JESTEŚ MOIM PRZEZNACZENIEM
ODCINEK 6
Co się stało?
Chyba nie…
Oszalałeś? Jak śmiesz?
Nie.
Po czymś takim nie wróciłbym bezpiecznie do domu.
W takim razie…
Nie powinniśmy.
Co?
Rozumiem, co czujesz.
Pragniesz mnie.
Ale proszę, idź już.
Oczywiście.
Jesteś mistrzem samokontroli, Sin-yu.
Nic nie pamiętam.
Opamiętaj się, Sin-yu.
Dzień dobry.
Co tu robisz?
Cóż.
Czekałem na ciebie.
Dlaczego?
Zabrałaś mnie wczoraj do domu.
Tak.
Co zrobiłaś ze mną w sypialni?
Byłem nagi.
Nie rozebrałam cię.
Sam się rozebrałem?
Nic nie pamiętasz.
Pamiętam.
Dlatego się skarżę.
Cokolwiek miało miejsce,
wina leży po obu stronach.
Co się wczoraj stało?
No wiesz.
Co dokładnie.
Powiedziałem już.
Nic nie pamiętam.
Chyba się całowaliśmy.
O tym mówisz.
Byłeś okropny.
W czym?
Gratulacje.
Chciałeś, żeby urwał ci się film.
Ale następnym razem tyle nie pij.
Masz słabą głowę.
Pięć lat raportów
z działu drogowego.
Co się dzieje,
kiedy urywa się film?
Czy dbający o siebie mężczyzna,
o silnej woli
i samokontroli,
może popełnić po pijaku błąd?
- Popełniłeś błąd? - Nie ja.
Jesteś wściekły. Chodzi o ciebie.
Czy kiedy się obudziłeś,
byłeś rozebrany?
Nie.
Więc na pewno
nic się nie stało.
Przebierać się do snu,
kiedy urwał ci się film?
To nie takie proste.
Opamiętaj się, Sin-yu.
Tak. Sprawdziłam skargę.
Zbadałam sprawę.
Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody
nie możemy łapać szopów.
To niezgodne z prawem.
Ale zrobimy, co w naszej mocy…
by szlak był bezpieczniejszy.
Znowu przeklinał i się rozłączył?
Tak. Kazał mi złapać szopa.
W porządku.
Zjemy coś?
- Tak. - Okej, chodźmy.
Nie jadłam od 16 godzin.
Panie Gong.
Na co masz ochotę?
Zjem z Hong-jo.
Musimy iść złapać szopa.
Artykuł 19, paragraf czwarty, podpunkt pierwszy mówi,
kiedy można wyłapywać szopy.
Mój błąd.
Powinnam była lepiej sprawdzić.
Zobaczmy, czy da się go złapać.
Obijasz się.
Po co czekać?
Decyduj teraz.
Hong-jo. Pakuj się. Idziemy.
Co chcesz na lunch?
Ratusz Onju, dział Greenway Building.
O co chodzi?
Zaskoczyłam cię?
Tak.
Co takiego musisz mi powiedzieć?
To niełatwe.
Byłam w szoku, kiedy mi powiedział.
Pozwól, że spytam,
co takiego usłyszałaś?
Dowiedziałam się od Min-ho kilka dni temu.
Że twój tata zmarł, kiedy rzuciłaś szkołę.
Dużo płakałam, kiedy o tym usłyszałam.
Nic nie wiedziałam, zakładałam, że wszystko u ciebie dobrze.
Nie proszę cię o wybaczenie.
Wiem, że nic to dla ciebie nie znaczy.
Ale chciałam, żebyś wiedziała, co czuję.
Pewnie miałaś do mnie żal.
Tak było,
ale to nie twoja wina, że mój tata zmarł.
Dziękuję.
Sin-yu.
Chodź. Tutaj.
Usiądź.
Płakałaś?
To przez nią.
Poruszyłaś mnie.
Nie przeszkadzam?
Nie mówiłaś, że jesteś z kimś.
Chciałam, żebyśmy się spotkali.
Chcę was sobie przedstawić.
Już się spotkaliście, pamiętasz?
Miałyśmy małe nieporozumienie, ale już wszystko gra.
To moja najlepsza przyjaciółka z liceum.
A to mój przyszły mąż.
Przywitajcie się.
Cześć.
Źle wyglądasz.
Jesteś chory?
Cóż.
Nie będę wam przeszkadzać.
Bawcie się dobrze.
Jestem zajęta. Muszę lecieć.
Hong-jo.
O co jej chodzi?
Czuję się, jakbym została przyłapana na zdradzie.
Paskudne uczucie.
Mówiłaś, że masz mało czasu z powodu renowacji.
Tak.
Nie będziemy się spotykać.
Będziemy się mijać.
Ratusz, nad którym pracuję,
to ratusz Onju.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Chciałam zrobić ci niespodziankę.
Ale to nie był dobry pomysł.
Jestem córką burmistrza i spotykam się z tobą.
Ludzie oskarżą mnie o nepotyzm.
To twój lunch?
Przegapiłam przerwę.
Zjedzmy więc razem.
Słucham?
Coś się wydarzyło między tobą i Sin-yu?
Wróciłaś nad ranem.
Obudziłam cię?
Starałam się nie hałasować.
Nie mogłem spać. Martwiłem się.
Od kiedy tak dobrze się znacie?
Między nami nic nie ma.
Mężczyzna nie przychodzi po pijaku do kobiety,
chyba że naprawdę ją lubi.
Sin-yu nie przyszedł, bo mnie lubi.
Przyszedł się poskarżyć.
Trochę narozrabiałam.
Uważam, że on zawinił bardziej, ale nie przekonuje go to.
Musimy zaczekać na pełnię księżyca.
Myślisz, że księżyc w pełni wszystko naprawi?
To powinnaś zjeść kajzerkę, a nie trójkątny gimbap.
Racja. I dziękuję za bukiet.
Nigdy wcześniej nie dostałam kwiatów.
Jaki bukiet?
Nie wysłałeś mi róż?
Nie.
Więc kto? Nikt inny by mi ich nie wysłał.
Może to Sin-yu.
Niemożliwe.
Wyrzuć te kwiaty,
jeśli nie jesteś zainteresowana.
Gimbap ci wystarczy? Nie chcesz nic więcej?
Jadłem lunch z burmistrzem.
Przeze mnie jesz drugi raz?
Trójkątny gimbap to idealny deser.
Musisz się dalej gniewać?
Dopiero się rozwiodłam.
Już mi źle. Nie dobijaj mnie.
Kiedy wzięłaś wolne,
nie mogłem spać, tak się martwiłem.
Kiedy tylko przeczytałem
o twoim obrzydliwym mężu, prawie dostałem ataku paniki.
Bałem się, że zrobisz sobie krzywdę.
Ale co mi tam? Dla ciebie jestem nikim.
Dlaczego to robiłaś?
Kiedy moja mama miała raka,
dlaczego ciągle jej pomagałaś?
Przed śmiercią mówiła, że brak jej ciebie.
Co ja sobie myślałem?
Myślałem, że jesteśmy jak rodzina.
Ale nie. Jestem dla ciebie nikim.
Radź sobie sama, powodzenia.
Samotny nosorożec.
A może nosorożec-masakra?
Jaki małostkowy. Wciąż się gniewa.
Idź sobie.
MA EUN-YEONG
Szlag.
Pani Ma?
Kim pan jest?
Rety.
Faktycznie masakra.
Co?
Chciałaś mnie zobaczyć.
Mieliśmy się bić.
Oto ja, suko!
To ty do nas wydzwaniałeś.
Ale mówiłam już,
nie biję się z nietrzeźwymi.
Idź się przespać.
Drzemka dobrze ci zrobi.
Ej.
Myślisz, że jestem tu, bo się upiłem?
Ty zasrana…
Jak śmiesz mi pyskować?
Ej.
Nie widzisz mojej nogi?
Nie?
Na pewno jest złamana?
Doniczkę kopnąłeś z łatwością.
Ty!
Zamknij się.
Pokażę ci, co potrafię.
Ej.
Co teraz? Mam pociąć ci twarz?
Odłóż to.
- Odłóż to. - Spadaj.
Nie zbliżaj się. A ty nie nagrywaj.
Tacy jak ty
zasługują na nauczkę.
Jasne?
Coś ty za jeden?
Puść mnie, śmieciu.
Jak śmiesz?
Ty gnoju.
Nic pani nie jest?
Dzwońcie na policję.
Słucham?
Dobrze.
Problematyczni klienci.
Nic ci nie jest?
Nie.
Dziękuję. Naprawdę.
Nie zrobiłem tego dla ciebie.
To droga wojownika.
LEE NAM-HO, HONG WOO-SEOK, JO NEUNG-HAN
LEE HONG-JO
Jak mogłaś pojawić się
tak nagle?
Wyrzuć te kwiaty,
jeśli nie jesteś zainteresowana.
W porządku.
Chwila.
Moja piżama.
Pranie jest gotowe.
Gdzie ona jest?
Tu?
Co?
- Halo? - Szybko odebrałaś.
Musiałam coś sprawdzić.
Coś się stało? Czemu dyszysz?
Szukałam piżamy.
Zgubiłam ulubioną piżamę.
Powiesiłam ją na suszarce.
Ale gdzieś zniknęła.
Jesteś jak ja.
Oboje natychmiast szukamy zguby.
Jae-gyeong pewnie by sobie odpuścił.
Jestem zajęta.
Nie mam na to czasu.
Więc czemu odebrałaś?
Mówiłam, że coś sprawdzałam.
Wysłałeś mi bukiet kwiatów?
W myślach. Dostałaś go?
Mówię serio.
Wysłałeś mi go?
Tylko ty mógłbyś wysłać mi coś takiego.
Cóż.
Pewnie to twoje przeznaczenie z parteru.
Co to były za kwiaty?
Róże?
To nie twoja sprawa.
Jak to nie? Jestem zazdrosny.
Nie dlatego, że chcę.
Nie chcę,
ale i tak jestem.
Wiem.
Przede mną ważny proces.
Ale przez ciebie
nie mogę się skupić.
To wina kaca.
Wyglądałeś na zmęczonego.
To nie tak.
Tęsknię za tobą.
Poczekaj parę dni.
Uczucia znikną.
Nie mogę się doczekać pełni.
Myśl o zdradzie
jest okropna.
Zgadzam się.
Dziwnie się czułam przy tobie i Na-yeon.
Odpowiednio przygotuj zaklęcie.
Tym razem musi się udać.
Pamiętaj o gałązce.
Wybierz ładną gałąź brzoskwini.
Ty też się przygotuj.
Nie jedz mięsa ani nie pij, bo zepsujesz zaklęcie.
I żadnych pocałunków.
Masz być czysty.
Zaczekaj.
Nie mogę się całować?
Więc ten miesiąc odpada. Całowaliśmy się wczo…
Nie całowaliśmy się!
Mogłam nie odbierać. Zero pomocy z jego strony.
Wkurzyła się. Czyli miałem rację.
Opamiętaj się, Sin-yu.
MIASTO ONJU
Wygramy?
Jeśli chodzi o anulowanie kary,
ratusz musi udowodnić legalność rozporządzenia.
Ale nie zrobił tego.
Nie możemy przegrać,
kiedy mamy dowody.
To dobrze. Kiedy dostaniemy zaległą płatność,
wydam ją na wsparcie małych biznesów.
Haum i tak nie zaakceptuje wyroku.
Zgłosi sprawę do Sądu Najwyższego.
Swoją drogą,
dlaczego się tam wprowadziłeś?
A co ty robiłeś u Hong-jo?
Kierowca się pomylił.
Nieprawda.
Nie zbliżaj się do naszego domu.
„Naszego”?
Mogę ująć to inaczej.
Nie zbliżaj się do domu Hong-jo.
Nie będę.
Burmistrz cię szuka.
Witam, panie Jang.
Pewnie jesteś zajęty.
Wzywał pan?
Tak. Chciałem ci kogoś przedstawić.
Miło cię znowu widzieć.
Znacie się?
Oczywiście.
To mój dawny adwokat z Law & High.
Co robisz? Usiądź.
Jestem zajęty.
Procesem przeciwko pańskiej firmie.
Dlatego mówię, żebyś usiadł.
Panie Jang. Proszę usiąść na chwilę.
Tylko na chwilę.
Co tu robi taki zdolny prawnik?
To sprawa osobista.
Nie odszedłeś, bo uraziłem twoją dumę?
Nie chodzi o moją dumę.
To była nieuczciwa praca.
Elokwentni prawnicy.
Takie właśnie są bogate dzieciaki.
Gdybyś nie miał pieniędzy,
nie odszedłbyś nawet, gdyby praca była nieuczciwa.
Mylę się?
Jejku,
czemu jest pan dziś taki małostkowy?
Pójdę już.
Jestem zajęty firmą, której jest pan dyrektorem.
Muszę postarać się o odszkodowanie
za nielegalne zajęcie drogi i brak terminowej opłaty.
Nie wychodź.
Słucham?
Zapłacę 3,7 miliarda wonów.
Po tym wszystkim?
Tak.
Znam cię dobrze.
Po co tracić czas?
Przegrałbym proces.
Prawda?
Rety, panie Lee.
Dziękujemy.
Dobra robota, panie Jang. Do zobaczenia.
Dyrektor Haum nie chce procesu.
Zapłaci odszkodowanie za zajęcie drogi.
W zamian dostanie pierwszeństwo budowy.
Lepiej zadbaj o burmistrza.
Nie skończyło się dobrze?
Dostaliśmy 3,7 miliarda wonów bez procesu.
Uczcimy to obiadem?
Ja odpadam. Muszę dokądś iść.
Możesz pójść jutro.
Nie.
Dziś pełnia księżyca.
Co? Jakie to ma znaczenie?
Musimy zaczekać
na pełnię księżyca.
Księżyc.
Teraz już wiem, jak zachowuję się po pijaku.
Chcę pocałować osobę…
która jest obok mnie.
Po wypiciu zasypia.
Wkurza mnie, kiedy gada.
Ale jest taki przystojny, gdy śpi.
Rety. Obudź się.
Sin-yu.
Obudź się, Sin-yu.
Czemu krzyczysz?
Co jest?
Czemu tu leżę?
Nie pij, skoro masz się tak zachowywać.
Idziemy.
Nie wracasz do domu?
Wracam.
Więc czemu leżysz?
Ciało mnie nie słucha.
Rozumiem.
Obudzisz się, kiedy zmoczy cię rosa.
Wtedy ciało cię posłucha.
Jestem zmęczona, idę sobie.
A jeśli ukąsi mnie kleszcz
albo dostanę tyfusa?
Wtedy znajdą cię martwego.
Jesteś okrutna.
Hong-jo.
Zabierz mnie do domu.
Boję się insektów.
Matko.
Aleś ty ciężki!
Obudź się!
Jestem padnięta.
Ależ on ciężki.
Chce mi się pić.
Daj mi wody.
Pij.
Dziękuję.
Odpoczywaj. Ja idę.
Jasne.
Zmień hasło przy drzwiach.
Co to za hasło „12345678”?
Nie do wiary.
Nie zmienię go.
Zapamiętaj je.
Idź spać.
Nie chcę.
Zaklęcie.
Moje serce bije, kiedy cię widzę.
Jeśli nie będzie bić, umrzesz.
Nigdy nie biło tak szybko.
Nigdy nie miałem kłopotów ze snem, myśląc o kimś.
Wiesz, jak bolało mnie serce…
kiedy wracaliśmy z Sokcho?
Kiedy mówiłaś o swoim ojcu…
myślałem, że moje serce się topi.
Nigdy
nie płaczę.
Ale kiedy cię widzę, chcę płakać.
Nie mogę spać.
Cały dzień zastanawiam się, co robisz.
Wkurza mnie, że mieszkasz z Jae-gyeongiem w jednym budynku.
Ale wciąż
cię lubię.
Czy naprawdę sądzisz,
że to wina zaklęcia?
Tak.
To zaklęcie.
Nie.
To…
miłość.
Martwi mnie to, co mówi,
a on nawet nic nie pamięta.
Wyglądasz jak gimbap.
To nie jest godny ubiór.
Masz. Godny ubiór.
Nie mam auta.
W autobusie byłoby za zimno.
Dobrze, że włożyłaś te glony.
Szokowałabyś ludzi swoim pięknem.
Poczekaj chwilę. Już nie będę dla ciebie taka piękna.
Co za ulga.
Właśnie.
Powstrzymajmy tę katastrofę.
Jasne.
Jestem gotowa.
Co robisz? Chodź.
Powiało grozą.
Masz mnie za katastrofę.
Jeśli rzucisz zaklęcie, mogę zniknąć.
Nigdy nie miałam cię za katastrofę.
To, że mnie lubisz, to katastrofa.
Nie chcesz tego.
Ja tego nie chcę.
Na pewno?
Nie chcesz mnie?
Zaczynajmy.
To chyba nie brzoskwinia.
Przestań, bo nie rzucę zaklęcia.
Obiecałeś mi pozostałe zaklęcia, a wykorzystujesz jedno za drugim.
Chodź.
Usiądź.
„Przygotuj gałązkę brzoskwini,
czerwone chili, czerwoną fasolę,
czarny tusz i czerwony koreański papier.
Zamknij oczy i spokojnie pomyśl
o katastrofie, którą chcesz powstrzymać”.
Zamknij oczy.
Bong-gil!
Widzieliście Bong-gila?
Zgubiła pani dziecko?
Nie. Psa.
Byliśmy na spacerze, a kiedy odebrałam telefon,
puściłam smycz.
Szukam go, ale nie mogę znaleźć.
Nie ma go tu.
Nie widzieliśmy żadnego psa.
Czy już nigdy go nie znajdę?
Jest dla mnie jak syn.
Bong-gil, ty gnojku.
Poszukamy go.
Naprawdę?
Nie odmówimy pomocy. Koleżanka jest urzędniczką.
Odpowiada za parki w tym mieście.
Nie za ten.
No to co?
Nie pomożesz?
Oczywiście, że pomogę.
Bong-gil.
Bong-gil!
Hau, hau. Bong-gil.
Gdzie jesteś, Bong-gil?
Ty mały gnojku.
Park Bong-gil.
Lee Bong-gil.
Kim Bong-gil.
Bong-gil.
Gdzie jesteś, Bong-gil?
Gdzie jesteś?
Bong-gil.
Hong-jo. Słuchaj uważnie.
Podejdź do mnie powoli.
Bong-gil.
Jesteś Bong-gil?
Chowasz się za mną?
Chodźmy stąd.
Spójrz na niego.
Nie wygląda na Bong-gila.
To raczej Maximus albo Darth Vader.
Prawda?
O Boże!
Co się stało?
Ugryzł cię?
Jest groźny. Nie ruszaj się.
Nie mogę oddychać.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Nie czuję się
zbyt dobrze.
Co?
Serce mi wali.
Zejdź ze mnie.
Wystraszył mnie.
Bong-gil.
To pewnie przez ciebie wali mu serce.
Rety.
Pieski się polubiły.
Sam mówiłeś, że jesteś jak piesek.
Siad.
Rozkazujesz mi?
Mówiłam do Bong-gila.
Bong-gil, siad.
Łapa.
Rety.
Bong-gil!
Bong-gil.
Twoja mama.
Dziękuję.
Drobiazg.
Pa, Bong-gil.
Chodźmy. Dziękuję.
Pa.
Do dzieła.
Zaczekaj. Nie możemy.
Bong-gil mnie polizał.
- Sin-yu… - Spójrz na księżyc.
Nie wygląda mi na idealną pełnię.
Serio?
Będziemy musieli czekać miesiąc.
Nie żal ci tego zaklęcia?
Nie lepiej zostawić je na jakiś wypadek
albo trzęsienie ziemi?
W porządku. Nie rzucę go.
Ty będziesz lubił mnie, a ja pana Kwona.
Nie ma to jak trójkąt miłosny.
Ale co z Na-yeon?
Co z nią?
To katastrofa, że się we mnie zakochałeś,
choroba to też katastrofa.
Chcę, żebyś szybko wyzdrowiał
i żeby ułożyło ci się z Na-yeon.
Nieprawda.
Chcesz się mnie pozbyć, by zejść się z Jae-gyeongiem.
Ale i tak jestem ci wdzięczna.
Jadłeś ze mną
i byłeś ze mną na upamiętnieniu taty.
Nawet do mnie dzwoniłeś.
Byłam bardzo samotna.
Ale czułam się mniej samotnie,
kiedy codziennie do mnie dzwoniłeś.
Usiądź.
No już.
„Zamknij oczy i spokojnie pomyśl
o katastrofie, którą chcesz powstrzymać.
Zanurz gałązkę w tuszu
i napisz…
»powstrzymać katastrofę« na papierze.
Ostrożnie złóż papier
i niech wybrana osoba nosi go przy sobie 100 dni”.
Proszę.
Noś to przy sobie przez 100 dni.
Nie zgub.
Nie martw się.
Nie musisz mnie odwozić.
Nie planowałem.
To koniec.
W takim razie spadam.
Jasne. Trzymaj się.
Rety.
Co?
Zaklęcie nie zadziałało?
Czemu znowu dzwonisz?
Czuję się jak nowo narodzony.
W ogóle o tobie nie myślałem.
- Serio? - Tak.
Nie spałem całą noc, żeby sprawdzić.
Nie myślałem o tobie.
Zaklęcie musiało zadziałać.
Co za ulga.
Nieźle się wczoraj denerwowałam.
Nie martw się.
Nie będę za tobą biegał
ani do ciebie dzwonił.
Gratulacje.
Tak się cieszę.
Ale nie powinieneś się wyspać?
Właśnie idę spać.
Nie obudziłem cię?
Nic się nie stało.
To dobra wiadomość.
Prawda?
Wracaj do spania. Kolorowych snów.
Dzięki. Nawzajem.
Dziękuję.
Cześć.
Masz dobry humor.
Tak.
Pójdę już. Zaraz mam autobus.
Zaczekaj.
Zakończyłaś sprawy z Sin-yu?
Wczoraj była pełnia.
Tak, mam wszystko z głowy.
Wysiądę przy supermarkecie.
Jeśli wejdziemy razem do ratusza,
ludzie coś sobie pomyślą.
Jasne.
To dziwne.
Wysiądę potajemnie.
Jakbyśmy robili coś w tajemnicy.
Jak Bonnie i Clyde?
To jakaś słynna para?
Bonnie i Clyde.
Pracowali w duecie.
Kradli, zabijali
i umarli.
Naprawdę?
Ułatwiłeś mi podróż do pracy.
Dziękuję.
Masz czas w niedzielę?
A co?
Chodźmy do schroniska.
Rozumiem.
Jasne.
Jaka ładna pogoda.
Tak!
Co to było?
Ej!
Rzuć okiem. Która koszula lepsza?
- Nie są takie same? - Jak to?
To slim-fit. A to regular.
Cóż.
- Tę po prawej? - Wezmę tę lewą.
Pasuje na specjalne okazje.
Który krawat?
- Ten z lewej? - Okej.
Oba są do niczego.
Wezmę czerwony.
Który pasek?
Weź jakikolwiek.
Kto zwraca na to uwagę?
Mogłem ufać własnej intuicji.
- Więc po co mnie pytasz? - Właśnie.
Po co cię pytam?
Nie powinienem był.
Gdzie się wybierasz?
Zdradzasz mnie?
Spotykam się dziś z Kim Hee-ae.
Nie mówiłem ci?
Zgodziła się wystąpić w reklamie mojej firmy.
Już to widzę.
Wyglądam doskonale.
Tatuś wychodzi.
Pilnuj domu, kiedy mnie nie będzie.
Ty.
Dziś pożegnasz się z tatusiem.
Kiedyś to było.
Jestem zazdrosna.
Rety.
To ty, Wook?
Tak. Dzień dobry.
Przyszła pani sprzedać rzeczy?
Skąd wiesz?
Pani jest „Beyonce”?
A ty „Zielony rękaw”?
- Tak. - Rany.
Nie wierzę.
Proszę.
Rety.
Na pewno sprzeda go pani za 200 000 wonów?
Jest wart ponad milion.
Chcesz większą zniżkę?
Ludzie zwykle się targują.
Nie.
Cena jest świetna.
Stawiam kawę.
Ładne.
Przyda mi się taki.
Który jest lepszy?
Co?
Ten?
Ma pani gust.
Też mi się podoba.
Idziemy się napić?
Oby takie jak ona tu nie przychodziły.
Ubiera się zwyczajnie, a wygląda ładnie.
Renowacja potrwa ponad miesiąc.
Co jeśli pozna pana Janga?
Oby się w sobie nie zabujali.
Chodźmy na sałatkę. Jestem na diecie.
Hong-jo.
Czekałam na ciebie.
To dlatego mnie przeprosiłaś?
Bo musisz tu pracować?
Tak.
Będziemy się widywać. Lepiej znów żyć w przyjaźni.
Ale nie mów nikomu, że spotykam się z Sin-yu
ani że jestem córką burmistrza.
Nie chcę zwracać na siebie uwagi.
Nikt się nie dowie, o ile sama nie powiesz.
Powodzenia w pracy.
Kilka dni temu przyszedł do nas pijak,
który narobił zamieszania.
Złapałem go za rękę i zrobiłem tak.
Niech sprawdzę.
Pewnie można uznać to samoobronę.
To samoobrona?
Niektórzy tak na to nie spojrzą.
Co się ze mną stanie?
Odpowiem za pobicie?
To co najwyżej grzywna.
W tym roku też mnie nie awansują.
Przykro mi.
Dziękuję za poradę.
Zaczekaj.
Tatuś wrócił.
Gdzie moje dzieciątko?
Zabrałaś statek?
Tak.
Nie podobał mi się.
Wydziedziczyłam go.
Ma tu wrócić.
Albo się z tobą rozwiodę.
Cudownie!
Kolejny powód, by się rozwieść.
ZIELONE PŁUCA ONJU
GREEN LANDSCAPE GARDEN
Czemu dzwoni o tej porze?
Czemu nie odbierasz?
Właśnie miałam to zrobić.
Co cię tu sprowadza o tej porze?
Czekałem na ciebie.
Zjedzmy razem kolację.
Ty i ja?
Tak.
To dla ciebie.
To ty wysłałeś mi kwiaty?
Żadnej presji.
Róże wolałyby przynieść komuś radość,
niż być wyrzucone.
Ale róże to trochę zbyt wiele.
To jaskry.
Chyba mogą być?
Cóż…
Ostatnio pamiętałeś, jak wygląda mój kubek.
Napiłeś się z niego?
Tak.
Chciałem wiedzieć, jaką pijesz herbatę.
Smakowała wyjątkowo.
Co to było?
W ramach przeprosin zapraszam na kolację.
Chodźmy. Zarezerwowałem stolik.
Przykro mi,
ale nie spotykam się po pracy.
Porozmawiajmy więc o festiwalu róż. To sprawa służbowa.
Nie.
Miałem dam ci znać,
kiedy będę chciał porozmawiać.
Nie mam dziś czasu.
Jestem umówiona.
Czekam na kogoś.
Na kogo?
Nie znasz go.
Powiedz.
To ja.
Chodźmy, Hong-jo.
Pani Ma czeka.
Tak.
Pójdę już.
Co z nim?
Też go wypił.
Co?
Eliksir miłości?
Mógł wypić więcej niż ty.
Narobiłaś niezłego bałaganu. Mogłaś wylać go do rzeki Han.
Cały Seul by się w tobie zakochał.
Nie pomyślałam.
Dobry pomysł.
Wypili go tylko mało znaczący ludzie.
Nie chciałem go wypić.
Nie zrobiłam tego umyślnie.
To nie znaczy, że jesteś niewinna.
Ignorancja jest źródłem zbrodni i cierpienia.
Nie mów tak. Rzuciłam zaklęcie powstrzymania katastrofy.
- Wysiadaj. - A żebyś wiedział.
I tak dziękuję.
Nie wysiadaj.
Chcę cię odwieźć.
Zaklęcie jeszcze nie zadziałało.
Właśnie.
Tęskniłem za tobą.
Znowu to samo.
Dlaczego zaklęcie każe mi trzymać to przy sobie przez 100 dni?
Nie musimy czekać stu dni.
Pierwsze 100 dni, jak zawsze.
To nie zadziała od razu.
Po prostu zniknę.
Nie…
Co z tobą? Opamiętaj się.
Co jest?
Boże.
Nie przesadzasz?
Dopiero się widzieliśmy. Znowu tu jesteś?
Nie chciałem tu przyjeżdżać.
Tym razem nie miałem wyboru.
Znowu za mną tęskniłeś?
Tak, bardzo.
I zawsze będę tęsknił.
Co to znaczy?
Co powiesz na to?
Co mam powiedzieć? Zatrzymaj to.
Nie ma sensu.
Na nagraniu widziałem tylko ciebie.
Kiedy upadłaś, myślałem, że dostanę zawału.
Kiedy tamten facet z tobą flirtował, moje serce płonęło.
Kiedy odjechałaś, chciałem płakać.
Oczywiście, że tak.
Nic na to nie poradzę.
Kompletnie zepsułaś zaklęcie.
Co zepsułam?
Ten symbol oznacza „kwiat”.
Nie „powstrzymać katastrofę”.
Co?
Nie widzisz?
To zupełnie inne symbole.
POŚWIĘCENIE
KWIAT
Mogłem zmienić się w kwiat. Dlaczego to zrobiłaś?
Dlaczego popełniłaś taki błąd?
Wiesz…
Byłam zdenerwowana.
W tak ważnej chwili?
Patrzyłeś na mnie intensywnie.
Zdenerwowałaś się, bo na ciebie patrzyłem?
Dlaczego?
Ponoć mnie nie lubisz.
Nie powiedziałam, że to dlatego.
Denerwuję się przy tobie.
Mówisz, że mnie kochasz i w ogóle.
Ja?
Niemożliwe.
Nigdy
nie płaczę.
Ale kiedy cię widzę, chcę płakać.
To…
miłość.
Byłem pijany.
Wiem.
Nie bierz tego na poważnie.
Nie wzięłam.
Byłeś po prostu pijany.
Plotłeś od rzeczy. Dlaczego miałam wziąć to na poważnie?
Nie plotłem od rzeczy,
jeśli o to chodzi.
Sin-yu, co z tobą?
Miałeś już tu nie przychodzić.
Mówiłaś, że to koniec.
Tak, ale…
To nie koniec.
Co?
Okazuje się,
że ją kocham.
Kocham Hong-jo.
JESTEŚ MOIM PRZEZNACZENIEM
Żałuję, że odrzuciłem to uczucie.
Spróbuję, tu i teraz.
Nie słyszałaś plotek?
Ona spotyka się z panem Jangiem.
Gratulacje, ludzie o was wiedzą.
Powiedz mi szczerze.
Hong-jo podobała ci się już wcześniej.
Czy zaklęcie to tylko wymówka?
Udowodnijcie.
Zobaczmy, czy zaklęcie działa.
A jeśli zadziała, co wtedy?
Napisy: Jakub Jadowski