Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Politie, wat is uw noodgeval? -Lieve hemel.
Een inbreker heeft een kind naar beneden gegooid.
Van welk adres… Vanaf welke verdieping?
Vanaf de zesde. Ze hebben een kind naar beneden gegooid.
Er is een inbreker in het gebouw. Mijn hemel.
Lieve hemel.
In godsnaam. -Ik registreer het incident.
Hoort u mij? -Ja. Er is hulp onderweg.
Het meisje werd op het gras aangetroffen.
De hor van Isabella's slaapkamerraam…
…was met een mes en een schaar doorgesneden.
We dachten altijd: dat is de liefde van ons leven.
Ze hebben de liefde van ons leven uit een raam gegooid.
…in afwachting van de verklaringen van de vader en stiefmoeder.
Ze waren daar.
Dat weet de politie zeker.
Mensen zagen hun eigen dierbaren in dat slachtoffer.
Ik had nog nooit een zaak gezien die de publieke opinie zo ontroerde.
Ze maakten er een spektakel van. -Wat?
Gerechtigheid.
Dus ze weten alles.
Maar niet in Isabella's geval.
We weten niet alles.
Het was atypisch, anders dan wat de politie eerder was tegengekomen.
De moeder liet het meisje levend achter en vond haar dood terug.
Ze verzonnen feiten om de maatschappij te kalmeren.
Wat is er met 't bewijs gebeurd?
Wie heeft Isabella Nardoni vermoord?
De perfecte misdaad bestaat niet, ook niet met voorbedachten rade.
De waarheid komt altijd boven.
Pardon, mensen.
Ons rechtssysteem was niet klaar voor zo'n belangrijke zaak.
Toen begon de politie onderzoek te doen en kwam er steeds meer nieuws naar buiten…
…de ene verrassing na de andere, het ene schokkende feit na het andere.
Deze is prachtig. -Zoveel foto's van jou.
Kijk, Gi. Jullie samen. -Festa Junina.
Ik ben Isabella's nichtje. Ik ben vier maanden ouder dan zij.
ISABELLA'S NICHTJE
Daar gaan we.
We waren onafscheidelijk.
Onze ouders kregen ons op jonge leeftijd…
…dus we hadden alleen elkaar.
Ik was veel rustiger dan zij.
Zij had een sterkere persoonlijkheid.
Ze was…
Temperamentvoller. -Ja, precies.
Ik was rustiger.
Ze vocht voor wat ze wilde, terwijl jij…
Ik kon er beter mee omgaan als ik 'nee' kreeg te horen.
Ik was 17 toen ik zwanger raakte. Ik zat nog op school.
ISABELLA'S MOEDER
Het was eng.
Mijn broer, haar vader… -Mijn vader.
…had haar maanden eerder zwanger gemaakt.
Ik was zo blij met een kleindochter. Of een kleinzoon. Dat wist ik nog niet.
Toen hoorden we van Carolina.
Dat was anders, want Carolina was pas 17.
ISABELLA'S VADER
We zijn gescheiden toen ze elf maanden oud was.
In de vier jaar daarna hadden we ups en downs.
In het begin was onze relatie…
…typisch voor gescheiden ouders.
We konden met elkaar overweg, maar dat werd moeilijker toen hij Jatobá ontmoette.
We praatten niet veel…
…maar ik merkte dat ze volwassener werd nadat ze zelf kinderen had gekregen.
Isabella hield zoveel van haar broers en zussen.
Ze bracht graag tijd met hen door.
Voor een moeder die haar kind 't weekend bij haar vader laat zijn…
…is dat een geruststellende gedachte.
Ik wilde dat ze erbij hoorde.
Ze maakten deel uit van haar leven. Dat moest ze ervaren.
Mijn laatste herinnering aan haar…
Die vrijdag ging ze naar haar vader.
29 MAART 2008 NOORDELIJKE ZONE SÃO PAULO
De dag van het ongeluk…
…was een vrij normale dag.
Het was een zaterdag. Ik was bij vrienden.
We waren op een barbecuefeestje en mijn telefoon ging.
'Mam, Isa heeft een ongeluk gehad.'
'Wat bedoel je?' 'Ze is uit het gebouw gevallen.'
'Waar?' 'Ze is bij Alexandre.'
'Ze is gevallen.'
Het was die avond mistig. Alles was stil.
Toen hoorden we rumoer in het appartement naast ons.
Toen we naar bed gingen, hoorden we een stel ruziën.
Het was een korte ruzie, zo'n 15 tot 20 minuten.
Daarna werd het weer stil.
Meteen daarna hoorden we iemand op de begane grond.
Iemand schreeuwde:
'Ze hebben Isabella naar beneden gegooid. Help.'
Ik zei: 'Laten we beneden gaan kijken of we kunnen helpen.'
Ik liep naar Isabella. Ze lag op het gras.
De deur met getinte glazen was vlak achter ons.
Toen ik bukte om te kijken of ze een hartslag had…
…kwam Alexandre Nardoni door die deur naar buiten.
Hij zei: 'Er is 'n man in m'n appartement. Hij gooide haar uit het raam.'
Hij zei dat iemand in zijn appartement haar uit het raam had gegooid.
Hij zei dat die man een zwart shirt droeg.
De portier droeg zwarte kleding.
We kleedden ons om en vertrokken. De rit leek een eeuwigheid te duren.
Het was vijf minuten rijden, maar het voelde als vijf uur.
We waren onderweg aan het bidden…
…omdat we ons niet konden voorstellen wat er was gebeurd.
We wisten niet wat er was gebeurd.
Bij aankomst was het een chaos. Een heleboel agenten.
De politie hield onze auto tegen.
Dus ik stapte uit en rende door de straat.
Ik weet nog dat ik uitstapte terwijl de auto nog reed.
Ik deed de deur open en rende erheen.
Toen ik aankwam, lag ze op de grond.
Ze ademde heel langzaam.
Ik vroeg me niet eens af wat, waarom of hoe het was gebeurd.
Ik wilde dat ze zo snel mogelijk hulp kreeg.
Ik week geen moment van haar zijde.
Ik was opgelucht, want ze ademde nog.
De 29-jarige Alexandre Alves kwam thuis aan met Isabella…
…zijn huidige vrouw, een driejarige en een baby van elf maanden.
Ze reden door deze garagepoort. Het was koud die nacht.
Nadat hij had geparkeerd, nam hij volgens onze bronnen…
…de zesjarige mee naar hun appartement op de zesde verdieping van dit gebouw.
Het gloednieuwe gebouw is veilig en heeft horren op elk raam.
Even later ging hij volgens diezelfde bronnen…
…naar beneden om de andere kinderen op te halen…
…en werd het meisje hier op het gras gevonden.
Ik probeerde in de ambulance te komen…
…om bij haar te blijven, maar ze lieten me niet achterin…
…dus ik stapte voorin.
Ik weet nog dat ik in de ambulance zat…
…en daar wegging.
Eenmaal bij het ziekenhuis dachten we…
…dat het een ongeluk was.
Ik omhelsde mijn dochter…
…toen de arts met ons kwam praten.
Kort daarna…
…kwamen ze ons vertellen dat ze het niet had gered…
…en dat we naar binnen mochten.
Helaas duurde het niet lang.
Helemaal niet.
Toen stortten we allemaal in.
Carolina zakte langs de muur op de vloer.
Dus ik ging naar mijn dochter en hield haar vast.
Ze keek me aan en vroeg: 'Mam, waarom is mij dit overkomen?'
Ik was sprakeloos. Wat kon ik tegen haar zeggen?
Ze had haar dochter verloren.
Na een tijdje kon ik alleen maar zeggen: 'Liefje, we moeten haar loslaten…
…zodat zij verder kan.'
Toen ik eindelijk besefte dat ze het niet had gered…
…kon ik alleen maar in haar oor fluisteren:
'Ga in vrede.
Ik zorg voor alles aan deze kant.'
Dat waren mijn laatste woorden tegen haar.
Toen begon de politie onderzoek te doen…
…en kwam er steeds meer nieuws naar buiten…
…de ene verrassing na de andere, het ene schokkende feit na het andere.
POLITIE
Hier op het 9e districtsbureau van São Paulo is er 's middags en 's avonds…
…veel activiteit geweest.
Veel journalisten wachten vol spanning…
…op de verklaringen van Alexandre en Carolina.
Ik had dienst…
…toen we hoorden dat er een kind uit de woning van haar ouders was gevallen.
Meer wisten we niet.
JOURNALIST EN SCHRIJVER
Eerst wist niemand zeker of het om een misdrijf…
…een moord of een ongeluk ging.
Er was toen veel gevallen…
…van kinderen die, als ze alleen waren, uit 't raam waren gevallen.
KIND UIT RAAM GEVALLEN
KIND VALT UIT RAAM EN LOOPT HOOFDLETSEL OP
KIND VALT UIT RAAM VAN GEBOUW IN PERDIZES
Ik moest naar 't 9e districtsbureau komen…
…en kreeg informatie…
…tijdens een persconferentie met Calixto Calil Filho…
…dat er een vermoeden was, ook van de familie, van moord.
Een kind van vijf…
HOOFDCOMMISSARIS
…is gisteravond rond 23.30 uur…
…van de zesde verdieping van een gebouw gegooid.
Het was geen ongeluk.
Iemand heeft de raamhor doorgesneden…
…en haar eruit gegooid.
Een vijfjarige kan op dat tijdstip geen hor doorsnijden en eruit springen.
Zeker omdat ze volgens haar vader sliep toen hij haar naar boven bracht.
Ze had al op zijn schoot geslapen.
Er is dus mogelijk sprake van moord…
…omdat iemand haar uit het raam had gegooid.
Op dat moment…
…dacht ik dat het een ongeluk was, wat er ook gebeurd was.
Maar toen zeiden ze dat we naar het politiebureau moesten komen.
Wat had ik daar te zoeken?
Naar het politiebureau? Kom nou.
Moeten we dit ook nog doormaken? Het was een ongeluk.
Een ongeluk.
9E DISTRICTSBUREAU
Ik had die zaterdagavond dienst.
Ik was om 20.00 uur begonnen en net na middernacht…
…kwam een agent van de militaire politie het incident melden.
Eerst zei hij: 'Er is bij een gebrouw ingebroken…
…waarbij een kind van de zesde verdieping is gegooid.'
De politie zal de vader en de stiefmoeder vragen 'n verklaring af te leggen.
De politie vroeg…
…of ze ooit bedreigingen hadden ontvangen, of ze vijanden hadden…
…of iemand hen of hun dochter iets wilde aandoen.
Ze bleven over de portier praten…
…dus ik begon zijn leven en achtergrond te onderzoeken.
Vooral omdat het stel wantrouwig tegenover hem was.
Ik heb meteen de beheerder gebeld, een van de eerste bewoners van het gebouw.
PORTIER
Er was 'n meisje gevallen, zei ik.
Ik dacht eerst dat ze van een balkon was gevallen.
Dat wist ik toen niet.
Ik zei hem een ambulance en de politie te bellen.
Hij deed wat iedereen zou doen in die situatie.
Hij belde de beheerder.
Die bevestigde het verhaal.
Het was erg druk toen ik er aankwam. Er waren veel burgers en politieagenten.
Ik ging het appartement bekijken.
Er waren geen sporen van inbraak.
Toen liep ik de woonkamer in en zag ik wat bloeddruppels…
…dus ik had mijn eerste antwoord al.
Er was daar iets voorgevallen.
Voordat het slachtoffer uit het raam werd gegooid…
…was er iets gebeurd in het appartement.
Op dat moment wist ik niet of het bloed van Isabella was.
Ik had haar nog niet gezien, dus ik wist niet wie er had gebloed.
Het is onze taak om de plaats delict nauwkeurig te onderzoeken…
…op andere bloedsporen…
…of andere sporen die ons forensisch onderzoek helpen.
Het appartement was rommelig…
…maar er was niets merkwaardigs te zien.
Er was niets kapot…
…of verplaatst, zoals we meestal zien bij moorden.
Het was niet de plaats delict van een moord of inbraak.
Het was gewoon een rommelig huis.
Dat bewijs wees niet…
…op een inbraak, maar op een moord.
Er lag bloed op de plaats delict en er was geen bewijs van inbraak.
Het huis stond niet op zijn kop en er was geen bewijs van een worsteling…
…van iemand die probeerde te ontsnappen of zelfs tussen 't stel.
We hebben te horen gekregen dat deze man de vader van het kind is.
Hij legt zijn verklaring af…
…en wij brengen u deze exclusieve beelden.
Terwijl ze hun verklaring aflegden, vroeg ik:
'Waarom zou een inbreker een kind uit het raam gooien?'
Ik stelde ze die vragen…
…zodat we samen tot een aannemelijkere hypothese konden komen over…
…wat er was gebeurd.
U kijkt naar exclusieve beelden.
Anna Carolina, de stiefmoeder, een jonge vrouw.
Ze lijkt bang te zijn. Haar gezicht is erg gespannen.
Eerst was het een gewone zaak.
Op de eerste dag werd er in de kranten weinig aandacht aan besteed.
Dat kwam mettertijd.
Ik ging zondag naar de begrafenis toen ik werd gebeld door een tv-zender.
Voor een normaal gezin als het mijne gebeuren zulke tragedies alleen op tv.
Opeens was ik op tv. Mijn gezin was op tv.
30 MAART 2008
…mijn dochter krijgt niet de kans om te lezen, schrijven, leren…
…15 te worden…
…te dromen of studeren.
Die krijgt ze niet.
We moeten er voor elkaar zijn.
Het is soms zwaar, maar we proberen er voor elkaar te blijven.
VOOR ALTIJD ONZE KLEINE STER
Dit gaat om een misdrijf tegen een kind en zulke misdrijven raken mensen.
Het overkwam een gezin uit de middenklasse.
De context van de misdaad trok de aandacht.
Bedankt. -We zaten bij elkaar op school.
We hopen allemaal dat het…
Ik kon mijn huis niet uit.
Verslaggevers van de tv, radio en kranten…
…stonden altijd voor mijn huis…
…dag en nacht.
Sorry, ik begrijp dat het jullie werk is, maar ik word liever met rust gelaten.
Ze zou gevallen zijn…
…maar u, als ervaren agent, gelooft dat niet. Klopt dat, meneer Calil?
We hebben te maken met een ingewikkelde zaak.
We pakken het uiterst voorzichtig aan.
We trekken elk stukje informatie na…
…iedereen die wordt genoemd…
…iedereen die is gezien door iemand die iets deed in het gebouw.
De dienstdoende forensisch expert was als eerste ter plaatse.
Hij vertrouwde het niet en nam contact met mij op.
Het was een overval met moord.
Een vermogensdelict. Ik ging erheen.
'Wat is het verhaal?'
'De ouders lieten haar slapen in het appartement…
…en gingen de andere kinderen uit de auto halen.
Toen ze terugkwamen, lag ze daar.
Ze was uit het raam gegooid…
…en werd gevonden naast 't bewakingskantoortje.'
'Was haar iets aangedaan?' 'Nee, ze zeiden van niet.'
Waarom ligt er dan bloed bij de voordeur van het appartement?
Die bloedvlek lag vlak voor de deur.
Dat moet dus al buiten het appartement zijn gebeurd.
Dat is het eerste wat me opviel.
Ze was buiten de woning verwond.
Er lag veel vuile was in de gootsteen…
…en op de wasmachine…
…maar ik zag een emmer staan…
…met een doek erin die eruitzag als een luier.
Die lag in een wateroplossing.
Ik zei: 'Er liggen zoveel spullen en alleen deze emmer?'
Die namen we mee. En er bleek bloed op die doek te zitten.
FORENSISCHE RECHERCHE
Het eerste contact met de zaak was 's ochtends vroeg.
We kregen een telefoontje van het mortuarium.
Een agent wilde ons wat vragen stellen over een zaak.
Over een nieuwe zaak.
En…
Hij wilde weten of er verwondingen waren aangetroffen…
…die genoeg bloed hadden kunnen verliezen…
…om de bloedsporen op de plaats delict te veroorzaken.
Ze had een wond op haar voorhoofd…
…veroorzaakt door een puntig voorwerp.
Er zat een kleine wond op haar voorhoofd.
Er was sprake van cyanose van het gezicht en de nagels…
…en waarneembaar nekletsel dat wees op wurging.
Het bewijs wees sterk op verstikking.
INSTITUUT VOOR FORENSISCHE GENEESKUNDE
De doodsoorzaak was polytrauma…
…en verstikking door wurging.
Toen ze viel, was ze niet op slag dood. Ze leefde nog een tijdje.
Ze was al gewond en onderging ernstige verstikking…
…die tot haar dood zou leiden.
Meerdere sporen op haar lichaam wezen erop…
…dat ze was gewurgd voor ze uit het raam was gegooid.
POLITIE
Toen Alexandre met me praatte, vroeg hij:
'Heb je de inbreker gepakt?'
Meer dan dertig agenten werden die avond opgeroepen…
…omdat een inbreker het meisje uit het raam had gegooid.
Natuurlijk zette de politie de omgeving af…
…en doorzocht het gebied om de dader te vinden.
Er was niets gestolen, geen bewijs van een inbraak…
…en geen melding dat iemand anders de lift had genomen.
In het ziekenhuis kwam Alexandre met me praten.
Hij zei: 'Mevrouw Rosa, ze was zo gelukkig…
De inbreker heeft haar gegooid.'
'Waar heb je het over?'
'Toen ik aankwam, was de deur geforceerd.'
'Hoe bedoel je? Waarom zou hij haar naar beneden gooien?'
Hij gedroeg zich als een gekooide leeuw die rusteloos heen en weer liep.
'Ik zag de inbreker. Hij droeg een zwart T-shirt.
Hij brak de deur open.'
Ik vroeg: 'Waarom heb je dan niet met hem gevochten?
Waarom deed je niks?' Toen veranderde hij van onderwerp.
POLITIE
Ze hadden dezelfde gedachtegang.
Alsof ze het hadden geoefend.
Ze merkte dat het verhaal van het stel nogal vreemd was.
De opeenvolging van feiten die ze vertelden…
…kwam niet overeen met de getuigenverklaringen.
Hij was drukker bezig om iemand op de plaats delict te plaatsen…
…en diegene de schuld te geven van zijn dochters dood…
…dan om de misdaad op te lossen.
Hij had geen vragen, alleen informatie waarvan hij me probeerde te overtuigen.
Dat vond ik vreemd.
Ze heeft gezien dat de pers er is. Haar advocaat bedekt haar gezicht.
Nu verlaat ze de zaal.
Maar we hebben al wat beelden.
Wat is er gebeurd? Zijn ze samen gekomen?
Dat zal de politie uitzoeken. De politie doet haar werk.
Wij helpen slechts bij verhoren.
We weten niet wie dit heeft gedaan.
Het stel ging meteen naar het politiebureau…
…met een team van advocaten.
Ze hadden al een volmacht om het stel te verdedigen.
Dat vonden we opvallend.
Bij zaken met veel publiciteit die veel verslaggevers aantrekt…
…staat achter hen een menigte te schreeuwen:
'Moordenaar. Gerechtigheid.'
En ik hoorde een vrouwenstem.
'Moordenaar. Moordenaar.'
Ik keek rond en vroeg: 'Burgers? Zo laat nog?'
Het was geen burger, maar de commissaris die tegen ze schreeuwde.
Ik heb deze commissaris dat nooit horen zeggen…
…en ik had geen tijd…
…om bij te houden wat er buiten het onderzoek gebeurde.
Daar komen Alexandre en Anna Carolina.
Er zijn veel mensen. Niet duwen.
Aan de kant. -Veel commotie.
Ga weg bij het portier. Wegwezen.
Serieuze commotie.
Niet duwen. Film de auto. De voorkant van de auto.
Alexandre en Anna Carolina zijn op weg naar buiten.
Ze zijn terug. Hier. Daar zijn ze. Het is Alexandre.
Eerst wees Ana Carolina de Oliveira geen mogelijke dader aan.
MOEDER EN OPA VERDEDIGEN VADER EN STIEFMOEDER
Ik twijfelde niet aan ze.
Dat kwam niet eens in mijn familie op.
Ook niet in mij.
Mensen zeiden: 'Hij heeft het gedaan.'
Wij zeiden dan: 'Nee. Hij kan soms kil zijn of wat dan ook…
…maar hij zou zijn dochter nooit vermoorden.
Omdat hij van Isa hield en Isa van hem.'
Als ik de moeder van het meisje was…
…of haar oma…
…zou ik bidden dat 't iemand anders was.
CRIMINOLOOG
Ik zou me niet eens kunnen voorstellen dat de vader erbij betrokken kan zijn.
De commissaris arriveerde met de advocaten van het stel.
Ze zei niet wat er was besproken, maar dat 't geen officiële verklaring was.
Ik kan niets zeggen.
Is het vertrouwelijk? -Ja.
Een zaak onderzoeken waarbij de verdachte dicht bij 't slachtoffer staat, is lastig.
Er is drie keer zoveel verantwoordelijkheid nodig.
Je mag geen fouten maken.
Je kunt niet per ongeluk een vader of moeder aanklagen…
…of iemand anders die dicht bij het slachtoffer staat.
Als die persoon onschuldig blijkt te zijn, is dat ook een slachtoffer.
We kunnen niet een vader beschuldigen…
…van de moord op zijn dochter zonder het zeker te weten.
Wat ik wel kan zeggen, is dat we aan de hand van al het bewijs…
…ongeveer 70 procent van die dag in beeld kunnen brengen.
Na twee of drie dagen onderzoek had ik genoeg bewijs dat ze logen.
Iemand die z'n eigen dochter uit 't raam gooit…
…is overal toe in staat.
POLITIE
Begrijp dat dit een zeer ernstige zaak is die veel werk vereist.
Commissaris Renata zet zich volledig in voor deze zaak.
Ze heeft de afgelopen drie dagen amper een oog dichtgedaan…
…dus we sluiten de zaak niet eerder dan de wettelijk bepaalde dertig dagen.
Toen alles gebeurde, belde ik commissaris Renata.
Ze zei: 'Ik weet het zeker. Het stel heeft het gedaan.'
De politie verzoekt tijdelijke hechtenis van Isabella's vader en stiefmoeder.
Mensen schreeuwen 'moordenaar'. Hij is bang, maar vertrekt nu.
Daar is Alexandre.
Ben je onschuldig?
Ik ben onschuldig.
Waarom gebeurt dit?
Achteruit.
Volgens Alexandre is hij onschuldig. De agenten beschermen hem.
Mensen roepen nog steeds 'moordenaar'.
Alexandre wordt beschermd door agenten.
Hij probeert het gebouw binnen te gaan. Het is chaotisch.
Mensen zitten achter hem aan, hij rent om het bureau heen.
Hij gaat naar binnen.
De zaak sloeg een heel riskant pad in.
Als ze nooit genoeg technisch bewijsmateriaal vonden…
…dat het vermoeden van de politie kon bevestigen…
…zou het een schandaal worden.
Soms is het gewenste resultaat al vanaf het begin…
…van een onderzoek vastgesteld.
Je moet alle elementen beoordelen die door de commissaris…
…tijdens het hele onderzoek zijn verzameld om tot een conclusie te komen.
Je kunt niet afzien van dat uitgangspunt om een onderzoek op te bouwen.
De pers moet snel zijn. Ze hanteren strakke tijdschema's.
Bij een misdrijf…
…willen ze meteen een dader aanwijzen.
Als justitie tijdens het onderzoek of tijdens het proces…
…de pers probeert bij te houden om ze van antwoorden te voorzien…
…wordt het 'n puinhoop.
Ik moet me aan de wet houden.
Die bepaalt hoe de partijen bewijs kunnen verzamelen…
…en tot nu toe wijst het bewijs naar de gedaagden.
Tijdens mijn eerste interview…
…een paar dagen na het misdrijf…
…vroeg de verslaggever me welke straf ik zou eisen tegen de beklaagden.
Ik zei: 'Het onderzoek loopt nog.
We weten niet of we gaan aanklagen…
…of er een proces of jury komt, laat staan of ze worden veroordeeld…
…maar je vraagt me nu al hoelang hun straffen zullen zijn?'
Een weekblad verkondigde op de cover dat zij het hadden gedaan.
'Zij hebben het gedaan' is een veroordelende uitspraak.
…de zaak-Nardoni. En ze is zo bekwaam.
Alexandre en Anna Carolina zullen getuigen…
De moeder, na alles wat ze had doorgemaakt tijdens 't onderzoek…
Mensen praatten er voortdurend over.
In de supermarkt, in bars… Mensen hadden het er altijd over.
Gerechtigheid.
Isabella werd van de zesde verdieping gegooid.
Ze mogen er niet mee wegkomen.
Mensen keken ernaar alsof het een soap was.
Dames thuis, denken jullie echt dat een bange vijfjarige…
…het geduld heeft om een schaar te zoeken…
…de hor door te knippen en eruit te springen?
Wat?
Mijn leven stond op zijn kop.
Bij elke nieuwe openbaring vroeg ik mezelf af…
…hoe het zover was gekomen.
Exclusieve beelden.
De camerabeelden van deze supermarkt legden Isabella's laatste momenten vast.
U ziet alles wat daar is gebeurd. Dit zijn nooit eerder vertoonde beelden.
SLECHTE ACTEURS
DE OUDERS ZIJN MONSTERS
Moordenaars.
Het publiek smacht…
FORENSISCH PRIVÉCONSULENT
…naar tragedies.
Al sinds Griekenland.
Kunnen Anna Carolina Jatobá en Alexandre Nardoni het land ontvluchten?
Gerechtigheid.
Wie heeft Isabella vermoord?
Het liep volledig uit de hand.
Het was 24 uur per dag op tv.
Ik was constant op tv.
Drie getuigen die in het gebouw wonen…
…hebben een verklaring afgelegd over Isabella's dood.
Ik sprak met een verpleegster…
…die lawaai van een bouwplaats hoorde…
…die als de perfecte ontsnappingsroute kon dienen.
Ik sprak met…
JOURNALIST EN SCHRIJVER
…de bouwvakkers en vroeg of ze iets vreemds hadden gezien.
Ze zeiden van niet, maar dat er doordeweeks iemand slaapt…
…en dat die persoon misschien iets weet.
De voorman bevestigde de informatie aan de telefoon…
…met de eerste werknemer die zondag kwam.
Hoi, Gabriel.
VOORMAN
Is er afgelopen zondag ingebroken?
Stond hij open?
De poort stond open, maar er is niets meegenomen?
Hij stond open.
Hij vertelde me dat toen hij daar 's ochtends aankwam…
…op zondag…
…zag dat de poort opengebroken was.
Dit houten paneel was opengebroken.
Dat zou vastgespijkerd moeten zitten. Ze zitten aan elkaar vast…
…maar deze was opengebroken zodat iemand erdoor kon.
Er is niets gestolen…
…maar de voorman laat zien hoe makkelijk het is om binnen te komen.
Hij zag dat iemand aan hun spullen had gezeten.
Hij wist dat er was ingebroken.
Was je die avond daar, Gabriel? -Nee.
BOUWVAKKER
Ik ben er niet in het weekend.
Wat doet de politie?
Dat artikel was net gepubliceerd…
…en de politie wilde net beslissen of ze het stel zouden vrijlaten.
Ze namen de bouwvakker mee naar het politiebureau.
Daar ontmoette hij de agenten…
…en de kans is groot dat hij zijn verhaal moest veranderen.
Tegen de verslaggevers zei hij vervolgens: 'Ik heb niets gezegd.
De poort was niet opengebroken.'
Ik weet niets. Ik weet niets van een inbraak.
Heeft een inbreker ingebroken? -Nee.
Was het een inbreker? -Nee.
Bent u verhoord? -Nee.
Nee? Wat hebt u gezegd? -Nee.
Er is niets gestolen en niemand heeft ingebroken.
Er is dus niemand geweest? -Nee.
Het probleem was dat de politie het niet onderzocht.
Als ze dat wel hadden gedaan, hadden ze de inbreker gevonden.
Het was brigadier Messias samen met twee andere agenten.
Meer dan dertig politieagenten reden naar de plaats delict…
…en doorzochten het gebied zoals gebruikelijk.
Waarom wist de politie niet dat er die avond was ingebroken?
Omdat die brigadier dat niet in zijn rapport had gezet.
Wat is 't makkelijkst?
Je zet een ongeletterde, bange man onder druk en zegt:
'Vanaf nu ontken je alles.' En dat deed hij.
JUSTITIE BESLIST VANDAAG OVER VRIJLATING VADER EN STIEFMOEDER
RECHTER ZAL UITSPRAAK DOEN OVER VERZOEKSCHRIFT VERDEDIGING
RECHTER ZEGT DAT HECHTENIS NIET ALLEEN GEBASEERD KAN ZIJN OP VERDENKINGEN
Om 14.30 uur…
…een week later, komt Alexandre vrij.
Godzijdank.
Speciale eenheden bracht het stel naar het Medisch Juridisch Instituut…
…waar ze werden vrijgelaten.
Daar ontmoette ik ze voor het eerst.
Het verbaasde me dat ze begonnen te lachen.
Ze begonnen te praten alsof er niets was gebeurd.
Ik vroeg zelfs aan de man: 'Waarom lach je? Je dochter is dood.'
Het stel wordt naar een veilige plek gebracht.
We begrijpen dat ze geen risico of gevaar vormen.
18 APRIL 2008
Op de dag waarop het stel hun verklaring moest afleggen…
…was het bureau volledig omsingeld…
…door verslaggevers, cameramensen…
…fotografen en helikopters.
Ze deden ook iets wat ik nog nooit had gezien.
Ze planden het verhoor van het stel op 18 april.
Op die datum zou het slachtoffer zes jaar zijn geworden.
fijne verjaardag voor jou
Ik had het verhoor per toeval op die datum gepland.
Wie denkt dat het opzettelijk was…
…heeft het mis.
Het was een strategie, neem ik aan…
LEIDER SPECIALE EENHEDEN
…om ze in de war te brengen. Het is een verhoortechniek.
Heel gebruikelijk.
Ooit van 'good cop, bad cop' gehoord?
Zelfs kinderen weten daarvan.
Het was niet iets geheimzinnigs. Ze hebben die informatie vrijgegeven.
Ze plaatsten zelfs mobiele toiletten voor het bureau…
…zodat de menigte mee kon helpen…
…het stel onder druk te zetten zodat ze zouden bekennen.
Ze waren meer dan twintig uur binnen…
…en hebben niet bekend.
Tijdens 't verhoor ontkenden Alexandre Nardoni en Anna Carolina Jatobá…
…betrokken te zijn bij Isabella's dood.
De volgorde van de gebeurtenissen…
…en de details van hun aankomst bij het gebouw…
…op de avond van 29 maart komen niet overeen met…
…de getuigenverklaringen en het bewijs.
Alexandre Jatobá, de vader van Anna, de stiefmoeder van Isabella…
…twijfelt niet aan de onschuld van 't stel.
Ze zei: 'Ik kan dit niet geloven.' Ik zei: 'Blijf sterk.'
ANNA'S VADER
'Iedereen heeft het weleens moeilijk, maar we moeten je onschuld bewijzen.'
Wat is je grootste angst? -Geen. Ik heb er veel vertrouwen in.
We gaan bewijzen dat ze onschuldig zijn.
ALEXANDRES VADER
En als de politie het tegendeel bewijst? -Ik weet niet wat ze zullen zeggen.
Elke dag zegt iemand dat er een nieuwe beslissing komt…
…maar we moeten afwachten.
Speculeren is zinloos.
De arrogante houding van Alexandres vader…
…en de aanhoudende pogingen van zijn familie om in de schijnwerpers te staan…
…werden misschien opgevat als: 'Ze hebben macht…
…dus ze komen er vast mee weg.'
Dat hoorde ik vaak van mensen.
'Zullen ze gearresteerd worden met al het geld dat ze hebben?'
De vader en opa is ook de advocaat.
De altijd kalme fiscaal jurist Antonio Nardoni lijkt de dienst uit te maken.
Alexandre had iets…
Zoals hij zijn hoofd omhoog hield, de arrogante blik in zijn ogen.
Ik had de indruk dat hij altijd dacht:
doe wat je wilt. Mijn vader lost dit wel op.
Ik ben veilig, mijn vader steunt me.
Hij gedroeg zich niet als een volwassene.
Zijn vader regelde alles. Zijn zaken, conflicten, de ruzies van het stel.
Zelfs het appartement.
Niets was met zijn eigen geld gekocht, want dat kon hij niet betalen.
De vader bepaalde zelfs de inrichting.
Niets was van hem. Alles was van zijn familie.
Zolang hij zich gedroeg, kreeg hij wat hij wil.
Alexandre wist niets van Isabella's dagelijkse routine.
Hij wist de naam van haar lerares en kinderarts niet.
Hij betaalde alimentatie op bevel van de rechtbank.
Dus als je kijkt naar de vader van het meisje, Alexandre Nardoni…
…heeft hij een lange geschiedenis aan mislukte pogingen…
…om de perfecte zoon van dat gezin te zijn.
Hij had 'n voorgeschiedenis van agressie…
…zelfs tegen zijn vrouw en zelfs tegen Isabella's moeder.
Hij werd steeds agressiever.
Praat met ons.
Praat met de pers.
Alexandre?
Alexandre? Hoe gaat het met je kinderen?
Het enige wat ik me herinner, is een oude aangifte…
…die Ana Carolina Oliveria tegen hem had gedaan.
Hij zou haar bedreigd hebben toen Isabella 16 maanden oud was…
…omdat Ana Isabella zonder toestemming op een crèche had ingeschreven.
We moesten wel aangifte doen, want hij bleef me maar bedreigen.
Hij wilde me vermoorden.
Ja. Dat heeft hij zelf gezegd.
RIJBEWIJS NAAM: ALEXANDRE ALVES NARDONI
Hij heeft hun kinderen misschien billenkoek gegeven…
…maar niet meer dan dat.
Isabella heeft hij sowieso nooit iets aangedaan.
Haar moeder heeft dat bevestigd.
Wat ontbreekt er in de berichtgeving?
De versie van de feiten van 't stel.
Wie kan het befaamde interview van de Nardoni's op Fantástico vergeten?
Het was het meest bekeken programma op de Braziliaanse tv.
We benaderden Antonio Nardoni.
'Meneer Antonio, we willen het stel graag interviewen.'
's Avonds belde hij ons en zei hij:
'Oké, ze doen het.'
Dat was een enorme primeur.
Jullie worden beschuldigd van 'n ernstig misdrijf. Hoe gaan jullie daarmee om?
Het was verschrikkelijk.
Ze brachten zichzelf in de problemen omdat ze begonnen te praten…
…maar daar helemaal niet goed in waren.
Daar werd van geprofiteerd.
Hoe voelen jullie je na de tragische dood van Isabella?
We hebben het enorm zwaar.
Door wat mensen over ons zeggen…
…door hun oordeel over ons en omdat ze ons hebben veroordeeld…
…ook al zijn we onschuldig.
Dat begrijp ik.
Wat kan ik zeggen? Mijn vrouw en ik…
Hoe leg ik dit uit? We zijn een gezin als alle andere.
We zijn erg aan elkaar gehecht.
We zijn een hecht gezin.
Dat interview heeft onze twijfels weggenomen.
We wisten het zeker.
Haar gehuil was kinderachtig en belachelijk.
Ze deed alsof ze huilde. Het is niet eens kinderachtig.
Ze heeft geen traan gelaten.
'We waren een gezin.'
Nou en? Ik heb ook een gezin.
Veel gezinnen zitten aan dezelfde tafel en steken elkaar plotseling neer.
Er was nog iets wat de aandacht trok…
…van de mensen die het interview hadden gezien.
Als Alexandre iets wilde zeggen…
…nam de stiefmoeder het over…
…voordat hij zijn zin kon afmaken.
Ze weten niet wie we echt zijn. Ik bedoel…
Ze kennen ons via de media en dat is vooral…
Het meeste wat ze over ons zeggen, is verzonnen. Er is geen…
Niemand kent onze familie echt. Niemand weet wie we echt zijn.
Na dat interview op Fantástico kwamen veel mensen tot de conclusie…
…dat Jatobá het voor het zeggen had.
Maar het tegenovergestelde is waar.
Zij werd misbruikt.
Ze praat meer, ze is nerveuzer, angstiger… Zij heeft niet de leiding.
Een ander belangrijk detail over Anna Carolina Jatobá…
…is dat ze duidelijk worstelde met een depressie.
Postnatale depressie.
Ze was zwaar depressief. Haar zoontje was elf maanden oud.
Die rommel geeft haar mentale toestand weer.
Haar huis is als een foto van haar geest.
Ze is niet in orde.
Ze had pijn, ze leed. Wie zei dat ze gelukkig was?
Omdat ze hand in hand liepen in de supermarkt?
Ze had geen contact met vrienden.
Ze sprak nooit met vrienden af en werd nooit gebeld.
We konden geen enkele vriend van haar vinden.
Laten we aannemen dat we te maken hebben met een normaal stel.
Het zijn geen gewelddadige, wrede mensen.
Iemand verloor zijn zelfbeheersing en viel het kind aan.
De aanval was misschien niet bedoeld om het kind te vermoorden…
…maar zo liep het helaas wel af.
Dit gaat niet langer alleen om fouten…
…maar om een verdorven persoon die een misdaad probeerde te verbergen.
Ik weet niet wat er echt is gebeurd.
Wat meteen mijn aandacht trok op de plaats delict…
…waren de bloedvlekken.
Om twee redenen. Ten eerste vanwege hun morfologie.
Ik zag ook dat ze die hadden geprobeerd te verwijderen.
Maar ze waren perfect zichtbaar.
De bloedvlekken vormden een spoor van de deur naar de bank.
De bloedvlekken bij de voordeur…
…en de aard van het spoor wezen erop dat Isabella…
…bij aankomst werd gedragen.
Ze liep niet zelf naar binnen.
De druppels kwamen overeen met de tred van een volwassene.
De bloedvlekken vertonen patronen die overeenkomen met de vaders lengte.
Laten we aannemen dat Anna het meisje droeg.
De bloedvlekken zouden dan een andere morfologie hebben…
…die van een kleinere hoogte.
Hier, vlak bij de bank…
…zaten nog meer bloedvlekken…
…anders dan die bij de deur.
Als je het spoor van de bloedvlekken volgt…
…kom je in de slaapkamer uit waar de andere kinderen sliepen.
Het bed en de lakens lagen overhoop.
Hier zaten ook bloeddruppels.
En de laatste bloedvlek die we in dit appartement vonden…
…zat op de vensterbank.
De gootsteen was gevuld met vuile vaat…
…maar er lag een schaar tussen.
Ik dacht: dit voorwerp…
…kan zomaar eens gebruikt zijn om de hor door te knippen.
In de schaar troffen we een stukje van de hor aan.
Er lag veel speelgoed op haar bed en het bed was perfect opgemaakt.
Bovendien lag er een tekening van Isabella op het bed.
Daarom kan de vader haar onmogelijk op dat bed hebben gelegd.
Dat zat me enorm dwars.
Waarom loog de vader?
FORENSISCHE RECHERCHE
De verdachten werden gedagvaard en gevraagd…
…deel te nemen aan de reconstructie van de plaats delict…
…die op zondagochtend 27 april 2008 plaatsvond.
Het forensisch team zou de versie die volgens de verdachten…
…in hun voordeel zou zijn tot in de puntjes reconstrueren.
Maar ze weigerden te gaan.
Ze wilden geen bewijs tegen zichzelf leveren.
27 APRIL 2008
De hoofdcommissaris diende een formeel verzoek bij rechter Maurício in…
…om vliegtuigen te verbieden op te stijgen…
…binnen een straal van twee km.
Maar de pers kwam met een oplossing.
Ze huurden de balkons van de omliggende appartementen af…
…voor verslaggevers en commentatoren…
…met krachtige camera's zodat ze de reconstructie konden filmen.
Al bijna drie uur is een team van tien specialisten…
…in het gebouw waar de misdaad plaatsvond op 29 maart.
Met de reconstructie konden we de timing van de gebeurtenissen bepalen.
We stelden een tijdlijn op…
…wat erg belangrijk was.
We gingen alle details na die sinds het begin van het onderzoek…
…nog niet waren onderzocht.
De auto had bijvoorbeeld gps-apparatuur.
We konden precies zien wanneer de auto uitstond.
Alles is die avond na 23.36 uur gebeurd.
Ze gingen naar boven. Ze gingen de woning binnen.
Alles gebeurde binnen dat kwartier.
Om 23.49 uur…
…hoort de portier iets wat als een auto-ongeluk klonk.
Hij gaat meteen naar buiten en belt de beheerder.
De beheerder belt wanhopig de politie.
De meldkamer ontvangt het telefoontje om precies 23.50 uur.
We hebben de opname van het gesprek van de beheerder met de meldkamer.
Een inbreker heeft een kind naar beneden gegooid.
We konden die opname gebruiken om het exacte moment te bepalen…
…waarop de verdachte het lichaam aantreft.
Het gebeurde om 23.50 uur en een paar seconden.
Eén minuut nadat Isabella naar beneden was gegooid…
…stond de verdachte bij haar lichaam.
Ondertussen is Anna binnen druk aan het bellen.
Anna belde haar vader als eerste. Het gesprek duurde enkele seconden.
Zes seconden later belt ze haar schoonvader.
Dat was ook 'n kort gesprek.
Op dat moment lag Isabella al beneden.
Ze belde met haar vader en schoonvader…
…in de tijd dat meneer Lucio met de politie belde.
En zij was boven. Aan de telefoon.
Als er een derde persoon was, zou die persoon bij hen zijn.
Ze gingen terug naar de auto.
Het meisje sliep, dus ze gingen de andere kinderen uit de auto halen.
Pas toen ze weer binnenkwamen, beseften ze dat Isabella er niet was.
Volgens het verslag van de verdachte…
…was hij pas na middernacht op de begane grond.
De reconstructie was bepalend voor de tijdlijn. Het klopt niet.
Alexandre Nardoni en Anna Carolina Jatobá zijn geboeid.
Hun voorlopige hechtenis werd deze woensdag bevolen.
Het is nu 22.33 uur…
…en het stel wordt naar het 9e districtsbureau gebracht.
Daar is Alexandre Nardoni.
Hij zit achterin deze auto.
Daar is Alexandre… Hij wordt in deze auto afgevoerd.
Anna Carolina Jatobá wordt afgevoerd in die auto van de speciale eenheden.
We kregen een bevel om naar het gebouw te gaan.
We namen ze in hechtenis en de menigte applaudisseerde.
Het was onze taak ze te escorteren zodat ze niet gelyncht werden.
Hun aankomst op het politiebureau was ook hectisch.
De vele verslaggevers en omstanders wilden een glimp van ze opvangen.
Via de achterkant.
De uitspraak van de rechter…
…werd onmiddellijk doorgegeven aan de media.
De agenten die het stel hadden aangehouden…
…verwijderden de tint van de ramen van de achterkant van de auto…
…waarin gevangenen worden vervoerd.
Dat was allemaal opzettelijk.
De agenten zeiden zelfs tegen de verslaggevers en de cameraploeg:
'Een cadeautje voor jullie.'
Als klap op de vuurpijl…
…moesten ze eenmaal bij het bureau in de auto wachten…
…met de deur wijd open, zodat iedereen foto's kon maken…
…alsof ze jachttrofeeën waren…
…die de politie had gevangen.
Ik ben aan 't filmen.
Meneer… -Zeg iets, verdomme.
Genoeg.
Pardon, mensen.
Voorzichtig.
De politie kan de pers niet tegenhouden.
Er was geen haast geboden.
Ze waren opgepakt, ze waren veilig. Wij waren er om ze te beschermen.
Ik had geen haast om de pers tegen te houden.
Als zij willen filmen, is dat hun zaak.
STEL GEEFT ZICH OVER AAN WOEDENDE MENIGTE
RECHTER ACCEPTEERDE DE AANKLACHTEN EN GAF ARRESTATIEBEVEL UIT ROND 18.00 UUR.
De pers wil de primeur.
En soms, in het heetst van de strijd…
…om hun verhaal zo snel mogelijk naar buiten te brengen…
…kunnen ze onbedoeld een spektakel van een situatie maken.
Is het uitbuiting?
Dat weet ik niet zeker.
Ik weet wel dat deze zaak het land heeft geraakt.
Het was bijna alsof de maatschappij een catharsis doormaakte.
Deze zaak staat symbool voor de complexe relatie…
…tussen de media en het strafrecht.
Dat speelt al eeuwenlang.
Tijdens de Inquisitie kwamen mensen op pleinen bijeen…
…voor openbare executies.
Het gaf de mensen voldoening…
…een gevoel van gerechtigheid, ongeacht wie beschuldigd werd…
…of welk bewijs tot die executies leidde.
Mensen hebben in de loop van de geschiedenis veel interesse getoond…
…in het strafrecht.
Dit misdrijf vond plaats binnen de middenklasse…
…wat de publieke opinie sterk beïnvloedt.
Dus de middenklasse, het grote publiek…
…kan zichzelf in diezelfde situatie voorstellen.
Ik zie mezelf in dat appartement.
In zekere zin verlang ik naar die zaak. Ik wil er meer over weten.
Het is een recept voor hoge kijkcijfers.
Sommige media gingen te ver.
Ze verloren hun verantwoordelijkheid volledig uit 't oog.
Hoe konden ze een indirecte test doen, door middel van geluid…
…zonder die mensen echt te testen?
Nieuws maken aan de hand van een leugendetector…
Daar ben ik het niet mee eens.
KALIBREREN
FANTÁSTICO'S TWEEDE VERHAAL
…door wat mensen over ons zeggen…
…door hun oordeel over ons en omdat ze ons hebben veroordeeld…
…ook al zijn we onschuldig.
LEUGEN
Ik heb dat verhaal niet gemaakt…
…en zou dat ook niet hebben gedaan.
Daar sta ik niet achter.
Francisco Cembranelli, bedankt voor dit interview.
Bedankt, het is me een genoegen hier te zijn.
Cembranelli werd gezien als een nationale held.
Hoe gaat het? -Hallo.
Zal ik je Francisco, Chico of Cembranelli noemen?
Ik noem mezelf meestal Cembranelli. -Cembranelli?
Laten we bij het begin beginnen.
Francisco Cembranelli werd beroemd na zijn werk aan zaken…
…die de mensen ontroerden.
Je werd een superster tijdens de zaak-Nardoni.
Heeft dat persoonlijke gevolgen gehad?
Ben je lastiggevallen? Je familie, je kinderen?
Waar moeten we dan aan denken?
Mensen praten op straat met me. Dat is lastig, want ik ben nogal verlegen.
Ik ben geen beroemdheid.
Ik doe nog steeds hetzelfde werk op dezelfde plek als altijd.
Ik zie dat als…
Als ik eerlijk ben, was ik klaar om een jury te vormen.
Het was 2008, drie maanden later.
