Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Doug.
Foxtrot November Bravo, tu Lofton Homestead. Zgłoś się.
Fullerton, tu Foxtrot November Bravo.
Poczta dostarczona.
Wracam do bazy.
Zrozumiano. Streszczaj się.
Mam następną grupę. Czekają już 20 minut.
Zrozumiałam. Już lecę.
…Bravo, tu Lofton Homestead.
Zgłoś się.
Lofton Homestead, słyszę wyraźnie.
- Co jest? - Psa ukąsił wąż
i zaczyna słabnąć. Musimy jechać do dr. Justmana.
Pomożesz?
Bez obaw, Michelle. Będę za 20 minut.
- Przygotuj go. - Na razie. Bez odbioru.
Fullerton Airways, odbiór.
- Mów. - Dzwoń do Justmana.
- Przywiozę mu Douga. - Co?
Tracimy czas naszych klientów.
To nagły wypadek. Ukąszenie węża.
Ukąszenie węża… Masz w ogóle dość paliwa?
Uda mi się.
- Dana, dobrze, że dałaś radę. - Zapnij pas.
Co ja pocznę z tą dziewczyną?
Zawór dobrze działał, Nik.
Oby tak było. Sporo kosztował.
Zdzierstwo.
Mike, co byś zrobił, jakbyś nie miał klientów?
Niech się zlatują.
Chcesz mnie wysłać do grobu?
Dobrze wyglądasz. Ćwiczysz?
W sumie to… Nie zmieniaj tematu.
Nie przedkładaj lotów zaopatrzeniowych nad klientów.
Straciliśmy kolejny lot?
Musiałam pomóc Dougowi.
Ledwo zipiemy.
- To nie pierwszy raz. - Ale chyba ostatni.
Ceny za części rosną.
Kiedy ludzie proszą o pocztę, zapasy jedzenia czy leków
lub zabranie Douga do weterynarza,
to potencjalny lot turystyczny, który się nie odbywa.
Boli mnie to, ale żeby się utrzymać,
musimy skupić się na zysku.
Mama założyła Fullerton Airways, żeby pomagać mieszkańcom odludzi.
O to w tym chodziło.
- Wiem, Dana, ale… - Będzie lepiej.
Musimy rezerwować czartery. Zacznę latać nocą.
Nie możesz być całą dobę w powietrzu.
Musisz przecież odpoczywać.
- Nie każ mi tego mówić. - Dana, poważnie.
- Mama mawiała… - Córcia.
„Jak coś ma być zrobione, zrób to sam”.
- Chcę to słyszeć. - Zrób to sam.
Zrób to sam.
Jak coś, jestem przy samolocie.
Jest do ciebie podobna, Clara.
LONDYN
ITCM FINANSE
Fullerton Airways.
Marża im spada z roku na rok.
Nie radzą sobie.
Nikt tak nie mówi. „Nie radzą sobie”.
Mało fachowe.
Oni…
wykrwawiają się.
Oni się wykrwawiają. Dobre. Mocne.
Tak.
Dasz radę.
Bo kręcimy się w kółko.
Mają oddzwonić z ofertą zakupu do jutra w południe.
Powiedz, że oczekuję zobowiązania.
Alex, daruj sobie.
Może jakbym był młodszy. Teraz to obelga.
Dobrze.
Muszę kończyć. Mój syn przyszedł.
Dobra.
- William. - Tato. Dobrze cię widzieć.
Zaraz zbiera się zarząd. Mam tylko kilka minut.
- Aha. - A więc…
Kierowniczka mówi, że dobrze sobie radzisz.
Zawsze lepszy byłeś z przedmiotów humanistycznych
niż z matmy.
Liczę, że nie próbuje mi słodzić.
Dobrze, że zacząłem ją przekupywać.
Jak twój mały projekt? Co dla mnie masz?
Zanim do tego przejdziemy… Chciałem ci podziękować.
Cieszy mnie ta współpraca.
William, mam mało czasu.
No tak.
Jasne.
Kazałeś zidentyfikować potencjalne obszary konsolidacji.
Trochę poszperałem.
Fullerton Airways.
Marża im spada z roku na rok.
Wykrwawiają się.
Ale są aktywa do uratowania.
Sprzęt lotniczy, samoloty, nieruchomość,
które, jeśli zdecydujemy się na sprzedaż,
pokryją nasz dług kompletnie.
Przyznam, że jestem lekko zaskoczony.
Rzetelnie przygotowane.
Zajmij się tym.
To znaczy?
Leć do Fullerton i zajmij się tym.
Jasne.
Problem w tym, że Fullerton jest w Australii.
Tak.
To długi lot.
Na pewno jestem odpowiednią osobą?
Moje usposobienie…
Mają tam tupet.
Mimo to musimy pokazać,
że zrobiliśmy, co należy.
Skontroluj operację i księgi.
Dopilnuj szczegółów i…
No tak.
Dlaczego ja?
Ponieważ…
za rok chcę cię polecić na stanowisko młodszego dyrektora.
Czas, abyś wykazał się odpowiedzialnością.
- Dziękuję. - Jeszcze nie dziękuj.
- Dobra. - Jeśli…
Jeśli masz tu pracować na stanowisku kierowniczym,
musisz pokazać, że umiesz zrobić to, co należy.
- Lecąc do… - Australii.
- Właśnie.
Zarząd spotyka się za tydzień.
Zajmiesz się tym i osobiście przedstawisz wyniki.
Dobrze.
Świetnie.
Dobrze.
- William. - Tak?
To ważne.
Tak.
Nie zawiedź mnie.
Nie.
Tak jest.
BMW K1100RS z '96.
Ale bestia.
Ile chce?
Piętnaście kafli?
Moja kolej.
- Szok. - Dlatego jesteś do bani.
- Dobry strzał, Nik. - Ile byś dał za BMW K1100RS z '96?
- Ile przejechanych km? - 35 000.
- Osiem kafli? - Właśnie.
Wiesz co?
Dana lubiła jeździć na tyle mojego z '97.
Trochę inaczej to pamiętamy.
Proszę, wróćcie do siebie.
- Nie ma szans. - Nie słuchaj jej.
Interesuje ją moje życie miłosne.
Słucham? Jakie?
Musisz częściej wychodzić.
Ciężko mi to mówić, ale ona ma rację.
Dobrze mówię.
W czym problem?
- Randki są fajne. - Kiedy mam na to czas?
Właśnie o to chodzi.
Nie możesz tylko poświęcać się pracy.
Znajdź czas dla siebie.
To żaden eufemizm.
Rób to, co kochasz, a nie przepracujesz dnia.
Nie mówią tak, Nikki?
Ale nie musisz tego aż tak przestrzegać.
Jeff ma rację. Może czas się zamienić miejscami…
i zostawić ratowanie świata komuś innemu.
Możecie wyluzować?
Wiem, co robię.
Doprawdy?
Po twojemu albo wcale.
Nie po mojemu.
Chcę, żeby Fullerton Airways pozostało wierne sobie.
Jak mama je stworzyła.
Też za nią tęsknię. Jak wszyscy.
Była wyjątkowa. Jedna na milion.
Musisz czasem zejść na ziemię.
Bo życie przeleci ci koło nosa.
- Ćwiczyłaś przemowę? - Przed lustrem.
To gra słów. Bardzo sprytna.
Spadam.
Pamiętaj, życie przeleci ci koło nosa.
Tak. Biuro Willa. O ósmej.
- Pa. Kocham cię. - Ja ciebie też.
Nic więcej nie potrzeba.
- Dzień dobry, kochana. - Dzień dobry, Jeff.
W porząsiu.
Co mamy na tapecie?
Nikki!
Dzieńdoberek.
Jak się masz w ten…
W końcu.
Małe zaskoczenie z samego rana.
Masz na myśli trzydniowy e-mail?
O tym mówisz, Jeff?
Jestem do tyłu z papierami.
Czeka nas nieplanowana wizyta naszych kolegów z ITCM Finanse.
Wysyłają kogoś na inspekcję.
To normalne? Zwykle się nie odzywają.
Właśnie, Jeff, po co się zlatują?
Wszystko gra, tato?
To pewnie zwykła procedura. Sprawdzą księgi
i czy wszystko jest w porządku.
No dobra. Kiedy tu będą?
- Może nam powiesz? - Prom będzie za…
- To jest żart. - Niestety nie.
Idź po niego, a my tu dokończymy.
Nie mogę. Lecę z pocztą do Packers Bay.
To może poczekać, córcia.
Jesteś twarzą Fullerton Airways.
Powinnaś powitać gościa.
- Ale, tato… - Nazywa się Mitchell.
Może wróć przez malownicze miasto, żebyśmy tu dokończyli.
I bądź miła.
Pan to pewnie Mitchell.
- Proszę? - Garnitur zdradza gości.
- Garnitur? - Dana. Fullerton Airways.
- Witam. Zbierajmy się. - Paniusiu.
Bez urazy, ale mam dużo pracy,
więc w podskokach.
Odwiedzam kuzyna.
Życzę więc miłego dnia.
Zaraz. Ty jesteś Mitchell?
Tak. William.
Dana.
Asystentka pana Randalla?
Główna pilotka.
Tędy.
O mój Boże.
To jest to?
- Tak, to jest to. - Jasne.
Wsadź walizki do tyłu. Biegusiem.
- Mam co robić. - Dobra.
To jest Fullerton?
Tak.
Długi lot jak na tak krótką wizytę.
Mam się czym martwić?
Nie…
Chciałem zobaczyć, jak pracujecie.
Zrozumiałam.
Jesteśmy. Fullerton Airways.
Bardzo urokliwe.
WITAMY PANA MITCHELLA
Przesada, tato.
William Mitchell, tak?
- Tak. - Jeff Randall.
Oto Fullerton Airways. Ulubiony przewoźnik.
- Miło mi, panie Randall. - Może być Jeff.
- Jeff. - To jest Nikki.
Nasz mechanik i spec od technologii.
Wszystko naprawi.
- Bardzo mi miło. - Jak leci?
Dobrze. Bardzo.
Oprowadzę cię po naszych obiektach.
Ostrzegam. Klima nie działa.
Nikki czeka na części zamienne.
- Jak zwykle. - Aha.
Dobra, to ja sprawdzę, co z Harriet.
O Boziu.
To zwykły sztywniak.
Seksowny.
Nie żartowałeś o klimatyzacji.
Jest… rustykalna.
Lubimy praktyczne rzeczy.
- Proszę. - W porządku.
Od kiedy macie ten biznes?
Otworzyliśmy z żoną w '93 obok sąsiadów.
Jesteśmy zwyczajni,
ale klienci doceniają nasz styl.
W każdym razie tak mówią.
- Z pewnością. - A ty, Will?
- Co? - Prowadzisz firmę z żoną?
Nie. Nie jestem żonaty.
- Z dziewczyną? - Nie mam.
- Chłopakiem? - Nie…
Jestem sam.
- Ciekawe. - Słucham?
Według dokumentów jesteście firmą turystyczną.
Chciałem zapytać o zaopatrzenie…
- Loty zaopatrzeniowe? - Tak.
Ludzie z mniejszych miast często polegają
na naszych dostawach poczty, zapasów…
Poddajemy ocenie tę część działalności.
Loty zaopatrzeniowe to serce firmy.
Zawsze to robiliśmy i zawsze będziemy.
Rozumiem.
Pytam, bo…
Wstępnie przejrzałem wasze księgi,
panie Randall.
- Jeff. - Tak, Jeff.
Widać, że rząd sponsoruje paliwo
i wydatki na loty.
Zgadza się.
Biorąc pod uwagę skalę operacji,
konkurencję, jak sam mówiłeś,
i to że, o ile się nie mylę, macie tylko jeden
samolot… Zgadza się?
Nie daje to…
Nie daje to za wiele…
zysku.
W życiu nie chodzi o zysk.
Naturalnie.
Chyba że to priorytet.
Po co ta inspekcja?
Przyleciałeś, żeby nas obrażać?
- Dana. - Co się dzieje?
Może pokażesz Willowi Harriet, a my tu posprzątamy, co?
Pewnie.
Nie mam nic do roboty.
Oto ona. Cessna 206.
Czemu nazwałaś ją Harriet?
Mama tak wymyśliła.
Rozumiem.
Harriet to żeńska forma od Harry.
- Nie rozumiem. - Harry Houdini.
Harry Houdini?
Ten magik od kaftana bezpieczeństwa.
Jako pierwszy odbył lot kontrolowany po Australii.
Diggers Rest, Victoria, 18 marca 1910 roku.
Nie wiedziałem.
Mama miała bzika na punkcie historii lotnictwa.
Jabłko nie padło daleko od jabłoni.
Zakładam, że trzeba
być szalonym, żebym tym latać, co nie?
Wiesz…
Mam zaplanowaną dostawę.
Może polecimy?
- Tym? - Tak.
Solidna jak skała. Dawaj.
Jasne.
Duża, aerodynamiczna skała.
Zapnij pas.
Co planujecie?
Małą demonstrację dla gościa.
Zrozumiałem.
Liczę, że razem z ważnym gościem będziecie się dobrze bawić.
Bardzo dobrze.
Przytulnie tu, nie?
- Długo latasz? - Całe życie.
To dobrze.
Foxtrot November Bravo prosi o pozwolenie na start.
Zrozumiałem. Możesz lecieć.
W porząsiu.
Usiądź wygodnie.
O mój…
Mówiłam, solidna jak skała.
Tak, jest dobrze.
- Dobrze się bawię. - Wszystko gra?
Ciasno tu, nie?
Nie wiem, co zrobić z rękami.
Zaraz czegoś dotknę.
Po prostu je połóż.
Wy Angole nie dajecie rady, co?
Raz leciałem balonem. To nie to samo.
Co będzie, jeśli coś pójdzie nie tak?
- Masz spadochrony? - Jeden.
Mało zabawne.
Kiedy byłem mały, doświadczyłem…
nie do końca lotu, ale ciasnego pomieszczenia.
Będziesz nadawał całą drogę?
Co?
No dobra.
Wybacz.
Nie ma sprawy.
Mogę spytać… ile lat ma samolot?
- W czerwcu pyknie 52. - Pięćdzie…
O mój Boże.
Tam widać górę Abbot.
Bardzo ładna.
Wow…
Co ty robisz?
Popatrz.
Usiądź wygodnie.
Zaraz lądujemy.
Fajnie było.
Witaj w Packers Bay.
Przylatujemy tu co dwa tygodnie.
Bez nas byliby odcięci.
Chcesz… Mam tu zostać?
Po co? Nie gryzą.
No tak.
Jasne.
Wyjdę.
Zrobię z siebie głupka.
Zniszczę sobie buty.
- Cześć wam. - Hej, Dana.
Wybaczcie spóźnienie.
Mamy pocztę dla:
Nicka, Sereny, Shane'a. Szczęściarze.
Zabrałaś ze sobą chłopaka, Dana?
Wybacz, że rozczaruję. To szycha z Anglii.
Sprawdza, jak wydajemy pieniądze.
Robią zarąbistą robotę.
- Dałabym im podwyżkę. - Z pewnością.
Słyszałaś o zbierającej się burzy?
Wiem tyle, co ty.
Przy odrobinie szczęścia skieruje się na południe.
Muszę zabrać Becky na prześwietlenie…
- Dasz radę? - Chyba tak.
- Mogę z wami pograć? - Tak.
Ty i ja w drużynie. Dobra?
Ręka, panie i panowie.
Udało się.
Dobrze się bawisz?
Wyglądają na zawodowców. Pomyślałem…
że może mnie czegoś nauczą.
Zbieramy się, jeśli jesteś gotowy.
Tak, jasne.
- Na razie. - Pa, Dana.
Na razie, Dana.
Hej.
- Czołem! - Cześć.
Heath, to William. William, Heath.
- Witam. - Witam.
Dzień dobry.
- Wynajmujesz pokój? - Zdaje się, że tak.
Nie ma sprawy.
Pójdę po klucz.
Dziękuję za pokaz.
Pouczający, z nutką grozy w tle.
Nie ma sprawy.
- Fajnie było. - Tak.
Rzadko będziemy się widzieć.
Trzymaj się.
W porządku.
Ma charakterek, nie?
Tak.
Bardzo zawzięta.
Nie masz pojęcia jak.
Łap. Pokój numer dwa.
Za asfaltem i po schodach. Drugi po lewej.
Jasne.
Za asfaltem.
Za asfaltem. Rozumiem.
Za asfaltem.
O Boże.
Boże.
Dzięki Bogu.
O Boże, dzięki.
Cześć, tato.
Cześć. Rozpakowany?
Jak tam zadupie świata?
Ma swoje uroki.
Mają bardzo zgraną społeczność.
Nie przywiązuj się.
Przejrzałeś ich finanse?
Nie, jeszcze nie, ale zrobię to.
Liczy się czas, William.
Zamknij ich działalność
i wracaj do domu.
Puk, puk.
Halo.
- Dzień… - O matko!
Dobrze spałeś?
Tak, mimo tego upału.
Lepiej zdjąć krawat.
To są tropiki. Wyluzuj trochę.
No tak.
To twoje miejsce.
- Rozgość się. - Świetnie.
Jestem gotowy przejrzeć finanse.
No tak, finanse.
Mam je, ale kończę niektóre raporty.
- Dzień dobry. - Przyszła.
- Gotowa do pracy. - Dobry.
Jestem. Jak zwykle rano.
Widziałeś Nikki?
Miała mi pomóc z dostawą.
Dzwoniła.
Zepsuł jej się rower. Spóźni się.
Poważnie? Nie możemy mieć opóźnień.
Musimy dostarczyć apteczki do Wattle Hills.
Co powiesz na to?
Może Will pomoże ci z dostawą?
- On? - Ja?
Czemu nie?
Pomoc się przyda.
Ja w tym czasie przygotuję raporty.
Rozwiązanie dobre dla każdego. Co wy na to?
Dobrze.
- Świetnie. - Świetnie.
Myślisz, że się dogadają?
Tak. Zaufaj mi.
Nie zadaje się z nikim nowym. Dobrze jej to zrobi.
Poza tym dobrze mieć dzianych przyjaciół.
Dzisiaj lepiej sobie radzisz.
O czym ty mówisz? Jestem uosobieniem odprężonego pasażera.
Jak jest w twojej firmie?
Musi być inaczej niż tutaj.
Nie ma tyle emocji.
Nic nie zagraża życiu.
Same prognozy fiskalne i wskaźniki przychodu.
Interesowało cię to, jak byłeś mały? Lubiłeś arkusze kalkulacyjne?
Nie za bardzo.
Tata kieruje firmą,
więc wiadomo było, że tam skończę.
Skądś to znam.
Twój tata jest miły.
Wszyscy kochają Jeffa i vice versa.
Jak się z nim pracuje?
Nie zamieniłabym tego na nic.
Co nie znaczy, że nie ma turbulencji.
- Lotnicza gra słów, co? - Tylko jeśli cię śmieszy.
Czasem myśli, żeby rozwijać firmę w innym kierunku.
Może ma coś w planach,
bo obrał inny kierunek.
To była gra słów.
O cholera.
No dalej.
Samolot jest jak stare auto i ma swój charakterek?
Coś w ten deseń.
To ma być normalny dźwięk?
- Źle to brzmi. - Mayday.
Fullerton Airways, tu Foxtrot November Bravo.
Mayday?
Dana, co jest?
Awaria silnika osiem kilometrów od Sinclair Bay.
Ląduję awaryjnie. To chyba nowy zawór wydechowy.
Foxtrot November Bravo. Fullerton Airways. Zrozumiałem.
Zostań na kanale i nas informuj.
Uważaj.
O mój Boże.
Myślę sobie,
że to dobry moment, by ci powiedzieć, że boję się latać.
- O Boże. - No weź!
Dana?
Dana, jest blisko.
- Nigdy więcej. - Dobra.
Fullerton Airways, wylądowaliśmy.
Sprawdzę szkody. Dam znać.
- Odbiór. - Przyjąłem.
Uważaj.
I teraz nie ma żadnego samolotu.
Cudownie.
No dobra.
Gdzie jesteśmy?
Na północny zachód od Cape Flattery.
Niedaleko od Lizard Island.
Lizard Island? To dobrze.
Co teraz? Zapalimy racę czy coś?
Nie.
Jak to „nie”?
Miną godziny, zanim ktoś nas odbierze.
I musiałabym zostawić Harriet. Nie ma mowy.
Jak coś ma być zrobione, zrób to sam.
Chodź.
Podaj klucz nastawny.
- Klucz nastawny? - Tamto.
Na prawo.
Drugie prawo.
Dziękuję.
Chodź tu.
Musisz to przycisnąć.
- Tam? - Tak.
Nie uwolnij ciśnienia.
Nie uwalniam.
Trochę za mocno przycisnąłeś.
Ale nie uwolniłem ciśnienia.
Pod mi krzyżak.
Ten akurat znam.
Dziękuję.
Dobra. Trzymaj kciuki.
Dawaj.
Dawaj, mała.
Dobrze to brzmi.
Jest dobrze.
Naprawdę.
Brawo.
Wiemy, co robimy.
Na zdrowie!
Will tylko „o mój Boże”.
- „O mój Boże”. - Bardzo zabawne.
Daj mu spokój.
Dwa dni w pracy i już naprawia samoloty.
Dziękuję, Nikki.
- Naprawia samoloty. - Dobra.
Zapomnij o niej.
Jak skończysz z finansami, możesz zostać moim pomocnikiem.
Bardzo ciekawa oferta.
- Nie rób tego. - Serio.
- To byłby dla niego zaszczyt. - Nie rób tego.
- Wybacz. - Ty…
- Nie. - Proszę.
- Czołem. - Cześć.
Dawno tak nie patrzyłaś na nic,
- co nie ma skrzydeł i kadłuba. - Słucham?
Jestem dobrą gospodynią.
Wydaje się miły.
Chociaż ubiór zastanawia.
Nawet mi nie mów.
DUNCAN MITCHELL
NIE ODZYWASZ SIĘ. CO SIĘ DZIEJE?
MOŻEMY ZAMKNĄĆ FULLERTON AIRWAYS?
Zrobisz coś dla nas?
Nie schrzań tego.
Wybacz, ale pilnuj własnego nosa.
Pozdrów swojego chłopaka.
Ale się wcięłaś.
To dla taty.
Więcej niskiego ciśnienia
nabiera rozpędu u wybrzeża.
Obecna prognoza
sugeruje kierunek południowy,
ale z takimi sztormami nigdy nie wiadomo.
- Biuro meteorologiczne wydało… - Jejku! Oby się rozeszło.
- Wszystko dobrze? - Tak, nawet bardzo.
Hej, Australio. Witamy na gali.
Grasz, Will?
Tak, od dziecka.
Zaczyna się.
Proszę, proszę.
- Boli przegrana w Ashes? - Za świeży temat.
Za świeży.
Wybacz, kolego.
Bardzo mnie to zabolało.
Byłeś tam osobiście?
Tata jest członkiem, więc mamy dobre miejsca.
Pewnie dostał szału.
Nie było go.
W ogóle rzadko przychodzi.
Jego strata.
Może i dobrze, że go nie było
przy laniu, które dostaliście.
Nie hamuje się, nie?
Do dna!
Dzieciaki, uderzam w kimono.
Wszystkie dokumenty będą gotowe rano.
Dobrze.
Zobaczysz, że jeszcze jakoś zipiemy.
- Jasne, na pewno. - Na razie.
- Pa, tato. - Dobranoc.
Dobra, ja spadam. Do jutra.
Dana, musisz odprowadzić Willa.
- Nic mu nie będzie. - To niedaleko.
Doceniam, że chcesz być silnym, niezależnym mężczyzną,
ale tu jest niebezpiecznie. Stworzenia.
Stworzenia?
Weź przewodnika.
No pewnie.
Miło będzie pójść z przewodnikiem.
Jak się tu żyje?
W takim cudownym miejscu?
Każdy zna każdego.
Wszyscy o wszystkim wiedzą.
A czego nie wiedzą, to się domyślą.
A jak zakończysz związek, potem codziennie widzisz byłego,
bo parzy ci kawę na śniadanie.
Będę miał to na uwadze.
Ale tak naprawdę
zero smogu, hałasu, korków,
a sąsiedzi są jak rodzina.
Mam szczęście, bo mieszkają na terenach od Fullerton
aż do Lockhart River, a to w sumie jakieś 1600 km.
To mój dom.
A twoi rodzice?
Czemu chcieli tu mieszkać?
Przez mamę, Clarę.
Bardzo zależało jej na społeczności.
Wierzyła w moc dawania i pomagania.
I uwielbiała latać.
Fullerton Airways to było jej marzenie.
- Nie chciałem… - Nie.
Dlatego tak to chronię, bo…
to ostatnia rzecz, jaką po niej mam.
- Może to dziwne. - Nie.
To nie jest dziwne.
To zaleta życia w miasteczku.
Kiedy mama…
No tak.
Tata i ja nie czuliśmy się samotni.
To nam pomogło.
Wyobrażam sobie.
- A ty? - Ja?
Dorastałeś w wielkim mieście, w kolejce po koronę taty.
Jakie to uczucie?
Szczerze…
Nuda.
Tata…
kierował firmą wartą miliony…
i nie miał czasu na…
szkolne święta, mecze rugby i takie tam.
W życiu bym nie zgadła.
Praca dla niego niewiele się od tego różni.
Zawsze możesz przyjąć ofertę Nikki.
Zmienić scenerię,
- ubrudzić ręce. - Ano.
Dobrze byś wyglądał w ogrodniczkach.
Tak?
Będą pasować do półbutów.
No nie wiem.
Piękne, co nie?
W domu niebo tak nie wygląda.
- To emu na niebie. - Aha.
Jest wyjątkowy, bo zarysowuje go ciemne niebo,
a nie gwiazdy.
Występuje w opowiadaniach
od tysięcy lat.
Piękny.
A tamten
- to… - Krzyż Południa.
- Tak? - Bingo.
Wiedziałem.
Tamten wielki łobuz to Mgławica Tarantula.
Tarantula.
Pasuje do tego miejsca.
Tak.
Wiesz…
Jestem pod wrażeniem.
Dobrze wiedzieć.
Jak przyjdzie co do czego,
pilot może liczyć, że wskażą drogę.
O mój Boże! Co to?
- Serio, co to? - Boże.
- Mało zabawne. Co to? - Koala.
- Tak.
Brzmi jak dinozaur.
To dla mnie za wiele.
O rany, Nikki miała rację.
- W jakiej sprawie? - Potrzebujesz mnie.
Przyznam rację.
Dziękuję, że mnie ochroniłaś.
To było żałosne i bardzo angielskie.
Powodzenia jutro.
- Tak. - Dzisiaj był niewypał.
Jutro będę mieć masę roboty.
Chętnie ci pomogę.
Tak porządnie.
Z dostawami?
Tak.
A twoja praca?
Mam jeszcze kilka dni.
Dbam o dokładność w mojej pracy.
Jasne.
Choć tak pomogę.
Zabrałem ci dużo czasu.
No wiesz…
Przyda mi się pomoc, żeby wszystko nadrobić.
No tak.
No dobrze.
Świetnie. Fantastycznie.
Do zobaczenia rano.
Tak, o ósmej.
Przyjąłem.
Serio. Spóźnisz się, to lecę bez ciebie.
Tak jest.
To chyba twoje.
Tak. Dziękuję.
Dziękuję.
Mary, zanim wyjdziesz, mój syn się odezwał?
Jeszcze nie.
Dam panu znać.
Postaw mnie.
Nieźle, mieszczuchu. Wyrobiłam się.
Ej, Will?
Jesteś skory?
Słyszałaś.
Skory?
Tu William Mitchell. Zostaw wiadomość.
William, co się dzieje?
Przestałeś się odzywać.
Zarząd nie jest pod wrażeniem.
Natychmiast oddzwoń.
No ball.
- Wide. - Tato.
Dobre rozegranie.
Bardzo energiczny strzał.
Uczyłam się od najlepszych.
Byłem… Mój ojciec…
Przepraszam.
Muszę odebrać.
- Nie ma sprawy. - Mogę?
- Witaj, D. - Cześć, Nikki.
William, spotkanie zarządu za dwa dni, a ty się nie odzywasz.
Skąd opóźnienia?
Tato, miałem do ciebie dzwonić.
Chyba się pospieszyłem.
Patrz. Lepiej późno niż wcale.
Pompa drenażowa?
Nie, to do klimy.
Chociaż Will się ucieszy.
I moje pachy,
- a to ważniejsze. - Racja.
Źle oceniłem sytuację.
Po inspekcji stwierdzam, że są nieprzewidziane zalety
zachowania Fullerton Airways.
Źle oceniłeś sytuację?
Tak.
Myślisz, że mój zespół nie sprawdził tego?
Sytuację oceniłeś w punkt.
Stały wiatr powaliłby to miejsce.
Czego mi nie mówisz?
Odkąd przyleciałem i poznałem ludzi,
myślę, że zamykanie interesu to błąd.
O kurka.
Co ci mówiłem?
Nie traktuj tego osobiście. Wtedy jest o wiele trudniej.
Teraz masz okazję się tego nauczyć.
Nie zamykaj Fullerton Airways. Proszę cię.
William,
albo zrobisz swoje, albo pożegnasz się z pracą.
To dla twojego dobra.
Kiedyś mi podziękujesz.
Boże.
Za kogo ty się masz?
- Dana, daj mi… - To twoja stała zagrywka?
Zjawiasz się i wkręcasz
- na urlopik. - Wkręcam?
A potem wbijasz nóż w plecy.
Chcę to powstrzymać.
Nie składaj obietnic.
Chyba już i tak po ptokach.
Bo nie mam lepszego planu…
Daruj sobie! Gdzie tata?
Muszę coś wymyślić.
Dana, dasz mi chwilę?
Dać chwilę?
- Nie było to dla mnie łatwe. - Dość narobiłeś. Idź sobie.
- Wysłuchasz mnie? - Ludzie.
- Nasłuchałam się. - Myślisz, że mi łatwo?
- Nawet nie wiesz, jak ciężko… - Idź sobie!
Ludzie!
Tak?
Cyklon nadchodzi.
- Co? - O cholera!
Jakie „o cholera”?
Gdzie tata?
Ludzie, szybko. Zamykamy.
Jest niebezpiecznie. Szybko.
Doberek. Tu Jeff z Fullerton Airways.
Próbuj dalej.
Nik, weź, co potrzeba i do środka.
Co zrobisz?
Poszukam taty.
Uważaj na siebie.
Już idę, tato.
Dana, co mogę zrobić?
Nie odzywać się do mnie.
Reszta mnie nie obchodzi.
Tato?
Tato!
Tato? Jesteś tu?
Słyszysz mnie?
Tato!
Dana!
Tata?
Dana!
Tato!
Dana!
Nic ci nie jest?
Tato…
Powoli.
Powolutku, Jeff. Nie naciskaj za bardzo.
Już dobrze?
- Tak. - Siedzisz?
- Pomóż to przesunąć. - Jasne.
Pchaj.
Dzięki.
Proszę.
Na czym stanęło?
A, tak. Idź do diabła.
O co chodzi?
Nie powiedziałeś mu, Will?
- Powiedz Jeffowi. - Słuchaj…
ITCM Finanse nas zamykają.
Co?
- Nie, Jeff. - Spokojnie.
Wyjaśnię to, dobra?
Przyleciałeś wbić nóż w plecy?
To samo powiedziałam.
Przepraszam. Dobra?
- Mogłem coś powiedzieć. - Myślisz?
Jak tylko wrócę do Londynu, polecę zarządowi
pozostawienie was w operacji.
Dana, uwierz, że zależy mi na tym miejscu.
- Nie chrzań. - Naprawdę.
Masz nas za naiwniaków?
Tacy jak ty mają nas w nosie.
Czemu takiego bogacza, spadkobiercy milionowego imperium,
miałoby obchodzić to miejsce?
Z twojego powodu.
Bo zależy mi na tobie.
Zależy mi na tobie.
A szło tak dobrze.
Potrzebne nam światło. Tam jest latarka.
O, jest.
Słuchaj…
Nie musisz…
- Nic nie mów. - Dana…
Myślałem, że wiem, gdzie wyląduję.
Ale przyleciałem tu
i poznałem ciebie,
was wszystkich…
Nie wiecie, jak jest tam, gdzie mieszkam.
Każdy na coś liczy.
Ale tobie zależy.
Na ludziach.
Na chronieniu tego, co jest dla ciebie ważne.
Nawet nie wiesz, jaka to rzadkość.
Tydzień temu w ogóle nie chciałem tu być.
Teraz chcę zostać.
Obiecuję, że to naprawię.
Przysięgam.
Co za dziadostwo.
Jak to wygląda? Jakie są szkody?
Trzeciego stopnia.
Wiatr ma prędkość 250-280 km/h.
Jak tak dalej pójdzie, nie będzie czego ratować.
Ludzie będą potrzebować pomocy.
Hej.
Przeszło.
No tak.
Kurka wodna.
Idę po generator.
Dobra. Sprawdzę co z Harriet.
Zobaczę, czy da się odpalić radio.
O Jezu.
To jest test. Próba mikrofonu Fullerton Airways.
Próba mikrofonu.
Harriet jest cała. Nie widzę uszkodzeń.
Chociaż tyle.
Brak sygnału.
Nie rób sobie nadziei.
Na szczęście jestem zabójcza.
Mayday. Niech ktoś się zgłosi.
Tu sklep wielobranżowy Bloomfield. Potrzebujemy pomocy.
Niech ktoś odpowie.
Powtarzam, tu policja w Packers Bay.
Prosimy o…
Tu rada w Northern. Pilnie potrzebna pomoc.
Dobra. Ludzie potrzebują pomocy.
Zajmę się radiem.
Nikki, zacznij zbierać zapasy.
Tak.
Dana i William, wy polecicie.
Nie ma czasu do stracenia!
Ej, otrząśnij się.
Weź je do namiotu medycznego.
Zostawimy to i podrzucimy ludzi do szpitala.
- Tak. - Tędy.
Jest jeszcze miejsce.
Ostatnie pudło.
Chilli Beach, zapasy w drodze. Przewidywany czas to 15.40.
Mamy leki, jedzenie, wodę.
Dorzuciłem szkocką, Steve.
Przyda ci się. Odbiór.
Przyjąłem.
Zapasy w drodze. Leki, jedzenie, woda, koce.
Trzymajcie.
Lepiej wyglądasz.
- Hej. - Usiądź…
Nie trzeba. Siedź sobie.
Wiesz…
Byłaś dzisiaj niesamowita.
Naprawdę.
To wspólny wysiłek.
Wolę myśleć, że byłem wsparciem emocjonalnym.
Tak wiele zrobiliśmy tylko dzięki twojej pomocy.
Nie każdy by tak umiał.
Muszę to przyznać.
Ktoś do pomocy przez ostatnie dni,
to nie było takie złe.
Dzięki.
Tyle przeszli,
a nadal potrafią się cieszyć.
Dlatego to miejsce jest tak wyjątkowe.
Zapomniałem, że go miałem.
Będziesz musiał wyczyścić.
Albo nie.
Zaraz. Ile kosztował?
- Dużo. - No tak.
Za Fullerton Airways.
Bez krawata wyglądasz,
jakbyś mógł się tu wpasować.
Może.
- Wybaczcie, ale… - Cześć, tato.
Dostałem e-maila od ITCM Finanse.
I?
Poinformowali mnie, że nas zamykają.
Natychmiast.
- Oni… - Tato.
Rozkładają nas na części.
Will…
jak chcesz coś zrobić, teraz jest dobry moment.
No tak.
Biuro Duncana Mitchella.
Mary, mówi Will. William. Połączysz mnie z ojcem?
Pan Mitchell ma spotkanie.
Mary, możesz po niego pójść? To nagły wypadek.
Chwileczkę.
William, oby to było ważne.
Nie sprzedawaj Fullerton Airways.
Proszę, nie rób tego.
Mówisz poważnie?
Kasacja tej linii lotniczej
to jedyna dobra rzecz tego fiaska.
Znajdę pieniądze.
Dobra? Tylko daj mi… trochę czasu.
Poinformowałem zarząd.
Zrobiłem to za ciebie.
To koniec.
Tato, to miejsce ma znaczenie.
Po co w ogóle tu przyleciałem?
Ta wyprawa miała udowodnić, że jesteś gotowy.
Na następny krok.
Na wzięcie odpowiedzialności. Wierzyłem, ale…
Tato, nie słuchasz mnie.
William, porozmawiamy, jak wrócisz.
- Nie, Dana… - Daj jej odejść.
Jeff, przepraszam.
Wiem, synu.
Zrobiłeś, co mogłeś,
ale ojcowie czasem są…
uparci.
Mary, żadnych telefonów.
Uważaj na siebie.
Jeff…
Jeśli mogę jakoś pomóc…
Ćwicz podkręconą piłkę.
Ponad wzrokiem odbijającego.
Dobrze?
- Dobrze? - W porządku.
Do zobaczenia.
Byłaby z ciebie dumna.
No nie wiem.
Nie udało mi się utrzymać tego miejsca przy życiu.
Znasz powiedzenie mamy.
„Jak coś ma być zrobione, zrób to sam”.
Chodzi o okazanie siły,
kiedy coś trzeba zrobić.
Podjąć działanie.
Ale to nie znaczy, że wszystko masz robić sama.
- Kochała to miejsce. - Tak.
Ale nie chciałaby, żeby stało się ciężarem.
Zależało jej,
ponad wszystko, żebyś była szczęśliwa.
Tak.
Tęsknię za nią.
Wiem, córcia.
Ja też.
O rany.
ITCM będzie bardzo ciężko sprzedać tę staruszkę.
Może dam dwie dychy i ją zatrzymam?
Do diabła z tym.
Zatrzymaj ją, kochana. Dasz jej dom.
Wiesz, że zaraz rozłoży ją na części?
To i tak lepsze niż napychanie kieszeni tych chciwych drani z Anglii.
O nie. Tablet pana Darcy'ego się zepsuł.
Musi poprosić tatusia o nowy.
Tak.
Jestem trochę wredna, nie?
Nieważne. Już za późno.
Chciał dobrze.
Na pewno zna sposób,
żeby przekonać swojego ojca.
Na pewno.
Gdyby mój tata miał prywatny kapitał…
nie byłoby klejenia taśmą wszystkiego.
Tylko światowej klasy. Supernowocześnie.
Co powiedziałaś?
Supernowocześnie?
To jest to.
No wiem.
Poważnie. To jest to.
Pogubiłam się.
Tato, mam pomysł.
Wysłuchaj mnie.
Chcesz lecieć sama?
Bez obaw, dam radę.
Trzymaj wszystko w ryzach.
Zrób coś.
Załatw przez radio miejsce w Brissy.
Zostawię ją tam na kilka dni.
Jasna sprawa. D…
Twoja mama byłaby dumna.
Myślisz, że się uda?
To jedyna szansa.
Panie i panowie, proszę zapiąć pasy.
Dziękuję, Marcus.
Jako ostatnią kwestię
chciałbym poruszyć interesujący projekt
od specjalistów z firmy ESA.
- Mary, pokażesz… - Bardzo przepraszam.
Właśnie przyszła…
Doberek.
- Cześć, Will. - Dana.
Kim pani jest?
Co tu robisz?
Nie sądziłem, że cię zobaczę.
Muszę pogadać z twoim ojcem.
William, co to ma znaczyć? Kim ona jest?
Witam, panie Mitchell.
Drodzy członkowie zarządu…
No tak. Nazywam się Dana Randall.
Główna pilotka Fullerton Airways, małej australijskiej linii lotniczej,
którą niedawno zamknęliście.
William, usiądź.
Tak.
Pani Randall, to wbrew przepisom.
- Proszę wyjść. - Dajcie mi pięć minut…
- Mary, wezwij… - Tato.
Wysłuchajmy ją.
Dwie minuty.
Oby było warto.
Fullerton Airways to malutka działalność
na drugim końcu świata.
Ciężko będzie wam uwierzyć,
ale coś nas łączy.
Obie firmy to firmy rodzinne.
Moi rodzice założyli naszą, kiedy byłam mała.
Obiecałam sobie, że będę ją chronić
i nic w niej nie zmienię.
Zostanie, jak ją zapamiętałam.
Wiecie, co się stało?
Dobiłam ją.
Chyba już czas…
Dobiłam ją, bo nie chciałam nic zmienić.
Czasem trzeba zaakceptować to,
że aby ruszyć naprzód, trzeba obrać inny kierunek.
Przyszłam tu z propozycją.
Nie możemy stać w miejscu.
Fullerton Airways przetrwa, jeśli poszerzy działalność.
Więcej pilotów i samolotów.
Proszę. To dla pana.
Czas na następny krok.
Aby tego dokonać,
potrzebny nam nowy zastrzyk pieniędzy.
Z waszym wsparciem możemy zwiększyć zasięg
i w ciągu dwóch lat potroić wyniki pracy.
Możemy zamienić
rodzinną działalność z problemami w prosperujący biznes,
który może dalej służyć społeczności w znaczący i konieczny sposób.
Co wy na to?
Za długo to trwało.
Pani Randall, to absurd. Znam sytuację.
Oczekuje pani, że wydamy pieniądze na tę katastrofę?
Nie widać oznak, że dacie sobie radę.
A gdyby mieli doświadczonego doradcę?
Co?
Tato…
Odchodzę.
Natychmiast.
Zatrudnię się w Fullerton Airways.
Jeśli mnie zechcą.
Żartujesz sobie?
Nie.
Jeśli dasz mi szansę postawić tę firmę na nogi,
pokażę ci, że je mają.
Nie wygłupiaj się.
Dlaczego chcesz rezygnować z kariery?
Tato…
Zbudowałeś tę firmę. To twoje marzenie.
Nie pamiętasz, co wtedy czułeś?
Wierzyłeś w coś i chciałeś tego dokonać.
- Ale, William… - Słuchaj…
Zacząłem tu pracę, bo chciałem, żebyś był dumny.
Nadal tego chcę.
Ale… to nie miejsce dla mnie.
Proszę cię o zaufanie.
O zaufanie nam.
Proszę.
Na pewno da pani radę?
Tak, damy radę.
Razem.
- Mary. - Tak?
Wezwij Simona i prawników. Mamy ofertę do przejrzenia.
A więc…
Jesteś pewny? Łatwo nie będzie.
Chcesz mieć partnera do latania?
Coś w ten deseń.
Miłość w przestworzach
Napisy: Joanna Kazimierczak