Cholera!
- Duża, nie? - Na niej wygramy Ligę Mistrzów.
Będzie zajebiście. Zaczynamy.
Bierzcie się do pracy!
- Mamy ją przygotować? - A co przed chwilą powiedziałem?
- Na kiedy? - Tak, jakbyśmy wypływali dzisiaj.
Obudź się, Fifo!
Niech Moncho to weźmie.
Daj, ja to zrobię.
Podaj mi podkładkę.
- Przełóż to. - Podaj klucz.
Połóż tutaj.
Wsadź śrubę.
GANGI GALICJI
MADRYT
Pani Ana González?
- Co to? - Samochód czeka, pani mecenas.
- Proszę. - Ale…
Nie spodziewałam się ciebie.
- Co mówią lekarze? - Że jestem silny jak tur.
Myślą, że odpoczywam w łóżku.
Dobrze się czuję. Musiałem się wyrwać z miasta.
Odetchnąć.
U ciebie w porządku?
Później ci powiem.
Może wezmę od ciebie walizkę?
Dam radę. To nasze auto.
- To? - Tak.
- Nowe? - Wciąż je oswajam.
- Mam się martwić? - Czemu? Chcesz poprowadzić?
Dobrze.
Na pewno?
Po co pytasz, jeśli nie chcesz?
Masz.
- Serio? - Tak.
Wyobraź sobie, jak się przestraszyłam, gdy zobaczyłam, że ktoś mnie śledzi.
Kiedy twój ojciec do mnie zadzwonił, już jechałam na lotnisko.
Taki jest. Wszystko kontroluje.
- Całe życie. - Nieźle.
Mam mnóstwo takich historii. Wciąż pamiętam, jak zmarła mama.
Mocno to przeżyłem. Nie chciałem jeść ani nic robić.
W szkole, do której chodziłem, mieli psychologa.
Gość zaczął ze mną rozmawiać, żeby mi pomóc.
Niepotrzebnie powiedziałem o tym ojcu.
Jego ludzie coś mu zrobili?
Przeszukali mu dom, założyli podsłuchy…
Ojciec twierdził, że to podstęp policji.
Co mogłeś powiedzieć psychologowi o interesach swojego ojca?
Nic.
Była też sytuacja z moją dziewczyną. Miała na imię Paula.
Lubiłem ją.
Wydawało jej się, że ją obserwują. Okazało się, że to prawda.
Zerwaliście?
Nie chciała ze mną być. Bała się, że zrobią coś jej rodzinie.
To zrozumiałe.
Czemu wciąż dla niego pracujesz?
Pracuję dla siebie.
- Na razie nieźle mi idzie. - Okej.
Nic innego nie umiem robić.
- To nieprawda. - Naprawdę?
Poradziłbyś sobie ze wszystkim.
Pomyślałem, że jeśli ta akcja dobrze pójdzie,
mógłbym w ogóle to rzucić.
- Mówisz serio? - Tak.
Po śmierci Maríi stało się to dla mnie jasne.
Ojciec się zgodzi?
Nie obchodzi mnie to.
Ale nie może się dowiedzieć za wcześnie.
Wszystko przygotowałem, żeby zniknąć.
- Chwileczkę, to… - Gliny.
Skąd wiesz?
Oni ciągle jeżdżą dwoma tymi samymi autami.
- Co mam zrobić? - Zabierzmy ich na przejażdżkę.
Przeszkadza ci, że nas śledzą?
Trochę tak.
To dodaj gazu.
Śmiało.
Na pewno ona prowadziła?
Tak. Jechała od lotniska.
Skąd przyleciała?
Z Amsterdamu. Nie jesteśmy pewni, czy była w Dakarze.
To miałoby sens. Przyleciała, przekazała informację i łódź wyruszyła.
- Układa się w całość. - Ale nie mamy dowodów.
Jeszcze nie.
Jest w to coraz bardziej zaangażowana.
I co?
Gdybym to rzucił, pojechałabyś ze mną?
- Dokąd? - Gdzie tylko chcesz.
Do Wietnamu?
Albo do Brazylii. Możemy jechać w różne miejsca.
Ale jak to?
Jak to co?
- Wystraszyłem cię? - Nie, tylko…
Nie spodziewałam się tego.
- Nie mogę uwierzyć. - W co?
Może mnie nie lubisz.
To niewykluczone. Ale mówiłem ci w szpitalu, że…
Myślałem, że czujesz to samo.
Cholera, bez sensu wyszło.
Nie.
Nie mów tak.
Za bardzo się wyrwałem, prawda?
Czy mówisz serio?
Naprawdę mówisz serio?
- Nieważne. - Nie.
Nie wiem, czy tylko próbujesz mnie poderwać. Rozumiesz?
- Śmiejesz się ze mnie. - Nie. Muszę wiedzieć.
Co?
- Czy mówię serio? - Tak.
W życiu nie mówiłem tak poważnie.
Aż dłonie mi się pocą.
Boże.
Skręć w następny zjazd.
Chcesz się zatrzymać?
Znasz hotel, który jest niedaleko stąd?
Nie.
Ale bardzo chętnie go obejrzę.
- Przepraszam. Wszystko dobrze? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
- Chciałam ci powiedzieć… - Zanim coś powiesz…
o mojej propozycji,
możesz się zastanowić. Nie musisz decydować od razu.
Dobrze.
Tymczasem musimy się przestać widywać.
Było za krótko?
W miejscach publicznych.
Żeby myśleli, że już dla ciebie nie pracuję.
Ale pracujesz. Tylko że legalnie.
Dopóki nikt nie wie o Afryce,
wszystko gra, prawda?
Chodzi o to, że…
Założyli podsłuchy.
- W kancelarii. - Jak długo wiesz?
Niedługo. Nawet jeszcze tam nie byłam…
Skąd wiesz?
Od Rosy.
Ale nie martw się. Jeszcze tam nie byłam, więc…
Dlatego ci mówię.
Mówił pan, że nic więcej nie muszę robić.
Skoro nie mówi nic obciążającego, może jest czysta.
Tak.
Ale my wiemy, że nie jest.
Nic na to nie poradzę.
Powiedziałaś jej?
- O podsłuchu. - Nie.
- Żeby uważała, co mówi. - Nic nie mówiłam.
- Chyba mnie nie okłamujesz? - Nie. To boli.
Przepraszam.
Od czasu ostatniej podróży
zmieniła się, prawda? Jest bardziej nerwowa.
Zerwała z Danielem.
Tak?
Nie rozmawiali ponad dwa tygodnie. Ale to wiecie lepiej ode mnie.
Coś ci mówiła?
Nie, ale widzę, że jest smutna i…
I?
Pracowałyśmy z nim nad czymś.
Miał kupić pewien interes.
Ale powiedział, że da to komuś innemu i że przyjdzie odebrać papiery.
- Mogę już iść? - Oczywiście.
I jak? Uwierzył?
Nie wiem. Chyba tak.
Marta.
Wyjaśnisz mi, co się dzieje?
Wyprowadzasz się i informujesz mnie SMS-em?
Lepiej teraz nie rozmawiajmy.
- Muszę iść. - Dokąd? To twój dom.
Nigdy nie czułam, że to mój dom.
Powinniśmy świętować, że nie wisi nad tobą widmo nowotworu.
Wiesz, że nam się nie układa. Nie naprawimy tego.
Daj mi dwa miesiące.
Jeśli złapię Padínów, odejdę z policji
i wyjedziemy stąd razem.
Nie wierzę ci.
Proszę.
Boże. Naprawdę wdałeś się w wujków.
Jesteś nieostrożny. Omal nie upadłeś.
Hej.
- Rozumiem… - Gówno wiesz.
Uważaj. Nie tylko ty kogoś straciłeś.
Wiesz, prawda?
Ale nie tak.
Jej już nie ma, więc mogę żyć gdziekolwiek.
- Odczuwasz ból, ale to minie. - Chcę do was dołączyć.
Chcę robić z wami to, co planujecie.
Chcę z wami pracować, ale naprawdę. Nie tylko nosić towar.
Całe życie cię przed tym chroniliśmy.
Twoi rodzice też.
Nie udało się.
Hej! Ciesz się życiem, które masz.
Chcesz skończyć w pierdlu? Wiesz, jak to jest? Ja wiem.
Zwariuję, jeśli czegoś nie zrobię.
Ci dranie ukradli pieniądze mnie i Maríi.
Dlatego ona nie żyje.
- Muszę jakoś zacząć. - Chcesz pieniędzy?
Jesteś moim chrześniakiem.
Nigdy nie zabraknie ci forsy.
Chcę ją sam zarobić.
Popłyniesz z Nilem motorówką.
Nie za mocno, ciągle boli.
Gdzie oni, kurwa, są?
Co się dzieje?
Trzeba czekać.
Jesteśmy tu od sześciu godzin, do cholery!
Jest w porządku.
Coś jest nie tak! Chryste!
Nadajnik działa dobrze. Są w tym punkcie.
- Długo tam są? - Kilka godzin.
DEA mogłoby przelecieć nad tym obszarem.
- Nie zrobimy tego. - Więc co?
DEA przechwyci towar, ale stracimy Padínów.
Więc zaczekamy.
Jak przeładują prochy, stracimy ich z oczu.
Na morzu.
Ale będziemy monitorować operację z lądu.
Na razie nie wiemy, co robią na lądzie.
Właśnie. Na razie.
- Czy ja o czymś nie wiem? - Tylko o tym, co konieczne.
Dokąd idziesz?
Na rynek, jak co dzień.
Masz mnie za kretynkę?
- Mamo, proszę… - Laura.
Nie wiem, co robisz, ale skończ z tym.
Nic jej nie wróci.
I to bardzo niebezpieczne.
Wolę dostać kulkę w łeb, niż żyć w ten sposób.
Co za impreza.
Mógłbyś odbierać telefon. Dzwonię do ciebie cały dzień.
Skurwysyn.
Może i tak, ale powiedz mi coś.
Szykujecie coś niedługo?
- Po to przyszedłeś? - Tak czy nie?
Myślisz, że po pijaku staję się kretynem?
Dowiesz się, jak przyjdzie czas.
Jak wolisz.
Jak wolę? Czego, kurwa, chcesz?
Posłuchaj.
Naranjo i jego ludzie zwykle są bardzo dyskretni.
Ale teraz pracują na okrągło.
To znaczy, że mają cynk, że kroi się coś grubego.
Przygotowują się jak do inwazji.
Ruch większy niż zwykle.
- Kiedyś muszą pracować. - Racja.
To ma związek z nami?
Muñiz to łajdak, ale nie idiota.
Jest pewien, że to nie będzie zwykły nalot.
Ma pewne informacje
czy chce wydębić kasę za domysły?
Nie wiem.
Problemem może być kolejny Samuel.
Wtyczka? W twojej ekipie?
Moi ludzie są pewni.
- Poręczysz za wszystkich? - Na sto procent.
Więc o czym mówisz?
Co? Mów, do cholery.
Jedno jest pewne. Ledwo znamy tę adwokatkę.
- Tę adwokatkę? - Tak.
Ma na imię Ana. I to nie ona.
- Na pewno? - Nawet mój ojciec ją zaakceptował.
Tylko twój ojciec, ja, ty i ona
wiemy, co się szykuje, tak?
A goście pracujący na łódkach?
Tak, jest ich sporo.
Niektórzy słyszą plotki.
Ale to nie znaczy, że wiedzą, co przygotowujemy.
Milion.
Milion dla Muñiza, jeśli zdobędzie nazwisko i dowód.
Obyś nie marnował mojego czasu.
- Nie za blisko, bo zwalnia. - Cholera.
Po co cię słuchałem? To pewna sprawa?
Jeździ tam co tydzień. Wiem od znajomej, która tam pracuje.
Ciekawe masz znajome.
Zobaczmy.
- Zobaczmy. - Zobaczysz.
Mam cię, frajerze.
- Nie ma za co. - Dobra robota.
Brawo.
Idzie.
Chodź.
Pokój 115.
- Kurwa! - Widzę.
Ale się wpakowałeś. Przecież to nieletnia.
A ty zjeżdżaj stąd.
Czego chcecie?
Ostro się wpieprzyłeś, stary.
Powinieneś się wstydzić.
Oficer GRECO posuwa dziewczynę, która pewnie nie ma papierów.
Czego chcesz, Muñiz?
Podasz mi szczegóły.
- Czego? - Tego, co szykujecie.
Wiesz, że otwarcie mówisz mi, że pracujesz dla Padínów?
Otwarcie ci mówię, przystojniaku,
że jeśli nie powiesz mi tego, co chcę wiedzieć,
skończysz jako ochroniarz w markecie.
Czy to jest jasne?
Chcę usłyszeć nazwisko.
- Nie znam. - Nie drażnij mnie.
Nie wiem, kto to. Naranjo też nie wie.
Nie wierzę.
Mamy informatora.
Ale boi się takich ścierw jak ty.
Nie kontaktuje się bezpośrednio.
A przez kogo?
Dalej, mów.
Przez Laurę.
Przez Lisicę?
Skurwiel z ciebie.
Ubierz się. I weź prysznic.
- Jesteś parszywym gnojem. - Pa!
Jeszcze się spotkamy, Muñiz.
Tak?
Daniel, nikogo tu nie ma.
Tamta kobieta musiała pomylić współrzędne.
Nie ma innego wyjaśnienia.
- Zaczekajcie. - Na co?
Jesteśmy tu cholernie długo.
Mam coś na radarze.
Płynie jakiś statek! Tam!
Zaczekaj chwilę.
- Co? - Tam płynie.
Chwila.
- Statek? - Tak.
Może to te kurwy z DEA.
- Tam? - Tak.
- Czekaj. - Co?
Mów coś!
Słuchaj, to oni.
Wszystko gra. To oni.
Teraz róbcie, co do was należy.
- Na razie. - Dzięki. Cześć.
MADRYT
Macie same wyśmienite referencje.
Ale chcę o coś spytać.
Słyszałem wiele dobrego o prawniczce, która u was pracuje.
Podobno jest wybitna.
- Ana González Soriano. - Tak. Doskonała adwokatka.
Niestety Ana już z nami nie pracuje.
Ale zapewniam, że mamy najlepszy zespół.
Nie mam najmniejszych wątpliwości.
Tylko tego nie rozumiem. Skoro była tak dobra…
Czy był jakiś problem?
Absolutnie nie. Jej odejście było dla nas dużą stratą.
Sprawy osobiste.
Bardzo przeżyła śmierć ojca.
Dwa tygodnie po pogrzebie na Kanarach odeszła bez żadnego wyjaśnienia.
Zapewniam, że nie znajdzie pan Any w żadnej innej kancelarii w Madrycie.
Nikt nie wie, gdzie jest.
TEST CIĄŻOWY
Wszystko w porządku?
Mamo…
- Nie strasz mnie. Co się stało? - Nie wiem.
Jeśli wiedzą, kim jesteś, natychmiast stamtąd uciekaj.
Zadzwoń na policję.
Nie o to chodzi. Uspokój się.
Więc o co?
Chodzi o to,
że…
spotykam się z kimś.
Więc w czym problem?
A już się martwiłam.
Kto to? Ktoś z pracy? Adwokat?
Tak, ale to skomplikowane,
bo…
On jest stąd, a ja pewnie wrócę do Madrytu.
I nie wiem,
czy powinnam się angażować w związek
z kimś, kto jest z zupełnie innego świata.
Nie wiem. Jestem trochę…
skołowana.
Wiesz, co powiem, prawda?
Wiesz, co ja bym zrobiła.
Tak, wiem.
Muszę kończyć. Jadę samochodem.
- Zadzwonię później. - Do usłyszenia, kochanie.
Trzymaj się. Cześć.
Co tu robisz?
A jeśli Naranjo cię śledził?
- Tak, ale… - Co?
Musiałam się z tobą zobaczyć.
Coś się stało?
Czyli wyjeżdżamy razem?
Przekonaj mnie.
Znów palisz?
Jeszcze parę dni. Potem rzucam na zawsze.
Ja rzucam jutro.
Więc jak? Jedziesz ze mną?
Jeśli wyjedziesz,
co powiedzą ludzie?
Jak to się na nim odbije?
- Myślałeś o tym? - O ojcu?
Co może zrobić? Zabije mnie?
Nie ciebie.
- Nie żartuj. - Nie?
Upozoruje wypadek, żeby się mnie pozbyć. Nie jest do tego zdolny?
- Ana. - Czemu nie?
Jeśli uzna, że to cię tutaj zatrzyma.
Sam mówiłeś, że to człowiek, który nie zapomina, nie przebacza…
Tak jak z Silvą. Trochę to trwało, ale w końcu go wykończył.
Tak?
Skąd o tym wiesz?
Laura mi powiedziała.
Dostały z matką pieniądze od anonimowego darczyńcy,
ale była pewna, że to od jej ojca.
Nie wiem.
Może umarł ze starości.
Albo dostał raka.
Nie?
Tak.
Może. Nieważne.
Uważam, że ty i ja musimy mieć gwarancję bezpieczeństwa.
I jeśli on spróbuje mnie zabić,
sam się pogrąży.
Jak?
Nazario wciąż zajmuje się jego sprawami, tak?
Ma dostęp do dokumentów, danych księgowych, figurantów…
Tak. Co chcesz zrobić?
Ukraść dokumenty mojego ojca?
Jeśli umieścimy je w bezpiecznym miejscu…
nie będzie mógł nas tknąć.
Cholera jasna.
To ty jesteś adwokatką, a ja przestępcą, tak?
- Zaraz wracam. - Dobra.
- Co tam? - Rozmawiałeś z Danielem?
Mówił, że chcesz w to wejść,
ale to za wcześnie, nie jesteś gotów.
On myśli, że jestem.
Ale to ja decyduję o tym, co się dzieje na morzu.
Wpuścisz mnie na pokład czy nie?
Popłyniesz na drugiej łódce. Będziesz dolewać mieszankę do silników.
Słuchaj.
- Znasz ten adres? - Tak.
Wiesz, gdzie to?
- Dzisiaj? - Dzisiaj, jutro, kiedykolwiek.
Ktoś da ci znać.
I jeszcze jedno. Nic nie mówisz matce.
Ani matce, ani nikomu innemu.
- Jasne? - Tak.
PRZEWIJAK DLA NIEMOWLĄT
Muszę znać szczegóły akcji.
- Będzie dzisiaj? - Nie wiem.
Trzymają wszystko w tajemnicy.
Trudno było nawet tu przyjechać. Nie wiem, czy następnym razem go zgubię.
Daj mi kontakt do informatora.
To niemożliwe.
Nie chce z tobą rozmawiać. Za duże ryzyko.
Tak.
Jest pewien sposób.
Żeby się komunikować bez ujawniania tożsamości.
Cześć, Daniel. Co słychać?
Cześć, Nazario. Musimy się spotkać.
Jasne. Kiedy?
Jak najszybciej. Może dzisiaj?
To takie pilne?
Jestem w podróży. Wracam w piątek. Pasuje ci?
Piątek będzie idealny. Baw się dobrze.
Niestety. Pracuję.
To baw się w pracy.
- Cześć, Daniel. - Na razie.
Idealnie. Wyjechał.
Na pewno chcesz to zrobić?
Tak, zaufaj mi.
To pociągnie Nazaria na dno.
To nie jest jego dom. Tu przyprowadza swoje dziwki.
Tak, to wszystko zmienia.
Nie będzie odwrotu.
Wiem, co robię.
- Idziemy? - Idziemy.
Gotowe.
Do roboty.
Daj torbę.
- Zostaw rybki i idź na górę. - Idę.
Daniel!
Patrz na to.
Niezły z niego numer.
- Co za gość. - Nie bądź obleśny.
- Czekaj. Co to? - Gdzie?
- Widziałeś? - Tak.
- Weź torbę. - Dobra.
- Nilo. - Zaczekaj.
Ciągnij.
Cholera.
Będziemy to otwierać do rana.
Weźmiemy całość.
Hej.
Co podać?
Kanapkę z omletem. Na wynos.
Poproszę piwo.
Jak skończę tutaj.
Oczywiście, szefowo. Tutaj ty rządzisz.
Jak leci?
Dobrze.
Krok po kroku.
To kwestia czasu, zobaczysz.
- Proszę. - Dzięki.
- Ile? - Trzy.
Trzy.
Dzięki.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Do jutra, Laura.
Chcesz przeżyć?
Chcesz?
Mów, z kim kontaktuje się Naranjo.
Dalej.
Z kim kontaktuje się Naranjo? Kogo próbujesz ostrzec?
Mów! Kogo próbujesz ostrzec?
Kogo próbujesz ostrzec? Mów, do kurwy nędzy!
Mów! No już!
Pieprzona Lisica!
Nie.
Dzień dobry. Mogę zająć pięć minut?
Oczywiście.
O co chodzi?
Napisy: Przemysław Rak