SEE YOU IN MY 19TH LIFE
Noong panahon ng mga Hapon,
tumakbo ako nang nawalan ako ng anak.
Habang tumatakbo ako,
nasa paghinga ko na lang ang atensiyon ko.
At may naisip ako habang nakatayo sa taniman ng puting buckwheat.
"Lilipas rin ang mga paghihirap na ito.
At…
makakarating din ako sa isang lugar
kung saan puwede akong mamuhay nang mapayapa."
ANG PAGSUGAL SA KAPALARAN NG ISANG TAO
Kailangan mo hanapin ang mga relasyon
na naaalala mo mula sa una mong buhay.
WEBTOON ORIGINAL SERIES SEE YOU IN MY 19TH LIFE NI LEE HEY
Director Mun.
Sir.
Bakit?
Ituturing daw nila 'yon na suicide.
Marami pang atraso si Chairman Mun sa amin ni Chan-hyeok.
'Wag ka mag-alala,
hindi ka madadamay rito.
CHAIRMAN MUN
Hello, sir. Di ko inaasahang tatawag ka.
Oo, sir.
Hinahanap ka niya. Nakapatay ba ang phone mo?
Heto, kausapin mo.
Hello, sir.
Naiintindihan ko, sir.
Ano'ng sabi niya?
May breakfast meeting kami bukas.
Ano'ng mayro'n at tinawagan niya pa 'ko para hanapin ka?
Alam niya siguro na pinatawag mo ako
dahil naging komplikado ang sitwasyon kay Seo-ha.
Hayaan mo na.
Aalis na 'ko.
Iiwanan mo ako mag-isa?
Alam mo na siguro
kung bakit pinapunta kita.
Balita ko, ikaw ang kasama ni Seo-ha
nang mangyari ang insidente.
Opo, sir.
Kung talagang nagmamalasakit ka kay Seo-ha,
dapat pinigilan mo siya na ilagay ang sarili niya sa panganib.
May tinatago ka ba?
- Ano? - Muntik na mamatay ang anak mo noon
at nasaktan siya ngayon.
Bilang ama niya,
ikaw dapat ang pinakaabala para mahuli ang salarin.
Bahala na ang mga pulis do'n.
Pinoprotektahan ko siya bilang ama niya.
Ang kailangan ko lang ay manahimik ka.
Ang pananahimik ko ang paraan mo para protektahan ang anak mo?
Kilala mo ba kung sino ang salarin?
Mahirap ka pa lang pagsabihan.
'Wag mo sabihing hindi kita binalaan.
Makakaalis ka na.
'Yong hit-and-run driver?
Ako ang nag-recruit sa kaniya.
- Uy, parang may tao. - Ano?
Kunin mo 'to
- at tumakas ka. - Di kita iiwan dito.
Ayos lang ako. Sige na.
Bilisan mo.
- Tagay. - Tagay.
Wow, ang sarap.
Kain na.
- Susubuan kita. - Sige.
- Ang lakas mo kumain. - Masarap po.
- Talaga? - Opo.
Min-gi.
Hindi ko alam kung bakit ka laging wala at abala.
Pero 'wag ka magpapalipas ng gutom.
Ha?
- Opo. - Sabihin mo rin kung may gusto ka kainin.
Opo.
Sige. Susubuan kita ulit.
- Heto pa. - Ngumunguya pa ako.
- Talaga ba? - Kumain na kayo.
Ayaw mo na ba? Heto pa.
Siya ba ang nawawala mong anak?
Sakto ang dating mo. Kumain ka na bago pa lumamig 'to.
Maupo ka.
Hindi na. Pagod na ako.
Pagod ka?
Dapat kumain ka pa rin.
Para sa 'yo.
Ano ito?
Nadaanan ko lang, naisip kong babagay 'yan sa 'yo.
Aba. Para sa 'kin ba 'to?
Naku. Patingin nga.
Diyos ko. Naku.
Paborito ko ang kulay mustard.
Naku, ang ganda.
Lagi kang nandito sa puso ko.
At nandito ka rin sa puso ko.
- Naku. - Bagay sa inyo.
- Talaga? - Oo.
- Bagay sa akin? - Opo.
Pambihira talaga.
- Min-gi, puwede ba tayong mag-usap? - Ang ganda talaga.
Hiramin ko lang siya saglit.
Kumain muna kayo.
Mukhang close na sila.
Naku, napakaganda.
Naalala ko na ang unang buhay ko.
Hindi. Nakita ko pala.
Dahil ba 'yon sa shaman bells mo?
Ano'ng nakita mo?
Hindi ako pamilyar sa lugar.
May lalaking naglalakad sa harap ko.
Tapos, naghalo ang mga alaala namin.
Ang daming mga tao.
Tapos nakilala ko ang isa sa kanila.
Sino 'yon?
Mahalaga siya sa 'kin sa buhay na 'to.
Mr. Kang.
Nagkataon lang ba talaga na nandito ka
para magtrabaho?
Naging parte ka ba
ng unang buhay ko?
Bakit di ka sumasagot?
Talaga bang…
magkasintahan tayo sa nakaraan kong buhay?
Siyempre, hindi.
Talaga ba?
Akala ko, first love natin ang isa't isa.
Sandali.
Hawakan mo ulit ang bells.
Baka sakaling maalala mo na.
Posible kayang nagkita na kami ni Seo-ha sa unang buhay ko?
Hawakan mo ulit.
Di na. Tama na 'yon.
Mauuna na ako.
Kumusta, Master Cheon-un?
Hindi nag-suicide ang boss namin.
Nasa bag ang ebidensiya.
KUMPIRMASYON NG KABAYARAN NG UTANG
"Dump truck operation"?
"April 23, 1998."
MAY UTANG PANGALAN: BAN HAK-SU
"Ban Hak-su."
KASUNDUAN NG PAGKAKAROON NG UTANG
MAY UTANG: BAN HAK-SU JOINT SURETY: BAN DONG-U
"Ban Dong-u."
Malinaw niyang sinabi na hindi 'yon aksidente.
AMA: BAN HAK-SU KAPATID: BAN DONG-U
MAY UTANG: BAN HAK-SU JOINT SURETY: BAN DONG-U
Minsan, pamilya mo na ngayon ang naging kaaway mo sa past life mo.
Kapag ganoon, mas mabuti nang iwan mo na sila.
Di ka na naawa.
Di naman sa gano'n.
Seryoso kasi 'yon.
Ang buhay ay seryoso.
RÉSUMÉ PANGALAN: BAN JI-EUM
- "Ban Ji-eum." - Akin na 'yan.
Sino ito?
- Akin na sabi. - "MI Hotel Director, Mun Seo-ha."
Ano ba ang pakialam mo?
- MI… - Akin na!
Akin na sabi!
Bitawan mo nga!
Hello?
Nasaan ka?
Matutulog na.
Di nga? May naririnig akong mga kuliglig.
Nasa labas ka ba?
Di ako makatulog kaya nagpahangin muna ako.
Dapat pala pinatulog muna kita.
Sayang naman.
Magkuwento ka nga sa 'kin.
Director Mun.
Kung magkakilala tayo
sa dati nating mga buhay,
ano kaya ang naging relasyon natin?
Di ko alam.
Isipin mo.
Ano kaya tayo dati
kung nagkakilala tayo noon?
Isang heneral at ang kaniyang kabayo.
Ha? "Kabayo"?
Ikaw 'yong heneral at ako 'yong kabayo.
Di ka talaga romantic, 'no?
Sige, ako na lang.
May isang lalaki at babae na magkaharap na nakatayo sa tulay
habang napapalibutan ng fireworks.
Kasing kisig ng lalaki ang maliwanag na buwan.
At kasing ganda ng babae ang isang kakasibol na lotus.
Gano'n tayo unang nagkakilala
at na-in love sa isa't isa.
Ano sa tingin mo?
Ituloy mo lang.
Minahal natin nang lubos ang isa't isa.
Pero pinatay din tayo dahil pinagbintangan tayong mga taksil.
Kaya nagkita tayong muli sa buhay na ito
para ituloy ang pag-iibigan natin noon.
Grabe naman.
Minsan ko na rin naisip kung totoo ba
ang mga nakaraang buhay.
Totoo 'yon.
Siguro, bihira lang magtagpo ang mga magkasintahang tulad natin.
Kung ganoon,
ano na'ng mangyayari sa atin?
May dahilan siguro kung bakit nagkakilala ulit tayo.
Sa tingin mo, ano kaya 'yon?
Mas pipiliin ko na lang…
na wala nang dahilan.
Bakit?
Basta, ayaw ko lang.
Sige, sabi mo.
Sabihin na lang natin,
nakatadhana tayong mahalin ang isa't isa nang walang dahilan.
Magmamahalan tayo gaya ng iba
hanggang sa di na natin kailangan mabuhay pang muli.
Magiging isa ang mga diwa natin
at mahahanap natin ang kapayapaan.
Puwede mo bang ulitin…
ang huli mong sinabi?
Magiging isa ang mga diwa natin
at mahahanap natin ang kapayapaan.
Bumalik na si Papa.
Mukhang hihingan ka niya ng pera.
Grabe talaga sila.
RÉSUMÉ PANGALAN: BAN JI-EUM
Hello, sir.
Magandang umaga.
Ano'ng problema niya?
Iba ang kinikilos ni Director Mun.
Bakit? Wala namang nagbago sa kaniya.
Parang lalo siyang pumogi.
Di ba lagi naman siyang ganoon?
Hindi, masyado siyang pogi ngayon.
Mr. Ha, may nangyari ba kanina?
Wala naman.
Lagi namang nag-aayos si Director Mun.
Wala kang dapat ipag-alala.
Ito si Ban Ji-eum ng Strategic Planning Team.
Nandito ako sa lobby.
Bakit di mo sinasagot--
Hinihintay ka do'n ng tatay mo.
Ji-eum! Halika rito!
Pasensiya na.
Mr. Ban Hak-su, ano'ng ginagawa mo rito?
Ano? "Ban Hak-su"?
Di mo na ba ako iginagalang?
Bastos ka!
Ako ang tatay mo pero tinatawag mo 'ko sa buong pangalan ko!
Wala kang respeto!
Huminahon ka at magsalita nang maayos.
Alam mo naman
na mag-isa lang sa bahay ang kapatid mo.
Ikaw dapat ang naglilinis do'n at nagluluto para sa kaniya.
Napakakalat ng bahay niya!
Bakit napakamakasarili mo?
Diretsuhin mo na 'ko nang makaalis ka na.
Napakaliit ng bahay niya.
Kuhanan mo ako ng kuwarto rito.
Itigil mo na 'yan at umalis ka na bago pa kita palayasin.
Ano? Papalayasin mo 'ko?
Bastos kang…
Balita ko, dine-date mo ang director ng hotel na 'to!
Tapos di mo ako makuhanan ng kuwarto?
Ikaw talagang bata ka--
Diyos ko! Tingnan n'yo ang ginagawa niya!
Bitawan mo ako! Hindi ako aalis!
Runway ba 'tong nilalakaran natin?
Parang kang model.
Mahirap siguro 'yon para sa 'yo.
Ang alin?
Kung anuman ang nangyari, kinaya mo.
May problema ba, Director Mun?
Kakaiba ka ngayong araw.
Ang dami na kasing…
nangyari sa atin.
Sinusubukan ko rin magbago.
Mabuti naman kung gano'n.
Ipagluluto kita ng dinner mamaya.
Sabay tayong umuwi.
Sige.
Mabuti na lang talaga magkatrabaho na tayo ngayon, Mr. Ha.
Bagay sila, 'no?
Mr. Ha.
Nakapag-isip-isip na 'ko.
Patuloy lang kitang gugustuhin kahit di tayo nagde-date.
Ms. Yoon.
Gusto ko lang malaman mo ang nararamdaman ko sa 'yo.
Pamilyar sa 'kin ang mga punong 'yan.
Alam mo ba ang kuwento nito?
Magkapulupot ang dalawang puno, di ba?
Sabi nila, pag may pinangakuan ka ng pag-ibig diyan,
magtatagpo kayo ulit sa susunod n'yong mga buhay.
Gusto ko talaga makita 'to kasama ka.
Di kita susuntukin. Ipapakita ko lang 'tong singsing.
Ay, bulaklak pala.
Bakit mo ibibigay sa 'kin 'yan?
Tanda 'to ng pagmamahal ko.
Gawa 'yan sa mga magagandang bulaklak na napitas ko kaninang umaga sa hardin.
Ito ang pagmahahal ko sa araw na 'to.
Pasok.
- Ikaw ba si Ms. Jang Yeon-ok? - Ako nga.
May nagpadala ng bulaklak.
Kanino galing?
Taga-deliver lang ako.
Ito ang mga paborito kong bulaklak. Naaalala mo ba?
'Yan na naman?
Gandang-ganda talaga ako sa mga 'to.
Gladiolas.
- Ang ganda, di ba? - Oo.
Yeon-ok.
Alam mo ba ang sinisimbolo niyan?
Hindi, e.
Tatay ko 'yong nakita mong lalaki kanina.
Sabi nila, matitiis mo ang kahit sino
basta mayro'n kang isang magandang alaala sa taong 'yon.
Pero sa 'kin kasi…
wala ako naging magandang alaala sa tatay ko.
Nasaan ang pera?
- Bigyan mo 'ko ng pera! - Di ako makatulog gabi-gabi.
Ano ba…
At araw-araw na lang akong malungkot.
GIRL-OF-ALL-TRADES SA TV STARQUEEN BAN JI-EUM
GIRL-OF-ALL-TRADES BAN JI-EUM GALINGAN MO!
Sinubukan kong magtiis kahit nahihirapan na ako.
Pero di nagtagal, umalis din ako.
Ang tiya ko na kasama ko ngayon
ang kumupkop sa 'kin noong walang-wala ako.
- Di kami magkadugo.. - 'Wag mo iluwa!
Pero lagi niyang sinisiguro na nakakatulog ako nang mahimbig
at siya ang nag-aalaga sa 'kin tuwing may sakit ako.
CONGRATULATIONS
Mas masaya pa siya sa akin sa tuwing may maganda akong balita.
Diyos ko! Ang laki-laki na niya!
'Yon ang matatawag mong tunay na pamilya.
Sinasabi ko lang naman.
Gusto ko lang…
malaman mo 'yon.
'Wag ka mag-alala.
Wala rin naman akong matinong tatay.
'Wag muna natin…
pag-usapan ang mga pamilya natin.
Wala na 'kong ibang iisipin,
kundi ang relasyon natin.
Maraming salamat.
Bakit?
Sobrang sarap ba?
Bakit di masarap?
Bakit matabang kahit mukha namang masarap?
Masyado ka namang prangka.
Sana nagpanggap ka man lang na masarap ang niluto ko.
Biro lang. Masarap.
Nabusog ako.
Mauna ka na sa taas. Magdadala ako ng prutas at tsaa.
Sige.
Hihintayin na lang kita sa taas.
Sige.
Ang heneral at ang kaniyang kabayo.
RÉSUMÉ
KUMPIRMASYON NG KABAYARAN NG UTANG
MAY UTANG PANGALAN: BAN HAK-SU
'Wag muna natin…
pag-usapan ang mga pamilya natin.
Wala na 'kong ibang iisipin,
kundi ang relasyon natin.
Pabigla-bigla ka naman.
Payakap lang.
Kahit sandali.
Nasaan si Tatay?
Kasama ko siya rito.
Nababaliw na ako dahil sa kaniya.
'Wag mo siyang paaalisin diyan.
Lumabas ka muna.
Hoy!
Maupo ka.
Bastos ka talaga…
Manahimik ka…
at maupo.
Mr. Ban Hak-su.
Nakapatay ka na ba?
Tinatanong kita kung nakapatay ka na.
Sagutin mo ako.
'Yong dump truck accident no'ng April 23, 1998.
Naalala mo ba?
Sabihin mo sa 'kin lahat.
At 'wag ka na mag-isip ng dahilan.
KASUNDUAN NG PAGKAKAROON NG UTANG
KASUNDUAN NG TRABAHO
Ang gagawin ko lang
ay maghintay bago banggain 'yong kotse?
Bakit ang dami mong tanong? Ayaw mo ba?
- Ibibigay ko na lang sa iba. - 'Wag po, sir.
Di lang ako makapaniwala na mababayaran na lahat ang utang ko
sa simpleng trabaho na 'to.
Naku.
Side job ko lang 'yon
para masuportahan ang pamilya natin.
"Side job"?
Side job ba ang pumatay ng tao?
Hindi ko alam kung ano'ng nalaman mo
pero hindi ko ginusto 'yon.
Maliit na banggaan lang. 'Yon lang 'yon.
Dalawang tao ang namatay at may batang malubhang nasaktan!
Matagal na 'yon!
Di ba dine-date mo ang chairman ng MI Group?
Dapat kalimutan mo na 'to para na rin sa kapakanan mo.
Walang magandang maidudulot ang pag-uungkat mo nito.
- Sila ang minalas! - Tatay!
Ito lang ang masasabi ko
para sa kapakanan mo.
Kalimutan mo na lang ang lahat ng 'to.
Tumahimik ka.
Hindi ka tao.
Ban Hak-su.
Ito na ang huling beses
na magkikita tayo sa buhay na 'to.
Sana di na rin kita makita sa kabilang buhay.
Biglang hindi gumana ang preno!
Ano'ng problema nito?
Tulungan n'yo kami.
KUMPIRMASYON NG KABAYARAN NG UTANG
KASUNDUAN NG PAGKAKAROON NG UTANG
Ban Ji-eum.
Umuwi ka na.
Ang numerong tinatawagan ay hindi makontak--
APRIL 8, 1998
Balita ko, mula sa MI Group ang nag-utos.
May naiisip ka ba kung sino?
Sa loob ng kompanya?
Oo, may isang tao.
Siya lang ang mag-iisip na sagabal si Seo-ha matapos kong mamatay.
Siya lang ang magmamana ng lahat kapag nawala si Seo-ha.
Si Ms. Jang Yeon-ok?
Tingnan natin kung siya nga.
Alam ko kung nasaan siya.
Ma'am, gumagaling na kayo sa pagpalo.
Pinag-aralan ko kasi 'to.
Nakakagulat ka naman.
Ano'ng ginagawa mo rito?
May gusto akong itanong.
At ano naman 'yon?
Tungkol sa aksidente ni Director Mun no'ng bata siya.
Ano'ng mayro'n?
Naisip ko lang…
na baka ikaw ang nasa likod ng aksidente, Ms. Jang.
Kamakailan lang,
inalok ako ni Chairman Mun ng pera para manahimik.
Sigurado ka ba diyan?
Inalok ka ng pera ni Chairman Mun?
Masaya ka siguro na pinoprotektahan ka niya.
Muntik nang mamatay ang anak niya
pero pinatatahimik ka niya para protektahan ako?
Pambihira.
Maiiyak na ba ako?
Napaka-romantic niya, 'no?
Cho Yeong-cheol, pito't kalahating milyon.
Hanggang ika-21 ng Marso.
Kim Chang-sik, limang milyon.
Hanggang sa ika-12 ng Marso.
Oh Il-yong, siyam na milyon.
Hanggang sa ika-15 ng Marso.
Ban Hak-su, pitong milyon.
Hanggang sa ika-25 ng Marso.
Alam mo,
hindi ako gagawa ng bagay na ikagagalit ng chairman.
Bakit?
Dahil kailangan kong mabuhay.
Kung ganoon, hindi ikaw.
Sino kaya?
Sino ka?
May driver ba ng truck
sa mga may utang sa inyo?
Bakit mo tinatanong?
Kailangan ko ng driver.
Ang boses na 'to…
Kailangan ko ng driver.
'Yong pinakamahirap sa kanilang lahat.
Tiyo?
Isang taong gustong itago ng chairman.
Isang tao na di dapat malaman ni Seo-ha.
Ban Hak-su ang pangalan niya.
Nagda-drive siya ng dump truck.
Magkano ang utang niya?
May utang siya sa 'king 14 milyon. Pitong milyon kasama ang interes.
Babayaran kita ng 40 milyon.
Bilang kabayaran ng utang niya,
may kotse akong ipapabangga sa kaniya.
Di ba empleyado ka ni Director Mun?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ano'ng nangyayari?
Nagiging komplikado na.
Ano'ng klaseng banggaan ang gusto n'yong mangyari?
Bakit si Tiyo…
Imposible.
Bakit si Tiyo…
Bilang kabayaran ng utang niya,
may kotse akong ipapabangga sa kaniya.
Bilang kabayaran ng utang niya,
may kotse akong ipapabangga sa kaniya.
Paano…
paano niya nagawa 'yon?
May driver ba ng truck
sa mga may utang sa inyo?
Babayaran kita ng 40 milyon.
May kotse akong ipapabangga sa kaniya.
Bakit mo nagawa 'yon?
Bakit mo nagawa 'yon sa 'kin?
Bakit?
Namatay si Ju-won na kasama si Seo-ha.
- Ju-won. - Di ako mamamatay.
Namatay bigla ang tatay ko…
habang nagtatrabaho lamang.
Seo-ha.
Pumapangit ka lalo kapag malungkot ka.
Umalis ka na.
Ayaw kong makita mo akong ganito.
No'ng araw na 'yon…
ako na lang sana ang namatay.
Dahil sa akin…
ang mga taong dapat na minamahal…
ay namatay dahil sa 'kin.
Kaya…
hindi ako puwedeng maging masaya.
Director Mun, okay ka lang ba?
Pero dahil sa aksidenteng 'yon…
maraming tao ang nasaktan.
Seo-ha.
Makakatulong ba ito para mapagaan ang loob mo?
May sasabihin ako sa 'yo.
Isinulat ang piyesang 'to noong panahon ng pananakop ng mga Hapon.
Tungkol 'to sa taong nangungulila sa kaniyang minamahal.
Pero walang nakakaalam kung sino ang sumulat.
Kung gano'n, paano mo nalaman ang piyesang 'to?
Paano mo alam ang piyesang 'yan?
Dahil ako…
ang nagsulat nito.
Dahil ako ang nagsulat nito.
Tugtugin mo 'to kapag nami-miss mo ang isang tao.
- Mas gagaan ang pakiramdam mo. - Mas gagaan ang pakiramdam mo.
Sinabi 'yon ni Ju-won, di ba?
Paano mo alam 'yan?
Dahil ako si Yoon Ju-won.
SEE YOU IN MY 19TH LIFE
Sinabi ko na kay Seo-ha na ako si Ju-won.
Mga nakaraang buhay?
Ano'ng sinasabi mo?
Alam kong magkakasundo tayo sa mga bagay na ito.
Mayroon ako gustong sabihin kay Seo-ha.
Hindi bilang si Ban Ji-eum, kundi bilang si Yoon Ju-won.
Bitawan mo na ang mga dating relasyon mo.
Hoy! Bitawan mo siya!
Tama na.
Magagawa ba ng taong naaalala ang 18 niyang buhay
ang ngumiti kasama ng batang 'yon?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Patricia Barranta