SERIAL JEST FIKCJĄ,
NIE UKAZUJE PRAWDZIWYCH MIEJSC, OSÓB ANI WYDARZEŃ
ZŁOTA RZEKA
Co oni robią?
Najwyraźniej pracują.
W tych warunkach?
Łowienie ryb zostało zawieszone.
- Przybij. - Ostrzeżenie?
Nie patrz tak. Boję się.
- Jisoo, przygotuj się na deszcz. - Tak jest.
W deszczu kiepsko widzę.
Co tu robicie o tej porze w taki deszcz?
Co?
Co się dzieje?
Cholera.
Co tu się dzieje?
Chcę wiedzieć!
Co?
Wypłynąłem na ryby.
Przepraszam, że przeszkadzam. Niedługo kończę.
Wiesz, że tu nie wolno łowić.
Widzę, że mnie tu nie chcesz.
Powiedz prawdę, to zniknę.
Co tu robiłeś?
Rozładowuję statek.
Jasne. Kradniesz.
Jesteśmy tu na prośbę klienta.
Musimy zabrać kilka skrzyń. Zaraz stąd znikamy.
Co to jest?
To one?
Co to?
Nie.
Jestem z policji wodnej. Odsuń się.
Nie musisz mi pomagać.
Masz nakaz?
Nie popisuj się, że byłeś gliną.
Co powiedziałeś?
Przypłynąłeś na ryby?
Widać.
Właśnie mamy akcję łapania nielegalnych wędkarzy.
Zejdź mi z drogi, dobrze?
Podnieś kotwicę. Płyniemy.
Tak jest.
Ciekawe, co jest w środku.
Co zmusiło cię do pracy w takim deszczu?
Odsuń się. Jestem ciekawy.
Otwórz to.
Coś takiego!
Ja tylko zabieram, co moje!
Co wam odbiło?
Znowu firma Kyungin.
Znowu ty?
Pan glina.
Dlaczego?
Dlaczego ciągle się spotykamy?
Taki jesteś ciekawski?
- Odłóż to. - Czemu chcesz wiedzieć, co tam jest?
- Powiedziałem, odłóż to. - Chcesz wiedzieć?
Powiedziałem coś.
Dlaczego, do cholery, cię to interesuje?
Cholera.
Dyrektorze Go! Proszę!
Wypłynąłeś na ryby w taką pogodę?
Niestety, łowienie jest tu zabronione.
Patrzcie na te homary!
Pogoda jest okropna.
Kończymy i odpływamy. Przepraszam.
Dujin, chodź.
- Idziemy. - Weź parasol. Pada.
Idziemy.
Idziemy!
Co się stało?
Jisoo!
Dujin!
Hej!
Gdzie Dujin?
Sierżancie Han!
- Oby to był ostatni raz. - Jak to?
POLICJANT ROKU
Wstyd, ty draniu.
Wonjij!
Wonjin!
Co się stało?
Jun na ciebie czeka! Wstawaj!
Wystarczy.
Cholera, nie wtrącaj się!
Powiedziałem, że wystarczy, draniu!
Cholera!
Wonjin!
Chul, czy to konieczne?
Tak. Przykro mi.
Idź na urlop,
przemyśl to.
Nie. Ale dziękuję za wszystko, co pan dla mnie zrobił.
Dujin, proszę!
Co kombinujecie?
Proszę o wybaczenie. Idziemy.
- Co się wtedy stało? - Dujin.
Co się dzieje?
Przepraszam.
Powiedz mi.
Boże.
W porządku?
Jeśli tak, to wstawaj. Musimy wracać.
- Zabrać go do lekarza? - Nie. Przeżyje.
- Długo byłem nieprzytomny? - Nie.
- A Chul? - Co?
Dlaczego nie ścigamy Baek Chula?
Dujin!
Po co mamy go ścigać? Nic na niego nie mamy.
Nie, coś się tu dzieje. Nie wydali ci się podejrzani?
Dujin, wiem, że nienawidzisz Chula,
ale nie możesz mieszać osobistych niechęci z pracą.
Osobista niechęć? Złapmy go, to się przekonasz.
Zobaczymy, w co się tym razem władował.
Co z Dujinem?
- Dokąd idzie? - Nie wiem.
Znalazłeś coś?
To skrzynia, którą rozbił.
Dlaczego je tak zostawił?
Stanowczo coś kombinują.
Co teraz?
- Otwieraj. - Tak jest.
Wszystko jasne? Dziękuję za pracę.
Podstępny drań.
Chcecie nas wykończyć, zróbcie to dobrze, inaczej to będzie wasz pogrzeb.
Ostro.
Szkoda by było cię zabić. Chcesz dla mnie pracować?
Nie, nieważne.
Wujkowi się to nie spodoba.
Lepiej cię zabiję.
Młody!
Zajrzałeś przynajmniej do skrzyń?
Wujek znowu skopie ci tyłek.
Gadasz brednie.
Nie masz po co odwlekać.
Zaczynamy.
Hej.
Najpierw sprawdź towar.
Do roboty!
- Chce się wymigać… - Sprawdź!
Mamy przesrane.
Cholera.
Ty gnoju…
Gdzie je schowałeś?
Myślisz, że ci powiem?
Ja też potrzebuję zabezpieczenia.
Dobra. Przepraszam.
Nie zabiję cię. Powiedz.
Zabierz ich stąd.
Wynocha!
Co robisz? Powiedziałem, wynocha!
Dlaczego nie wychodzicie?
Żartowałem.
Zostawiam to pani, kapralu Do!
Co jest?
Tutaj kończy się ślad.
Deszcz wszystko zmył.
Weź większy nóż. To żałosne.
Nie wygląda poważnie.
Przynieś mój prezent.
Lepiej uważać.
Powiedziałem, dawaj! Nie chcę się powtarzać.
To prezent od wspólnika. Muszę wypróbować.
- Odsuń się. - Dość tego.
Oddam ci towar.
Trzeba było tak od razu, panie Baek.
Ale teraz sami się tym zajmiemy.
Brednie. Myślisz, że ci pozwolę?
Odsuń się. Nie widzę go.
Nie?
Dobra.
Zginie przez twoje gadulstwo.
Dobra, zastrzel wszystkich.
Będziesz musiał przeszukać całą rzekę Han.
Ciekawe, jak długo to potrwa.
Wujek będzie zachwycony.
Nie wspominaj o moim wujka, gnojku!
Stój!
To był strzał?
W tym kraju nie ma broni. Może opona pękła.
Jesteśmy za daleko. Nie zdążymy zareagować na czas.
Rozejrzyjmy się trochę.
Co to za budynek?
- Stacja pomp. - Sprawdźmy to.
- Tak jest. - Jezu.
Jest tu ten glina.
Chyba nas śledził. Musimy być ostrożni.
Cholerny glina, strasznie ambitny.
- Zajmij się tym. - Tak jest.
Nie używaj więcej broni.
Powodzenia. Spadamy.
Szybciej, wychodzimy.
„Szybciej”?
Z tą nogą się nie pospieszysz.
Cholera.
Jeśli nie odzyskamy towaru, wszyscy zginą.
Sam tego nie sprzedasz.
Nie kombinuj.
Wychowanie dziecka wiele kosztuje, co?
Nie rób nic głupiego.
Bum!
STACJA POMP
W czym mogę pomóc?
Jesteśmy z policji. Był tu ktoś podejrzany?
Nie.
Widziałeś kogoś na quadach?
Nie.
To na pewno tutaj.
Dujin, nie sądzę. Idziemy.
Nad czym oni tam pracują?
Reperowane są pewne usterki.
To stacja pomp, tak?
Byłoby kiepsko, gdyby się zepsuła po takiej ulewie.
- Tak. - Wiem, że tam są.
Tu G1. Mamy skoczka.
- Szybko! - Idziemy.
Tu G1. Mamy skoczka.
- Otwieraj zbiornik! - Otwieraj.
Ale śmierdzi.
- Do dna. - Dobrze.
Masz szukać na dnie.
Czemu machasz pod włazem?
To nieważne. Nie jesteśmy na rybach.
Zanurz sieć, jak najgłębiej.
Jak tylko się da.
Szukaj dalej.
Sprawdź na dnie, w rogach.
Chyba nic tam nie ma.
Mamy szukać dalej?
- Nic? - Nic.
Dobra dość.
Załadujcie ryby.
Proszę pana.
Nic tam nie ma.
Dobrze sprawdziliście?
Tak.
Chyba dostaliśmy zły cynk.
Cholera. Wracamy do początku?
Może pan sprawdzić.
- Nic tam nie ma. - Ale strasznie śmierdzi.
Uważaj, gdy będziesz schodził.
- Jest ślisko. - Dobra.
Cześć.
Cholera.
Pożycz mi to.
Szukajcie, ile chcecie. Znajdziecie tylko rybie flaki.
Boże.
Przykro mi z powodu ryb.
Przepraszam.
Skończyłeś?
Dziękuję za współpracę.
Dotykałeś ryb.
Głupio wyszło.
Co robisz?
Cholera.
Przepraszam.
Będziesz się musiał wykąpać.
Zajmij się sobą.
- Idziemy. - Koniec na dziś.
- Kończymy. - Jasne.
To krew.
Dlaczego wytarł pan…
Obrzydliwość. Jesteśmy kompletnymi przeciwieństwami.
Strasznie od pana śmierdzi!
Ryby, czy ja?
Jedno i drugie.
Musi się pan wykąpać.
Tam jest łaźnia.
- Nawet dwie. - Tak.
Którą wybrać?
Do której byś poszedł?
Tamta wydaje się nowsza.
Pewnie tam bym poszedł. A pan?
- Do tej. - Dlaczego.
Mają miesięczny abonament.
MIESIĘCZNY ABONAMENT
Kto wykupuje abonament do łaźni?
On.
Nie wiem, kretynie.
Zjawiły się gliny, czegoś szukają.
Miał pan rację.
Czas się umyć.
Idzie się pan umyć?
- Tak. - Dobrze.
Skąd on wiedział?
Niesamowite.
- Czemu to robisz? - Przecież wiesz.
Jak to?
Czekaj!
Zakryj klejnoty, kretynie.
Będziesz gadał?
Tak.
Gdzie zawiozłeś towar?
Jaki towar?
Widziałeś przecież, to tylko ryby!
Czekaj!
Gorące! Cholera!
Nie ruszaj się. Możesz tu gadać.
Wszystko powiem, ale stamtąd.
Hej.
Ostatni raz pytam.
Dokąd zawiozłeś towar?
O co ci chodzi?
Pojechałem na ryby.
Nie zalogowałeś rejsu.
Skasowałeś dane z GPS-a.
Nic nie pamiętasz.
Właśnie.
Mam coś.
Zabiorę to, żeby odzyskać skasowaną trasę.
Zmierzę poziom alkoholu we krwi całej twojej załogi,
zadzwonię do imigracji, żeby znaleźli nielegalnych pracowników.
Potem poproszę o ocenę bezpieczeństwa łodzi
i sprawdzę, czy masz aktualne szkolenia BHP. Może być?
- Nie. - Facet.
Czekaj.
Wyspa Palmi!
Przybiłem do wyspy Palmi.
Pierwsza uczciwa odpowiedź.
A jeśli chodzi o resztę…
Co?
Nielegalnych pracowników, czy ocenę stanu łodzi?
Oba.
I tak są kontrole.
Czemu nie powiedziałeś?
Ty draniu! Wracaj!
Boże, ale to zimne!
Cholera.
Znalazłem w samochodzie.
Zastanawiałem się, czemu nagle chciał się pan wykąpać.
Podmienili ładunek.
- Gdzie? - Na wyspie Palmi.
A konkretnie?
Musimy się dowiedzieć.
Jesteśmy blisko.
Super. Znowu nadgodziny.
Wspaniale.
Co jest? Kłócisz się z żoną?
Musiałbym ją widywać, żeby się pokłócić.
Gorzej być nie może.
Weź prysznic.
Tak, tu Ko Hyungmin.
Tak. Co?
Dobrze. Cześć.
Proszę pana.
Co jest?
Jeon Kwangil nie żyje.
Kapitan promu rzecznego.
Cholera!
To mokre.
Nie ma czasu, ruszaj się.
Cholera.
Czekaj.
Proszę do gabinetu.
Dobra.
Co się stało?
Byliśmy na kampingu.
Proszę wypełnić formularz.
Dobrze.
Szefie.
Trzeba mi było powiedzieć, że schował pan towar. Nabrałem się.
Zatrzymamy go?
Nie.
Jak to?
Nie mów, że wszystko oddamy.
Idę do toalety.
Hej.
Zarozumiały dupek.
Czysto. Sytuacja rozwiązana.
Skoczek opanowany. Mam tego dość.
Nie musimy się spieszyć.
Prawda?
Daj spokój!
- Dawaj. - Dobra.
Nie wiem, czy jest sens tu czegoś szukać.
Zrobię sobie przerwę. Pospieszcie się. Moje nogi!
Kurczę…
Dlaczego mają dwie rejestracje?
Widocznie zmienili armatora.
Patrz.
Logistyka Kyungin. Obie firmy mają adres na wyspie Palmi.
To ta sama firma.
Byli podwykonawcą dla Rejsów Kyungin.
W ten sposób nabijali sobie kasę!
W tej chwili prawie nic nie zarabiają.
Aukcja.
Jak ty coś rozumiesz z tych papierów?
Mój tata jest księgowym.
Pomagałem mu, gdy studiowałem.
Dlaczego zmienili nazwę?
To nietypowe.
Kyungin zaproponował podwykonawcy spółkę.
A może się rozstali
i przekazali fuchę tańszej firmie.
W takim razie właściciel firmy i Chul powinni się znać.
To trasa promu rzecznego.
MOST YEONGJONG
WYSPA PALMI
Wyspa Palmi.
Chcieli żebym im sprzedał ziemię na wyspie Palmi.
Byłem wkurzony, gdy postawili fabrykę
zaraz obok mojej posesji.
Czekaj, może firma od rejsów jest właścicielem fabryki.
Wyspa Palmi.
Te skrzynie… Chunseok.
Nawet o tym nie myśl.
Boję się, że znowu narobisz kłopotów.
Mają coś wspólnego z wyspą.
Nie rób tego.
Przestań!
Co tu robisz, świrusko?
O Boże.
Byłam w Mangwon jako wsparcie. Zobaczyłam twoją łódź.
Wpadłam pomóc.
Ja ją tu zaprosiłem.
Bałem się, że się spóźnimy.
Nie cieszysz się?
Idziemy.
- W porządku? - Nie dotykaj mnie.
Jesteś za silna na dziewczynę.
- A ty… - Szef dzwonił.
Serio? Wzywa nas. Jedziemy.
Widziałeś?
Jak mi przyłożyła?
Nieprawda.
Musimy iść.
Odpocznij.
Bezczelny gnojek.
Idź palić na zewnątrz.
Skoro masz siłę narzekać, to wstawaj.
Cześć.
Przyszło tu trzech mężczyzn.
Jeden z raną kłutą.
- Chodźmy. - Dobrze.
PREZES HWANG MANDAE
UMOWA PRZEKAZANIA PRAW
Zrobię zdjęcie.
Na trzy.
Dobrze.
Mam nadzieję na owocną współpracę.
Nie ma obaw.
Musimy iść.
- Trafi pan. - Jasne.
PREZES HWANG MANDAE
Zobaczymy się po powrocie.
Jasne.
Postaraj się.
Tak jest.
Hej.
Tak?
Słyszałem, że masz towar.
Brawo.
Dziękuję, wujku.
UMOWA PRZEKAZANIA PRAW
Co ci idioci kombinują?
Są w biurze, odwiedzili szpital.
Wydaje im się, że mają wakacje?
Zrobić demolkę?
Zatrzymaj się.
Pojechałeś za daleko, kretynie.
Jesteś ślepy?
Teraz muszę iść na piechotę!
Przepraszam pana.
Stój!
Kto ci kazał cofać?
Robi mi się niedobrze.
Załatw ich wszystkich.
Tak jest.
Czekaj. Sam nie dasz rady.
Na razie obserwuj.
Cholera!
Boże!
Jestem tu za niańkę?
Cześć.
Lubisz gotowane mięso?
Zamówić ci?
Nie, dzięki. Nie mam apetytu.
To co tu robisz?
Proszę.
Zanieś to reporterowi.
Nie potrzebuję prasy,
żeby rozpuścić informacje. Potrzebny mi ktoś inny.
Są dziennikarze, którzy cały dzień gapią się w monitor.
Zrób poprawki
i puść do sieci.
Podbij oglądalność.
To niebezpieczne, dyrektorze.
Jezu.
Zauważyłem,
że masz stary portfel.
Teraz wiesz, czemu lubię to miejsce.
Nie ma kamer.
Po co daje mi pan coś, czego nie wykorzystam.
Będę ci coś winien.
Tak to potraktuj.
Gdy opublikujesz zdjęcie, będzie cię stać na najlepszą wołowinę,
zamiast tych mdłych popłuczyn.
A zamiast czeków, będziesz miał stos banknotów.
Jasne?
Proszę posłuchać.
Jeśli mam to zrobić, to dobrze.
Co?
Bądźmy szczerzy. Chce pan przyciągnąć inwestorów,
których odstraszył wypadek statku.
To na pewno pomoże?
Nie lepiej pokazać logo agencji rządowej?
Zawrzeć porozumienie?
Dobre.
Nic cię to nie będzie kosztować. Bierz się do roboty.
A wtedy dostaniesz dwa razy tyle.
- Kapralu Do. - Tak?
- Herbaty? - Jasne.
DOWÓDCA
Jest pan?
Tak się odzywasz do szefa?
Oczywiście, że jestem. Dlatego was wezwałem.
Pani później, kapralu Do.
Chunseok i Dujin, do mnie.
Tak jest.
JEON KWANGIL, KAPITAN
Przemyt?
Kapitan, którego mieliśmy oskarżyć o przemyt, nie żyje.
Możliwe, że był zamieszany w podobną sprawę.
Pracujecie razem. Jasne?
Porucznik Lee doskonale zrozumiał i podsumował sytuację.
Wiemy coś więcej?
Jeszcze nie.
Mamy pomagać, ale bez dostępu do informacji.
Robimy za chłopca na posyłki.
Szefie.
Możemy zająć się sprawą i dać im wyniki śledztwa?
Dujin, mamy ważniejsze zadanie.
Ratujemy życie.
Skup się na tym.
Dam radę zajmować się jednym i drugim.
Znowu to samo. Dopiero zaliczyłeś wpadkę
z ewakuacją statku.
Znowu chcesz namieszać?
Zabierz ich tam, gdzie znaleziono ciało.
Udzielcie im wszelkiej pomocy.
- Głupek. - Tak jest.
- Nie krzyw się. - Co?
- Nie krzyw się. - Sam się nie krzyw.
Kapitan naprawdę zginął przez przemyt?
Za wcześnie, żeby ocenić.
Najpierw musimy znaleźć motyw.
Rozumiem.
- Zdobądź materiał z kamer. - Tak jest.
Nie utonął.
Po co pytasz, skoro nie słuchasz?
Masz coś do powiedzenia?
Wystarczy spojrzeć na ciało. Został zatłuczony na śmierć.
To chyba jasne?
Mam dość.
Jasne, dziękuję.
Ale lubię sam wszystko obejrzeć.
Jasne. Proszę!
Przepraszam. Wysadźcie mnie tu.
Kapralu Do.
Nie zadawaj się z facetami, z którymi jadłaś lunch.
W pracy nie jestem twoją córką!
Smarkula.
Pyskujesz ojcu?
Boli! Nie jestem dzieckiem!
Zaraz!
To makijaż?
Krem z filtrem.
Mam 30 lat.
Nie możesz mnie szczypać ani sprawdzać, czy się maluję.
Zadajesz się z tymi idiotami, a potem tak się zachowujesz.
Wiesz co?
Przeniosę cię do innej jednostki.
Ani się waż.
Inaczej…
Co zrobisz?
Nieważne.
Zmieniłaś się, wiesz?
Muszę przyznać,
że nadal jest słodka.
Do widzenia!
Dzięki za wszystko!
Odepchnij nas.
- Muszę? - Tak.
Uważa nas za taksówkę?
Radio coś dzisiaj milczy.
Dobrze, że nic od nas nie chcą.
Jasne. Żadnych wypadków.
Uważaj, bo znowu zapeszysz.
Wypluj to!
Pluj, bo dopadnie nas klątwa.
Boże!
Oplułeś mnie!
Jak długo mamy go wozić?
Wysadźcie mnie przy firmie Kyungin.
Muszę z nimi pogadać.
Chyba nas słyszał
Jasne, że słyszy.
Jak głęboka jest rzeka Han?
Tak właściwie…
To zależy.
W niektórych miejscach 10 metrów.
W innych statek się nie zmieści.
Widziałeś wiadomości?
Na mieliźnie utknął prom, siedzi tam do tej pory.
Poziom wody jest wszędzie inny.
- Idę z nim. - Czekaj.
Przecież sam narzekasz.
Prowadzimy śledztwo.
- Na razie. - Dobra.
Idziemy.
A my?
Poczekamy.
Nie znam go.
Proszę się przyjrzeć.
I co, znienacka go poznam?
Nie znam człowieka.
Zna pan.
Zemdlał pan podczas bójki z nim.
Dlatego, że ty…
Nic nie pamiętam.
Dobrze.
Ile macie w tej chwili kapitanów?
Dwóch? Trzech? Czterech?
Nie tak wielu. A jednak go pan nie zna?
Nie mam z nimi nic do czynienia.
Dość tego.
Co było w skrzyniach?
Sam je widziałeś.
Homary i kraby.
Bierzesz nas za idiotów?
Zabawne.
Tyle zachodu na rzece
w środku nocy, żeby mieć świeże kraby?
Miałem na nie straszną ochotę.
Ale zepsuły się.
Bo ktoś nas zatrzymał.
Gdzie ludzie, którzy z tobą byli?
Litości.
- Kark mnie boli. - Pewnie ich nie znasz.
Rozpraszasz mnie. Usiądź.
Nie, musimy iść.
Resztę pytań zadam pracownikom.
Jeśli będę potrzebował pomocy…
Znajdę kogoś,
kto będzie wiedział więcej.
Jak pan chce.
Ta piłka Parka Chanho to podróbka.
Prawda?
A może nie?
Kretyn.
Co ty wyrabiasz?
Myślałeś, że ci odpowie?
Grzeczne pytania nie działają.
Mają gdzieś policję.
Nic nie powiedzą.
Trzeba nimi wstrząsnąć.
Inaczej nic nie zyskamy.
Ale dobry z nas zespół, prawda?
Dawno tego nie robiłeś?
Jesteś nakręcony.
Aż tak widać?
Rozwiążę to,
jeśli znajdę tego, z kim był.
Co tak wcześnie? W taką pogodę?
ZŁOTA RZEKA
Napisy: Anna Łubiarz