-Τους αναγνωρίζετε; -Δεν βλέπω τα πρόσωπά τους.
Μόνο αυτό έχουμε.
ΦΟΥΕΡΤΕΒΕΝΤΟΥΡΑ
Μόνο αυτό έχετε; Δεν έχετε ονόματα; Τίποτα;
Είναι όλα πλαστά. Τα ονόματα, το ξενοδοχείο…
Είναι όλα επινοημένα.
Μόνο αυτό έχουμε.
-Τίποτα άλλο. -Τότε, δεν θα μπορέσετε να τους βρείτε.
Πάντως προσπαθούμε.
ΟΙ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΓΑΛΙΚΙΑΣ
ΚΑΜΠΑΔΟΣ
Ρόσα, έρχομαι σε λίγο.
Ήρθαν, σε περιμένουν.
Ποιοι;
Οι Αλεπούδες.
Ξέρεις ήδη το μπαρ.
-Το θέμα είναι ότι δεν μας ανήκει. -Ανήκει στον δήμο.
Έχουμε την άδεια εκμετάλλευσης.
Και φαντάζομαι ότι η άδεια κοντεύει να λήξει.
Ναι, σε μερικές μέρες, σε δυο βδομάδες.
-Αλλά κυκλοφορούν κάτι φήμες… -Το θέλουν οι Παδίν.
-Κυκλοφορούν φήμες… -Αυτό είναι.
Κυκλοφορούν φήμες, μαμά, ότι θα κάνουν μια πολύ υψηλή προσφορά,
κι έτσι, δεν θα έβγαζαν κέρδος απ' το μπαρ.
Γιατί όμως; Θέλω να πω…
-Γιατί… -Ξέρει ποιες είμαστε;
Μαμά, θα μ' αφήσεις να τελειώσω;
Κάτι έχω ακούσει, αλλά δεν ξέρω…
Αν έχεις ακούσει, ξέρεις.
-Εντάξει; Πάμε. -Όχι, σε παρακαλώ.
Όχι, ζητώ συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Ίσως με παρεξηγήσατε ή κατάλαβα λάθος.
Μάλιστα. Εξήγησέ μας.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι ότι, απ' όσο ξέρω, που δεν ξέρω πολλά,
αυτό συνέβη πριν από δέκα χρόνια,
οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί τώρα.
-Γιατί ο πατέρας τους θα αποφυλακιστεί. -Είναι καιρό στη φυλακή.
Θα αποφυλακιστεί σε λίγες μέρες.
Με αυτόν τον τρόπο…
Θέλει να μάθουν όλοι ότι δεν συγχωρεί.
Ποτέ.
…ο Μανόλο. Ο Σιμόν δίνει πάσα. Φαμπιάν, πάσα στον Σιμόν.
Παραλίγο…
ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΛΧΕΘΙΡΑΣ
Καλησπέρα.
-Πώς είσαι σήμερα, Παδίν; -Καλά. Μια χαρά χάλια.
ΠΟΝΤΕΒΕΔΡΑ
Κι έχει πλακάκια;
Κεραμικά πλακάκια. Ως το ταβάνι. Θα σας φέρω ένα δείγμα.
Ευχαριστώ.
-Μ' αρέσει η μεγάλη ντουλάπα. -Ναι.
Τι τρέχει; Τι σ' απασχολεί;
Κι αν πάρω μετάθεση;
-Μετάθεση; Πού; -Δεν ξέρω. Ξέρεις πώς είναι η δουλειά μου.
Εστίασε σ' αυτό. Πρέπει να αποφασίσουμε και να δώσουμε προκαταβολή.
Δεν ξέρω, Μάρτα. Δεν ξέρω.
Σ' αυτήν τη δουλειά, δεν πρέπει να βολεύεσαι.
Θα περάσουμε όλη μας τη ζωή σαν περαστικοί;
Συγγνώμη, πρέπει να φύγω.
-Μη φύγεις. -Είναι σημαντικό.
-Κι αυτό είναι σημαντικό. -Πες τους να περιμένουν.
ΜΑΔΡΙΤΗ
-Έλα! -Ναι! Επιτέλους!
Διψούσαμε.
Ευχαριστώ.
-Τους είδες; -Φυσικά.
Μοιάζουν σαν να 'ναι σε κηδεία.
Με τον μισθό τους, δεν έχουν λεφτά ούτε για κόκα κόλα.
Άκου. Θα με χρειαστείς όταν έρθει ο άλλος;
Όχι. Μείνε εδώ.
Ήρθε.
Πώς είσαι;
-Τι λέει; -Τι κάνεις, φίλε;
Ποιος είναι αυτός; Τον ξέρουμε;
Δεν νομίζω.
Πού πάνε;
-Αν θες, πάω εγώ. -Πήγαινε.
Μάρτα; Περίμενε, δεν σ' ακούω, Μάρτα.
Περίμενε λίγο.
Τι εννοείς; Πώς λιποθύμησες;
Σηκώθηκα να πάω τουαλέτα και…
Δεν θυμάμαι τι έγινε.
Όταν άνοιξα τα μάτια μου, ήμουν στο πάτωμα…
Πότε θα έρθεις;
Δεν μπορώ, λυπάμαι. Είμαι στη Μαδρίτη.
-Στη Μαδρίτη; -Δεν μπορώ να σου πω τίποτα.
Θα σου εξηγήσω όταν γυρίσω.
Πώς είσαι; Είσαι καλά τώρα;
Φυσικά και όχι. Είμαι στα Επείγοντα.
Μιλάμε αργότερα.
-Να σας συστήσω. -Γεια. Τι κάνεις;
-Τι κάνεις; Η φίλη μου η Πάολα. -Γεια. Χαίρω πολύ.
-Πώς πάει; -Καλά.
Λοιπόν, πώς πήγε;
Είναι ακόμα μέσα, μιλάει με κάποιον.
-Δεν τον είδα. -Εντάξει.
-Κοίτα. -Ναι.
Σου αρέσει;
Πολύ ωραίο, αλλά χρειάζομαι κάτι μεγαλύτερο.
-Μεγαλύτερο; -Ναι.
-Είσαι σίγουρος; -Πιο μεγάλο.
Θα είναι δύσκολη η μεταφορά.
Μην ανησυχείς γι' αυτό. Αυτό άσ' το πάνω μας.
-Πιο μεγάλο. -Έγινε.
Κοίτα να δεις τον Ιταλό!
-Κοιτάξτε. -Όχι!
Κοιτάξτε.
Δεν παραγγείλαμε τίποτα.
-Κερνάνε οι κύριοι. -Ποιοι κύριοι;
Στην υγειά σας!
Λείπει κάποια!
-Ποια; Μέτρα. -Λείπει κάποια.
-Εκείνη η όμορφη. -Τι; Την έχασες;
-Μάθε να χορεύεις και βούλωσ' το. -Είδατε τα μούτρα τους;
Νόμιζαν ότι κάποια τους φλέρταρε.
-Κάποια τους φλέρταρε! -Δεν σου συμβαίνει ποτέ, Τόνιο;
-Ναι; -Ξέρουμε ποιος ήταν;
Γαμώτο, σοβαρά;
Ξέρετε ποιος μας έδωσε;
Ναι, ξέρουμε.
Ξέρεις τι να κάνεις, έτσι;
Πρέπει να κρατήσουμε χαμηλό προφίλ. Και μας βγήκε σε καλό.
Αλήθεια;
Φυσικά. Ήταν σαν μαγικό κόλπο.
Κοίταξαν αλλού, κι εμείς κάναμε τα δικά μας. Πού είναι το πρόβλημα;
Αν νομίζουν ότι μπορούν να μας πηδάνε ατιμωρητί,
θα μας γαμήσουν.
-Εντάξει. -Σ' εμπιστεύομαι.
-Ντανιέλ. -Γεια.
Ξέρεις τι έκανα;
Τι;
Δήλωσα συμμετοχή στον ημιμαραθώνιο της Θαμόρα.
-Σου αρέσει; -Κι έκοψα το κάπνισμα.
-Τέλεια. -Νιώθω ωραία, ξέρεις.
Ξυπνάω νωρίς, φοράω τα αθλητικά μου…
Και η παρέα, φυσικά.
Γιατί δεν έρχεσαι κι εσύ;
Θα δίνεις τον ρυθμό.
-Θα λιποθυμήσεις. -Τότε, σταμάτα λίγο.
Είναι επειδή τρέχεις με χανγκόβερ.
Χανγκόβερ; Τι είναι αυτό;
Έχεις δίκιο, είμαι κομμάτια.
Δεν το πάθαινα παλιά.
Ίσως επειδή δεν έτρεχα.
Άκου.
Είναι αλήθεια ότι θες το μπαρ στο λιμάνι;
-Ποιος σ' το είπε; -Η Μπέρτα και η Λάουρα.
Ήρθαν να με δουν για να τις εκπροσωπήσω.
Πάει καλά η δουλειά.
Θα βγάλεις πολλά.
Σοβαρά μιλάω.
Θα κάνεις μια υψηλή προσφορά μόνο για να τις διώξεις;
Ρωτάς ως δικηγόρος;
Ή για κουτσομπολιό;
Έλα, σήκω.
Μάρκο, είναι πολύ αργά.
Δεν θα σ' αφήσουν να μπεις στην τάξη.
-Άντε. -Σε λίγο.
Μας θεωρούν ηλίθιους, να το ξέρεις.
Εσένα ίσως.
Νομίζουν ότι δεν ξέρουμε ότι πάνε και σκάβουν παντού
για να βρουν τα λεφτά του πατέρα σου;
Πες κάτι, Νατάλια!
Τι θα γίνει με τα χωράφια όταν τα μοιράσουμε;
Θα μας δώσουν αυτά που έψαξαν.
-Γιατί το λες αυτό; -Γιατί είναι αλήθεια!
Δεν ξέρεις πώς είναι τα αδέρφια μου. Το συζητήσαμε ήδη.
Όποιος κι αν πάρει το χωράφι, όταν βρεθούν τα λεφτά, θα μοιραστούν.
Ναι, καλά. Κι εγώ πρέπει να το πιστέψω.
Ναι, πρέπει να το πιστέψεις, γιατί έτσι είναι.
Εμπιστεύομαι τα αδέρφια μου. Εσύ δεν τους ξέρεις.
-Δεν χωνεύεις τον Νίλο. -Παράτα με.
Ούτε ο Νίλο με χωνεύει. Αρκετά!
Γι' αυτό κάνω ό,τι κάνω.
-Δεν θέλω να μας κοροϊδεύουν. -Κανείς δεν μας κοροϊδεύει.
Δεν χρειάζεται να προστατεύσεις τίποτα.
Να σου πω πώς έχουμε ό,τι έχουμε;
Πολύ ωραία. Μου το κοπανάς.
Δεν σ' το κοπανάω. Απλώς σ' το θυμίζω. Τα αδέρφια μου μας φρόντισαν.
-Δώσε μου τη ζάχαρη. -Τη ζάχαρη;
Να σ' τη φέρει ο Νίλο. Γαμώτο.
Φτάνει. Δεν θέλω να σ' ακούσει ο Μάρκο να μιλάς έτσι για τους θείους του.
ΜΑΡΙΑ: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ.
ΜΑΡΙΑ: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ.
-Εγώ δεν έχω τίποτα εναντίον τους. -Τότε;
-Έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς. -Με ποιον;
Με άλλους.
Πάνε χρόνια όμως, σωστά;
Αν ήταν στο χέρι μου… Αλλά οι παλιοί έχουν άλλη γνώμη.
Δεν είναι αρκετή τιμωρία το ότι είναι δακτυλοδεικτούμενες;
Και το ότι έχασαν έναν σύζυγο και πατέρα;
-Το έψαξες, έτσι; -Είναι η δουλειά μου.
Κι εγώ έψαξα.
Ξέρεις.
Αριστούχος,
δούλευες σε μεγάλο γραφείο πριν αποφοιτήσεις…
-Έψαξες για μένα; -Είχα περιέργεια.
-Και; -Τώρα έχω περισσότερη περιέργεια.
Δούλευες σε ένα μεγάλο γραφείο, με πολύ σημαντικούς πελάτες,
και ξαφνικά φεύγεις κι έρχεσαι στο Καμπάδος.
Δεν είναι περίεργο;
Δεν χρειάζεται να σου δώσω εξηγήσεις.
Ούτε εγώ.
Είχα πρόβλημα με έναν πελάτη.
Έναν σημαντικό πελάτη που είχε εμμονή μαζί μου.
-Σου έκανε τίποτα; -Όχι, ήταν απλώς παρενόχληση.
Χωρίς μάρτυρες. Και γινόταν πολύ πιεστικός…
Δεν το κατήγγειλες;
Όχι.
Όχι, ήταν πολύ ισχυρός και είχε επιρροή.
Θα ήταν το τέλος της καριέρας μου.
Οπότε αποφάσισες να φύγεις.
Ναι.
Το αποφάσισα, πήρα το αμάξι, άρχισα να οδηγώ και κατέληξα εδώ.
Άκου. Ας κάνουμε μια συμφωνία.
Θα αποσύρω την προσφορά μου.
Εντάξει. Και ως αντάλλαγμα…
Θα κάνεις για μένα ό,τι έκανες για τους πελάτες σου στη Μαδρίτη.
Θα με βοηθάς να φοροδιαφεύγω, αλλά νόμιμα.
-Εντάξει, αλλά… -Όχι.
Αυτούς δεν τους ρωτούσες, σωστά; Και ήταν καθάρματα.
Θα ρωτήσεις εμένα, που είμαι παιδί μάλαμα;
Τι έχεις ακριβώς;
Δεν ξέρουν ακόμα.
Εδώ λέει ότι βρήκαν μια συμπαγή μάζα…
Ναι, είναι ένας όγκος που έχει μέγεθος ρεβιθιού.
Δεν ξέρουν αν έφταιγε αυτό. Θα κάνουν κι άλλες εξετάσεις.
Μάλιστα. Πάμε στη Μαδρίτη. Ξέρω κάποιον στο Μαρανιόν.
-Θα σου κάνουν τις εξετάσεις εκεί. -Όχι.
Γιατί όχι;
-Υπάρχουν κι εδώ γιατροί. -Είναι καλύτεροι εκεί.
-Εμπιστεύομαι τους γιατρούς εδώ. -Ναι, αλλά…
Μην πάρεις κανέναν.
-Σου εξήγησα τι έγινε. -Όχι, δεν εξήγησες τίποτα.
Αλλά δεν πειράζει.
Ξέρω ότι δεν μπορείς να μου πεις τι κάνεις,
με ποιον είσαι, πού πας.
Γι' αυτό άφησέ το πάνω μου.
Αφού εξετάσαμε τις τρεις προσφορές
για την υπηρεσία συλλογής απορριμμάτων,
επιλέξαμε την προσφορά της εταιρείας Limpiezas Bayón,
που ανανεώνει το συμβόλαιό της.
Κι αυτή η εταιρεία τούς ανήκει.
Περνάμε στο επόμενο θέμα της ημερήσιας διάταξης.
Την άδεια εκμετάλλευσης του μπαρ στο λιμάνι.
Λάβαμε μόνο μία προσφορά για αυτήν την άδεια,
της Μπέρτα Φιγαρέδο Γκαρθία, που έχει την άδεια τώρα.
Καθώς η προσφορά της κας Μπέρτα πληροί τις ελάχιστες απαιτήσεις,
η άδεια ανανεώνεται για δέκα χρόνια.
Συγχαρητήρια.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.
Δεν ξέρω πώς το έκανες, αλλά ευχαριστώ.
-Γεια. -Γεια.
Συγγνώμη που σε ενοχλώ, αλλά η μαμά επέμενε να σ' τη φέρω.
Η καλύτερη τορτίγια στο Καμπάδος.
Έτσι λένε.
Ευχαριστώ πολύ.
Θες να περάσεις;
-Σίγουρα; -Ναι. Για να βάλεις ένα χεράκι.
Αλλιώς θα κρατήσει μια βδομάδα.
Εντάξει.
Έψαξα λίγο…
γι' αυτό που συνέβη, για την εξαφάνιση του πατέρα σου.
Ναι.
Δεν ξέρω, δεν μπορώ να φανταστώ πώς είναι να περνάς κάτι τέτοιο.
Ήμουν παιδί όταν συνέβη.
Κανείς δεν μου έλεγε τίποτα, οπότε ήμουν η περίεργη της πόλης.
Με κοιτούσαν όλοι.
Άλλοι με περιφρόνηση, άλλοι με οίκτο.
Τα χρόνια πέρασαν, αλλά οι φήμες συνέχισαν.
Τι φήμες;
Έλεγαν ότι ο πατέρας μου ερχόταν να μας δει μερικές φορές τα βράδια.
-Ήταν αλήθεια; -Όχι βέβαια.
Δεν γύρισε ποτέ.
Αν και δεν το πίστευαν.
Ίσως δεν μπορούσε.
Δεν ξέρω αν σκέφτηκες ποτέ ότι ίσως να τον βρήκαν.
Όχι.
Αλλά τώρα ξέρω ότι είναι νεκρός.
Γιατί;
Πήρε τηλέφωνο ένας συμβολαιογράφος από τα Κανάρια
για να μας δώσει κάτι λεφτά.
Ήταν από έναν ανώνυμο δωρητή.
-Πιστεύεις ότι ήταν ο πατέρας σου; -Ναι. Ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι;
Ίσως μετάνιωσε που ήταν τόσο μαλάκας.
-Σωστά; -Ναι.
"Αν μας το πάρουν, θα το κάψω".
-Έτσι ακριβώς. -Ρε τη γιαγιά.
Είναι φοβερή.
Εκείνο το πρωί, πριν πάμε στο δημαρχείο, ήταν σίγουρη ότι θα το χάναμε.
-Και η μάνα σου; -Την αποκαλούσε τρελή.
Έλεγε ότι θα πηγαίναμε φυλακή εξαιτίας της.
Και τελικά ανανέωσαν την άδεια. Πρώτη φορά τις βλέπω τόσο χαρούμενες.
Βλέπεις; Σ' το είπα. Ο Παδίν είναι φυλακή κι ο Ντανιέλ χέστηκε.
-Κατά βάθος, είναι καλός. -Το ξεχνάω.
-Τι; -Ότι είναι ο νονός σου.
Όλο χαμογελάει και κερνάει,
αλλά ο Ντανιέλ είναι σαν τους άλλους.
Όπως κι ο παππούς σου, ώσπου τον έπιασαν.
Τι;
Όχι, μη με κοιτάς έτσι.
-Έτσι έχουν τα πράγματα εδώ. -Αλήθεια;
Κανείς δεν το κάνει επειδή τον ανάγκασαν.
Το κάνουν επειδή θέλουν.
Τι μάθαμε στο μάθημα Οικονομικών;
Όσο υπάρχει ζήτηση, υπάρχει…
Μαρία.
Πάλι τα ίδια.
Απόψε, στο μπαρ των Αλεπούδων.
Εντάξει.
Είσαι σίγουρος;
-Πες της ότι θέλω να τη δω. -Περιμένετε, πρέπει να…
Με συγχωρείτε.
-Γεια σας. -Καλημέρα.
Τι είναι αυτά;
Είναι τα αρχεία που πρέπει να σας δώσω, σύμφωνα με τις εντολές του πελάτη μου.
Πλέον είναι δικό σας πρόβλημα.
Ναι.
Ευχαριστώ που τα φέρατε. Δεν ήταν ανάγκη.
Θα έστελνα τη Ρόσα να τα πάρει.
Κανένα πρόβλημα. Αντιθέτως.
Ήθελα να έρθω να δω το γραφείο σας.
Ευχαριστώ.
Τα πάτε πολύ καλά, έτσι;
Ναι.
-Εμένα όμως δεν με ξεγελάτε. -Ορίστε;
Δεν χάβω την αυθόρμητη άφιξή σας στο Καμπάδος.
Δεν είναι ωραίο μέρος για να ζήσει κανείς;
Ναι, είναι υπέροχη πόλη.
Αλλά εσείς δεν ήρθατε για το κλίμα ή τα θαλασσινά.
Πιστεύω ότι το σχέδιό σας είναι να κερδίσετε την εμπιστοσύνη του Ντανιέλ.
Του πρώην πελάτη σας.
Ο καημένος όμως δεν μπορεί να αντισταθεί σε δυο ωραίες γάμπες.
Ρόσα, μπορείς να τον ξεπροβοδίσεις, παρακαλώ;
Μπορεί να τον έχετε στο τσεπάκι σας, αλλά σας προειδοποιώ
ότι τον πατέρα του δεν τον ξεγελάει κανείς.
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Άντε, τέλειωνε με τις πατάτες.
Ναι, γιαγιά.
Το καραχίγιο. Τίποτα άλλο;
Για την ώρα όχι, αλλά μείνε κοντά.
-Σάμου, τι θα πιεις; -Τίποτα. Το στομάχι μου είναι χάλια.
Μπορείς να του βάλεις τίποτα;
Θες να απαντήσω εγώ;
Η αλήθεια είναι ότι φαίνεσαι χάλια.
Ναι, το ξέρω.
-Τι έγινε; Γιατί μας πήραν; -Σκάσε, γαμώτο.
Σε χάλασε κάτι που έφαγες;
Ναι, δεν ξέρω. Μάλλον εκείνο το χοιρινό αυτί που έφαγα.
Αυτό περνάει εύκολα. Με ένα ποτό θα γίνεις περδίκι.
Λάουρα, του βάζεις ένα ποτό;
-Όχι, καλύτερα ένα χαμομήλι. -Εντάξει.
-Πάω τουαλέτα. -Πήγαινε. Θα σε φωνάξω.
ΦΥΓΕ ΑΠΟ ΚΕΙ.
Κοπελιά, τον λογαριασμό.
Τι; Δεν μου μιλάς;
-Εσύ με πήρες. -Μαρία, όταν έχεις νεύρα…
-Έχω νεύρα; -Έκανα απλώς ένα σχόλιο.
-Σιγά το πράγμα. -Έτσι λες εσύ.
Δεν είπα κάτι κακό.
Ήρθαν κάποιοι.
Κάποιοι; Τι εννοείς, Μαρία;
Φοράνε μπαλακλάβες.
-Μαρία, τι συμβαίνει; -Είναι…
Δεν ξέρω τι συμβαίνει. Σε παίρνω σε λίγο.
Μαρία;
Γαμώτο.
Μάρκο, φεύγεις;
Δεν θα φας;
Τι γυρεύετε εδώ;
-Όχι! -Χαλάρωσε.
-Έξω! Θα πάρω την αστυνομία! -Δεν έχει σχέση μ' εσένα.
-Άφησέ την! -Άσε με!
-Ήρεμα. -Αφήστε την ήσυχη.
-Πού είναι; -Στην τουαλέτα, γαμώτο.
Τι συμβαίνει;
Τράβα στην κουζίνα, Αλεπού!
-Δεν θέλω! -Μαμά, κάνε ό,τι λένε!
Λάουρα!
-Μείνε εκεί. -Αφήστε με!
Ναι; Αστυνομία;
Χρειάζομαι βοήθεια. Στο μπαρ στο λιμάνι, στο Καμπάδος.
-Έλα. -Τι κάνετε;
-Λάουρα! -Σταμάτα. Δεν νιώθω καλά.
-Σταμάτα. -Λάουρα!
-Τι κάνετε; -Δεν συνέβη τίποτα.
Σοβαρά, ρε Σαμουέλ;
-Συγγνώμη. -Μην ξεράσει μέσα.
Μαρία! Τι έγινε;
Τον πήραν.
Ηρέμησε. Ποιον;
Τον Σαμουέλ.
Ηρέμησε.
-Αυτή είναι; -Ναι.
Γεια σου, Φελίσα.
Είσαι τυχερή. Ήρθε να σε δει μια όμορφη κοπέλα.
-Ευχαριστώ πολύ. -Σε ξέρω;
Όχι, Φελίσα. Δεν με ξέρεις.
Αλλά θα ήθελα να σου κάνω μερικές ερωτήσεις.
Θες να μου κάνεις ερωτήσεις;
-Εγώ δεν θυμάμαι τίποτα. -Σωστά.
Αυτό θα το θυμάσαι όμως.
Εδώ λέει ότι σε λένε Φελίσα Πόρτο.
Ναι. Σωστά.
Και ότι είσαι ιδιοκτήτρια μιας κονσερβοποιίας,
τριών αυτοκινήτων πολυτελείας κι ενός σπιτιού.
Αυτός σε έστειλε;
-Ποιος; -Ποιος άλλος; Ο Ντανιέλ μου.
-Θέλει να υπογράψω τίποτα άλλο; -Όχι.
Όχι, Φελίσα.
Τελειώσαμε.
Είναι απλό.
Η Φελίσα ζει μαζί μας από τότε που ήμουν παιδί.
Γι' αυτό πληρώνω τον οίκο ευγηρίας.
Κι ως αντάλλαγμα, εμφανίζεται ως κάτοχος μιας περιουσίας 4.000.000 ευρώ.
-Συμπεριλαμβανομένου αυτού του σπιτιού. -Κάτι έπρεπε να κάνω.
Τα ξαδέρφια δεν μετράνε. Είναι δύσκολο. Η Φελίσα είναι τέλεια.
-Γιατί δεν είναι συγγενής. -Είναι σαν συγγενής όμως.
-Την εμπιστεύομαι και μ' αγαπάει. -Ναι, το ξέρω.
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Αρκεί να πάει κάποιος στον οίκο ευγηρίας
για να δει ότι η Φελίσα δεν μπορεί να διαχειριστεί μια τέτοια περιουσία,
ούτε να δικαιολογήσει τέτοια έσοδα.
Αν γίνει έλεγχος, είναι εύκολο να καταλάβουν τι παίζει.
Γι' αυτό έχω εσένα.
Για να κάνεις τη δουλειά σου και να με ξεμπλέξεις, σωστά;
Τόρες.
Τι;
Εντάξει.
Τέλεια, ευχαριστώ.
-Ακούω. -Βρήκαμε τη συσκευή του Σαμουέλ.
Χτενίστε την περιοχή. Ρωτήστε τις συλλέκτριες οστρακοειδών.
Ξέρω ότι θα πουν ότι δεν είδαν τίποτα. Ρωτήστε τες.
-Εντάξει. -Πρέπει να βρούμε τον Σαμουέλ.
-Κατάλαβες; -Εντάξει.
Πιάστε δουλειά.
Τι κάνεις αύριο;
-Γιατί; -Για να δεις μια επένδυση που θα κάνω.
Για να αποφύγουμε τυχόν εκπλήξεις.
Έτσι μπράβο.
Ναράνχο, καμία εξέλιξη εδώ.
Εκτός από τη δικηγόρο, δεν έχει έρθει κανείς άλλος.
Ωραία.
Κράτα με ενήμερο.
-Ο Κάστρο είναι στη μάντρα. -Θα σε ενημερώσω.
Τα 'χεις μ' αυτόν;
-Το ήξερα ότι θα ερχόσουν. -Τα 'χεις μ' αυτόν;
Τον λένε Μάρκο.
Το ξέρω. Ο Τόνιο κι ο Νίλο είναι θείοι του.
-Δεν σ' αφορά. -Άκου, Μαρία.
Ποιος νομίζεις ότι πήρε τον Σαμουέλ τις προάλλες;
Ο Τόνιο. Τον άκουσα όταν έφυγαν.
Γιατί τον απήγαγαν στο μπαρ;
Για να δείξουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, ότι είναι δικό τους.
-Κι εσύ… -Ο Μάρκο δεν είναι σαν αυτούς.
-Έχουν το ίδιο αίμα. -Και;
Οι γονείς του δεν ασχολούνται μ' αυτά.
-Έτσι σου είπε; -Ναι.
Τον πιστεύεις;
Καλημέρα.
Ήρθες στην ώρα σου.
Πάντα. Η δουλειά προέχει.
Πάμε.
Μαρία.
Μαρία, τι τρέχει;
Κατάλαβα.
Η μάνα σου δεν θέλει να τα 'χουμε.
-Σου τα έψαλε; -Τι θα κάνουν στον Σαμουέλ;
-Πού να ξέρω; -Μάρκο, άκουσα τον Τόνιο.
-Τι λες, Μαρία; -Δεν ξέρω.
Πιστεύεις ότι απάγουν κόσμο;
Πώς σου 'ρθε αυτό;
-Μήπως μας ακολουθούν; -Ίσως.
Πάντα με ακολουθούν.
Τώρα ακολουθούν κι εμένα. Τέλεια.
Δεν θα φας κλήση για υπερβολική ταχύτητα.
Γι' αυτό έχω όλους τους πόντους μου, όχι όπως εσύ.
Παρεμπιπτόντως, δεν μου είπες πού πάμε.
Δεν σου είπα.
-Δεν θα μου πεις. -Έχω το δικαίωμα να μη μιλήσω.
Θα δεις. Συνέχισε ευθεία.
Ο λόγος που μας ακολουθούν
έχει να κάνει με τον εξαφανισμένο ναύτη;
Δεν ξέρω.
Όπως σου είπα, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν όλοι…
Δεν ευθύνεστε για ό,τι συμβαίνει εδώ. Σωστά.
Ακριβώς.
Θα βαρεθούν.
Θείε! Τι κάνεις;
Κοίτα να δεις. Ο αγαπημένος μου ανιψιός.
Τι κάνεις εδώ;
Δεν μου έστειλες μήνυμα να έρθω;
Ναι. Κι εσύ κάνεις πάντα ό,τι λέει ο θείος σου, έτσι;
-Αν είναι να με κατσαδιάσεις… -Όχι.
Να μην επαναληφθεί αυτό που έγινε τις προάλλες.
-Μα όλοι… -Δεν έχει μα και μου.
Εσύ πρέπει να σπουδάσεις.
Να πάρεις πτυχίο, για να μη γίνεις σαν εμάς.
-Κατάλαβες; -Ήθελα να βοηθήσω.
Τι ήθελες; Να ξεφορτώσεις για ψίχουλα;
Όπως όταν ήμουν εγώ στην ηλικία σου;
Μην είσαι χαζός.
Κι ο ναύτης που εξαφανίστηκε;
Τι;
Τι θα τον κάνουν;
-Πού να ξέρω; -Δεν ξέρω.
-Ο πατέρας σου σ' το είπε αυτό; -Όχι.
-Όλο μιλάει. -Δεν είπε τίποτα.
-Όχι; -Όχι.
-Άντε. -Να φύγω;
-Ναι. -Ναι.
-Μην επαναληφθεί. -Εντάξει.
-Γεια. -Γεια.
Τι έγινε;
Πεινάει;
Δώσ' του να φάει. Δεν θέλουμε να πεθάνει.
Τι θες; Να πάω στα McDonald's;
Θα υπάρχουν κονσέρβες εκεί. Έκλεισε πριν από έναν μήνα.
Ρίξε μια ματιά.
Μάρκο.
Μάρκο, βοήθησέ με.
Τι γυρεύεις εσύ εδώ;
Πάρκαρε εδώ.
Πάμε.
Λοιπόν;
Πώς σου φαίνεται;
Θα αγοράσουμε ένα αεροπλάνο;
Όχι. Το αεροπλάνο θα μας πάει εκεί.
-Πλάκα κάνεις. -Απενεργοποίησε το κινητό.
-Σοβαρολογείς; -Φυσικά.
Έλα.
-Με ψηλοτάκουνα. -Αν μου το είχες πει…
Δεν θα είχε πλάκα.
Δεν είμαι σίγουρη.
Έτοιμη;
Κοίτα αριστερά. Κάποιοι έχασαν την πτήση τους.
Κοίτα τους. Σαν αγελάδες που βλέπουν ένα τρένο να περνά.
-Τι εννοείς πέταξαν; -Κυριολεκτικά.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης