İnanmıyorum.
İnanmıyorum işte!
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
İnanmıyorum.
İnanmıyorum işte.
İnanmıyorum.
Kelimeler kifayetsiz. İnanmıyorum.
- İnanmıyorum. - Hadi ama.
Kelimeler kifayetsiz. Mahvoldum.
Hatta daha da beter, dünyam yıkıldı.
Müsaadenle.
Bir şeyler yemem gerek.
Yapma!
Biliyor musun?
İştahım kaçtı. Aç değilim. Midem kalktı.
Teşekkürler!
Yapma.
Tahmin etmişsindir.
Hayır, etmedim.
Her erkeğin başına bir kere gelirmiş, biliyorum.
Ama bu yaşta başıma geleceğini düşünemedim. Hele de böyle!
Söylemek için hafta sonunu bekleyemedin mi?
Hayır, canım bu akşam söylemek istedi.
Öyle mi?
Evet. Hanımefendinin canı istemiş!
Canının istediğini yapabildiğin için çok şanslısın.
Bir de bana bak... Canım ıstakoz istiyor.
İstediğim o. Ama önümde ne var?
Baksana! Tereyağlı mısır! Ne kadar değişik!
Çok leziz! Tadını çıkaracağım!
Mısır sarı. Boynuzluların da rengi. İpucu mu bu?
Hayır!
Seversin diye düşündüm. Sarının boynuzlu rengi olduğunu bilmiyordum.
Severim diye mi düşündün? Hadi, girelim mevzuya.
O gerzekle nerede tanıştın?
Kes!
Duvarların incecik olduğunu biliyorsun.
Bir düşüneyim...
O çirkin suratına bakılırsa bankacı olsa gerek. Bankada tanıştınız!
Serge, lütfen sessiz ol.
Kusura bakma ama burası benim evim. İstediğimi söylerim!
Neden saatlerdir banyoda? Hiç normal değil.
Biraz kibar ol. Adam hasta!
Kibar mı?
Karımı çalan adama kibar mı olayım?
Evet, kibar ol.
Kenya'da safari yaparken çok fena bir bakteri kaptı.
İçi dışına çıktı. Hiç komik değil!
Peki Madeleine. Sana özet geçeyim.
Bir salı akşamı aldatıldığımı öğrenmek pek kolay değil.
Öyle olsun.
Hem de bağırsak sorunu yaşayan bir adamla aldatıldım.
Kendimi öldürmemi mi istiyorsun?
Sırada ne var? Hamile misin yoksa?
Anlamıyorsun,
beni dinlemiyorsun. Sorun da bu.
Platonik bir şey.
- Kesin öyledir! - Öyle!
Senin kafan almıyor tabii. Ama böyle şeyler oluyor, bilgine.
Ancak senin o salak romanlarında olur.
Okumanın kötü bir fikir olduğunu biliyordum.
Seni kötü etkiledi. Platonikmiş... Palavra!
Fred beni uyarmıştı.
"Dikkat et dostum.
"Aşk romanları okuyorsa başın belada demektir."
Haklıymış.
Sadece roman okumuyorum.
O bilim dergisine de abone oldum.
Nihayet!
Umarım tuvaleti temiz bırakır. Bakterisini kapmak istemem.
Yeter be!
Pardon, geciktim.
Biz de fırsattan istifade sohbet ettik.
Dert etme.
Konuşacak çok şeyimiz vardı. İnsan her gün ayrılmıyor!
Bu arada, bir şeyler yemek ister misin?
Sormadık bile, çok ayıp.
Bilmem ki...
Tabii, neden olmasın?
Bence gerek yok. Hadi gidelim tatlım.
Ne acelemiz var? Daha vaktimiz yok mu?
İkamemle biraz vakit geçireyim.
Ya şimdi ya hiç, değil mi? Hadi bakalım.
Dolaptan ne istiyorsan alabilirsin.
Hayır Bruno, ceketini al. Gidiyoruz.
İyi birine benziyor ama. Beş dakika kalalım.
İyi biri zaten de mesele o değil.
Arkadaş oluruz diye mi korkuyorsun?
Hayır, dolabı açmasını istemiyorum.
Ama ben istiyorum.
İkamemle vakit geçirmek istiyorum.
Keyfine bak.
Otur. Erkek erkeğe konuşalım.
Sana yeni manitanla ilgili bir şeyler anlatayım.
Sürprizlerle dolu kendisi, göreceksin.
Çok komik!
Dolabı açayım mı, açmayayım mı?
Aç! Açmanı istiyorum.
Bruno, baştan uyarayım...
- Ne? - Erkek gibi davran. Aç!
Seni uyarıyorum...
- Aç! - Açma.
Pardon.
Böldüğüm için özür dilerim. Doğru değil, biliyorum.
Daha fazla rahatsızlık vermeden diyeceğimi diyeyim.
Öncelikle iyi akşamlar.
Ben Yannick.
Söylemeden edemeyeceğim.
Gücenmeyin ama bence hiç eğlenceli değil bu.
Açık sözlülüğüm için kusura bakmayın.
Söylediklerim hoşunuza gitmeyebilir
ama ben eğlenceli bir şey izlemek için para verdim
ve iyi hissetmek istiyorum.
Ama durum tam tersi.
Dertlerimi unutturmak yerine derdime dert katıyorsunuz.
İyi bir şey değil bu, değil mi?
Burada bir sorun var.
Saçmalık!
Davranışınızın yakışıksız olduğunun farkında değilsiniz sanırım.
Farkındayım. Tekrar özür dilerim.
Sadece bu gece buraya gelebilmek için çok hazırlık yaptım.
