A co z pakunkami zawierającymi ponad tonę czystej kokainy,
z których każdy był oznaczony banknotem, jakby to była etykieta?
Co te pakunki robiły na plaży w Galicji?
Jak się tam znalazły i dlaczego?
Dla kogo były przeznaczone?
Może wyrzuciły je na brzeg fale jak tyle innych rzeczy?
Te pytanie nurtują policję.
Szczegóły przedstawi Reyes Ramos.
Takiej ilości kokainy w Hiszpanii dotąd nie znaleziono.
W przybrzeżnych wodach niedaleko Burbujas i Villarrube pływało
tysiąc trzysta kilo…
Laura, obudź się.
Laura.
Czas wstawać.
Dziś twój szczęśliwy dzień. Tata odwozi cię do szkoły.
Co z tą dziewczynką? Czemu się nie budzi?
Nie pakowałam ci dużo rzeczy. Wiem, że nie lubisz.
Wyjeżdżam na dwa dni. To wystarczy.
Nie rozumiem, czemu zawsze ty musisz jeździć.
Czemu nie on?
Ufa mi.
Wie, że umiem rozmawiać z tymi ludźmi.
To oznaka zaufania.
Chroni swój tyłek.
Jak wpadnie Gwardia Cywilna, ty będziesz na zdjęciu z Kolumbijczykami, nie Padín.
Prawda?
Tak się nie stanie.
JEŚLI CHCESZ POZNAĆ OJCA SWOJEJ CÓRKI, JEST W TWOIM DOMU.
GANGI GALICJI
- Mamo? - Możesz rozmawiać?
Tak. Mów.
Dzieje się tu coś, co mi się nie podoba.
- Co się stało? - Ktoś o ciebie wypytuje.
Kto?
Mówi, że ktoś z twojej kancelarii dał mu ten adres.
Kto taki?
Chce z tobą porozmawiać na temat jakiejś pracy za granicą.
Nie zrozumiałam, o czym mówił.
- Jest tam? - Na zewnątrz.
Opisz mi go.
Jakieś 60 lat, łysieje, siwe włosy…
Zaczekaj.
Mamo.
Wysłałam ci zdjęcie.
Już sprawdzam.
Mamo.
Znasz go? Przypomina ci kogoś?
Natychmiast się go pozbądź. Wymyśl jakąś wymówkę.
Jak? Co mam powiedzieć?
Posłuchaj mnie.
Powiedz, że masz coś pilnego, ale nic nie mów o mnie
ani o tacie. Rozumiesz?
Przepraszam.
Proszę wybaczyć, ale muszę iść.
Jakiś problem? Mogę w czymś pomóc?
Nie. Tylko…
Muszę jechać do portu. Coś z jachtem.
Jachtem?
Mamy jacht. Organizujemy wycieczki dla turystów.
Proszę się nie martwić.
Przekażę córce, żeby się z panem skontaktowała.
Zapomniałbym.
Właśnie się zorientowałem, że nie dałem pani swojego numeru.
Też omal nie zapomniałam.
Może zostawi pan wizytówkę?
Nie mam przy sobie.
Może mógłbym go zapisać na kartce?
Tak.
Mam kartkę.
- Może pan zapisać. - Tak.
Przekażę córce.
- To mój prywatny numer. - Dobrze.
Bardzo dziękuję.
Było mi miło.
Mnie również.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Cholera, Padín.
Odbierz ten telefon.
POSZEDŁ. CHYBA WIDZIAŁ NASZE ZDJĘCIE Z TATĄ.
Jak tam?
Zajebiście. Tort prawie gotowy.
To będzie dzisiaj. Przygotujcie się.
- Będziemy gotowi. - Okej.
Nilo!
Nilo, idziemy.
- Co z tym? - Zostaw.
- Zostawić? - To za długo trwa.
To, czego potrzebujemy, jest w środku.
Idziemy.
- Daj telefon. - Mój?
Zostawię go w twoim domu.
Jedziesz do Kolumbijczyków. Muszą przelać forsę, zanim ojciec się dowie.
Najpierw telefon.
Nie powiążą cię z miejscem przestępstwa.
Ma rację. Weź też mój. Będzie wyglądało, że jesteśmy razem.
Cholera, Daniel, odbierz.
Laura?
Zostałyśmy aresztowane. Jesteśmy w komisariacie.
Możesz przyjechać?
Co?
Co się stało?
Powiem ci, jak przyjedziesz.
Przepraszam. Nie wiem, do kogo innego zadzwonić.
Cholera.
Tak.
Już jadę.
- Co? - Nie odbiera.
Pieprzony Muñiz.
- Co w Pontevedra? - Dotąd tylko Naranjo wyszedł.
- Co robimy? - Działamy zgodnie z planem.
Chcesz to odwołać, bo ten drań miał przeczucie?
- Nic nie ma, inaczej wziąłby ten milion. - Tak.
Dobra. Moncho i Fifo płyną z tyłu z paliwem.
- Okej. - Ja steruję.
Nie.
Stawka jest wysoka. Muszę być na miejscu.
A my sobie nie poradzimy? Jesteśmy jacyś niedorobieni?
- Nie to miałem na myśli. - Właśnie.
Żeby się udało, musisz być na lądzie: kierować operacją, dzwonić, śledzić radar.
Co nam da, jeśli będziesz na morzu łykał benzynę i wodę?
To robota dla nas.
- Halo? - Musisz iść do więzienia.
- Co? - Chcę porozmawiać z Padínem.
Moment.
- Co jest? - Nic, śpij dalej.
Oszalałeś?
Pięćdziesiąt tysięcy.
Dostaniesz, jak tam teraz pójdziesz.
Zaczynam zmianę o 8.00. Nie mogę tak po prostu przyjść.
Tak czy nie?
Przyszła adwokatka.
Ty z nią porozmawiaj.
Jesteśmy same.
Wyjaśnij jeszcze raz, bo nie rozumiem. Czego chciał od ciebie ten policjant?
Musiał mieć jakiś powód.
Musiał coś mówić.
Po prostu przyszedł i próbował cię udusić?
Nie wiem…
Zadzwoniłaś do mnie.
Jeśli mam ci pomóc, muszę znać prawdę.
Cholera, nie mogę.
Przykro mi, wybacz.
Mnie też przykro,
ale nie ma sensu, żebym tu była.
Zaczekaj. Współpracuję z policją.
Żeby złapać Padínów.
Podczas transakcji, którą niedługo przeprowadzą.
Wiesz coś o tej transakcji?
Ja nie, ale…
Mają informatora wewnątrz grupy.
Wewnątrz?
Domyślam się, że ten policjant chciał wiedzieć, kto to.
Tak, bo ja byłam tak jakby…
posłańcem.
Co teraz?
Już nie jestem potrzebna.
Wiedzą, kiedy dojdzie do transakcji?
Jeszcze nie.
Ale…
mają inny sposób komunikacji.
Bezpieczniejszy.
Dalej, ruszać się!
Wyglądacie jak amatorzy!
To też weźcie. Nie mamy całej nocy.
Cholera.
Jutro świętujemy. Wypijemy za nasze zdrowie.
Słuchaj.
Myślałeś o tym?
- O wyjeździe? - Tak.
Myślałem, ale nie chcę.
Możemy prysnąć razem.
Jak chcesz.
Jeśli zostaniesz, mój ojciec cię ukrzyżuje. Znasz go.
Właśnie. Znam go i wiem, że dam sobie z nim radę.
Nikt tak nie zgrywa głupka jak ja.
Zbudowałeś tu dochodowy interes.
Tym bardziej. Wszystko świetnie idzie.
Nie wyjadę.
Ale dzisiaj idziemy na całość.
Ramię w ramię.
Co jest?
Wypadłeś z łóżka czy żona cię wykopała za chrapanie?
Pokłóciliśmy się i powiedziałem:
„Pieprz się. Idę do roboty”.
Mogłeś iść na miasto.
Nie mam nastroju. Wolę być tutaj.
Tak, bo tu jest tak zajebiście.
Możesz iść.
Ja cię zastąpię.
A jak coś się stanie?
Co? Wszyscy śpią.
Idź do domu. Zrób żonie niespodziankę.
Co jest?
- Rozgrzewajcie się. Zaraz wchodzicie. - Spoko.
Chłopaki, ruszamy!
Kurwa. Gdzie Marco?
Nie widziałem go.
Znajdź. Niech nie odchodzi. Już czas!
SIBILA23 7 KILOMETRÓW OD CIEBIE
Marco! Wujek cię szuka!
Idę!
PROŚBA O RANDKĘ
KIEDY MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ?
DZISIAJ W NOCY.
Pogadaj z wujkiem.
- Zostań. Pomożesz przy dostawie. - Czemu?
Twój wujek nie chce, żebyś płynął.
Bzdura!
Muszę być na łodzi. Obiecaliście.
Myślisz, że to prezent na urodziny?
Nie wkurzaj mnie, bo cię zdzielę.
Cholera.
Co się stało?
Nie wiem. Nadajnik działa, ale się nie przemieszcza.
Wszystko dobrze?
- Tak. - Nie wrócił?
Nie, nikt już nie przyszedł.
Musisz natychmiast stamtąd wyjechać.
Nie martw się. To już prawie koniec.
Niedługo skończę.
On wie, kim jesteś.
Zanim coś zrobi, będzie za późno.
Za późno na co?
Żeby uratować Padína.
Przysięgam,
że ten łajdak nigdy nie wyjdzie z więzienia.
Co ty robisz?
Nie martw się. Zostało mi tylko jedno do zrobienia.
Bądź ostrożna.
CHYBA NIE DAM RADY
DORZUCĘ 20 000
ZRÓB TO
Nie ma sensu, żebyś zostawał.
Ja bym się nie zastanawiał.
Możesz iść do domu.
Wolę nie ryzykować.
Czym?
Nie chcę kłopotów za wyjście z pracy.
Jakich kłopotów? Nikt nie przyjdzie.
Nikt nie przychodzi, żeby sprawdzić, czy tu jesteś.
Słuchaj.
Chyba nie chodzi o Padína, co?
Ana, miło panią poznać.
Nawzajem.
Wszystko gotowe do przelewów.
Zaczniemy weryfikować numery kont?
Spokojnie.
Nie śpieszmy się.
Proszę usiąść, coś zjeść.
Mamy jeszcze parę godzin.
Dobrzy byłoby, gdyby Daniel podał miejsce dostawy.
Mógłbym wysłać tam ludzi i przyśpieszyć sprawę.
Nie mamy bezpośredniej łączności. Dla bezpieczeństwa.
Więc?
Zadzwoni na ten telefon.
Rozumiem.
Nawet ludzie, którzy będą odbierać towar,
nie wiedzą, gdzie będzie zrzut.
Tylko Daniel to wie.
Powie nam, gdy nadejdzie czas.
Dobrze. W takim razie poczekamy na jego telefon.
Gdyby pani czegoś potrzebowała, proszę dać znać.
Dziękuję.
Tu czwórka. Znamy pozycję łodzi?
- Jeszcze nie. Czekajcie. - Zrozumiałem.
Coś się stało. Złapali go.
Nie. Ruszył.
Przemieszcza się, ale po lądzie.
Co to za droga?
Lokalna. Biegnie wzdłuż wybrzeża.
Szykować się do wyjazdu.
Zobaczmy, dokąd nas prowadzi.
Nie wierzę.
Co tu, do cholery, robisz?
Nie chcemy cię narażać, nie rozumiesz?
- Dałeś słowo. - Ale dziś trzeba mieć wolną głową.
Nie można wypływać w gniewie.
Nie chcę tylko pomagać przy rozładunku.
- Marco. - Pozwól mi zostać.
Mogę się czegoś nauczyć.
Chodź.
Bierz stołek.
I siedź cicho, dobra?
Który to Nilo?
Ten.
A gdzie kuter?
Miałeś siedzieć cicho.
Kuter od 12 godzin jest offline, żeby go nie zlokalizowano.
Gdy przyjdzie pora
i włączą telefon, powinni być tutaj.
To na pewno tutaj?
Na pewno.
Kurwa.
Włącz.
Jesteś, draniu.
Są tam.
Płyniemy.
Nie przemieszcza się. Gdzie to jest?
To stocznia przy ujściu.
Może tam zamknęli informatora.
Nie, on coś nam sygnalizuje.
Może miejsce, gdzie ukryją towar?
Stocznia należy do Padínów. Może stamtąd prowadzą akcję.
Niewykluczone. Pojedź tam.
Dobrze.
- Szybciej. - Podawaj.
Jazda!
Ruchy!
Układajcie bokiem.
- Szybciej. - Jedna z lewej!
- Gotowe! - Jazda!
ZACZYNAMY
Ładują.
Dobra. Idealnie.
MACIE KRETA. IDĄ PO WAS.
Odpływają od siebie.
Skończyli załadunek.
- Podamy im miejsce dostawy. - Nie znają go?
Tylko ja je znam. W ten sposób nikt nie sypnie.
PŁYŃ NA PÓŁNOCNY ZACHÓD
Podałeś tylko kierunek, nie miejsce.
Później im podam. Wciąż istnieje ryzyko.
Co się może stać?
Wszystko.
Niespodzianki. Nie możemy sobie pozwolić na błąd.
- Szefie. - Co tam?
W porządku. Panowie…
- Co jest? - Pieprzone silniki.
Kurwa mać.
Kurwa. Powiedzcie Danielowi!
Powiedzcie Danielowi!
- Co, do cholery? - Co się dzieje?
Nie wierzę. Oba silniki padły.
Co znowu?
Zawsze jest jakieś wyjście.
Patrz.
Dawaj, Toño.
PŁYŃ NA PÓŁNOCNY ZACHÓD. PROBLEM Z SILNIKAMI.
Zmieniamy kurs.
NAZARIO: DAŁEŚ MU TELEFON? ANTONIO: JESZCZE NIE.
Podoba mi się ta operacja. Jest doskonała.
Dziękuję.
Dotąd Padínowie chcieli gotówkę.
W tym układzie pranie pieniędzy zaczyna się od razu po transakcji,
więc nie trzeba wykazywać źródła.
Wszystko z pozoru legalnie.
Powinna pani pracować dla nas.
Już pracuję.
Proszę nie udawać. Wie pani, o czym mówię.
Proszę podać kwotę.
Tak.
Dobrze, ale…
Nie chodzi tylko o pieniądze.
Nie? Więc czego pani chce?
Zemsty.
Tak młoda i już ma rachunki do wyrównania.
Zostałam skrzywdzona.
Chce pani, żebyśmy wyświadczyli przysługę w zamian za pani pracę.
Nie byłby to pierwszy raz.
Już to robiliście.
To znaczy?
Z tym facetem…
Z Silvą.
Tym, który wsadził Padína za kraty.
Daniel pani powiedział?
Nie.
Nie pamiętam, ale to Padín kazał wam go znaleźć, prawda?
Nie. To nie tak.
To Daniel go znalazł.
- Daniel? - Tak. I to nie było łatwe.
Miał obsesję na punkcie tego drania.
Więc to Daniel poprosił, żebyście się tym zajęli?
Nie. To też nieprawda.
Padín to zrobił.
Zadzwonił do nas,
gdy usłyszał, że Daniel chce jechać na wyspę
i poprosił o przysługę.
Co się stało?
Nie jest pani zadowolona.
- Wszystko gra? - Tak.
Wszystko gra.
Nie musi pani decydować teraz. Nie ma pośpiechu.
Łazienka?
Korytarzem w prawo.
Dziękuję.
Dobra. Pogadajmy otwarcie.
Teraz lepiej.
Jest pięć tysięcy do podziału. Po połowie.
- Co ty na to? - Tego na pewno jest dużo więcej.
Przysięgam na dzieci.
- Dwadzieścia tysięcy. - Oszalałeś?
To poczekajmy do 8.00 i sam sobie radź.
Cholera. Dziesięć tysięcy.
Spotkajmy się w połowie: 15.
Kurwa mać.
Dobra.
- Ale z ciebie drań. - Dobra. Zostawiam cię.
Zostawiasz mnie?
Jesteśmy na pozycjach. Jakie polecenia?
Macie czekać, zrozumiano? Nie wchodzicie bez mojego rozkazu. Jasne?
- Dobrze. - W porządku.
Dalej, do cholery.
Jest.
Wyślij.
SZEROKOŚĆ: 35.7823º N DŁUGOŚĆ: -91.4567º E
- Jazda! - Przerzucajcie wszystkie.
Dawaj, Toño!
Wskakuj.
Cholera!
Ruszamy!
- Gotowi? - Jazda!
Ruszamy!
NOWA WIADOMOŚĆ
Ruszamy!
- Wszyscy jedziecie ze mną. - Jazda.
- Idziemy. - Ruchy!
Ruszajcie się, ludzie.
O czym ty mówisz?
Przysięgam. Ta adwokatka to córka Silvy.
Wykiwała nas.
Trzeba ostrzec Daniela, ale nie odbiera.
To nie ryzykowne mieć tyle telefonów? Mogą nas namierzyć.
- Spokojnie. - Musimy już iść. Chodźmy.
Piszę do Kolumbijczyków i idziemy.
Pakuj się.
WSZYSTKO W PORZĄDKU.
MACIE KRETA. IDĄ PO WAS.
Kurwa mać.
Rusz się!
Spadamy stąd. Zostaw to!
Tędy!
- Co? - Adwokatka to córka Silvy.
- Co? - Jazda!
Nie ruszać się!
Na kolana!
Ręce do góry!
- Klękaj! - Rzuć telefon!
Nie ruszaj się!
Na ziemię!
Ręce za plecy!
- Nie ruszaj się! - Na podłogę!
Są.
Jedziemy po nich.
- Ruchy! - Podawaj dalej!
Wszystkich złapali. Spieprzaj stamtąd.
Zmywamy się!
Jazda!
- Policja! - Uciekać!
Dalej!
Nie ruszać się!
Ręce do góry!
Nie ruszać się!
Stać!
Nie ruszać się!
Daniel?
Duża operacja antynarkotykowa w Cambados.
- Przechwycono ponad pięć ton kokainy. - Chryste.
Wśród aresztowanych jest Daniel Padín…
Skurwysyny.
…syn dilera José Padína.
Ja pierdolę.
Więcej informacji na temat tak zwanej Operacji Szczeniak jeszcze nie mamy.
Nie wiemy, czy była to akcja połączonych sił…
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
- W końcu. - Do jutra wszystko będzie w Madrycie.
Przyprowadzę auto i jedziemy.
Wszystko gra?
Tak. Tylko…
Muszę się przyzwyczaić do tej myśli.
Jasne.
Spędziliśmy tu trzy lata.
Tego chciałaś, prawda?
Oczywiście. A ty?
Ja chcę tylko być z tobą.
Idziemy po auto?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Blue Star, statek pod panamską banderą, jest 500 mil od Finisterre.
Według informacji DEA
wiezie dziesięć ton kokainy, która ma zostać przerzucona na ląd.
Jak się do tego zabierzemy? Podzielimy się na trzy zespoły.
- Cañizo, będziesz ze mną. - Jasne.
Naranjo odszedł. Ja przejmuję dowodzenie.
WIĘZIENIE TEIXEIRO, A CORUÑA
Daniel, pięć minut. Nie więcej.
Nie wiedziałam, czy się zgodzisz na spotkanie.
A ja nie sądziłem, że przyjdziesz.
Nie jesteś podobna do Silvy.
Nie.
Jestem podobna do matki.
W liście pytałaś, co bym zrobił, gdybym go znalazł, zanim ojciec to zrobił.
Nie wiem.
Nie wiesz?
- Szukałeś go latami. - Tak.
Bo ten łajdak mnie skrzywdził. Zniszczył mi życie.
Ale gdybyśmy stanęli twarzą w twarz…
Nie wiem. Czy bym go zabił?
Pewnie spojrzałbym mu w oczy i zapytał, czemu to zrobił.
Chyba żeby ratować siebie.
Nie. Musiało być coś innego.
Coś innego musiało go do tego popchnąć.
Cóż…
Pewnie nigdy się nie dowiem.
Tak.
Ja też szukałam odpowiedzi na pytania,
a teraz spójrz.
Co teraz zrobisz?
Nie wiem.
Szukają mnie Kolumbijczycy.
- Twój ojciec też. - Wiem.
Myślą, że to ja cię wsypałam.
Nie.
Nie wiedziałaś, gdzie jestem. Nie mogłaś im tego zdradzić.
Dobrze.
Co?
Przysięgam. Chciałam, żeby to twój ojciec gnił w więzieniu, a nie ty.
Mogę o coś spytać?
Jasne.
Ty i ja…
To było kłamstwo?
To znaczy…
Zanim się dowiedziałaś, że to ja znalazłem twojego ojca,
- czy chciałaś… - Uwierzysz mi?
Sprawdź mnie.
Chciałam.
No to szkoda.
Szkoda, nie?
Tak.
- Daniel. - Co?
Jestem w ciąży.
To twoje dziecko.
Co?
- Kończymy. - Jeszcze chwila.
- Musiałam ci powiedzieć. - Jak długo wiesz?
- Jeszcze minutę, proszę. - Chodźmy.
Pytam cię. Ana!
Ana!
Napisy: Przemysław Rak