Dat zei ik altijd tegen journalisten die me vroegen:
'Wat is er voor nodig om dit aan 'n jury voor te leggen?'
Dan zei ik: 'Niets. De rechter moet het bevelen…
…en dan roepen we een jury op met het verzamelde bewijs.
Dat is genoeg voor 'n veroordeling.'
De aanklager wil profiteren van alle tumult.
Omdat het makkelijker is om het resultaat te krijgen…
…zolang alle tumult…
…het tempo van het proces en het onderzoek beïnvloedt.
Mensen stuurden hun foto's bij hun brieven…
…met oprechte berichten.
Ik had pas door hoe groot het allemaal was…
…toen ik die ontroerende brieven ontving…
…die beschreven hoe mensen het verhaal interpreteerden en omarmden.
Sommige mensen hadden hun dochter zelfs Isabella genoemd.
Deze brieven hebben me enorm ontroerd.
Kijk.
'Je kent me niet. Ik ben Rosana, ik ben 47 en moeder van drie.
Sinds 29 maart 2008 zijn we per toeval vrienden geworden.
Toen ik hoorde over Isabella's tragedie…
…verplaatste ik me meteen in jouw situatie.
Sinds die droevige dag heb ik nachten wakker gelegen…
…en dacht ik aan jou en je lieve dochter.
Ik kan me je verdriet voorstellen.
Maar ik zal nooit weten hoe het echt is.
Ik dacht steeds aan wat ik kon doen om je te helpen, dus op 18 april…
…op de verjaardag van mij en Isabella…
…heb ik een spandoek gemaakt tegen straffeloosheid.
Ik ben bij meerdere protesten geweest, zoals die op de dag van het proces.
Ik stond voor de rechtbank tot hun straf werd uitgesproken.'
ISABELLA VOOR ALTIJD
We waren er tot het einde nerveus over.
Want elke dag, elke week en elke maand…
…kregen we meer nieuws.
We wilden weten hoe het onderzoek ging.
We hebben twee jaar lang geleden.
De avond voor het proces was…
…de ergste van mijn leven.
De tijd stond stil en de dag wilde maar niet komen.
22 MAART 2010
Vandaag begint het proces…
…tegen Alexandre Nardoni en Anna Carolina Jatobá…
…die worden beschuldigd van de dood van Isabella in maart 2008.
Een proces heeft in Brazilië zelden zoveel aandacht gekregen…
…als dat van de Nardoni's.
Er is ontzettend veel te doen…
…rondom dit tv-proces.
Het proces was krankzinnig.
Een stoep voor de rechtbank stond helemaal vol met mensen.
Ik was bang voor die menigte.
Er waren zoveel mensen, zoveel persploegen.
Ik twijfelde om me door die menigte te banen.
Ik dacht steeds: wat doe ik hier?
DE NARDONI'S VERANDEREN VAN ADVOCAAT DAAGS VOOR HET JURYPROCES
Vertrouwen is cruciaal in elke advocaat-cliëntrelatie.
Bij zaken met betrekking tot levensmisdrijven, zoals deze moord…
…hebben cliënten een uitzonderlijk goede advocaat nodig.
En Roberto Podval heeft veel ervaring.
Hij is een van de meest briljante advocaten in het land…
…dus ze voelden zich veilig met hem.
De 44-jarige Roberto Podval en 49-jarige Francisco Cembranelli…
…studeerden af aan dezelfde universiteit in São Paulo…
…en bevinden zich nu aan de top.
Podval had aan controversiële zaken gewerkt…
…en won 13 van de 15 zaken voor die van Isabella.
Het was duidelijk een verloren zaak.
Maar moet ik weigeren…
…omdat ik bang was dat het een verloren zaak was?
Ze worden onterecht veroordeeld, maar hebben het recht op verdediging.
Bij aankomst…
…werd de advocaat, Roberto Podval, uitgejouwd door de menigte…
…die wachtte om het proces te volgen.
Podval werd fysiek aangevallen voor de rechtbank.
Bizar. De advocaat verdedigt de misdaad niet.
Mensen juichten helaas voor een vonnis voor de rechtbank.
Hun onderbuikgevoelens werden gevoed door de media…
…die de zaak steeds in het nieuws brachten.
Deze rechtenstudent heeft zelfs water en snacks bij zich.
Ze is vroeg opgestaan om vooraan te staan.
André, waar kom je vandaan? -Ponte Nova, 800 kilometer hiervandaan.
Uit Noord-Minas Gerais.
Ze moeten naar de gevangenis. Het zijn moordenaars.
Ze zijn schuldig.
Ze zijn schuldig tot het tegendeel is bewezen.
Er is geen bewijs van een derde persoon. Ze zijn schuldig.
Ze moeten de bak in. Het zijn monsters.
Dankzij God weet ik dat zij het waren.
De maatschappij veroordeelt ze.
De juryleden zijn leken die de maatschappij…
…vertegenwoordigen door iemand anders te veroordelen.
Toen die mensen naar binnen gingen om 't stel te veroordelen…
…was het moeilijk voor te stellen dat ze onpartijdig zouden zijn.
RECHTERLIJKE MACHT REGIONALE RECHTBANK
Alsof je de loterij wint.
Deel uitmaken van de jury voor een zaak als die van de Nardoni's.
Ten eerste moet je ingeschreven staan als jurylid bij die rechtbank.
Als je het geluk hebt dat je wordt gekozen…
…ben je slechts één van de 25 potentiële juryleden.
Van die 25 leden worden er maar zeven gekozen.
RECHTER
Cembranelli, de aanklager…
…kijkt naar de jury, die al dat al gewicht droeg…
…die enorme last van de publieke opinie, en zegt:
'Jullie zijn verantwoordelijk…
…voor 't resultaat en jullie verantwoorden je…
…voor de maatschappij.'
Zou iemand die voor gerechtigheid strijdt dat zeggen?
De verdediging wilde de jury laten vervangen…
…vanwege het gebrek aan onpartijdigheid van de juryleden…
…als gevolg van alle publieke ophef.
Een onpartijdig proces was alleen mogelijk geweest op Mars.
Iedereen in Brazilië wist ervan. Natuurlijk was de jury beïnvloed.
Ik kwam daar aan, wachtte en was de eerste die een verklaring aflegde.
Ik had vier getuigen gekozen.
De eerste was Isabella's moeder, Ana Carolina.
Zij kon de geschiedenis van die familie beschrijven…
…de relatie met haar dochter…
…met haar ex-man, met de stiefmoeder.
Ze kon haar relatie met Alexandre beschrijven toen ze getrouwd waren…
…hoe die was na de scheiding of zelfs toen de misdaad plaatsvond.
Het was een emotioneel beladen verklaring.
Toen ik binnenliep om te getuigen…
…zat ik recht tegenover de rechter en het stel zat aan mijn rechterhand.
Ik maakte geen oogcontact met ze.
Ik wilde ze niet aankijken.
Ik probeerde me te concentreren op wat ik op dat moment moest doen.
Ik deed alsof ze er niet waren.
Deze maandag zag verslaggever Sandro Barbosa…
…de verklaring van Isabella's moeder, Ana Carolina de Oliveira.
Wat was het meest ontroerende moment van Ana Carolina's verklaring?
Telkens wanneer ze aan haar dochter dacht…
…toen ze werd ondervraagd over hun moeder-dochterrelatie…
…werd ze emotioneel.
Op een gegeven moment zei ze dat haar dochter…
…wilde leren lezen en schrijven.
Toen begon ze te huilen, omdat ze aan haar dochter dacht.
GETUIGE: ISABELLA WILDE LEREN LEZEN
ZE WAS GELETTERD OP SCHOOL EN…
(DE GETUIGE BEGINT OPNIEUW TE HUILEN)
Ik heb mijn getuigenis gegeven.
Ik heb urenlang gepraat…
…over m'n herinneringen…
…over al die warmte, over al die emoties…
Daarna is de rechter verplicht te vragen…
…of de partijen de getuige willen excuseren.
De getuige mag in het pand blijven…
…maar mag pas gaan als alle partijen akkoord gaan.
De rechter vroeg: 'Mag ze geëxcuseerd worden?'
En ik ging akkoord.
De verdediging niet.
De confrontatie is bedoeld om hun punten te weerleggen.
Die van de beschuldigde en de moeder.
Dat wil ik graag doen.
Dat deed ik voor de zekerheid.
Ik wilde niet dat de moeder het proces zou volgen.
En dat werd me niet in dank afgenomen.
Ik had me op die situatie voorbereid, op het proces.
Ik was klaar om de realiteit weer onder ogen te zien.
Maar niet om afgezonderd te worden.
Rechter Maurício Fossen heeft bevestigd dat Isabella's moeder moet blijven…
…tot na de laatste getuigenis.
Met het verzoek van de verdediging om de moeder daar te houden…
…zou ze daar dagen moeten blijven.
Zo werkt dat met getuigen.
Ze was enorm van slag, dus het was een lastige situatie.
Ze hebben m'n kleindochter vermoord.
Ze vermoorden haar elke dag en nu willen ze mijn dochter vermoorden.
Ze heeft steun van haar familie nodig.
Die heeft ze nu het hardst nodig. De steun van haar familie.
We zijn hier voor haar…
…maar ze hebben haar het recht om te lijden en schreeuwen ontzegd.
Ze wilden haar ver van de jury vandaan houden.
Ze heeft zo geleden in die kamer.
Zonder mij, zonder haar vader…
Ze had niemand om haar te troosten, om haar te steunen.
Zelfs degenen die haar eten brachten, mochten niet met haar praten.
Ze zijn afgezonderd van de jury.
Ze mocht daar niet weg en naar een hotel gaan.
Alles gebeurde daar.
We verlieten de rechtszaal en liepen de gang op en…
…aan de andere kant van de gang was er een kamer…
…die was omgebouwd tot slaapkamer.
Ze moest ook een paar nachten in het hof overnachten.
Haar kamer grensde aan de onze.
Ik heb haar nooit gezien, maar we hoorden haar soms huilen.
Ze was erg emotioneel vanwege haar dochter.
Dat moment is me bijgebleven.
Ik moest daar vier dagen blijven, alleen in een kamer.
Ik kon er niet meer tegen. Het was het proces van mijn dochter.
Het ging om mijn levensverhaal.
En ik kon niet kijken.
Op een gegeven moment gaf hij zich gewonnen…
…en stemde hij ermee in dat Ana Carolina mocht gaan.
Ze heeft 't proces niet eens gezien.
Ze was emotioneel zo verzwakt dat ze naar huis ging.
Ik kon daar gewoon niet meer zijn.
Het was enorm zwaar…
…om met niemand te kunnen praten.
Er gebeurde hier van alles en mij werd niets verteld.
Ik mocht niemand zien of spreken.
Hij hield me opgesloten toen ik alle steun nodig had.
Die moeder mocht het proces…
…van de moordenaars van haar dochter niet zien.
Dat is zwaar.
Ze werd weggehouden bij iets…
…wat haar zou kunnen helpen te helen en te begrijpen wat er gebeurd is.
Als ik de advocaat van de Nardoni's was…
…zou ik elk bewijsstuk proberen te weerleggen.
Ik zou elk stuk proberen te weerleggen…
…door ze stuk voor stuk te analyseren.
Podval is een geweldige advocaat.
Ik heb heel veel respect voor hem…
…maar zijn verweer was niet het beste.
Het was dan ook een lastige klus.
Ze zouden hoe dan ook worden veroordeeld.
De verdediging is slecht omgegaan met bepaalde details…
…over het forensisch rapport.
De verdediging wordt belemmerd? Waarom?
Ik kan en wil niet zeggen of de verdediging wordt belemmerd.
Wat ik wel kan zeggen, is dat we vanaf het moment dat we hier binnenkwamen…
…voor een aantal uitdagingen stonden.
Ik wist al vanaf het begin over de zaak-Nardoni…
…omdat de advocaten van het stel vroegen of ik bij het team wilde komen.
Ik zei tegen Alexandres vader: 'Hou je geld, want je zoon is schuldig.
Hij wordt veroordeeld.'
Ook al was ik het niet eens met een aantal zaken in het rapport.
VERSLAG: MOORD
SLACHTOFFER
INDIENER
De politie, het forensisch team, het OM…
Niemand had bewijs.
Bewijs dat niemand kon weerleggen.
Dus wat deden ze?
OPENBARE VEILIGHEIDSDIENST
Een korte 3D-video…
…liet zien hoe het misdrijf plaatsvond.
Ze probeerden te beschrijven wat er die nacht was gebeurd.
Dat was hun bewijs.
Maar eigenlijk is het helemaal niets.
Iemand had dat verzonnen.
LOCATIE VAN HET SLACHTOFFER
Daarin werd getoond wat er volgens de mensen was gebeurd.
Maar het proces gaat veel verder.
De animatie was gemaakt…
…aan de hand van het bewijs dat op de plaats delict was gevonden…
…en de reconstructie waar ze niet heen wilden.
We hadden genoeg elementen om een tijdlijn vast te stellen.
Is het de waarheid? Forensisch gezien wel.
Ze stelden een rapport op en reconstrueerden het misdrijf…
…op basis van hoe zij dachten dat die sporen er kwamen.
Het is een syndroom dat ik vaak in politierapporten zie.
Ik noem het Sherlock-isme.
De expert denkt dat ze alles moeten uitleggen.
Ze troffen, als ik me niet vergis, 13 bloedvlekken of -druppels aan.
Ze bedachten een achtergrondverhaal. 'Ze ging van hier naar daar…
…toen liep ze naar de andere slaapkamer…'
De aanklager moet met een gedetailleerd verhaal naar het proces.
Het is net een film, met een structuur, ontwikkelingen…
…waardoor de jury denkt dat de aanklager alles weet.
Maar niet in Isabella's geval.
We weten niet alles.
Op de slaapkamerdeur van het slachtoffer…
…zat een bloedvlek in de vorm van een kinderhand.
De advocaten vroegen:
'Waarom raakt het kind de deur niet aan in jullie filmpje?'
Het forensisch team zei: 'Dat paste niet in onze tijdlijn.'
Dus ik vroeg: 'Welke andere elementen zijn er aangetroffen…
…die zogenaamd niet in de tijdlijn pasten?'
Kloppen sommige feiten niet helemaal?
Natuurlijk.
Neem bijvoorbeeld het moment waarop ze Isabella met opzet hard…
…op haar hoofd slaat.
Zo is het niet gegaan.
Daar was Isabella.
Ze heeft een hoofdwond, zoals te zien is op de foto.
Deze wond bloedde in de auto.
Een reagens toonde aan dat er bloed in de auto zat.
Het is een reagens waarmee we…
…bloedsporen kunnen waarnemen, zelfs nadat die zijn schoongemaakt.
Ik gebruikte het reagens om ze te zien.
Het leek me waarschijnlijk dat er nog meer vlekken zaten…
…en dat was ook het geval.
Het was mensenbloed.
Ze zou zijn aangevallen en controleerden de auto op bloed.
Het bleek…
…dat het bloed in de auto niet van Isabella was.
Ze voerden een DNA-test uit.
Die was niet sluitend…
…maar wees wel op de aanwezigheid van bloed van een man.
Wat konden we concluderen?
Dat ze was aangevallen? Nee.
Het was niet haar bloed.
We konden niet vaststellen dat het bloed van Isabella was…
…omdat het vermengd was met het genetisch profiel van een ander familielid…
…een van de jongens.
Het was vermengd met hun bloed.
Gezien de plaats op het autostoeltje was het waarschijnlijk bloed van de baby.
Ze zochten een samenhangend verhaal.
'Nou, hij wikkelde haar hoofd in een luier.'
Waar is het bewijs?
'We hebben een bebloede luier gevonden.'
'DNA-test gedaan?' 'Nee.' Het is dus geen bewijs.
ANNA JATOBÁ KNIJPT IN DE NEK VAN HET SLACHTOFFER
Dan is er de wurging. Het nekletsel van het slachtoffer is echt.
De lijkschouwer trof nagelafdrukken aan.
LETSEL KENMERKEND VOOR ASFYXIE DOOR VERWURGING
Ze kunnen niet bewijzen dat zij het meisje had gewurgd.
We zagen duidelijke tekenen van verstikking.
In dit specifieke geval zou het heel moeilijk zijn…
…om vast te stellen wiens hand verantwoordelijk was…
…voor die afdrukken.
Als je twee mensen wilt veroordelen…
…voor de dood van een kind…
…moet je kunnen vaststellen wie wat precies heeft gedaan.
Wie heeft haar gegooid? Wie heeft haar vermoord?
Welk bewijs hebben we?
Dat is er niet.
Het is verleidelijk om te geloven…
…dat de boze stiefmoeder de afdrukken achterliet…
…en een verhaal verzint met Alexandre…
…alsof alles leek op een horrorfilm over dat kind.
Ik vroeg de forensisch expert:
'Waarom liet je in het filmpje zien dat de stiefmoeder…
…het slachtoffer wurgde terwijl we dat volgens de arts niet kunnen weten?'
Het was een observatie, meer niet.
Alexandre Nardoni beet zijn nagels af tot ver in het nagelbed.
Anna had echter normale nagels…
…die de afdrukken konden veroorzaken.
Sommige mensen hebben hun twijfels en wijzen op elke fout…
…maar geen enkel onderzoek is perfect.
Toen zei ik tegen de jury:
'Dit rapport is van het Instituut voor Forensische Geneeskunde van São Paulo…
…een van de meest vooraanstaande in 't land, en door Hospital das Clínicas.
Maar meneer Podval…
…die nooit geneeskunde heeft gestudeerd…
Niemand in zijn team begrijpt forensische geneeskunde.
Toch noemen ze dit een leugen.
Wie vertrouw je dan liever?'
Sommige ouders vinden het normaal om hun kinderen te slaan.
Stel dat een van die ouders hun kind slaat, het kind valt…
…het hoofd stoot en sterft.
Als we die hypothese aanhouden…
…nemen we even aan dat de vader dacht: verdomme, wat moet ik nu doen?
Hij zet een ongeluk in scène.
Opeens kan hij niet langer helder nadenken.
Hij kan niet kritisch nadenken…
…en niet nadenken over de gevolgen…
…dus hij handelt instinctief, agressief.
Daar bestaat een Franse term voor.
Folie à deux.
De waanzin van een stel.
Het is kenmerkend voor de Nardoni's, en anderen.
Het zijn geen psychopaten. Ze passen niet in dat profiel.
Mensen zijn zoveel meer dan de misdaad die ze plegen.
We kunnen bewijzen dat hun aandeel even groot was.
Ze zijn even verantwoordelijk voor haar dood.
En wat mensen er ook over zeggen, het stel was hoe dan ook…
…de plaats delict op het moment van de val.
Hoe we het ook bekijken…
…ze kunnen nergens anders geweest zijn op het moment van de val.
Het is de vijfde en laatste dag van het proces zonder geplande eindtijd.
Na de strijd tussen de verdediging en aanklager…
…komen de jury, rechter, aanklager en advocaten samen in 'n geheime kamer.
Bij de menigte buiten de rechtbank…
…die wachten op het vonnis dat de rechter via de microfoon zou uitspreken…
…zou vrijspraak slecht vallen.
De rechter had…
…het lef…
…om meerdere luidsprekers op straat te plaatsen…
…om een vonnis uit te spreken…
…dat op zijn minst agressief was tegen die mensen.
Hij is een rechter.
Het vonnis van de jury wordt uitgesproken via luidsprekers…
…zodat de menigte buiten de rechtbank…
…het live kan horen…
…terwijl rechter Maurício Fossen het voorleest in de rechtszaal.
Zouden de media mijn straf live voorlezen of hun eigen versie geven?
Iedereen zou 'n andere versie kunnen geven van wat ik heb gezegd.
Daar was rekening mee gehouden.
Het is opvallend dat mensen weigeren te vertrekken.
Mensen waren er emotioneel bij betrokken.
Heel Brazilië en ik wachtten op dat vonnis.
Tijdens de laatste momenten…
…was ik bij mijn man.
Ik hield zijn arm vast, we hielden elkaars hand vast…
…in afwachting van 't vonnis.
De stilte was zenuwslopend.
Toen rechter Fossen ze eindelijk schuldig bevond…
…was 't een wonder dat ik m'n mans hand niet brak.
Hierbij veroordeel ik…
…Alexandre Alves Nardoni…
…tot 31 jaar, één maand en tien dagen gevangenisstraf…
…voor de moord op een persoon onder de 14 jaar…
…met drie verzwarende factoren…
…verder verzwaard door het feit dat het slachtoffer zijn dochter was…
…en acht maanden hechtenis voor het manipuleren van bewijsmateriaal.
Ik veroordeel Anna Carolina Trotta Peixoto Jatobá…
…tot 26 jaar en acht maanden gevangenisstraf…
…voor de moord op een persoon onder de 14 jaar…
…met drie verzwarende factoren…
Ik bleef maar huilen…
…want dat was…
…de gerechtigheid waar ik zo lang op had gewacht.
De uitspraak…
…van rechter Maurício Fossen in het hof in Santana…
…zorgde voor opluchting…
…bij een woedende bevolking…
…die gerechtigheid wilde.
Ik heb de uitspraak op tv gezien.
Die zonden ze live uit.
Het voelde als een wereldbekerfinale.
Isabella.
Nee. Het was geen moment om te vieren.
Ik wilde gewoon gerechtigheid. En die kwam er ook.
De straf van 31 jaar voor hem…
…en 26 jaar voor haar leidde tot grote tevredenheid bij de mensen.
Het geeft alle Brazilianen hoop. Hoop en vertrouwen in ons rechtssysteem.
Dit heeft de moeder verdiend.
Geweldig. Ik ben zo opgelucht.
Gerechtigheid.
Moordenaars.
Terwijl de menigte buiten stond te schreeuwen…
…was de droevige stilte in de rechtszaal oorverdovend.
Er hing een bedrukte sfeer.
Het voelde verstikkend, want wie had hier echt gewonnen?
Niemand vierde het. Niemand. Niemand glimlachte. Ook niet vanbinnen.
Hun straf is twee jaar geleden uitgesproken.
Denkt u dat een beroep het vonnis ongedaan kan maken?
Het is lastig ergens in te geloven in dit land, maar ik geef niet op.
Dit stel heeft drie kinderen, twee van zichzelf en één van de vader.
Ze leiden een vreedzaam leven.
Er zijn filmpjes waarin ze in parken wandelen en zo.
Op een dag komen ze thuis en gaan ze naar boven.
Ze ruziën, slaan een van de kinderen…
…knippen met een schaar de hor open…
…en gooien hun dochter naar beneden.
Dat was een heel plausibel verhaal.
Ze gaven hem meer dan dertig jaar gevangenisstraf…
…en haar 26 jaar…
…maar ze weten niet wie wat heeft gedaan.
Ik weet zeker…
…dat het verhaal dat we hebben gehoord niet echt is gebeurd.
Geen twijfel mogelijk.
Ik ga dit vandaag zeggen en over een paar jaar mag je bij me terugkomen.
Dat was het eerste en enige proces voor de zaak-Isabella Nardoni.
Er komt geen tweede proces.
ALEXANDRE NARDONI EN ANNA CAROLINA ZITTEN SINDS 2008 VAST
ZE ONTKENNEN HET MISDRIJF GEPLEEGD TE HEBBEN
Als ze tot nu toe gelogen hadden…
…vraag je je af of het stel…
…een soort compromis had gesloten…
…waarbij ze allebei…
…naar de gevangenis gingen…
…met alle gevolgen van dien voor hun familie…
…terwijl ze hun onschuld volhielden.
Ik neem aan dat men verwachtte…
…dat de vader of stiefmoeder…
…uiteindelijk zou bekennen en zou beschrijven wat er was gebeurd.
Ze willen…
…de kortst mogelijke straf.
Het is een jong stel.
Ze hebben nog een leven als ze vrij zijn.
Wat gebeurt er met hem?
Hij zal in de spiegel kijken en vragen: 'Ben ik een moordenaar?
Heb ik m'n dochter vermoord?'
Hoe kan hij zijn zoon aankijken en vragen:
'Heeft je vader je zus vermoord'?
De minst dramatische manier is misschien…
…om jezelf het slachtoffer te noemen van een enorme…
…enorme tragedie, van een juridische fout.
Alsof je boet voor iets wat je niet hebt gedaan.
Dan geef je jezelf kracht om verder te gaan…
…zonder achterom te kijken.
Als ze inderdaad schuldig zijn, zoals het vonnis heeft bepaald…
…is het begrijpelijk dat ze niet bekennen.
Dat zou betekenen dat ze alle overgebleven sympathie verliezen.
De twijfel. Misschien waren ze het slachtoffer van onrecht.
Ze zijn allebei schuldig, ook al ligt hun schuld in hun stilzwijgen.
Zo'n misdrijf is zeer onwaarschijnlijk als ze niet hadden samengezworen.
Het hele verhaal wijst op hun medeplichtigheid.
Ik heb in de geschiedenis van criminologie nog nooit gehoord…
…van een stel dat werd veroordeeld, daarna tien jaar de cel in werd gegooid…
…en niet alleen hun onschuld volhield, maar ook nog eens bij elkaar bleef.
Ze hebben de kans gehad…
…om vrijgelaten te worden…
…als ze elkaar hadden verlinkt.
Er rest nog een vraag.
Zou de stiefmoeder bereid zijn te boeten voor iets wat ze niet heeft gedaan?
Ik kwam Jatobá, Anna's vader, tegen…
…bij de rechtbank.
Ik kwam hem tegen in de gang en zei: 'Meneer Jatobá, zeg dat ze moet bekennen.
Zeg dat ze moet bekennen.'
Hij zei: 'Mevrouw Rosa, dat heb ik gezegd, maar dat staan ze niet toe.
Dat staan ze niet toe.'
Dat heb ik met dit oor gehoord.
Financieel misbruik is een belangrijke factor in deze zaak.
Je hoort het niet vaak, maar het bestaat wel degelijk.
De beslissingen van deze vrouw zijn onderworpen aan financiële controle…
…waarbij ze zelfs voor maandverband om geld moest vragen.
Het is ongelooflijk vernederend voor elke vrouw om niet onafhankelijk te zijn.
Zonder financiële steun…
…zou ze geen advocaat kunnen betalen…
…of voor haar kinderen kunnen zorgen.
Er spelen meerdere factoren mee om bij elkaar te blijven.
Niemand is zo naïef om na 14 jaar te denken…
…dat ze nog steeds in een romantisch sprookje leven.
IN JUNE 2023 WERD ANNA CAROLINA JATOBÁ VERVROEGD VRIJGELATEN…
…OM HAAR STRAF IN EEN OPEN REGELING UIT TE ZITTEN.
IN 2019 KWAM ALEXANDRE VOORWAARDELIJK VRIJ…
…EN KREEG HIJ REGELMATIG VERLOF.
Nou, na…
…de dood van Isabella en na het proces…
…had ik een frisse start nodig.
Ik ben God dankbaar dat ik mijn huidige man heb ontmoet…
…een fantastische man.
Iemand die mijn verhaal omarmde.
Hij begon een relatie met mij en wist dat het niet makkelijk zou zijn.
En ik heb mijn leven opnieuw opgebouwd met hem.
Met hem kon ik opnieuw…
…de vreugde ervaren van het moeder worden.
Dat was mijn droom.
Ik heb altijd opnieuw moeder willen worden.
Dat was een doel dat ik heb kunnen bereiken.
Het was een emotioneel zware zwangerschap.
Zodra ik zwanger raakte, kwamen alle herinneringen weer boven.
Zwanger zijn van Maria Fernanda was iets makkelijker…
…na de geboorte van Miguel.
Vandaag ben ik niet…
…een moeder…
…die haar kinderen in een bubbel stopt.
Ik wil ze niet de last op hun schouders leggen…
…als broer en zus…
…van iemand die zoveel heeft geleden.
Lange tijd ging ik naar bed…
…en dacht ik: ik wil…
…je weer kunnen zien, op deze wereld of ergens anders.
Ik ben mijn belofte aan jou nagekomen.
Het is tijd om opnieuw te beginnen.
DE FAMILIE NARDONI EN JATOBÁ WEIGERDEN MEE TE WERKEN AAN DEZE DOCUMENTAIRE.
NAAR DE BOEKEN VAN ILANA CASOY EN ROGERIO PAGNANI
Ondertiteld door: Rick de Laat