Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
„Dawno, dawno temu w pewnym miejscu
żył potwór w masce.
Potwór udawał drwala
i mieszkał w wiosce wśród ludzi.
Ukrywał swoje wielkie uszy i ostre kły,
więc nikt nie wiedział, że jest potworem”.
Tak?
Pan Kazuo Toma?
Mamy nakaz przeszukania pańskiego domu.
Gdzie pańska żona?
Midori, to gliny!
Uciekaj!
Nie!
Midori!
„«Panie drwalu, panie drwalu,
podziel się ze mną drewnem«,
powiedziała stara piekarka.
»Oczywiście«, odparł.
»Dam ci trochę drewna.
Wpuść mnie do swojego domu.
Wejdź, wejdź.
Przychodź, kiedy zechcesz«.
Na zaproszenie staruszki drwal wszedł do jej domu”.
Midori Toma!
„Gdy tylko wszedł,
zdzielił ją siekierą w głowę”.
Co mu zrobiliście?
O rany.
Martwisz się tylko o niego?
Gdzie reszta dzieci?
Dobre pytanie.
„Chrup, chrup, mlask”.
„Potwór w masce
pożarł staruszkę”.
Kitajima!
W pokoju obok…
Co?
Tam są…
dzieci.
Ciała dzieci.
- Co? - Wiele…
Piętnaście.
Odsuń się od dziecka.
Stój!
POTWÓR W MASCE
Ojej.
Jesteś cały?
Szpital Sugitani.
MASATSUGU YABE, SPRAWY OGÓLNE
Sprawy ogólne?
Proszę wezwać karetkę.
Czemu mnie śledziłeś?
Znalazłem sfałszowane akty zgonu.
Wiele.
Zrozumiałem, że szpital nielegalnie utylizował zwłoki.
Dlaczego nie poszedłeś na policję?
Chciałem coś na tym zarobić.
Więc po co mnie śledziłeś?
Współpracuje pan z Sugitanim.
Był pan na zapisie monitoringu w czasie wystawienia aktów zgonu.
Pomyślałem, że pan w tym siedzi.
Poważnie?
Więc twoje węszenie zapędziło cię do grobu.
Do grobu?
Masz kamerę drogową?
A powinieneś.
Na drogach często zdarza się agresja.
Niech mi pan pomoże.
Proszę!
Błagam, panie Ninomiya!
Czemu płaczesz?
Czy pan oszalał?
Jest pan prawnikiem!
Co pan robi?
Nie!
ZASTĘPCA DYREKTORA
Przepraszam.
Dziękuję.
Proszę wybaczyć.
Do widzenia.
Wydział Dochodzeniowy Centrum Wsparcia i Analiz.
Nie pytali o ciebie, Akira.
W Tokio grasuje seryjny morderca.
Pytali, czy może mieć zaburzenia psychotyczne.
Co cię sprowadza?
- Yabe ze spraw ogólnych? - Tak.
Ponury facet.
Robił malwersacje.
Tata zamierzał go zwolnić.
Yabe próbował nas szantażować, a potem padło twoje nazwisko.
Dlaczego moje?
Sprzątnąłeś mnóstwo ludzi, to było nieuniknione.
Wasze eksperymenty na ludziach są znacznie gorsze.
To cena postępu medycyny.
Cóż…
Miałem dość badań na kotach.
Wszystko gra, Akira. Usunę nagrania z tobą.
Sugitani.
Jestem tu, bo coś nie zagrało.
Trzy dni temu Saburo Iwata, lat 36,
poniósł śmierć w wyniku urazu głowy w mieszkaniu w Shinagawie.
Policja podejrzewa zabójstwo, ale brak konkretnych tropów.
W zeszłym tygodniu gospodyni domowa Masumi Ishikawa
zginęła w podobny sposób. Sprawy mogą być powiązane.
Coś za jeden?
Chcesz forsy?
Dam ci wszystko, co mam.
Takie potwory jak wy
zasługują na śmierć.
Co?
Pomocy!
Co ja ci zrobiłem?
Pieprzony świr.
Już po nim.
Baczność!
Ukłon!
Spocznij.
Spocznij!
W odpowiedzi na ostatnią falę zabójstw
stworzyliśmy specjalny zespół śledczy.
Śledztwo wskazuje na tego samego sprawcę,
więc uważamy, że to seryjne zabójstwa.
Szefie zespołu, Hirose, co zdołaliście ustalić?
Media nie wiedzą,
że „uraz głowy” to mało powiedziane.
Głowy ofiar zostały zmasakrowane uderzeniami bronią podobną do siekiery.
Ich mózgi zostały usunięte.
Pierwszą ofiarą była kobieta Masumi Ishikawa, lat 39.
Gospodyni domowa i była hostessa.
Jej piramida finansowa zrujnowała życie wielu ludziom.
Nawet sąsiedzi źle o niej mówią.
Ostatnią ofiarą jest mężczyzna Saburo Iwata,
lat 36, bezrobotny.
Cztery wyroki. Napaść, gwałt i tak dalej. Miał wielu wrogów.
Sprawdzamy alibi, ale na razie nie mamy podejrzanych.
Na miejscach zbrodni brak śladów walki.
Sprawca czekał w mieszkaniach i atakował od tyłu.
Nie zrabował żadnych kosztowności.
W obu przypadkach mamy podobny sposób działania,
ale brak związku między ofiarami.
Inspektor Toshiro z Centrum Analiz.
Czy możliwe jest, że sprawca zabija dla przyjemności?
Raczej mało prawdopodobne.
W przypadku zabójstw na tle seksualnym
sprawca zwykle wybiera podobne ofiary.
Te ofiary nie miały żadnych podobieństw.
Sprawca działa w sposób impulsywny, ale dokładny.
Zaplanował trasę, żeby uniknąć kamer.
Zasadzka wymaga cierpliwości, poza tym nie zostawił śladów.
Wszystko wskazuje na to, że miał wyraźny motyw, by zabić ofiary.
Staranne zaplanowanie zbrodni wskazuje na skłonności psychopatyczne.
Ofiary są jakoś powiązane.
Musimy ustalić jak.
Trzeba ująć sprawcę, zanim wzrośnie liczba ofiar.
Opowiedz mi o tym złodzieju mózgów.
O złodzieju mózgów?
Niech będzie.
Sprawca jest metodyczny i na tyle silny, by mordować siekierą.
Zapewne to inteligentny mężczyzna, który pracuje lub pracował zarobkowo.
Zabija o różnych godzinach,
co sugeruje elastyczny tryb pracy, albo jest bezrobotny.
Inui.
Sprawdź teorię profilera na temat powiązania ofiar.
Dobrze.
„Złodziej mózgów” to dobra nazwa dla mediów,
ale bagatelizuje sprawę.
Jeśli nie zabija dla przyjemności ani z zemsty, pozostaje kradzież.
Nic panu nie będzie.
Podejrzewałem wylew krwi do mózgu,
ale minęło sześć godzin, więc raczej nic panu nie jest.
W przypadku wylewu krwi do mózgu byłoby gorzej.
Miał pan szczęście.
Nie czuję bólu, ale coś jest nie tak.
Doprawdy?
Zatrzymamy pana na kilkudniową obserwację.
Mam pilne sprawy,
nie mogę…
Nie chodzi tylko o uraz głowy.
Martwię się o pański chip w mózgu.
Jest delikatny i ma pan go od dawna.
Zalecam szczegółowe badania.
Chip w mózgu?
Tak.
To wbrew naszemu kodeksowi etycznemu.
Szpital nie zajmuje się neurochipami.
Należy to przebadać w specjalistycznej placówce.
Co to jest… chip neuronowy?
To jest to.
Ta ciemniejsza plama.
Twierdzi pan,
że o nim nie wiedział?
Ma pan chip w mózgu.
Ach to?
Mówi pan, że to chip neuronowy?
Wiem, co to jest.
Ma różne nazwy.
Skontaktuję się z moim szpitalem.
- Koniecznie. - Oczywiście.
W porządku.
Proszę dać znać, jeśli poczuje pan ból.
Dobrze.
Dziękuję.
SPARALIŻOWANY ODZYSKUJE SPRAWNOŚĆ DZIĘKI CHIPOWI NEURONOWEMU
Skąd ja to mam?
Nie wyglądasz tak źle.
Emi, przyszłaś.
Nic ci nie jest. Niepotrzebnie się martwiłam.
Martwiłaś się?
Boli cię?
Na szczęście nie.
To dobrze.
To chyba dobry moment.
Nie musimy już się spotykać.
Mojemu tacie zależało na tym związku.
Ale już go nie ma.
Nie żartuj, Emi.
Moje uczucia do ciebie nigdy się nie zmienią.
Naprawdę? Miło to słyszeć.
Panie Ninomiya, policja do pana.
Dobrze.
Pójdę już.
Jestem na przerwie, mamy próbę.
Wiem, że jesteś zajęta, doceniam wizytę.
Drobiazg.
Ofiara pierwsza.
Masumi Ishikawa, kobieta, lat 39.
Była hostessa, przed śmiercią gospodyni domowa.
Jej piramida finansowa zrujnowała życie wielu ludziom.
Sprawca zaatakował ją w domu,
zachodząc od tyłu.
Brak śladów walki.
Wielokrotne ciosy bronią podobną do siekiery.
Mózg został usunięty.
Toshiro, co o tym myślisz?
Trzecia ofiara zginie przez was.
Co?
Na studiach behawioralnych uczyli nas,
że gdy sprawca zabija trzeci raz,
policja jest współwinna.
To przesada.
Miałaś rację, jest powiązanie.
Obie ofiary były w sierocińcu.
W sierocińcu?
Ściślej mówiąc, w dwóch różnych.
Gdyby były w tym samym, motywem mogłaby być zemsta za nękanie.
Albo coś podobnego.
Ale Ishikawa była w Adachi,
a Iwata w Tachikawie.
Oboje zostali porzuceni pod sierocińcem.
Sprawy się komplikują.
Ten detektyw…
Co?
Nie wiem, czy to bystrzak czy kretyn.
To młodszy detektyw Inui. Jest świetny.
Ale jego przesadne poczucie sprawiedliwości utrudnia mu bycie gliną.
Żartuję.
Był w wydziale zabójstw,
ale sobie nagrabił i przeniesiono go do Shinagawy.
Nagrabił sobie?
Sprawa odszkodowania z polisy dwa lata temu.
Gospodyni domowa spadła ze schodów.
Mąż płakał przed kamerami, ale zgarnął 50 milionów jenów z jej polisy na życie.
Bez wątpienia ją zabił.
Ale brakowało dowodów i świadków, więc Kenmochi się wywinął.
A później…
Zaczekaj!
Chociaż przeproś Saki przy jej grobie.
Zanim umrę.
To tylko 50 milionów, przestań zrzędzić.
Jej wypadek ściągnął na mnie podejrzenia. Jesteś jej ojcem, więc ty mnie przeproś.
Co robisz?
Przeproś.
Przeproś, do cholery.
Co jest, kurwa?
Inui prowadził śledztwo na własną rękę. W końcu na siebie wpadli.
Kenmochi był śmieciem.
Pozwał policję za pobicie.
Inui musiał zostać zdegradowany.
Ten Kenmochi…
Pasuje do profilu psychopaty.
Chip neuronowy?
Masz stary model.
Co robi w mojej głowie?
Badania neurochipów z wykorzystaniem sztucznej inteligencji są na czasie.
Początkowo
chipy miały stymulować sparaliżowane kończyny.
Wraz z rozwojem technologii
zaczęto ich używać do kontrolowania emocji.
Ale zdarzało się,
że przestępców i ludzi z zaburzeniami psychicznymi
operowano bez ich zgody.
Chipy neuronowe okrzyknięto współczesną lobotomią.
Jakieś 30 lat temu
zostały zakazane na całym świecie.
Kiedy podrzucono cię do sierocińca?
W tamtym okresie.
Więc ktoś cię wcześniej zoperował.
Widać to wyraźnie.
To twój ośrodek moralności i empatii w mózgu.
Moralności i empatii.
Po co umieszczać tam chip?
Żeby stłumić niepożądane zachowanie.
Użyli chipa neuronowego do stymulacji kory oczodołowej i ciała migdałowatego,
wiedząc, że to zabronione.
Naprawdę myśleli, że się zmienię?
Może rodzice tego chcieli i porzucili cię, bo nie było efektów.
Tak obstawiam.
Świat jest pełen idiotów.
My, psychopaci, jesteśmy wybrańcami.
Nie obchodzi nas, co myślą inni.
Nie czujemy strachu, więc dokonujemy wielkich postępów.
Niektórzy uważają, że Nobunaga Oda i Piotr Wielki byli bohaterami.
Medycyna rozwijałaby się znacznie szybciej bez prostackiej etyki.
- Komórki macierzyste, komórki jajowe… - To on!
Zamaskowany typ, który mnie napadł.
Potwór w masce?
WKRÓTCE NA BLU-RAY
CHRUP, CHRUP, MLASK
Potwór w masce.
Wygląda jak film na podstawie baśni.
Dokąd idziesz?
Znajdę tego zamaskowanego potwora,
zanim zrobią to gliny.
Po co?
Powiedział, że takie potwory jak my zasługują na śmierć.
Wie, co zrobiłem.
Nie wiadomo, co powie glinom.
Potwory takie jak my?
Czyli ja też?
Może.
Ale ty nie wyglądasz na potwora.
POTWÓR W MASCE
„Chrup, chrup, mlask.
Potem potworny drwal zjadł kwiaciarkę Helenę.
Ale nikt tego nie zauważył.
Chrup, chrup, mlask”.
Potem potworny drwal zjadł kowala Thomasa.
Ale nikt tego nie zauważył.
Potwór zjadał tyle osób, ile chciał i kiedy chciał.
Dobrze żyło mu się w wiosce”.
Pani profiler już na miejscu?
Przepraszam.
Yoshio Mitsuta. Był fotografem.
Z raportu patologa wynika, że zginął cztery dni temu.
Jego mózg został usunięty jak w innych przypadkach.
Był znany z naruszania cudzej prywatności.
Powiązany z półświatkiem
i miał kiepską reputację w branży.
Wychował się w sierocińcu w Sagamiharze.
Kolejny z sierocińca?
To nie jedyny związek.
Wszyscy byli wyrzutkami.
Zostałem wypisany ze szpitala.
Emi, jeśli chodzi o kancelarię twojego ojca…
Zanim mecenas Hasumi zmarł,
powiedział, że powinienem ją przejąć. Nasi doradcy i partnerzy się zgodzili.
Co o tym sądzisz?
Czemu nie?
Zawsze chciałeś być partnerem w Hasumi i Wspólnicy.
Emi.
Jeśli jesteś przeciwna,
odmówię im.
Ja…
nie mogę się pogodzić z jego śmiercią.
Był nieustępliwy i błyskotliwy.
Nie odebrałby sobie życia.
Zadbaj o jego kancelarię.
Chcę zachować nazwę Hasumi i Wspólnicy.
Będę w kontakcie.
Ruchy, nie ociągaj się.
Rusz tyłek.
Hej.
Zamknij w końcu jadaczkę.
Przestań beczeć.
Przestań, mówię.
Hej.
Zamknij się.
Dość tego beczenia.
Akira, uciekaj!
Uciekaj!
Czego?
Odwal się!
Pokaż twarz.
Kim ty, do cholery, jesteś?
Mitsushiko Kobayashi, lat 37.
Był pośrednikiem bankowym,
powszechnie nielubianym za agresywne ściąganie pożyczek.
Metoda ta sama.
Ofiara dorastała w sierocińcu.
Sprawdza się rozzuchwalił.
Ryzykował, że ktoś go zobaczy, jak zabija i usuwa mózg.
Dlaczego?
Sprawca…
robi się chaotyczny.
Zabijał w odstępie zaledwie kilku dni.
Tym razem minęło aż dziesięć.
Chce wyeliminować wszystkie cele.
Z jakiegoś powodu czas go nagli.
Może zabił Kobayashiego lekkomyślnie…
Po innym nieudanym zabójstwie.
Dwa tygodnie temu na parkingu Minato
30-letni prawnik został napadnięty i doznał urazu głowy.
Założono mu 25 szwów.
Wyszedł już ze szpitala.
Widziałam go.
Skradziono pieniądze ofiary.
Broń nieznana.
To niepowiązany napad rabunkowy.
Toshiro!
Nie idź sama!
Inui, pilnuj jej.
Emi?
Właśnie wyszedłeś ze szpitala, więc…
SUPERMARKET KITANO ACE
Pójdę już.
Możesz wejść, jeśli chcesz.
Naprawdę?
Wejdź.
Twoja dłoń…
Upadłem podczas biegania.
Pewnie uważasz mnie za niezdarę.
Nie wygłupiaj się.
Opatrunek się poluzował, pokaż.
Nie musisz ukrywać przede mną słabości.
Coś nie tak?
Widzieliśmy się w szpitalu u Sugitaniego.
Tak.
Skąd pan zna doktora?
Udzielał porad medycznych w jednej z moich spraw.
Jak mogę pani pomóc?
Powiedziałem detektywowi wszystko, co zapamiętałem.
Czytałam jego raport.
Ale mam kilka pytań.
Z chęcią pomogę.
Dziękuję.
Przede wszystkim
czy ma pan jakichś wrogów?
To chyba trochę niegrzeczne.
Jest poszkodowanym.
Mogę spytać, kim pani jest?
Moją narzeczoną.
Może nas pani zostawić, skoro nie jest pani żoną?
To poważna sprawa.
Przepraszam, wykonuje pani swoją pracę.
Akira, dbaj o siebie.
Dziękuję.
Może zrobiła się zazdrosna przez pani urodę.
Proszę jej wybaczyć.
W żaden sposób nie sprowokowałem ataku.
Zeznałem to wcześniej.
Panie Ninomiya,
czy napastnik miał siekierę?
Siekierę?
Zostałem zaatakowany od tyłu,
nie widziałem.
Mógł mieć siekierę?
Pytania naprowadzające?
Dlaczego tak się upieracie przy siekierze?
Zna pan którąś z tych osób?
Czy wśród nich jest napastnik?
Proszę odpowiedzieć.
Czy to nie…
Grasuje seryjny morderca, który usuwa ofiarom mózgi.
To ofiary, tak?
Wersja o seryjnym mordercy to spekulacje mediów.
Nie znałem tych osób.
Nawet gdyby były świadkami procesu czy krewnymi moich klientów
i tak bym ich nie zapamiętał.
Rozumiem.
Jeszcze jedno.
Czy wychował się pan w sierocińcu?
Jaki to ma związek ze sprawą?
Nie miał pan łatwego startu, a jednak został pan prawnikiem.
Godne podziwu.
Czy to ma związek ze sprawą?
Niewykluczone.
Jeśli zamierza pan współpracować, podam więcej informacji.
Niezłe naciąganie i manipulacje.
Z takim nastawieniem proszę zapomnieć o awansie.
Nie zareaguje pan?
Przykro mi, ma wyższy stopień.
Rozmowa skończona.
Toshiro, chodźmy.
Proszę na siebie uważać.
Nawet jeśli to był napad rabunkowy, może znów zaatakować.
Wiem, kto mnie zaatakował.
To ten seryjny morderca, złodziej mózgów.
Pozostałe ofiary były w sierocińcach, jak ja.
Zabójca robi to…
dla neurochipów.
Uszkodził kamerę, żeby ukraść trochę gotówki?
Zbyt przemyślany ten napad.
Dlaczego prawnik nie chciał gadać?
Odwiedźmy jego lekarza.
- Doktora nie ma? - Nie.
Ma spotkania, obecnie jest niedostępny.
Mówiłeś komuś o moim chipie?
Nikomu.
Co wy chcecie zrobić?
Tomografia to nie problem, jeśli nic nie wygadał.
Jasne.
Zgadzam się, powinniśmy go zabić.
Zabić mnie? Powariowaliście?
Dlaczego ten chip stanowi problem?
Nie mam pojęcia.
Spytaj napastnika.
To jakiś absurd!
Namierzą mnie po GPS-ie w telefonie.
Jeśli mnie zabijecie, traficie za kratki.
Niezła myśl.
Ale…
twój telefon na nic się zda.
To nie jest mój pierwszy raz.
Leczyłem cię.
Ocaliłem ci życie!
Co jest?
Dziwne.
Niedobrze mi.
Nic dziwnego.
Zamierzałeś mnie zabić.
Może masz wylew.
Mogę cię zbadać.
Jestem specjalistą. Trzeba go zabrać do szpitala.
Smartfony są szkodliwe dla zdrowia.
Chcę zobaczyć kartę pacjenta.
Przepraszam, nie mam uprawnień.
Rozumiem.
Przepraszam za kłopot.
O nie!
Proszę nie dotykać.
Posprzątam.
NINOMIYA
AKIRA
- Hej. - Spasuj.
Zdegradowano cię za pobicie podejrzanego.
Nic nie mówiłem.
AKIRA NINOMIYA
BADANIA
TOMOGRAFIA
Przepraszam.
Pęknięcie prawej kości skroniowej.
Żadnych krwiaków.
Cios tępym narzędziem.
Nie siekierą?
Mógł to być obuch siekiery.
Ale nie mam pewności.
Obuch siekiery.
Bardziej intrygujący jest ten chip neuronowy.
Co?
Zostały zakazane dawno temu.
Ile ma lat?
Trzydzieści pięć.
Zatem chip wszczepiono bez jego zgody.
Pytanie, jak się teraz miewa?
W jakim sensie?
Takie chipy są delikatne.
Jeśli uderzenie uszkodziło czaszkę,
mogły wystąpić komplikacje.
Wszystko się klei, jeśli sprawca zabija dla neurochipów.
Usuwał mózgi, żeby dostać się do chipów.
Roztrzaskując czaszki, zaciera ślady.
Hirose, zdobądź prześwietlenia mózgów ofiar przed śmiercią.
Jedno lub dwa.
Tak, dziękuję.
Może…
mój chip neuronowy w końcu zaczyna działać.
Raczej na odwrót.
Jak to?
Trochę poszperałem.
Znalazłem pewną nieoficjalną sprawę,
ale neurochirurdzy ją znają.
Toshiro.
Pierwsza ofiara, Masumi Ishikawa, trzy lata temu miała wypadek drogowy.
Mam jej prześwietlenie.
Okazuje się, że miała w głowie neurochip.
Zdaje się, że o nim nie wiedziała.
Chip…
Chyba nie chodziło tylko o Ishikawę.
Pewnie wszystkie ofiary miały neurochipy.
Skąd ten wniosek?
Jestem profilerem.
No tak.
Kiedy Ishikawie wszczepiono czip?
Gdy przyjmowano ją do sierocińca, miała bliznę po operacji.
Od tego czasu
minęło ponad 31 lat.
Trzydzieści jeden lat.
Dzieci były operowane nielegalnie i podrzucane do sierocińców.
Jeśli zbadamy przypadki porwań…
Sprawy porwań dzieci i zabójstw w Shizuoce.
Jedna z nich pasuje.
Sprawa Tomów.
Sprawa Tomów?
Akira,
możliwe, że jesteś ofiarą w tej sprawie.
To pan Kitajima, prowadził sprawę Tomów.
Obecnie pracuje w Hamamatsu w Centrum Bezpieczeństwa Ruchu.
Jestem Kitajima.
Tędy, proszę.
Kopę lat, Inui.
Owszem.
Zaczęło się od zaginięcia dziecka.
Rodzice wybrali się na zakupy.
Ich syn Takeshi czekał w aucie.
Gdy wrócili, już go nie było.
Takeshi?
Nie wykluczono porwania,
ale nie było żądania okupu i niewiele mogliśmy zrobić.
Ale później…
dzieci zaczęły znikać w całym regionie Kanto.
W końcu znalazł się świadek
i wszczęliśmy śledztwo w sprawie porwań.
Na podstawie zeznań świadka
namierzyliśmy pojazd
i jego właściciela.
Kazuo Toma.
Byliśmy pewni, że on i jego żona Midori byli sprawcami.
Zdobyliśmy nakaz rewizji
i udaliśmy się do ich domu w Shizuoce.
Przeszukaliśmy budynek.
To, co zobaczyliśmy w środku…
Istne piekło.
Midori Toma
otwierała porwanym dzieciom czaszki
i wszczepiała chipy neuronowe w ramach chorego eksperymentu.
W ich domu
znaleźliśmy 15 dzieci, które zmarły wskutek operacji.
I jedno, które przeżyło.
Pierwsze, które porwali. Takeshiego.
Kazuo Toma zeznał w sądzie,
że Takeshi był najstarszy i jako jedyny przeżył operację.
By chronić prywatność Takeshiego,
zachowano w tajemnicy, że ma chip.
Ale okazało się, że Takeshi nie był jedyny.
Ocalały też inne ofiary.
Co ta para próbowała osiągnąć?
Zamierzali zmienić dzieci w psychopatów.
Tworzyli psychopatów?
Ich syn był psychopatą.
Zabijał zwierzęta i ćwiartował.
Pastwił się nad nimi.
Wielokrotnie łamał im te same kości.
Rodzice stworzyli neurochip, żeby pomóc synowi.
Kazuo Toma zeznał tak w sądzie.
Czemu nie wyleczyli go chirurgicznie?
Nie mogli znaleźć dzieci ze skłonnościami psychopatycznymi.
Czyli psuli ich psychikę,
żeby później próbować naprawić?
Namieszali mi w głowie,
żeby znaleźć sposób na leczenie psychopatii.
Nie zemścisz się.
Midori Toma zabiła się podczas aresztowania.
Jej mąż, Kazuo, zmarł w więzieniu.
A ich syn zmarł w wieku 10 lat.
Robili z dzieci psychopatów, ale nie potrafili naprawić syna.
Co się ze mną stanie?
Jeśli neurochip został uszkodzony…
i nic nie zrobisz,
może powrócisz do normalności.
Nagle zapragniesz mieć szczeniaka.
Można to naprawić?
Potrzebujesz chipa i danych z czasu operacji.
To delikatny obszar, więc nie możemy działać na ślepo.
Będę musiał złapać potwora w masce.
Jeśli ma listę, to również dane.
Nie chcesz odzyskać normalności?
Jest jakiś sens…
żeby tego chcieć?
Skąd mam wiedzieć?
Pytasz niewłaściwą osobę.
Na razie.
Dobra.
Prześlę ci szczegóły sprawy Tomów, jedziemy na jednym wózku.
Twoje grzechy nie znikną, jeśli staniesz się normalny.
Czego tak się boisz, Sugitani?
Niczego nie rozumiesz.
Co się stało z ocalałym?
Z Takeshim?
Jeśli zrobiono z niego psychopatę…
Niestety Midori Toma odniosła sukces.
Takeshi był problematyczny, więc nie ma wątpliwości.
Prawda, Inui?
Takeshi to Kenmochi.
Przez niego mnie zdegradowano.
Takeshi Kenmochi.
Cholerny złom!
Co to, kurwa, ma być?!
Co na to prokurator?
Charakter Takeshiego nie mógł być dowodem w sprawie.
Trzeba dać mu ochronę.
Mogą być inni ocalali, ale Kenmochi też stanie się celem.
Inui!
Odsuwam cię od sprawy, nie zbliżaj się do Kenmochiego.
Znam go najlepiej!
Opanuj się.
Kitajima opowie wam o wspólnikach Tomów.
- Namierzcie ich. - Tak jest.
Proszę.
Stary lokal.
Hirose wspomniał, że czasem tu przesiadujesz.
Co dla pani?
Herbata oolong.
Jedna herbata oolong.
Robi się.
Czego chcesz?
Co myślisz o chronieniu Kenmochiego?
Jeśli ktoś poluje na psychopatów,
po co go powstrzymywać?
Mówisz poważnie?
Mniejsza o to. Co zrobisz z Ninomiyą?
Ma skłonności psychopatyczne.
Cokolwiek robi, jest narcystyczny i bezczelny.
Często kłamie, by dopiąć swego.
Bywa arogancki i napuszony.
Pasuje do ciebie.
Nie jestem psychopatką.
Proszę.
Dziękuję.
No i?
Musimy śledzić Ninomiyę, zabójca powinien się pojawić.
Atakowanie Kenmochiego byłoby teraz lekkomyślne.
Kenmochi nie chce naszej ochrony.
Co?
Tacy nigdy się nie zmieniają.
Dołączę do was.
- Co? - Nie, to…
Słuchaj…
Co jest, dupki?
- Panie Kenmochi. - Co?
Możemy pomówić?
Czego znowu?
Jesteśmy tu, by pana chronić.
Gówno prawda.
Chcecie mnie obserwować
i podrzucić dowody, żebym beknął za śmierć Saki.
Tak to załatwiacie.
Jeśli ktoś chce mnie zabić,
to tylko ten detektyw, Inui.
Podejrzany typ.
Panie Kenmochi.
Wie pan, że ma pan w głowie neurochip?
I co z tego?
Lekarz mówił, że usunięcie jest ryzykowne.
Dlatego go nie ruszałem.
Ktoś jeszcze przeżył?
Skąd mam wiedzieć?
Słuchajcie no.
Odwalcie się ode mnie.
Jeśli pojawi się ten złodziej mózgów, sam go zajebię.
W obronie własnej.
Nie musi to wyglądać na wypadek.
Co to ma znaczyć?
Żartuję.
Znowu to samo.
Nadal myślicie, że ją zabiłem.
Tak?
Wynocha stąd.
Wypierdalać, dupki.
Ruszajcie tyłki.
Jebcie się.
Panie Kenmochi!
Tak?
Co?
Nie rób tego.
Nie!
Akira?
Co tu robisz?
Twój ojciec…
Nie mogę zapomnieć.
Chyba myliłam się co do ciebie.
Gdy tata nas zapoznał,
nie spodobałeś mi się.
Wydawało mi się, że zawsze udajesz.
Nawet po jego śmierci.
Myślałam, że zależy ci tylko na przejęciu firmy.
Ale teraz wiem…
Też jesteś w żałobie.
Dziękuję.
To Kaneki, wspólnik Tomów.
Odmówił zeznań w sądzie,
więc dostał surowy wyrok za współudział.
Nie żyje od ponad trzech miesięcy.
Posłuchaj…
Złodziej mózgów pewnie zabrał Kanakiemu listę dzieci,
żeby je znaleźć i zabić.
Tu się urywa trop zabójcy.
Chyba mam inny.
Ninomiya też ma neurochip.
Skąd o tym wiesz?
Sprawdziłam jego kartę w szpitalu.
Co?!
Bez nakazu? Jest prawnikiem!
Neurochirurg Ninomiyi zniknął.
Ninomiya i tacy jak on
mogą być uwikłani w przestępstwa, jak Kenmochi.
Śledźcie Ninomiyę.
Masz dowód, że jest powiązany ze zniknięciem chirurga?
- Jeszcze nie. - I jakie to przestępstwa?
- Myślę, że… - Czy Ninomiya dostał chip jako ostatni?
Nie wiem.
Toshiro.
Samowolny wgląd w dokumentację medyczną to sprawa dla wewnętrznych.
- Zostajesz odsunięta. - Ale…
Możliwe, że Ninomiya jest kluczowy w sprawie.
Szef zdecyduje, czy będziemy go śledzić.
Na pewno chcesz, żebym weszła?
Sama prosiłaś.
Tak, ale…
Akira?
Minęło tyle czasu!
Zjawiłeś się pierwszy raz po ukończeniu szkoły.
Słyszałam, że zostałeś poważanym prawnikiem.
Tak ciężko na to pracowałaś.
Byłeś też łobuzem.
Akira łobuzem?
No pewnie.
Zawsze śpiewał tę samą piosenkę.
Jak to szło?
Proszę nie drążyć przeszłości.
Przyszedłeś pochwalić się, że się żenisz?
Pani Ryoko…
Daj nam chwilę.
Mogę się rozejrzeć?
Śmiało, dzieci będą zachwycone.
Czy porzuciła mnie ta para?
Już ci mówiłam,
miałeś cztery latka, gdy cię podrzucono.
Nikogo nie widzieliśmy.
Ale zdarzały się anonimowe telefony.
O co pytali?
Zadawali dziwne pytania.
„Czy jest wygadany?”
„Jest zadufany w sobie?”
„Zachowuje spokój, gdy go dręczą?”
Telefony nagle ustały.
Taki właśnie byłem.
To prawda.
O co mogło chodzić?
O skalę psychopatii PCL-R.
To swoista ocena osobowości.
Poważnie?
Jesteś prawdziwym prawnikiem.
Wiesz wszystko.
Stałeś się znacznie milszy.
Pewnie dzięki niej.
Dziękuję pani.
Trzymaj się.
Do zobaczenia.
Panie Słonko, zaświeć nam
Ogrzej mały kamień
Niech twoje ciepłe światło
Lśni nieustannie
Gdy usiadłam sobie Obok małego kamienia
Też stałam się małym kamieniem
Moje serce powoli się rozgrzewało
Byłam tak szczęśliwa Że chciało mi się śpiewać
Panie Słonko, zaświeć nam
Ogrzej i mnie
Niech twoje ciepłe światło
Lśnij nieustannie
Panie Słonko, zaświeć nam
Ogrzej i mnie
Niech twoje ciepłe światło
Lśnij nieustannie
Co się stało?
Nic.
Dawno tu nie byłeś.
„Chrup, chrup, mlask.
Potwór w masce zjadł Hansa.
Gdy miał pełny brzuch, w końcu coś zrozumiał.
»Zaraz. Hans miał rację.
Więcej czasu spędzam jako drwal niż potwór.
Może nie jestem potworem,
tylko zwykłym drwalem«.
Potwór w masce
nagle stracił pewność, kim naprawdę jest”.
Więc to tak.
Wiem, kim on jest.
Co jest grane, Sugitani?
Dlaczego udajesz potwora?
Nie potrafisz już zabijać.
Wiedziałem, ale to i tak rozczarowujące.
Myślałeś, że cię wydam?
Bez obaw.
Wiem, kim jest potwór.
Niedługo zdobędę dane.
Nadal działamy razem?
Jasne.
Przygotuj się do operacji.
Co za ulga.
O ile mówisz poważnie.
Wprawdzie twoja normalność byłaby ciekawym eksperymentem.
Ale założę się, że nudna moralność by cię pogrążyła.
Wszystko dobrze?
Pani Ranko Toshiro, tak?
Doktorat na MIT.
I została pani gliną?
Sprawdził mnie pan?
Ponad 20 lat temu
mężczyzna wszedł do podstawówki
i zamordował dziewięcioro dzieci.
Tylko po to…
by dostać wyrok śmierci.
Mój starszy brat
był jedną z ofiar zwyrodnialca.
Rozumiem.
To pośrednia forma zemsty?
Tak oceniłby to psychopata.
Co ma pani na myśli?
Panie Ninomiya.
Ma pan chip w głowie, prawda?
Teraz rozumiem.
Przejrzała pani moją dokumentację medyczną.
Zrobię wszystko, by odkryć prawdę.
Przez to, co mam w mózgu,
mogę być bardziej ludzki niż pani.
Bycie psychopatą to nie przestępstwo.
Nie osądzajmy osobowości,
tylko czyny.
Proszę powiedzieć.
Dlaczego przyszła pani sama?
Bo…
Odsunęli panią z powodu samowolki.
To znaczy…
że cokolwiek tu się stanie,
nikt się nie dowie.
Nie połknę przynęty.
Założę się, że pani to nagrywa.
- Tak? - Mówiłaś coś Inuiemu?
Inuiemu?
Dlaczego pan pyta?
Kenmochi wyparował.
Zniknął nam z oczu.
- Co? - Przyznaj się.
Nasłałaś na niego Inuiego, prawda?
Posłuchaj.
Jeśli ktoś poluje na psychopatów,
po co go powstrzymywać?
Mówisz poważnie?
Ten detektyw, Inui.
Podejrzany typ.
Tacy jak on nigdy się nie zmienią.
Muszę wiedzieć.
Czy Inui pasuje do profilu?
Proszę podać jego adres.
EMI HASUMI
PRZYJEDŹ DO DOMU TOMÓW
„Teraz potworny drwal
nie miał już przyjaciół, z którym mógłby porozmawiać”.
»Co ja pocznę? Co ja pocznę?«
Potworny drwal był smutny,
więc postanowił poznać nowych przyjaciół
w innej wiosce.
Gdy przybył do nowej wioski,
zakradł się do domu miejscowego drwala.
Potem zabrał stamtąd dziecko, rozciągnął mu uszy, by były duże,
i użył kamienia, by naostrzyć mu kły.
Dziecko stało się potworem zupełnie jak drwal”.
Akira, uciekaj!
Uciekaj!
Inui?
Inui!
„Później potworny drwal
odwiedził wiele wiosek
i zyskał wielu przyjaciół.
Miał nadzieję, że pewnego dnia jego przyjaciele dorosną
i powiedzą mu, czy jest potworem, czy drwalem.
I tak oto potworny drwal zyskał wielu nowych przyjaciół”.
Inui?
Co to ma znaczyć?
Inui.
Nie musieliście wyważać drzwi.
Inui.
Myśleliście, że jestem zabójcą?
Marnujecie czas na bzdety.
Nie odbierałeś telefonu.
Wyciszyłem na cmentarzu.
To już nie moja sprawa, więc odczepcie się ode mnie.
Na cmentarzu?
Na grobie Saki Kenmochi.
Minęły dwa lata.
Dziwne, ktoś zostawił świeże kwiaty.
Wszyscy jej krewni nie żyją.
Przegrałeś.
Może w końcu zdejmiesz maskę?
W sumie nie musisz.
I tak wiem, kim jesteś.
Jego charakter się zmienił.
Powinnam zauważyć.
A ty dokąd?
Skąd wiedziałeś?
Zrozumiałem,
że z jakiegoś powodu
twój chip przestał działać.
Odzyskałeś współczucie.
Gryzie cię sumienie przez to, co zrobiłeś,
więc zacząłeś polować na psychopatów.
Toshiro!
Nie mogą się pozabijać.
Dwa lata temu
po tym, jak ten gliniarz mnie uderzył,
powoli zacząłem się zmieniać.
Moje życie opierało się na gniewie i samozadowoleniu.
Aż nagle…
Poczułem nowe emocje.
Ból i szok.
Radość i smutek.
Czułem to, co inni.
Coś we mnie wzbierało.
W końcu zrozumiałem.
Znalazłem nowy sens życia.
Ale niestety…
jednocześnie popadłem w rozpacz.
Miałem kiedyś żonę, która we mnie wierzyła.
Była najważniejsza.
A ja ją zabiłem.
Więc proszę…
wypuść tę kobietę.
Proszę.
Jestem na twojej łasce.
Akira!
Początkowo
chciałem przemówić wam, psychopatom, do rozsądku.
Ale gdy ci się przyjrzałem,
odkryłem,
że ludzie wokół ciebie giną bez śladu.
Również jej ojciec.
Nie wątpię,
że ty zepchnąłeś go z dachu.
On kłamie, prawda?
Akira?
Wytępienie takich jak ty
to jedyny sposób, by zrobić coś dla Saki.
Nie pozwolę…
żebyście zamordowali kolejne osoby.
Nie, błagam!
Więc o to chodzi.
Wszystko jasne.
Odpuściłeś kobiecie z parkingu, która widziała, jak usiłowałeś mnie zabić.
Potrafisz mordować tylko psychopatów.
On nie jest twoją zakładniczką.
Jest moją.
Akira?
Ty sukinsynu.
Mam dosyć udawania.
Daj mi dane albo poderżnę jej gardło.
Nie rób tego.
To prawda.
Zabiłem twojego ojca.
A ty zginiesz z ręki swojego ukochanego. Jakież to romantyczne.
Akira, proszę, nie rób tego!
Nie.
Kurwa, nie rób tego!
Jednak najbardziej chciałeś zabić…
siebie.
Jak na to wpadłeś?
Byłem taki jak ty.
W tamtej chwili
mój chip też został uszkodzony.
Czyli ty…
Dane są w telefonie?
Zdjęcia…
i informacje o nas sprzed porwania.
Twoje też.
Byłeś wychowany w rodzinie bez przemocy,
otoczony miłością.
Byłeś beksą,
ale troszczyłeś się o młodsze dzieci.
Nawet, gdy cię tu przywieźli,
najbardziej było ci przykro, że rodzice będą się martwić.
Jak wykorzystasz te dane?
Do operacji?
Chcesz znów być potworem?
Ja…
Jestem jej wdzięczny.
Nauczyła mnie, że nie wszystkie emocje są ciężarem.
Więc…
Nie chcę operacji.
Naprawdę?
Czyli przed chwilą udawałeś…
Nabrałeś mnie.
Ale ja…
nie potrafię już żyć z tym bólem.
A ty?
Z poczuciem winy?
To intrygujące
żyć z poczuciem winy.
Rozumiem.
Poza tym…
Stałem się ludzki i jestem niepokonany.
Chcę odkryć sens życia
i przetrwać.
Tym się różnimy.
Akira.
Zostaw go!
Puszczaj, Takeshi!
Akira, uciekaj!
Uciekaj!
- Takeshi, przestań! - Akira!
Takeshi?
Pamiętasz?
Nie zdołałem cię ocalić.
Wybacz mi.
Mam nadzieję, że powrócisz do normalnego życia.
Akira…
Ja też.
Kenmochi!
Toshiro, cofnij się!
Kenmochi, uciekaj!
Kenmochi!
Nie wolno pani!
Przepraszam, nie mogłam jej zatrzymać.
W porządku.
Pani Toshiro. O co chodzi?
Dlaczego pan mnie tam ściągnął?
Wiedział pan o lokalizatorze.
Był pod domem Tomów.
Cóż…
Jak pani sądzi?
Oczekiwał pan wsparcia, gdyby nie zdołał pan zabić potwora.
Chcemy udowodnić, że Kenmochi był złodziejem mózgów.
Mordował innych psychopatów, żeby odkupić swoje winy.
Zdołał pan go zabić, zanim pana dorwał.
Panie Ninomiya.
Pan również jest ofiarą Tomów.
Zamierza pan żyć z cudzym grzechem?
Pani Toshiro.
Nikt nie ucieknie od swojej prawdziwej natury.
Nie zamierzam tłumaczyć się z tego, jak żyję.
Przepraszam, muszę odebrać.
Panie Ninomiya.
Kiedyś pana aresztuję.
Oby dożył pan tej chwili.
Jak to nie chce operacji?
Akira to kłamca.
Nie śpisz.
Nie przemęczaj się.
Akira.
Ja…
Już po wszystkim.
Wszystko ci wyjaśnię.
Przestraszyłem cię.
Wybacz.
To nie tylko za mojego ojca.
Chciałeś mnie wykorzystać!
Masz gdzieś moje uczucia!
Nigdy ci nie wybaczę! Jak bym mogła?!
Musiałaś się bronić.
Posłuchaj.
Zgłoś się do tej policjantki.
Akira?
Ja…
Idź.
W tej chwili!
Potworny drwal…
zyskał wielu…
nowych przyjaciół.
NA MOTYWACH POWIEŚCI MAYASUKE KURAIEGO, KAIBUTSU NO KIKORI
PODCZAS KRĘCENIA FILMU NIE UCIERPIAŁO ŻADNE ZWIERZĘ
Napisy: Krzysztof Kowalczyk