ODDZIAŁ URAZOWY: BOHATEROWIE W AKCJI
Ciśnienie spada!
- 50 na 30. - Zamknij się!
Podam mu krew.
- Siostro, nie możesz! - Stracimy go.
Zamknij ryj!
Wstrzymać ogień.
Powtarzam. Wstrzymać ogień.
Przepuśćcie ten pojazd.
Mówi wasz dowódca.
Tożsamość intruza potwierdzona.
Na pewno go znacie.
Wielu weteranów z Afganistanu zawdzięcza mu życie.
Malak.
To on.
Wszyscy dyżurni lekarze na oddział medyczny.
Proszę o pełną współpracę. To rozkaz.
Szybko.
Malak. Tutaj.
Raz, dwa, trzy.
Gangsterko, przynieś krew.
- Tak jest. - Pierwszy. Oczyść podbrzusze.
Tak jest.
Mamy panu pomóc?
Nie, mam zespół.
Jak im idzie?
To TEN Malak?
Nic się nie zmienił.
Zjawia się znikąd z pacjentem jak w Afganistanie.
MĘŻCZYZNA USUNIĘCIE KUL I MARTWICY
Możecie zaczynać.
Kauter.
Wytnie pan zakażony odcinek jelita? To jakiś metr.
Dwa metry.
Trzeba wyciąć całą martwicę, żeby przeżył.
Jak im idzie?
Będzie żył.
Nie widzi pan, w jakim jest stanie?
A widzisz minę lekarza?
Zero wahania.
Irygacja.
Usunęliśmy źródło zakażenia.
Wyprowadzimy stomię.
Niech jelita odpoczną.
Co z kulą? Nie możemy jej zostawić.
Trzeba ją znaleźć.
Czy pacjent to wytrzyma?
Kuli tam nie ma.
Jest tu.
W jelicie cienkim?
Musi tam być.
Jeśli została w jamie brzusznej, kapitan Lee nie przeżyje.
Weź je na zewnątrz i szukaj.
Nie chcemy skazić sali.
Tak jest.
Gdzie jesteś?
Odpocznij, jeśli nie masz sił.
Należy ci się.
Nie trzeba.
To też mój pacjent.
Znalazłem!
Zamykamy jamę brzuszną.
Teraz odbudujemy mu rękę.
Odbudujemy?
Wyciął pan kość.
Żeby zastąpić ją zdrową.
Nową kością?
Tak.
Przygotuj wszczep.
Tak jest.
WSZCZEP KOSTNY MATERIAŁ KOŚCIOZASTĘPCZY
Doktorze.
Siostro.
Proszę nie wstawać.
Jak się pani czuje?
W porządku. A pacjent?
Pacjent… żyje. Funkcje życiowe w normie.
Co za ulga.
Jak wrócimy do domu?
Kapitana Lee czeka długa rekonwalescencja.
Stąd nie ma połączeń lotniczych.
Kopę lat.
Tak.
Usiądź.
Powrót do przeszłości.
Tęsknię za czasami chwały w Afganistanie.
Dlaczego odszedłeś?
Odzywałeś się tylko z prośbą o pomoc.
To się nie zmieniło.
Pora, żebyś spłacił swój dług.
Jeszcze go nie spłaciłem?
Czego chcesz tym razem?
Wiesz, czego.
Wrócić do Korei Południowej?
Tak.
Piloci są zarobieni.
Wiesz, jacy oni są.
Niezbyt posłuszni.
Zadzwoń do nich.
Powiedz, że są mi potrzebni.
Co to za miejsce?
Baza wojskowa?
To…
Poprzednia praca doktora Baeka.
Służył jako lekarz w oddziale najemników.
O nazwie „Czarne Skrzydła”.
Ich… afrykańska sekcja jest w Sudanie Południowym.
Kapitan Lee nie miał prawa zginąć.
Siostra wie, ile tu płacą?
Dużo?
Nie szukają pielęgniarek?
Doktorze!
Cześć, Malak.
Jak zjecie, wracamy do Korei.
Od razu?
Mamy latającą karetkę?
CZARNE SKRZYDŁA
Chwila…
Zaraz.
Sprzęt jak na OIOM-ie.
Skończ już.
Sprawdź, czy mamy leki i sprzęt.
No tak… Gyeong-won je przyniesie.
A kogo prosiłem?
Doktorze Park!
Mogę zadać pytanie?
Już pani zadała.
Musimy coś sobie wyjaśnić.
Zapytam wprost.
Jest pan szpiegiem?
Tak.
Z polecenia dyrektora Choia?
Tak.
Nie powiem doktorowi Baekowi.
Ale w zamian…
proszę wziąć wszystkie operacje na urazówce.
W porządku.
Co?
Zgadzam się.
To wszystko?
Zaraz, zaraz…
Coś chętnie się pan zgadza, jak na szpiega.
Ktoś musi nim być.
Albo ja, albo prawdziwy donosiciel.
I tak miałem się zgłosić do Centrum po egzaminach.
Nie chcę, by Centrum upadło.
- Pan chyba zwariował. - Tak.
Zwariowałem.
Wspaniale!
Widzę pana w zespole!
Doktor nalega, żebyśmy ruszali.
Chodźmy, doktorze Park.
Dobrze.
„Doktorze”?
Nieźle to brzmi.
Cieszysz się?
Wyruszamy do Seulu, stolicy Korei Południowej.
Życzymy przyjemnej podróży. Startujemy.
Kapitan Lee wyleciał z Sudanu o ósmej rano czasu lokalnego.
Operację, która ocaliła mu życie, przeprowadził doktor Baek Kang.
Latająca karetka zapewniła sprawny transport pacjenta do Seulu,
gdzie niebawem wyląduje.
Opinia publiczna uważnie śledzi losy kapitana Lee.
Zdolności doktora Baek Kanga kładą kres plotkom o nepotyźmie.
Po lądowaniu odbędzie się konferencja prasowa.
Czarne Skrzydła są największą prywatną armią na świecie.
Operacja odbyła się w ich bazie.
A transport - ich karetką.
To dobrze. Ładna historia.
Doktor Baek Kang podobno dobrze zarabiał w kompanii,
która umożliwiła operację kapitana Lee,
ale większość pozyskanych w ten sposób funduszy przeznaczył na zakup leków
dla uchodźców.
Czasem bardziej potrzebna jest zwykła pigułka niż lekarz specjalista.
Nieprawdaż?
Przygotować się do lądowania.
Wysiadają.
Witaj w domu. Dziękuję za ten wysiłek.
Dotrzymałem słowa. Kapitan żyje.
Chodzi o latającą karetkę?
Ja też dotrzymam słowa.
Tymczasem daj się powitać.
Tędy.
W porządku, reporterzy!
Podsumuję obecny stan kapitana Lee.
Kulę, która utkwiła w jamie brzusznej, usunęliśmy operacyjnie.
Wycięliśmy też zakażony i dotknięty martwicą fragment jelita cienkiego.
Kapitan Lee…
wróci do służby.
Muszę wracać do pacjenta. Resztę opowie minister Kang.
Jasne.
Cóż…
Dla niego najważniejszy jest pacjent.
Nie zwlekajmy.
Ministerstwo zdrowia będzie nadal aktywnie wspierać…
Co ty mówisz?
Doktor Han otrzymał pilne wezwanie do pożaru przed naszym powrotem.
Chyba uwierzył, że jest panem.
Jestem…
Baek Kang.
Jestem…
Kluczyki!
Muszę pożyczyć auto!
To nagły przypadek!
Rana nie jest poważna. Obserwujemy. Proszę oddychać. Przeniesiemy pana.
Co boli? Bark?
Możesz schodzić.
Tutaj!
Udajcie się po pomoc do karetek.
Jazda.
Idziemy.
Panie An.
Doktorze.
Przywrócili pana?
Tak.
Mam mocne wejście.
Zgarnął ich pan z dachu?
Wracacie tam?
Nie.
Zabraliśmy wszystkich. Teraz pomagamy na ziemi.
Na razie…
Nie odsyłajcie helikoptera.
- Może się przydać. - Jasne.
Proszę się zrelaksować.
Czy ciśnienie…
Dalej!
Dziękuję.
Proszę założyć środki ochronne.
Doktor Baek!
Co tak długo?
Tkwiłem tu sam…
Bez przesady.
Co?
Dobra robota.
Zacznijmy od triażu.
Jesteśmy zbyt blisko ognia.
Pan właśnie przyjechał?
Wiemy, co to jest?
Panie An!
Nie mam pojęcia!
Co z nimi zrobić?
Kiedy zaczynamy?
Proszę państwa. Nie włóczymy się po obiekcie.
Wejścia muszą być drożne…
Karetka!
Przestańcie!
Żeby go sprawnie przenieść,
musimy współpracować.
Po otwarciu drzwi szybko wynieście nosze.
Idziesz z nami.
A co z panią?
Ja utoruję wam drogę.
To moja specjalność.
Otwieramy na trzy.
Raz, dwa, trzy…
Odsuńcie się.
Z drogi!
Teraz ten…
Proszę.
Ostrożnie. Uwaga.
Doktorze!
W środku jest firma napełniająca butle spawalnicze.
Musimy ewakuować obiekt.
Jeśli wybuchnie…
wszyscy jesteśmy w niebezpieczeństwie.
Kończymy triaż. Zacznijmy ich wozić.
Ratownicy!
Pomóżcie pacjentom.
Udajcie się do tymczasowego schronienia.
Ratownicy! Dbajcie o sprawny transport.
Pacjenci! Spróbujcie nie opóźniać!
Podaj płyny i chodź.
Jeszcze jeden.
Doktorze Baek!
Doktorze…
Żyje pan?
Najpierw pacjent.
Ratuj go.
Doktorze!
Nie podchodźcie.
W porządku?
Doktorze!
Pacjent może mieć poparzoną tchawicę. Intubujcie niezwłocznie.
Podajcie płyny przeciw odwodnieniu.
Już dobrze.
Panie An. Weźmy ich do helikoptera.
Dobrze.
Panie An!
Tak?
Łącz się z oddziałem oparzeń.
Tak jest.
Dlaczego?
Sam pan nie da rady?
Dostałem odłamkiem.
Nie krwawi.
To wewnętrzny uraz narządowy.
Co?
Proszę pokazać.
Czuje pan, jak dotykam?
Tkanki obumierają.
Doktorze!
To był długi dzień.
Istotnie.
Jak na filmach.
Przynajmniej…
dobrze się skończyło.
Szykujmy się na nową porcję pacjentów.
No tak, pożar…
Przepraszam…
Doktorze Han.
Dobrze…
Kto?
Doktorze, co się stało?
Helikopter leci z pacjentem.
Ten pacjent…
to doktor Baek.
O czym pan mówi?
Doktor Baek jest ranny.
Będziemy operować.
- Anestezjolog. - Jeśli on jest pacjentem, kto go zoperuje?
Mój oddech…
staje się…
płytki.
- Rozumiesz? - Tak, nic nie mów.
Oszczędzaj energię.
Staram się.
Ale za szybko…
mi się pogarsza.
Zaraz podam znieczulenie.
Nie. Powiedz Pierwszemu…
Jeszcze nie.
Szybko!
Doktorze Baek!
Idziemy.
Tutaj. Skup się, doktorze.
- Ostrożnie. - O nie.
Proszę się położyć.
Szybciej!
Jedziemy.
Jeszcze chwilę.
Pierwszy.
Poradzisz sobie?
Co?
Twój wybór.
Tylko twój.
Tak?
Tak jest.
Jazda!
Na końcu korytarza
znajdziemy się na rozstaju.
Przez ostatnie pół roku
biłem się na nim z myślami…
niemal codziennie.
Kiedy skręcimy,
muszę podjąć decyzję.
Dokąd iść?
W którą stronę?
Co dalej, doktorze?
Najpierw tomografia.
Na badanie, które zdradzi stan pacjenta?
Co pan wyprawia?
Czy…
prosto na stół, by nie minęła godzina życia?
Decyzja…
jest w rękach głównego chirurga.
Co pan?
Bez tomografii?
Doktor Park.
Jak to się stało?
- Dostał odłamkiem w brzuch. - Jak głęboka jest rana?
Nie wiem.
Jama brzuszna nie jest przezroczysta.
To nieodpowiedzialne!
Nie można bez tomografii!
Operujemy niezwłocznie.
Nie wiemy, jak głęboka jest rana.
Jeden fałszywy ruch i on umrze.
- Jae-won, doktor Park ma rację. - Nie.
Jedziemy prosto na salę. Zaufajcie mi.
Kolego…
Ty tu jesteś chirurgiem?
Nie róbmy głupstw. Mogę ściągnąć kogoś innego.
Nie.
Nie mamy czasu.
Będę operował.
Rany…
Doktorze. Mam odkazić?
Tak.
Proszę mi asystować.
Doktorze Yang.
Proszę.
W porządku.
Najpierw wyjmiemy odłamek.
Proszę znieczulić pacjenta.
Umyję ręce.
Doktorze Park.
Postarajmy się…
dać z siebie wszystko.
Potrzebuję pańskiej pomocy.
Powiedzmy, że usunę metal.
Co zrobić z tkanką?
Decyzja…
należy do głównego chirurga.
OPERACJA W TOKU
Zaczynam…
operację.
Skalpel.
MĘŻCZYZNA URAZ WEWNĘTRZNY
CENTRUM URAZOWE
FAJNIEJSZY OD MOJEGO TATY
NIE ZMARNUJĘ SZANSY
DZIĘKUJĘ, DOKTORZE
Z OKAZJI WYPISU
Umarłem?
GRATULACJE JESZCZE ŻYJESZ
O co chodzi?
Czekamy.
Dlaczego nie wchodzicie?
Pierwszy idzie główny chirurg.
Doktorze. W porządku?
Co z pacjentem z pożaru?
Dzięki wsparciu doktora Parka z oddziału oparzeń jest już na ogólnym.
Rokowania są dobre.
Kto operował, kiedy mnie nie było?
Mieliśmy sporo wypadków drogowych. Połamane kości.
Pomógł nam doktor Jung z ortopedii. Nie było zgonów.
Pierwszy.
Tak?
Z karty wynika, że ciąłeś mnie bez tomografii.
Tak było.
Sam pan powiedział, że decyzja należy do mnie.
- Że trzeba od razu… - Tak.
Z czego wynikła ta decyzja?
Ze stanu pacjenta.
Bo życie pacjenta jest ważniejsze od podręcznikowej wiedzy.
- Tak pan mówił. - W jakim byłem stanie?
Uraz się pogłębiał.
Nie mogłem pozwolić na kumulację.
Uznałem, że dalsze oczekiwanie doprowadzi
do niewydolności wątroby.
Tak.
Dlatego operowałem.
Wyciąłeś mi…
Jedną trzecią wątroby.
Prawie jak do przeszczepu.
To prawda.
Ty chujku.
Prawie mnie zabiłeś.
Ale pan żyje.
Istotnie.
Przepraszam, doktorze…
Nie.
To była pochwała.
Doktorze Yang Jae-won.
Co?
Czy pan właśnie…
nazwał mnie po imieniu?
Tak.
Zasłużyłeś na to.
O kurwa…
Co?
Kurwa!
Co mu jest?
Doktorze?
Wejdźmy i zapytajmy.
Czemu przeklina?
Doktorze!
Co pan robi?
- Już dobrze? - Idź sobie. Tak się martwiliśmy!
Dajcie spokój!
Nie wydzierajcie się na OIOM-ie.
Ostrożnie!
- Złości się, czyli żyje. - Spokojnie.
Wiele pan przeszedł.
Teraz jest pacjentem.
I będzie żył.
Dajcie mi wszyscy spokój.
Wiadomości.
Bohater z Sudanu, doktor Baek, nie schodzi z pierwszych stron gazet.
Jego wypowiedź na temat potrzeby zakupu latających karetek spotkała się
ze społecznym poparciem.
W Centrum Urazowym
każda chwila…
decyduje o życiu i śmierci.
Helikopter to absolutna konieczność.
Nie mamy latającej karetki wyłącznie z przyczyn finansowych.
Epoka ograniczania wydatków na ratownictwo musi się skończyć.
Mam nadzieję, że wspólnie…
wyplenimy to podejście.
W odpowiedzi na desperacką prośbę doktora o latającą karetkę,
pozwalającą na wykorzystanie „godziny życia”,
organizacje społeczne wystosowały listy poparcia.
Wzrasta też świadomość społeczna.
Rząd zobowiązał się do wprowadzenia latających
karetek w ciągu trzech lat.
Obiecaliśmy wyborcom dokładać wszelkich starań.
To potencjalny krok do wprowadzenia systemu leczenia urazowego,
porównywalnego z innymi krajami rozwiniętymi.
Kochanie, masz gościa.
Dlaczego nie przychodzi pan do pracy?
Myślał pan, że wystarczy mnie unikać do
spotkania rady nadzorczej?
Co to za brednie o lądowisku i latającej karetce?
Pana wybryki nie pokrzyżują spotkania rady.
Jutro złożę wniosek o pana odwołanie.
Dyrektorze.
Zwalniając mnie bez powodu, narazi się pan na społeczne potępienie.
Co nie zmienia faktu, że mianowano pana nieuczciwie.
I mogę to wykazać.
Proszę, dyrektorze.
Wiem, co panem kieruje.
Ale jestem z panem szczery.
- Robię to dla dobra pacjentów. - Ma pan pełne wsparcie Służby Ratowniczej.
- To po co… - Nie.
Nie jest bezwarunkowe. W nocy nie polecą.
Mają działać przez całą dobę?
Chce pan zrujnować szpital?
- Myśli pan, że rada to poprze? - To się okaże.
Chłopcze.
Ty!
Po co przyszedłeś do tego szpitala?
Dlaczego akurat do nas?
Chcecie mnie zniszczyć z dyrektorem Oh?
Po co przyszedłem do szpitala Hankuk…
Żeby na to odpowiedzieć,
wyjaśnię, dlaczego zostałem lekarzem.
O czym ty mówisz?
Cóż.
Zmarł mój ojciec.
Był ciężko ranny w wypadku.
Żaden szpital nie chciał mu pomóc.
Jeździli z nim, a czas uciekał.
Szpital Hankuk stwierdził zgon.
Wtedy…
ten doktor…
walczył do końca.
Choć minęła godzina życia.
Trzynaście, czternaście, piętnaście…
W tamtej chwili postanowiłem, że zostanę lekarzem.
Takim jak on.
Chciałem być taki jak pan.
Jak lekarz, którym pan był ćwierć wieku temu.
Który robił wszystko, by ocalić pacjenta.
Co się z nim stało?
TEMAT SPOTKANIA LATAJĄCA KARETKA
DYREKTOR CHOI JO-EUN ZGODA
Wszyscy obecni?
Tak.
Możecie robić zdjęcia, ale nie podchodźcie. To nówka sztuka.
Są dziennikarze?
- Tak. - Dyrektorze.
Dostał go pan od doktora Baeka?
Pan też?
Uśmiechnijmy się.
Nie psujmy nastroju.
- Dzień dobry. - Pani minister.
- Tu jesteście. - Dziękuję pani za przybycie.
Nie mogłam tego przegapić.
Nie widzę doktora Baeka.
Doktor Baek?
Przemawia na jesiennej konferencji chirurgicznej.
Na pewno sobie poradzi.
- Gratuluję. - Proszę spocząć.
Ubraliście się odpowiednio do okazji.
Po co zgłaszacie się na chirurgię?
Żeby ratować życia na pierwszej linii?
Nie wszędzie ją znajdziecie.
Dlatego tu jestem.
Oto zgłoszenia na chirurgię urazową.
Formularz zawiera propozycje udogodnień dla personelu centrum urazowego.
- Przeczytajcie go uważnie. - Po pięciu latach pracy ze mną
możecie zostać nowym doktorem Baek Kangiem.
Planujemy uruchomienie centrów urazowych w każdej jednostce administracyjnej.
Czyli to tylko plany.
Nic pewnego?
Ty mały…
Doktorze, dajmy sobie spokój.
Oni nikogo nie uratują.
Na urazówce liczy się każda sekunda.
Będziemy tracić pacjentów.
Możecie odejść. Żegnam.
Mam pytanie.
Ty jesteś Seo Dong-ju z Sudanu!
Po co miałbym
do was dołączyć?
- Tu jest lista propozycji… - Nie.
Chcę wiedzieć, co będę robił
w Centrum Urazowym.
O to pytałem.
Będziesz ratował życie.
Czyż nie po to poszliście na medycynę?
A teraz…
Możecie zostać prawdziwymi lekarzami.
Mamy 50 miejsc.
Miło mi.
Drugi.
Drugi?
Tak.
Helikopter Centrum Urazowego szpitala Hankuk
to arcydzieło włoskiego producenta, AugustaWestland.
Zdolność do nocnych lotów pozwoli nam na skuteczne działanie przez całą dobę.
W końcu mamy specjalistyczny sprzęt, pozwalający na ratowanie życia.
Przepraszamy za spóźnienie.
Dzień dobry, doktorze.
Przybył doktor Baek Kang.
Kolejne wejście smoka.
To jakiś syndrom.
- Jeszcze nie skończyłem. - Na chwilkę.
Czy biografia, którą pan pisze,
powstaje za zgodą doktora Baeka?
Za zgodą?
Nie.
Zmienię imiona i wydam to jako internetową serię literacką.
Ryzykowne.
Witajcie. Jestem Baek Kang.
Zwykle unikam publicznych wystąpień,
ale tym razem musiałem zrobić wyjątek.
Jeśli chodzi o nasze Centrum…
Muszę powiedzieć…
Przepraszam.
AN JUNG-HEON SŁUŻBA RATOWNICZA
- Może ja… - Panie An.
Tak jest. Lecimy.
Lecicie?
Co tu dużo gadać.
Przed wami…
Centrum Urazowe.
W drogę.
Tak jest.
Szykujmy salę.
Będzie operacja. To wygląda na nagły przypadek.
Helikopter musi startować! Zabierzcie krzesła, bo polecą.
Jest gotowy do startu?
Na pewno może lecieć?
- Doktorze Yang, oswoił się pan z lataniem? - To tak oficjalnie brzmi.
Zostańmy przy Pierwszym.
- A może Odbyt? - To za duży krok wstecz.
Trzeba pamiętać o swoich korzeniach, Odbycie.
Niech będzie „doktor Yang”.
W porządku, Odbyt.
DZIĘKUJEMY PERSONELOWI MEDYCZNEMU,
KTÓRY CODZIENNIE I NIESTRUDZENIE RATUJE LUDZKIE ŻYCIE