Grasso, Anthony - wordt onderzocht
geen bewijs gevonden hoofdcommissaris Dorsey
Grasso? -Ja.
Er is een klacht ingediend toen hij bij een andere taskforce zat.
Er is een patroon. -Maar geen bewijs.
Zelfs als hij Cliff echt daarheen heeft geleid...
zijn die Snapchat-gesprekken niet te herstellen.
Rot toch op. -Aleah...
Hij mag hier niet mee wegkomen. -Dit is nu een OPS-onderzoek.
Hij is ze al één keer te slim af geweest. Misschien wel vaker.
We moeten in ieder geval een kijkje nemen in Wissahickon Park.
Dat zijn we Lizzie verschuldigd.
Blijf je bij me tot ik slaap? -Natuurlijk.
Het is maar tijdelijk.
Midden in de nacht kunnen we niets doen. We gaan morgenvroeg wel naar dat park.
Goed?
Je bent laat.
Het moederchapter is bij elkaar gekomen. Er is een FBI-agent vermoord.
We moeten alle banden verbreken met de mensen die ons daarbij kunnen betrekken.
De FBI vroeg gisteren naar Grasso. Ik zei dat hij zich vreemd gedroeg.
Z'n dood zal niet als 'n verrassing komen. Ik heb vanochtend nog iets ontdekt.
Een dealer, Lee Whitehead uit Reading...
heeft gisteren elf kilo verkocht aan een Colombiaanse organisatie.
De drugs kwamen van een jonge vrouw. -Vergeet het geld. Dat zijn we kwijt.
We moeten nu schoon schip maken. -Dat is heel wat geld om te vergeten.
Je hebt genoeg contactpersonen in Reading.
Bel op z'n minst even rond om naar die vrouw te vragen.
Vooruit dan.
Zal ik doen.
Is dit wie ik denk dat het is?
Hoe sta ik ervoor, Vincent?
Is Jayson nog bij je? -Ja.
Dit is m'n aanbod.
Reken af met die knul omwille van de club, voor hij ons allemaal op de knieën dwingt.
Als hij morgenochtend dood is, kom ik je niet zoeken.
Hé. De douche is kapot.
Ik heb me in de wasbak gewassen.
Wat heb jij? -Niets.
Ik repareer de douche wel.
Oké. Wat denk jij?
Leggen we de sokken in deze la? -Ik weet het niet.
Goed. Ondergoed, sokken, pyjama's, T-shirts.
Wat vergeten we? -Tandenborstel.
Zwemkleding, voor als we met hem gaan zwemmen.
Laat hem een aantal dingen uitzoeken voor z'n slaapkamer.
Wat voor dingen? -Posters, stickers. Wat hij maar wil.
Toen Ethan en Em hier kwamen wonen...
raadde de maatschappelijk werker ons aan om ze hun kamer te laten inrichten...
zodat ze hun eigen plekje hadden.
Hoelang wil je hem hier houden?
Ze zouden bellen als ze een gezin voor hem hebben gevonden.
Het kan drie weken duren, maar ook zes maanden. Geen idee.
Ik moet het vragen, want het zit me dwars.
En ik krop dingen liever niet op. -Daar ben ik me van bewust.
Probeer je Ethans daden zo goed te maken? -Wat? Nee.
Wil je weer voor balans zorgen of zo? -Dit heeft niets te maken met je broer.
Helemaal niets. -Mooi zo.
Ik ben het maar. -Goedemorgen. We zijn in de keuken.
Goedemorgen.
Jullie gaan zeker niet naar een carrièrebeurs, hè?
Hier bemoei ik me dus niet mee.
Geen beurs, geen taskforce. We werken wat losse eindjes weg.
Laat het me weten als hij weer omvalt of z'n eigen naam vergeet.
Doe ik. Fijne dag nog.
De Eagles tegen de Cowboys, 20-20. -Ga inpakken, we komen nog te laat.
Gelijkspel, wauw. Je weet hoe je vader is.
Als ik ook maar één seconde te laat ben, wordt hij woedend.
Hallo, oom Ant. -Hé. Hallo, maatje.
Blijf van m'n haar af. -Wat doe jij hier?
Ik wilde even langskomen. -Jongens, naar boven. Pak jullie spullen.
Gaat ie? Blijf je uit de problemen? -Ik doe m'n best.
Kom hier. Laat me je gezicht zien. -Wat is er?
Ik kan niet wachten tot het happy hour begint.
Waar was je? Ik heb je pas nog gebeld. -Sorry, ik zat weer in een taskforce.
Heb je een vriendin? Ik ken iemand van de sportschool. Chloe is...
Frankie, nooit meer. De vorige keer koppelde je me aan een kattenvrouwtje.
Welk kattenvrouwtje? -Dat weet je heel goed.
Nou, Chloe haat katten. Ik heb haar meteen gevraagd wat ze van katten vond.
Waarom maak je dat geluid? Wil je soms alleen blijven?
Ik heb jou en de jongens.
Je bent de enige man die ik ken die seks actief lijkt te vermijden.
Wat is er?
Luister...
Er gaan een aantal dingen uitkomen.
Over mij.
Hebben ze eindelijk ontdekt dat je geld uit de collectemand hebt gejat?
Jemig, Ant. Wat dan wel?
Weet je nog dat mama ziek werd...
en we haar uit dat vreselijke krot in Crum Lynne wilden halen?
Toen vonden we die woning met uitzicht op de tuin.
Ja, je vriend kende iemand... -Er was geen vriend.
Ik heb alles betaald.
Net als toen dit huis te koop kwam en jij bij Chris weg wilde.
We hebben geen deal gekregen van een collega. Ik heb het betaald.
Ik heb dat geld gekregen van mensen met wie ik niet in zee had moeten gaan.
En door mij...
is er nu een vrouw overleden.
Lieve hemel.
En...
Dus de politie weet dat je... -Nee, maar ik ga het ze wel vertellen.
Ant, als je nou even afwacht... -Dat kan ik niet, Frankie.
Ik kan er niet meer mee leven.
Ik ga eraan onderdoor.
Mam, ben je klaar? -Stap maar vast in, ik kom zo.
Maar we zijn al te laat. -Stap gewoon in. Allemachtig.
Ga naar de jongens toe.
Ik zie je later wel.
Anthony... Ik weet wie je bent. Ongeacht wat de politie zegt.
Is er ooit iemand na sluitingstijd?
Nee, we vertrekken rond zonsondergang, tussen acht en negen.
Ik heb een paar man op pad gestuurd. Casey heeft het gevonden.
Waarom is dit nu pas ontdekt?
We hebben 80 km aan paden. Je moet hier actief ergens naar op zoek zijn.
Heb je het kenteken nagetrokken? -Ja, het is van een gestolen auto.
Hij is kapot. Ik betwijfel of hij ons iets oplevert.
Hoeveel hectare is dit park? -1400.
Op dat tijdstip, midden in het park...
Hoeveel telefoons zouden toen deze masten hebben gebruikt?
Niet veel. -Laten we de gegevens opvragen.
Rechercheur, dit moet u zien.
Wat is het plan, Per?
We kunnen hier niet veel langer blijven.
Ik heb nog eens nagedacht over die tas.
Robbie had de drugs al lang en breed verkocht.
Logisch, toch? Als we denken dat ze weg zijn, gaan we niet op zoek.
Als hij ze verkocht heeft, waar is het geld dan?
Dat kan maar op één plek zijn. Bij Maeve.
Bel Breaker. Laat hem naar Allentown komen.
We gaan eens bij haar langs.
Wacht. Waar lag de tas?
Hoezo zat er niets in?
Wat is er bij Maeve? Ik neem Donna's auto wel.
Allemachtig. -Ik weet het. Ik word gek.
Dus die vrouw klopte bij je aan en zei:
‘Hier heb je een miljoen?’ -Ja, ik had haar nog nooit ontmoet.
Wat ga je ermee doen?
Ik weet het niet.
Aan de ene kant wil ik het gewoon aan de politie geven...
maar ik weet ook dat Robbie wilde dat wij het zouden hebben.
Misschien moet ik dat niet verkloten.
Hou het dan. -Iemand moet van dat geld weten.
Iemand moet ernaar op zoek zijn. -Verstop het dan.
Ergens in de buurt van het huis.
Waar je het in de gaten kunt houden.
Verstop het daar en wacht dan af.
Zes maanden, een jaar... Als de politie langskomt en het vindt...
dan wist je van niks. Robbie heeft het verstopt.
En als er nooit iemand langskomt...
begin je een nieuw leven met de kinderen.
Dit moet je zien.
Waarom kijk ik naar zendmasten? -Dat is een toren in Wissahickon Park.
Dat nummer pingde om 23.03 uur.
De telefoon is van Ray Lyman. -Wacht. Van Ray Lyman?
Hoe komt z'n telefoon daar? We communiceerden er toch met Cliff mee?
Nee, dat dachten we alleen maar. -O, god.
Wat jullie ook proberen te zeggen, schiet op en zeg het gewoon.
De telefoon is verwisseld. Door Grasso. Daarom kwam Cliff niet opdagen.
We moeten bij die telefoon komen...
maar dat gaat niet vanwege dat lopende onderzoek.
Kom op, Kath. Je weet hoe dit gaat. Zonder die telefoon gaat Grasso vrijuit.
Ja, ik baal alleen dat ik van de bank moet en een nette broek moet aantrekken.
Verdomme.
Eén pil om de acht uur. -Ben je soms m'n accountant? Geef op.
Er is nog iets. -Wat nu weer?
We willen onze wapens terug.
Jij moet me boven helpen m'n broek aan te trekken.
Kom op. Knijp je ogen maar gewoon dicht.
Waarom heb je me gebeld?
Breaker duikt hier onder. Ik hoorde hem vanochtend met Jayson bellen.
Over Maeve.
Maeve? Wie is Maeve?
De dochter van Billy Prendergrast.
Ze is nog jong en heeft hier niets mee te maken.
Hij zei dat ze naar haar huis gingen.
Waar zijn ze?
Donna, geen spelletjes.
Waar zijn ze?
In het oude huis van m'n moeder.
Waar ligt dat?
In Stroudsburg.
Bishop Hollow Road.
Waarom gaan ze achter Maeve aan? -Ik denk dat ik weet waarom...
maar zo ver komen ze nooit.
Met mij. -Is er nieuws?
J, ze... -Wat is er?
Ze hebben Eryns lichaam gevonden, J. Bij Dyer's Quarry.
En ze hebben nog meer gevonden.
J, ben je er nog?
J. We moeten gaan.
Ik weet wat je hebt gedaan.
Ik weet het.
Ze komen eraan.
Nog eentje en dan zijn we klaar.
Wat vind jij? -Nog eentje.
Oké. Zo slaap je elke nacht in een dierentuin.
Houdt je broer van dieren? -Ethan? Ja.
Hij was jarenlang hondenuitlater.
De hond van Mrs Heimrich was een keer weggerend. Weet je dat nog?
Uiteindelijk had iedereen het opgegeven, behalve Ethan.
Hij bleef de hele nacht weg met z'n rugzak en hoofdlamp...
en heeft die hond gevonden in Chatham Park.
Ik rammel. Zullen we gaan lunchen? -Ja.
We hebben pindakaas en jam.
Kunnen we naar Dairy Queen gaan? -O, mijn god.
Wat? -Daar ben ik al tijden niet geweest.
Waarom niet? -Ik heb een baby gekregen.
En als je een baby krijgt, gebeuren er rare dingen met je lichaam.
Als je wilt dat je lichaam er weer hetzelfde uitziet als daarvoor...
mag je geen ijsjes meer eten. Waarom vertel ik je dit eigenlijk?
Kom, we gaan naar Dairy Queen. Ik ga een hele pindaparfait opeten.
Je hebt me nooit over Sam verteld.
Ja, we...
M'n vrouw Susan en ik waren geregistreerde pleegouders...
dus hij kan beter bij mij zijn dan bij een ander, toch?
Dat is fijn. Ik ben blij dat hij bij jou is.
Ray Lymans wegwerptelefoon. Kijk maar.
Niets. -Verdomme. Dit is hem niet.
We moeten de echte telefoon vinden.
Daar is een huiszoekingsbevel voor nodig. Ingediend door iemand hogerop.
Of door een analist die promotie wil maken voor z'n baas met pensioen gaat.
Cindy... Verdomme.
Je moet iets voor me doen wat niet mag, maar je gaat het toch doen, oké?
Oké, prima. -Top.
Rays telefoon was zaterdagnacht om 00.58 uur nog actief in Roxborough.
Waar ligt dat?
Dit is Fountain Street. Grasso's huis ligt twee straten verderop.
We gaan naar Grasso. Traceer z'n mobiel. Als hij vertrekt, wil ik het weten.
Is er nog tijd om te zeggen dat dit een slecht idee is?
De tijd voor goede ideeën is al voorbij, Kath.
Waar ben je nu? -Ik sta voor Grasso's huis.
Weet je al iets over het geld? -Je had gelijk.
M'n mannen zijn ermee bezig. -Zie je nou?
Ik ben degene die zei dat je moest blijven zoeken.
Denk daaraan als je het geld verdeelt. -Handel dit eerst maar eens af.
Ga zitten. Zitten.
Hier. Wil je cola? Ga je gang.
Alsjeblieft.
Wat was het plan, Mike? M'n zelfmoord in scène zetten?
Hoe heb je dit zo lang volgehouden, Mike?
Ik voel me twintig jaar ouder, ik slaap niet en m'n benen zijn rusteloos.
Zo voelde ik me ook. Je vindt manieren om het te rationaliseren.
Ik heb de studie van m'n zoons betaald. -Ja, dat weet ik.
Ik heb OPS gesproken. Ik ga morgen naar ze toe, zonder advocaat.
Wacht. -Ik ben er klaar mee.
Er is nog een uitweg.
Jayson en Perry zijn dood. -Hoe weet je dat?
Het geld is gevonden. -Nou?
Robbie heeft de drugs verkocht. -Welk geld?
Hij heeft het aan Maeve gegeven. Vincents mannen gaan naar haar toe.
Naar Maeve? -Ja, je hoeft dit niet te doen.
Wie gaat er naar Maeve? -We kunnen nog...
Verdomme.
Grasso is in beweging. -Verdomme.
Z'n mobiel gaat richting het oosten op de 4-22.
De 4-22? Waar gaat die weg heen? -Naar Elverson. Robbie Prendergrast.
Wat moet hij daar? -Dat gaan we uitzoeken.
Blijf hier.
Je moet hier weg. Ze komen achter je aan.
Wat? -Er staat een agent buiten.
Hij zegt dat we moeten gaan. Nu.
Maeve, waar gaan we heen?
Verdomme. -Wat?
De sleutels. Blijf hier, oké?
Verdomme.
Waar is het geld?
Welk geld?
Niet doen.
Ik weet dat het hier is.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Ik zal zeggen waar het geld is.
Laat haar gaan. Harp, ga terug naar de auto.
Doe hem op slot.
Waar is het?
Is dat Grasso's auto? -Zo te zien wel.
Maak open. Maak die tas open.
Doe de deur dicht.
Hou je klep.
Jayson is hier.
Agent neergeschoten in Melville Lane 16, Elverson.
Stuur versterking.
Nu.
Neem de trap.
Gaat het?
O, mijn god. -Gaat het?
Ga van me af.
Help.
Waar ga je heen? -Klim in de kofferbak.
Ik vertel de politie dat Maeve in de problemen zit.
Help.
Help me.
Verdomme.
Help. Help me.
Wapen.
Neem de voorkant.
Hou je bek. Achteruit. -Help.
Achteruit, zei ik.
Ik kan hem raken. -Nee, dat is te riskant.
Achteruit, zei ik. -Het is voorbij. Laat haar gaan.
Achteruit. Of ik vermoord haar. Ik vermoord haar.
Gaat het, Maeve?
Het is al goed.
Je boft dat die knul veilig terug is, anders had je in de puree gezeten.
Ik haat puree. -Niet zo bijdehand.
Begrepen? Dien je rapport in, dan kunnen we dit achter ons laten...
voor het nog erger wordt. -Begrepen.
Hoe ging het?
Ze waren niet bepaald dankbaar...
maar ze kunnen me toch niet meer ontslaan.
Uiteindelijk is iedereen gewoon blij dat deze zaak gesloten is.
Ze vroegen trouwens nog naar het geld.
Dit is in het huis gevonden waar Perry en Jayson ondergedoken zaten.
Jayson ging vast naar Maeve toe om dat geld te zoeken.
Ongelooflijk.
Is je daar nog iets opgevallen? -Nee.
Weet je wat ze zeggen over wijsheid, Kath?
Wijsheid is weten wat je over het hoofd moet zien.
Bedankt, Kath. Bedankt voor alles.
Je zus is onderweg.
Ze is er over een paar minuten.
Kun je een doktersjas voor me pakken?
Misschien kan ik nog ontsnappen.
Hé, baas? -Ja?
Hoe moet ik nou boete doen?
Ik heb nooit iemand boete laten doen.
Mensen maken het zichzelf al moeilijk genoeg.
We gaan de vragen van gisteren doornemen.
Hoe ging het met de kleine? -Goed. We...
We hebben spullen voor hem gekocht en gebasketbald in het park.
Bedankt dat je voor hem zorgt, Em.
Bedankt dat je voor mij zorgt.
Mag ik binnenkomen? -Ja.
Kunnen we het over de verklaring hebben? -Pap...
Ik weet nog niet wat ik ga zeggen. Ik... -Em...
We moeten de waarheid vertellen.
Ook als dat anderen van streek maakt.
Ik ben geen goede vader geweest.
Dat is niet erg, pap. -Dat is het wel.
Het is mijn taak om je te beschermen en...
En dat ga ik doen ook.
Hé, hoe was je reis? -Prima.
Hoe voel je je? -Het gaat wel.
We zijn over een paar uur terug, goed? -Oké.
Klaar?
Raadsman, komt er nog een verklaring? -Ja, edelachtbare.
Tom Brandis legt een verklaring af namens de familie.
Pap.
Goedemiddag, edelachtbare.
In 2009 werden m'n vrouw Susan en ik pleegouders voor Ethan en z'n zusje Emily.
Twee jaar later dienden we de adoptiepapieren in bij de staat.
Ethan was een energieke jongen. Hij was altijd in beweging.
Een leraar grapte dat ze hem aan z'n tafel wilde vastbinden.
Dat waren de eerste tekenen.
Een visuele verwerkingsstoornis, dyslexie, een motorische achterstand.
We handelden snel. Vroeg ingrijpen was de mantra van onze vrienden.
Susan wilde het niet afwachten. Ze wachtte nooit ergens op.
Hij kreeg ergotherapie en ritalin.
Toen Ethan twaalf was, bracht een agent hem naar huis.
Hij was stenen naar auto's aan het gooien vanaf Ridge Pike.
De kinderarts raadde een therapeut aan.
De diagnose was een disruptieve stemmingsregulatiestoornis.
Hij gooide stoelen naar leraren...
sneed de schommel van de buren door...
en haalde uit naar Susan, mij en z'n zussen.
Waarom?
Omdat de stemmen hem dat opdroegen, legde hij uit.
Leraren meldden verontrustende dingen. Ik schaam me hiervoor...
maar ik droeg geen naamplaatje op ouderavonden...
uit angst dat iemand zou opmerken dat ik Ethans vader was.
De weekenden waren het moeilijkst. Twee hele dagen met hem alleen.
We probeerden wanhopig om hem te begrijpen...
maar Susan, Ethans grootste voorstander, wist nieuwe artsen te vinden.
Geduldige, aardige artsen. Risperidon wist hem te kalmeren.
Het nam de stemmen in Ethans hoofd weg.
Hij ging bij de YMCA werken en maakte daar vrienden.
Kenny, Doyle, Evans...
Een tijd lang...
stonden we onszelf toe om de toekomst rooskleurig in te zien.
Maar de pandemie sloeg hard toe.
Er was een tekort aan risperidon.
De stemmen keerden terug, bozer dan ooit.
Op 15 mei zeiden die vreselijke stemmen dat hij Susan moest doden.
Dat incident dreigt nu z'n hele leven te bepalen.
Maar er was ook vreugde.
Zo veel vreugde.
Het moment waarop hij me pap noemde...
de reis naar New York, toen hij 25 hamburgers kocht...
en ze aan daklozen gaf.
En toen Mrs O'Keefe, die aardige, begripvolle kunstlerares, me apart nam...
en me vertelde wat een fantastisch...
Wat een fantastisch kind hij wel niet was.
Ethan...
Ik wil niet meer dat je met al die schaamte hoeft te leven.
Ethan, kijk me aan.
Ethan, alsjeblieft.
Zoon, kijk me alsjeblieft aan.
Ik vergeef je.
Ik hou van je.
Ik ben hier niet om te bepalen wanneer m'n zoon vrijkomt.
Dat is niet aan mij.
Ik ben hier om je te vertellen, Ethan, dat als het zover is...
ik er klaar voor zal zijn.
Kom meteen naar huis.
Ik zal op je wachten.
Dank u, edelachtbare.
Jeetje. Moet je die zien.
Hoe weet je dat ze klaar zijn? -Oké. Nou... Zie je deze?
Zie je die wortel uit de grond steken? Daar zijn we naar op zoek.
Maak eens een vuist. -Zo?
Dat is de perfecte maat voor een biet.
Vergelijk hem eens. Wat denk je? -Deze is goed.
Beweeg hem even heen en weer en trek hem er maar uit. Kijk eens aan.
Top, hè? -Eten mensen dit echt?
Dat zei je ook over komkommers en nu eet je die ook.
Oké. Breng alles maar naar binnen.
Ik pak er nog een paar en dan eten we ze vanavond op.
Oké. -Goed?
Hallo daar.
Ik heb nog geklopt. Sorry voor het storen. -O, geen probleem. Een momentje.
Goed nieuws. We hebben eindelijk een gezin gevonden voor die knul.
Ik weet me geen raad, Daniel.
Wil je weten wat ik denk?
Wat als ik nee zeg? -Dan hebben we het er niet over.
Nee, laten we erover praten. Wil jij erover praten?
Ik weet niet of je aan de behoeften van die jongen kunt voldoen...
naarmate hij ouder wordt.
Vooral niet als Ethan er weer is. Hij zal je heel hard nodig hebben.
Wat? -En ik dacht dat ik iets goeds had gedaan.
Je hebt ook iets goeds gedaan.
Maar heb je dat voor die jongen gedaan of voor jezelf?
Ik weet hoe hecht jullie zijn geworden...
en ik weet dat ik iets moeilijks van je vraag.
Ik weet niet eens wat je van me vraagt.
Om onzelfzuchtig te zijn met je liefde, Tom.
Om in te zien dat wat het beste is voor jou, niet het beste is voor die jongen.
Hoe weet ik wat het beste voor hem is?
Hé, maatje. Kom op.
Klaar? Oké, daar gaan we.
Hoelang is het rijden? -Volgens het gps zes uur en zeven minuten.
Zes uur? Kippenkontgat.
Wyatt, word eens volwassen.
Waarom deed je dat? -Ter herinnering.
Ik ben bang dat ik me er niets van zal herinneren.
Ja, zo dacht ik vroeger ook. Over m'n vader.
Maar ik had het mis.
Iedereen klaar?
Ondertiteling: Tom Schulze