-Πού πάτε; -Χοσέ Παδίν;
-Ποιος ρωτάει; -Είμαστε δημοσιογράφοι.
Κάνουμε ένα ρεπορτάζ για τους θρύλους του ναρκεμπορίου.
-Μας είπαν ότι… -Σας παραπληροφόρησαν.
-Μη με τραβάτε. -Δεν είστε ο Χοσέ Παδίν;
-Είναι δικαίωμά μας. -Στον δρόμο, ναι. Μέσα, όχι.
Γι' αυτό θέλαμε να σας μιλήσουμε.
Είναι αλήθεια ότι το πάρκινγκ όπου δουλεύετε σας ανήκει;
-Όχι. -Ανήκει σε εταιρεία του δικηγόρου σας.
Και; Απλώς δουλεύω εδώ.
Αν δεν σβήσει την κάμερα, θα καλέσω την αστυνομία.
-Πλάκα θα 'χε. -Τι; Το να καλέσω την αστυνομία;
Δεν είναι για όλους; Είναι μόνο για να κυνηγούν εμένα;
Σβήσ' την, μη σου πέσει.
Σβήσ' την.
Ένα λεπτό θα πάρει μόνο.
Με ενδιαφέρει πολύ το θέμα.
Και πέρα απ' αυτό, σας θαυμάζω πολύ.
Η κάμερα δεν τραβάει. Θα πάρει μόνο ένα λεπτό.
Εντάξει, αλλά δουλεύω.
Μόνο ένα λεπτό, παρακαλώ.
-Γαμώτο. Μάριο. -Ναι;
-Κάλυψέ με. -Έγινε.
Εντάξει, ελάτε.
ΟΙ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΓΑΛΙΚΙΑΣ
Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά.
-Μην ψιθυρίζετε. -Τι θα μας κάνεις;
Το θέμα είναι τι θα κάνατε εσείς.
Θα φεύγατε με τα λεφτά χωρίς να πείτε λέξη;
Λοιπόν, τα σχέδιά σας χάλασαν. Για τα καλά.
Θα δεις πόσο θα χαρεί ο μαλάκας ο πατέρας σου
όταν μάθει τι είχε σχεδιάσει ο γιος του.
Με τη νύφη του.
Να σας πάω σπίτι;
Κλάρα, σε παρακαλώ.
Γιατί ήρθες εδώ; Μας εκθέτεις μπροστά σε όλους.
Θες να τον σκοτώσουν;
Είπε ότι δεν ξέρει τίποτα.
Μετά δεν είπε λέξη όλη μέρα.
Ούτε καν σ' εμένα.
Σου αρκεί αυτή η απάντηση;
Μπείτε μέσα.
Δεν θέλω μαλακίες.
Μη με τσαντίσετε κι άλλο.
Πού πάμε;
Κάνεις πολλές ερωτήσεις. Θα δεις.
Οι μπάτσοι είναι μπάσταρδοι. Εγώ μετάνιωσα για ό,τι έκανα.
Αυτό που μου κάνουν όμως είναι απαράδεκτο.
Πιστεύετε ότι η ποινή σας είναι άδικη;
Αν ήμουν κάποιος άλλος, θα είχα αποφυλακιστεί εδώ και χρόνια.
Ειδικά αν ήμουν πολιτικός. Θα είχα πισίνα…
Τι διάολο τον έπιασε; Έπαθε εγκεφαλικό;
-Τον έπιασαν απροετοίμαστο. -Μαλακίες.
Μπορούσε να τους διαολοστείλει.
Γιατί αποφάσισε να δώσει συνέντευξη τώρα;
Ίσως έτσι να τον αφήσουν ήσυχο μερικές μέρες.
Μας εκθέτει, γαμώτο.
Θα σκάσουν με τις κάμερες και θα αρχίσουν να κάνουν ερωτήσεις.
Δεν είμαστε για ερωτήσεις.
Ηρέμησε. Είσαι πολύ ευέξαπτος.
Μην ανησυχείς. Ξέρω πώς να τους χειριστώ.
-Ναι, αλλά ευγενικά, Τόνιο. -Εντάξει, γαμώτο!
Μετά λένε εμένα απερίσκεπτο. Μπορείς να του μιλήσεις;
Θα του μιλήσω. Πρέπει να ενημερώσουμε και τον Νίλο.
Ναι, τον πήρα τηλέφωνο. Δεν απαντάει.
-Πού είναι; -Πού να ξέρω;
-Φέρεται περίεργα τελευταία. -Γαμώτο.
Θα βρήκε γκόμενα.
Η αστυνομία δεν λειτουργεί…
Κοίτα να δεις.
-Τι τρέχει; -Άκου.
-Έχουμε ημερομηνία για το πάρτι; -Όχι ακόμα.
-Γαμώτο. -Ναι, ξέρεις πώς πάει.
-Πρέπει να μιλήσουμε. -Είναι επείγον;
Είμαι απασχολημένος τώρα.
Μάντεψε με ποιον είμαι.
Δεν ξέρω. Τι τρέχει;
Με τον βαφτισιμιό σου.
Πήγε να μου τη φέρει ο μπάσταρδος.
-Τι έγινε; -Έχει πολύ θράσος.
Είναι μεγάλο λαμόγιο.
-Πήγε να με κλέψει. -Τι λες;
Αυτό που άκουσες.
Εμένα, τη μητέρα του και όλους.
Κάτσε να το πω στον πατέρα του.
-Μην πας θυμωμένος σπίτι του. -Του την έχω φυλαγμένη.
Δεν είναι μέρα για καβγάδες.
Εντάξει; Τι τρέχει; Ήταν με την κόρη της Λάουρα;
Ναι. Είναι κι αυτή εδώ, η ιδιοφυΐα.
Εντάξει. Θα τους μιλήσω εγώ και θα το ξεκαθαρίσουμε.
Είναι όλα ξεκάθαρα.
Νίλο, θα τα πάρω στο κρανίο.
Ναι, εντάξει.
Πήγαινε σπίτι. Έρχομαι σε λίγο.
Γεια.
Τι έγινε;
Ο Μάρκο.
Το κωλόπαιδο.
-Να έρθω μαζί σου; -Όχι. Μείνετε εδώ.
ΠΟΝΤΕΒΕΔΡΑ
Θέλω να αγοράσω δύο αλιευτικά, εδώ στην Πορτογαλία.
Θέλεις να το αναλάβω εγώ;
Θέλω να φροντίσεις να μην το μάθει κανείς.
Είναι για τον πατέρα σου.
Συνεχίζει να κάνει κουμάντο απ' τη φυλακή, σωστά;
Αν σου πω, πρέπει να σε σκοτώσω.
Ρόσα.
Άννα, είχες ένα ραντεβού τώρα. Πού είσαι;
Θα έρθω σε μισή ώρα.
-Μα περιμένουν… -Το ξέρω, Ρόσα.
Κάνε ό,τι μπορείς.
-Πήγαινε για καφέ, μάφιν… -Εντάξει.
Τα λέμε σε λίγο.
-Έφυγαν; -Ο σύζυγός της είχε δουλειά.
Γαμώτο.
Ξεχάστηκα.
Ο γιος σου ανησυχεί. Λογικό είναι.
Πες του να μην ανησυχεί. Δικό μου είναι το πρόβλημα.
Παδίν.
Ενώ εκείνος σαλιαρίζει με τη δικηγόρο, εγώ πουλάω εισιτήρια στο πάρκινγκ
μέχρι να με αποφυλακίσουν.
Θα είχα αποφυλακιστεί ήδη αν δεν ήσουν άχρηστος.
Δεν κάνεις τίποτα.
Αύριο έχουμε τον Ροσέντο.
-Τον Ροσέντο; -Ναι, για την ψαραγορά.
-Ήταν στο μέιλ που μου έστειλες. -Σωστά.
Εντάξει. Αύριο θα ετοιμάσω το μέιλ για την υπογραφή.
Σ' το υπόσχομαι.
-Θες να καθίσουμε εδώ; -Ναι.
Άκου. Το θέμα είναι ότι σε βιντεοσκόπησαν παράνομα.
Χωρίς τη συγκατάθεσή σου.
-Και λοιπόν; -Μπορούμε να κάνουμε μήνυση.
Για να τραβήξουμε κι άλλο την προσοχή; Ξέχνα το.
Εντάξει, Ρόσα, πες μου. Τι συμβαίνει;
-Ρόσα; Πες μου, τι συμβαίνει; -Τρεις μπίρες.
Άννα…
Τι;
Δεν μπορώ άλλο.
Πλάκα κάνεις.
Σε παίρνω σε λίγο.
Με απείλησαν.
