DIWA POZA ŚWIATEM
Co to za temat?
Nagłówek będzie mówić
o przemocy domowej i dwulicowości.
O kim mowa?
To tajemnica. Chronię informatora.
Wrócę późno.
ODCINEK 6
Bo…
Chciałam o coś spytać.
Zna pani
chłopca imieniem Jung Ki-ho?
Jung Ki-ho?
Nie.
Kto to?
On…
Chodziliśmy do jednej klasy na wyspie Chunsam.
Powiedziała pani dokładnie to, co mawiała jego mama.
Że jeśli czegoś mocno chcemy…
To spełni się tak, jak się nie spodziewamy?
O to chodzi.
Wszystkie mamy tak mówią.
Naprawdę?
Oczywiście.
Tak im mówią, bo nie powiedzą, że może być inaczej, prawda?
Co tu robicie?
To nic takiego. Chodźmy.
Chodź.
Powoli i ostrożnie.
Ostrożnie.
Raz, dwa.
To ja.
Ale co tu robi Bo-geol?
Kto idzie?
To ja.
Chodźmy stąd.
Ty.
Wiesz, prawda?
Dlaczego jesteś tu z mamą?
On jest moim…
Nie.
To nasz ojciec?
Mów!
Chodźmy stąd. Wszystko ci wytłumaczę.
Wszystko?
Tak, wszystko.
Gdzie on jest?
Jung Ki-ho!
Gdzie jesteś?
Otwieraj.
Otwieraj drzwi!
Natychmiast.
Gnojki.
- Tato. - Tato.
Skarbie!
Co się stało? Porozmawiajmy!
Mamo!
Wracać mi tu!
- Bong-won! - Chae-ho!
- Przestań! - Zostań tu, gnoju!
Proszę, nie!
Przestań!
Twój wychowawca powiedział mi,
co znalazł u ciebie w szafce.
Syn policjanta złodziejem?
On nic nie ukradł, tylko oszczędzał na prezent.
Pracował, żeby kupić ci prezent urodzinowy. Prawda?
Rozumiem.
Jesteśmy dumni z Ki-ho. Prawda, kochanie?
Chae-ho!
Wiesz, czego nienawidzę?
Takich głupich kłamstw.
Tato.
Oszczędzałem, by stąd uciec.
- O czym ty mówisz? - To nieprawda.
To nieprawda.
Uciec?
Jestem policjantem.
Ścigam złodziei milionów
aż na koniec świata, by ich złapać.
Nie byłoby cię tu, gdyby nie ja.
Gdyby nie ja,
gnilibyście w rynsztoku!
Powinieneś stąd zniknąć!
Wtedy bylibyśmy szczęśliwi.
Coś ty powiedział?
Byłoby nam lepiej,
nawet jeśli
musielibyśmy głodować w rynsztoku!
Bong-won!
Uderzył cię w głowę.
Przez dłuższy czas byłeś nieprzytomny.
Obudziłeś się?
Poznajesz mnie?
Całkowicie straciłeś pamięć.
To ja, mama.
Według mamy to był dar od Boga.
Powiedziała, że dobry chłopiec nie powinien mieć takiego ojca
i dlatego wymazał ci wspomnienia.
Że powinniśmy stworzyć nowe, dobre.
Dlatego wszystko jest zmyślone.
Moje wspomnienia, imię
i nasz ojciec.
Tak.
Cierpiałeś, by mnie chronić.
To nie tak.
Dzięki tobie mogliśmy zapomnieć.
To nie ty najbardziej chciałeś wymazać tamten okres.
Tylko ja.
Odzyskajmy
nasze nazwisko.
Nie możemy.
Ojciec będzie nas szukał.
Niech szuka.
Niech tylko spróbuje.
- Woo-hak. - Nie.
Wtedy byliśmy dziećmi, więc…
Nie.
Teraz jesteśmy dorośli.
Poradzę sobie z nim.
Nie, proszę.
Co? Dlaczego mamy się ukrywać?
Wsadźmy go za kratki.
Odzyskamy nasze nazwisko,
a Mok-ha odzyska Ki-ho.
- Co w tym złego? - Jeśli to zrobimy…
zniszczymy naszą rodzinę.
Co takiego?
Ki-ho.
Jak długo…
tajemnica może pozostać tajemnicą?
Czy zapobiegniemy
ujawnieniu tajemnicy…
jeśli pokryjemy ją
kolejną warstwą kłamstw?
Boże, susza w tym roku nie ma końca.
Chciałabym,
by ta cudowna chwila,
którą zapewnia nam sekret,
trwała i trwała.
Mam nadzieję,
że będzie trwać
jak najdłużej.
TAJEMNICE KONTRA KŁAMSTWA
Rety!
Co się stało?
Jej.
To przez mój sen.
Co ci się śniło?
Śniło mi się,
że goni mnie dzik.
Serio?
Można uznać, że to sen o świni?
Rety.
Mamo! Tato!
Bo-geol! Śniadanie!
Sam to zrobiłeś?
Tak. Jedzcie, bo wystygnie.
Tata lubi na rzadko.
Mama i Bo-geol na gęsto, prawda?
Co ci się stało?
Od razu mówię, że nie.
Słucham?
To nie w twoim stylu.
Albo masz kłopoty, albo coś kombinujesz.
Nie zgadzam się.
Daj chłopakowi spokój. Śmiało.
Nie przejmuj się.
Nie wiem, o co chodzi, ale okej.
Właśnie, nie wiesz.
Coś się stało albo chodzi o pieniądze.
Nie ma mowy.
Jesteśmy spłukani.
Daj mu coś powiedzieć.
Co jest?
Dużo potrzebujesz? Możesz mi powiedzieć.
Zrobiłem wam śniadanie.
Bo jestem wam wdzięczny za wszystko.
- Woo-hak. - Boimy się,
kiedy jesteś taki miły.
Nie. Popracuję nad sobą.
Jeden posiłek to za mało.
Zacznij sam robić pranie.
I przestań kopiować mój styl.
Nie zapędzaj się tak, co?
W porządku.
Jedzmy.
Proszę.
Gdzie Woo-hak?
Właśnie wyszedł.
Boisz się, że zrobił coś złego?
Nie o to chodzi.
Wczoraj
Mok-ha zapytała mnie…
czy znam Jung Ki-ho.
Co?
Musiałam się wygadać.
Powinieneś wiedzieć.
A jeśli dowie się, kim jesteśmy?
Mamo.
Pamiętasz,
jak miała kłopoty na dworcu?
Tak.
Ktoś ją śledził.
To był…
ojciec.
Ojciec?
Ten człowiek?
Skąd wiedział?
Pewnie z wiadomości.
Właśnie dlatego
musimy ją chronić.
Tak.
Powinniśmy.
Mok-ha chce
zostać piosenkarką.
A jeśli ją zobaczy?
Ochronimy ją.
Damy radę.
Złożyłem zamówienie na twoje albumy.
Dystrybutor przekazał mi zamówienia w przedsprzedaży,
popyt jest naprawdę niezły.
Wciąż to w sobie masz.
Wiesz…
Zawsze miałam to coś.
Najwcześniej w przyszłym tygodniu zaczniemy sprzedaż.
Możemy założyć, ile się sprzeda.
Dam ci znać.
Zawsze byłeś szybki w interesach.
Pamiętaj, by dobrze je rozpromować.
Zaczynasz mówić o oczywistościach, pora kończyć.
Będziemy w kontakcie.
W czym mogę pomóc?
Zastałem Mok-hę?
Tak.
Poznałeś Ki-ho?
Tak.
Spotkałeś go?
Osobiście?
Tak.
Jest szczęśliwie żonaty.
Miło mu, że go pamiętasz.
To na pewno był on?
Chciał ci to dać.
Mówił, że zrozumiesz.
Mam twój klip.
To był on, prawda?
Tak,
to on.
Mówiłeś mu, że ojciec go szuka?
Tak.
On o tym wie.
Masz się nie martwić i śpiewać dalej.
Będzie ci kibicował z daleka.
Z daleka?
Tak.
Z daleka.
Tyle o nim mówiłaś, myślałem, że to superfacet.
Ale nie był jakiś super.
Już nie.
Jeśli nie wiesz, co to znaczy,
chodzi o to, że nie jest już taki sam.
- Tylko tyle. - Rozumiem,
co masz na myśli.
Słucham?
Dzięki.
Teraz rozumiem.
Jasne.
Mok-ha!
Prezes Hwang powiedział, że mój album sprzedaje się świetnie.
Co?
To harmonogram na ten tydzień?
Nie.
To mój klip, który Ki-ho nakręcił
15 lat temu.
Rety. Skąd go masz?
Woo-hak mi go dał.
Ponoć dostał go od Ki-ho.
Znalazł prawdziwego Ki-ho?
Nie jestem pewna,
czy go znalazł.
Jak to? Mówiłaś, że się spotkali.
Gdzie mieszka?
Z tego, co mówił, ma żonę
i prowadzi szczęśliwe życie.
Nie pomyślałam o tym.
Dlatego cię nie szukał.
Ran-joo.
Ki-ho powiedział mi coś
jeszcze na wyspie Chunsam.
Coś, co powtarzała mu mama.
„Jeśli czegoś mocno chcemy,
to życzenie spełni się tak,
jak się tego nie spodziewamy”.
Ej.
Nie możesz.
Może i jesteś zdesperowana, ale on ma żonę.
Byłby skandal. Tak się nie robi!
Chodzi o to, że pani Song powiedziała mi to samo.
Już myślałam, że chcesz uganiać się za żonatym.
Pani Song powiedziała to samo?
To, co powtarzała mama Ki-ho?
Przypadek?
Woo-hak i Kang znaleźli mnie na bezludnej wyspie.
A ich matka mówi to samo,
co mówiła matka Ki-ho.
Jakie są na to szanse?
Jeśli to nie przypadek,
czy uważasz,
że jeden z nich to Ki-ho?
To mało prawdopodobne.
Jakie są szanse na to,
by tak było?
POWODY ZMIANY NAZWISKA
REJESTRACJA RODZINY
ZMIANA TOŻSAMOŚCI
Kang Woo-hak piszący o rzece Han.
Słucham?
Miał miejsce dziwny wypadek.
- Zerknij, czy cię zaciekawi. - Dobrze.
Co z tobą?
Słucham?
Jesteś dziwnie posłuszny.
„Niech pan to da stażystom”.
„Co w tym ciekawego?”
„Czemu dręczy pan tylko mnie?”
Normalnie powiedziałbyś tak.
Skąd.
Słucham przełożonych.
Jesteś chory?
Co się dzieje? Martwię się.
Więc tak ludzie mnie widzą.
Popracuję nad sobą.
Co to za wypadek?
Szerszenie nie powodują wypadków.
Ludzie je powodują!
Mówimy, co się stało.
Szerszenie dostały się do auta,
a mąż spowodował wypadek, próbując je przegonić.
Twierdzi pan,
że w centrum Seulu do auta wleciały szerszenie?
To rzadkie,
ale zdarza się.
Kang Woo-hak z YGN.
Dobrze, że pan tu jest!
Mamy tu dziennikarza,
proszę powiedzieć, co się stało.
Już wszystko opowiedzieliśmy.
Przeszukaliśmy auto i teren wokół.
Ale nie znaleźliśmy karty pamięci.
Musiał jechać bez.
Właśnie tego nie rozumiem.
Mój mąż jest agentem ubezpieczeniowym.
Mnie może by zapomniał,
ale nie zapomniałby włożyć karty do kamery samochodowej.
Ktoś ją usunął.
Jestem pewna!
Naprawdę.
Kto miałby zrobić coś takiego?
Ten, kto spowodował wypadek!
Czwartego o 21
trzydziestoparolatek jechał tunelem w Gangjung-gu,
stracił panowanie nad autem, które uderzyło w słup.
Han, kierowca,
jest nieprzytomny i w ciężkim stanie.
Policja uważa,
że Han rozbił auto, próbując pozbyć się
z niego szerszeni.
Służby szukają świadków zdarzenia.
Mówił Kang Woo-hak, YGN News.
Przed oczami mam
Błękitny świat
Zabierz mnie
Do swych marzeń
W każdym miejscu
W każdym momencie
Widziałam twoje światło
Jesteś wiatrem
Który wieje wokół
Czuję twoją błękitną woń
Niech błękitny wiatr wciąż wieje
Bijąca rekordy ikona.
Legendarna diva.
Jest z nami Yoon Ran-joo.
Witamy.
- Dziękuję za zaproszenie. - To dla nas zaszczyt.
Wielu słuchaczy prosi o twoje utwory.
Są na szczytach list przebojów.
Na pewno sprzedajesz mnóstwo albumów.
Tak, zostało mi 40 000, by sprzedać łącznie 20 milionów płyt.
- Tak słyszałam. - Rozumiem.
Myślę, że w tym tempie
spokojnie osiągniesz to w ciągu miesiąca.
Byłoby miło, ale konkurencja nie śpi.
Jesteś zbyt skromna.
Niech błękitny wiatr wciąż wieje
Dla ciebie zapalę gwiazdy na niebie
Niech ten czas nigdy się nie kończy
Pamiętam twój ciepły wzrok
W ten weekend czeka cię czwarty występ
- w Powrocie do sławy? - Tak.
Słyszałaś coś o rywalce?
Jeszcze nie.
Ciekawe, z którym rokiem się zmierzę.
Ja wiem.
Naprawdę? Z którym?
Chcesz zobaczyć zwiastun?
Mam tutaj
zwiastun najnowszego odcinka.
Chętnie zobaczę.
Pokaż.
Robi się.
Nasza wyjątkowo utalentowana gwiazda
spróbuje powstrzymać dobrą passę Yoon Ran-joo.
Jaką piosenkarką chciałabyś być?
Chciałabym
być następną Yoon Ran-joo.
W 2008 roku nazwano ją nową Yoon Ran-joo.
To największa diwa XXI wieku.
Eun Mo-rae!
Pojedynek legendarnej Yoon Ran-joo
z Eun Mo-rae, gwiazdą XXI wieku.
Na żywo, w piątek 21 kwietnia o 21.00.
Powrót do sławy.
Eun Mo-rae nie jest największą diwą XXI wieku.
Właśnie!
Miała szczęście i osiągnęła zbyt wiele,
jak na to, co ma do zaoferowania.
Gdzie w tym sens?
Na czym polega Powrót do sławy?
„Kiedy wasza nowa wersja pokona starą,
czeka was powrót do świetności”.
Właśnie. Eun Mo-rae to nie ja.
Mimo że nazywają ją nową Yoon Ran-joo.
Masakra.
Dlaczego zmieniają dla niej reguły?
Jest na tyle niesamowita?
Jest na tyle niesamowita.
Jeśli wystąpi w naszym programie,
zmienię nie tylko reguły,
ale i całą ekipę poza mną.
- Zdecydowanie. - Tak.
Dla niej sam bym odszedł.
Zgodzisz się?
Słucham?
Masz rację.
To nie w porządku.
Było zapytać nas
przed podjęciem takiej decyzji.
Rety.
- Dzień dobry. - Proszę usiąść.
Może kawy? Mamy też zieloną herbatę.
Dong-min, nie proponuj naszemu gościowi puszkowanej.
Masz. Biegusiem.
Przepraszam.
Mrożona americano? Mrożona latte?
Poproszę latte.
Mrożona latte.
Nie spodziewałem się ciebie.
Cudownie.
I tak chciałem się z tobą widzieć.
Możemy porozmawiać teraz.
Dziękujemy za podjęcie tak trudnej decyzji.
Nie była trudna.
Zakładam, że miałeś jakiś powód.
Oczywiście, że tak.
Szczerze mówiąc…
„Ran-joo nie może osiągnąć sukcesu.
Inaczej dobierze się do naszych udziałów.
Jedziemy na tym samym wózku”.
Musi chodzić o coś więcej.
A jednak.
Doprawdy?
Zawiodłeś mnie.
To twój problem, nie mój.
Twój również.
Ran-joo pomaga młodej wokalistce.
Młodej?
Co to za jedna?
Pamiętasz nazwisko
Seo Mok-ha?
Rany.
Proszę.
Dziękuję.
Pani Eun zapowiedziała,
że pojawi się w programie pod jednym warunkiem.
Jakim?
Chętnie posłucham.
Proszę o tym nie mówić głośno.
Oczywiście.
Mamy spisać umowę?
„Złamanie podlega karze 300 milionów wonów”.
Wystarczy mi słowo.
Pani Eun chciałaby
wystąpić na żywo,
ale z nagranym wokalem.
Na żywo to na żywo.
Tego się nie łączy.
Najpierw nagra swój wokal,
a na żywo zaśpiewa z playbacku.
Rozumiem.
Gdyby na żywo się zdenerwowała…
Nie zedytujemy programu na żywo, możemy przygotować go wcześniej.
Cóż.
To dla mnie coś nowego.
Ale możemy to zrobić, w końcu to Eun Mo-rae.
Co o tym sądzisz?
Jestem za.
To światowej klasy gwiazda.
To prawda.
Powinniśmy się zgodzić, to podbije nam oglądalność.
Racja.
Kang, co ty na to?
Zgadzam się z wami.
Chwileczkę.
Jedna z nich zaśpiewa z playbacku, a druga na żywo.
To nie fair!
Powinniśmy trzymać się zasad.
Zasady?
Chcesz trzymać się zasad?
Co do litery?
Mam na ciebie haka.
Miałbym go stracić?
Dziękuję.
Trochę się boję.
W świecie chodzi o równowagę.
Mamy dwie gwiazdy, Yoon Ran-joo i Eun Mo-rae.
Może spotkać nas coś złego.
Rany, nie kracz.
Będzie na ciebie.
Eun Mo-rae na pewno wygra.
Jej oficjalny fanklub liczy 300 000 członków,
a w necie ma 40 milionów fanów.
Mówię ci!
Nie możemy niczego zakładać.
One nie znoszą się nawzajem.
To będzie hit.
Oby tak było.
Musimy tylko oglądać i się cieszyć.
Możemy już zacząć.
Stawiam tteokbokki na lunch.
Nie, zjedzmy coś lekkiego.
Przez te nerwy nie jestem nawet głodna.
Oddaj mi moją kartę.
Sknera.
- Co? - Nic.
Do tego służy ten kosz.
Też nie raz w niego kopałem.
Czemu jesteś jak chorągiewka?
Raz mnie ignorujesz, raz pocieszasz,
zdecyduj się.
Nie wiem, co myśleć.
Na podstawie badania gardła widzę,
że zabieg się udał.
Nie ma ani grama opuchlizny.
W czym tkwi problem?
To pani jest lekarzem.
Nie wyciągam wysokich dźwięków.
Śpiew wymaga ode mnie czasu i wysiłku.
W telewizji brzmiała pani bardzo dobrze.
Jak by to pani powiedzieć?
Tylko ja czuję tę drobną różnicę.
To kwestia psychologiczna.
Fizycznie wszystko jest w normie.
Psychologiczna?
Niektórzy tracą głos
pod wpływem stresu lub presji.
Czy sława panią stresuje?
Nie jestem sławna.
Przy okazji, można prosić o autograf?
Jest pani teraz na topie.
Nie widziała mnie tu pani.
Oczywiście.
Podobno czeka panią pojedynek
z Eun Mo-rae.
- Poprosi ją pani o… - Ej!
Seong-chan jest jej fanem.
Kupił jej 16 płyt,
by zdobyć wszystkie karty ze zdjęciami.
Seong-chan to głupek.
Jej płyty są w plastikowych opakowaniach.
To nieekologiczne.
To jeszcze dzieciak.
Młody i pozostali fani
zagłosują na nią.
Co za emocje.
Fakt, stresuję się.
Czuję się stłamszona.
To niedorzeczne.
Mam wypuścić cyfrowy singiel zamiast albumu?
Zaczniemy od cyfrowego singla.
Potem piosenki trafią na album.
Nie kłam.
Nawet ta cała Mo-rae wydała album, więc czemu nie ja?
- Bo to niemożliwe. - „Niemożliwe”?
Na twój ostatni album wydaliśmy dwa miliardy wonów
i straciliśmy ponad miliard.
Na jej singiel poszło 90 milionów, a zarobiliśmy miliard.
Co byś zrobiła na moim miejscu?
Oceniasz mnie na podstawie wyników?
Gdybym tak robił, nie wydałbym twojego 16. albumu!
Od czasu twojej 15. płyty przynosisz straty!
Moja lojalność ma granice.
Podziękuj Mo-rae,
że dzięki niej możesz wydać singiel.
Już nie jesteś dojną krową RJ Entertainment.
Teraz jest nią „ta cała Mo-rae”.
Poprosiłam o zbyt wiele autografów.
Wybacz. Musisz być zmęczona.
Skąd.
Dajcie znać, jeśli chcecie więcej.
Dzięki.
Ponoć czeka cię pojedynek z Ran-joo.
Pojedynek?
Bez przesady.
Jesteśmy tu tylko my.
Co zaśpiewasz?
„Otwórz oczy”.
To debiutancka piosenka Yoon Ran-joo?
Tak.
Uwielbiam
tę piosenkę.
Nadal cię kocham
Teraz wiem
Jak myślisz?
Do Mok-hy nie ma startu,
ale ujdzie.
Co takiego?
Chcę zaśpiewać
swoją wersję „Otwórz oczy”.
Nie. Wybierz inną piosenkę.
Chciałam, żeby to był mój singiel.
A co z szacunkiem do siebie?
Dlaczego chcesz użyć mojej piosenki?
Cóż.
Chcę być jak ty
i iść w twoje ślady.
W moje ślady? Już mnie przegoniłaś.
Ran-joo.
To prawda.
Jest dojną krową
naszej agencji.
Zapomnij.
Też jestem przeciwko.
To twój pierwszy album. Wybierz swoją piosenkę.
Chwila.
Czemu mnie nie lubisz?
To nie tak.
Po prostu to utwór nie dla ciebie.
A dla kogo?
Może dla Seo Mok-hy?
Co ona ma z tym wspólnego?
Mówiłaś, że dostałam się tu za nią.
Ja? Kiedy?
Nigdy nie powiedziałaś tego wprost.
Ale widziałam to w twoich oczach.
„Nie jest tak dobra jak Seo Mok-ha”.
„Nie nadaje się, Seo-Mokha dałaby radę”.
Twoja piosenka jest nie dla mnie,
ale dla Seo Mok-hy już tak!
Zgadza się?
Tak.
Teraz, jak o tym myślę,
masz rację, ona by ją uciągnęła.
Co myślisz? Podoba ci się?
Rety.
Wyglądam tak świeżo.
Jest pani najlepsza.
Pani Cha.
Zrobi mi pani makijaż przed występem?
Pewnie.
ŚP. YOON RAN-JOO
Skończyłaś sprzątać?
Tylko to wyrzucę.
Ja to zrobię.
- Ale… - To ciężki worek.
- Dzięki. - Usiądziesz?
Jasne.
Pracowałam już z wieloma ludźmi.
Ale nie poznałam nikogo
tak bystrego jak ty.
Rety.
Dziękuję.
Wróciłem.
Jadłeś coś?
Tak.
Zajmiesz się kocami?
Zupełnie zapomniałam.
Dobrze.
Jesteś bystrą dziewczyną.
Jeśli będziesz się pilnie uczyć, możesz zostać fryzjerką.
Wiem, że chcesz być piosenkarką,
ale na pewno już wiesz.
W twoim wieku trudno dostać szansę.
To prawie niemożliwe.
Ale…
Jeszcze niedawno
kibicowała mi pani.
Mówiła pani, że zostanę piosenkarką, jeśli mocno w to uwierzę.
Łatwo nam
kibicować nieznajomym.
Ale bliskich traktujemy poważniej.
Teraz bardziej mi na tobie zależy.
Rozumiesz?
Fryzjerką możesz być w każdym wieku.
Możesz zacząć nawet teraz.
Ja zaczęłam po trzydziestce i co?
Po dziesięciu latach dorobiłam się salonu.
Nie myśl o tym,
co ci mówiła.
Zdecydowanie nie jesteś nim.
Co?
Bo wiesz,
do niedawna myślałam,
że możesz być Ki-ho.
Ale kiedy patrzę ci w oczy,
jestem tego pewna.
Nie jesteś nim.
Jung Ki-ho.
To prawda. Nie jestem.
Ale czemu nie?
Nie, żebym chciał się kłócić.
Po prostu
jestem ciekaw.
Jaki on miał wzrok?
Opuszczę wyspę
z tobą.
Ki-ho był odważny i zdeterminowany.
Miał stoicki i pewny siebie wzrok.
Mogłam na niego liczyć.
Czyli jestem słaby i nie można na mnie liczyć?
Zgadza się.
Jesteś jak galareta.
Jak pies ujadający przed kałużą, bo nie wie, co zrobić.
Jesteś słaby i żałosny.
Bywa, że czuję twoje wsparcie.
A zaraz potem się wycofujesz.
Czasem mówisz, co masz na myśli.
By po chwili milczeć jak tchórz.
Nie mam pojęcia, co naprawdę myślisz.
Jesteś wygadana.
Zauważyłeś?
Więc czemu nic nie powiedziałaś Park Yong-gwanowi?
Zachował się nieuczciwie, czemu nic mu nie powiedziałaś?
Dlatego, że…
Miałam swoje powody.
Jakie?
Poważne.
Nie mogę ci powiedzieć.
Doprawdy?
Też mam swoje powody. Poważne.
Rety.
SALON FRYZJERSKI U BRACI
Co? Dlaczego mamy się ukrywać?
Odzyskamy nasze nazwisko,
a Mok-ha odzyska Ki-ho.
- Co w tym złego? - Jeśli to zrobimy…
zniszczymy naszą rodzinę.
Co takiego?
O co chodzi?
Nie zmieniliśmy tożsamości?
Nie mieliśmy wyboru.
Zawsze mamy wybór.
Zmieńmy nazwiska i numery ubezpieczenia.
Prawo nas ochroni.
Wtedy prawo tak nie działało.
W tamtym czasie
znalazłby nas mimo wszystko.
Young-ju, to ja.
Rozmawiałem z ojcem Ki-ho.
Boję się, że będzie szukał Mok-hy, żeby znaleźć syna.
Powinniśmy powiedzieć Ki-ho?
Co mu tak zależy?
Tyle czasu minęło.
Zapomniałem o tym, co było?
Co robimy?
Skontaktujemy się z Mok-hą i powiemy jej?
PODSTAWY FRYZJERSTWA
Nie śpisz?
Nie.
Od kiedy jesteś fanem Ran-joo?
Non-stop słucham tej piosenki.
Poprawia mi humor.
Chcesz posłuchać?
Pewnie.
I jak?
Kto śpiewa lepiej, ja czy ona?
Mam być miły czy szczery?
Szczery.
To prawdziwa wokalistka.
W jej głosie czuć emocje.
W moim głosie nie ma emocji?
Są.
Ale doświadczenie to coś, co nabywasz.
Ran-joo brzmi inaczej niż kiedyś.
To kwestia doświadczeń.
Naprawdę?
Czy w takim razie
będę śpiewać jak ona,
gdy nabiorę doświadczeń?
Jasne.
Nie potrzebujesz wiele. Różnica jest niewielka.
Ja ją słyszę, ale większość ludzi nie.
Pocieszasz ludzi…
w dziwny sposób.
Serio?
Posłuchaj, poczujesz się lepiej.
Chcę napełnić twe serce ze szkła
Bo jesteś moim światłem
Zostań moim wszechświatem
Brzmisz podobnie.
To doświadczenie.
Nie bój się Nie odrzucę cię
Kiedy idziemy obok siebie
Wyznam ci swoje uczucia
Niech błękitny wiatr wciąż wieje
Dla ciebie zapalę gwiazdy na niebie
Niech ten czas nigdy się nie kończy
Pamiętam twój ciepły wzrok
Piękne łzy
Chcę napełnić twe serce ze szkła
Bo jesteś moim światłem
Zostań moim wszechświatem
Co robisz?
Ćwiczę autosugestię.
Jestem falą.
Ogromną falą, która zmiecie Eun Mo-rae.
Usiądź i spróbuj.
Może to i głupie, ale działa.
Usiądź
i zamknij oczy.
Jesteś silna,
a twoja rywalka słaba.
Jestem falą.
Jestem Seo Mok-ha z bezludnej wyspy.
Eun Mo-rae to dzik,
który trafił na wyspę.
Myślałam, że to był tylko sen.
JESTEŚ PRZYSZŁOŚCIĄ
MO-RAE, JESTEŚ GWIAZDĄ
NAPRZÓD, MO-RAE!
Bo-geol!
Gdzie Yeon-kyung? Mamy spotkanie z ekipą.
Nie odbiera.
Halo? Yeon-kyung?
Kto mówi?
Co? Karetka?
Co takiego?
Pękł jej wyrostek.
Jak się czuje?
Pacjentka jedzie właśnie do szpitala,
nie może rozmawiać.
Mogę. Daj mi telefon.
- Oczywiście. - Mogę rozmawiać.
Kto mówi?
Cześć.
Musisz zająć się
dzisiejszym programem.
Zajmij się Eun Mo-rae.
Jestem główną producentką.
Moje nazwisko
ma być w napisach.
- Umieram. - Okej.
Jasne.
Nie martw się. Cześć.
Wiedziałem, że jest za dobrze.
Będę przy monitoringu.
Wyślij mi plan nagrania.
Jasne.
Powodzenia.
Jej fanki są jak ona.
Brakuje im ogłady.
Jak ja mam wejść między nie?
Możemy pojechać na parking podziemny.
Myślisz?
Dziś program? Powodzenia.
Jeszcze 30 000 albumów.
Jestem falą.
Przebiję się przez nie.
Dobrze.
Jestem falą.
To Yoon Ran-joo!
Cześć.
Jesteś śliczna.
Naprawdę.
Wciąż jesteś u szczytu.
Cześć.
Kopę lat, Ran-joo. Zapraszam.
Ran-joo, jesteś najlepsza!
Dasz radę!
Wymiatasz!
Uwielbiam twój nowy kawałek.
Jesteś najlepsza!
Pójdę już.
Zaczekaj.
Ran-joo tam jest.
Właśnie.
- Eun Mo-rae! - Eun Mo-rae!
Wybacz.
Przyjechałam za wcześnie.
Powinnam była zaczekać.
Wiem.
Pospieszyłaś się,
a ona się spóźniła.
Skąd u was takie problemy z czasem?
- Tak, Ran-joo? - Przywitaj się z Eun Mo-rae.
To Seo Mok-ha.
Seo Mok-ha.
Cześć.
Miło cię poznać.
Powinnaś jej dziękować.
Nie byłoby cię tu, gdyby nie ona.
Uśmiechnij się. Robią ci zdjęcia.
Eun Mo-rae zedytowała swój głos.
Nikt jej nie pobije.
Nawet Mariah Carey.
Bo-geol.
Sprawdziliśmy plik od Eun Mo-rae.
Niech obie uczestniczki
przyjdą do pokoju produkcji.
Już idę.
Rety.
Pomyliłam pokoje. Przepraszam.
Seo.
Słucham?
Zawsze byłam tego ciekawa.
Zgadzasz się z Ran-joo?
W jakiej sprawie?
W sprawie przesłuchania sprzed 15 lat.
Że gdybyś przyszła, byłabyś teraz na moim miejscu.
Myślisz, że łatwo było zostać gwiazdą?
Jestem Seo Mok-ha z bezludnej wyspy.
Eun Mo-rae to dzik,
który trafił na wyspę.
Myślałam, że to był tylko sen.
Nie.
Rany.
Byłaś na wyspie z dzikiem?
Jak mu uciekłaś?
Nie miałam dokąd zwiać.
I co zrobiłaś?
Ucieczka nie zawsze jest najlepsza.
Więc…
złapałam go.
Mowę ci odjęło?
Myślisz, że było mi łatwo?
Oczywiście, że nie.
Mimo to
wydaje mi się,
że bardzo się boisz.
Ja? Boję się?
Gdybyś była pewna siebie,
nie stawiałabyś
na tanie sztuczki.
Nie uważasz?
Seo Mok-ha!
Chyba oszalałaś.
Nie. W końcu myślę trzeźwo!
Jeśli zaśpiewasz na żywo i pokonasz Ran-joo,
przyznam ci rację.
„Nie byłabym na jej miejscu,
nawet gdybym zdążyła na czas”.
Przyznam to od razu.
- Jak śmiesz… - Czy pani Eun i pani Yoon
mogą przyjść do pokoju projekcyjnego?
SALON FRYZJERSKI U BRACI
Dziękuję.
Co? Woo-hak!
Tylko nie mów mamie.
Mnie też zdarza się popalać.
Mnie nie.
Nie paliłem od roku.
Nie powiem mamie.
Ale mam sprawę.
Jaką?
Chcę cię o coś spytać.
Zamieniam się w słuch.
Potrzebujesz pieniędzy? Chcesz coś kupić?
- Tato. - Słucham.
Odzyskałem pamięć.
Co?
Więc…
bądź ze mną szczery.
Myślisz, że pani Yoon wygra?
Tak myślę. Na pewno wygra.
Jesteś zdeterminowana.
Tak. Wolę czarno-biały świat.
Ja też.
Nie, Ran-joo.
Gdzie producentka Yeon-kyung?
Cóż.
Rozchorowała się,
więc ją zastąpię.
Rozumiem.
Powodzenia.
Hong wszystko ci powiedziała?
Tak. Mam się wami zająć.
Rozumiem, że program
nie uległ zmianom?
Zgadza się.
Program pozostaje bez zmian. Jednak…
obie zaśpiewacie na żywo.
Co takiego?
Wiem, że nasze nazwiska są fałszywe.
Powiedz mi, jak to było.
Hej.
Kto ci tak powiedział?
Są prawdziwe.
Naprawdę.
Jesteś z mojej krwi.
Jesteś moim synem.
Wiem, że nie miałeś wyboru. Proszę.
Proszę, powiedz mi prawdę.
Jestem dziennikarzem.
Powiedzmy, że nie miałaś wyboru.
Rozumiem, że chcesz
pokazać się z najlepszej strony.
Ale to konkurs.
To nie fair, kiedy tylko jedna uczestniczka śpiewa na żywo.
Co to ma znaczyć?
Rozmawialiśmy już o tym z Hong.
Dziś ja zajmuję się programem.
Co ty kombinujesz?
O co ci chodzi?
Spadam stąd.
Mo-rae, zaczekaj!
Posłuchaj mnie, Kang!
Na zewnątrz jest mnóstwo mediów.
Będę musiał im powiedzieć, dlaczego nie zaśpiewa.
Co mam powiedzieć?
Że nie odważyła się śpiewać na żywo?
Jeśli mowa o nieuczciwości,
te dwie…
Właśnie.
Żadnego playbacku.
Chwila. Playback?
Ja nigdy nie…
Dość tych kłamstw.
Rozumiem, że miałyście dobre intencje.
Ale oszustwo to oszustwo.
Rób tak dalej,
a nie będziesz mogła już się odezwać.
W końcu stracisz kontrolę.
Jeśli pani Yoon wygra…
ty wyjdziesz na scenę.
Powiedzcie prawdę,
ludzie powinni wiedzieć,
kto śpiewał.
DIWA POZA ŚWIATEM
Co powinnyśmy zrobić?
Potrafisz psuć okazje.
Może pan to naprawić.
Pomagam jej zadebiutować.
Muszę was przeprosić.
Nie odbiorę ci sceny.
Dziś scena należy do ciebie.
- Nie martw się. - Spotkało cię to kiedyś?
Waliło ci kiedyś serce na samą myśl o czymś?
Przygotuj się.
Teraz.
Napisy: Jakub Jadowski