-Hey, ne yapıyorsunuz? -José Padín?
Siz kimsiniz?
Gazeteciyiz.
Efsane kaçakçılar hakkında bir haber hazırlıyoruz,
duyduğumuza göre…
Yanlış bilgi. Söyle de kamerayı kapatsın.
-José Padín değil misiniz? -Çekim serbest.
Dışarıda serbest, içeride yasak.
Onu da soracaktık aslında.
Gündüzleri çalıştığınız otoparkın size ait olduğu doğru mu?
Yalan.
Avukatınızın şirketine aitmiş.
Ne olmuş? Çalışıyorum işte.
Arkadaşın kamerayı kapatsın yoksa polisi arıyorum.
-İronik olmaz mı? -Neymiş ironik? Polisi aramam mı?
Polis benim düşmanım mı? Görevi herkesi korumak değil mi?
-Kapat, sonra yere düşer bak. -Kapat.
José, bir saniye.
Bu konuyla gerçekten ilgileniyorum.
Ayrıca büyük hayranınım.
Kamera kapalı, sakıncası yoksa bir dakika ayırabilir misin?
Tamam da çalışıyorum.
Sadece bir dakika, lütfen.
-Kahretsin. Mario! -Evet?
-Yerime bak. -Tamam.
Tamam, gelin.
GALİÇYA ÇETELERİ
Merak etme, bir şey olmaz.
-Fısıldaşmayın. -Bize ne yapacaksın?
Asıl benim sormam lazım. Ne yapacaktınız?
Parayı alıp tek kelime etmeden kaçacak mıydınız? Plan bu muydu?
Planınız bozuldu maalesef. Hem de fena bozuldu.
Babana söyleyeceğim.
Oğlunun, kız arkadaşıyla birlikte neler planladığını öğrenince
akılsız baban çok sevinecektir.
Evinize kadar bırakayım mı?
Clara, lütfen.
Niye geldin? Bizi herkese afişe etmek için mi?
Ölsün mü istiyorsun?
Kimseyi görmemiş. Bir şey bilmiyor.
O gün sonrasında tek kelime etmedi. Ağzını bile açmadı.
Daha ne cevap istiyorsun?
Atlayın arabaya. Bir numara çevirmeye kalkmayın, tamam mı?
Yeterince kızdım zaten, tepemi attırmayın.
Nereye gidiyoruz?
Çok soru soruyorsun. Varınca görürsün.
UYUŞTURUCU KAÇAKÇISI
Polisler şerefsiz. Ben pişman oldum zaten.
Bana yaptıklarının hiçbir açıklaması yok.
Verilen ceza haksız mıydı yani?
Yerimde başkası olsaydı yıllar önce çıkmış olurdu.
Hele politikacı olsa herkese rüşvet yedirip…
Bu ne şimdi? Kafasına saksı falan mı düşmüş?
-Hayır, boş bulunmuş. -Boş bulunmakmış.
Başından savsaymış ya.
Ne diye röportaj veriyor? Sırası mı şimdi?
Belki polis birkaç gün takip etmeyi bırakır.
Tüm gözleri üzerimize çekiyor.
Burnumuza kamera dayayıp bize de soru sorarlarsa ne olacak?
Röportaj meraklısıymışız gibi.
Sakin ol. Hemen gaza gelme.
Merak etme. Ben onlara ne yapacağımı bilirim.
-Tamam da kibar ol Toño. Bağırıp çağırma. -Anladık be!
İşe bak. Bir de bana düşüncesiz derler.
-Babamla konuşamaz mısın? -Konuşurum da Nilo'ya da söylememiz lazım.
Evet, onu aradım. Telefonu açmıyor.
-Abin nerede? -Bilmiyorum.
-Son günlerde bir tuhaf. -Lanet olsun.
Sevgili mi yaptı ne?
Polisin başarısızlığı…
Of…
-N'aber? -Alo.
-Ne oldu? Parti için eş buldun mu? -Hayır.
-Of. -Durumları biliyorsun.
-Bir şey konuşmamız lazım. -Acil mi?
Şu an biraz meşgulüm.
Bil bakalım yanımda kim var.
Şu anda havamda değilim. Ne oldu?
Vaftiz oğlun var.
Bacak kadar boyuna bakmadan bana numara çekmeye kalktı.
-Ne oldu? -Çok arsız bu çocuk.
Sağlam pabuç değil.
-Paramı çalmaya kalktı. -Ne?
Evet.
Beni, annesini, herkesi soyacaktı.
Babasına söyleyeyim de görsün.
-Carmelo'ya gidiyorsan sakin ol. -Görecek o gününü.
Orası tamam da bugün olmaz.
Tamam mı? Ne oldu? Laura'nın kızı da mı vardı?
Evet. Dâhi kızımız da burada.
Tamam. Bekle. Ben konuşayım, durumu açıklığa kavuşturalım.
Durum gayet açık zaten.
-Nilo, sinirim tepemde, üzerime gelme. -Tamam, anladım.
-Eve git, ben de geliyorum. Görüşürüz. -Görüşürüz.
Ne oldu?
-Marco. -Serseri çocuk.
-Geleyim mi? -Yok. Siz burada kalın.
…yönetmeliklere harfiyen uyulduğunu…
Buradan, Portekiz'den iki balıkçı teknesi almak istiyorum.
Ben mi ilgileneyim?
Gündüz yaptığın şeyi yap.
Benim aldığım bilinmesin.
Baban için aldın.
Hapiste olmasına rağmen boş durmuyor, değil mi?
Cevap verirsem ölmen gerekir.
Rosa.
Ana, bu saatte randevun vardı. Neredesin?
Yarım saate geliyorum.
-Ama bunlar… -Biliyorum Rosa.
Elinden geleni yap.
-Kahve, kek falan ikram et. -Tamam.
Görüşürüz.
-Gittiler mi? -Kocasının işe gitmesi gerekti.
Kahretsin.
Saati tamamen unutmuşum.
Oğlun endişelenmekte haklı.
O kadar endişelenmesin. Burada hapis yatan benim.
Padín.
O, avukatla oynaşırken ben gişede ona buna fiş veriyorum.
Keyifleri gelecek de tahliye olacağım.
İşini düzgün yapsan şimdiye çıkardım. Parmağını bile kıpırdatmıyorsun.
Yarın Rosendo'nun işi de var.
-Rosendo? -Evet, balık pazarıyla ilgili.
-E-posta atmıştın. -Doğru. Balık pazarı.
Peki. İmza için gereken e-postayı yarın hazırlarım.
Söz.
-Buraya oturalım mı? -Olur.
Bak, seni kameraya çekerek yasa dışı bir iş yapmışlar.
Hem de iznin olmadan.
-Yani? -Yani mi? Dava açabiliriz.
Dava açıp daha çok mu dikkat çekelim? Olmaz.
Tamam Rosa, bu kadar yeter. Ne oldu?
Rosa? Cidden soruyorum, ne oluyor?
Üç bira.
Ana, şey…
-Ne? -Yapamayacağım.
Yok artık.
Seni sonra ararım.
Tehdit ediliyorum.
-Ne? -Evet, babamla ilgili bir şey söyledi.
Bana dava açılırsa babam dayanamaz.
Hayır, anlamıyorum. Ne oldu? Seni tehdit eden kim?
Naranjo.
Ofise dinleme cihazı yerleştirdim. Özür dilerim.
GELEN ÇAĞRI NAZARIO
Tam zamanını buldun.
Ne oluyor? Ne yapıyor bu?
Aman tanrım! Olamaz!
Ne yaptığını sanıyorsun?
Sakin ol. Sakin.
Ne yapıyor bu?
Ne yapıyorsun?
Hemen birilerini gönderin.
Cambados'tayız. Sahildeki barda.
Biri ateş ediyor. Yine ateş etti.
-Çıkıyor. -Çıkıyor.
Çıkıyor.
Çıkıyor ama silah hâlâ elinde.
Tamam, sağ olun.
Hadi.
Tanrım.
Toño!
Tanrım.
Vay, haberlere çıkan adam.
Alo. Kuzenlerle sonunda konuşabildim.
Öyle mi? Ne diyorlar?
-Nilo'nun evine gidiyor. -Endişelenme.
Daniel'i ara. O da orada.
Daniel'e söyle.
-Rosa, ambulans çağır. -Tamam.
Lütfen.
Hemen bir ambulans lazım. Acele edin.
-Lanet olsun! -Burada, Cambados'ta!
Birkaç yaralı var, biri çok kan kaybediyor.
Lütfen acele edin.
-Vaftiz için her şey hazır. -Güzel. Hediye bakayım mı?
Evet. Sen gelince alırız.
Birlikte mi?
Hediye büyük olacak, birlikte gidelim.
Tamam. Görüşürüz.
-Gel de şuna bak. -Ne oldu?
Bak bu dâhiler ne buldu.
Yok artık.
-Babanın parası mı? -Evet.
Nerede bulmuşlar?
Nerede buldunuz? Nasıl oldu?
Kahretsin. Şerefsiz herif.
-Ne? -Kahretsin.
Sikeyim. Bu şerefsiz…
Ne yaptığını sanıyorsun lan?
-María! -Hayır! Marco, yapma!
María! Hayır.
María, dayan.
-Dayan lütfen. -Samuel şerefsizi!
Öldün lan sen!
-Dayan María! -Daniel!
María. Dayan.
-Daniel! -María!
Daniel!
-Daniel, lanet olsun. -María!
-Ambulans çağır! Çabuk! -Tamam.
Beni dinle María.
Yardım edin!
Ambulans! Hemen bir ambulans gönderin!
-Yaralılar var. -Her şey düzelecek. Sorun yok.
-María! -Hayır. Bana bak.
María…
Yardım edin!
Paradan haberim yok.
Tek bildiğim, çocuk bulmuş. Sanırım yani.
Sonrasında olanlar…
Tam bir trajediydi.
Evet, tabii.
Tam bir trajedi.
Samuel'e ders verecektin ama kontrolden çıktı, değil mi?
Kendini kaybetti, olan da 17 yaşındaki gencecik bir kıza oldu.
Sonrasında olan buydu.
Samuel kalan ömrünü hapiste geçirecek.
Sense hiçbir şey olmamış gibi
çekip gidebilirsin.
Ama María senin yüzünden öldü.
Ömür boyu vicdan azabı çekeceksin.
Merhaba Marco.
-Beni Daniel gönderdi. -Peki.
Polis ne olduğunu çözmeye çalışacak. Paranın kaynağını da soracaklar.
Bu yüzden buradasın. Bir açıklama bulmamız lazım.
Daniel'e söyle, yardımını istemiyorum.
Marco, Daniel senin hayatını kurtardı.
Ama María öldü.
Onu kurtarmadı.
María onun yüzünden öldü.
Hepimizin yüzünden.
Ben de dâhil.
Hayır Marco. Olup bitenin seninle bir ilgisi…
O para kirli para, diyordu.
Hayır gelmez, diyordu.
Haklıymış.
Benim yüzümden bulaşmıştı.
Ne yapacaksın?
Benim de sorumlu olduğumu düşünüyorsun.
Samuel'i bu kadar zorlamasaydım bunların hiçbiri olmazdı.
Zorlamak ayrı, sahte delil üretmek ayrı.
Doğru.
Şimdi ne olacak?
Beni ihbar edecek misin?
Bizim meslekte suçluların oyuncağı olmamak için
bazen kestirmeden gittiğimizi kimseye söyledin mi?
Hayır. Kimseye söylemedim.
Çünkü zamanında itiraz etmedim.
Sağ ol.
Naranjo, gerçekten ihbar etmeyeceğim.
Bu işin sonunda Padín'leri tutuklarsak…
Görevi bırakacağım.
Umarım sen devralırsın.
En azından ben seni önereceğim.
Kimseyi yargılamamalıyız. İnsanların kalplerini sadece Tanrı bilir.
Kalbimizde ne olduğunu sadece O bilir.
Bu yüzden Tanrı'nın adaletini merhameti belirler.
Şimdi yüzümüzü bizim günahlarımız için ölen
ve kurtuluşumuz için yeniden dirilen Mesih'e çeviriyoruz.
Rabbim, bizi bağışla.
Tanrım, bizi bağışla.
Rabbim, bizi bağışla.
Tanrım, bizi bağışla.
Göklerdeki Babamız, adın kutsal kılınsın.
Egemenliğin gelsin.
