่า ไปกับเรา
รุกกี้เจอกลิ่นเพ็กกี้แล้ว
ไม่เป็นไร ขอบคุณ รอด้วย
เราต้องไปเร็วกว่านี้ เร็วเข้า ทุกคน
รอก่อน
ไง รุกกี้ ไง สเตซี่ ไง เชลซี ไง บาร์บี้ ไง เค็น ไง บาร์บี้
- ไหนว่าเรากำลังตามหา… - ตามอยู่
กลับมานะ
- ได้เรื่องมั้ย - ไม่มีใครรู้อะไรเลย
- นั่นน้องหมาของบาร์บี้นี่นา - นั่นทุกคนนี่นา
นี่ กลับมา ต้องมีใครจ่ายค่าเครื่องดื่มพวกนี้
บริการดีเยี่ยม
ไม่เอาน่า ฉันแค่อยากได้ของของฉัน
ตรงนี้มีใครจองหรือยัง ยังเหรอ ขอบใจนะ
ช่วยขยับไปหน่อยสิ กำลังดีเลย
มันอยู่นั่นไง
เพ็กกี้
- แกโอเค - เรากังวลกันแทบแย่
จะไม่แนะนำให้เรารู้จักมันหน่อยเหรอ
ทุกคน ขอแนะนำให้รู้จัก เลดี้เพกาซัส พีนัทบัตเตอร์ ฮอร์ซิงตันที่ 3
หรือสั้นๆ ว่าเพ็กกี้
ไง เพ็กกี้
- ดูแกสิ - ฉันว่าเพ็กกี้ชอบฉันนะ
เก่งมาก
เธอทำทรายเปื้อนฮ็อตด็อกฉัน
เปลี่ยนแปลง
ทรายอร่อยจังเลย
- นี่ ฉันขอโทษที่เก็บความลับนะ - ฉันก็เหมือนกัน
- ความลับนี่ยากจัง - มันไม่จำเป็นต้องยากหรอก
เมื่อเรานึกได้ว่าคนที่เราปิดบังความลับ คือคนที่ควรได้ฟังมันมากที่สุด
จริงเลย
อยากรู้จังว่าเกิดอะไรกับเพ็กกี้
นี่ บอกเรื่องที่เทรย์พูดกับมาลิบูหรือยัง เรื่องเด็กสาวที่ไล่มันไป
เค็น
ไม่ได้เป็นความลับนะ ฉันแค่ลืม
โอเค จะต้องเป็นผู้หญิงคนนั้นแน่ๆ
เราต้องตามหาเธอให้เจอ
ฝีมือเพ็กกี้เหรอ
มันคงไม่อยากอยู่ในความมืดอีกต่อไปเหมือนกัน
อย่างใครบางคนเคยบอก ความจริงจะหาทางปรากฏขึ้นมาจนได้
เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม
คำบรรยายโดย รุ่งอนันต์ สมัญญากิติมศักดิ์