Gece bekçisiyim, haftanın yedi günü çalışıyorum.
İşten izin alıp geldim.
Farkında değilsiniz belki ama kolay bir şey değil bu.
Sık dışarı çıkamıyorum.
Patronumdan izin alıp
yerime bakacak birini ayarlamam gerekiyor.
Yani eğlenmek için işten izin aldıysam
eğlenmeyi istemek en doğal hakkım.
Tam bir felaket bu.
Bilerek yapıyorsunuz demiyorum. Sizin işiniz oynamak, farkındayım.
Sizin suçunuz değil. Ama sorumluluğu birisi almalı.
Yönetmen mesela.
Evet, oyunu yazan da o.
Onunla konuşmam en mantıklısı bence.
Buraya çağırabilir misiniz? Derdimi ona anlatayım.
Daha iyi bir fikrim var.
Size numarasını vereyim, çıkıp onu arayın,
derdinizi anlatın, biz de işimize bakalım. Olur mu?
Şaka mı bu? Burada değil mi?
Değil.
İşin başındaki adam,
işinizi iyi yapıp yapmadığınızı kontrol etmeye bile gelmemiş.
Ne?
Bir dakika...
Durun...
Kaptan dümenin başında olmadığında işlerin kötü gitmesi normal.
Bu ne be böyle?
Hayır, yanlış anlıyorsunuz.
Bu oyunu en az 60 kez oynayacağız,
yönetmen her gece burada olamaz.
Demek burası bir tımarhane. Nasıl bir batakhane burası?
Bir restoranın şefi gelmezse ne olur?
Bu ne densizlik!
Aynı şey değil.
Aynı şey. Müşteriler bir hizmete para ödüyor.
Eğer memnun kalmazlarsa şikayetlerini patrona iletebilmeliler.
Eğer bir restoranda et yemeği sipariş edip
tabağımda saç bulursam
ve bana aşçı burada değil derlerse
ne yapmam gerekir?
Restoran benzetmenizi anladık
ama bizim durumumuz farklı.
Burası sahne. Biz sanat yapıyoruz, tamam mı?
- Sanat mı? - Et yemeği değil bu.
Güzel şakaydı. Sanatmış!
Ben sanat için para vermedim! Kültür bakanı mıyım ben?
Biraz değişiklik istedim sadece.
Bu bambaşka bir şey.
Hem sanat nedir ki? Felsefe yapmayacağım ama...
Hepimiz sanatçı değil miyiz?
Tezgahta duran bir muz ve üç kayısının resmini yapabilirdim,
zamanım olsaydı tabii.
Burada duralım, tat kaçırmaya başladınız.
Monologunuzla herkesin gecesini mahvedemezsiniz.
Oyunu beğenmediyseniz çıkabilirsiniz.
Paranızı da iade ederler.
Çıkın gidin. - Aynen öyle!
Kolaya kaçmak olur bu.
Buraya gelmek için işten izin aldım. Para ayrı bir mesele
ama bütün gecem mahvoldu.
Bunun iadesini yapamazsınız. Anlamıyor musunuz?
Zaman paha biçilmez bir şey. 50 gün tatilim yok benim.
Bu rezalete bir günümü harcayamam,
hele de canımı sıkıyorsa.
- Yeter! - Ne?
Tamam anladık, memnun olmadınız.
Milleti rahatsız etmeyin. Tat kaçırıyorsunuz.
Buraya gelmeniz ne kadar sürdü?
- Size ne? - Bakın...
Melun'dan tren 45 dakika sürdü,
üstüne bir de 15 dakika yürüdüm, tamam mı?
Hesabı siz yapın, uzun bir yol!
Bir de geri döneceğim. Yani ikiyle çarpın.
O sizin sorununuz.
Pardon ama kimsenin umurunda değil!
Size yaşadığım hüsranı anlatıyorum.
Mesajınızı aldık.
Dediğim şu...
Sorun şu ki buraya gelmeden önce kendimi daha iyi hissediyordum.
Sesimi çıkarmamın sebebi bu.
Boktan bir hayatım var.
Psikolojik olarak çok iyi durumda değilim.
Beni neşelendirmesi gereken bir oyun,
tam tersi etki yapıyor.
Üzgünüm ama bunu kabul edemem. Mümkün değil.
Öznel bir mesele bu. Yapabileceğimiz bir şey yok.
Öznel mi?
Birden havalı kelimeler kullanmaya başladı!
Öznellik iki taraf için de geçerli.
Siz öznel olarak oyunun bir değeri olduğunu düşünüyorsunuz.
Duralım.
Bir adam için duramayız.
Devam edelim.
Bu olaydan sonra devam edebilir miyiz?
Evet, neden olmasın? Ara muamelesi yaparız.
Geri adım atamayız. - Peki.
Bir dakika, anlamıyorsunuz.
- Yeter... - Sanatçılar beni deli ediyor.
Beni dinliyor musunuz yoksa boşa kürek mi çekiyorum?
Devam filan edemezsiniz. Bana işkence etmek mi istiyorsunuz?
Bu rezalet bir işe yaramıyor. Bunu kafanıza sokun!
Ne yapmamızı bekliyorsunuz?
- Başka bir şey yapın. - Nasıl yani?
Başka bir şey yapın. Bu kadar sanatsal olmayan bir şey.
Başka oyunlar biliyorsunuzdur. İşiniz bu.
Bakın, biz müzisyen değiliz.
İstek almıyoruz!
En az altı aylık prova var burada.
Bu herif kim be?
Nereden gelmiş?
Melun. Söylemiştim zaten.
Dinlemeniz lazım.
Bence Çokbilmişköy'densiniz.
Hayır, Melun, Paris'in doğusunda.
Bir de laf yetiştiriyor...
Yargılamak çok kolay tabii.
Beğenmiyorsanız bile emeklerine saygı gösterin.
Kimse sizin bekçiliğinizi eleştirmiyor.
Öyle bir şey mümkün değil.
Otoparkta tek başıma oluyorum.
İşimi düzgün yapıyorum.
Üç yılda tek bir hırsızlık veya hasar olmadı.
Düzgün iş garanti!
Onlara gelecek olursak... Kusura bakmayın, uzman değilim....
Ama oyunu izlerken kötü hissediyorsam
bok gibi demektir.
Çıkın dışarı.
- Atın bu pisliği! - Ne?
- Dışarı. - Neden?
Güldük eğlendik
ama haddinizi aştınız.
Kimsenin umurunda değil. Burada bir tek siz yoksunuz. Çıkın.
Eleştiriye gelemiyorsunuz. Herkes beğenmek zorunda, değil mi?
Eleştiriye açığım ama oyun sırasında değil.
Göz yumulamayacak bir sabotaj bu.
Tepemi attırmadan gidin lütfen.
Benim fikrim ne olacak?
Sikimde bile değil!
Eğlenceli değil, vah vah.
Şimdi defolup gidin buradan!
Hiç hoş değil bu.
İzin aldım.
Buraya gelmek için 45 dakika tren yolculuğu yapıp 15 dakika yürüdüm.
Ve beni kovuyorsunuz...
Kes sesini! Delirttin herkesi!
Defol! Ezik!
Ceketimi alabilir miyim yoksa direkt siktirip gideyim mi?
Beni ilgilendirmez canım!
Vay anasını!
İyi misin?
Bir yaşıma daha girdim.
Yemin ederim.
"45 dakika tren, 15 dakika yürüyüş."
Kabus gibi! Haksız mıyım?
Pislik herif.
Nerede kalmıştık?
- Buyurun. - Teşekkürler.
Çabuk çıktınız.
Beğenmediniz mi?
Alkış mı bu?
Evet.
İşten izin aldım. Patronumla görüştüm.
Oyun beni eğlendirmiyor.
Nerede kalmıştık?
- Buzdolabı. - Doğru.
Enerjimizi yakalamak için baştan mı alsak?
- Hayır. - Boşver.
- Açıyor muydum? - Açmadan hemen önce.
Hah, tamam.
Hadi bakalım!
Role tekrar girmek biraz zor. Biraz sabır rica ediyoruz.
Tamamdır, başlayalım.
Hadi.
Diyelim bir restorandasınız.
Yemeğinizin içinden saç çıktı.
Yapma. Konsantre olmazsak oynayamayız. Devam et.
Hadi ama.
Herkes yerine.
Düşünüp taşındım.
Az önce olanları kabul edemem.
Silahı var!
Hazmedemiyorum.
İsmim neydi?
Oyuncular, sizinle konuşuyorum
Adımı hatırlama nezaketini gösterebilecek olan var mı?
Yok mu?
Şaşırmadım. Dinlemeye tenezzül bile etmediniz.
- Patrick mi? - Hayır.
İyi deneme ama hayır. İsmim Yannick.
En başında söyledim. Yannick!
İbranicede "Tanrı merhametlidir" anlamına geliyor.
Google'dan öğrendim geçen.
Komik. "Tanrı merhametlidir!"
Beyfendi... Yannick...
Size bağırdığım için özür dilerim,
sizi aşağılamak değildi niyetim...
Hem bizim için hem de seyirciler için
zor olan bir durumu kontrol altına almam gerekiyordu.
Lütfen silahınızı indirin.
Geçti artık canım. Silah elimde.
Sizler şahidimsiniz.
Kibarca bir diyalog başlatmak istedim.
Ama bana tepeden atıp
beni kovmayı tercih etti. Mesele bu.
Benim suçum yok. Oturun.
Ben keskin nişancı değilim, otopark bekçisiyim.
Yani bunu nasıl kullanacağımı bilmiyorum.
Her an patlayabilir.
İşte...
Böyle.
Peki...
Küçük bir oyun oynayalım.
Yanında bilgisayarı olan var mıdır acaba?
Direkt işten bilgisayarıyla gelen biri vardır mutlaka.
Bürokratlar...
Nereye saklandınız bu gece?
PC var bende.
Ne?
PC. Dizüstü.
- Bilgisayar mı yani? - Evet.
Neden öyle demiyorsunuz o zaman? Salak bir kelime uydurmaya ne gerek var?
Şarjı var mı?
Olsa gerek.
Peki, buraya getirin o zaman.
Sizi uyarıyorum, polisi aramaya kalkan
veya bir dümen çeviren olursa
gözümü kırpmadan vururum.
İsmim neydi?
- Yannick. - Zor değilmiş, değil mi?
Saygı görmek için illa silah tutmak lazım.
Dünya ne hale gelmiş!
Cidden!
- Açılıyor. - Tamam, kaybol.
Peki o zaman...
Bu ne saçmalık? Şifre istiyor.
Şifreyi girmeniz lazım.
Söyleyin.
Vajinal.
Özür dilerim, bir iş arkadaşımla aramızda bir şaka.
Yüksek sesle söyleyeceğimi hiç düşünmemiştim.
Alayınız ahlaksızsınız!
Ne iğrenç bir şifre! Nasıl yazılıyor?
V-A...
Yavaş ol! Katip değilim ben!
V...
A...
- V-A, sonra... - J.
İ...
İ... Devam.
N-A-L.
Vajinal. Rezalet!
Tamam.
Oldu gibi.
Biraz yavaş açılıyor.
İzinli olduğumu söylemiştim. Zamanım bol.
Sırada ne var?
Kontrolü yeniden ele alıyorum. Göreceksiniz birazdan.
Damarıma basmayın.
Neyin kontrolünü?
Brigitte Bardot, beni geriyorsun! Orada durma!
Kimse arkama geçmesin, tamam mı?
Kıpırdamayım. Şu an sakinin ama...
Her şey her an çığırından çıkabilir.
Tamam mı?
Tamam, çalışıyor gibi.
İnanılmaz.
Masaüstünde küloduyla domalmış bir kadın var!
Sen iyi değilsin dostum!
Bakın.
Siktir!
Neyse, ne diyordum?
Yazı yazabileceğim bir program var mı?
Sol altta bir simge var. Word, yazma programı.
Tıklarsanız açılır.
Sol alt. Nerede?
Kimbilir buna bakarak kaç kere otuz bir çektin!
Reşit olmasa gerek.
Reşit.
Neyse.
Düşüncesi bile midemi bulandırıyor.
Tamam, sol alttaki simge. Gördüm.
Tıklıyorum...
Olmadı.
Çift tıklamak lazım.
Karmaşıkmış. Gel yardım et Öznel Bey.
Bilgisayardan anlıyor gibisin.
Açıver bana.
Yavaş! Adrenalinim tavan yaptı. Gereksiz bir hareket yapma.
Yapmam.
Oldu.
Yazmam için temiz bir sayfa aç.
Tamam, yeni belge...
Oldu.
- Hazır. - Buraya yazabilir miyim?
Yazarsanız sayfada belirecek. Gayet basit.
Daktilo gibi. Düzeltme de yapabilirsiniz.
Bilimle kafamı bulandırma. Ağzın leş gibi kokuyor.
Dayanılmaz.
Git!
Gerçekten iğrenç!
Peki...
Hazırız. Başlayalım.
Anlatayım.
Şimdi burada gördüğünüz usta aktör...
İsmin ne?
Paul Rivière.
Aynen.
Karşınızdaki bu usta aktör bu gece formunda değildi...
Beni küçümseyerek sanattan anlamadığımı söyledi.
Siz de duydunuz.
Köpeğiymişim gibi bağırdı bana.
Olanların özeti böyle.
Şimdi, bana soracak olursanız
oyunun bok gibi olduğuna şüphem yok.
Pardon, biraz sert bir fikir ama samimiyim.
Münakaşamızın sebebi de buydu.
Değil mi?
- Evet. - Aynen öyle.
Şimdi niyetim,
durumu düzeltmek.
Görünenin aksine ben özünde pozitif bir insanım.
Dediğim gibi, şu an pek göstermiyor olsam da.
Başımı dik tutarım
ve elimi taşın altına koymayı tercih ederim,
ahlanıp vahlanacağıma böyle yaparım.
Burada elimi altına koyduğum taş, bölme cesareti gösterdiğim bu boktan oyun.
Benzetmeyi anladınız.
Peki, şimdi ne yapacağım?
Çok basit.
Şu sapığın nazikçe bana ödünç verdiği
bu bilgisayarın başında oturacağım bir süre.
Yeni bir oyun yazacağım.
Böylece bir otopark bekçisinin de az önce katlanmak zorunda kaldığımız
boktan klişe oyundan daha eğlenceli
bir şey yazabileceğini hepinize kanıtlayacağım.
Bu yazdığım yeni oyunu
ellerinden geldiğince oynayacaklar.
Hepimizin keyfi yerine gelecek,
huzurla evimize döneceğiz,
zaten bu gece buraya gelmemizin sebebi de tam olarak buydu.
Peki, başlayalım.
Bir sigara versene. Zihnimi açar.
Sigara içtiğin cildinden belli.
Haksız mıyım?
- Oynadığım karakter içiyor. - Kesin öyledir.
Ben insan sarrafıyım.
Yakıp ağzıma koy.
Sana asılmıyorum. Sorun yok, güvendesin.
Isırmam!
Peki...
Başlayalım.
Tamam, başlıyorum.
- Yannick... - Rahatsız etmeyin.
İlham geldi.
Dikkatimi dağıtmayın şu an.
Tuvalete mi gitmen gerekiyor?
Yok, şey diyecektim, biraz yavaş yazıyor gibisiniz...
Çok normal bu, şeyi bilmediğiniz için...
Klavyeyi filan...
Ben çok hızlı yazıyorum çünkü...
Oyunculuk dışında evde bir şeyler de yazıyorum.
Bu yüzden hızlı yazıyorum.
Bu yüzden şey demek istedim... İsterseniz
siz bana söyleyin ben de yazayım.
Gerizekalı gibi mi görünüyorum? Beni kandırmaya çalışıyorsun.
Hayır, öyle değil...
Kendim hallederim.
Kimseye ihtiyacım yok.
Beni rahat bırakın. Hepiniz.
Tuvalet ihtiyacı olan varsa
ya da başka bir şey, canı bilir.
Köşede sessizce halledin. Benim derdim değil!
Nokta.
Devam edeyim.
Bay Yannick...
Beni bölüp durma. Derdin ne?
Yaptığınız şeyi anlıyorum. Çok cesurca bir şey.
Ama gerçekçi değil.
Ne gerçekçi değil?
Başka bir gün buluşalım.
Silah olmadan.
Bara gidip fikir alışverişinde bulunuruz.
Zahmete değebilir. - Evet.
İnsanları rehin alamazsınız. Gaddarlık bu.
Ağır ol. Arkadaş mıyız biz sence?
- Hayır... - Lanet olsun!
Ya şimdi ya hiç. İşim gücüm var benim.
Birincisi.
Rehin alma dediğin şeyi,
bu vodvil saçmalığını oynarken siz de yapıyorsunuz.
Bir yere gidemiyorlar.
Ses çıkarmayıp alkışlamaları ve gitmek için oyunun bitmesini
beklemeleri gerekiyor.
Rehin alınmaktan farksız.
Ben çalışırken bunu bir düşünün. Aklınız başınıza gelebilir.
Şimdi beni rahat bırakın.
Ne oluyor?
Silahı var, kafayı yemiş.
- Silah mı? - Rehin tutuluyoruz.
Ne? Ha siktir!
Sen ne arıyorsun burada?
Hiç!
Şeyi merak ettim... Çok geç oldu...
Çoktan açıkladım durumu. Şansını kaçırdın.
İşe yara da yazıcı getir. Yazıcı lazım bana.
Ofis filan vardır herhalde.
Evet, var.
Yazıcı da vardır. Git getir.
Tamam.
Ayağını denk al. Polis çağırırsan birini vururum.
Tamam.
Kağıt da getir.
Pardon.
Bu ne be böyle?
Daha büyüğü yok muydu?
Özür dilerim.
Nereye koyayım?
Masaya.
Bağlamayı biliyor musun?
Uzatma kablosu bulmam gerek.
Teknik saçmalıkları bırak. Bağla gitsin.
- Özür dilerim. - Odaklanıyorum.
Evet...
Makinen deli gibi basıyor. Hıza bak!
Bu makineyle Jules Verne'in kitapları yıldırım hızıyla basılırdı!
İlerleme çok acayip, değil mi?
Evet...
- Sıkıldın mı? - Hayır.
Sıkıldığın belli ufaklık. Git our.
İşin bitti. Teşekkürler.
Hadi buraya gelin soytarılar.
Yanlış anlamayın, iyi anlamda "soytarı" diyorum.
Ailemle sirke çok gittim.
Hayatta değiller, o yüzden anılarım canlandı.
Evet...
Replikleriniz burada.
Sırası bozulmuşsa sayfa numaralarına bakıp
düzgünce sıralayın.
Roller şöyle: Sen doktorsun.
Sen hastasın, sen de hemşiresin.
Hayır...
Hemşireliği kendine yakıştıramadın mı? Cerrah mı olmak istiyorsun?
Hayır, sadece...
Mutfak dekoru var burada.
Önemli değil.
Boşver. İnsanlar hastane olduğunu hayal eder.
Göreceksin, harika olacak, merak etme.
Tamam, bir köşede hep birlikte sessizce okuyun.
Prova yapın, ısının, ne yapıyorsanız artık.
Hazır olduğunuzda bana seslenin. Size talimat vereceğim.
Tamam mı?
Hadi iş başına. Sizde.
Şaka mı bu?
İnanılmaz!
- Delilik... - Üstüne atla.
Nasıl?
Üstüne atlayıp ağzını burnunu dağıt.
Daha neler be?
Hayır, lafını dinlememiz lazım.
Korkak şerefsizler!
İndirebilirsin onu.
Silahı var.
Hayır, olmaz.
Ne oluyor? Fısıldaşmayı bırakın.
Hoşuma gitmiyor.
- Replikleri ezberliyoruz. - Hayır, hayır!
Ezbere gerek yok. Okulda değilsiniz.
Siktiğimin sayfalarını elinizde tutabilirsiniz.
Süper. Daha kolay olur öyle.
Tamam.
Gecikme için özür dilerim.
Umarım çok beklemeyiz.
Akşamınız hâlâ güzel geçiyor mu?
Eh...
Evet, fena değil.
Birlikte misiniz?
- Evet. - Evet.
Güzelmiş.
Benim de sevgilim vardı.
Ama işim yüzünden
pek görüşemiyorduk.
Başıma dert oldu.
Ne iş yapıyorsunuz?
Sürücü kursumuz var.
Komikmiş. Ne yapıyorsunuz peki? Direksiyon dersi mi veriyorsunuz?
Hayır, biz...
Şirketin başındayız.
Anladım.
İyi kazandırıyor mu?
Fena değil.
Zengin değiliz.
Ama bir şikayetimiz de yok.
Şikayet etmeyin sakın.
Ne demişler, hayatın verdikleriyle yetinmeyi bileceksin.
Haksız mıyım?
Katılıyorum.
Günlerinizi birlikte mi geçiyorsunuz?
Sürücü kursunda. - Evet.
Bütün gün aynı yerde çalışıp sonra da akşam evde
beraber olmak sıkıcı olmuyor mu?
Hayır, insan alışıyor.
Hem birbirimize hâlâ aşığız.
- Evet. - Çok tatlı.
Ne diyordum?
Herhalde özel ofisinizde
kırıştırıyorsunuzdur.
Ortalık sakin olduğunda.
- Hayır. - Özel ofisimiz yok.
En az bir kere yapmışsınızdır.
Hayır, sanmıyorum.
Pek yalnız kalamıyoruz.
Personel var...
Ayrıca bizlik bir şey değil.
Sizlik değil mi?
Çiftleşmek herkeslik hanımefendi. Herkes için.
Bacağını okşa.
Nasıl?
Eşine dokun. Nasıl yaptığını göster.
Merak ettim.
Şaka yaptım!
İnandı resmen!
Şaka yaptım. Sapık değilim. Ortamı yumuşatıyordum.
Peki.
Sizi rahat bırakayım. Kısa sohbetimiz...
Hoşuma gitti.
İyi akşamlar.
Teşekkürler.
Kibar birisin. Aklıma yazdım.
Çok kibar.
Aramıza dön evlat. Birazdan başlıyoruz.
Özür dilerim.
Yorgun musun?
Hayır, içim geçmiş.
Senin yaşında normal değil. Yaşlıların içi geçer.
Annen bile uyanık.
Saat 11 buçuk. Sorun ne?
Hiç.
- Annesisin, değil mi? - Evet.
Bugünlerde insanın ağzından çıkan her lafa dikkat etmesi gerekiyor.
Tuhaf tuhaf çiftler görüyoruz.
Anlıyor musunuz?
Ah be, ah!
Neden bu kadar yorgunsun moruk? Sorun ne?
- Sorun yok. - İlaç kullanıyor.
Sakinleştiriciler uykusunu getiriyor.
Sürekli kaygılı.
Cidden mi? Neden?
Bilmiyoruz.
Doktorlar da bilmiyor.
Bir çocuk için zor bir durum olsa gerek.
Öyle, evet.
Kocaman korkunç gözlüklerin kaygılandırıyordur onu!
Alakası yok.
Şaka yaptım!
Şakalarımı anlayan kimse yok mu?
Şakalarım sürekli güme gidiyor.
Oyunun birazını izledin mi yoksa hep uyudun mu?
İzledim.
Ben müdahale etmeden önce ne düşünüyordun? Beğendin mi?
Pek beğenmedim.
Memnun oldum buna. İyi bir oyun değildi.
Oyuncular fena değil.
Fena değil mi?
Evet.
İlaçların çok güçlü herhalde!
Gerçeklik algını bozuyorlar!
Kafan güzel.
İmkansız!
Bu saçmalığı oynayamam.
İmla hatalarıyla dolu!
Oynayalım gitsin. Önemi yok.
Önemi var tabii ki. Gerizekalı gibi görüneceğiz.
- Bir şey yap. - Ölmek istemiyorum.
Ne ölmesi? Silah gerçek mi ki?
Bilmiyoruz.
Tabii ki sahte. Sahte silahlı bir ezik işte.
Baksana.
Seyirciyi yanına çekiyor.
İnanamıyorum!
Olacak iş değil.
Paul, durumu kurtarırsan
seninle yatarım.
Ne? Söz, bizi bu boktan durumdan kurtarırsan
benimle istediğin şekilde sevişebilirsin. Arkadan, baş aşağı...
İndir şu adamı.
- Ne? - Kafayı yemişsin.
Zerre umurumda değil artık.
Benimle karşılıksız yatamıyor musun?
Motivasyon olarak.
Yanımda para olmadığı için bizi kurtarmak karşılığında
beni sikebilirsin.
Hadi. Bize bakmıyor. Atla üstüne!
Aslında bir arkadaşımız bize biletleri bedava verdi.
Evet.
Söylediklerime katılıyor musunuz?
Üstüne pek düşünmedik.
Hayır, pek eleştirel biz gözümüz yok.
Ama anlıyoruz sizi. 45 dakika yol gelmişsiniz.
Bir de 15 dakika yürümüşsünüz.
- Epey bir vakit bu. - Evet.
O yüzden bizden daha çok beklentiniz var.
- Yakında yaşadığımız için bize fark etmiyor. - Evet.
Gerçekten mi?
Bilmiyordum. Söylenenler boşa gitmiyor.
Nasıl desem? Çok geç olursa sizde kalabilir miyim?
- Birlikte yaşamıyoruz. - Evet.
Fark etmez. Sadece son treni yakalama derdinden kurtulmak istiyorum.
Daha kolay olur...
Evim tek odalı, o yüzden...
Çekyatın var.
- Ne? - Çekyatın var.
Senin evin çok daha büyük.
Olmaz ki, kedim var.
- Ne alaka? - Zor bir kedi.
Mazeret bulmaya çalışmayın. Gelmemi istemiyorsunuz.
Kirli çoraplarınızı görmeye bayılmıyorum ben de!
Sakin olun, tamam mı?
Bu akşam burada bana evini açacak
cömert biri var mı?
Son treni yakalamakla uğraşmayayım diye.
Ben!
Eğer bu saçmalığı şimdi kesip
herkesin gitmesine izin verirseniz...
Tavan arasındaki odam sizin.
Bana ilk başta kaba davrandın. Bana ne yapacağımı söyleme.
Evinin ve yazlığının anahtarı bu,
anlıyor musun?
Ne istersem yaparım. - Sormayın o zaman.
- Ne? - Sormaya zahmet etmeyin.
Elinizdeki silahla ne isterseniz yapabileceğinizi biliyorsanız
sormayın.
Doğru diyorsun. Niye uğraşıyorum ki?
Senin çekyatında yatacağım.
Olur, bana uyar.
Kötü biri olmadığına eminim.
Değilim tabii. Şu an beni doğru açıdan görmüyorsun
ama merak etme, çok tatlıyımdır.
Ama kedileri sevmiyorum.
Kilitle ki beni uyurken rahatsız etmesin.
- Kedisi olan o. - Evet.
Ha, tamam. Anlaştık o zaman.
Çekyat bende!
Anlaştık. Süper.
Bir de birisi bana yemek ısmarlarsa hayatımın en güzel
gecesi olur bu!
Gidişat hoşuma gitti.
Senin hoş bir yüzün var. Selam!
İyi akşamlar.
Oyundan sonra bir şeyler yemeye ne dersin?
Neden olmasın? Ama saat geç oldu. Her yer kapanır.
Burası Paris. Açık bir lokanta olur kesin.
Buralarda zor.
Cidden mi?
Domuz Paçası var.
Les Halles civarında. Güzel bir yer, bütün gece açık.
Tuhaf şifreni öğrendikten sonra
yiyecek tavsiyelerini duymasam da olur.
Domuz Paçası sana yakışır!
Keyfine bakan domuz!
Biz bir yer buluruz.
Arap mutfağı bile olur... Yemek seçmem.
Kebap mı? Bulabiliriz bence.
Elbet bir yol bulunur. Kafadan hayır deme.
Çok insan böyle yapıyor.
Önce hayır deme, evet de, hatalı olsan bile.
Bay... Yannick.
Bakar mısınız?
Varlığını bile unutmuştum bunun.
O kadar güzel sohbet ediyorduk ki bu saçmalık aklımdan çıkmış!
Bakar mısınız?
Ne? Hazır mısınız? Ne oluyor?
Bir sorun var.
Replikler mi?
Hayır, o değil.
Söyle. Alınmam.
Oscar alacak halim yok.
Nasıl desem?
Biz rehin tutulurken sizin seyirciyle muhabbet kurmanız
biraz garip oluyor.
Evet, tatsız bir durum.
Çok aşağılayıcı yani.
Ya herkesi esir tutun...
Seçim sizin, silah sizde.
Ya da kimseyi esir tutmayın. O da bir seçenek.
Ama sadece bazı insanları esir alamazsınız.
Doğru değil. Bu iş böyle olmaz.
Ne diyorsun zeka küpü? Kimi esir tutmuyorum?
Seyirciyi.
Şakalaşıyorsunuz onlarla.
Şüpheli bir durum.
Bir dakika, böyle fısıldadığın için şüpheli olan sensin.
Yüksek sesle konuşacağım, tamam mı?
Kiminle güldüğümden sana ne?
Doğru. Başka şekilde açıklayayım.
- Duruma uygun davranmalısınız. - Evet.
- İnsanların beğenmesini istiyorsunuz. - Evet.
İnsanların eve rahatlamış bir şekilde dönmesini istiyorsunuz.
Amaç bu, evet.
Projenin başarılı olmasını istiyorsanız
insanların bizim yanımızda olması çok önemli.
Sizin değil, bizim yanımızda. Bu çok önemli.
Anladınız mı? Yoksa başarılı olmaz.
Anladınız mı?
Evet, anladım.
Beni sevdikleri için kıskandın.
Kıskanmış!
- Geri ver şunu! - Elime düştün!
Düşmedim. Geri ver.
Nasıl kandırdı seni!
Havan söndü şimdi!
Eski halinden eser yok!
Bana inandın mı manyak?
Sonu kötü olacak. Ver şunu.
Tamam. Dolu mu?
- Gerçek mi? - Dene de gör.
Dolu mu?
Düzgün tutamıyorsun bile.
Geri ver. - Ezik seni! Bak.
Elinde bu olmayınca kimse sana bakmıyor.
Kimsenin sikinde değilsin!
Biliyorum. Ağır konuşmaya gerek yok. Ver şunu.
Kes, zavallı beyinsiz.
Dilin tutuldu. "Geri ver."
"Geri ver." Kaç yaşındasın sen? Sekiz buçuk mu?
Ne yapacaksın?
Şimdi şöyle yapacaksın: Sakinleş, silahımı geri ver
ve planladığımız gibi yazdığım oyunu oynayın.
Oynamaz mıyız? Hayatımda böyle saçmalık görmedim!
Beş para etmez!
Öznel demişti ya şu.
Kes sesini! Sus! Ellerini kaldır.
- Ellerini kaldır! - Kovboy filmlerindeki gibi mi?
Evet, kovboyum ben. Ellerini kaldır.
Eller yukarı bebeğim, eller yukarı!
Kes sesini! Yeter! Kes sesini!
Yere yat. Yat!
Neden?
Polis çağır.
- Ne? - Polis.
Ben hallediyorum, tamam mı? Bana bırak.
Biraz garip olur.
Doğru diyor.
Senin müdahale etmeye götün yedi mi? Hayır.
Kılını kıpırdatmadın. Riski alan benim, bana bırak.
- Olmaz... - Sus!
Siktir!
Çok gergin bir durum. Kahramanlık yaptım ben!
Biraz keyfim yerine gelsin diye deşarj olamaz mıyım?
Şimdi kapa çeneni!
Bağırma ona.
Kalp krizi geçireceksin. Ne oluyor?
İstersem kalp krizi de geçiririm!
Şimdi yere yat. Bir daha söylemeyeceğim. Hadi.
Açık konuş. Nasıl? Uzanayım mı, çömeleyim mi?
Yere yat!
Tamam, dört ayak üstündeyim. Sinirlenmeye gerek yok.
Güzel.
Bana bak.
Şimdi ne yapacaksın, biliyor musun?
Havlayacaksın. Hadi, küçük bir köpek gibi havla.
Ayıp bir şey bu.
Senin derdin ne?
Ne?
Zevkine aşağılayamaz mıyım onu?
Savunma şu adamı.
İki saattir işkence ediyor size!
Şimdi seveceğiniz tuttu!
- Hayır... - Ne o zaman?
Biraz kıskandın!
Kes şunu. Bıkkınlık geldi!
Senden başka gülen yok.
"15 dakika yürüdüm." Bıkkınlık geldi canım!
Yetti artık!
Yetti de arttı!
Yeri yala.
Hikayenin ucunu kaçırdın şimdi. Karanlık yüzünü gösteriyorsun.
Böyle olmaz.
Yala hadi.
Seyirciyi düşün. Senin hakkında ne düşünecekler?
Seyirci umurumda değil.
Zerre umurumda değiller.
Doğru söylüyor. Her akşam boktan bir iş yapıyoruz.
Öyle değil mi?
Şimdi sırası değil...
Beş para etmez.
Baksana, sıkıntıdan patlıyorlar.
Salonun yarısı boş. Suratları da...
Bok gibi bir atmosfer!
Sıkılmış sıçan suratlarını görünce ölesim geliyor ulan!
Yani evet, haklı. Kıskandım!
Film çekmek istiyordum, bunu yapmak değil!
Depardieu, Belmondo, Dewaere gibi!
Bu boktan setlerden nefret ediyorum!
Sikimde değil!
Ne hallere düştüm! Ne işim var burada?
Seni pezevenk...
Hadi.
Yeri yala.
Hadi.
Yala dedim!
Öncelikle, ne hayal edeyim?
Yerde yiyecek mi var? Yönet beni.
Boş boş yapamam ya.
Bir serserinin kusmuğunu yalayacaksın
çünkü sen çöplükte yaşayan bir sokak köpeğisin.
Senaryoyu yazıverdim!
Hadi, yala.
Yala! Yoksa beynini dağıtırım!
Beşe kadar sayıyorum. Hadi. Umurumda değil artık. Bana bak.
Umursamayı bıraktım çoktan.
Hadi, yala!
Hadi. Bir...
İki...
Üç...
Dört...
Sen nereden çıktın beyinsiz?
İyi misin? Dur, kıpırdama.
Kıpırdama.
Her şey kontrol altında.
Ben hallediyorum. Rahatlayabilirsiniz.
Yine iş başındayım.
Yetti artık.
Sabrettim ama artık burama kadar geldi.
Alayınız ahmaksınız! Hayatımda böyle bir şey görmedim.
Ben gidiyorum.
Hadi evine o zaman!
Sus gerizekalı!
Peki...
Beni o kadar şaşırttı ki ne diyeceğimi bilemiyorum.
Açıkçası...
Gerçekten hepsini geri alıyorum. Sen...
Harikaydın. Gerçekten...
Acele karar verdim, çok özür dilerim.
Dediğim her şeyi geri alıyor ve sana şapka çıkarıyorum.
Kocaman bir alkış alalım mı?
Gerçekten büyüleyiciydi!
Paul Rivière'e bravo!
Saygılar!
BOYNUZLU
Saat 3.40. Doktor Bertrand birazdan gelir
çünkü aslında 3.40'ta randevumuz vardı, aslında.
Merhaba Madeleine.
Dinliyorum. Anlatın her şeyi.
Merhaba Doktor Bey. İstediğiniz tüm tahlilleri yaptım,
yapmam gerekenleri.
Çok iyi.
Peki ne sonuca vardınız?
Yapmamı istediğiniz tüm tahlillere rağmen,
bu hastaya yaptığım,
size detaylı bir teşhis veremiyorum
çünkü tahlil sonuçlarına göre
hastamız belli ki basbayağı komada.
Anladım.
Şunu mu diyorsunuz, bu hastaya yapmanızı istediğim tahlillere rağmen
bu hastada başka bir şey bulamadınız mı Madeleine?
Tahliller bunu mu gösteriyor?
Evet Doktor Bey. Derin bir komada olmasının dışında
bir şey tespit edemedim.
Tamamen, tahlillere göre.
Pardon Yannick,
seninle dalga geçmiyorum ama...
Hatalı kısımları söyleyelim mi?
Yazıldığı gibi oku.
Değiştirmiyoruz, tamam.
Tahlillere göre.
Bundan emin misiniz?
Son olarak bu tahlilleri doğru yaptığınıza
emin misiniz?
Kesinlikle Doktor Bertrand.
Tüm porotokolleri harfi harfine uyguladım.
Bu hastanın derin bir komada olduğunu
kesinlikle söyleyebilirim.
Eminim, tahlillere göre.
Peki. Yanlış anlama Madeleine...
Ama bir şey diyeceğim.
Hatalısın.
- Nasıl? - Aynen öyle.
Hatalısın.
Bu hastanın senden benden daha fazla komada olmadığını kanıtlayacağım.
Sebebini göreceksin.
Dudaklarından öp.
Doktor...
Dediğimi duydun.
Dudaklarından öp. Hadi!
Gerçekten mi? Neden Doktor Bey?
Son tahlil bu. Anlayacaksın.
Peki, hadi bakalım.
Aman Tanrım! Yapamam Doktor Bey!
Ağzı berbat kokuyor.
Lağımdan beter. Yapamam bunu.
Saçmalamayın Madeleine.
Bu son tahlili yapabilirsiniz.
Bilim adına istiyorum bunu sizden.
Peki, bilim adına yapacağım.
Aman Tanrım, kıpırdadı!
İşte böyle!
Gördüğünüz gibi
son tahlilini yaptığınız bu hasta
komada değil.
Çok daha ciddi bir hastalığı var,
komadan daha yaygın bir hastalık Madeleine.
Ne peki? Zombi mi?
Alakası yok.
Şaşıracaksınız ama söyleyeyim yine de.
Beni dikkatle dinleyin.
Aklınız başınızdan gidecek.
Bu hasta Madeleine, kara sevdalı.
Kara sevdalı mı?
Evet.
Kısa süre önce gizli bir nörolojik araştırma yaparken fark ettim ki
komada olduğunu düşündüğümüz pek çok hasta
aslında aşksızlıktan dolayı cansızlaşıyor.
İnanılmaz, değil mi?
Doğa büyüleyici bir şey.
Düşününce, affınıza sığınıyorum Doktor Bey ama
bu ağız kokusuyla, düşününce, şaşırtıcı değil.