-Τι; -Ναι, μου είπαν κάτι για τον πατέρα μου.
Αν κατηγορηθώ, αυτό θα τον σκοτώσει.
Δεν καταλαβαίνω. Τι έγινε; Ποιος σε απείλησε;
Ο Ναράνχο. Με ανάγκασε να βάλω κοριό στο γραφείο σου.
Συγγνώμη.
ΝΑΘΑΡΙΟ
Όχι τώρα, γαμώτο.
Τι σκατά; Τι κάνει αυτός;
Θεέ μου! Όχι!
Τι διάολο κάνεις;
Ήρεμα. Ηρέμησε.
Τι διάολο κάνει;
Τι κάνεις;
Πρέπει να στείλετε κάποιον αμέσως.
Είμαστε στο Καμπάδος. Στο μπαρ στον παραλιακό.
Κάποιος πυροβολεί κόσμο. Μόλις πυροβόλησε πάλι.
-Βγαίνει! -Βγαίνει.
Βγαίνει.
Βγαίνει, αλλά κρατάει ακόμα το όπλο.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Έλα.
Θεέ μου.
Τόνιο!
Θεέ μου.
Βγήκες στην τηλεόραση.
Μίλησα επιτέλους με τα ξαδέρφια.
Αλήθεια;
Τι είπαν;
-Πάει στο σπίτι του Νίλο. -Μην ανησυχείς.
Πάρε τον Ντανιέλ. Είναι εκεί.
Πάρε τον Ντανιέλ.
-Ρόσα, κάλεσε ασθενοφόρο. -Εντάξει.
Απάντα.
Στείλτε ασθενοφόρο. Γρήγορα.
-Εδώ, στο Καμπάδος. -Γαμώτο!
Υπάρχουν τραυματίες. Ένας απ' αυτούς χάνει πολύ αίμα. Βιαστείτε.
-Όλα έτοιμα για τη βάπτιση. -Να ψάξω για δώρο;
Ναι. Θα το αγοράσουμε μόλις έρθεις.
Μαζί;
Είναι μεγάλο δώρο. Καλύτερα να πάμε μαζί.
Εντάξει. Γεια.
-Έλα να δεις. -Τι έγινε;
Κοίτα τι βρήκαν τα σαΐνια.
-Πλάκα κάνεις. Τα λεφτά του πατέρα σου; -Ναι.
Πού τα βρήκατε;
Πού τα βρήκατε; Πώς έγινε αυτό;
-Γαμώτο. Ο καριόλης. -Τι;
-Γαμώτο. -Τι κάνει αυτός εδώ;
Τι κάνεις, καριόλη;
-Μαρία! -Όχι! Μάρκο, όχι!
Μαρία! Όχι! Μαρία.
Μαρία, ανάπνεε.
-Σε παρακαλώ. -Σαμουέλ, μπάσταρδε!
Θα σε σκοτώσουμε!
-Ανάπνεε, Μαρία. -Ντανιέλ!
Μαρία. Ανάπνεε.
-Ντανιέλ! -Μαρία!
Ντανιέλ!
Ντανιέλ! Γαμώτο!
-Κάλεσε ασθενοφόρο! -Πάω.
Άκουσέ με, Μαρία.
Βοήθεια!
Στείλτε ασθενοφόρο!
-Γρήγορα! Υπάρχουν τραυματίες. -Όλα θα πάνε καλά.
-Μαρία! -Όχι, κοίτα με…
Μαρία…
Βοήθεια!
Δεν ξέρω τίποτα για τα λεφτά.
Ξέρω μόνο ότι τα βρήκε το παιδί.
Κι αυτό που έγινε μετά…
ήταν απλώς ένα ατυχές συμβάν.
Ναι, φυσικά.
Ατυχές συμβάν.
Θέλατε να δώσετε ένα μάθημα στον Σαμουέλ, αλλά το παρακάνατε.
Τα 'χασε και ξέσπασε σε μια 17χρονη.
Αυτό έγινε μετά.
Ο Σαμουέλ θα σαπίσει στη φυλακή.
Κι εσύ μπορεί να φύγεις από δω
σαν να μην έγινε τίποτα.
Αλλά εσύ ευθύνεσαι για τον θάνατο της Μαρίας.
Κι αυτό θα σε στοιχειώνει μια ζωή.
Γεια σου, Μάρκο.
Με έστειλε ο Ντανιέλ.
Μάλιστα.
Η αστυνομία θέλει να μάθει τι συνέβη.
Μεταξύ άλλων, πού βρήκες τα λεφτά.
Γι' αυτό είσαι εδώ.
-Πρέπει να βρούμε μια εξήγηση… -Δεν θέλω τη βοήθεια του Ντανιέλ.
Μάρκο, ο Ντανιέλ σού έσωσε τη ζωή.
Όχι και τη ζωή της Μαρίας όμως.
Αυτός φταίει που πέθανε.
Όλοι μας φταίμε.
Ακόμη κι εγώ.
Όχι, Μάρκο.
-Αυτό που έγινε δεν… -Έλεγε ότι ήταν βρόμικα.
Ότι ήταν βρόμικα λεφτά.
Είχε δίκιο.
Και την έβαλα να τα ψάξουμε.
Τι θα κάνεις;
Πιστεύεις ότι ευθύνομαι κι εγώ, σωστά;
Αν δεν είχα πιέσει τον Σαμουέλ, δεν θα είχε συμβεί αυτό.
Άλλο να πιέζεις κι άλλο να επινοείς στοιχεία.
Σωστά.
Λοιπόν;
Θα με καταγγείλεις;
Έχεις πει σε κανέναν ότι μερικές φορές στη δουλειά μας
πρέπει να παρακάμπτουμε τον νόμο για να μη μας κοροϊδεύουν;
Όχι, δεν το έχω πει σε κανέναν.
Μεταξύ άλλων, επειδή συμμετείχα κι εγώ.
Σ' ευχαριστώ.
Σου δίνω τον λόγο μου ότι δεν θα το κάνω.
Αν συλλάβουμε τους Παδίν,
θα φύγω.
Ελπίζω να αναλάβεις εσύ.
Αυτή θα είναι η σύστασή μου τουλάχιστον.
ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΤΙΝΕΣ ΣΙΛΒΑ
Εμείς δεν μπορούμε να κρίνουμε κανέναν.
Μόνο ο Θεός ξέρει τις καρδιές μας.
Μόνο ο Θεός ξέρει τι κρύβει η ανθρώπινη καρδιά.
Γι' αυτό απονέμει δικαιοσύνη πάντα με ευσπλαχνία.
Στρέφουμε το βλέμμα μας στον Χριστό,
που πέθανε για τις αμαρτίες μας και αναστήθηκε για τη λύτρωσή μας.
Κύριε, ελέησον ημάς.
Χριστέ, ελέησον ημάς.
Κύριε, ελέησον ημάς.
Χρίστε, ελέησον ημάς.
Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου.
Ελθέτω η βασιλεία Σου,
γενηθήτω το θέλημά Σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης.
Μπορώ να περάσω;
Μου είπαν ότι με ζήτησες.
Πώς είσαι;
-Μπορείς να πλησιάσεις; -Ναι, φυσικά.
Θυμάσαι όταν ήρθε το ασθενοφόρο;
-Εκείνη τη στιγμή. -Ναι. Τα θυμάμαι όλα.
Δεν μπορώ να βγάλω απ' το μυαλό μου
το πρόσωπό σου.
Αιμορραγούσες, Ντανιέλ. Δεν ξέρω.
Αλλά…
Ίσως κάνω λάθος.
Μου φάνηκε όμως ότι δεν ήταν απλώς…
ανησυχία.
Δεν το έκανα εγώ αυτό στον Σαμουέλ.
Ο πατέρας μου το έκανε. Για να στείλει ένα μήνυμα.
-Για να στείλει ένα μήνυμα; -Ναι.
Γι' αυτό είναι νεκρή μια 17χρονη;
Έκανε λάθος.
-Κάνει λάθη πολλά χρόνια, Ντανιέλ. -Νομίζεις ότι δεν το ξέρω;
Αλλά αυτό θ' αλλάξει.
-Αλήθεια; -Ναι.
Πότε;
Όταν απομακρυνθώ απ' αυτόν.
Δεν μπορώ τώρα. Τα μεγάλα κεφάλια τον εμπιστεύονται.
Εσένα όχι;
Αν πετύχει αυτό που σχεδιάζω,
ίσως.
Μάλιστα.
Τότε, φρόντισε να πετύχει.
Γι' αυτό πρέπει να σου ζητήσω μια χάρη. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
-Τη βοήθειά μου; -Θέλω να κάνεις ένα ταξίδι για μένα.
ΜΑΛΑΓΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΕΑΣ: ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΤΙΝΕΣ ΣΙΛΒΑ
Δώσε μου το κινητό σου.
Σβήσε τη μηχανή και βγες έξω.
Θα πάρουμε αυτό. Θα οδηγήσεις εσύ.
Ευθεία;
Είναι εκεί πάνω.
Σταμάτα εδώ.
Εδώ.
Τι γυρεύουμε εδώ;
Γδύσου.
Ορίστε;
Θέλω να δω αν κρύβεις κάτι.
Με έστειλε ο Ντανιέλ.
Ο Ντανιέλ σε εμπιστεύεται, αλλά εγώ δεν είμαι ο Ντανιέλ.
Κοντεύω να βγω. Δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Ένα κορίτσι πέθανε.
Παραλίγο να πεθάνει ο γιος σας.
Επειδή θέλατε να στείλατε ένα γαμημένο μήνυμα.
Αυτός φταίει. Δεν μ' άκουσε, και να τώρα.
Είναι στο νοσοκομείο κι έγιναν όλα άνω κάτω.
Γύρνα.
Μπορείς να ντυθείς.
Αν μπορούσα, θα το ακύρωνα, αλλά…
Ναι, αλλά δεν μπορείτε.
Γιατί το πλοίο με το φορτίο έρχεται
και η ημερομηνία που θα περάσει δεν μπορεί να αλλάξει.
Γι' αυτό με έστειλε ο γιος σας.
Απομνημόνευσε τις συντεταγμένες.
Και μην τις γράψεις πουθενά.
Απομνημόνευσέ τες.
Το εισιτήριο.
Λονδίνο, Ρότερνταμ, Ντακάρ.
-Θα έφτανα νωρίτερα μέσω Παρισιού. -Καλύτερα έτσι.
Θα σε περιμένει κάποιος.
Δώσ' του τις συντεταγμένες και γύρνα. Απλό δεν είναι;
Απλό;
ΝΤΑΚΑΡ
-Ναι; -Times Square Terrace, 6:00 μ.μ.
Μ' ακούτε;
Πάρε την τσάντα.
-Γιατί δεν τη χρησιμοποιείς; -Παράτα με.
Με ανάγκασαν. Θα την κάψω στο σπίτι.
-Πού είναι το αμάξι; -Εκεί. Να το φέρω;
-Όχι. Πώς είναι ο αδερφός σου; -Την παλεύει.
-Κάνα νέο απ' τον Μάρκο; -Δεν θέλει καμία σχέση μαζί μας.
-Του είπα να ξεκόψει μαζί της. -Θα του μιλήσω εγώ.
Καλή τύχη. Δεν απαντά στο κινητό. Η μάνα του δεν μας θέλει εκεί.
-Πάμε στο λιμάνι. -Δεν θες να πας σπίτι πρώτα;
Όχι, πάμε πρώτα εκεί.
-Θέλεις να… -Όχι.
Θα μπω μόνος μου.
Έγιναν όλα πολύ γρήγορα.
Πριν το καταλάβω, η Μαρία ήταν κάτω.
Ντανιέλ, μπορούσες να φύγεις όταν πέθανε η μητέρα σου.
Της φέρθηκες καλά.
Τη φρόντισες όσο ήταν άρρωστη.
Έμεινες δίπλα της ως το τέλος.
Αλλά μετά…
Έλεγαν ότι τα πήγαινες καλά στο σχολείο.
Είχες λεφτά, μπορούσες να κάνεις ό,τι ήθελες.
Κι επέλεξες αυτό.
Όχι.
Όχι, δεν το επέλεξα.
Σωστά.
Δεν επέλεξες εσύ. Επέλεξε ο πατέρας σου.
Χρειαζόταν κάποιον να προσέχει το σπίτι, σωστά;
Κάποιον που θα τον υπάκουε.
Κάποιον έμπιστο που δεν θα τον έκλεβε.
Γι' αυτό σου είπε "Κάτσε!"
Κι εσύ έκατσες.
Σ' αυτό σε μετέτρεψε.
Σε σκυλί.
Λυπάμαι.
-Ταξί; -Ναι.
Ευχαριστώ.
-Times Square Terrace, παρακαλώ. -Μάλιστα.
Σταματήστε, παρακαλώ.
-Το μπαρ είναι μακριά. -Δεν πειράζει.
-Κυρία. -Όχι, ευχαριστώ.
Στο αεροδρόμιο, παρακαλώ.
-Ναι; -Γύρνα πίσω.
-Με παρακολουθούν. -Όχι, σε περιμένουν. Πήγαινε στο μπαρ.
Δεν θέλω να εκθέσω κανέναν.
-Μην ανησυχείς. -Πώς να μην…
Εσείς τον στείλατε;
Ναι, σε προσέχει.
-Με προσέχει ή με παρακολουθεί; -Το ίδιο είναι.
-Για μένα, όχι. -Σου είπα, δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Όλα πάνε όπως πρέπει. Αυτό είναι όλο.
Εντάξει.
Καριόλη.
-Άννα; -Σάντρο;
Χαίρω πολύ.
Κοίτα. Το σκάφος έχει πιάσει λιμάνι. Περιμένει εδώ και τρεις βδομάδες.
Πες τους το εσύ όταν γυρίσεις.
Εγώ δεν ρισκάρω να τον πάρω, αλλά πρέπει να το ακυρώσουμε.
Κάτι δεν πάει καλά.
Εντάξει, αλλά αν δεν μου πεις τι συμβαίνει
και δεν θες να τους μιλήσεις απευθείας, εγώ δεν μπορώ να τους πείσω.
Και δεν ξέρω αν ξέρεις ότι με έστειλε ο ίδιος ο Παδίν.
Και είμαι εδώ. Ή το δέχεσαι ή όχι.
Εντάξει, καλώς. Δεν ήξερα ότι σ' έστειλε ο Παδίν.
Άκου, συμβαίνουν περίεργα πράγματα.
Βλέπω γνώριμα πρόσωπα παντού.
Με πιάνεις;
Νιώθω ότι περιμένουν για να μας πιάσουν στα πράσα.
Μάλιστα.
Δεν είναι πράκτορες της DEA.
Πώς το ξέρεις;
Επειδή συνέβη και σ' εμένα.
Ήταν άνθρωποι του Παδίν.
Μάλιστα.
Λοιπόν, τώρα που ξέρεις τι παίζει…
θες τις συντεταγμένες ή όχι;
Η Μαρία μού έστειλε ένα γράμμα πριν φύγει.
Σ' αγαπούσε πολύ.
Κι εγώ την αγαπούσα.
Λυπάμαι.
-Δεν χρειάζεται… -Λυπάμαι.
Σώπα.
Είχες δίκιο.
Έπρεπε να 'χαμε φύγει πριν καιρό.
-Εγώ φταίω. -Όχι, κάθε άλλο.
Εμείς φταίμε, που μείναμε εδώ, γιατί είμαστε περήφανες…
και δεν θέλαμε να μας διώξουν από δω.
Γιατί δεν φύγατε;
Γι' αυτό και…
από φόβο μάλλον.
Από φόβο;
Ναι. Δεν ξέραμε πού να πάμε, οπότε μείναμε.
Μείναμε εδώ γεμάτες θυμό
και πικρία.
Η Μαρία δεν έπρεπε να ζει έτσι.
Θέλαμε να φύγουμε.
Αυτή δεν μπορεί πια, αλλά εσύ μπορείς.
Όχι.
-Ναι. -Όχι.
Άκου. Προλαβαίνεις ακόμη.
Τι νόημα έχει;
Τι θα κάνεις, τότε;
-Θα μείνεις σαν να μην έγινε τίποτα; -Όχι.
Θα κάνω κάτι.
Η Μαρία ήθελε να σας πει τι άκουσε.
Τι ακούσαμε όταν πήραν τον Σαμουέλ.
Αλλά τη σταμάτησα.
-Καλύτερα να μην το σκέφτεσαι πια. -Ναι. Μακάρι να μπορούσα.
Όπως και να 'χει, είναι αργά πια.
Εγώ έρχομαι να μιλήσουμε όποτε θες,
αλλά ό,τι πεις για την απαγωγή του Σαμουέλ…
Όχι, δεν σε κάλεσα γι' αυτό.
Σχεδιάζουν κάτι.
Θέλω να τους πιάσεις,
να τους βάλεις φυλακή και να μη βγουν ποτέ.
Έχεις πληροφορίες;
Εγώ όχι.
Τότε, πώς;
Ξέρω ποιος μπορεί να μας τις δώσει.
Εντάξει.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης