(แอนโทนี่ กราสโซ เจ้าหน้าที่ผู้ถูกสอบสวน)
(ผมไม่พบหลักฐาน)
(ผู้กำกับการเคาน์ตี ดอร์ซีย์)
- กราสโซเหรอ - ใช่
มีแค่การยื่นเรื่องร้องเรียน
ตอนเขาเป็นสมาชิก ของหน่วยเฉพาะกิจอื่น
- ไม่เอาน่า รูปแบบชัดเจนจะตาย - แต่ไม่มีหลักฐาน
ต่อให้กราสโซส่งคลิฟฟ์ไปที่นั่น
ซึ่งผมเชื่อว่าเป็นแบบนั้น
การโต้ตอบในสแนปแชตของทั้งคู่ ก็ไม่สามารถกู้คืนมาได้
ไม่ ช่างหัวมันสิ
- ไม่ อาลีอาห์ ผมเสียใจ แต่... - จะให้เขา
- รอดตัวไปตลอดไม่ได้ - การสืบสวนคดีนี้
- เป็นของโอพีเอสแล้ว - แต่เขาหัวหมอรอดมาแล้วครั้งหนึ่ง
อาจจะมากกว่าหนึ่งครั้งด้วย
อย่างน้อยไปสำรวจ วิสซาฮิกคอนพาร์กกันหน่อยก็ยังดี
เราควรทำเพราะติดค้างลิซซี่นะ
ทอมครับ
อยู่กับผมจนกว่าผมจะหลับได้ไหม
ได้สิ
แค่มาอยู่ชั่วคราวน่ะ
ฟังนะ เราทำอะไรกลางดึกไม่ได้หรอก
พรุ่งนี้เช้าเราจะไปที่นั่นกัน ดูว่าจะเจออะไรบ้าง
โอเคไหม
(ภารกิจชีวิต)
มาช้านะ
มาเธอร์คลับประชุมกันเมื่อเช้า มีเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลกลางตาย
และเราต้องตัดสัมพันธ์ กับทุกๆ คน ไม่ว่าใครก็ตาม
ที่เกี่ยวข้องกับความฉิบหายบ้าบอนี่
เมื่อวานเอฟบีไอ แวะมาถามเรื่องกราสโซ
ฉันบอกพวกเขาว่า พักนี้เขาแปลกๆ ไม่อยู่กับร่องกับรอย
เพราะงั้นพอถึงเวลานั้น ก็คงไม่แปลกใจกันหรอก
มีข้อมูลอีกอย่างเข้ามาเมื่อเช้า
นักค้ายาชื่อลี ไวต์เฮด ปฏิบัติการอยู่ในเรดดิง
เมื่อคืนเขาขายยา 11 กิโล ให้แก๊งค้ายาโคลอมเบีย
แหล่งข่าวฉันบอกว่ายานั่น
- มาจากหญิงสาวคนหนึ่ง - ลืมเรื่องเงินไปซะ
มันสายเกินกว่า จะมาคิดเรื่องเงินบ้านั่นแล้ว
เราต้องเก็บกวาด เรื่องในแก๊งเดี๋ยวนี้
เงินมันก้อนใหญ่เกินกว่าจะลืมได้นะ วินเซนต์
ฟังนะ ฉันแค่บอกว่า นายมีแหล่งข่าวในเรดดิง
อย่างน้อยก็ควรโทรไปถาม เรื่องหญิงสาวคนนั้นจริงไหม
ก็ได้
ฉันจะโทรไปถามดู
ไง
"ใช่คนที่ฉันคิดหรือเปล่า"
สถานะฉันเป็นไงบ้าง วินเซนต์
"เจย์สันยังอยู่กับนายไหม"
อยู่
"นี่คือข้อเสนอของฉัน"
"จัดการเด็กนั่นเพื่อพี่น้องของนาย"
"ก่อนที่เขาจะพาเราล่มจมกันหมด"
"ถ้าเขาตายก่อนรุ่งเช้า ฉันจะไม่ไปตามล่านาย"
เพอร์
"เพอร์รี่"
นี่ ฝักบัวเสียนะ
ผมต้องอาบน้ำที่อ่างล้างมือ
คุณเป็นอะไรไป
เปล่านี่
ฉันจะซ่อมฝักบัวเอง
โอเค เธอคิดว่าไง
ควรเก็บถุงเท้าในลิ้นชักนี้หรือ...
ผมไม่รู้
เอาล่ะ เรามีกางเกงใน ถุงเท้า ชุดนอน เสื้อยืด
- เราขาดอะไรไป - แปรงสีฟัน
ชุดว่ายน้ำ เผื่อเราจะพาเขาไปว่ายน้ำที่วาย
และให้เขาเลือกของสองสามอย่าง ในห้องนอนตัวเอง
ของอะไรในห้องนอน
โปสเตอร์ สติกเกอร์ ไม่รู้สิ อะไรก็ได้ที่เขาต้องการ
ตอนที่อีธานกับเอ็มมาอยู่บ้านครั้งแรก
นักสังคมสงเคราะห์สนับสนุนให้เรา ยอมให้พวกเขาตกแต่งห้องนอนเอง
พวกเขาจะได้รู้สึกว่า มันเป็นห้องของตัวเอง
พ่อจะให้เขาอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหน
ผู้ดูแลบอกว่า
พวกเขาจะโทรมาทันที ที่หาบ้านให้เขาอยู่ถาวรได้
อาจจะเป็นสามสัปดาห์ หรือหกเดือน เราก็ไม่รู้
หนูต้องถามนะ เพราะมันคาใจหนูมาตลอด
และหนูไม่ชอบทิ้งไว้ให้มันกลัดหนอง
- พ่อรู้ดี ลูกไม่ชอบให้คาใจ - การพาแซมมาที่นี่
เป็นการชดเชย เรื่องที่เกิดขึ้นกับอีธานหรือเปล่า
- อะไรนะ ไม่ๆ - เหมือนพยายามปรับสมดุล...
ไม่ มันไม่เกี่ยวกับน้องชายของลูก
- ไม่เกี่ยวเลย - ดี
ฉันมาอีกแล้วค่ะ
อรุณสวัสดิ์ เราอยู่ในครัว
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ขอเดานะ คุณกับพ่อไม่ได้จะไป งานแนะแนวอาชีพใช่ไหม
เรื่องนี้ฉันไม่ขอยุ่งด้วยนะ
ไม่ใช่งานแนะแนวอาชีพ ไม่ใช่งานหน่วยเฉพาะกิจ
เราแค่สะสางเรื่องที่ค้างคา
โอเค ระหว่างสะสางเรื่องที่ค้างคา
บอกฉันด้วยนะ ถ้าเขาตกบันไดอีก หรือจำชื่อตัวเองไม่ได้
ได้ค่ะ
ขอให้โชคดีนะ
- อีเกิลส์ คาวบอยส์ 20 ต่อ 20 - ขึ้นไปข้างบน
- เจค เอเลียตขว้างที่ 60 หลา - เราจะสายแล้วนะ
- นี่ เสมอกัน - แม่
ลูกก็รู้ว่าพ่อเป็นยังไง
เอาลูกมาส่งตามใจชอบ แต่ถ้าแม่ไปสาย เขาจะเล่นงานแม่
- ไงครับ น้าแอนต์ - ว่าไง เพื่อนยาก
ไงครับ น้าแอนต์
- นี่ อย่าทำผมยุ่งสิ - นายมาทำอะไรที่นี่
ฉันมีงานแถวนี้ เลยคิดว่าน่าจะแวะมาหน่อย
เด็กๆ ขึ้นไปเก็บของ เร็วเข้า
ไม่ๆ...
- สบายดีนะ ไม่ได้ก่อเรื่องใช่ไหม - ดี พยายามเต็มที่แล้ว รู้ไหม
เข้ามาสิ ขอดูหน้าหน่อย
เป็นไงบ้าง
นับถอยหลังรอชั่วโมงสุขสันต์อยู่
หายไปไหนมา ฉันโทรหานายเมื่อวันพุธ
อ๋อ โทษที ฉันติดงานหน่วยเฉพาะกิจ
นายคบใครอยู่หรือเปล่า ฉันเจอผู้หญิงคนหนึ่งที่ยิม โคลอี้
- เธอ... - แฟรงกี้ ไม่เอาแล้วนะ
จำครั้งก่อนที่เธอจับคู่ให้ฉันได้ไหม สาวคลั่งแมวน่ะ
สาวคลั่งแมวเหรอ คนไหนกัน
เธอจำได้ๆ
โคลอี้เกลียดแมว
มันเป็นคำถามแรกที่ฉันถามเธอเลย "ชอบแมวหรือเปล่า"
ทำเสียงแบบนั้นทำไม อยากอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตเหรอ
ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว ฉันมีเธอ ฉันมีหลานๆ
นายเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันรู้จัก ที่พยายามจะไม่นอนกับใคร
ใช่
เกิดอะไรขึ้น
ฟังนะ มี...
อาจมีเรื่องบางอย่างแดงขึ้นมา
เกี่ยวกับฉัน
ผ่านมาตั้งหลายปี พวกเขารู้แล้วเหรอว่าเป็นฝีมือนาย
ขโมยเงินจากตะกร้ารับบริจาค ที่โบสถ์อิมมาคูเลตฮาร์ต
ไม่ใช่
พระเจ้า แอนต์ นี่มันเรื่องอะไร
จำตอนที่แม่ป่วย
แล้วเราอยากย้ายแม่ ออกจากบ้านพักนั่นได้ไหม
บ้านห่วยๆ ในครัมลินน์น่ะ
แล้วเราเจอที่ดีๆ ในแรดเนอร์ ที่มองเห็นสวนได้
- ใช่ เพื่อนนายรู้จักใครบางคน... - ฉันไม่มีเพื่อนหรอก
ฉันจ่ายเงินไป
เหมือนตอนที่บ้านหลังนี้ประกาศขาย แล้วเธอกับเด็กๆ
ต้องหนีมาจากคริส
นั่นก็ไม่ใช่เพื่อนร่วมงาน ที่ต่อราคาให้เราหรอก
ฉันจ่ายเงินเอง
เงินที่ฉันได้มา
จากการทำงาน ให้คนที่ฉันไม่ควรไปยุ่ง
แล้วตอนนี้ก็เป็นเพราะฉัน
เลยมีผู้หญิงถูกฆ่า
พระเจ้าช่วย
แล้ว...
นายจะบอกว่าตำรวจรู้ว่านาย...
ไม่ พวกเขาไม่รู้ แต่ฉันจะบอกพวกเขาเอง
แอนต์ นาย...
- ถ้านายรอสักเดี๋ยว เราจะ... - ฉันรอไม่ได้ แฟรงกี้
ฉันทนแบกรับเรื่องนี้ไม่ไหวแล้ว
ฉันอึดอัดมาก รู้ไหม
แม่ครับ พร้อมหรือยัง
ขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวแม่ออกไป
- แม่เพิ่งบอกว่าเราสายแล้วนะ - ขึ้นรถไป
ให้ตายเถอะ
ไปอยู่กับลูกเถอะ
ไว้ฉันจะมาเล่าให้ฟังทีหลัง
แอนโทนี่
ฉันรู้ว่านายเป็นคนยังไง ไม่ว่าพวกเขาจะพูดยังไง ฉันก็รู้
มีใครเคยมาที่นี่หลังเลิกงานไหม
ไม่มี เราออกไปตอนตะวันตกดิน ประมาณสองสามทุ่ม
ฉันส่งคนมาสำรวจสองสามคน หลังจากที่คุณโทรมาเมื่อเช้า
เคซีย์เป็นคนเจอมัน
แล้วทำไมเราเพิ่งมาเจอเอาตอนนี้
ที่นี่เรามีทางเดินป่า ยาวกว่า 50 ไมล์
ถ้าไม่ได้มองหาอะไรเป็นพิเศษ คุณก็ไม่มีทางเจอมันหรอก
เช็กทะเบียนรถหรือยัง
เช็กแล้ว มันเป็นรถที่ถูกขโมยไปในคืนนั้น
โอเค
- ทอม - ว่าไง
เหมือนจะพังแล้ว
ไม่รู้ว่าในเครื่องจะเจออะไรไหม
นี่ บนนี้มีพื้นที่กี่เอเคอร์นะ
สามพันห้าร้อย
ช่วงเวลากลางคืนในพื้นที่บนนี้
คุณว่ามีโทรศัพท์กี่เครื่อง ที่รับส่งสัญญาณจากเสาพวกนี้
ไม่เยอะหรอก
"ไปขอดูบันทึกกัน ว่าจะเจออะไรบ้าง"
คุณนักสืบ คุณต้องอยากดูนี่แน่
(พี.ดี.)
มีแผนยังไง เพอร์
ไง
ผมว่าเราไม่ควรอยู่ที่นี่นานนักนะ
ฉันมาคิดเรื่องกระเป๋าใบนั้น
ร็อบบี้ขายยาพวกนั้นแล้ว ก่อนจะไปที่นั่น
สมเหตุสมผลใช่ไหมล่ะ
ถ้าเราคิดว่ามันหายไป เราก็จะไม่ตามหามัน
ถ้าเขาขายยาแล้ว เงินไปอยู่ไหนล่ะ
มีแค่ที่เดียวเท่านั้น บ้านเมฟ
โทรบอกเบรกเกอร์ให้ไปเจอเรา ที่อัลเลนทาวน์ ตรงด่านเก็บเงิน
"เราจะไปเยี่ยมเธอกัน"
เดี๋ยวๆ เจอกระเป๋าที่ไหนนะ
หมายความว่าไง ไม่มีอะไรในนั้น
บ้านเมฟมีอะไรนะ โอเค ฉันจะไปเอารถดอนน่า
- แม่เจ้าโว้ย - ฉันรู้ ฉันสติแตกอยู่
มีผู้หญิงคนหนึ่ง โผล่มาที่ประตูบ้านเธอ แล้วแบบว่า
"นี่เงินหนึ่งล้านดอลลาร์" เหรอ
ใช่ ฉันไม่เคยเจอ ผู้หญิงคนนี้มาก่อนเลย
แล้วเธอจะทำยังไงกับมัน
ฉันไม่รู้
ใจหนึ่งฉันก็อยากส่งมันให้ตำรวจ จะได้จบๆ กันไป
แต่อีกใจหนึ่งฉันก็รู้ว่า ร็อบบี้ยอมตายเพื่อให้เราได้มันมา
งั้นฉันก็ไม่ควรจะทำแผนพัง
งั้นก็เก็บไว้สิ
ใช่ แต่ต้องมีบางคน ที่รู้ว่ามีเงินก้อนนี้อยู่
ต้องมีใครสักคนตามหามันอยู่
ซ่อนมันไว้สิ
"ที่ไหนก็ได้ใกล้ๆ บ้าน"
"ที่เธอคอยเฝ้ามันไว้ได้"
"เอาไปไว้ตรงนั้น"
"แล้วก็รอ"
"หกเดือน หนึ่งปี"
"ถ้าตำรวจมาหาแล้วเจอเข้า"
"เธอก็เนียนไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น"
"ร็อบบี้ซ่อนมันไว้"
แล้วถ้าไม่มีใครมา
เธอก็ไปสร้างชีวิตใหม่กับเด็กๆ ซะ
ผมอยากให้คุณดูนี่
ทำไมฉันต้องดูบันทึก เสาสัญญาณโทรศัพท์ด้วย
เราได้มาจากเสาสัญญาณ ในวิสซาฮิกคอนพาร์ก
เบอร์นั้นส่งสัญญาณตอน 23.03 น.
- โทรศัพท์เป็นของเรย์ ไลแมน - เดี๋ยวนะ เรย์ ไลแมนเหรอ
โทรศัพท์เขาไปอยู่ที่นั่นได้ยังไง
เราใช้มันติดต่อคลิฟฟ์ ที่เบลีย์พาร์กไม่ใช่เหรอ
เปล่า เราคิดไปเองว่าเราใช้มัน
พระเจ้า
ไม่ว่าคุณสองคนกำลังจะพูดอะไร
ฉันก็อยากให้รีบเข้าเรื่องสักที
โทรศัพท์ถูกกราสโซสับเปลี่ยน
คืนนั้นคลิฟฟ์ถึงไม่มาตามนัด
และทางเดียวที่จะพิสูจน์ได้ คือเข้าไปในห้องเก็บหลักฐาน
ซึ่งเราเข้าไปไม่ได้แล้ว เพราะโอพีเอสกำลังสืบสวนอยู่
ไม่เอาน่า แคท คุณก็รู้ว่าคดีพวกนี้เป็นยังไง
ถ้าไม่มีมัน กราสโซจะลอยนวล
ฉันรู้ ก็แค่หงุดหงิดเป็นบ้า ที่ต้องลุกจากโซฟานี่
ไปใส่กางเกงทำงาน
บ้าเอ๊ย
หนึ่งเม็ดทุกแปดชั่วโมง คุณกินครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
คุณเป็นนักบัญชีของฉันหรือไง เอายามาให้ฉัน
มีอีกเรื่องหนึ่ง
อะไรอีกล่ะวะเนี่ย
เราจะต้องขอปืนของเราคืน
โอเค
ฉันต้องให้คุณ ไปช่วยใส่กางเกงให้ฉันข้างบน
เร็วเข้าๆ จะหลับตาทำก็ได้
คุณโทรหาผมทำไม ดอนน่า
เบรกเกอร์ซ่อนตัวอยู่ที่นี่มาตลอด
ฉันได้ยินเขาคุยโทรศัพท์ กับเจย์สันเมื่อเช้า
เรื่องเมฟ
เมฟเหรอ
เมฟคือใคร
ลูกสาวของบิลลี่ เพรนเดอร์กราสต์
เธอยังเด็กอยู่เลย เธอไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้
โอเค
เขาบอกว่า พวกเขาจะไปที่บ้านของเธอ
พวกเขาอยู่ไหน
ดอนน่า
อย่าลองดีกับผม
พวกเขาอยู่ไหน
พวกเขาไปที่บ้านเก่าของแม่ฉัน
ที่ไหน
สเตราด์สเบิร์ก
ถนนบิชอปฮอลโลว์
"ว่าแต่พวกเขาจะตามล่าเมฟทำไม"
"ผมพอจะรู้ว่าทำไม"
"แต่พวกเขา จะไม่ได้ไปไกลถึงขั้นนั้น"
ว่าไง
"ฉันเองนะ"
มีข่าวอะไรเหรอ
"เจ พวกเขา..."
เบรก มีอะไร
"พวกเขาเจอศพเอริน เจ"
"แถวๆ เหมืองของดายเออร์"
"แล้วไม่ได้เจอแค่นั้นนะ"
"เจ"
"เจ ยังอยู่ไหม"
"เจ"
เจ เราต้องไปแล้ว
ผมรู้ว่าคุณทำอะไรลงไป
ผมรู้
พวกเขามาแล้ว
(ดาร์กฮาร์ต)
โอเค อีกแผ่นน่าจะพอนะ
- คิดว่าไงล่ะ - อีกแผ่น
โอเค เธอจะนอน ในสวนสัตว์ทุกคืนเลยนะ
น้องชายคุณชอบสัตว์ไหม
อีธานเหรอ ชอบสิ
เขาทำงานเป็นคนจูงหมาแถวบ้าน ตั้งหลายปี
มีครั้งหนึ่ง หมาของคุณนายไฮม์ริกหายไป
- เธอจำได้ไหม - ได้สิ
ในที่สุดพวกเราก็เลิกตามหา แต่อีธานไม่เลิก
เขาอยู่ข้างนอกทั้งคืน พร้อมเป้กับไฟฉายคาดหัว
แล้วเขาก็เจอหมาตัวนั้น ในชาทัมพาร์ก
โอย ฉันหิวแล้วล่ะ
กินมื้อเที่ยงกันไหม
เอ่อ เอาสิ เอ่อ...
เรามีแซนด์วิชเนยถั่วกับแยม แล้วก็...
- เราไปแดรี่ควีนได้ไหม - พระเจ้าช่วย
- มีอะไรเหรอ - อะไรฮะ
ฉันไม่ได้กินดีคิวมานานแล้ว
ทำไมล่ะ
ก็ฉันเพิ่งมีลูก
แล้วเวลาเรามีลูก
จะมีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นกับร่างกาย
แล้วสิ่งที่เราต้องการก็คือ กลับไปเป็นเหมือนเดิมก่อนจะมีลูก
และวิธีที่จะทำอย่างนั้นได้คือ ไม่กินซันเด ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไม...
ฉันถึงเล่าเรื่องพวกนี้ให้เธอฟัง
เร็วเข้า ไปแดรี่ควีนกันเถอะ
ฉันจะสวาปาม พีนัตบัสเตอร์พาร์เฟต์ให้เกลี้ยงเลย
คุณไม่เคยบอกฉันเรื่องแซมเลย
ใช่ เรา...
ภรรยาผม ซูซานกับผม ก่อนเธอ...
เราลงทะเบียนเป็นพ่อแม่อุปถัมภ์ไว้
ผมเลยคิดว่าอยู่กับผม ย่อมดีกว่าอยู่กับคนอื่นน่ะ
ใช่ ดีแล้ว ฉันดีใจที่เขาอยู่กับคุณ
โอเค
โทรศัพท์ใช้แล้วทิ้ง ของเรย์ ไลแมน ลองดูสิ
ไม่มีอะไรเลย
บ้าจริง
โดนเอามาเปลี่ยนแน่
เราต้องหามือถือเครื่องจริง
ซึ่งต้องมีหมายค้น
ยื่นโดยเอสเอซี และอนุมัติโดยรัฐบาลกลาง...
หรือนักวิเคราะห์หนุ่มผู้รอบรู้
"ที่อยากเลื่อนตำแหน่ง ก่อนเจ้านายจะเกษียณ"
ซินดี้...
บ้าจริง
ฉันอยากให้คุณทำบางอย่าง ที่เราไม่ได้รับอนุญาตให้ทำ
แต่คุณก็จะทำอยู่ดี โอเคไหม
- โอเค ครับ - เยี่ยม
- ไง - "โทรศัพท์ของเรย์ ไลแมน"
"ส่งสัญญาณครั้งสุดท้าย คืนวันเสาร์ เวลา 00.58 น."
- "ฟาวน์เทนบล็อกในร็อกซ์โบโรห์" - มันอยู่ที่ไหน
- ถนนฟาวน์เทนอยู่ตรงนี้ - โอเค
บ้านของกราสโซ
อยู่ห่างไปสองบล็อก
เรากำลังไปบ้านกราสโซ
ตามรอยโทรศัพท์มือถือเขา ถ้าเขาเคลื่อนไหว บอกผมด้วย
"ยังพอมีเวลาให้ฉันบอกว่า นี่ไม่ใช่ความคิดที่ดีไหม"
สายเกินกว่าที่ผม จะคิดอะไรดีๆ แล้ว แคท
- "ตอนนี้นายอยู่ไหน" - หน้าบ้านของกราสโซ
- มีข่าวเรื่องเงินในเรดดิงไหม - "นายพูดถูก"
- "ได้เบาะแสแล้ว เด็กฉันสืบอยู่" - เห็นไหม
ไม่ดีใจเหรอที่ฉันแนะนำ ให้เราขุดคุ้ยมากกว่านี้
ตอนแบ่งเงิน อย่าลืมเรื่องนี้แล้วกัน เข้าใจไหม
"จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย แล้วค่อยคุยเรื่องเงินกัน"
แอนต์
แอนโทนี่
นั่งลง นั่งสิ
นี่ เอาโค้กไหม เอาเลย
นั่นแหละ
แล้วแผนคืออะไร ไมค์ ทำให้เหมือนผมฆ่าตัวตาย
แล้วคุณแค่เข้ามาเจอผมเหรอ
ผมไม่รู้ว่าคุณทำแบบนี้ มานานขนาดนี้ได้ยังไง ไมค์
สองปีที่ผ่านมา ผมรู้สึกแก่ไป 20 ปี ผมกินไม่ได้ ผมนอนไม่หลับ
- ขาผมกระตุกทั้งคืนเลย - ฉันก็เคยรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
นายต้องหาเหตุผลให้มัน ฉันส่งลูกเรียนจบมหาวิทยาลัยสามคน
ใช่ ผมรู้
ฟังนะ ผมคุยกับโอพีเอสแล้ว พรุ่งนี้เช้าผมจะเข้าไปโดยไม่มีทนาย
- เดี๋ยวๆ - ผมพอแล้ว ไมค์ ไม่เอาแล้ว
ฟังฉันนะ ยังมีทางออกอยู่
เจย์สันกับเพอร์รี่ตายแล้ว
- ส่วนเรื่องเงิน - รู้ได้ยังไง
- เรารู้ว่าเงินอยู่ไหน - รู้ได้ยังไงว่าพวกเขาตายแล้ว
- ร็อบบี้ เพรนเดอร์กราสต์ - เดี๋ยวนะ เงินอะไร
- เขาขายยา - เงินอะไร
แล้วเอาเงินให้เมฟ หลานสาวเขา
วินเซนต์กำลังส่งคนไปที่บ้านนั้นแล้ว
ไปบ้านเมฟตอนนี้เหรอ
ใช่ ถึงบอกไง นายไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
- ใครกำลังไปที่บ้านเมฟ - เรายัง...
พระเจ้า บ้าเอ๊ย
"กราสโซเคลื่อนไหวแล้ว"
- บ้าเอ๊ย ให้ตายสิ - "เสาจับสัญญาณมือถือเขาได้"
- "ไปทางตะวันออก ถนน 4-22" - ถนน 4-22 เหรอ ที่ไหนน่ะ
"ในเอลเวอร์สัน บ้านร็อบบี้ เพรนเดอร์กราสต์"
"เขาไปที่นั่นทำไม"
เดี๋ยวเราก็รู้
อยู่นี่นะ
เมฟใช่ไหม
คุณต้องหนีไปเดี๋ยวนี้ พวกเขากำลังมาหาคุณ
- มีอะไร - ตำรวจอยู่ข้างนอก
เขาบอกว่าเราต้องไปเดี๋ยวนี้เลย
เมฟ เราจะไปไหนกัน
- บ้าเอ๊ย - อะไร
กุญแจ รออยู่นี่นะ
บ้าเอ๊ย
เงินอยู่ไหน
เงินอะไร
อย่าทำแบบนั้น
เรารู้ว่ามันอยู่ที่นี่
- ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร - เหรอ
ฉันจะบอกให้ว่าเงินอยู่ไหน
ปล่อยเธอไปเถอะ
ฮาร์ป กลับไปที่รถ
ล็อกเลย
อยู่ไหน
นั่นรถกราสโซเหรอ
น่าจะใช่
เปิดสิ
เปิดกระเป๋า
ปิดประตู ปิดประตูสิวะ
หุบปากไปเลย
เจย์สันอยู่ที่นี่
มีเจ้าหน้าที่บาดเจ็บ เลขที่ 16 ถ.เมลวิลล์ เอลเวอร์สัน
ส่งกำลังเสริมมาด้วย
เอาล่ะ ไปได้
ไปเลย
ขึ้นบันได
อาลีอาห์
คุณโอเคไหม
- พระเจ้า - ไม่เป็นไรใช่ไหม
ปล่อยฉันนะ
ไม่นะ ไม่ๆ
ช่วยด้วย
- จะไปไหน - ปีนเข้าไป แล้วอยู่ในนั้นนะ
ไม่เป็นไร ฉันจะบอกตำรวจ ว่าเมฟกำลังเดือดร้อน
ช่วยด้วย
ช่วยด้วย ไม่นะ
ช่วยด้วย
ไม่นะ
บ้าเอ๊ย
ช่วยด้วย
ช่วยฉันด้วย
ปืน
ไปหน้าบ้าน
หุบปากสิวะ
- ถอยไป - ช่วยด้วย
บอกให้ถอยไปไงวะ
- ฉันว่าฉันยิงเขาได้ - ไม่ มันเสี่ยงเกินไป
บอกให้ถอยไปไงวะ
มันจบแล้ว ปล่อยเธอนะ
ถอยไป ไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอ ฉันฆ่าเธอแน่
ไม่เป็นไรใช่ไหม เมฟ
ไม่เป็นไรนะ
คุณโชคดีมาก ที่เด็กคนนั้นกลับมาอย่างปลอดภัย
ไม่งั้นก้นคุณ คงโดนแขวนพร้อมกับแขนนั่นแน่
- ก้นฉันใหญ่เกินกว่าจะแขวนได้ - อย่ามาต่อปากต่อคำ
เข้าใจไหม ทีนี้ส่งรายงานมาด้วย
แล้วจบเรื่องบ้าบอนี่สักที
- ก่อนที่จะมีอะไรเละกว่านี้ - เข้าใจแล้วน่า
เป็นไงบ้าง
ฉันคงไม่เรียกมันว่า เป็นการแสดงความยินดีหรอก
แต่พวกเขาจะทำอะไรได้ล่ะ ไล่ฉันออกเหรอ
ไม่หรอก สุดท้ายแล้ว ทุกคนก็ดีใจที่ปิดคดีนี้ได้
และพูดถึงเรื่องนั้น
พวกเขาถามถึงเรื่องเงิน
เจ้าหน้าที่เจอมันในบ้าน ที่เพอร์รี่กับเจย์สันไปกบดาน
ฉันเลยคิดว่า เจย์สันไปหาเงินที่บ้านเมฟ
เหลือเชื่อจริงๆ
คุณสังเกตเห็นอะไรตอนอยู่ที่นั่นไหม
ไม่
รู้ไหมคนเขาอธิบาย คำว่าภูมิปัญญาว่ายังไง แคท
ไม่รู้
มันคือการรู้ว่าต้องมองข้ามอะไร
ขอบคุณนะ แคท
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลย
พี่สาวคุณกำลังมา
น่าจะถึงในอีกไม่กี่นาที
หยิบชุดหมอให้ผมหน่อยได้ไหม
อาจจะพอมีเวลาให้ผม หลบหนีแบบยิ่งใหญ่หน่อย
นี่ หัวหน้า
- ว่าไง - จะไม่ให้ผมชดใช้บาปหน่อยเหรอ
ผมไม่เคยให้ใครชดใช้บาป
คนเราตีอกชกหัวตัวเองมากพอแล้ว
แล้วเราจะมาทวนโจทย์ ที่ครูให้พวกเธอไปเมื่อวาน
- ว่าไง - ไงคะ
วันนี้เจ้าตัวเล็กเป็นยังไงบ้าง
ดีค่ะ เรา...
เราพาเขาไปที่ห้างทาร์เก็ต ซื้อของให้เขาหลายอย่างเลย
เราเล่นบาสเกตบอลที่สวน
ขอบคุณที่ดูแลเขานะ เอ็ม
ขอบคุณที่ดูแลพ่อด้วย
ขอเข้าไปได้ไหม
ค่ะ
เราคุยเรื่องคำให้การได้ไหม
พ่อคะ
หนูไม่รู้ว่าหนู...
หนูไม่รู้ว่าหนูจะพูดอะไร โอเคไหม
- หนูไม่... - เอ็ม
เราต้องพูดความจริง
แม้แต่ตอนที่เรากลัวว่า มันจะทำให้คนอื่นรู้สึกแย่
ช่วงนี้พ่อไม่ได้เป็นพ่อที่ดีของลูกเลย
- ไม่เป็นไรค่ะ พ่อ - ไม่ ต้องเป็นสิ
พ่อมีหน้าที่ทำให้ลูกปลอดภัย และรู้สึกว่าได้รับการปกป้อง
และ...
และนั่นคือสิ่งที่พ่อจะทำ
- ไง รถไฟเป็นยังไงบ้าง - ก็ดี
- รู้สึกยังไงบ้าง - ฉันสบายดี
นี่ อีกสองสามชั่วโมง เราจะกลับมานะ
- โอเค - ดี
พร้อมไหม
คุณทนาย พร้อมจะให้การไหม
พร้อมครับ ศาลที่เคารพ
ทอม แบรนดิส จะเป็นผู้กล่าวแทนครอบครัวครับ
พ่อคะ
สวัสดีครับ ศาลที่เคารพ
ในปี 2009 ภรรยาผม ซูซานกับผม กลายเป็นพ่อแม่อุปถัมภ์
ให้อีธานและเอมิลี่ น้องสาวของเขา
สองปีหลังจากนั้น เรายื่นเอกสาร
ขอรับเลี้ยงบุตรบุญธรรม อย่างเป็นทางการกับรัฐ
อีธานเป็นเด็กที่กระฉับกระเฉง
เคลื่อนไหวตลอดเวลา
ครูคนหนึ่งบอกว่า เราควรติดเข็มขัดนิรภัยบนโต๊ะเขา
นั่นคือสัญญาณเตือนแรกๆ
ความบกพร่อง ทางการประมวลผลสิ่งที่เห็น
ความผิดปกติในการอ่าน กล้ามเนื้อมัดเล็กบกพร่อง
เราจึงรีบลงมือ
เพื่อนเราย้ำว่า การช่วยเหลือตั้งแต่ต้นสำคัญมาก
และซูซานก็ไม่รีรอเลย
เธอไม่ใช่คนประเภทที่จะรออะไร
เราเริ่มให้เขาทำกิจกรรมบำบัด และกินยาริทาลินอย่างสม่ำเสมอ
ตอนอีธานอายุ 12 เจ้าหน้าที่ตำรวจพาเขากลับมาที่บ้าน
เขาเจออีธานปาหินใส่รถ จากสะพานลอยเหนือริดจ์ไพก์
กุมารแพทย์แนะนำให้พบนักบำบัด
ผลการวินิจฉัยคืออารมณ์แปรปรวน
เขาขว้างเก้าอี้ใส่ครูหลายคน
ตัดเชือกจากชิงช้าของเพื่อนบ้าน
อาละวาดใส่ซูซานกับผม และพี่น้องของเขา
เพราะอะไรน่ะเหรอ
เขาอธิบายว่ามีเสียงบอกให้เขาทำ
พวกครูส่งรายงานปัญหาเข้ามา
ผมละอายใจที่จะบอกว่า
ผมไม่ยอมติดป้ายชื่อ ในงานพบผู้ปกครองคืนเปิดเทอม
เพราะกลัวจะมีคนรู้ว่า ผมเป็นพ่อของอีธาน
และช่วงสุดสัปดาห์ก็ลำบากที่สุด
สองวันเต็มๆ ที่ต้องดูแลเขาเอง
เราคิดหนัก พยายามจะช่วยเขาอย่างจนตรอก
แต่ซูซาน ตัวแทนของอีธาน ผู้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เจอหมอใหม่
คนที่ใจเย็น และใจดี
และริสเพอร์ดาลก็เป็นยา ที่ช่วยให้สงบได้ดีมาก
มันหยุดเสียงในหัวของอีธานได้
เขาได้งานทำที่วายเอ็มซีเอ ได้รู้จักเพื่อนๆ ที่นั่น
เคนนี่ ดอยล์ เอแวนส์
มีอยู่ช่วงหนึ่ง
ที่เราปล่อยให้ตัวเองมองเห็นอนาคต
แต่โรคระบาดเล่นงานเราหนัก
ริสเพอร์ดาลขาดแคลน
เสียงนั้นจึงกลับมา อย่างเกรี้ยวกราดกว่าเดิม
และวันที่ 15 พฤษภาคม เสียงร้ายนั้นก็บอกให้เขาฆ่าซูซาน
และตอนนี้เหตุการณ์นั้น จะเป็นตัวกำหนดทั้งชีวิตของเขา
ตอนนั้นก็มีความสุขอยู่ด้วย
มีความสุขมาก
ตอนเขาเรียกผมว่าพ่อครั้งแรก
ตอนเราไปนิวยอร์กซิตี เขาซื้อแฮมเบอร์เกอร์มา 25 ชิ้น
แล้วเอาไปแจกให้คนไร้บ้าน
และตอนที่คุณนายโอคีฟ ครูสอนศิลปะผู้ใจดีและเข้าใจ
ดึงตัวผมไปคุย
แล้วบอกว่าเขาเป็นเด็ก...
เป็นเด็กที่เปล่งประกายจริงๆ
อีธาน
พ่อไม่อยากให้ลูก อยู่กับความอับอายอีกแล้ว
อีธาน มองพ่อสิ
อีธาน ได้โปรด
ลูกพ่อ มองพ่อหน่อย
พ่อยกโทษให้ลูกนะ
พ่อรักลูก
วันนี้ผมไม่ได้มาเพื่อบอกศาลว่า ลูกชายผมควรถูกปล่อยตัวเมื่อไหร่
เรื่องนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม
วันนี้พ่อมาที่นี่เพื่อบอกลูกว่า อีธาน เมื่อวันนั้นมาถึง
พ่อจะเตรียมตัวให้พร้อม
ตรงกลับบ้านได้เลยนะ
พ่อจะรอลูกอยู่ที่นั่น
ขอบคุณครับ ศาลที่เคารพ
พระเจ้า ดูหัวนั่นสิ
- คุณรู้ได้ยังไงว่ามันกินได้แล้ว - โอเค
เห็นหัวนี้ไหม
เห็นไหมว่ามันมีรากยื่นออกมาจากพื้น
นั่นคือจุดที่เราต้องดู
- กำมือสิ มาดูกัน - แบบนี้ใช่ไหม
นั่นคือขนาดที่กำลังดีสำหรับบีตรูตนะ
เธอลองเทียบกับมันดูแล้วกัน คิดว่าไงล่ะ
- ใช้ได้แล้ว - ใช่
ทีนี้ก็โยกใบของมันหน่อย
แล้วก็ดึง นั่นแหละ
- ดีใช่ไหมล่ะ - คนกินไอ้นี่กันด้วยเหรอ
ตอนแตงกวาเธอก็พูดแบบนี้ แล้วดูเธอสิ
โอเค ทีนี้เอาพวกมันเข้าไปข้างใน
ฉันจะดึงเพิ่มอีกสักสองหัว
แล้วเราจะใช้มันทำมื้อค่ำกัน
- โอเค - โอเคนะ
สวัสดีอีกครั้งครับ
ผมมาเคาะประตูหน้าแล้ว ไม่มีใครตอบ หวังว่าจะไม่ถือสานะ
ไม่เลย รอเดี๋ยวนะ
ข่าวดี ในที่สุดเราก็หาครอบครัว ให้เด็กคนนั้นได้แล้ว
ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี แดเนียล
อยากรู้ไหมว่าฉันคิดยังไง
ถ้าฉันบอกว่าไม่ เราก็จะคุยกันอยู่ดีใช่ไหม
- ถ้าไม่อยาก เราไม่ต้องคุยก็ได้ - ไม่ๆ...
ไม่ๆ มาคุยกันเถอะ นายอยากคุยนี่
ฉันไม่แน่ใจว่าตอนนี้นายอยู่ในฐานะ ที่จะตอบสนองความต้องการของเด็ก
ในขณะที่เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ได้
โดยเฉพาะตอนที่อีธานกลับบ้าน
และเรารู้ว่า เขาจะต้องการนายแค่ไหน
มีอะไร
ฉันก็นึกว่าตัวเองทำเรื่องดีๆ
นายทำดีแล้ว
แต่นายทำดีเพื่อตัวเด็ก หรือเพื่อตัวนายเองล่ะ
ฉันรู้ว่านายกับเขาเริ่มสนิทกันแค่ไหน
"และฉันรู้ว่าฉันขอให้ทำเรื่องยาก"
"ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่านายขอให้ฉันทำอะไร"
"ขอให้นายรัก โดยไม่เห็นแก่ตัวไง ทอม"
"ขอให้นายรู้ว่าสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับนาย อาจไม่ดีที่สุดสำหรับเด็ก"
"แล้วฉันจะรู้ได้ยังไง ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับเขา"
ไง คู่หู มาเถอะ
- พร้อมไหม - ค่ะ
โอเค ลุยกันเลย
นานไหมกว่าจะไปถึงที่นั่น
จีพีเอสบอกว่าหกชั่วโมงเจ็ดนาที
หกชั่วโมงเชียวเหรอ
รูตูดไก่เอ๊ย
โตสักทีเถอะ ไวแอตต์
ถ่ายไปทำไม
ไว้เป็นความทรงจำ
ฉันว่าฉันคงจะจำอะไรไม่ได้เลย
ใช่ ฉันก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน
เรื่องพ่อฉัน
แต่มันไม่จริงเลย
ทุกคนพร้อมนะ