Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
Ρίτσαρντ.
Ρίτσαρντ!
Ρίτσαρντ.
Σήκω, σήκω.
Καλή τύχη, φίλε.
Θα το φας;
Λες, ε... θα μου δώσουν το δικό μου όταν βγω;
Θα είμαι... 64.
Θα πάρω το δικό μου.
Μάργουντ, Ρίτσαρντ, αναφορά στο γραφείο του διοικητή.
Σοβαρά; Αλήθεια;
Μεγάλη μέρα σήμερα;
Πώς νιώθεις;
Θέλεις να μιλήσεις σήμερα;
Σου πήρα ολόκληρο βιβλίο στη νοηματική,
κι όμως το μόνο που ξέρεις να λες είναι εκείνη η φράση.
Έχω κι εγώ μία για σένα.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι βγαίνεις σήμερα. Τρελό.
Τι είναι, πέντε χρόνια;
Έξι.
Σε συμπαθώ, φίλε. Πολλοί εδώ το κάνουν.
Βοηθάς στους ΑΑ και προσφέρεσαι να καθαρίζεις,
μένεις μακριά από μπελάδες.
Το αξίζεις.
Είσαι νευρικός;
Για το ότι βγαίνεις;
Μακάρι να σου έλεγα ότι είναι εύκολο, αλλά δεν είναι.
Δεν επιστρέφουμε στην παλιά μας ζωή μόνο επειδή είμαστε ελεύθεροι.
Το πέρασα κι εγώ.
Ναρκωτικά, μπλεξίματα,
αλλά... μπορείς να το ξεπεράσεις.
Υπάρχει ζωή μετά απ’ όλα αυτά.
Έχεις πολλά χρόνια μπροστά σου κι εγώ μπορώ να σε βοηθήσω.
Έχω πολλές δυνατότητες, αρκεί να μου το ζητήσεις.
Έχεις ακούσει για τον Άγιο Ιούδα;
Ξέρω.
Θα σου δώσω λίγη πίστη.
Όταν βγήκα, δεν είχα τίποτα.
Αλλά είχα πίστη.
Κοίτα με τώρα.
Βοηθάω ανθρώπους.
Ζω.
Ο Άγιος Ιούδας είναι ο άγιος της ελπίδας.
Πάρε το, φίλε.
Θα σήμαινε πολλά για μένα αν το φορούσες.
Να θυμάσαι, όπου υπάρχει πίστη, υπάρχει και ελπίδα.
Μην το χάσεις, εντάξει;
Διάλεξα ειδικά αυτό το μέρος για σένα.
Είναι καινούριο πρόγραμμα, με στέγη και φαγητό.
Είναι σαν δουλειά φύλακα ακινήτων.
Είναι το χρυσό σου εισιτήριο.
Δεν μπορείς να φύγεις μόνος σου από εδώ.
Αυτό είναι παραβίαση όρων,
και θα επιστρέψεις εδώ για να εκτίσεις όλη την ποινή.
Καταλαβαίνεις;
Πρέπει να ξέρω ότι θέλεις να προσπαθήσεις.
Γιατί είναι ή αυτό, φίλε, ή...
Να επιστρέψεις σε αυτό το κελί, κι αυτό δεν το θέλει κανείς.
Κι αυτή η δουλειά δίνει πέντε χιλιάδες.
Και ο επιτηρητής σου θα σε δει σε επτά μέρες, εντάξει;
Και τώρα, άντε γαμήσου από το γραφείο μου.
Βγες να πάρεις αέρα.
Λοιπόν... έξι χρόνια;
Πώς είναι η φυλακή;
Δεν χρειάζεται να μου πεις τα πάντα.
Ακούσια ανθρωποκτονία.
Έγινε, αλλά ούτε που το εννοούσες.
Δηλαδή δεν μιλάς καθόλου;
Εντάξει. Συνήθως μιλάω εγώ.
Αυτό που θέλω από σένα είναι έξι μέρες στο σπίτι.
Χωρίς επαφές. Χωρίς να φύγεις. Κατάλαβες;
Έχεις ακούσει για το χαντζά;
Είναι κινεζική δεισιδαιμονία, σημαίνει σπίτι καταστροφής.
Δηλαδή, όταν κάποιος πεθαίνει στο σπίτι,
οι άνθρωποι πιστεύουν πως μένουν πίσω κακά πνεύματα.
Οπότε, μπαίνουμε και τα διώχνουμε.
Όλοι κερδίζουν.
Πιστεύεις σε αυτά;
Τότε δεν θα ’χεις κανένα πρόβλημα.
Εντάξει.
Αυτό είναι για σένα.
Εντάξει.
Το νιώθεις.
Περίεργο μέρος, έτσι;
Λοιπόν, όλα έτοιμα;
Εντάξει. Θα είναι έξι γρήγορες μέρες,
υπέγραψε εδώ τα χαρτιά της άδειας εργασίας σου.
Εντάξει, εδώ είσαι.
Χαντζά.
Απ’ όσο ξέρω, ένας ηλικιωμένος και η γυναίκα του πέθαναν στο σπίτι.
Χωρίς παιδιά, έμειναν εκεί μήνες ολόκληρους.
Το αγόρασα όταν βγήκε σε πλειστηριασμό,
και είναι άδειο τρία χρόνια τώρα.
Όλα είναι όπως τα άφησαν μέσα,
οπότε τώρα πρέπει να τους διώξουμε.
Τέλεια.
Εντάξει. Θα τα πας μια χαρά.
Απλώς άναψε τα κεριά το σούρουπο, πες τη μικρή προσευχή και φύγε.
Κοίτα, θα είναι εύκολα λεφτά για σένα.
Αν θέλεις, χρειάζομαι πάντα άτομα αξιόπιστα.
Οπότε... έχει κι άλλα.
Ακόμα φοράς εκείνο το δαχτυλίδι;
Θα ρίξεις και άλλο ποπ κορν;
Σςς, προσπαθώ να δω.
Είσαι τόσο θυμωμένος για το ποπ κορν;
Δεν θέλω να γεμίσω με βούτυρο.
- Τι; Όχι! - Εντάξει, εντάξει. Όχι!
Όχι, όχι, όχι.
- Σταμάτα. - Μόνο ένα.
Περίεργο πώς κάτι τέτοιο μας ακολουθεί παντού.
- Γεια σου, Μάικ. - Γεια, συγγνώμη. Χρειάζομαι λίγο χρόνο σου.
Ε, χμ...
Μείνε εδώ λίγο, εντάξει;
Εντάξει, ναι. Ναι.
Συγγνώμη, θέλω απλώς να σου δείξω...
Ένα πρόβλημα με νερά που τρέχουν, και το...
Ανατριχιαστικό.
Καλά.
Ξέρω, απλώς λέω, έχει διαρροή νερού,
δεν ξέρω πόσο έχει απλωθεί, ίσως ξέρεις πόσο καιρό κρατάει...
Προσπαθώ να σου πω ότι αν δεν φροντίσεις το πρόβλημα με το νερό,
- οι επόμενοι που θα έρθουν... - Εντάξει, σε παρακαλώ, απλώς φρόντισέ το.
- Πού είναι ο Ρίτσαρντ; - Σου λέω.
Σου το λέω, προσπαθώ να...
Δεν ξέρω ποιος είναι ο Ρίτσαρντ.
Θα βοηθήσει με το νερό; Δεν ξέρω.
Τι στο καλό κάνεις; Θέλεις να το σκάσεις;
Το λένε δέντρο μαγισσών.
Λένε ότι έθαψαν μια μάγισσα εκεί.
Κοίτα, ήδη έβαλα τον Μάικ, τον μάστορα, να το δει.
Δεν είναι τίποτα.
Έλα!
Θεέ μου!
Θα βάλω σίγουρα τον Μάικ να κλείσει αυτή τη ριμάδα τρύπα.
Καλά.
Εντάξει, ε...
Να θυμάσαι, γιατί οι πελάτες μου πιστεύουν σε όλα αυτά τα χαντζά.
Μην φύγεις,
αλλιώς παραβιάζεις την αναστολή και σε γυρίζω στη φυλακή.
Αυτό ξεκλειδώνει σε έξι μέρες, και εγώ έχω το μόνο κλειδί.
Μην ανησυχείς.
Σκέφτηκα ότι μπορεί να χρειάζεσαι αυτά.
Το νερό του πηγαδιού στην αρχή έχει περίεργη γεύση. Θα το συνηθίσεις.
Εντάξει. Αυτά είναι όλα.
Ναι. Τώρα φεύγω, στ’ αλήθεια.
Ευχαριστώ. Το εκτιμώ.
Πριν φύγω, θες να φτιάξω γρήγορα εκείνη τη υδρορροή;
Δεν θέλω. Το εκτιμώ όμως.
- Κάνεις καλή δουλειά. Ευχαριστώ. - Εντάξει.
Λοιπόν, αυτό ήταν.
Θα σου έδειχνα τον χώρο, αλλά αυτό το μέρος με τρομάζει.
Εντάξει, λοιπόν... καλή διασκέδαση.
Γεια. Καλά, πήγαινε λίγο πιο μέσα.
Θα το κλειδώσω.
Τέλεια. Καλά.
Γεια.
Δεν νομίζεις ότι τρία μπουκάλια είναι πολλά;
Είναι καλά.
Σίγουρα αγόρασες δύο μπουκάλια το περασμένο Σαββατοκύριακο.
Είχαμε κόσμο.
Ναι, αλλά πάλι είναι πολλά, κι εγώ δεν πίνω τίποτα, οπότε...
Εντάξει, το κατάλαβα.
Αλήθεια;
Τι θες να κάνω;
Να οδηγήσω πίσω στο μαγαζί να τα επιστρέψω;
Όχι. Όχι. Θέλω απλώς να μπορούμε να μιλάμε για όλα τα πράγματα.
Τότε ας μιλήσουμε.
Έμμα;
Όχι...
- Όχι... - Εντάξει.
Σε παρακαλώ φύγε. Δεν θέλω να με βλέπεις έτσι. Σε παρακαλώ!
Πες μου απλώς τι έχεις, εντάξει;
Εμ;
- Εντάξει. - Το μισώ αυτό. Το μισώ.
- Δεν πειράζει. - Δεν ξέρεις!
- Εντάξει, πες μου. - Μην με αγγίζεις!
Δεν μπορώ. Δεν μπορώ να γίνω μητέρα.
- Δεν μπορώ. - Εντάξει. Κοίτα με.
Θα γίνουμε καλύτεροι. Εντάξει;
- Όχι... - Εντάξει, θα γίνουμε καλύτεροι.
Πώς μπορείς να είσαι πατέρας όταν είσαι συνέχεια μεθυσμένος και φτιαγμένος;
Και πώς μπορείς να είσαι μητέρα όταν ουρλιάζεις συνέχεια;
Βγες έξω.
Βγες έξω. Βγες έξω. Βγες έξω.
Φύγε από εδώ! Φύγε!
Όχι!
Θεέ μου.
- Συγγνώμη. - Δεν μπορώ.
Εμ, σου το υπόσχομαι, εντάξει;
Όχι άλλο ποτό. Όχι άλλο τζόγο. Όχι άλλα ναρκωτικά.
Σου το υπόσχομαι.
Ναι;
Ναι.
Απλώς...
Νιώθω σαν να υπάρχουν αυτά τα μικρά χεράκια μέσα μου,
Κι εγώ δεν ξέρω πώς να τα κρατήσω.
Όπως… όπως, θα τα αφήσω να πέσουν.
Κι εγώ θέλω να τα αγαπήσω… αλλά δεν ξέρω πώς.
Θα τα καταφέρουμε καλύτερα.
Γεια
- Συγγνώμη. - Συγγνώμη.
Γεια.
Γεια, μπορείς να κοιτάξεις εδώ;
Χαμογέλα.
Εντάξει, ας βγάλουμε ακόμα μία. Μπορείς να χαμογελάσεις, σε παρακαλώ;
Γεια, όλα καλά;
Ριτς.
- Ναι, είμαι καλά. Απλώς… καλά. - Ναι; Εντάξει.
Ξέρω ότι μισείς αυτά τα πράγματα, αλλά δώσε μου ακόμα μία.
- Μία ακόμα. - Δώσε μου αυτό το χαμόγελο.
- Μισώ αυτά τα πράγματα. - Να το.
Όμορφο.
Εντάξει, ας βγάλουμε ακόμα μία, παιδιά.
Θέλεις να δεις τη φωτογραφία;
Ναι.
Καλημέρα.
Όλα καλά;
- Κοιμήθηκες πάλι στον καναπέ χθες το βράδυ. - Δεν επιτρέπεται αυτό;
Μπορείς να μιλάς πιο χαμηλά; Το μωρό κοιμάται.
Τι σκέφτεσαι;
Τίποτα.
Θέλεις να σου πω τι σκέφτομαι ή αισθάνομαι;
Νόμιζα ότι ήμασταν ήσυχοι για το μωρό.
- Ακόμα με αγαπάς; - Το…
Φυσικά, ακόμα σε αγαπάω.
Γιατί με ρωτάς συνέχεια αν σε αγαπάω;
Είσαι μεθυσμένος. Δεν… δεν θυμώνω.
Απλώς χρειάζομαι βοήθεια με το μωρό.
Δεν είμαι μεθυσμένος.
Έχω χανγκόβερ, και ξέρω ότι χρειάζεσαι βοήθεια με το μωρό.
Πάντα είναι η βοήθεια με το μωρό.
- Κάνω το καλύτερο που μπορώ! - Δεν είπα ότι δεν το κάνεις.
Απλώς…
Ξέρω ότι κάτι συμβαίνει με σένα.
Είμαι καλά.
Δεν είμαι.
Γιατί ποτέ δεν μπορώ να είμαι απλώς εγώ η λυπημένη;
Εντάξει, μπορείς να είσαι η λυπημένη! Εγώ δεν είμαι λυπημένος!
Δεν είμαι λυπημένος.
Τα αυγά φαίνονται καλά.
Δεν μπορείς καν να με κοιτάξεις πια.
Τι στο διάολο! Τι στο διάολο! Τι στο διάολο!
Φοβάμαι τόσο πολύ.
Ρίτσαρντ!
Τι έκανα; Τι έκανα;
Είμαι σπίτι.
Έμμα;
Γεια.
Κάτι συμβαίνει;
Είμαι καλά.
Θέλεις να ξαναπάμε στον γιατρό;
Είπε ότι η λοχεία μπορεί να περάσει σε λίγες εβδομάδες,
και θα μπορούσες να βγεις έξω ή απλώς να ασκηθείς.
Πήγες βόλτα με τον μικρό; Τον έβγαλες έξω;
Έμμα, γιατί δεν με αφήνεις να τον πάρω;
Μόνο για λίγα λεπτά για να ξεκουραστείς λίγο, εντάξει;
Δεν θέλω να βγω έξω.
Άφησέ με μόνη.
Ρίτσαρντ;
Ρίτσαρντ!
Μου λείπεις τόσο πολύ χωρίς εσένα
Ρίτσαρντ! Ρίτσαρντ!
Ρίτσαρντ!
Γεια, γεια, γεια.
Τι κάνεις;
Ξέρω ότι δεν πρέπει να μιλάς με κανέναν εκεί μέσα,
αλλά… είναι εντάξει.
Είμαστε μόνο εμείς οι δύο.
Ήθελα μόνο να περάσω, να δω αν είσαι καλά.
Να δω αν χρειάζεσαι κάτι.
Αν θέλεις να γράψεις κάτι, μπορείς να ανοίξεις λίγο το παράθυρο.
Εντάξει.
Τι είναι;
Το δικό μου είναι Μάικ.
Τι κάνεις, Ριτς;
Ναι, αδερφέ.
Δεν σου αρέσει να μιλάς ή κάτι τέτοιο;
Γιατί όχι;
Σκατά, αυτό ήταν αγενές. Συγγνώμη.
Σκατά.
Αυτό είναι χάλια.
Πώς συνέβη κάτι τέτοιο;
Λοιπόν… υπογράφεις ή κάτι;
Άντε.
Δεν μπορείς στ’ αλήθεια να μιλήσεις με κάποιον
από τότε που συνέβη;
Χριστέ μου. Πόσο καιρό;
Δηλαδή... Χρόνια;
Φίλε, λυπάμαι.
Δεν έχεις μιλήσει με άνθρωπο έξι χρόνια;
Θα πέθαινα. Θα... θα πέθαινα στ’ αλήθεια.
Είναι παράξενα εκεί μέσα;
Να μπω; Να ρίξω μια ματιά;
Έτσι κι αλλιώς έχω δουλειές κι η σωλήνα είναι πίσω, οπότε...
Εντάξει.
Ο προηγούμενος ούτε εμένα με άφηνε να μπω.
Συγγνώμη, δεν έπρεπε να το πω αυτό.
Ναι, ο προηγούμενος δεν άντεξε ούτε ένα βράδυ.
Κανείς δεν άντεξε πάνω από τέσσερις μέρες, οπότε... μπράβο σου.
Είσαι ο έκτος.
Ναι.
Μου ζήτησε να μείνω εκεί για τα λεφτά.
Αποκλείεται.
Είναι παράξενο.
Δεν πιστεύω απαραίτητα σε φαντάσματα ή τέτοια,
αλλά αυτό το σπίτι με τρομάζει αφάνταστα.
Καμιά φορά γίνεται τόση σιωπή εδώ που αρχίζω να σκέφτομαι, και...
Σκέφτομαι πολλά άσχημα. Ναι. Ναι, σίγουρα.
Είναι αστείο;
Με δουλεύεις μόνο και μόνο επειδή είναι αυτό το σπίτι;
Δε γνωρίζεις στ’ αλήθεια, έτσι;
Εδώ έχουμε έναν θρύλο.
Δεν έπρεπε να σου το πω, όχι όσο είσαι εκεί μέσα.
Εντάξει.
Στα 1800, ζούσε εδώ μια χήρα γυναίκα
που την κατηγόρησαν για μάγισσα.
Την έλεγαν Έλσι Μόργκαν,
μα όλοι όσοι ξέρουν την φωνάζουν Η Γριά.
Εκείνη την εποχή πέθαιναν άνθρωποι από μια πανούκλα,
κι εκείνη την έπιασαν να κάνει κάποια παράξενη τελετή,
κρατώντας τις παλιές κούκλες της νεκρής της κόρης.
Εκείνη είπε πως απλώς προσευχόταν για την πόλη,
μα δεν την πίστεψαν.
Τη βασάνισαν με ακάνθινο στέμμα και την κλείδωσαν στο σπίτι της,
μα οι άνθρωποι συνέχισαν να πεθαίνουν.
Τότε της έραψαν το στόμα, για να μην ξαναρίξει ξόρκια,
μα πάλι πέθαιναν άνθρωποι.
Μετά είπαν: Μάλλον ματιά­ζει με το βλέμμα της.
Της κάρφωσαν πρόκες στα μάτια, μα κι άλλοι πέθαιναν.
Τότε αποφάσισαν: Κρεμάστε τη, να τελειώνουμε.
Μα δεν πέθανε. Όχι, κύριε.
Απλώς ούρλιαζε.
Την άφησαν μέρες εκεί,
πηγαίνοντας εκ περιτροπής να τραβούν τα πόδια της για να την πνίξουν,
μα εκείνη δεν πέθαινε.
Την άφησαν εκεί.
Άκουγαν τον λυγμό και το πνίξιμό της
ώσπου τελικά πήγαν, πήραν ό, τι είχε απομείνει
και το έθαψαν κάπου κάτω από ένα δέντρο.
Κι οι άνθρωποι λένε πως ακόμα την ακούν να ουρλιάζει.
Αν βρεθείς σε τούτα τα δάση
κι αντικρίσεις εκείνη την κούκλα, θα έρθει να σε πάρει.
Δεν ξέρω.
Όλοι αγαπούν μια ιστορία που το τέλος δικαιολογεί τα μέσα.
Σήμερα όμως οι άνθρωποι δεν σκέφτονται έτσι.
Λένε πως είχε χάσει τον άντρα και την κόρη της
και ζούσε ολομόναχη.
Η ζωή της δεν ήταν εύκολη.
Κουβαλούσε την κούκλα της πεθαμένης κόρης της γιατί της έλειπε.
Αυτό μόνο της είχε απομείνει.
Αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν κάποιος απλώς τη ρωτούσε αν ήταν εντάξει,
να τη ρωτούσε αληθινά, αντί να τη βασανίζουν μέχρι θανάτου.
Λέω, αν δεις την Έλσι Μόργκαν, να φερθείς καλά.
Δεν είναι εύκολο να είσαι φάντασμα,
πόσο μάλλον να τρέχουν παιδιά και να σε κοροϊδεύουν.
Στο κάτω κάτω, αυτά μάλλον έφτιαξαν την κούκλα εξαρχής,
κάτι κωλόπαιδα της γειτονιάς.
Εντάξει. Φτάνει με μένα, θα φύγω τώρα...
Τα λέμε την πέμπτη μέρα, πρωταθλητή.
Ρίτσαρντ;
Αν θες ακόμη εκείνα τα εισιτήρια,
θα μιλήσω στον ξάδερφό μου να στα βρει.
- Θα τα πάρω, φίλε. - Όχι, φίλε. Η Τέιλορ Σουίφτ δεν αξίζει.
Έλα, είναι καλή,
κι από εκείνα τα γαμημένα εισιτήρια βγάζεις 400%.
Λοιπόν, θα παίξεις ή θα φύγεις;
Θα απαντήσεις ή θα συνεχίσεις να χάνεις λεφτά;
Άσε μας. Δείξε το σακουλάκι.
- Εντάξει. - Σίγουρος, αδερφέ;
- Ναι, σίγουρος. - Είναι... αργά.
Είναι σπίτι με το παιδί σου.
Έτσι πρέπει. Γραμμή ή τουτσκι;
- Μια γραμμή. - Άντε γαμήσου.
Μετά θα μιλήσουμε για το αν μπω. Επτά, ντούς.
Θα δούμε.
Λέει μαλακίες. Κοίτα τον.
Δοκίμασέ με, μαλάκα.
Μέσα ή έξω;
Πάσο.
- Έλα. Πρέπει να... - Να τι;
Θα με φάει πάλι μόνο που υπάρχω.
Συνεχίζει να καλεί. Δε με αφήνει ήσυχο.
Προσπαθώ να είμαι καλός πατέρας. Θέλω μόνο ένα βράδυ για μένα.
Είναι εντάξει;
Χρειάζομαι μόνο μια νύχτα.
Συγγνώμη. Συγγνώμη.
Αστειευόμουν.
Ναι, θα σου πω τι δεν είναι αστείο.
Φουλ.
Πάρ’ το.
Όχι...
Όχι!
Τι έκανες, γαμώτο;
Δεν... δεν άντεχα.
Έκλαιγε. Ήταν παγωμένος.
Προσπαθούσα να τον ζεστάνω. Εγώ...
– Όχι, όχι... Γιατί; – Εγώ...
Τι έκανες, γαμώτο;
Συγγνώμη.
Συγγνώμη. Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη. Συγγνώμη.
Θεέ μου, Έμμα.
– Θεέ μου... – Συγγνώμη.
Εντάξει.
Εντάξει. Εντάξει.
Θα το βρούμε.
– Πρέπει να καλέσω κάποιον. Να καλέσω... – Όχι.
– Έμμα.
Δεν θα σε αφήσω ποτέ μόνη.
911. Ποια είναι η ανάγκη σας;
Έλα...
Ναι, υπάρχει ένα επείγον.
Δεν ξέρω.
Θεέ μου, δεν ξέρω.
Έμμα...
Έμμα!
Πώς πάει;
Είσαι καλά;
Δες τι έφερα.
Είναι... αναψυκτικό.
Είναι εντάξει.
Έλα τώρα. Μη μου πεις ότι δεν σου αρέσει.
Εντάξει. Έλα.
Τώρα είμαστε στο κόλπο, φίλε.
Ναι.
Είπα να περάσω, να δω πώς τα βγάζεις πέρα.
Χάλια, απ’ ό, τι φαίνεται.
Απ’ ό, τι φαίνεται...
Φίλε.
Δεν είναι σαν τα γυάλινα μπουκάλια, ε;
Είμαστε αρκετά φίλοι για να μου πεις τι έγινε εδώ;
Πήρες διαζύγιο.
Σου ράγισε την καρδιά;
Γαμώτο.
Συγγνώμη.
Ξέρω τι είναι αυτή η ουλή.
Έχω κι εγώ ακριβώς την ίδια.
Το παιδί μου πέθανε σε τροχαίο στα οχτώ του.
Εγώ οδηγούσα.
Δεν έφταιγα... αλλά είχα πιει.
Κάποια παιδιά πέταξαν πέτρα απ’ τη γέφυρα κι έσπασε το παρμπρίζ.
Του διέλυσε το πρόσωπο και το στήθος.
Θυμάμαι μόνο να κάθομαι στο αμάξι μαζί του έτσι, για μισή ώρα.
Σκεφτόμουν μόνο: αν δεν είχα πιει,
ίσως να τους είχα δει, να είχα στρίψει.
Κάθισα εκεί... με το αγόρι μου.
Χωρίς πρόσωπο.
Μονάχα αίμα παντού.
Κι εκείνη η μυρωδιά.
Ήταν όμως το χέρι του, γιατί το κρατούσα.
Σταμάτησα να πίνω.
Ακόμα νιώθω το μικρό του χέρι μερικές φορές.
Το λένε φανταστικό πόνο.
Τέλος πάντων...
Στους νεκρούς μας και σε μας τους ζωντανούς.
Μάλλον είναι ρεύμα.
Μου έλειψες.
Όχι! Σε παρακαλώ...
Σε παρακαλώ.
Ρίτσαρντ, σε παρακαλώ.
Ρίτσαρντ.
Τι διάολο;
Ρίτσαρντ;
Έι, Ρίτσι;
Εγώ είμαι, ο Μάικ.
Έλα, φίλε. Είσαι μέσα;
Έξι μέρες, φίλε. Δεν παίρνεις μπόνους για παραπάνω.
Έλα.
Ριτς!
Φίλε, αν δεν απαντήσεις, θα μπω μέσα, εντάξει;
Πρέπει... Πρέπει να το κάνω.
Μπαίνω.
Φτου, βρε φίλε. Μην κάνεις μαλακίες, έλα.
Με δουλεύεις.
Θα σε μισήσω που με αναγκάζεις να το κάνω.
Ρίτσαρντ;
Έλα, φίλε.
Δεν είναι αστείο.
Ρίτσι.
Έλα, φίλε.
Ρίτσι, τι στο διάολο έκανες;
Ρίτσαρντ!
Ρίτσι.
Θα φάω το τελευταίο σου ντόνατ, αν δεν βγεις έξω.
Ριτς, είσαι εκεί πάνω;
Ρίτσαρντ, αν αυτοκτόνησες, θα σε σκοτώσω εγώ.
Εντάξει, ανεβαίνω.
Μπαμπά;
Ποιος είναι;
Μπορείς να γυρίσεις σπίτι; Γύρνα σπίτι, μπαμπά;
Αυτό δεν είναι αστείο.
Βγες έξω. Βγες τώρα, εντάξει;
Ωραία, τελείωσα με αυτή τη μαλακία;
Μπαμπά, σε παρακαλώ γύρνα σπίτι.
Σταμάτα!
Δεν είναι καθόλου αστείο!
Θεέ μου.
Σκατά...
Ιησού Χριστέ.
Ρίτσαρντ;
Ρίτσαρντ. Θεέ μου!
Είσαι καλά; Έλα, φίλε.
Χριστέ μου...
Ρίτσαρντ.
Έι, φίλε.
Βοήθεια!
Όχι... Ρίτσαρντ, όχι.
Το βλέπεις;
Είσαι εσύ.
Ρίτσαρντ.
Σε παρακαλώ.
Ρίτσαρντ;
Είσαι έτοιμος να γυρίσεις σπίτι;
Είσαι τόσο όμορφος με το κοστουμάκι σου, αγάπη μου.
Τι περιμένεις;
Γεια.
Πού θέλεις να πάμε;
Μπορούμε να πάμε οπουδήποτε.
Να κάνουμε τα πάντα.
Απλώς κλείσε τα μάτια και ζήτα το.
Δεν θέλω να είμαι μόνος πια.
Θέλω να είμαστε όλοι μαζί.
Θέλεις να πούμε ένα γεια;
Ξέρω ότι θα σου αρέσει, αν θες κάτι σε αγροτικό σικ.
Οι υδρορροές θέλουν δουλειά.
Μου αρέσει το οικόπεδο. Αλλά θα χρειαστεί πολύ δουλειά.
Αγάπη μου, τι λες;
- Δεν είμαι σίγουρη. - Θα το λατρέψεις.
Και μόλις το καθαρίσαμε.
- Σοβαρά; - Ρίξε μια ματιά.
Ωραία.
Εντάξει. Έλα, δες το.
Αυτό θέλει ριζική ανακαίνιση.
Εντάξει, αλλά η τιμή είναι για δέκα στρέμματα.
Είναι ευκαιρία ζωής.
Δηλαδή, γκρεμίστε το όλο και χτίστε συνοικία, αν θέλετε.
Είναι επένδυση για το μέλλον σας.
Κι είστε σίγουρη ότι δεν αγοράζουμε καταραμένη γη;
Δηλαδή, το έχετε ελέγξει;
Στηριζόμαστε στις καθάρσεις Χαντζά. Είμαστε πιστοποιημένοι.
Πηγαίνετε, ρίξτε μια ματιά.
Ούτε ένα στοιχειωμένο πράγμα εδώ γύρω.
Λοιπόν... τι λέτε;
Ε, λοιπόν...
Δεν μου φαίνεται σωστό.
Κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Εντάξει, τι μπορώ να κάνω για να σας πείσω
και να μπείτε στο νέο σας σπίτι;
- Δεν νομίζω ότι αρέσει στη γυναίκα μου. - Θέλω να φύγουμε τώρα.
Σε παρακαλώ, τώρα.
- Εντάξει. - Εντάξει;
- Θα το σκεφτούμε λίγο. - Ε, γιατί;
Τι στο διάολο; Είναι αστείο;
Ε... εντάξει, άστο αυτό κάτω.
Όχι, έχει άνθρωπο μέσα.
Είναι εντάξει. Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Αυτό που μετράει τώρα είναι να μπείτε στο νέο σας σπίτι.
Γεια σου, Ρίτσαρντ.
Όχι, όχι, όχι! Περίμενε!
Μην με χτυπήσεις!
Θεέ μου! Όχι, σε παρακαλώ! Μην με χτυπήσεις!
Σε παρακαλώ, όχι! Μην με χτυπήσεις!
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta