Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[szum fal]
[tajemnicza muzyka]
[skrzeczenie mew]
[skrzypienie statku]
[po angielsku] Nie należy do ciebie.
[po polsku] Łap.
Oddaj mu to, to nie jest twoje.
Skąd ty ich wziąłeś, co? Przecież mogliśmy wpaść w cieśninie.
Kobieta została porwana przez lokalnego watażkę.
Trzyma ją w bazie wojskowej blisko nabrzeża.
- Co za jedna? - Eliza Mazur.
Za dziewczynę jest bonus.
Zrobiła dokumentację zbrodni wojennych Yousifa.
Hajs będzie, jak dostarczymy te dowody, gdzie trzeba.
- Mieli wysłać służby specjalne, ale… - Najemnicy są wygodniejsi.
Wiadomo.
Na miejscu czeka na nas przewodnik.
Potem szybka akcja i wracamy do domu.
Nie powiesz mi, kto to zlecił?
[nakładające się, niewyraźne szepty]
[szepty cichną]
[mężczyzna] Nasz przewodnik.
- Zostaw. - [tykanie]
[po angielsku] Hej. Jesteśmy przyjaciółmi.
[po rumuńsku] Jesteś cała?
Pokażesz nam, gdzie są źli ludzie? Nie bój się. Chcemy pomóc.
Okej.
[szum wiatru, cykanie świerszczy]
[męskie głosy]
[mężczyzna] Czekasz na mój znak.
[śmiech]
[odgłosy rozmów w oddali]
- [strzały] - Wiedziałem.
[muzyka pełna napięcia]
[strzały]
[krzyk, strzał]
[po rumuńsku] Co robicie?!
Eliza Mazur?
Zostaw go. Też mnie wkurwia, ale może nam się przydać.
- [Eliza] Kim jesteście? - My zadajemy pytania. Puść go.
Masz zdjęcia?
Nie mogą trafić w niepowołane ręce.
- [mechaniczny dźwięk] - Pilnuj jej.
[krzyki]
[łopot ptasich skrzydeł]
Mamy zdjęcia.
[huk w oddali]
Miny.
[huki w oddali]
- Mamy mało czasu. Oni tu zaraz będą. - Kto?
[podniesione głosy, strzał]
- Kto? - Dajcie mi broń!
- [po angielsku] Kryj się! - [strzał]
[wściekły ryk]
[w oddali strzały]
- [strzały] - [po angielsku] Na ziemię.
- Harbir, okej? - Tak.
[strzał]
[strzały]
[strzały, wściekłe ryki]
[mężczyzna] Za tobą!
[wrzask]
[strzał]
W co wyście mnie wjebali?
[strzał]
[wściekłe ryki]
[strzał]
- Co tu się, kurwa, dzieje? - Nie becz.
[wściekły ryk]
[strzał]
W mniejszych grupach będzie łatwiej.
[po angielsku] Harbir, ze mną.
[po polsku] Tędy.
[cykanie świerszczy]
Skazujesz swoich ludzi na śmierć.
[mechaniczny dźwięk]
[buczenie urządzenia]
[krzyki]
- [łopot ptasich skrzydeł] - Piotrek.
- [w radiostacji krzyki] - Młody?
[szum radiostacji]
[po angielsku] Pilnuj jej.
[nakładające się, niewyraźne szepty]
Piotrek. Musimy iść.
- Młody. - [Piotr] Wszystko płonie.
[szepty]
[wściekły ryk]
Piotrek!
Stój!
Stój, Piotrek.
To ja! [strzały] Twój brat. Stój!
Twój brat.
[stękanie]
[melancholijna muzyka]
[głośno łapie oddech]
[sygnał dźwiękowy]
[warczenie]
[strzały]
[strzał]
[wolna, przejmująca muzyka]
[Harbir po angielsku] Chodź! Szybko!
Hej.
Hej!
Jestem pewien, że generał Yousif wie, jak przybyliśmy.
Mamy plan B?
Krzysiek, tu Kieł.
- Co dobrego? - Nic. Przyleć po nas.
- Kiedy? - Teraz.
- O pierunie. - [w radiu piosenka „Ring of Fire”]
Serio, znowu, Kieł? Umawialiśmy się, że…
„Teraz” znaczy teraz. Nie mów mi, że klientów masz.
Dobra, wysyłaj GPS.
- [po angielsku] Pomoc w drodze. - [silnik samochodu]
Za mną.
- [po polsku] Co ty robisz? - Podziękuję za loty widokowe.
To jak chcesz się stąd wydostać?
Nie chcę.
Macie zdjęcia. Ja wam nie jestem potrzebna.
Misja wykonana.
Ja mam tu swoją.
Odwrócimy ich uwagę.
- [Harbir] Kieł, musimy iść. - [krzyki żołnierzy]
Do zobaczenia.
[warkot samolotu]
[krzyki żołnierzy]
[strzały]
[Harbir] Ruchy!
- [mąż po angielsku] Co pan robi?! - [żona] Ale zabawa!
[po angielsku] Super. Jak w kinie.
[żona do męża] Nie marudź!
Jestem Karen, a ty?
[Karen] Wskakuj! Daj rękę!
Nie mówiłeś, że tu czeka cała zafajdana armia!
[syczy z bólu]
[piosenka Johnny’ego Casha „Ring of Fire”]
W sumie dobrze wyszło. Za tę atrakcję policzę ich podwójnie.
[po angielsku] Przepraszam i dzięki.
[warkot samolotu]
[wycie syren]
- [po angielsku] Interpol. Nie ruszać się! - Na ziemię! Ręce za głowę.
[trzaśnięcie drzwi]
[agent] Robert Kieł.
Pseudonim operacyjny… Kieł.
Jak oryginalnie.
Służby specjalne…
Trzy tury w Iraku.
Ryzykant. Nieźle oberwałeś, ratując…
O.
To jest ten wasz pilot. Hm. Jego ratowałeś.
Krzysztof Bielik działał z mojego polecenia. Okłamałem go.
Myślał, że to będą loty widokowe.
Krzysztof lata na zawieszonej licencji.
Ale jest jedna rzecz, którą możesz zrobić,
żeby pomóc swojemu koledze i przy okazji też sobie.
[agent] Hm?
Wszyscy ci to…
byli wojskowi. Tak jak ty.
Oddziały specjalne.
Zawieszeni, zdegradowani.
Wyrzuceni.
Niektórzy pod bardzo, bardzo brzydkimi zarzutami.
- Mnie nikt nie wyrzucił. - Nie.
Ty dostałeś medal i sam odszedłeś.
A z ciekawości – dlaczego?
- [wzdycha] - Za mało płacili?
Czego ty chcesz ode mnie, człowieku?
NMP.
Wszyscy ci tutaj brali udział w zamachu, w którym zginęło dwóch posłów.
Oficjalnie są to niepowiązane ze sobą akty przemocy.
Wiesz, tacy… szaleńcy z traumą urazową.
Ale ja wiem, kto im to zlecił. NMP.
Oni wszyscy nie żyją.
Ciebie też zabiją, jak przestaniesz być im potrzebny.
Chyba mnie z kimś pomyliłeś.
Ja chcę ci pomóc.
Ale jeżeli nie chcesz skorzystać z tej pomocy, to…
[męski głos] Zejdź mi z drogi albo od jutra będziesz pracował w warzywniaku.
Ale żeście tu cyrk urządzili!
W co wy się, kurwa, bawicie?
Zakuliście bohatera wojennego?
- [agent] Panie ministrze… - Kajdanki, już!
Jeszcze porozmawiamy.
[brzęk kajdanek]
[minister] Chodź, chodź. Przepraszam cię strasznie za nich.
No, niestety.
Trafiliście na biurokratów.
Niech sobie pieczątki rozstawiają po kątach, a nie żołnierzy.
- [asystent] Macie zdjęcia? - [Kieł] Dokąd idziemy?
Musimy porozmawiać.
- [asystent] Miło poznać. - A gdzie Piotr?
To pan zlecił tę misję.
Co z Piotrem?
Piotrek nie żyje.
Przykro mi.
Miej ich na oku.
[mruczy twierdząco] Jasne.
Soulcatcher.
- [Krzysiek] Amerykańskie? NATO? - Tak nazwał to nasz wywiad.
Ale to nasza produkcja.
- [Kieł] Sporo trupów. - Niestety.
To był wypadek. Podobno.
To urządzenie powstało jako część eksperymentu.
Miało leczyć raka przy użyciu eksperymentalnej technologii.
Pierwsze próby były bardzo obiecujące.
Więcej powiedziałby wam ten człowiek.
Profesor Witold Mazur.
Szef zespołu,
twórca tego wynalazku,
obecnie prawa ręka generała Yousifa Bashira Mammadowa.
- Mazur. - Ojciec Elizy.
Dlatego tam pojechała.
Chce przekonać ojca do powrotu.
Chce pokazać mu, do czego generał wykorzystuje jego wynalazek.
Ale według naszych informacji
profesor Mazur wie doskonale, do czego doprowadził.
To on zmienił parametry urządzenia.
To on jest odpowiedzialny za śmierć prawie całego swojego zespołu.
Z wyjątkiem Elizy, która była jego asystentką.
Nie…
Nie muszę wam mówić,
jak niebezpieczna jest ta broń w posiadaniu generała Mammadowa.
Co proponujesz?
Oficjalnie nic.
Nie możemy angażować się w wewnętrzne sprawy obcego państwa.
Ale?
Ale…
[minister] Wiecie…
Jeżeli ktoś czegoś naprawdę chce…
a jest w odpowiednim miejscu i czasie…
to zdarzają się cuda.
[muzyka rockowa]
[muzyka rockowa z głośnika]
[gwiżdże] Dobry motor.
[kobieta] Motocykl.
Złom, ale jeszcze da radę.
O mnie mówisz, Burza?
Sat Sri Akaal.
Możemy porozmawiać?
Przecież Ania z wami skończyła.
Prawda?
Natka, no…
[Burza wzdycha, wyłącza muzykę]
- [trzask drzwi] - A gdzie Piotrek?
Na ile znikniesz?
Obiecałaś mi.
Dobrze wiesz, że… Piotr nie był tylko kumplem.
[dyszy]
Jarek… naprawdę zależy mi, żebyś coś powiedział.
Pytałem już pozostałych, ale wiesz, jak jest.
Większość nie chce ze mną jakoś współpracować.
A jeżeli mam wypuścić swój brand,
muszę mieć pewność, że to jest najwyższa półka.
Jarku…
[brzęk]
Cześć, Jarek.
Cześć.
[szczekanie]
Burza. Podobna do ciebie. Może wzięłybyście sobie takiego?
[mężczyzna] Mhm.
Kazałeś nam, kurwa, czekać, żebyście całą obalili sami?
- Siema, Byku. - [Byk] Ania…
♪ Jak smutek – przytul psa Jak chcesz się męczyć – kota ♪
[Byk] Cześć.
Siema, Byku. Mój stary zawsze tak śpiewał, jak był smutny.
[melancholijna piosenka]
[Krzysiek] On jest z nami.
- [po angielsku] Jestem Harbir. - Byk. Miło poznać.
[po polsku] To co? Napijemy się?
- [Burza] American Dreamy. - No zawsze, no.
[po angielsku] Ja dziękuję.
No co, wypadałoby troszkę, co? Za Piotrusia wspomnieć.
Czemu ja zawsze dostaję najmniejszy kieliszek?
Mały, ale wariat.
A, to mi się podobało.
Powiesz coś?
Piotrek był…
[Burza] Dobra, po prostu się napijmy.
Dobra. Lej od razu na drugą nogę.
[Harbir po polsku] Na zdrowie.
[wszyscy się śmieją]
[Byk po angielsku] Harbir, bierz go i rzuć do mnie.
- Gotowy? - Tak.
- [ryk zadowolenia] - [odruch wymiotny]
[po angielsku] Trzy, dwa, jeden, start!
[pogodna muzyka]
[muzyka przechodzi w niepokojące szepty]
[skomlenie]
[chrapanie]
Są dwa cele waszej misji.
Pierwszy to przechwycenie Soulcatchera
i jego bezpieczny transport do naszego kraju.
- Nie lepiej go od razu wysadzić? - Zgadzam się.
Tak byłoby najbezpieczniej, ale…
konsultowałem się z naszym środowiskiem naukowym.
Urządzenie po ponownej kalibracji
może znowu leczyć.
No. Pozwólcie, że wam przedstawię.
Dołączy do was sierżant Damian Prochyra.
Doświadczony żołnierz, weteran wielu misji,
ekspert w obszarze komunikacji i materiałów wybuchowych.
Siadaj.
Pilot.
[minister] Drugim zadaniem jest likwidacja profesora Mazura.
Stworzył broń raz.
Jest w stanie odbudować ją kolejny raz.
My nie możemy sobie pozwolić na takie ryzyko.
- Yousif? - Mało istotny. [prycha]
Na jego miejsce zaraz znajdzie się jakiś inny psychopata z dziwnym wąsem.
Ale gdyby tak się zdarzyło, że…
nadarzy się okazja zlikwidować go bez narażania podstawowych zadań misji,
zrozumiem.
Goni nas czas.
Chwilę przed naszym spotkaniem dostałem raport,
że generał zamierza sprzedać broń
pewnemu afrykańskiemu watażce i kupiec już jest w drodze
do bazy generała ukrytej w przejętej hucie.
Przypuszczalnie dotrze tam jutro.
Musimy działać szybko
i nie dopuścić do tej transakcji.
[minister] Jakieś pytania?
A może odwieście mi licencję?
Zobaczymy, co się da zrobić.
[oddalający się warkot śmigłowca]
[szum radiostacji]
Burza, status.
- [gwiżdże] - [żołnierz krzyczy po czeczeńsku]
Udało mi się znaleźć wygodne gniazdko na południowy zachód od was.
Będziemy potrzebować oczu z góry.
Robi się.
Ptaszyna do was leci.
[żołnierz mówi po czeczeńsku]
[strzał]
[przeciągłe wycie klaksonu]
[strzał]
[wycie klaksonu cichnie]
[stuknięcie]
To są te twoje inne plany?
A ty co, się stęskniłeś?
Zwiedzamy sobie. I takie tam.
Słyszałem, że tu jest baza wojskowa, szczególnie piękna o tej porze roku.
Co to za gość? Znasz go?
[po angielsku] Co tu się, kurwa, dzieje? Kim oni są?
W porządku, Louis. To przyjaciele. Tak jakby.
[po angielsku] Jesteście wolni. Ale konfiskujemy auto.
- [po polsku] Nie możecie zabrać auta. - Bo?
Bo się nas spodziewają. Słyszałam przez radio, jak zgłaszali.
[stęka]
W co ty grasz, co?
Yousif tam trzyma mojego ojca. Muszę mu pomóc.
Mhm. I co, zamierzasz tam wejść i powiedzieć„dzień dobry”?
„Czy mogliby panowie wypuścić mojego tatusia?”
Potrzebujesz mnie tak jak i ja ciebie.
[świergot ptaków]
[Damian po angielsku] Zespół Bravo na miejscu. Odbiór.
No cześć, mordeczki, widzę was.
[mówi po czeczeńsku]
- [żołnierz mówi] - [warkot samolotu]
[krzyczy po czeczeńsku]
[Harbir mówi po czeczeńsku]
[mówi po czeczeńsku]
[start silnika]
[po angielsku] Jaja sobie robisz?
[w oddali - krzyki, pojękiwania]
[krzyki, pojękiwania]
[głosy żołnierzy]
[po angielsku] Profesorze. Czy moja broń znowu działa?
Profesorze…
[profesor jęczy]
[gwar]
[żołnierz mówi po czeczeńsku]
[Eliza po angielsku] Nie dotykaj mnie!
- [profesor] Pierdol się. - Zła odpowiedź.
[jęczy]
[Eliza] Tato…
- Córcia… Wszystko w porządku. Córcia… - [Eliza płacze]
[profesor] Dlaczego tu jesteś?
Coś ty zrobiła?
Córcia…
[Yousif po angielsku] Ciekawy język. Jakby pies lizał sobie jaja.
[śmiech żołnierzy]
Cisza!
[po angielsku] Urządzenie, profesorze.
Działa?
Naprawdę nie rozumiesz?
Wiesz… Mój dobry przyjaciel…
Będzie tu wkrótce.
Chce dobrze za to zapłacić.
Ale nie zapłaci, jeśli to nie działa.
To pana asystent?
Nie, błagam.
- Zrobię to, proszę. - Nie!
- Proszę… - [strzał]
Przepraszam.
Nie dosłyszałem.
Napraw to.
- Działa! Błagam, błagam… - Pokaż!
- Teraz będzie działało. - Pokaż!
Moment!
Okej.
[start urządzenia]
[wrzaski]
Kieł?
[w radiostacji wrzaski]
Harbir?
Co się tam u was dzieje, chłopaki? Odbiór.
[wrzaski]
[Damian] Dziwne zakłócenia.
[elektryczny dźwięk]
Cokolwiek robią na górze, smaży elektronikę.
[wrzaski w oddali]
[odgłos wyłączanego urządzenia]
- [po angielsku] Co to jest? - Kalibracja.
Przyrzekam, że to naprawię.
[Yousif] Już tu są.
- Tak. - Jeśli będę się musiał wstydzić…
Tak…
[Kieł] Zabierz ją.
Przyjacielu, co słychać?
Jak podróż?
W porządku.
Jesteśmy gotowi.
[przejmująca muzyka]
- Profesorze… - Tak.
Tak.
[start urządzenia, wrzaski]
[wrzaski cichną]
[elektroniczny szum]
Słuchajcie, gówno widzę. Chyba komunikacja siadła.
Coś jest nie tak.
[szum radiostacji]
[wściekły ryk]
[wściekłe porykiwania]
[Yousif] Łatwe w użytku, nowoczesny interfejs.
Wystarczy włączyć i…
[kupiec] Niezły pokaz.
Masz świetnych aktorów.
- To nie aktorzy. - [kupiec] Udowodnij to.
On. Ten w okularach.
Oczywiście.
[asystent krzyczy]
[asystent] Wypuśćcie mnie!
[krzyk asystenta ustaje]
Świetnie.
Każę zapakować.
Doskonale.
[wściekłe porykiwania]
Alpha, tu Bravo. Dekoracje na miejscu.
Zmierzamy do punktu ewakuacyjnego. Odbiór.
[szum radiostacji]
- Odbiór. - [szum radiostacji]
[krzyki w oddali]
[po rumuńsku] Spokojnie.
- [głosy żołnierzy] - [Eliza] Nie!
Ej.
Widzę doktorka.
Czekam na czysty strzał. Chłopaki, jesteście? Odbiór.
- [po rumuńsku] Co jest?! - [strzały]
- [Kieł] Dlaczego? - Kim ty…?
No, dostałeś rozkaz?
To mnie zabij.
Zastrzel mnie jak psa. Jestem śmieciem.
Ale ona… Ona, błagam cię…
[Burza] No…
Misiu pluszowy, jeszcze.
Jeszcze kawałeczek…
Miał być przełom.
Wielki przełom w leczeniu nowotworów.
Ale wystąpiła anomalia i wszystko poszło nie tak.
I postanowiłeś sobie zarobić?
Nie, przecież mnie porwali.
Od tamtej pory jedyne, o czym marzę, to to zniszczyć.
[Burza] Mam czysty strzał.
Odbiór.
A dzisiaj nie miałem wyboru.
- [Burza] Kieł… Odbiór.… - Nie miałem wyjścia.
Oż kurwa.
Błagam cię, uratuj ją.
Mam w Polsce pieniądze. Dostaniesz wszystko. Błagam cię…
[krzyczy]
[po angielsku] Kochanie… Nie skrzywdzę cię.
[strzał]
Nie, błagam…
[jęki]
[jęki ustają]
Kieł, co ty, kurwa, robisz?!
- Wiem, co robię. - [alarm]
Zostań tu, czekaj na mnie.
[głosy żołnierzy]
[krzyk]
Dobra, spokojnie, Burza.
Jeszcze raz.
Dzięki.
Chodź.
[strzały]
[Kieł po angielsku] Harbir, jesteś?
[radiostacja] Harbir?
Jestem z Elizą. Cel wyeliminowany?
[Kieł] Idźcie do punktu ewakuacyjnego.
- Dobrze. - [głosy żołnierzy]
[strzały, krzyki]
Kieł, pakują zabawkę.
[pikanie]
Burza, jadą po ciebie.
[Burza] W końcu.
[pikanie]
[krzyki]
[radosne głosy]
[huk eksplozji]
[silnik samochodu]
[huk eksplozji]
[warkot śmigłowca]
Dzięki, Krzychu.
Mogli dać więcej zabawek, Burza.
[stęka z bólu]
[strzały, krzyki]
[Harbir po angielsku] Chodź! Kryj się!
[Harbir] Cholera.
- Kurwa. - [strzały, krzyki]
[krzyk]
[żołnierz kaszle]
[strzał]
[Byk] Harbir!
Hej.
[po angielsku] Ładna.
[Byk] Musimy iść. Chodźcie.
[Kieł] Yousif!
[po angielsku] Kim jesteś?
[Yousif] Znamy się?
Mój brat się wściekł przez ciebie. Pozdrawia.
[start urządzenia]
Uważaj!
Oberwałeś?
[krzyki]
[wściekłe porykiwania]
[ryczy wściekle]
[nakładające się, niewyraźne szepty]
Mam wszystkich!
Jedź!
[strzały]
- [Yousif] Przestań! - Teraz mnie zapamiętasz.
[jęk bólu]
[huk eksplozji]
[jęki żołnierza]
[Eliza] To ja!
- [szepty] - Ja…
Oddychaj.
Tata powiedział, że byłeś na granicy pola rażenia.
To tylko adrenalina, zaraz minie.
Znaczy, że Piotrek mógł przeżyć.
Nie, on dostał za dużą dawkę.
Nie myśl o tym.
Spokojnie. Chodź.
- [Kieł stęka] - Ćśś…
- [warkot śmigłowca] - Ćśś…
Widzę, że spóźniłem się na przyjęcie.
Ty nie lecisz.
Co?
Profesor leci ze mną,
a ciebie, jak polecisz z nami, też aresztują.
Pojedziesz z Harbirem.
Ma adres bezpiecznej kryjówki.
- [po angielsku] Weź ją. - Chodź.
Maciej, wyślij mi ostatnie autoryzacje śmigłowców.
[głosy żołnierzy]
Dobra robota.
Eliminacja nie była konieczna.
- Zresztą twierdzi, że jest niewinny. - I ty mu wierzysz?
Wierzę, że należy mu się uczciwy proces.
Tak, oczywiście.
Upewnijcie się, że profesor jest bezpieczny.
[minister] Wiesz, dlaczego odnalazłem się w polityce?
Bo znam się na ludziach.
Wiem, kim są, czego chcą, wiem, czego się po nich spodziewać.
Wiem, komu mogę zaufać.
Podziwiam. Ja bym sobie nie zaufał.
- [śmiech] - Nie, nie. To była misja niemożliwa.
A jednak. Podołałeś.
Bo jesteś dobry.
A ja zawsze w ciebie wierzyłem.
Idą bardzo trudne czasy. Nikt nie ma złudzeń.
Ojczyzna potrzebuje takich ludzi jak ty.
[warkot śmigłowca]
Zobacz. Piękna i bestia.
Żadnych pamiątek.
- Kasuję już. - [elektroniczne piknięcie]
Na chmurze mam.
Ty…
Jesteś żołnierzem?
Nie, kurwa, baletnicą. A co?
Mogłabyś mieć lepszą pracę.
[śmieje się]
A ty będziesz tak pierdolić?
Czy mi medyka załatwisz?
[prycha]
Ta broń, niech pan tego dobrze pilnuje.
Wielu ludzi straciło życie przez to urządzenie.
Ono może wielu uratować.
Oby.
[sygnał dźwiękowy]
[start urządzenia]
Nie, nie, nie!
[żołnierz] Stój!
- Zostaw! - Ruchy!
- Wspaniale, psia mać. - [żołnierz] Ręce!
O pierunie.
Pomyśl.
Po raz pierwszy w historii
jesteśmy w posiadaniu broni, potężnej broni,
o której istnieniu nie wie nikt.
Naprawdę myślisz, że zniszczenie jej to najlepsze rozwiązanie?
Dołącz do nas, Kieł.
Tu chodzi o ideę.
Ideę narodu.
Profesor pojedzie ze swoim wynalazkiem, może się przyda.
Miał leczyć ludzi.
To obłęd!
Wybieraj. Jesteś z nami?
[silnik samochodu]
[wycie syreny]
Janie Zaręba.
Jesteś aresztowany pod zarzutem prowadzenia
nielegalnych operacji wojskowych na terenie kraju i za granicą.
Żołnierze!
Brońcie ojczyzny!
- Uwaga! - Panowie, ognia!
[strzały, krzyki]
[żołnierz] Spierdalamy!
[żołnierz 2] Działać! Ognia!
[odgłosy strzelaniny]
Ostatnio bardzo nerwowo się zrobiło.
[jęk]
[radiostacja] Raportować! Co się tam dzieje?
[strzał]
[jęk]
[krzyki żołnierzy]
[żołnierz] Otoczyli nas!
[żołnierz] Nie ma odwrotu!
Jestem po twojej stronie.
Strzelaj. Nie za to ci płacą?
[jęk]
[stęka z bólu]
[strzały karabinu]
Krzychu!
Zostaw!
Żryjcie, skurwysyny!
[żołnierz] Strzelać!
[agent] Jeszcze trochę!
[żołnierz] Spierdala!
[wolna, przejmująca muzyka]
[nie słychać]
Płyn.
[kaszle]
To najlepszy chirurg. Wszystko załatwiłem. Nikt się nie dowie, że tam są.
- [szczekanie] - [huk]
Znaleźli nas. Ja go wezmę.
[Kieł jęczy z bólu]
[ujadanie psów]
Kieł! Obudź się! Musisz mi pomóc.
Wsiadaj!
Nie zostawię ich!
Kieł, chłopaku, wszystko będzie dobrze.
Jedź. Jedź, jedź!
[Kieł] Byk…
[skowyt]
[miarowe pikanie aparatury]
[Burza] Siema, mordeczko.
Ile mnie nie było?
Wystarczająco długo.
[jednostajny pisk aparatury]
Gdzie Krzych i Byk?
Nie rozczulaj się.
[wzdycha ciężko]
Cztery dni po ogłoszeniu swojej kandydatury
Jakub Olech, zagorzały przeciwnik NMP,
zamordował żonę.
Sekcja zwłok wykazała, że zrobił to przy użyciu własnych rąk i zębów.
Dwa tygodnie później – protest studencki.
Od rozpoczęcia protestu do 20.30
uczestnicy spacerowali i śpiewali piosenki.
W pewnym momencie bez żadnej eskalacji
pewna grupa studentów wykazała potężną agresję.
Zabili dwóch policjantów, kilkudziesięciu ranili.
Wystarczy, rozumiem.
Nie zapominajmy jeszcze o tym.
[Jan] To jest… terrorysta. No…
Bo jak inaczej określić potwora, który wdarł się na ćwiczenia wojskowe
z jednym tylko celem.
Żeby mordować, dokonać bestialskiej rzezi na żołnierzach armii polskiej.
- [reporter] Wiemy coś o jego motywacji? - Oficjalnie nie, śledztwo trwa.
Ale wystarczy przyjrzeć się tej sprawie, żeby…
żeby wiedzieć, jakie obce siły na tym zyskują.
Jeśli to cię pocieszy, mnie też mają na celowniku.
- Czego chce? - Być wybawcą narodu.
By ludzie widzieli w nim obrońcę przed bezprawiem i obcymi wpływami.
Sądząc po sondażach, dobrze mu idzie.
Bywa, że sondaże mogą się zmienić.
[świergot ptaków]
[ciche brzęczenie]
Harbir.
[ciche brzęczenie]
[głośniejsze brzęczenie]
[Eliza] Wysłałam ojcu zaszyfrowaną wiadomość. Musimy czekać.
Jan ma ludzi wszędzie. Przeniesie Soulcatchera w inne miejsce.
Czyli co, mój ojciec ma tam zginąć?
Pracuję nad tym.
[Kieł] Wiecie… Kiedy ktoś czegoś naprawdę chce,
a jest akurat w odpowiednim miejscu i czasie…
Cuda.
[Kieł potakuje]
[syczy z bólu]
Dałem się oszukać temu dziadowi jak ostatni debil.
[Eliza] Wszystkich oszukał.
Tym bardziej.
Co?
Mam nie ratować twojego ojca?
[agent chrząka]
Profesor odpowiedział.
[agent] Ale te wiadomości to bełkot. Coś o sarenkach i lesie.
To są koordynaty.
Każde słowo oznacza cyfrę, kolejność na stronie,
a ta jest oznaczona przez literę.
Czemu „Bambi”?
Tata mnie tak nazywał.
[agent] Jest.
To jest jakaś fabryka.
Nie potrzebujesz jednorękiego bandyty?
O Las Vegas jeszcze pomyślimy.
Z kasynem nigdy nie wygrasz.
No widzisz.
I tak nie mam nic do stracenia.
Chyba jednak masz.
Pozdrów Damiana, jak go spotkasz.
Nie doceniałam chłopaka.
Spory dystans, a Krzyśka trafił naprawdę celnie.
Pozdrowię.
[po angielsku] Tylko jeden się wślizgnie.
Beze mnie nie pójdzie.
Wiem, jak działają.
Nie beze mnie.
Jestem wyszkolony jak oni.
To muszę być ja.
Okej.
Nie spierdol tego.
Wszystko, co chciałeś, jest w bagażniku. Odwieziemy cię do umówionego miejsca.
Później jesteś zdany na siebie.
Tak jak lubię.
[głosy żołnierzy]
[śmiech]
[żołnierz] Nie zesrajcie się.
[strzały]
[hałas]
[strzały]
Na mnie nie patrzcie.
[strzały]
Czułem, że to ty.
A… Eliza?
Jest cała i zdrowa, spokojnie.
Próbowali go studiować, ale tylko go uszkodzili, idioci.
Chcą mnie zmusić, żebym go naprawił,
ale niedoczekanie.
Mam to.
Umiesz?
[strzał]
Chodź. Tylko blisko.
Uważaj!
[strzały, jęk]
[strzały]
[jęczy]
[strzały]
[strzał, jęk]
Kieł!
Krucjata skończona!
[Damian] Wielki tępak spłonął z kundlami.
[strzały]
I ten drugi.
Ło pieronie.
Jak on mnie wkurwiał!
[alarm]
[dyszy ciężko]
[Damian] A jak tam twój brat, co?
Słyszałem…
że się wściekł.
[jęk]
[bzyczenie prądu]
[stęka z bólu]
[krzyki żołnierzy]
- To prawda, co mówią? - [na piętrze kroki]
Ty go zabiłeś!
Ha!
Własnego brata.
Bum.
[huk eksplozji]
Kain…
i Abel.
Nie! Nie!
[strzał]
[eksplozja w oddali]
[szum radiostacji]
[Kieł] Wiem, że tam jesteś.
Słyszysz mnie?
[Jan] To smutne.
Szkoda tracić takiego żołnierza.
Przecież wiesz…
[stęka z bólu]
jak to się skończy.
Nie, nie! Nie rób tego!
No, naciśnij ten guzik.
Stało się, co się miało stać.
Ludzie się obudzili z letargu. I się boją.
I słusznie.
Terrorystów, uchodźców, obcych, swoich sąsiadów.
Siebie się boją!
I potrzebują…
Wodza.
Opieki.
Wsparcia.
Naprawię ten kraj.
A ten twój występ tutaj?
Twoja zdrada?
„Terrorysta unieszkodliwiony w trakcie dywersji”.
Doda mi kilka procent?
Zawsze byłeś krok przede mną, co?
[cmoka]
Zostało tylko jedno…
Dobrze było mnie słychać?
Słyszeliśmy wszystko.
Głośno i wyraźnie.
[Kieł] To zajebiście.
[Kieł kaszle]
[nakładające się, niewyraźne szepty]
[szepty cichną]
[po angielsku] Jednak spieprzyłeś? Chodź. Musimy uciekać.
Chodź.
[stęka z bólu]
Chodź.
Czekaj…
Chodźmy.
[huk eksplozji, krzyki]
[tłum skanduje]
[huk, brzęk szkła]
Dobra, jedziemy, jedziemy. Ciśnij.
Ale nie zabieraj mnie jeszcze do domu, dobrze? Bo…
te świry mnie tam znajdą teraz.
[Byk] Bez obaw.
Ze mną nikt pana nie znajdzie.
[podniosła muzyka]