Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΣΑΝ ΝΙΚΟΛΑ ΑΛ ΜΟΝΤΕ, ΙΤΑΛΙΑ ΥΨΟΜΕΤΡΟ 1.486 MEΤΡΑ, -2°C,
21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Πέθανες.
Πέθανες! Πέθανες!
Πέθανες!
Μαμά, γιατί δεν με ξυπνάς φωνάζοντας όπως κάθε φυσιολογική μαμά;
Σκότωσα όλες τις φυσιολογικές μαμάδες.
Άρπα αυτή! Κι αυτή!
Λες ο μπαμπάς να γυρίσει για τα Χριστούγεννα;
Δεν τα 'μαθες; Το ελικόπτερό του καταρρίφθηκε από καρχαρία.
Έλα τώρα, δεν μπορείς να σοβαρευτείς για μια φορά;
- Είμαστε τρελούληδες, έτσι; - Ίσως υπερβολικά.
Ελία, μη λες τέτοια για τον εαυτό σου.
Δεν μιλούσα για μένα.
Ευχαριστώ.
Είσαι τυχερός που έχω αργήσει, αλλιώς θα σε πέθαινα στο γαργαλητό.
Τρέχω στο μαγαζί.
Γιατί; Είχαμε επιτέλους πελάτη;
Δεν φταίω εγώ αν δεν παίζουν πια
με παραδοσιακά παιχνίδια.
Όπως και να 'χει, μου αρέσει η μαριονέτα.
Καλή σου μέρα, γλυκέ μου. Και να θυμάσαι...
Ποτέ μη σταματάς να ονειρεύεσαι, ακόμα κι όταν είσαι ξύπνιος.
Μπράβο το παιδί.
Πες, "Αντίο!"
- Αντίο. - Αντίο.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΟΥ ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗ, ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΟΛΟΣ ΥΨΟΜΕΤΡΟ 2.147 ΜΕΤΡΑ, -49°C
Χαμογελάστε, φίλοι! Έρχονται Χριστούγεννα.
Η μετεωρολογική υπηρεσία προβλέπει καταιγίδα δώρων
για όλα τα καλά παιδιά. Τίποτα για τα άτακτα, φυσικά.
Σας υπενθυμίζουμε ότι απαγορεύεται αυστηρά να μιλάτε με παιδιά.
Αλλά διατηρήστε τη χριστουγεννιάτικη μαγεία.
Δεν θα αποτύχω. Λατρεύει τα τεράστια μολύβια.
Ελπίζω να μην άργησα πολύ.
Δημόσια ανακοίνωση.
Όποιος χρησιμοποιεί το όπλο με γκλίτερ να το καθαρίζει πριν το βάλει πίσω.
Ηρεμήστε! Ησυχία!
Θα σας φωνάξω. Πάρτε ένα νούμερο.
Μιλώντας για παιχνίδια, είναι η τελευταία μέρα
παρουσίασης των εφευρέσεών σας.
Θα πετάξει ξανά έξω από το γραφείο του το αφεντικό τον Τριπ;
Ή δεν θα τον αφήσουν να μπει καν;
- Εννέα! - Εδώ!
Έλα.
Όποιου το πρωτότυπο εγκρίνεται,
να πλησιάζει στην περιοχή συναρμολόγησης.
Το Ξωτικό Μου
Ύψιστε Άρχοντα, μπορώ;
Τα άτακτα παιδιά...
αυξάνονται.
Είστε εδώ, Παιχνιδότατε;
Ποιος είναι;
Αγαπητέ μου Τριπ!
Τι μου έφερες φέτος;
Μου έφτιαξες καινούργια παιχνίδια;
Ναι. Έχω λίγο άγχος όμως και είμαι συγκινημένος.
Τώρα ξεπέρασα τον εαυτό μου.
Έφτιαξα αυτό. Λέγεται Σφυρίχτρα Πολλαπλών Ήχων.
Γλυκούλη!
Τι κάνεις εδώ, Τριπ;
Σου έδωσα το νούμερο 60, και τώρα φώναξαν το νούμερο εννέα.
Τι κάνεις εδώ;
Τριπ.
Παιχνιδιαριότατε, η συμπεριφορά του θέτει σε κίνδυνο
τη φιλιά των ξωτικών που μας χαρακτηρίζει ανέκαθεν.
Ανόητε!
Παιχνιδότατε, αυτή η σφυρίχτρα εκπέμπει
κάθε ήχο που θέλετε να ακούσετε.
Τα παιδιά θα ξετρελαθούν.
Θέλω να ακούσω γατάκια, ξέρεις ότι τ' αγαπάω.
Ναι. Αυτή δουλεύει αντίστροφα. Πρέπει να εισπνεύσεις.
Και τώρα θέλω μια κραυγή από ταινία τρόμου. Έλα!
Παναγίτσα μου.
Τώρα θέλω να ακούσω το κορδόνι ενός παπουτσιού της δεκαετίας του '50
να τρίβεται σε ένα γραμμόφωνο.
Λατρεύω τα γραμμόφωνα.
Μα... Τριπ! Μα...
Μπράβο.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Και τώρα, η τελευταία μου εφεύρεση.
Ίσως το μεγαλύτερο αριστούργημά μου.
Λοιπόν! Για να δούμε.
Αυτό εδώ.
Αυτό γυρίζει...
Γυρίζει...
- Σβούρα είναι. - Ναι.
Ουσιαστικά, λειτουργεί σαν σβούρα. Γυρίζει...
- Σαν σβούρα. - Ευχαριστώ.
Το φοβερό είναι ότι δεν περιστρέφεται η σβούρα...
αλλά το δωμάτιο!
Γυρίζει όλο το δωμάτιο.
Ναι, γυρίζει όλο το δωμάτιο.
Μετά ξέρεις πώς να τη σταματάς, ναι;
Αυτό το δουλεύω ακόμα!
Πώς το σταματάμε;
Τριπ!
Σταμάτησέ το τώρα!
Τριπ!
Σταμάτησέ το τώρα, Τριπ!
Πώς;
Σταμάτησέ το!
Συγγνώμη!
Τριπ. Θα σε σκοτώσω!
Επόμενος!
Οι κατασκευές θα φυλαχτούν εδώ...
ΑΠΟΘΗΚΗ ΜΕ ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ
μαζί με αυτές από προηγούμενα χρόνια.
Οι εφευρέσεις σου είναι επικίνδυνες.
Τρελές.
Μα τα παιχνίδια μου δίνουν στα παιδιά τη συγκίνηση που ψάχνουν.
Πού ξέρεις τι ψάχνουν τα παιδιά; Έχεις δει ποτέ κανένα;
Εσύ πώς τα ξέρεις; Τα μελέτησες σε εγχειρίδιο;
Λες και είναι συσκευές.
Πάντως, αντίθετα από σένα,
είμαι ακόμα... ξωτικό τεχνίτης!
Αξιοθρήνητε άχρηστε!
Παραφέρθηκα.
Τριπ, ξέρω ότι ψάχνουν κάποιον να ράβει μπάλες ποδοσφαίρου. Συγγνώμη.
Άντε, αργείς πολύ! Τελείωνε.
- Δώσ' το πίσω! - Άσε με να το ανοίξω.
Θέλω να το ανοίξω εγώ.
Κάτω τα χέρια!
- Είστε έτοιμοι; - Έλα.
ΦΑΝΤΑΣΟΚΑΡΤΑ
Το ιερό σφυρί από το Ερμάριο με τα Αλλόκοτα Αντικείμενα.
Κατάλαβα.
Ο Γιος του Τρολ!
Μα είναι κάρτα ημίαιμου!
Το Ξωτικό Τεχνίτης!
Με τη δύναμη να σφυρηλατεί μαγικά αντικείμενα;
Δεν την έχω.
Διάβασε τις ικανότητές του!
Άντε!
Γεια σας, άχρηστοι.
Γεια σου, Τζιάντα.
Φιλαράκι είναι αυτό; Πού το βρήκες;
Ποιος είπε ότι μπορείς να μου μιλάς;
Εγώ της το 'δωσα. Μόνο ο μπαμπάς μου μπορεί να τα πουλήσει.
Όχι σαν την άχρηστη τη μάνα σου που πουλάει σκουπίδια.
Τι κρύβεις εκεί; Δείξε μου.
Τρέξτε!
Κότες!
Πάμε να πάρουμε τα ποδήλατά μας.
Ελάτε, ξεφεύγουν!
Πάμε, πάμε!
Πάμε, πιο γρήγορα!
Πότε θα μάθεις να κάνεις ποδήλατο;
Άσε με. Σώσε τον εαυτό σου.
Όχι! Θα τα καταφέρουμε!
Αν σας πιάσω, σας σκότωσα!
Πλησιάζουν πολύ.
Θα τα καταφέρουμε, πίστεψέ με!
Άουτς!
- Φέρ' την πίσω! - Γιατί;
Κι αν δεν το κάνω;
Άντε, για να σε δω.
Τη θες πίσω;
Έλα αύριο στον αγώνα με έλκηθρα. Στο Άλμα του Διαβόλου.
Αν δεν πεθάνεις, την πήρες.
Αλλά δεν έχεις τα κότσια.
Χαζούλη.
Ελάτε, πάμε να φύγουμε.
Ξέχνα τον. Παλιοημίαιμος είναι.
Γιος τρολ.
Ωραία δεν είναι αυτά τα παιχνίδια αντίκα;
Αν και λίγο παλιομοδίτικα.
Σίγουρα ακόμα κι ο Ελία σε τρελαίνει με το Φιλαράκι.
Αν είχα μια δεκάρα όποτε μου ζητούσαν ένα,
τώρα θα ήμουν πλούσια.
Είπες τη μαγική λέξη, αγαπητή μου.
"Πλούσια".
Γεια σου, Ιβάνα. Τι κάνεις;
Κατάφερα να βρω ένα κοντέινερ από δαύτα.
Το Σαν Νίκολα αλ Μόντε θα γίνει το κέντρο του κόσμου.
Τσιόκα, σε παρακαλώ, πάρ' το αυτό.
Μα, Ιβάνα! Δεν με θέλεις;
Όχι, δεν το θέλω. Προτιμώ να χρεοκοπήσω.
Κάθε Χριστούγεννα η ίδια ιστορία.
Όλοι ξετρελαίνονται με ένα παιχνίδι,
και την άλλη μέρα... Πάει, το ξεχνάνε εντελώς.
Θεός φυλάξοι...
Έχεις δίκιο, Ιβάνα, αλλά το κοινό δημιουργεί τη ζήτηση.
Καλά, εντάξει.
Εμείς δίνουμε στο κοινό ό,τι θέλει. Σωστά;
Πες μου... Πόσα θες να παραγγείλεις;
Εκατό; Διακόσια; Έλα.
Ιβάνα,
ξέρω ότι ζορίζεσαι εδώ.
Και τώρα που έφυγε ο άντρας σου, θέλω να πω...
Δεν μπορεί να είναι εύκολο.
Και θα γίνει ακόμα πιο δύσκολο
όταν όλα τα άλλα μαγαζιά πουλάνε αυτά που έχω εγώ.
Για το καλό σου το λέω, Ιβάνα.
Δεν δίνεις δεκάρα για μένα,
για τα Χριστούγεννα, για τα παιχνίδια, ούτε για τα παιδιά!
Πέρυσι πουλούσες μαϊμού πλυντήρια
και ο Λουιτζίνο φαλίρισε. Και η Ρόζα, η φουρνάρισσα;
Χρεοκόπησε όταν άρχισες να φτιάχνεις εκείνο το...
Το εργαστηριακό σιτάρι χωρίς γλουτένη. Είσαι καρχαρίας.
Ένας κακός καρχαρίας.
Μου ραγίζεις την καρδιά, Ιβάνα.
Είμαι ένας προσγειωμένος επιχειρηματίας που ξέρει πώς λειτουργεί ο κόσμος.
Μαμά, πάμε. Πεινάω!
Ναι, αγάπη μου, πάμε.
Τσιόκα, πάρ' τα όλα αυτά και φύγε.
Ιβάνα...
Αν αρνηθείς τώρα, τελείωσε.
Συνειδητοποιείς τι χάνεις;
Φύγε από το μαγαζί μου!
"Γεια σου, Ελία. Θέλεις να παίξεις μαζί μου;"
Κοίτα πώς κάνουν τα παιδιά.
Φύγε, κι εσύ και όλα αυτά τα σκουπίδια! Άντε! Δρόμο!
Το κατάστημα θα φαλιρίσει!
Εσύ θα φαλιρίσεις!
Το κατάστημα θα φαλιρίσει.
Ξέρω τι αρέσει στα παιδιά.
ΑΠΟΘΗΚΗ ΜΕ ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ ΤΟΜΕΑΣ Β
Στα παιδιά αρέσουν τα λούτρινα ζώα και η πάλη.
Το αρκουδάκι παλαιστής.
Ως κι εσένα απέρριψαν.
Γιατί έδιωξες τον Τσιόκα;
Επειδή ξέρω τι θέλουν τα παιδιά.
Είσαι σίγουρη;
Εγώ είμαι παιδί και ξέρω τι θέλω.
Ναι; Και τι θέλεις;
Ένα Φιλαράκι, ας πούμε.
Και γιατί το θέλεις;
Επειδή είναι πολύ κουλ, καινούργιο και το θέλουν όλοι.
Πάρε τον Ντίνο από εδώ.
Λες ότι είναι σωστό να είναι κάτι κουλ επειδή το θέλουν όλοι;
Τα παλιά πράγματα με μελαγχολούν.
Εγώ τα λατρεύω. Μου δίνουν χαρά.
Είχες νέα του μπαμπά;
Πάρε το ρολόι σου, έλα να εξασκηθούμε.
Θυμήσου, ο μικρός δείκτης είναι οι ώρες
και ο μεγάλος δείκτης τα λεπτά.
Λοιπόν; Τι ώρα είναι;
Είναι...
- Δέκα. - Εντάξει.
Και 45. Είναι 10:45.
Ναι!
Μπράβο σου!
Τέλεια, μπράβο σου.
Αλλά τώρα ξέρουμε κι ότι είναι αργά.
Έλα, μπες κάτω από τα σκεπάσματα.
Σύντομα θα είναι Χριστούγεννα.
Τώρα, κλείσε τα μάτια σου και κάνε μεγάλα όνειρα,
πολύ μεγάλα, για όσα επιθυμεί η καρδιά σου. Εντάξει;
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Ο Εκτοξευτής Δώρων!
Πόσο χρόνο θα γλίτωνε μ' αυτόν ο Αϊ-Βασίλης...
"Αλλά ο Τριπ είναι ανίκανος!
"Σχεδιάζει μόνο άχρηστα πράγματα.
"Ο Τριπ είναι τρελός.
"Οι εφευρέσεις του είναι επικίνδυνες!"
Αυτά τα Χριστούγεννα θα διαφέρουν, όμως. Θα το φροντίσει ο Τριπ.
Άουτς! Αυτό πονάει! Μη με βαράς στο κεφάλι!
Δεν έχω πολύ χρόνο, θα είμαι σύντομος.
Δεν έχω πολύ χρόνο, θα είμαι σύντομος...
Κοίτα, νάνε. Δεν έχω πολύ χρόνο, οπότε θα είμαι σύντομος.
Με λένε Τριπ.
Είμαι από το χωριό του Αϊ-Βασίλη και είμαι ξωτικό τεχνίτης.
Μου κάνει πάλι φάρσα ο Βιτόριο;
Λύσε με, θα δούμε ποιος θα νικήσει.
Τρελά...
Δοκιμή. Ένα, δύο, τρία. Τρελάθηκες;
- Βοή... - Σώπα!
Γιατί ουρλιάζεις; Σταμάτα!
Αν δεν ουρλιάξεις, θα σου δώσω ένα δώρο. Εντάξει;
Ναι; Το υπόσχεσαι; Δεν θα ουρλιάξεις;
Μην ουρλιάξεις!
- Βοή... - Σκάσε!
Θα είσαι ήσυχος; Περίμενε.
Για να δούμε...
Να το. Πώς λέγεται αυτό;
Σούπερ Χλαπάτσα.
Κι αυτό εμείς το φτιάχνουμε, στον Βόρειο Πόλο. Με μύξα ταράνδου.
Αυτή είναι η βασική εκδοχή, ναι.
Μάλιστα. Λοιπόν. Θα κάνω μερικές αλλαγές.
Σου παρουσιάζω τη γλίτσα τακτοποίησης παιχνιδιών.
Ωραίο, έτσι;
Δεν άρεσε πολύ στον Πόλο, όχι. Καθόλου. Ζήλευαν οι άτιμοι.
Με εκτιμούν πολύ, όμως.
Αυτή η γλίτσα τακτοποιεί όλα σου τα παιχνίδια.
Μπορείς να κάνεις όσο χαμό θέλεις, θα τα τακτοποιήσει όλα.
Σαν μαμά, αλλά χωρίς την κατσάδα.
Κάτσε να σου δείξω.
Μοιάζει με κάτι από παλιά ταινία τρόμου.
Δεν θα είναι ασφαλές.
Και βέβαια είναι. Φυσικά. Απλώς μην το ταΐσεις σε σκύλο,
γάτα ή παιδί, γιατί θα εκραγεί.
Πολύ που τα τακτοποιεί! Αυτό το πράγμα μού τρώει όλα τα παιχνίδια!
- Ουπς. - Άσε τα "ουπς".
Κάν' το να σταματήσει!
Κάτσε, δεν είναι τόσο εύκολο.
Κάνει ό,τι θέλει.
Είναι ζωντανό, ξέρεις, οπότε είναι λίγο περίπλοκο.
Έχω όμως μια ιδέα.
Το κανονίζω. Το κανονίζω.
Ορίστε, το 'χω. Θα το κανονίσω, μην ανησυχείς!
Θα το εξημερώσω. Θα το κανονίσω.
Θα σου δείξω!
Είδες; Ουσιαστικά το έβγαλα νοκ άουτ.
Εντάξει! Τώρα σ' έπιασα!
Έτσι μπράβο.
Τέλος. Ελπίζω να μη φράξει τους σωλήνες.
Τελείωσε. Έτσι μπράβο.
- Λοιπόν, μικρέ... - Ελία.
- Ο μικρός Ελία. - Φύγε από το σπίτι μου.
Μακάρι να μπορούσα,
αλλά χωρίς το γράμμα επιστροφής σου, θα ξεμείνω εδώ μαζί σου.
Το 'πιασες;
Ξωτικό τεχνίτης δεν είσαι; Σκέψου κάτι.
Ήρθα ως δώρο,
κι ένα ανεπιθύμητο δώρο μπορεί να επιστραφεί
μόνο με γράμμα επιστροφής στον Άγιο,
γραμμένο από το παιδί που έλαβε το δώρο, ναι;
Μα εγώ ζήτησα ένα ζόρικο έλκηθρο.
Ξέρω πώς λειτουργεί η γραφειοκρατία στον Βόρειο Πόλο.
Πρέπει να γυρίσω, αλλιώς...
- Θα σε βάλουν τιμωρία; - Τιμωρία;
Θα με βάλουν τιμωρία λέει. Θα πεθάνω, θα τινάξω τα πέταλα.
- Μήπως το παρακάνεις; - Έτσι σου φαίνεται εσένα;
Ποιος είπε ότι αν δεν γυρίσεις πριν τα Χριστούγεννα θα πεθάνεις;
Το Χριστουγεννιάτικο Πνεύμα.
Στη Χριστουγεννιάτικη Ιστορία;
Εκείνα είναι πνεύματα των Χριστουγέννων. Το Χριστουγεννιάτικο Πνεύμα επικρατεί.
Εδώ στη Γη όμως εμφανίζεται μόνο τέτοια εποχή,
και εξαφανίζεται το πρωί των Χριστουγέννων,
ανάμεσα στα δώρα και το οικογενειακό γεύμα.
Όταν η πολύχρωμη μαγεία της προσμονής αντικαθίσταται
από την πικρή συνειδητοποίηση ότι εκείνη η ημέρα
θα είναι μια μέρα Χριστουγέννων όπως κάθε άλλη.
- Άρα, θα πεθάνεις; - Τι είπα;
Γράψε εκείνο το γράμμα, σε παρακαλώ.
ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗ
Δεν θα γράψεις;
Κόλλησες;
Άκου το ανόητο ξωτικό. Πρέπει να γυρίσω στον Πόλο.
Ετοιμάζω ένα είδος επανάστασης.
Το βουλώνεις για λίγο; Πρέπει να συγκεντρωθώ.
Πες μου αν μπορώ να βοηθήσω να επιταχυνθεί η χαρτούρα.
Ξωτικό είμαι, δεν έχω αποτυπώματα, δεν μπορώ να μπω φυλακή.
- Πώς σου φαίνεται; - Φτάνει πια!
- Βαρέθηκα! - Πού πας; Τι κάνεις;
Κάνει πολλή ζέστη εδώ;
- Γράψε μόνος σου το γράμμα. - Πώς...
Αύριο τρέχω με τον Βιτόριο,
και με τέτοιο έλκηθρο, από τύχη δεν θα σκοτωθώ!
Θα το φτιάξω. Είμαι άσος στα έλκηθρα!
- Βγες έξω! Φύγε! - Εντάξει. Άουτς!
Ήρεμα, ήρεμα. Πονάει αυτό! Ήρεμα! Σταμάτα!
Ελία;
- Αγάπη μου; - Έρχεται η μαμά μου.
Κανένα πρόβλημα. Κλείσε το παράθυρο, τράβα τις κουρτίνες σου και...
Ελία;
Και μη γυρίσεις!
Γλυκέ μου, είναι όλα εντάξει;
Ναι.
Απλώς άκουσα κάτι.
Οι τάρανδοι του Αϊ-Βασίλη.
Όχι, αλήθεια. Ένα κακό όνειρο ήταν μόνο.
- Τι ονειρεύτηκες; - Τίποτα.
Σίγουρα είσαι καλά;
Ναι. Μια χαρά είμαι. Καληνύχτα. Τα λέμε αύριο.
- Καλά. Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Μα... πώς...
Τώρα είναι η σειρά μου.
Ο τάρανδος!
22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Μαμά;
Πιστεύεις ότι υπάρχουν στ' αλήθεια ξωτικά;
Κοίταξέ με. Εσύ τι λες;
Έλα τώρα, καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Και βέβαια υπάρχουν. Ξωτικά, καλικάντζαροι, νεράιδες.
Όλα τα φανταστικά πλάσματα. Είδα ένα όταν ήμουν μικρή.
Πώς ήταν; Είχε μυτερά αφτιά;
Ναι, και στραφτάλιζε.
- Στραφτάλιζε; - Ναι.
Στα χέρια του;
Στα χέρια, στα πόδια, στα αφτιά, παντού.
Πάντα σου λέω, "Μη σταματάς να ονειρεύεσαι".
Πλύνε τα δόντια σου.
ΑΛΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΥΨΟΜΕΤΡΟ 1.742 ΜΕΤΡΑ, -5 °C,
Να τος.
Γεια.
Κοίτα. Το σκεφτόμουν όλη τη νύχτα.
Δεν θέλω να σκοτωθείς με ένα έλκηθρο για μια ΦαντασοΚάρτα.
Δεν μπορώ να κάνω πίσω τώρα.
Ελία, λογικέψου για λίγο.
Ούτε ποδήλατο δεν ξέρεις να κάνεις, πώς θα κατέβεις με έλκηθρο από δω;
Είσαι πολύ νέος για να πεθάνεις.
Δεν έχεις καν φιλήσει καμία.
Θες να πας αντί για μένα;
Εγώ; Ξέρεις ότι φοβάμαι τα ύψη. Θα πέθαινα σ' αυτό το πράγμα.
Και ούτε κι εγώ έχω φιλήσει καμία.
Όχι! Ξεχάστε το! Με την καμία!
Εγώ πάντως έχω φιλήσει κάποιον.
Τι; Ποιον;
Να τοι οι άχρηστοι.
Οι κλόουν της κοιλάδας.
Γεια, νάνε. Είσαι έτοιμος να υποφέρεις;
Φοβάσαι, ε; Θα σε περιμένω στην κορυφή.
Γεια σου, Τζιάντα.
Τα λέμε κάτω.
Είσαι σίγουρος γι' αυτό;
Είσαι νεκρός.
Πάμε!
Μη με εμποδίζεις!
Ακόμα με εμποδίζεις!
Τώρα θα σου δείξω.
Αντίο!
Μικρέ Ελία; Εδώ Τριπ. Μ' ακούς;
Τι; Πώς γίνεται αυτό;
Χτες, όταν μου είπες για τον αγώνα, έκανα κάποιες μετατροπές.
Τι;
Αν μου επιτρέπεις, θα αναλάβω εγώ, προτού σπάσεις τον λαιμό σου.
Τι;
Να κάνουμε μια συμφωνία. Εγώ θα σου σώσω τη ζωή και θα κερδίσεις,
κι εσύ θα γράψεις το γράμμα επιστροφής στον Άγιο. Ναι;
Καλά, εντάξει. Κάνε ό,τι θες. Δέχομαι!
Λατρεύω τη μυρωδιά του κεριού για σκι το πρωί.
Όχι! Όχι!
Έλα, το χιόνι λιώνει.
Φύγε από μπροστά μου!
Θα πεθάνω!
Συγγνώμη!
Αν το έλκηθρο δεν είχε παιδί πάνω του, θα πήγαινε πολύ πιο γρήγορα.
Ναι!
Ας κάνουμε μια παράκαμψη.
Τριπ!
Δεν θα τον περάσω ποτέ!
Έλα, σχεδόν φτάσαμε!
Με φτάνει στ' αλήθεια;
Και τώρα, το μεγάλο φινάλε.
Βοήθεια!
Ξέρω ότι θα πεθάνω!
Δεν έχω καν φιλήσει καμία ακόμα!
Θυμάσαι που είπα "κάποιες μετατροπές";
Βασικά, εννοούσα μεγάλες βελτιώσεις.
Τριπ!
Τι στο...
Τριπ! Σε παρακαλώ, σταμάτησέ το!
Άρπα τη, μύξα ταράνδου!
Ανάθεμά σε!
Να τος!
Ναι! Μπράβο!
Ζήτω! Κέρδισα ένα ωραιότατο γράμμα επιστροφής.
Κέρδισες! Κέρδισες!
Σήκω. Ήσουν εκπληκτικός!
Πώς πήγες τόσο καλά;
Πού το βρήκες αυτό το έλκηθρο;
Στο μαγαζί της μαμάς μου!
Και έχει πολλά παιχνίδια ακόμα.
Δεν τελειώνει εδώ! Το 'πιασες;
Πάμε!
Ξέρεις κάτι; Κράτα την κάρτα ξωτικού σου!
Ελάτε εδώ, παιδιά.
Έχω να σας πω ένα μυστικό.
Φρόντισε να μη μου τη φέρεις.
Δοκιμή. Ένα, δύο, τρία. Έτσι.
Φρόντισε να μη μου τη φέρεις, έτσι;
Τριπ, ας το ξεκαθαρίσουμε.
Εσύ θες το γράμμα επιστροφής κι εγώ θέλω να σώσω το μαγαζί της μαμάς μου.
Και όλοι θέλουν τα παιχνίδια σου.
Σου υπόσχομαι πως, στο τέλος, θα πάρεις το γράμμα σου πριν τα Χριστούγεννα.
Θέλουν όλοι πραγματικά τα παιχνίδια μου;
Υπάρχουν και οι νεράιδες των δοντιών, λοιπόν!
Ναι, και ζουν στις κουφάλες των δοντιών.
Χαζή είναι ετούτη;
Νεράιδες των δοντιών; Έλα τώρα!
Εμένα δεν μου μοιάζει με ξωτικό του Αγίου.
Άκου, ατιμούλη.
Θα σου τις βρέξω τόσο που δεν θα με ξεχάσεις ποτέ!
Άκου. Αν δεν είσαι καλός, θα σε δείρω.
- Ελία; Καλέ μου; - Έρχεται η μαμά μου. Φύγε!
Θα φάω στα γρήγορα και θα γυρίσω στο μαγαζί.
Μάντεψε! Έχουν όλοι ξετρελαθεί με τα παιχνίδια μου!
Γεια σας, παιδιά.
- Μαμά; - Ναι;
- Πρέπει να σου πω κάτι. - Τι;
Θυμάσαι που σου έλεγα το πρωί για τα ξωτικά;
Ναι.
Βασικά... Δηλαδή... Έχω ένα ξωτικό.
Ένα ξωτικό; Είσαι καλά, αγάπη μου;
Επιτέλους, κάποιος καλοντυμένος εδώ πέρα.
Καλό. Τι είναι;
Ένα τρενάκι. Λίγο βαρετό δεν είναι;
Μπορούμε να το αναβαθμίσουμε.
Μπορούμε να του βάλουμε φτερά, να το κάνουμε να πετάει.
Ωραία ιδέα.
Βουαλά!
Ένας πραγματικός βοηθός του Αϊ-Βασίλη!
Ναι, υπάρχουν.
Χάρηκα πολύ. Είμαι η Ιβάνα, η μαμά του Ελία.
Χάρηκα. Είμαι ο Τριπ.
Λοιπόν, τι θα κάνουμε τώρα;
Ας φτιάξουμε μερικά παιχνίδια.
ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΠΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΣΙΟΚΑ
Έλα, μη στεναχωριέσαι, γιε μου.
Όλοι μπορεί να αποτύχουν καμιά φορά.
Άκου τον μπαμπά σου. Κι εγώ πάντα το ίδιο παθαίνω.
Μα δεν θέλω να γίνω σαν εσένα.
Κοίτα, ο μπαμπάς σου σε αγαπάει,
και είναι έτοιμος να κλείσει μια μεγάλη συμφωνία.
Καλά, ό,τι πεις. Τα ίδια λες κάθε χρόνο.
Μια μέρα, θα γίνεις κι εσύ ενήλικας.
Θα μάθεις ότι δεν είναι εύκολο να κερδίζεις.
Αυτό ήταν... Σχεδόν τελειώσαμε.
Να θυμάσαι, όμως... Όσες φορές κι αν πέσεις,
μετράει πόσες φορές θα σηκωθείς.
Τουλάχιστον σεβάσου λίγο περισσότερο τον πατέρα σου.
Τελείωνε με τα κιβώτια! Σβέλτα μ' εκείνα τα Φιλαράκια!
Βιτόριο!
ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ
23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Τέλεια.
- Να αγγίξω τα αυτιά! - Όχι, αληθινά είναι.
Αυτό το παιχνίδι θες; Κοίτα τι...
Το είδες; Θα το πάρουμε;
- Ευχαριστώ πολύ. - Ευχαριστώ.
- Καλά Χριστούγεννα. - Επίσης.
Κι εσύ, ομορφούλα, τι θα ήθελες;
Μια κούκλα.
Μια κούκλα...
Ναι, έχουμε πολλές. Μπορούμε να τις κάνουμε και όπως θέλεις.
Μπαμπά! Το πλοίο, το πλοίο!
- Φιλαράκι δεν ήθελες; - Όχι, είναι χάλια.
Θέλω ένα πλοίο που ρίχνει καραμέλες.
Καλά, τότε. Ας πάρουμε ένα πλοίο που ρίχνει καραμέλες, ώστε
να ρίξουμε στον οδοντίατρο.
Εντάξει. Λοιπόν, θέλετε ένα πλοίο με καραμέλες;
- Ναι. - Εντάξει.
Θα είναι έτοιμο αύριο το απόγευμα, εντάξει;
- Θαυμάσια. - Εντάξει.
- Καλά Χριστούγεννα. - Ευχαριστώ. Επίσης.
- Γεια σας. - Γεια σας.
- Να η μαμά μου. - Να με.
Το αρκουδάκι παλαιστής σας θα είναι έτοιμο απόψε. Χαίρεσαι;
Μπορώ να παραγγείλω κι εγώ κάτι;
- Τώρα, Μάρτα; Κοίτα τι χαμός γίνεται. - Σε παρακαλώ.
Θα ήθελα κραγιόνια που ζωντανεύουν μονόκερους.
- Κι εγώ τα θέλω. - Κι εγώ. Δύο κουτιά.
Δεν μπορούμε να φτιάξουμε τέτοια, λυπάμαι.
Θεωρείς τον εαυτό σου πωλητή; Άσε εμένα.
Τι θα θέλατε;
Κραγιόνια που ζωντανεύουν μονόκερους.
Τι θα έλεγες να σου φτιάξω μια θήκη για κραγιόνια
με μόνο ένα κραγιόνι που μπορεί να γίνει ό,τι χρώμα θέλεις;
Τι λες;
Χάλια.
Καλά. Συνέχισε εσύ εδώ.
Έλα τώρα, είμαστε κολλητοί!
Τι κοιτάει εκείνος;
- Συγγνώμη, πρέπει να φύγω. - Όρμα.
Να είσαι φρόνιμος.
Γεια σου, Τζιάντα. Τι θα ήθελες;
Έψαχνα ένα παιχνίδι για τον Αττίλα.
Ήρθες στο σωστό μέρος.
Μωρό μου; Ποιο θέλεις;
Κοίτα. Του αρέσουν τα ξωτικά.
Άλλωστε, σε ποιον δεν αρέσουν τα ξωτικά;
Τι γλυκούλι. Πόσο είναι;
Ώρα να πάω στο εργαστήριο... Τα λέμε αργότερα.
Πολύ ωραίο μαγαζί.
Δεν έχω ξανάρθει.
Δεν είδες ακόμα το εργαστήριο. Είναι πολύ ωραίο.
Μπορώ να σε ξεναγήσω, αν θες.
Πάμε καλύτερα μια βόλτα με ποδήλατο;
Τώρα;
Απλώς... Πρέπει να βοηθήσω τη μαμά μου.
Έχουμε δουλειά, πρέπει να πουλήσουμε παιχνίδια.
Μάλιστα. Κατάλαβα, άχρηστε. Τα λέμε.
Θα κάνουμε υπολογισμούς τώρα, Φιλαράκι,
γιατί τα λεφτά είναι πολλά.
Τα 45 παιχνίδια για το περίπτερο του Μάριο μάς κάνουν 1.800 ευρώ.
Τα 30 για το περίπτερο του Ντεσολίνα...
Παρακαλώ;
Μάριο!
Τι εννοείς ακυρώνεις την παραγγελία σου;
Γιατί;
Ούτως ή άλλως, δεν τον άντεχα τον Μάριο. Τον κοπρίτη.
Ας ακυρώσω την παραγγελία...
Παρακαλώ; Ντεσολίνα!
Τι εννοείς ότι δεν τα θέλεις πια; Γιατί;
Τι σχέση έχει η Ιβάνα;
Ποιος είναι;
Ποιος γελάει;
Ποιος είναι εκεί;
Ο Αϊ-Βασίλης φέρνει δώρα σε όλα τα καλά παιδιά.
Ξέρεις όμως τι φέρνει στα άτακτα;
Δεν ξέρω.
- Κάρβουνο; - Όχι, όχι κάρβουνο.
Τα άτακτα παιδιά παίρνουν...
εκδίκηση.
Όλοι θα πληρώσουν για τον τρόπο που σου φέρονται.
Αρκεί μόνο να μάθεις γιατί τα παιχνίδια της Ιβάνα είναι τόσο ιδιαίτερα.
Και τότε... Φέτος εσύ θα 'σαι ο Αϊ-Βασίλης του Σαν Νίκολα αλ Μόντε.
Ναι.
Φέτος θα είμαι εγώ ο Αϊ-Βασίλης.
Τι πρόβλημα έχεις; Πολύ χαζός είσαι.
Σου ζήτησε να βγείτε, κι εσύ έχασες την ευκαιρία!
Πιο σιγά!
Άλλωστε, δεν ήταν ραντεβού.
Δεν γίνεται να αφαιρεθώ τώρα. Πρέπει να επικεντρωθώ στο μαγαζί.
Έλα τώρα, δικαιολογίες βρίσκεις.
Φοβήθηκες επειδή έπρεπε να της πεις ότι δεν ξέρεις ποδήλατο.
Δεν καταλαβαίνεις. Οι γονείς μου τσακώθηκαν για το μαγαζί,
που είναι συνήθως μπελάς.
Η μαμά μου δεν ξέρει πώς να το χειριστεί.
Αλλά με το ξωτικό, μπορώ να βελτιώσω την κατάσταση
και να φέρω πίσω τον μπαμπά.
Όπως επιθυμείς.
Αλλά ο μπαμπάς μου πάντα μου λέει
ότι δεν γίνεται να κερδίζεις πάντα.
Τουλάχιστον εσύ μιλάς με τον μπαμπά σου.
Τα λέμε αύριο.
- Ορίστε. Πώς σου φαίνεται; - Καλό είναι.
- Να κάνουμε το άλογο να πετάει; - Γιατί όχι;
Ισχύει πως αν πάει καλά το μαγαζί, θα γυρίσει ο άντρας σου;
Ο Ελία σ' το είπε αυτό;
Μάλλον γι' αυτό δεν μ' αφήνει να γυρίσω στον Πόλο.
Έχει εμμονή με το μαγαζί, θέλει όλα να είναι τέλεια.
Αφότου χωρίσαμε με τον πατέρα του, φέρεται σαν μεγάλος.
Κάνω το παν για να ξεχαστεί και να παίζει, αλλά...
Θέλει να έχει παντού τον έλεγχο.
Στο μεταξύ, χαραμίζει την παιδική του ηλικία.
Ίσως μπορείς να τον βοηθήσεις.
Σ' εμένα μιλάς;
Ίσως δεν το ξεκαθάρισα.
Αν δεν γυρίσω στον Πόλο, θα πεθάνω! Θα δω τα ραδίκια ανάποδα. Κατάλαβες;
Ας πούμε ότι αυτήν τη στιγμή προέχει η επιβίωσή μου.
Συγγνώμη. Καλά λες. Ούτως ή άλλως, έχει πατέρα.
Μην ανησυχείς, όμως. Η παιδική ηλικία είναι σαν το ποδήλατο.
Δεν την ξεχνάς ποτέ.
Κρίμα που ο Ελία δεν ξέρει ποδήλατο.
Δεν του έμαθε ποτέ ο πατέρας του.
Έλα τώρα. Πολύ άθλιος είναι ο τύπος.
Είναι. Λιγάκι.
Θα τα τυλίξω, θα τακτοποιήσω και θα κλείσω.
- Θα προσέχεις τον Ελία; - Ναι.
Ευχαριστώ.
Έπεσε ένας πλανήτης.
Ναι, αυτό είναι ελαττωματικό. Θα το φτιάξω αργότερα.
- Δεν νομίζω ότι μπορεί. - Δεν θα τα καταφέρετε.
Κανείς από τους τρεις σας.
Είδατε τι έκανα; Οι άλλοι ούτε στο 100 δεν φτάνουν!
Ελία!
Εγώ είμαι. Μεταμφιέστηκα για να περάσω απαρατήρητος.
Κοίτα, μανούλα! Ένα ξωτικό!
Γιατί κάθεσαι εδώ;
Έτσι. Πήγαινα στο σπίτι.
Άκου... Με εμπιστεύεσαι;
Τι; Γιατί;
- Τι; Τρελάθηκες; - Ακολούθησέ με.
Ησυχία. Κάνε ό,τι κάνω. Έλα μαζί μου. Γρήγορα! Ακολούθησέ με!
Πάμε, Βιτόριο! Θα τα καταφέρεις!
Πάμε, βαριέμαι. Άντε.
Άλλωστε, δεν είσαι τόσο δυνατός.
Εγώ; Εγώ έκανα 300, εσείς κάνατε μόνο 200.
- Σκάσε, ηλίθιε! - Ό,τι πεις.
Έκλεψαν το ποδήλατό μου!
Σκασίλα μας για το δικό σου.
Τι εννοείς; Είναι μέσα ο Αττίλα.
Κάνε ό,τι θες. Θα ψάξω για το δικό μου.
Φύγετε. Άλλωστε, δεν σας έχω ανάγκη. Μ' ακούσατε;
Ξέρω ότι δεν ξέρεις ποδήλατο.
Ποιος σου το είπε; Η μαμά μου;
- Μόλις πάω σπίτι, θα δεις... - Ξέχνα το!
Δεν ξέρεις ποδήλατο επειδή κανείς δεν σου έμαθε.
Αλλά είσαι τυχερός τώρα.
Θα σου μάθω εγώ. Ανέβα πάνω.
- Ανέβα. - Όχι. Μα...
Πρέπει. Άντε.
- Μα δεν ξέρω... - Κράτα το ποδήλατο και ανέβα. Κοίτα.
- Έτσι. Εύκολο δεν είναι; - Φοβάμαι.
Μη φοβάσαι. Ανέβα και κάνε ό,τι κάνω.
- Δεν ξέρω ποδήλατο. - Έτοιμος;
- Αν σε πιάσω, σε σκότωσα! - Εντάξει.
Κάνε πετάλι τώρα, έλα!
Τι εννοείς να κάνω πετάλι; Θεέ μου.
Βλέπεις; Ήξερα ότι το 'χεις.
Τριπ, αυτό είναι φοβερό!
Δεν το πιστεύω ότι κάνω ποδήλατο.
- Σου το είπα. - Νιώθω σαν να πετάω!
Εσύ το είπες!
Τι συμβαίνει;
Τριπ!
Τριπ! Πετάω!
Πετάω!
Ναι!
Μην κοιτάς κάτω, μείνε ψύχραιμος.
Στον Βόρειο Πόλο, το κάνουμε κάθε Κυριακή.
Το λέμε Güttandlar.
Έλα, πάμε!
Πού; Τριπ, περίμενέ με!
Τα πας περίφημα! Ακολούθησέ με!
Έλα!
Σε λίγο θα μ' ευχαριστείς.
Ωραία, δεν είναι;
Είναι εκπληκτικά!
Δεν μπορώ να το πιστέψω! Πετάω!
Πίστεψέ το!
Είναι τέλεια! Ευχαριστώ, Τριπ!
Ναι!
Είναι καταπληκτικά!
Τι είναι εδώ; Σκύλος;
Ηρέμησε!
Τριπ!
Τριπ! Βοήθεια!
Το 'ξερα. Θα πεθάνω! Βοήθεια!
- Όχι! Βοήθησέ με! - Βοήθεια!
Βοήθεια!
Τριπ!
Αττίλα!
Γιατί;
Αττίλα!
Μου έλειψες πάρα πολύ.
Γεια σου, γλυκέ μου. Τι συνέβη;
Να πάρει. Τι πέσιμο ήταν αυτό;
Θεέ μου, τι πέσιμο.
Γεια σου, Αττίλα. Βρήκαμε την Τζιάντα σου.
Ανάποδα τα 'πες.
Κλέφτες! Είστε σκέτοι κλέφτες!
Κλέψατε το ποδήλατο και τον σκύλο μου!
Να πάρει! Το αδικείς αυτό το παιδί!
Όταν ο δυνατός νεαρός Ελία είδε το σκυλί να πετάγεται από το καλάθι
και να τρέχει προς τη λεωφόρο, δανείστηκε το ποδήλατό σου,
έτοιμος να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο για να σώσει τη ζωή αυτού του σκύλου.
Εγώ ο ίδιος ήμουν μάρτυρας αυτής της ηρωικής πράξης.
Ένα, δύο τρία. Είμαι εντάξει τώρα.
Αλήθεια είναι όσα λέει;
Αλλιώς, να πεθάνω πριν τα Χριστούγεννα.
Τζιάντα. Αυτό είναι ρολόι δυσλεξικού.
Όχι, λάθος κάνεις.
Ευχαριστώ, πάντως.
Δεν ήξερα ότι είσαι τόσο παράτολμος.
Κίνδυνος είναι το μεσαίο μου όνομα.
Ωραία.
Τα λέμε.
Πάμε, γλυκέ μου. Έλα.
Ωραία έσπασε ο πάγος, έτσι;
Κέρδισα το γράμμα μου τώρα, έτσι δεν είναι;
Πάμε!
Θεέ μου!
Ιβάνα, τρελάρα!
Ευχαριστώ...
Τι έγινε πάλι;
"Αγαπητέ Αϊ-Βισάλη";
Ποιος Βισάλης;
Βασίλης λέγεται. Γράψ' το σωστά. Βασίλης, Αϊ-Βασίλης.
Εντάξει;
Είναι σημαντικό. Είναι το γράμμα επιστροφής.
Καλά, καλά.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Ας πούμε ότι είναι εντάξει.
Πιστεύεις ότι μου είναι εύκολο να γράψω γράμμα;
Είναι πολύ δύσκολο.
Δεν έχεις ιδέα. Πώς θα το στείλουμε τώρα;
Πώς; Σαν κανονικό γράμμα. Το σφραγίζεις...
Και βάζεις πάνω αυτό το γραμματόσημο.
Γραμματόσημο ξωτικών.
Το βάζεις πάνω και...
Θα φτάσει αμέσως στον Βόρειο Πόλο.
Να το κάνω εγώ, αν επιτρέπεις;
- Βέβαια. - Ελία;
Ελία, εσύ είσαι;
Μαμά! Έμαθα να κάνω ποδήλατο!
Ξέρω να κάνω ποδήλατο!
- Πήγες πολύ γρήγορα; - Πετούσα!
- Μου έμαθε ο Τριπ. - Πετούσες;
Πετούσε, υπερβολές. Ένα μέτρο, ενάμισι το πολύ.
Γλυκό μου μωρό!
Μπράβο σου!
Μαμά, μη με λες έτσι. Είμαι 10.
Σωστά. Είσαι ο άντρας του σπιτιού.
Τριπ, πρέπει πραγματικά να φύγεις;
Δεν μπορείς να ζητήσεις να μείνεις λίγο ακόμα;
Δυστυχώς, δεν μπορώ. Αλλά αυτός είναι ο λόγος
που θέλω να σου δώσω νωρίς το δώρο σου.
- Αλήθεια; - Ναι.
Κοίτα. Είναι όλο δικό σου.
Είναι κιάλια.
Βασικά, είναι κιάλια-καρδιά. Η τελευταία μου εφεύρεση.
Μ' αυτά, βλέπεις όποιον αγαπάς. Έστω κι αν είναι μακριά.
- Θα βλέπω τον μπαμπά! - Βέβαια.
Θεέ μου. Όχι.
Αυτός είναι! Να τος!
- Υπάρχουν θέματα ιδιωτικότητας. - Μπαμπά!
Μπαμπά!
Τι λες;
Γιατί;
Τι ανοησία! Κιάλια-καρδιά! Είμαι μαγικό ξωτικό, αλλά αυτό παραπάει...
Ψεύτες!
Είστε όλοι ένα μάτσο ψεύτες!
- Γλυκό μου μωρό... - Εσύ!
Είσαι μια τρελή ψεύτρα!
Δεν θα γυρίσει για τα Χριστούγεννα. Έλεγες ψέματα για όλα!
- Το ορκίζομαι, μου είπε... - Ψέματα λες!
Θες βόλτα με ποδήλατο;
Τώρα έχεις το γράμμα σου.
Φύγε από το σπίτι μου, δεν θέλω να σε ξαναδώ ποτέ! Φύγε!
Έξω! Φύγε από δω! Φύγε!
Θεούλη μου!
Πώς κατάντησα έτσι;
Κι εσείς;
Τι διάβολο κοιτάτε;
Εσείς φταίτε για όλα!
Εσείς και μόνο.
"Αγόρασε Φιλαράκια, Τσιόκα! Είναι σε πολύ καλή τιμή!
"Όλα τα παιδιά θέλουν ένα.
"Και είναι σχεδόν αδύνατο να τα βρουν!
"Θα βγάλεις μια περιουσία.
"Θα ξεπληρώσεις όλα τα χρέη σου".
Αντ' αυτού, τώρα που κανείς δεν σας θέλει πια,
θα είστε η καταστροφή μου!
Αναθεματισμένα, ανόητα, άχρηστα βρομερά τέρατα!
Όχι, Τσιόκα. Όχι.
Ποιος μίλησε;
Μιλάς;
Πες μου, καλό μου Φιλαράκι.
Πες μου.
Είσαι πολύ κοντά, Τσιόκα. Πολύ κοντά.
Μην τα θαλασσώσεις τώρα!
Μα δεν ξέρω πια τι να κάνω.
Δεν νοιάζονται γι' αυτά.
Κανείς δεν τα θέλει.
Τι πρέπει να κάνω;
Γαμώτο, ανόητε!
Απλώς ανακάλυψε τι το ιδιαίτερο έχουν τα παιχνίδια της Ιβάνα.
Σωστά. Ευχαριστώ, καλό μου Φιλαράκι. Ευχαριστώ για τη συμβουλή.
Ξοφλήσαμε.
Το αμάξι μου, όχι.
Το αμάξι μου! Όχι το αμάξι μου.
Όχι το αμάξι!
Όχι, όχι το αμάξι!
Πώς γίνεται αυτό;
Λυπάμαι για ό,τι συνέβη.
Απλώς μερικές φορές κάνω πράγματα χωρίς να σκεφτώ.
Από τη μία αυτό με κάνει εκπληκτικό τεχνίτη ξωτικό, αλλά από την άλλη
με μπλέκει με τους φίλους μου.
Δεν μπορώ να πω ότι είμαστε φίλοι,
αλλά κάνουμε πολλή παρέα αυτές τις τελευταίες μέρες, έτσι;
Ελία, απάντησε τουλάχιστον...
Βιτόριο, τι κάνεις εδώ τέτοια ώρα;
Μπαμπά, μήπως το παρακάνουμε;
Ναι.
Δεν έχεις ιδέα πόσο πολύ.
24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Καλημέρα,
ξωτικό τεχνίτη!
Τι;
Κατάλαβα.
Τα αφτιά φταίνε; Είναι γενετική παραμόρφωση. Έτσι γεννήθηκα.
Αν ντυθώ κανονικά, όλοι θα λένε "Κοίτα κάτι αφτιά!" Αλλά...
Καλά, είμαι ξωτικό. Άσε με να φύγω, όμως, σε παρακαλώ.
Αν δεν γυρίσω πριν τα Χριστούγεννα, πάει. Ο χρόνος μου τελειώνει.
- Ο χρόνος σου τελειώνει; - Ναι.
Τότε, ξέρεις ακριβώς πώς νιώθω.
Ούτε εγώ έχω πολύ χρόνο.
Λύσε με, σε παρακαλώ.
Ναι, θα 'θελες. Θέλεις να σε λύσω;
Γιατί όχι; Αμέσως, αγαπητέ μου.
- Φυσικά, ορίστε. - Ευχαριστώ.
Τι είναι αυτά που λες; Τι;
"Λύσε με".
Θέλεις όντως να γυρίσεις σπίτι σου;
- Ναι. - Αλήθεια;
Μπορώ να σε στείλω πίσω, αλλά πρώτα πρέπει να κάνεις κάτι για μένα.
Τι;
Πρέπει να δώσεις στα παιχνίδια μου το κάτι ξεχωριστό.
- Όπως θέλουν όλα τα παιδιά. - Ναι, εντάξει.
Πρέπει να τα κάνεις...
να ζωντανέψουν. Όλα τους.
Όλα τα Φιλαράκια. Να ζωντανέψουν!
- Να ζωντανέψουν! - Ναι!
- Να ζωντανέψουν! Όλα τα Φιλαράκια. - Κατάλαβα. Εντάξει.
Πρέπει να περπατάνε.
Πρέπει να μιλάνε.
Να κουνιούνται.
- Πρέπει να πηδάνε. - Κατάλαβα. Εντάξει.
Πρέπει να λένε, "Γεια σου, παιδάκι. Τι κάνεις;"
"Γεια σου. Είμαι το Φιλαράκι σου".
"Γεια, είμαι ο καλύτερος φίλος σου".
"Γεια σου, παιδάκι. Θες να παίξουμε;"
- Κατάλαβες; - Ναι.
Πρέπει να τα κάνουν όλα.
Διαφορετικά, θα σε στείλω σπίτι σου... αλλά στις 26 του μήνα!
Πώς πεθαίνει ένα ξωτικό;
Λιώνετε σαν το χιόνι;
Σκάτε σαν τ' αστέρια; Πώς;
Όπως κάθε άλλος.
Αλήθεια; Θα ήθελα να το δω αυτό.
Τίποτα σπουδαίο, ένας κανονικός θάνατος.
- Ένας θάνατος... - Τι εννοείς;
Απλώς πέφτουμε.
- Πώς, δηλαδή; - Έτσι.
Απλώς πεθαίνουμε.
Μπορώ να μπω;
Γιατί μας άφησε;
Δεν μας άφησε.
Χωρίσαμε.
Τα πράγματα μεταξύ μας δεν πήγαιναν καλά καιρό τώρα.
Αλλά θα σε αγαπάει πάντα.
Και θα έρχεται να σε βλέπει όποτε μπορεί.
Είσαι πάντα στο μυαλό του.
Πίστευα ότι θα έπρεπε να σου το πει, αλλά προφανώς, έκανα λάθος.
Ούτε για μένα ήταν εύκολο.
Κοίτα.
Ο Βιτόριο και τα δίδυμα τα κολλάνε παντού στην πόλη.
Μα αυτό είναι που ήθελε ο Τσιόκα να πουλήσω.
Αλλά είναι διαφορετικό.
Αυτό είναι πιο άσχημο.
Λέει ότι κάνει πράγματα που κανένα άλλο παιχνίδι δεν κάνει.
Ότι μοιάζει ζωντανό.
Λες και είναι...
- Μαγικό. - Μαγικό.
Λες να είναι ο Τριπ από πίσω;
Ποιος άλλος;
Γιατί δεν έφυγε;
Ίσως κάτι τον κράτησε εδώ.
Κάτι ή κάποιος.
Κάπου εδώ θα είναι.
- Τι ψάχνεις; - Να τα.
Τα βρήκα.
Τι είναι αυτά; Κιάλια;
Όχι!
Φιλαράκι!
Κάτσε λίγο. Άσε με να πάρω μια ανάσα.
Φιλαράκι!
Όχι! Ο Τριπ είναι αιχμάλωτος. Τον βασανίζουν.
Καταλαβαίνεις πού είναι;
Όχι.
Χρειαζόμαστε αληθινά όπλα για να τον ελευθερώσουμε.
Δεν χρειάζεστε όπλα.
Χρειάζεστε φαντασία.
Δεν καταλαβαίνεις. Χρειαζόμαστε όπλα. Έχουν έναν στρατό από τέρατα.
Θα χρησιμοποιήσουμε τα δικά του δημιουργήματα.
Προσπαθήστε να βρείτε πού τον κρύβουν.
Θα τα πούμε μετά στο μαγαζί.
Να κι άλλη μία.
Αν ακολουθήσουμε τις αφίσες,
θα μας πάνε εκεί που φτιάχνουν τα Φιλαράκια.
Βέβαια, όπως στο παραμύθι του Κοντορεβιθούλη.
Έχει κι άλλη μια εκεί.
Το καπέλο του Τριπ δεν είναι αυτό;
Αν δεν είναι σπίτι μέχρι τα μεσάνυχτα...
Δεν υπάρχουν άλλες αφίσες.
Το μονοπάτι τελειώνει εδώ.
Δεν έπρεπε να τον διώξω.
Χρειάζεστε βοήθεια;
Σε παρακαλώ, Τζιάντα, μην αρχίζεις.
Κρίμα. Νόμιζα ότι ψάχνετε τον φίλο σας.
- Ξέρεις πού είναι; - Όχι.
Αλλά άκουσα τον Βιτόριο και τα δίδυμα να το συζητάνε.
Δεν είναι φίλοι σου;
Δεν είναι φίλοι μου, εντάξει;
Να μυρίσει ο σκύλος σου το καπέλο του Τριπ;
Θα εντοπίσει τα ίχνη του, έτσι;
Ο Αττίλας; Τρελάθηκες;
Σε παρακαλώ, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Ο Τριπ...
είναι βοηθός του Αϊ-Βασίλη.
Σίγουρα. Κι εγώ είμαι τάρανδος.
Τ' ορκίζομαι, Τζιάντα!
Έχουμε μόνο οκτώ ώρες για να τον σώσουμε.
Δεν είναι άνθρωπος.
Είναι διαφορετικός.
Αν δεν τον βοηθήσουμε...
θα πεθάνει.
Πίστεψέ με.
Σ' εσένα, που μπορείς να ζωγραφίσεις ό,τι σκεφτείς,
δίνω τη δύναμη να το ζωντανέψεις!
- Υπέροχα! Ευχαριστώ! - Παρακαλώ!
Η σφήγκα, έτσι όπως είναι τα φτερά της και τόσο βαριά που είναι,
δεν θα 'πρεπε να μπορεί να πετάει.
Αλλά δεν τη νοιάζει και πετάει.
Και σ' εσένα, αγαπητέ μου Φάμπιο,
δίνω τη δύναμη του αέρα.
Μα φοβάμαι τα ύψη.
Τι πειράζει; Από τ' ολότελα...
Τζιάντα,
σ' εσένα
θα δώσω τη δύναμη να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου.
Ευχαριστώ. Μπορώ να ρίχνω γροθιές και χωρίς τα γάντια.
Καλά λέει!
- Να τα πάρω εγώ; - Όχι!
Εσύ πήρες το καπέλο. Μην παραπονιέσαι!
Μα σου είπα, φοβάμαι τα ύψη.
Και εσένα, γιε μου,
θα σου δώσω...
ένα σακίδιο.
Ένα σακίδιο;
Νόμιζα ότι είχα το πλεονέκτημα αφού είμαι γιος σου.
Άντε. Πάμε να απελευθερώσουμε τον Τριπ.
Δεν είναι τόσο εύκολο.
Θα κανονίσουμε εμείς τα αγόρια.
Για να ελευθερώσουμε τον Τριπ,
θέλουμε κάτι περισσότερο.
Όπως;
Έχω μια ιδέα.
Μην κουνιέσαι!
Ο Τριπ πρέπει να είναι κάπου εδώ γύρω.
Ναι, αλλά πώς θα μπούμε;
Είναι κλειδωμένα.
Θα δω αν υπάρχει είσοδος από την άλλη πλευρά.
Σε παρακαλώ, με προσοχή και ήσυχα, εντάξει;
Μην ανησυχείς, θα είμαι αθόρυβος σαν νίντζα.
Και τώρα;
Ιδού!
Αηδιαστικό πλάσμα!
Άντε χάσου!
Τζιάντα...
Δεν πειράζει, πραγματικά. Σταμάτα, ηρέμησε.
Πάμε, παιδιά.
Λοιπόν; Θα πάμε;
Κι αν πεθάνουμε όλοι;
Φίλησα κάποια.
Γεια σου...
Είσαι ακόμα εκεί;
Ας το ελπίσουμε.
Κοίτα τι σου έφερα.
Ένα μικρό παιχνίδι.
Σου αρέσει, έτσι δεν είναι;
Τελειώνετε με τα κιβώτια.
Θα παραδώσω δώρα σε όλα τα καλά παιδιά της χώρας
που θα πληρώσουν αδρά.
Πιστοί μου βοηθοί,
πρέπει να έχουμε τελειώσει πριν τα μεσάνυχτα.
Θα είμαι εγώ ο Αϊ-Βασίλης φέτος, κι ας είμαι πιο αδύνατος.
Σφήγκα!
Ωχ, πονάει!
Φάμπιο, είσαι καλά;
Έι! Τι στον διάβολο κάνετε εδώ;
Φίλησα ένα κορίτσι! Φίλησα ένα κορίτσι!
Να πάρει, αυτό πόνεσε.
Άσε τον Τριπ, αλλιώς θα έχεις να κάνεις μαζί μας!
Να τους. Δύο κορίτσια και δύο νάνοι.
Τρέμω.
Πού 'στε! Το ξωτικό είναι δικό μου.
Η αποθήκη είναι δική μου.
Και όλα τα άλλα θα είναι δικά μου!
Φύγετε από δω τώρα, αλλιώς θα σας πετάξω έξω.
Άσ' τον, αλλιώς θα πεθάνει.
Πώς θα πεθάνει αφού δεν υπάρχει καν, μικρέ;
- Πετάξτε τους έξω. - Θα τους κανονίσουμε.
Μπράβο, γιε μου.
Τώρα θα δούμε ποιοι είναι πραγματικά άχρηστοι.
Θα την κανονίσω εγώ.
Θεέ μου. Πού πήγε;
Τώρα θα έχεις άφθονο χρόνο να το σκεφτείς.
Όχι! Σταμάτα!
Πού πας; Έλα δω!
Ναι!
Θέλεις να το σκάσεις, νάνε;
- Άσε με. - Φύγε από μπροστά μου!
Τι σκουπίδια είναι αυτά;
- Από τον κάδο το άρπαξες; - Φέρ' το πίσω!
Τι λέει εδώ;
"Μην... αγαπητέ... δείρει... παράτον ανοιξετό";
"Αγαπητέ"; "Δείρει";
Τι θα πει αυτό;
Σε δέρνει πραγματικά ένα σακίδιο;
Άλλο ένα κόλπο αυτού του καταραμένου ξωτικού!
Μην πλησιάζεις, θα χτυπήσεις.
Θα χτυπήσω; Εγώ θα χτυπήσω εσάς.
Αριστερό! Δεξί!
Θα πολεμήσουμε τη μαγεία με μαγεία.
Ελάτε κοντά μου, παιδιά μου!
"Προσοχή. Μην το διαβάσεις, γιατί θα επικρατήσει χάος".
Τριπ!
Τριπ! Τριπ, πώς είσαι;
Ελία...
Βρήκα το γράμμα. Μπορώ να σε σώσω.
Αλλά πες μου πώς να το στείλω.
Τριπ!
Το γραμματόσημο...
Όχι!
Τριπ!
- Τριπ; - Τι συνέβη;
Είναι νεκρός;
Τα Φιλαράκια μού έκλεψαν το γράμμα.
Αμάν!
Πρόσεχε!
Θα τον απασχολήσω.
Άντε, μπράβο, Φάμπιο. Άντε!
Φάμπιο, έλα! Έλα!
Έλα!
Δείρε τα μικρά.
Ιπτάμενες Γροθιές!
Κάντε πίσω!
Να προστατέψουμε τον Τριπ.
Πρόσεχε!
Καλυφτείτε!
Από τι να καλυφτούμε;
Από τη χλαπάτσα.
Τη χλαπάτσα;
Απλώς μην το ταΐσεις σε σκύλο, γάτα ή παιδί, γιατί...
Θα εκραγεί!
Ανατινάχτηκε!
Αηδία!
Το γράμμα.
Αγάπη μου!
Είσαι καλά;
Είναι Χριστούγεννα.
Μπαμπά!
Είσαι καλά;
Ναι, γιε μου. Εσύ;
- Ας τα λέμε. Ναι. - Είσαι καλά;
Φίλε μου...
λυπάμαι.
Θα 'πρεπε να έχω ζητήσει ένα σιροπένιο διαστημόπλοιο
με δύο σωλήνες από κουτάκια αναψυκτικού για να σε στείλω πίσω.
Αλλά είναι πολύ αργά τώρα.
Τι χάος.
Τον βρήκαμε.
Ποιος έγραψε στον "Αϊ-Βισάλη";
Μπράβο, αγόρι μου.
Αηδία!
Εγώ το έκανα αυτό;
Τριπ!
Αιώνες έχω να το δω αυτό.
Ο μικρός Ελία.
Είναι τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου!
Γεια σου, Μπρίνα.
Γεια σου.
- Ευχαριστώ. - Τίποτα, Τριπ.
Υπόσχομαι ότι θα είμαι καλός.
Κάνε όλη τη μαγεία να εξαφανιστεί. Δεν πρέπει να αφήσουμε κανένα ίχνος.
Συγγνώμη, κυρία ξωτικό.
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Όλα τα παιχνίδια του Τριπ θα εξαφανιστούν.
Μην ανησυχείς.
Τα παιχνίδια σου έχουν ήδη ό,τι θέλουν τα παιδιά.
Φίλε μου.
Ήρθε η ώρα να πάμε σπίτι.
Δωρότατε, σας ευχαριστώ και πάλι.
Τριπ, αυτό είναι δικό σου.
Όχι. Ελία, μην το κάνεις αυτό.
Είσαι μεγάλος πια, μην αρχίσεις να κλαις.
Δεν αποχαιρετιόμαστε για πάντα.
Τα Χριστούγεννα έρχονται κάθε χρόνο, έτσι;
Θα μας επισκεφτείς ξανά, Τριπ, ε;
Όχι, δεν μου επιτρέπεται.
Τα λέμε σύντομα, μικρέ Τριπ.
Πάμε.
Θα ράβεις μπάλες ποδοσφαίρου για τους επόμενους τρεις αιώνες.
Ιβάνα!
Καλά Χριστούγεννα σ' όλους!
- Μπαμπά! - Ελία!
Εδώ είσαι! Πού ήσουν;
Σε έψαξα παντού.
Τι γλίτσα είναι αυτή; Είσαι πολύ βρόμικος.
Τι συνέβη;
Είναι μεγάλη ιστορία.
Μπαμπά, δεν πρέπει ποτέ να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε.
Ορίστε. Καλές γιορτές!
25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Συγγνώμη!
Το ξέχασα τελείως.
Πρέπει να πάρω το παιχνίδι που παρήγγειλα.
- Ελπίζω να μην άργησα πολύ. - Όχι, μην ανησυχείς.
Δεν είσαι ο μόνος σήμερα.
Να το. Αυτό πρέπει να είναι το δικό σου.
- Καλές γιορτές. - Ευχαριστώ.
Αντίο.
Αχ, το πνεύμα των Χριστουγέννων!
- Συγγνώμη. - Πώς να σας βοηθήσω;
Έτοιμος;
Περιμένουμε έξω.
- Έλα! Αργείς; - Έρχομαι!
Αμάν, πάντα αργείς.
- Ελία, γρήγορα! - Πού πηγαίνουμε;
Έλα, είσαι χειρότερος κι από τον Φάμπιο.
Τι θέλεις από μένα;
Τριπ!
Οι μπάλες ποδοσφαίρου δεν θα ραφτούν μόνες τους.
Σωστά, Μπρίνα.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΝΝΕΓΑ
ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ
Το Ξωτικό Μου
Κάποιος έσπασε τη μηχανή ραψίματος μπαλών για τη βελτιώσει.
Αποφύγετε τέτοιες πρακτικές και τηρήστε το χρονοδιάγραμμα της βάρδιας.
Συνεχίστε έτσι.
Κοίτα, τα Φιλαράκια... Να κοιτάξω εκεί;
- Ορίστε. - Ή εκεί; Ή εκεί;
- Η σκάλα. - Η σκάλα.
Ντο, ρε, μι, φα, σολ, λα, σι, ντο
Ισχύει πως αν πάει καλά το μαγαζί, θα γυρίσει ο άντρας σου;
Ο Ελία το είπε αυτό;
Ισχύει πως αν πάει καλά το μαγαζί, θα γυρίσει ο άντρας σου;
Όχι, συγγνώμη.
Είστε καλή οικογένεια, σας αγαπώ,
αλλά αν δεν γυρίσω στον Πόλο, θα πεθάνω, θα τινάξω τα πέταλα.
Εντάξει.
Μην ανησυχείς. Η παιδική ηλικία είναι σαν το ποδήλατο. Δεν την ξεχνάς.
Κρίμα που ο Ελία δεν ξέρει ποδήλατο...
Κοίτα πόσο καλή είμαι. Δεν το έσπασα εγώ.
Αυτό είναι θαύμα. Μπράβο.
Μην ανησυχείς, η παιδική ηλικία είναι... Καλά, ξέχνα το.
Η παιδική... Συγγνώμη.
Τι στο... να κάνω τώρα;
Δεν περιστρέφεται η σβούρα,
αλλά το σπίτι.
Τίνος το σπίτι;
Τι είπα; Σπίτι είπα; Τι έπρεπε να πω;
- Δωμάτιο. - Το δωμάτιο, ναι.
Κοίτα πώς είσαι, παράξενο πλάσμα. Είσαι αηδία.
Είσαι αηδία, το ξέρεις;
Όλα τα ξωτικά σαν εσένα είναι;
Εγώ είμαι από τα καλύτερα.
Φαντάσου τα άλλα.
Κι άλλο.
Λοιπόν, εντάξει.
Εντάξει, έπεφτε.
Να κι άλλο.
Τα Φιλαράκια, ζωντανά!
Βέβαια, βέβαια.
Φιλαράκια!
Δεν αντέχω άλλο!
Η μετεωρολογική προβλέπει μια τεράστια, κολοσσιαία...
Τι στο... λέω; Εντάξει.
Προσοχή! Προς όλο το εξουσιοδοτημένο προσωπικό. Σωστά, προσωπικό.
Εντάξει.
Άντε πνίξου.
Θα καταφέρει ο Τριπ να... Εντάξει.
Για να... Πάμε πάλι.
Μια τεράστια... Μια τεράστια καταιγίδα... Συγγνώμη, παιδιά.
Η απευθείας... Τίποτα. Συγγνώμη.
Δώσε μου ένα φιλάκι.
Αφότου χωρίσαμε, φέρεται σαν μεγάλος.
Κάνω το παν για να ξεχαστεί και να παίζει, αλλά...
Θέλει να έχει παντού τον έλεγχο.
Έπεσε το μολύβι.
Αυτήν τη στιγμή, προέχει η επιβίωσή μου.
Ναι, βέβαια. Συγγνώμη.
Γιατί τον παντρεύτηκες;
Για όνομα!
Θα ξαναρωτήσω.
Κοίτα, δεν έχω πολύ χρόνο, οπότε... Συγγνώμη. Ξανά.
Μπορεί να τακτοποιήσει όλα τα παιχνίδια στο...
Mε κάνει εκπληκτικό τεχνίτη ξωτικό, αλλά επίσης
με μπλέκει με τους φίλους μου.
Δεν μπορώ να πω ότι είμαστε φίλοι...
Ναι, και...
Ναι. Απομακρύνετε το μικρό αγόρι που έρχεται...
Θα σχολιάζω εγώ.
"Να το, βλέπουμε τη χλαπάτσα..."
Ας κάνουμε μια παράκαμψη. Ναι...
Να κάνουμε την παράκαμψη. Δηλαδή, αν το έλκηθρο δεν "ειχέταν"...
Συγγνώμη. Δεν είχε. Τι θα πει δεν ειχέταν;
Άντε, πάμε.
Χρόνος!
Ελία, κοίτα...
Σου δίνω τη δύναμη...
- Αυτού του άτιμου... - Να δοκιμάσουμε ξανά.
Δεν έχω πολύ χρόνο, οπότε... Το ξέχασα.
Ναι, αλλά τα παιχνίδια μου δίνουν στα "πουδιά"...
"Πουδιά"; Τι λέω; Πάμε πάλι.
Τα χέρια μπροστά.
Τι είναι αυτό το πράσινο πράγμα που πλησιάζει;
- Είναι η χλαπάτσα. - Η χαλπάτσα;
Θα γίνει ακόμα πιο δύσκολο όταν όλα τα άλλα μαγαζιά
πουλάνε αυτά που έχω.
- Λέω... - Να συνεχίσουμε από εκεί.
Διάρροια.
Διάρροια;
Τι στον... είπες;
Πήγαινε πίσω, μαξιλάρια μπροστά.
- Διάρροια; - Έγινε!
Περίμενε, περίμενε!
Αηδία!
- Τριπ! - Τριπ!
Μα είμαι... Όχι, περίμενε, είναι ατάκα.
Λίλο.
- Λίλο; - Αυτό... Ουπς. Το είπα λάθος.
- Τριπ! - Τριπ!
Δηλαδή...
Περίμενε. Γεια σας.
Όχι. Δεν καταλαβαίνω.
Να το. Ίδιο με το άλλο.
Να το πάμε ξανά, περιμένετε. Χωρίς τη γλίτσα.
Πάει.
- Μια φουρκέτα. Τι άλλο έχω; - Πάμε.
Στοπ!
Πώς φτιάχνεις μπούκλες;
Τα παιχνίδια μου είναι όμορφα.
Και...
Έτοιμος να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο, ουσιαστικά...
Εντάξει, δεν το ξέρω αυτό.
Καλό!
Μαμά!
Να καλυφτούμε από τι;
Μου προκάλεσες έμφραγμα!
- Θεέ μου! - Ξαναζωντάνεψε!
Ας γυρίσουμε στη θέση μας.
Έχω ταλκ... Μου μπήκε ταλκ στη μύτη.
Κλείστε το. Ας ετοιμαστούμε για το επόμενο.
Παιδιά, τα καρύδια μου συνθλίβονται.
Πρέπει να κάνω ένα διάλειμμα. Συγγνώμη...
Υποτιτλισμός: Μαριλένα Τζοβάνη
Επιμέλεια: Ντέση Βερβενιώτου