Gökte olduğu gibi yeryüzünde de senin istediğin olsun.
Girebilir miyim?
Beni görmek istemişsin.
Nasılsın?
-Yaklaşabilir misin? -Evet, tabii.
Ambulansı hatırlıyor musun?
-Geldiği anı. -Evet. Her şeyi hatırlıyorum.
Aklımdan çıkmayan bir şey var.
Senin yüzün.
Çok kan kaybediyordun Daniel.
Belki yanılıyorumdur ama…
Endişeli olmanın ötesinde…
…bir şey vardı sanki.
Samuel'e olanlarla bir ilgim yok.
Onu babam yaptırmış.
Mesaj vermek istemiş.
-Mesaj vermek mi? -Evet.
Gencecik kız bu yüzden mi öldü?
Babam yanlış yaptı.
Uzun zamandır yanlış yapıyor Daniel.
Bilmediğimi mi sanıyorsun? Ama bu durum değişecek.
-Öyle mi? -Evet.
Ne zaman?
Babamdan uzaklaştığım zaman.
Ama şu anda olmaz.
Patronlar ona güveniyor.
Sana peki?
Planladığım şey işe yararsa belki güvenirler.
Peki. Umalım da işe yarasın o zaman.
Onun için senden bir şey rica edeceğim. Yardımına ihtiyacım var.
Benim mi?
Bir yere gitmeni istiyorum.
MÁLAGA - COSTA DEL SOL HAVAALANI
GÖNDEREN: MARÍA MARTÍNEZ SILVA
Telefonunu ver.
Kontağı kapat, arabadan çık.
Bunu alıyoruz. Sen sürüyorsun.
Düz mü?
Yukarıya.
Burada dur.
Böyle iyi.
Buraya niye geldik?
Soyun.
Anlamadım?
Üzerini arayacağım.
-Ama beni Daniel yolladı. -Evet.
Daniel sana güveniyor gibi ama…
Ben Daniel değilim.
Tahliyem yaklaştı, artık kimseye güvenmiyorum.
Bir kız öldü.
Oğlun da ölümden döndü.
Sırf sen mesaj göndereceğim diye tutturduğun için.
Onun suçu. Söz dinlemedi, böyle oldu.
Hastaneye düştü, pisliği de biz temizliyoruz.
Dön.
-Giyinebilirsin. -Bitti mi?
Bana kalsa bu noktada bırakırdım ama…
Evet. Ama yapamazsın.
Çünkü yüklü gemi yoluna devam ediyor,
buluşma noktasını geçmek üzere. Randevuya gitmemek de olmaz.
Oğlun beni onun için gönderdi.
Bu koordinatları ezberle.
Hiçbir yere yazma.
Sadece ezberle.
Biletin.
Londra, Rotterdam, Dakar.
-Paris üzerinden daha hızlı olur. -Böylesi daha iyi.
Orada biriyle buluşacaksın.
Koordinatları ver ve geri gel. Basitmiş, değil mi?
Basit mi?
-Alo? -Times Square Terrace. 18.00'de.
Alo?
Al, şunu taşıyıver.
-Koltuk değneği aksesuar mı? -Saçmalık.
Zorla verdiler. Eve gidince yakacağım.
-Araba nerede? -Az ileride. Getireyim mi?
-Yok, kalsın. Abin nasıl? -İyi değil.
Marco ne yapıyor?
Bizimle görüşmek bile istemiyor. Kızdan ayrıl demiştim, dinlemedi.
-Ben konuşurum. -Dene bakalım.
Telefonunu açmıyor, ablam da bizi yaklaştırmıyor.
-Limana uğrayalım. -Önce eve gitmeyecek misin?
Hayır. Önce limana uğrayalım.
-Geleyim mi? -Hayır.
Kendim gideceğim.
Her şey bir anda oldu.
Bir baktım, María yere yığılmış.
Daniel,
annen öldüğünde gidebilirdin.
Ona iyi baktın.
Hastalığı boyunca ilgilendin.
Hep yanındaydın, sonuna kadar.
Ama sonra…
Okulda dersleri iyi, diyorlardı.
Paran da vardı, hayatta ne istersen yapabilirdin.
Ama sen bunu seçtin.
Hayır.
Hayır. Ben seçmedim.
Doğru.
Sen seçmedin. Baban seçti.
İşlerle ilgilenecek biri lazımdı, değil mi?
Onun sözünden çıkmayacak biri.
Parasını çalmayacak, güvenilir biri.
"Otur oturduğun yerde!" dedi.
Sen de oturdun.
Sonra böyle biri olup çıktın.
Babanın köpeği oldun.
Başın sağ olsun.
-Taksi ister misiniz? -Evet.
Teşekkürler.
-Times Square Terrace lütfen. -Tabii.
Tamam, burada duralım lütfen.
-Ama bara daha çok var. -Sorun değil.
-Bayan. -Hayır, teşekkürler.
Havaalanına lütfen.
-Alo? -Geri dön.
-Takip ediliyorum. -Hayır. Seni bekliyorlar.
Görüşmeye git.
Tamam da kimseyi tehlikeye atmak istemiyorum.
-Sakin ol, her şey yolunda. -Her şey yolunda mı?
-Peşimdeki senin adamın mı? -Evet, seni koruyor.
Koruyor mu, gözetliyor mu?
-Aynı şey. -Benim için değil.
Sana söylemiştim. Kimseye güvenmiyorum.
Her şey plana uygun gidiyor. Sorun yok.
Tamam.
Orospu çocuğu.
-Ana? -Sandro?
Memnun oldum.
Bak. Gemi yanaştı, üç haftadır bekliyor.
Bu söylediklerimi ilet.
Kimseyi arama riskine giremem ama bu işi iptal etmemiz gerekiyor.
Bir terslik var.
Evet ama onlarla kendin konuşup ne olduğunu açıklamazsan
benim sözümle iptal etmezler.
Beni bizzat Padín gönderdi, haberin olsun.
Ben de geldim. Kabul edip etmemek sana kalmış.
Peki, tamam. Anladım.
Padín olduğunu bilmiyordum.
Bak, tuhaf şeyler oluyor.
Her yerde karşıma tanıdık yüzler çıkıyor. Anlıyor musun?
Bekliyorlar, harekete geçtiğimiz anda suçüstü yapacaklar.
Anladım.
-Narkotik ajanları değil onlar. -Nereden biliyorsun?
Çünkü benim de başıma geldi.
Padín'in adamları.
Evet.
Artık durumu öğrendiğine göre…
Koordinatları istiyor musun?
María gitmeden bana bir mektup göndermiş.
-Seni çok seviyormuş, biliyor musun? -Ben de onu.
Özür dilerim.
-Gerek yok. -Özür dilerim.
Sorun değil.
Baştan beri sen haklıydın.
Buradan uzun zaman önce ayrılmamız gerekirdi.
-Benim suçum. -Hayır, değil.
Suç bizde. Gitmeyi gururumuza yediremedik.
Kovulmuş gibi olmak istemedik.
Niye gitmediniz ki?
Bu yüzden işte.
Bir de korkudan sanırım.
Korku mu?
Evet. Bildiğimiz tek yer burasıydı, biz de burada kaldık.
Burada kalıp
öfke ve hınç beslemeye devam ettik.
Maria böyle yaşamayı hak etmiyordu.
Biz gidecektik.
O artık gidemez ama sen gidebilirsin.
-Değil mi? -Hayır.
-Evet. -Hayır.
-Neye yarar? -Bak. Hâlâ çok geç değil.
Neye yarayacak ki?
Ne yapacaksın peki?
-Bir şey olmamış gibi kalacak mısın? -Hayır.
Öyle değil.
Duyduklarını sana anlatmak istiyordu.
Samuel'i götürdükleri zaman duyduklarımızı.
Ama ona engel oldum.
-Evet. Kafana takma artık. -Elimde değil ki.
Zaten artık çok geç.
İstediğin zaman gelirim, konuşuruz
ama Samuel'in kaçırılması konusu artık…
Hayır, onun için gelmedim.
Bir şey planlıyorlar.
Onları yakalamanı istiyorum.
Hepsini hapse at, bir daha da çıkamasınlar.
Bir şey mi öğrendin?
Hayır.
Nasıl olacak peki?
İçeriden bilgi alabilecek birini tanıyorum.
Peki.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram