POLİS
-Hadi! -Hadi!
-Polis! -Polis!
Hadi.
Daniel. Babanı bul, ne derse yap. Çabuk!
Dani, şunu al. Motosiklete atlayıp götür.
Kapağın altına sakla. Hadi oğlum.
Kıpırdamayın! Polis!
-Durun! Polis! -Polis!
Kapıyı açın! Polis!
-Dur! Polis! -Polis!
-Eller yukarı. -Kıpırdama Padín!
-Padín, kıpırdama. -Arkanı dön.
Piçler!
Daniel!
Utanmaz herifler!
Piçler! Daniel.
Hastalara bile saygınız yok!
Piçler!
GALİÇYA ÇETELERİ
Kasaba için onca şey yaptık, bir kişi bile yardım etmiyor.
Mecburen serbest bırakacaklar. Ellerinde delil yok.
Aldıkları şeyleri aleyhimize kullanabilirler mi?
Ben ne olduğunu çözdüm.
-Ne? -Güvendikleri bir şey vardı.
Biri konuşmuş mu diyorsun?
Her şeyi elleriyle koymuş gibi buldular.
Birisi konuşmuş olmasa nasıl bulacaklar?
-İyi misin? -İyiyim.
Annenin hastalığı ağırmış.
-Öyle mi? -Evet.
-Kötü olmuş. -Evet.
Şey düşündüm…
Baban hapse girerse,
annen de şey olursa…
Bilirsin işte. Ne yapacaksın?
Bilmem.
Samuel. Nasılsın?
Gördüğün gibi işte.
Her yeri delik deşik. İçim parçalanıyor.
Geçmiş olsun. Nasıl oldu, anlamıyorum.
Anlamıyor musun? Adamlarından biri konuşmuş işte.
Hayır, imkânsız.
-Rüşvet yiyorlar, bilmiyor musun? -Hayır. Benim ekiptekiler temiz.
Öyle mi? Kim konuştu o zaman?
Samuel, ne hissettiğini biliyorum…
Ne hissettiğini bilmiyorsun. Orada değildin!
Boğulacaktı!
Her an geri dönüp vuracaklar diye bekliyordu.
Samuel, isim verirsen bugün hepsini tutuklarım.
Kimseyi görmedim.
Herkesi korkutup sindirmek istiyorlar.
Sen de mi korkacaksın?
Korkmamış gibi mi duruyor?
Hadi, isimleri ver.
Dışarı çık.
Uzatma, çık dışarı!
-Duydun mu? -Evet.
Bulunmuş.
-Ama bacakları… -Mahvolmuş.
En azından öldürmemişler.
Tutulduğu yeri gördüm.
Sonra dayım öğrendi, karıştığım için bana kızdı.
Annem de bildiğimi sanıyordu.
Senden öğrendiğimi düşündü.
Dayım da öyle.
Şimdi ne olacak?
Benimle görüşmen yasak.
Ama geldim işte.
Evet. Bilemiyorum.
Ne? Onların sözünü dinleyip ayrılalım mı yani?
Hayır.
-Tabii ki hayır ama her şey çok karışık. -María.
Yetti artık.
Dayanamayacağım.
Annemle, dayılarınla uğraşmaktan bıktım.
O zaman gidelim.
Gidelim. Ne olacak?
Adama yapılanları sorun etmiyor muyum sanıyorsun?
Tabii ki ediyorum.
Ama sonuçta onlar benim ailem.
Senin söylediğin de buydu, değil mi?
Ama anlamıyordum.
-Kaçalım mı diyorsun? -Evet.
Nasıl olacak o? Benim hiç param yok. Sen de…
Benim de yok.
Ama dedemin var.
Ölen dedenin mi?
Parasını sakladı ama yerini kimseye söylemedi.
Annem ve dayılarım o parayı arıyor.
Yerini biliyor musun?
Olabilir.
LEIXÕES, PORTO
-Bu mu? -Evet.
Biri bu, diğeri de şu.
Her şey hazır mı?
Evet. Her zamanki gibi.
Dört farklı şirket alıp satıyor, sonra da takip edilemiyor.
-Peki. -Padín'lerle bir bağlantısı yok tabii.
Diğerine bakalım.
Tekneleri niye aldığını bana söyleyecek misin?
Evet, ruhsatları için.
Fas'ta balık tutma izinleri var, değil mi? Kontrol ettin mi?
Var mı?
Evet, sorun yok.
-Güzel. -Güzel.
Ne? Komik bir şey mi var?
Yok.
Sadece… O noktayı geçtik sanıyordum ama geçmemişiz.
Dur. Ne noktası?
Tüm belgeleri gördüm Daniel.
Ruhsatları, kotaları, son yıllarda ne kadar balık tutulduğunu biliyorum.
Güzel, tebrikler. Yani?
Bu teknelere bu kadar para harcamanı gerektirecek bir şey yoktu.
-Yok muydu? -Pahalıya aldın. Biliyorsun.
Tadilat yapacağız ama. Güçlendireceğiz.
Baban için aldın.
Değil mi? Çünkü hapiste olmasına rağmen boş durmuyor.
Cevap verirsem ölmen gerekir.
Filmlerde öyle derler, değil mi?
Gidelim mi?
Babanın tutuklanmasını görmek zor olmuştur.
Anneminki daha kötüydü.
Ama evet, berbattı.
Silva'nın tanıklık edeceğini
duruşma gününden önce tahmin edemediniz mi?
-Hâlâ internette araştırma mı yapıyorsun? -Yok, geçenlerde biri söyledi.
Bir de şey dedi…
Silva'yla aranız çok iyiymiş.
O şerefsiz hepimizi kandırdı.
En çok da beni.
Merhaba. Daniel Padín burada mı?
Aileden misiniz?
-Hayır ama… -Giremezsiniz. Sadece aile üyeleri.
Aileden değilim ama aileden sayılırım.
Çocuk o yüzden annesi yerine beni arattırmış,
annesi korkmasın diye. Anladın mı?
Sağ olasın.
Yapma be Daniel, bu ne?
Göründüğü kadar kötü değil.
Motosiklet oyuncak mı? Niye böyle yapıyorsun?
Biliyorum.
Kafanı kullan biraz.
-Baban mahkemeye çıkacak, bir de bu çıktı. -Adamı görmedim.
"Görmedim" mi?
Hayır, bence adam seni görmemiş.
Ne olacak şimdi?
Araba pert olmuş ama adamın durumu iyi.
Tutuklu muyum ben şimdi?
Kapıdaki adamı mı diyorsun? Hayır. Reşit değilsin zaten.
Hâkimle konuşmadan hastaneden ayrılma diye bekliyor.
Bir şey olmaz. Ben hallederim, tamam mı?
-Ya ıslahevine gönderirlerse? -Bir yere göndermezler, korkma.
Adamın zararı neyse karşılarız, sorun çıkarmaz.
-Annemden para isteme. -İstemeyeceğim.
Annen bu olayı hiç öğrenmese daha iyi zaten.
Ben hallederim. Tamam mı?
Hayır, gerek yok.
-Nasıl yani? -Bizim evde bir çanta var.
İçinde belge ve takılar var. Saat de var. Lüks saatlerden.
İki üç tanesini satarsak…
Çocuğa bak…
Baban seni yere göğe sığdıramıyor, haklıymış.
-Daha hızlı vur, dayak yiyorsun. -Bırak!
-Gördün mü? Ben demiştim. Sıra bende. -Dur. Son kez.
Bir saat daha mı izleyeyim?
Yeni ay yarın. Bu gece hâlâ aydınlık.
Yani?
Yapacağınız şeyi yarın yapmak daha iyi değil mi?
Yapacağımız şey mi?
Sen ne biliyorsun ne yapacağımızı?
Kaç yaşında başladınız bu işe?
Senden büyüktük, orası kesin.
-Ama ben… -Senin bir ailen var.
Ne olursa olsun sana bakarlar. Tamam mı?
Sen Güneş'i, Ay'ı kafana takma.
-Kuralı biliyorsun. İzle, dinle… -Ve sessiz ol.
Bak, yenildin işte.
-Sıra bende. -Al.
Bay Padín!
İddialar doğru mu?
Söz iddia makamının.
Sayın Hâkim.
Sıradaki tanığın ifade verirken kimliğinin gizlenmesini talep ediyoruz.
Efendim, usulsüz bir talep.
Korunan tanığın ifadesine erişimimiz olmazsa
nasıl savunma yapabiliriz?
Sessizlik!
Avukat Bey, o kararı mahkeme verir.
Babam "Cambados'lu olamaz" diyor. Buradaki herkese güveniyor.
Ama annem şey diyor…
-Kimdir diyor? -Hiç kimse.
-Babamdan mı şüpheleniyor? -Baban yanımızdaydı, o olamaz.
-Ama annen öyle düşünmüyor. -Evet. Maalesef.
O piç nerede saklanıyor acaba?
Ses çıkarma.
Çık.
Eğil.
Dikkatli ol.
Ne görüyorsun?
Bak, buraya gelirken bizi neyin beklediğini biliyorduk.
Sen biliyordun.
Hayır, sen de biliyordun.
-Tabii. -Biliyordun, inkâr etme.
Terfien Galiçya'ya tayin dedim.
-Sevinmedin mi? -Evet.
-İkimiz de sevindik. -Tabii.
Ama bu, 17.00'de çıkılan masabaşı iş değil ki.
-Başlama yine. -Saati yok.
Harekete geçtiklerinde peşlerine düşeceğim.
O aileyi, o insanları takıntı hâline getirdin. Hepsini.
-Takıntı mı? -Kişiselleştirdin.
Kişisel değil. İnsanlara acı çektirerek servet kazanıp paçayı sıyırmalarına,
sonra da bizimle dalga geçmelerine izin veremem Marta.
Onlar yapmasa başkası yapar. Ne değişecek ki?
-Saat 17.55 oldu. -Ne yapsak?
Benim sevgilim böyle yapsa hemen ayrılırdım.
-Sevgilini değiştir. Değil mi? -Bence de.
-Anlamıyorsunuz. -Evet.
-Tartışıyorsunuz. -Öylesine.
-Çok basit. -Nasıl sunduğuna bağlı.
-Doğru. -Söyledim ya.
Benim gitmem lazım.
-Şimdi mi? Yeni geldik. -Hemen mi?
-Rahat bırak kızı. -Görüşürüz.
-Görüşürüz.
-Al, yemek. -Benimkinde yoğurt sosu yok, değil mi?
Bekle. Bakalım nereye gidecek.
-Kim? -Şu kız. Esmer olan.
-Silva'nın torunu değil mi? -Evet.
Hep arkasına bakıyor, fark ettin mi?
Muñiz, o kadınların bir şey çevirdiği yok.
Annesi ve anneannesi öyle ama bu kız hiç belli olmaz.
Hadi ama, açlıktan ölüyorum.
Azıcık sabret, birazdan yersin.
Bakalım.
Vay. Nilo'nun yeğeniyle birlikte.
Bak sen şu kıza.
İşte orada.
Ne olmuş? Sevgilisi zaten.
-Evet, yanlış alarm. -Yanlış alarm.
Sen yine de telefonunu çıkar, bir fotoğraf çek.
-Oyalanmayın. Hadi artık. -Toño!
Ne oldu?
Yeğenin kalın kafalının teki, işte o oldu.
Senin de yeğenin.
Evet ama bu durumla sen ilgilenmeyecek miydin?
-İlgilendim zaten. -Öyle mi?
Dalga geçer gibi. Salak çocuk.
-Aferin. Sözünü geçirebilmişsin. -Sabah akşam çocukla uğraşamam.
Neden? Sağda solda sürtmekle çok mu meşgulsün?
Bana iş verip durduğundan meşgulüm, evet. Yürü git.
Nereye? Konuşmamız daha bitmedi.
Artık çocukla sen ilgilen, belki o zaman korkar.
Atıp tutmak kolay.
Baksana, deden hakkında söylediğin şey doğru mu?
-Tabii ki. -İyi de anlamıyorum.
Kimse bilmiyorsa sen nasıl buldun?
Şans eseri.
Dede!
Of ya.
Ödümü kopardın. Ölüyorsun sandım.
Evet, ölüyorum zaten.
Yaşlılıktan.
Merak etme, bir şeyim yok. Hadi.
Arabaya kadar birlikte yürüyelim.
Sen neden geldin?
Bazen buralarda motosiklet sürüyorum.
Bir ara dayılarınla gelip
kesilecek ağaçları işaretlemem lazım.
-İstersen ben geleyim, birlikte yaparız. -Yok, sen derslerini aksatma.
Hepsine vaktim yeter.
Senin vaktin bol tabii. Benim o kadar vaktim yok.
Para orada diyorsun yani.
Bilmiyorum. Belki de doğru söylemiştir.
Ama içime öyle doğuyor.
Yarın bakarım.
-Ben de geliyorum. -Öyle mi?
-Ama bana söz ver. -Ne?
-Parayı bulursak gideceğiz. -Planımız bu, öyle mi?
Hem de hemen. Kimseye söylemeden, arkamıza bile bakmadan.
-Ciddi misin? -Beklersek illaki bir şey olur, gidemeyiz.
-Ne olabilir ki? -Bilmiyorum.
Biri öğrenir ya da…
Böyle olması lazım. Var mısın, yok musun?
Yarın 09.00 diyelim mi?
-Tamam. -Bu arada, sakın bavul falan hazırlama.
Ne yapacağını kimse anlamasın.
Ne oldu?
Tereddüt mü ettin?
Fikir senden çıktı, unuttun mu?
Yarın görüşürüz.
-Sabah 09.00'da. -09.00'da görüşürüz. Seni seviyorum!
-Telefon? -Bende kalacak. İçeri geçelim.
Hop!
Of be.
ANA PORTO İŞİ TAMAM
DANIEL KONUKLAR İÇİN YERİMİZ VAR
-Bir kere daha? -Tamam.
Yine o avukat.
-Tekneleri o aldı. -Bir şirket adına mı?
İnceliyoruz ama çok karışık, izini sürmek zor.
Tabii, avukatın işi o.
Kadın gittikçe daha çok bulaşıyor, değil mi?
-Başka bir şey var mıdır? -Ne gibi?
İlişki mi yaşıyorlar yoksa para için mi yapıyor?
Bilemiyorum. Otelde ayrı oda tuttular.
O tekneleri gözden kaçırmayalım, sürekli izleyelim, tamam mı?
-Tamam da tekneler… -Ne olmuş teknelere?
Portekiz'deler. Kafamıza göre giremeyiz.
Doğru. Giremeyiz, haklısın.
Yardım istersek de…
Oraya vardığımızda çoktan haber almış olurlar.
O yüzden başka bir yol bulmalıyız.
Ne gibi?
Başka bir yol işte Torres.
Sadece kahve mi içiyorsun?
Bir şeyler ye kızım. Akşama kadar aç kalma.
Merak etme anneanne. Teneffüste bir şeyler alırım.
-Ne oluyor? -Ne?
-Bu neydi şimdi? -Anneannemi öpemez miyim?
Hiç öpmezdin.
-Seni ne kadar sevdiğimi biliyorsun. -Evet, dünyalar kadar.
Belli etmesem de annemi de seviyorum.
Güzel kızım benim.
Canımın içi.
Kime çektin sen? Bu evde herkes huysuz hâlbuki.
-Her zamanki gibi geç kaldın. -Hah, huysuz da geldi.
Ben çıkıyorum.
Nesi var bunun?
Kız 17 yaşında.
-Araba nereden çıktı? -Annemin.
Neredeyse hiç kullanmıyor. O fark edene kadar…
Hey.
İyi misin?
-Ne oldu Maria? -Yok bir şey. Bir şey olmadı.
-İstersen vazgeçelim. -Hayır.
Vazgeçmek istemiyorum. Hadi, gidelim.
Bakalım. Bu tarla ne?
Hangisi?
Umia Nehri'nin yanındaki. Neden Natalia'ya verdiniz?
-Anlaşmada öyledir. -Hayır. Avukatımız burada.
Anlaşmada öyle değildi.
Tamam da niye sorun olsun ki? Orası birinci sınıf bir tarla.
Baktınız, bir şey bulamadınız yani, öyle mi?
-Boşboğaz. -Carmelo.
Asıl önemli olan konuya odaklanalım.
Nilo ve Toño liste yapıp her şeyi anlaşmalı olarak bölüşmeyi
sonunda kabul etti.
-Evet. Beni endişelendiren de o zaten. -Yeter artık Carmelo.
Kafanı çalıştır. Niye geldiler sanıyorsun?
-Çoktan bulmuşlar. -Karışma.
Karışma mı? Bu salak sinirimi bozuyor.
-Sülük gibi yapıştı. -Toño, kapa çeneni.
Senin payını vermeyeceğiz mi sandın?
-Kardeşiz biz. -Evet, tabii.
-Gülme. -Hayal dünyasında yaşıyorsun!
Anlamıyor musun? Hamile kalmasaydın babam bu eziği dünyada kabul etmezdi.
-Dayak mı istiyorsun? -Sıkıysa gel!
-Yeter! -Sen arandın!
Toño, bırak!
-Yeter! -Nilo, bırak!
-Sen daha betersin. -Sakin olalım.
Sakin.
ANNEM
-Gününü görecek. -Şimdi olmaz.
-Affedersiniz. -Anca laf.
İnsan gibi konuşalım.
İkisi de rezil.
Anne, acil bir şey mi? Müsait değilim de.
Taksideyim. Havaalanından çıktım, geliyorum.
Geliyorum derken? Nereye?
Cambados'a.
Ne? Cambados'a mı? Nasıl yani?
Anne.
Otel için özür dilerim ama…
Seni evimde görmeseler daha iyi olacak.
-Neden? Takip mi ediyorlar? -Hayır ama burası küçük bir kasaba.
Her şey hemen yayılıyor.
Birlikte görülürsek seni tanıştırmam gerekir…
-Üvey kardeşinle mi? -Evet. Gerçi o sorun olmaz da…
Ondan hoşlanırsın aslında.
Babanı öldürenlerden mi bahsediyorsun yani?
Anne, ne yaptığımı bilmiyorsun, tamam mı?
Anlat o zaman.
Babanın başına neler geldiğini öğrenmek için gelmiştin, öyle dedin.
Artık öğrendin. Neyi bekliyorsun? Buradan ayrılman için daha ne lazım?
-Ne mi lazım? -Evet.
Padín'in hesap vermesi lazım. Yanlış mı düşünüyorum?
Olması gereken bu. Ama bunun için de kanıt lazım.
Kanıt bulmaya çok yaklaştım.
Gerçekten.
Sen şimdi gelip işleri karıştırırsan…
Bak. Senin başına bir şey gelirse…
Hiç kimsem kalmaz.
Anlıyor musun?
Bak anne.
İkimiz için de en güvenlisi senin ilk uçakla geri dönmen.
Hay aksi.
TORRES DIŞARIDALAR. DİKKATLİ OL
Lanet olsun.
Ne yapıyor bu?
TORRES İKİSİNİN DE GİTMESİNİ BEKLE
Of!
-Evet? -Çıktık.
Güzel.
Sonra konuşuruz, tamam mı?
Pardon, biraz konuşabilir miyiz?
-Ucuz kurtulduk. -Az kalsın yakalanıyordun, farkında mısın?
-Ama yakalanmadım. -Yakalasalar ne olacaktı peki?
Yetki alanımızın dışındayız.
-Önemli olan sonuç almak, değil mi? -Evet, tabii.
Samuel konuşsun diye sahte delil üretmek gibi. Önemli olan bu mu?
-Naranjo mu? -Evet.
Niye itiraz etmedik, bilmiyorum.
İyice pervasız oldu. Hiç çekinmiyor. Cezasını kim çekiyor peki?
Adamı az kalsın öldürüyorlardı.
Olan oldu, yapacak bir şey var mı?
Bu tarafta mıydı?
O kadar kolay değil.
Bak, şu tanıdık geldi.
Evet. Buradan en az üç kere geçtik.
Kötü oldu.
Deden parayı nasıl bulacaktı acaba?
-Harita yapmıştır. -Hazine haritası.
Önce onu bulmalıyız.
Annemlerin bakmadığı yer kalmadı.
Her kâğıdı incelediler. Bir şey çıkmadı.
İhtiyar sırrını mezara götürdü.
-Katır gibi inatçıydı. -Torunu gibi yani.
Hayır. Torunu akılsız. Seni buraya ne diye getirdi?
"İçime doğdu" diye.
Neyse, burası güzelmiş.
Bugün evden çıkasım gelmedi hiç.
Benim de.
Öğreneceklerini düşününce kendimi kötü hissettim.
-Ama şimdi geri dönmek de… -Ne?
Pek içimden gelmiyor.
Evet. Nedense benim de.
Ama B planımız yok.
Burada kalabiliriz.
-Burada mı? -Evet. Sen avlanırsın.
Avlanmak mı? Hayatımda hiç tavşan bile yakalamadım.
O zaman ben yaparım.
Tuzak kurarım. Yaban domuzu vardır.
-Geyik de var. Evet. -Öyle mi?
Bir gün şuradaydık…
Burası.
-Emin misin? -Evet.
Şuradaydı. Ölüyor gibiydi.
Rosa, patronunun kimlerle çalıştığını biliyorsun.
-Müvekkilleriyle. -Bir süredir Padín'lerin işlerini yapıyor.
Yasal işlerini yapıyor. Gerisi…
Ne yaptıkları belli.
Eninde sonunda kanıtlayacağız, sen de biliyorsun.
Kanıtlanmadıkça…
Sen de suç ortağı olabilirsin. Hiç öyle düşünmedin mi?
-Ben bir şey yapmadım. -Yapmadın ama ihbar da etmedin, değil mi?
-İyi de ihbar edemem ki. -O da başlı başına bir suç olabilir.
Hâkimin ve savcının ne dediğine,
iddianamenin nasıl düzenlendiğine göre değişir.
Bu arada, yanılmıyorsam baban öğretmendi, değil mi?
Evet ama konuyla ne ilgisi var?
Mafyayı protesto eden velilerin arasında o da vardı, değil mi?
Sana dava açılsa ne kadar etkilenir, düşünsene.
-Tehdit mi ediyorsunuz? -Hayır Rosa, tabii ki tehdit etmiyorum.
Sadece sana olay büyümeden önce tarafını seçme fırsatı veriyorum.
Gazetelere çıkıp çıkmayacağın sana kalmış.
Rosa, bu olay büyüyecek. Biliyorsun.
-Ama Ana iyi bir insan. -Evet, tabii.
Sen de iyi bir insansın.
Bir düşün.
Yok artık.
İnanmıyorum.
Şuna bak! Bak.
Vay be. İnanılır gibi değil!
Şerefsiz neler saklamış, baksana.
Pek de çalışkansınız.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram