- Situación? - Punto de encontro asegurado.
Nin rastro del.
Agardade un pouco.
Non o vemos.
Despexado.
Tampouco responde.
Que facemos?
Quedamos ou marchamos?
Ídevos.
- Suspendemos a misión. - Merda.
A ver, Creasy, onde raio estás?
Os teus pais dixéronme que te leve.
Hai homes malos na casa.
Cuarto do pánico.
Vamos.
Para.
Vamos.
Mateus.
Ao cuarto do pánico.
Ven, Luana.
Quietiño aí.
Quieto aí.
Papá? Mamá?
Pecha a porta.
Osmar! Agarda! Non! Abre a porta!
Abre a puta porta!
Mamá?
Merda. Non contesta.
Imos ver se está aquí.
Tira, veña.
Ei, avísaos. Quen é?
Por que fas iso?
Se non o fago, dispararannos.
Problemas!
Livro!
- Que pasa? - Problemas!
Veñen por ela.
Ai, Deus.
Avisa o teu irmán antes de que se arme.
Vou ser moi claro.
Ti non vas sobrevivir.
Iso xa está decidido.
A única pregunta
é se a túa familia vai sobrevivir e que quedará deles se o fan.
Se me mentes,
se non contestas as miñas preguntas,
todos os que están neste cuarto vano lamentar toda vida.
Asente se o entendes.
Empeza polo principio.
Quero todos os detalles sobre o atentado.
Quero saber quen o ordenou, quen participou
e os detalles de como se orquestrou.
E comeza polo teu verdadeiro nome.
Chámome Gabriel.
Ben, Gabriel, quero que lembres que ti xa estás morto
e que non tes nada que perder,
agás anacos dos teus seres queridos.
Contactoume Emanuel Ferraz,
o líder da FRP.
Está na cadea, pero quere intensificar a operación.
Ferraz vaina intensificar dende a cadea?
Estar no cárcere non o freou.
Ao contrario, é moito máis agresivo.
Tira.
Onde deixaches a rapaza?
Subiron por alí.
Atentos. Están subindo.
Onde andabas?
Alguén tiña que ir ver a nosa convidada.
A que Beto podía protexer sen axuda.
- E que é dela? - Escapou.
Livro foi tras dela.
Dáme dez segundos, que resolvo isto sen problema.
A de aí abaixo é da miña familia. Ten moito coidado, babeco.
Mira a quen lle preocupa a familia agora.
Mamón.
Poe!
Quietos aí!
Viñestes dar ao sitio equivocado.
Soltádea e deixámosvos ir.
Podemos facer un troco.
Buscamos unha moza que non é de aquí.
Troco, o carallo!
Dádelle!
A por el!
Correde, hostia!
Toma, cabrón!
Corre!
Que escapa o fillo de puta! Bulide.
Vamos! Ide tras ese mamón.
Ven comigo.
Ei!
Veña! Caladiña. Ven comigo.
Non!
Entra. Moi devagar.
Entra!
Vamos.
Baixade as armas!
Se alguén tenta algo,
isto acaba coma o carallo.
Marchade, por favor.
Para dentro.
Dilles que se afasten.
Saíde de aí.
Que cartafol?
Arriba á dereita.
Alguén está a subir arquivos a un servidor seguro.
É un repositorio obsoleto que xa non usamos.
A ver, para. Que é isto?
É unha cerellada.
Recibos de furgonetas de alugueiro,
de químicos, rexistros de chamadas do teléfono de alguén,
e isto, planos,
cheos de notas manuscritas.
Estano comprobando, pero dá a impresión
de que son do edificio que fixeron estourar no Río.
Mi madriña.
É Creasy.
Vale. Todo o que suba tráemo directamente a min
para que eu o revise. Entendido?
Xa veremos que compartimos cos brasileiros.
Bo traballo.
Daquela, Ferraz ordena o atentado dende o cárcere
e ti mobilizas a xente da túa célula da FRP.
E están estas chamadas a Frederico Lopes.
El que fai?
Frederico foi o que construíu as bombas.
Que papel xoga Tiago?
Ferraz dixo que había unha testemuña do atentado.
Contratei a Tiago e os seus para que se desfixesen dela. E de ti.
- Non participaron no atentado? - Non.
Con quen estabas a noite do atentado?
- Só estabamos Frederico e eu. - Dúas furgonetas.
Centos de quilos de químicos.
Semanas de construción, planificación e vixilancia.
Todo entre dúas persoas?
Non creo.
Quero os nomes de todas e cada unha das persoas
que tiveron algo que ver coa destrución do edificio.
Entendido?
Frederico era o único que eu coñecía.
Que fas?
Só vou facer isto unha vez.
E só para que saibas a dor
que vai sentir o teu fillo se me volves mentir.
Quero todos os nomes.
Se vacilas, o seguinte é o teu fillo.
Se mentes ou esqueces alguén,
darei con eles e farei que o volvan pagar.
Quero todos os nomes.
Miguel Moura,
Daniel Vila, Sandro Ruiz.
Ían na outra furgoneta.
Neto Vargas e Rafael Pinheiro.
Vargas, Frederico e mais eu iamos na primeira furgoneta.
Ninguén máis?
Pensa, Gabriel. Tes moito que perder.
Flavio Guerra. Axudoulle a Frederico a facer as bombas.
Creo que te esqueces de alguén.
Non, son todos, xúrocho. Son eses.
- E o tipo da moto? - Non o coñecía, xúrocho.
Ferraz mandouno para vixiarnos,
pero nin o coñecín nin lle sei o nome.
Prométocho. Xúrocho.
Que fas? Non o coñezo! Era un dos de Ferraz!
Covarde!
Xúroche que me vas suplicar que te mate!
Canta e paro. Ela viulle a cara. Por iso tes que matala.
A quen protexes?
Dáme un nome! Quen é o da moto?
Non o sei!
Xúrocho! Traballaba para Ferraz.
Que fas?
Que lle fas ao meu fillo? Para!
Todo vai ben. Estamos finxindo.
Mateus.
Desgraciado!
Que lle estás a facer ao meu fillo?
Que lle fixeches?
- Dime o nome. - Non o sei.
Non o sei.
- A quen protexes? - A ninguén.
Dime o seu nome.
Síntoo polo teu fillo.
Non!
Quero o nome.
Non sei como se chama.
Xúrocho!
Só o sabe Ferraz.
E non lle conta a ninguén nada que non precise saber.
Tampouco sei quen se ía encargar de vós ao marchardes.
Que? Como que ao marcharmos?
Deume de prazo ata que volvésedes aos EUA.
- Despois encargaríase outro. - Encargaríase outro de que?
De atopala, fose a onde fose.
Déronme un enderezo.
Tras os erros na base militar, dixo que xa non podía confiarmo a min.
Eu só tiña ata que ela marchase.
- Despois sería cousa doutra xente. - De quen?
As diferentes partes do noso grupo non se coñecen entre elas.
Para que, pase o que pase, eu non saiba responder esa pregunta.
Só sei que os enderezos os mandaron nun correo electrónico.
Pedíronme que lle pase unha chamada.
Pásolla polo interfono.
Dilles que saian de aí ou...
Creasy?
- Creasy, estás aí? - Poe?
Creasy, óesme? Capturoume un home que ten unha pistola e...
Creasy, estás aí?
Poe!
Aquí pasa algo.
Santos!
Non vas saír ben parado de ningún xeito.
- Que di? - Os meus socios atoparon a moza.
Igual deberías ir pensando en liberarnos a min e mais a miña familia.
Agás que queiras que a execute, claro.
Creasy!
Non, por favor!
Creasy!
Creasy, por favor!
Livro...
Vale.
Que si, carallo.
Ei.
Livro di que o tipo quere facer un troco.
O tal Creasy secuestrou o seu xefe e a familia.
Pero falou con Creasy? Que dixo?
- Fíxolle a oferta, pero non contestou. - Que dis?
Déixame falar con el. El non abandonaría a rapaza así.
Non me fodas. O único que fixo foi deixala á súa sorte.
- Beto. - E Beto meteu o irmán nesa merda.
Cago no carallo, meu.
É teu irmán. Ti decides.
Déixame falar con el, Beto.
Que Melo fale con Creasy, cona.
Podemos solucionalo.
Hai un tipo apuntándolle a teu irmán á cabeza e ti preocupado polo choio?
Eu marcho. Que vos dean polo cu.
Mateus!
Mateus! Escóitasme, fillo?
Pódeste mover, Mateus? Ven, fillo.
Tenta moverte.
Tenta saír de aí.
Ven.
Así!
Ben, fillo. Ven, Mateus.
Iso.
Así, fillo.
Coidado.
Moi ben.
Amodiño.
Veña, fillo. Ven.
Amodiño.
Así.
Vai alá.
O verde. O botón verde.
Preme o botón verde, Mateus. O verde.
Veña, fillo.
Ti cres que é boa idea?
Ata Beto quere agardar, e é seu irmán.
Impórtalle un carallo seu irmán.
Só lle preocupan os cartos.
Se lle importase Livro,
non o metería nesta lea de merda.
Hostia. Prepárate.
Busco un tiro limpo.
Pero se lle dou á rapaza, ti dispáralle a el.
Non sei, meu. Hostia, Vico, sabes que eu non teño tanta puntaría.
Por iso fago eu o difícil.
Vai quedar quieto, cagado de medo.
Ti dispara e punto.
Ao carallo.
Carraca do carallo!
Cago na cona!
Merda!
Veña, Mateus. Aperta o botón.
Veña, Mateus!
Abre a porta. Preme o botón. E fuxe! Vaite.
Prémeo, Mateus!
Veña, fillo, apértao!
Para!
Prémeo. Non te preocupes por nós.
Vaite, fillo!
Prémeo e marcha, Mateus!
A ver, fillo de puta.
Ven aquí! Que veñas!
A tomar polo cu.
Listo?
- Serás quen de darlle só a el? - Ímolo ver.
Estades tolos ou que?
Vounos matar, carallo!
Vou matar a todo o mundo, carallo!
Décheslle a Livro, meu.
Vouvos matar a todos!
Que foi?
Vounos matar xa. Estanme disparando, carallo!
Que dixo?
Di que lle están disparando.
Vai matar un dos reféns.
A ver, cona! Vou matar os dous.
Vounos matar xa!
Tranquiliza o teu home e dille o que xa sabes.
O que?
Que só hai unha solución.
Frederico foi o que construíu as bombas.
Creasy acábanos de mandar unha confesión gravada
do que supervisou o ataque,
e leva horas mandando probas que o corroboran.
Practicamente destapou toda a célula da FRP
que perpetrou o atentando en... tres días.
- Os brasileiros non teñen nada disto? - Non. Aínda non.
Está só, e envióunolo todo por unha rede segura antiga.
Por que xa non traballaba para nós?
A ver...
Na súa última misión, neutralizáronlle a unidade enteira.
Apartárono trala avaliación psicolóxica,
seguramente por TEPT.
Así que non sei como o está a facer, pero é un milagre.
Ponme con Prado Soares.
Aos brasileiros daralles igual como o faga.
Sempre que leven o mérito.
Señor, outra chamada. É unha muller. Pásolla.
Ola? Pasaches a chamada? Que raio pasa, Creasy?
- Estás ben? - Estou.
- E Poe? - Está ben.
Pero está secuestrada con Livro. Hai que acordar un intercambio.
Creasy, veste capaz ou non?
Onde e cando?
Cagáchela. Non tiñas dereito.
Son o único que se preocupa máis polos seus ca polos cartos.
Desobedecíchesme. Décheslle a Livro, cona.
- Non foi nada. - Non sei se levarte.
- Pois non me leves. - Non podo.
Es o meu mellor tirador. É a túa oportunidade.
Vamos dunha santa vez.
Veña, rapaces.
Vamos!
Tira, veña.
Poe.
Estás ben?
Dille ao teu home que pare aí.
Déixaos aí. Ven.
Veña.
Sabes que isto non rematou.
Para ti si.
Veña, vamos.
Non paredes.
Seguide.
Estás ben?
- Coida del, Beto. Véxovos despois. - Vale.
Xa pasou.
Serás prosma. Para unha cousa que che pido, vas e cágala.
Monta no coche.
A ver. Déixame ver.
Díxenche que non te foses.
Fúcheste e non...
Non...
Acouga.
Desta vez pensei que non ías volver.
Acouga. Non che pasou nada.
Mírame.
Síntoo, vale?
Que subas ao coche, cona!
A puta que o pariu.
Chama a túa filla, que saia da casa.
- Que? - Queda con ela. Recollémola.
Por que?
Atopáronte pola túa tarxeta. Tamén poden dar con ela.
Vamos.
Hoxe infórmovos a todos
de que, grazas aos incansables esforzos das autoridades brasileiras,
os responsables do terrible atentado no Río de Xaneiro
foron non só identificados, senón tamén neutralizados.
A velocidade á que se realizou a operación...
O terrorismo.
O terrorismo é un mal que vai alén da política,
e quen o comete debe ser eliminado con forza exemplar.
Hoxe amosámoslles a aqueles que queren atacar o Brasil
que os fillos da patria non foxen da loita.
Nunha vaga de redadas, as autoridades identificaron
os terroristas que planificaron e executaron o atentado
nunha torre de vivendas do Río a comezos desta semana,
causando centos de mortos
e perdas millonarias en danos materiais.
Gabriel Estevas, adiñeirado partidario
e amigo do líder encarcerado da FRP, Emanuel Ferraz,
foi identificado como o líder da operación.
A información obtida no seu domicilio permitiu realizar redadas
noutros lugares onde se localizaron máis sospeitosos do ataque.
Uns foron detidos e outros asasinados.
Se ben a muller e o fillo de Estevas foron capturados
cando se dirixían ao norte da cidade, Gabriel foi atopado no domicilio,
onde se suicidara cunha pistola.
Cantos colgan medallas polo traballo de Creasy.
Sabes algo del?
Non.
E a que agarda?
Mira, se Creasy crese que esta historia rematou,
Poe estaría volvendo á casa.
Vou ir alí.
Agarda. Henry, enviamos un equipo.
- Non se presentou. - Xa.
- Que pensas facer? - Traballei con eles.
En moitas misións.
Creasy está de capa caída,
e da familia de Rayburn queda unha persoa.
Coñezo a Creasy.
Sei como traballa, como se move e como se camufla.
Podo atopalo. E podo botar unha man.
Pero non podo vivir co que pase se non fago nada.
Ola, rula.
- Que pasa? - Explícocho despois. Sube ao coche.
Monta no coche.
Pensas que Ferraz irá tras elas?
Se pensa que así te atopará, si.
Pero por que?
Xa colleron os que cometeron o atentado
e Ferraz xa está na cadea,
daquela por que lle importa?
Porque, á parte de Ferraz, só outra persoa pode identificar o motorista.
- Eu. - Si.
Aínda non estás a salvo. Ningún de nós.
E agora que?
AXENCIA CENTRAL DE INTELIXENCIA ESTADOS UNIDOS DE AMÉRICA
É unha liña segura?
Xa o sei. Ando niso.
Non, vou coller un avión e ir para alá.
Estou farto desta historia.
Creasy acabará con calquera que mandes.
Non, voume encargar eu de liquidalos a el e a rapaza.
Subtítulos: Marina do Albardeiro