(ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ)
ในยุคญี่ปุ่นยึดครองเกาหลี
ฉันเคยวิ่งโดยไม่หยุดพักหลังสูญเสียลูกไป
หลังเอาแต่วิ่งไปแบบนั้น
ฉันก็จดจ่อได้กับแค่ลมหายใจโดยไม่รู้ตัว
พอวิ่งไปถึงทุ่งดอกบัควีทสีขาว ความคิดที่ว่า
"ช่วงเวลาที่ยากลำบากจะผ่านพ้นไปเอง"
"และฉัน…
จะเดินทางไปถึงที่ใดสักที่
และมีชีวิตได้อีกครั้ง" ก็ผุดขึ้นมาในหัวของฉัน
(ทอยลูกเต๋าเสี่ยงดวง)
คุณต้องตามหาความสัมพันธ์ในชาติแรก
ที่อยู่ในความทรงจำนั้นครับ
(เว็บตูนออริจินอลซีรีส์ "ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ" โดยอีฮเย)
กรรมการคะ
ท่านประธานใหญ่ครับ
ทำไม
เหมือนจะสรุปว่าเป็นการฆ่าตัวตายครับ
ท่านประธานใหญ่มุนยังติดหนี้ฉันอีกหลายอย่าง รวมถึงชานฮยอกลูกฉันด้วย
รู้ไว้ด้วยว่าประธานจางเป็นคนเดียว
ที่ผมยอมแพ้ให้
(ท่านประธานใหญ่มุน)
ค่ะ ท่านประธานใหญ่
มีเรื่องอะไรถึงโทรมาหาฉันเวลานี้คะ
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
เขาอยากคุยกับคุณ โทรศัพท์คุณตายไปแล้วเหรอ
ทำไรอยู่ รับสิ
ครับ ท่านประธานใหญ่
ครับ ทราบแล้วครับ
ทำไม เขาว่าไงเหรอ
เขาชวนไปกินมื้อเช้าด้วยกัน
มีเรื่องอะไรกันเขาถึงโทรหาฉันเพื่อคุยกับคุณ
เขาคงรู้ว่าประธานจางจะเรียกผมมา
เพราะปัญหาของซอฮายุ่งยากขึ้น
ช่างเถอะ
ผมไปก่อนนะ
จะให้ฉันดื่มคนเดียวเหรอ
เธอคงรู้เหตุผล
ที่ฉันเรียกเธอมากะทันหันดีใช่ไหม
ได้ยินว่าเธอ
อยู่ในจุดเกิดเหตุกับซอฮาเหรอ
ค่ะ ท่านประธานใหญ่
ถ้าเธอต้องการทำเพื่อซอฮา
ก็ควรขัดขวาง ไม่ให้เขาไปข้องเกี่ยวกับเรื่องอันตรายสิ
ท่านกำลังปิดบังอะไรอยู่เหรอคะ
- ว่าไงนะ - อุบัติเหตุตอนเด็กทำกรรมการเกือบตาย
และครั้งนี้เขาก็ได้รับบาดเจ็บนะคะ
ฉันแค่คิดว่า "คนเป็นพ่อ
ควรออกโรง เพื่อจับคนร้ายก่อนใครไม่ใช่เหรอ" น่ะค่ะ
ตำรวจคงจับเองแหละ
และฉันก็กำลังปกป้องลูกชายในฐานะพ่อ
ขอแค่เธอปิดปากเงียบไว้ก็พอ
สั่งให้ฉันปิดปากเพื่อปกป้องลูกชายงั้นเหรอ
ไม่ทราบว่าท่านทราบตัวคนร้ายอยู่แล้วเหรอคะ
เธอคงคุยกับฉันไม่รู้เรื่องสินะ
ฉันเตือนเธอชัดเจนแล้วนะ
ไปได้แล้ว
คนร้ายชนแล้วหนีตอนนั้นน่ะ
ฉันเป็นคนหามาเอง
- นี่ๆ เกิดเรื่องแล้ว - อะไรนะครับ
นายเอาอันนี้ไป
- แล้วหนีไปก่อน - ผมจะทิ้งลูกพี่ไว้ได้ไงครับ
ไม่เป็นไร ก็บอกให้ไปไงวะ
รีบไปซะ
- ชน - ชน
โอ้ อร่อยจริงๆ
เอาล่ะ
มินกีของเรากินก่อนเลย
ครับ
กินเก่งจริงๆ
- อร่อยมากครับ - เหรอ
ครับ
มินกี
ฉันไม่รู้หรอกว่านายมีธุระอะไร ถึงออกไปเตร็ดเตร่ข้างนอกบ่อยๆ
แต่อย่าลืมกินข้าวด้วยนะ
รู้ไหม
- ครับ - ถ้าอยากกินอะไรก็บอกได้เลยนะ
ครับ
เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันจะป้อนอีกคำนะจ๊ะ
- เอ้า - ผมยังกินไม่หมดเลยนะครับ
- ยังเหรอ - ทานเถอะครับ
- ฉันป้อนเยอะไปเหรอ เอาล่ะ อ้าปาก - ครับ
ใครมาเห็นเข้าคงนึกว่าเจอลูกชายที่พลัดพราก
มาได้จังหวะพอดีเลย มานั่งเร็ว เพิ่งทำเสร็จร้อนๆ เลย
รีบนั่งเร็ว
ไม่เป็นไร ฉันเหนื่อยจนกินอะไรไม่ลง
เหนื่อยเหรอ
แต่ถึงยังไงก็กินหน่อยเถอะ
เอ้านี่
นี่อะไร
ฉันแค่เดินผ่านร้านแล้วคิดว่าน่าจะเหมาะกับน้า
ตายจริง
ซื้อให้ฉันเหรอ
ตายแล้ว อะไรกันเนี่ย
ตายจริง คุณพระคุณเจ้า
ฉันชอบสีเหลืองมัสตาร์ดน่ะ
ตายแล้ว สวยจริงๆ
ในนี้มีน้าเสมอนะ
ในนี้ก็มีเธอเหมือนกัน
- คุณพระ - คุณน้าใส่ขึ้นมากเลยครับ
- จริงเหรอ - ครับ
- ฉันใส่ขึ้นเหรอ - ขึ้นมากครับ
คุณพระคุณเจ้า ตายแล้วๆ
- คุณมินกี ฉันขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ - สวยจริงๆ
ขอยืมตัวเขาแป๊บนะ
ทานก่อนได้เลยนะครับ
สองคนนั้นสนิทกันแล้วสินะ
คุณพระ สวยจัง
ความทรงจำในชาติแรกผุดขึ้นมาในหัวฉันค่ะ
ไม่สิ แทนที่จะบอกว่าผุดขึ้นมา ฉันมองเห็นมากกว่า
เป็นเพราะกระดิ่งร่างทรงใช่ไหมคะ
เล่าละเอียดหน่อยครับ
ฉันไปที่นั่นครั้งแรกค่ะ
ฉันกำลังมองด้านหลังของใครคนหนึ่งอยู่
แล้วความทรงจำนั้นก็ซ้อนทับขึ้นมาค่ะ
ไม่ได้มีแค่คนเดียวค่ะ
และหนึ่งในนั้นก็เป็นคนที่ฉันรู้จักด้วยค่ะ
ใครครับ
คนที่ล้ำค่ากับฉันมากๆ ในชาตินี้ค่ะ
คุณคังมินกี
ที่คุณคังมินกีมาทำงานที่นี่
เป็นเรื่องบังเอิญจริงไหมคะ
ไม่ทราบว่าคุณคังมินกี
อยู่ในชาติแรกของฉันด้วยเหรอคะ
ทำไมไม่ตอบล่ะคะ
อย่าบอกนะว่าเรา…
เคยคบกันเมื่อพันปีก่อนเหรอคะ
ไม่มีทางหรอก
งั้นเหรอคะ
ฉันก็นึกว่าคุณเป็นรักแรกของฉันซะอีก
เดี๋ยวก่อน
ลองจับกระดิ่งร่างทรงอีกครั้งนะครับ
แบบนั้นคุณบันจีอึมอาจจะจำได้ก็ได้นี่ครับ
ซอฮาเคยมีความสัมพันธ์กับฉันในชาติแรกเหรอ
จับดูอีกทีนะครับ
ไม่ต้องแล้วค่ะ แค่นี้ก็พอแล้ว
งั้นฉันขอตัวก่อน
มาแล้วหรือเจ้าคะ ท่านชอนอุน
ลูกพี่ผมไม่ได้ฆ่าตัวตายครับ
เขาบอกว่าในนี้มีหลักฐานที่จะเผยตัวคนร้ายได้
(หนังสือรับรองการชำระหนี้)
"ปฏิบัติการรถดัมพ์" เหรอ
"วันที่ 23 เมษายน 1998"
(ผู้กู้ยืม ชื่อ: บันฮักซู)
"บันฮักซู"
(แบบฟอร์มการกู้ยืมหนี้)
(ผู้กู้ยืม: บันฮักซู ผู้ค้ำประกันร่วม: บันดงอู)
"บันดงอู"
ผมได้ยินมาเต็มสองหูว่า มันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุธรรมดาๆ ครับ
(พ่อ: บันฮักซู พี่ชาย: บันดงอู)
(ผู้กู้ยืม: บันฮักซู ผู้ค้ำประกันร่วม: บันดงอู)
บางทีศัตรูในชาติที่แล้ว ก็กลายมาเป็นสายเลือดเดียวกันในชาติปัจจุบัน
ในกรณีแบบนั้น การตัดความสัมพันธ์คือคำตอบค่ะ
ทำไมถึงเลือดเย็นขนาดนี้
ไม่ได้เลือดเย็น
แต่มันหนักอึ้งค่ะ
สิ่งที่เรียกว่าชีวิตน่ะ
(เรซูเม่ ชื่อ: บันจีอึม)
- "บันจีอึม" - เอาคืนมา
หมอนี่คือใคร
- บอกให้เอาคืนมาไง - "กรรมการมุนซอฮา โรงแรมเอ็มไอ"
พ่อจะรู้ไปเพื่อ
- เอ็มไอ… - เอามานะ
บอกว่าเอามาให้ผมไง
ไอ้หมอนี่ เดี๋ยวเถอะ
ฮัลโหล
คุณอยู่ไหนคะ
กำลังจะนอนครับ
โธ่ ฉันได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องนะ
อยู่ข้างนอกเหรอคะ
ผมนอนไม่หลับ เลยออกมาสูดอากาศข้างนอกน่ะครับ
รู้งี้ฉันน่าจะกล่อมคุณนอนก่อน
น่าเสียดายจัง
ช่วยทำอันนั้นที่คุณบันจีอึมถนัดหน่อยสิครับ
กรรมการคะ
ถ้าหากว่า
ชาติที่แล้วพวกเราเคยเจอกันมาก่อน
คิดว่าเราจะเคยเป็นอะไรกันเหรอคะ
ไม่แน่ใจสิครับ
ลองจินตนาการดูสิคะ
สมมติว่าพวกเราเคยเจอกันมาก่อน
เมื่อประมาณพันปีที่แล้ว
แม่ทัพกับม้าแคระเหรอ
"ม้าแคระ" เหรอคะ
คุณจีอึมเป็นแม่ทัพ
ส่วนผมเป็นม้าแคระ
คุณเป็นคนไม่โรแมนติกเลยสินะ
เอาล่ะ ลองฟังดูนะคะ
ชายหญิงคู่หนึ่ง กำลังมองกันและกันอยู่บนสะพาน
ขณะที่ดอกไม้ไฟถูกจุดอยู่รอบตัวพวกเขา
ชายหนุ่มมีรูปงามเปล่งประกายเหมือนพระจันทร์
ส่วนหญิงสาวก็งดงามราวกับดอกบัวที่เบ่งบาน
แล้วเราที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก
ก็ตกหลุมรักกันตั้งแต่แรกพบค่ะ
เป็นยังไงคะ
ลองพูดต่อสิครับ
เรารักกันอย่างมาก
แต่ก็ตายไปอย่างน่าเศร้า เพราะถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏค่ะ
เพราะงั้นเราถึงได้มาเจอกันอีกครั้งในชาตินี้
เพื่อเติมเต็มความรักที่ไม่สมหวังในครั้งนั้น ให้สมหวังไงคะ
สนุกดีนะครับ
แต่ชาติที่แล้วน่ะ
มันมีอยู่จริงเหรอ
จะต้องมีแน่ค่ะ
พวกเราจะต้องเป็นเนื้อคู่ที่ถูกลิขิต ให้มาเจอกันในรอบพันปีแน่ๆ ค่ะ
ถ้างั้น
ตอนนี้พวกเราจะเป็นยังไงต่อเหรอครับ
จะต้องมีเหตุผลให้พวกเรามาเจอกันแน่ค่ะ
คุณกรรมการคิดว่าเหตุผลนั้นคืออะไรคะ
ผมคิดว่า
ไม่มีเหตุผลคงดีกว่าครับ
ทำไมคะ
ผมแค่ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
งั้นก็ได้ค่ะ
เอาเป็นว่าพวกเรา
ถูกลิขิตมาให้รักกันโดยไม่มีเหตุผลแล้วกันค่ะ
รักกันเหมือนคนทั่วๆ ไป
แล้วหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด
วิญญาณของพวกเราจะกลายเป็นหนึ่งเดียว
แล้วพบเจอกับความสงบสุขค่ะ
ช่วยพูดคำสุดท้าย…
อีกครั้งสิครับ
วิญญาณของพวกเราจะกลายเป็นหนึ่งเดียว
แล้วพบเจอกับความสงบสุขค่ะ
พ่อกลับมาแล้ว
เหมือนว่าเขาจะไปไถเงินจากเธอ
คนพวกนี้นี่จริงๆ เลย
(เรซูเม่ ชื่อ: บันจีอึม)
มาแล้วเหรอคะ
อรุณสวัสดิ์ครับ
เขาเป็นอะไรไปนะ
กรรมการแปลกไป
ตรงไหนเหรอ เขาก็ดูปกติดีนี่
วันนี้เขาดูเรียบร้อยจัง
พี่ซอฮาก็เรียบร้อยอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ไม่ ถึงจะเรียบร้อยแต่ก็เรียบร้อยกว่าทุกวัน
คุณเลขาฮา ตอนมามีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
ไม่นะครับ
กรรมการมุนก็เรียบร้อยตลอดอยู่แล้ว
คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ
ค่ะ บันจีอึม ทีมวางแผนกลยุทธ์ค่ะ
ฉันอยู่ที่ล็อบบี้โรงแรม
ทำไมแกถึงไม่รับโทรศัพท์ฉัน…
พ่อคุณอยู่ตรงนั้นค่ะ
จีอึม ทางนี้ ฉันอยู่นี่
ขอโทษด้วยนะคะ
คุณบันฮักซู คุณมาทำอะไรที่นี่คะ
ว่าไงนะ "บันฮักซู" เหรอ
นังนี่ กล้าดียังไงมาเรียกฉันแบบนั้น
นังลูกตัวดี
ในโลกนี้คงไม่มีลูกสาวคนไหน เรียกชื่อพ่อแบบไร้มารยาทอย่างแกหรอก
บังอาจนัก
เบาเสียงลงและบอกมาตามตรงด้วยค่ะ
แกน่ะ
พี่ชายเพียงคนเดียวของแกอยู่คนเดียว
แกก็น่าจะไปทำความสะอาดบ้าน กับทำกับข้าวให้เขากินหน่อยสิ
บ้านเขาเละเทะอย่างกับอะไร
ทำไมแกถึงได้เห็นแก่ตัวแบบนี้นะ
ช่วยพูดเข้าประเด็นแล้วกลับไปด้วยค่ะ
บ้านเขาไม่มีที่ให้ยืดแข้งยืดขาเลย
ขอห้องให้พ่อสักห้องสิ
เลิกพูดเพ้อเจ้อแล้วรีบกลับไป ก่อนที่ฉันจะไล่ตะเพิดออกไปด้วยค่ะ
ว่าไงนะ ไล่ตะเพิดเหรอ
นังนี่ กล้าดียังไง
ฉันได้ยินว่า แกกับกรรมการผู้จัดการโรงแรมนี้คบกันอยู่นี่
แล้วให้ห้องฉันสักห้องไม่ได้งั้นเหรอ
นังลูกคนนี้ กล้าดียังไง
โอ๊ยๆ พ่อแม่พี่น้องครับ โอ๊ย
ปล่อยนะ ฉันไม่ไปหรอก
ทำไมถึงเดินมาเท่แบบนี้ล่ะคะ
นึกว่านายแบบซะอีก
เหนื่อยมามากนะครับ
เรื่องอะไรคะ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็เหนื่อยมามากนะครับ
กรรมการมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
วันนี้คุณดูแปลกๆ นะ
ที่ผ่านมา…
มีหลายเรื่องเกิดขึ้นกับพวกเรานี่ครับ
ผมเลยว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองนิดหน่อย
งั้นก็ค่อยโล่งอกหน่อยค่ะ
เย็นนี้ผมจะทำอาหารให้ทานครับ
เดี๋ยวกลับบ้านพร้อมกันนะครับ
ค่ะ
รู้สึกดีจังเลยค่ะ ที่ได้มาทำงานนอกสถานที่กับคุณเลขาฮา
พวกเขาเหมาะสมกันจัง
คุณเลขาฮา
ฉันมาลองคิดดูแล้วค่ะ
ถึงเราจะไม่คบกัน แต่ฉันก็จะชอบคุณต่อไปค่ะ
คุณยุนโชวอน
ฉันแค่อยากให้คุณรับรู้ความรู้สึกของฉันน่ะค่ะ
ต้นไม้พวกนั้นอยู่ตรงนี้เอง
รู้อะไรไหมคะ
ต้นไม้สองต้นนี้ลำต้นมันพันกันอยู่ใช่ไหมล่ะคะ
ว่ากันว่าถ้าสัญญาว่าจะรักกันใต้ต้นไม้นี้
ก็จะกลายเป็นพรหมลิขิตกันไปถึงชาติหน้าเลยค่ะ
ฉันอยากมาดูต้นไม้นี้กับคุณเลขาฮาให้ได้เลยน่ะค่ะ
ฉันไม่ได้จะต่อยคุณ แค่ให้ดูแหวนน่ะ
ไม่สิ ดอกไม้น่ะค่ะ
คุณให้ผมทำไม
ฉันกำลังแสดงความรักกับคุณอยู่ค่ะ
ฉันทำจากดอกไม้ที่บานสวยที่สุด ในสวนเช้านี้เลยนะคะ
นี่เป็นความรักของฉันในวันนี้ค่ะ
เชิญค่ะ
ท่านประธานจางยอนอ๊กใช่ไหมคะ
ใช่ค่ะ
ฉันมาส่งดอกไม้ค่ะ
ใครเป็นคนส่งมาคะ
ฉันแค่มาส่งเฉยๆ น่ะค่ะ
นี่เป็นดอกไม้ที่ฉันชอบที่สุด พี่จำได้ไหม
ดอกนี้อีกแล้วเหรอ
ฉันว่าดอกไม้นี้สวยมากเลย
ดอกแกลดิโอลัส
- ไม่คิดว่ามันสวยเหรอ - สวยสิ
พี่
รู้ไหมว่าดอกไม้นี้มีความหมายว่าอะไร
ไม่รู้สิ
คนที่คุณเห็นเมื่อกี้คือพ่อฉันเองค่ะ
ว่ากันว่าเราจะทนคนคนหนึ่งได้
ถ้าอย่างน้อยยังมีหนึ่งความทรงจำดีๆ ในสิบความทรงจำ
แต่บันฮักซู คนคนนั้น
ไม่เคยให้ความทรงจำดีๆ กับฉันเลยสักครั้งค่ะ
เงินอยู่ไหน
- เอาเงินมา - ฉันนอนหลับไม่สนิททุกคืน
ให้ตายเถอะ จริงๆ เลย
และตื่นขึ้นมาด้วยความเศร้าทุกเช้าค่ะ
(บันจีอึม สาวน้อยมากความสามารถ จากรายการสตาร์ควีน)
(บันจีอึม สาวน้อยมากความสามารถ สู้ๆ )
แม้จะแหลกสลาย แต่ฉันก็อดทนฝ่าฟันมา
สุดท้ายฉันก็ออกมาจากบ้านหลังนั้นค่ะ
คนที่รับฉันไว้ตอนออกมาจากบ้านและไม่มีที่ไป
ก็คือคุณน้าที่ฉันอยู่ด้วยตอนนี้ค่ะ
อ้าปากหน่อย
- ท่านไม่ใช่ครอบครัว - ตายแล้วๆ
แต่ก็มักจะถามฉันตอนตื่นนอน ว่าเมื่อคืนหลับสบายไหม
และคอยอยู่ข้างๆ เวลาฉันป่วย
(ขอแสดงความยินดี)
เวลาที่ฉันมีเรื่องดีๆ
ท่านก็ดีใจยิ่งกว่าฉันอีกค่ะ
ตายจริง เธอโตแล้วจริงๆ
แบบนั้นสิที่เรียกว่าครอบครัวจริงๆ
ฉันแค่เล่าให้ฟังเฉยๆ ค่ะ
ฉันแค่…
รู้สึกว่าควรเล่าให้คุณฟังน่ะค่ะ
ไม่ต้องห่วงนะครับ
เพราะผมเองก็ไม่ได้มีพ่อดีๆ หรอก
พวกเราแค่
ไม่ต้องสนใจครอบครัวของอีกฝ่ายดีกว่าครับ
บันจีอึมกับมุนซอฮา
ผมตัดสินใจที่จะคิดถึงแค่เราสองคนครับ
จะทานให้อร่อยนะคะ
ทำไมครับ
อร่อยจนอึ้งเลยเหรอ
ทำไมถึงไม่อร่อยล่ะ
ทั้งที่ดูน่าอร่อย แต่ทำไมไม่อร่อยเลยล่ะคะ กรรมการ
คุณก็พูดตรงเกิน
เวลาแบบนี้ คุณควรเล่นละคร ว่ามันอร่อยไม่ใช่เหรอ
ล้อเล่นค่ะ อร่อยแล้วค่ะ
ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ
ขึ้นไปรอข้างบนนะครับ ผมจะเตรียมผลไม้กับชาไปให้
ค่ะ
งั้นฉันขึ้นไปรอข้างบนนะคะ
ครับ
แม่ทัพกับม้าแคระ
(เรซูเม่)
(หนังสือรับรองการชำระหนี้)
(ผู้กู้ยืม ชื่อ: บันฮักซู)
พวกเราแค่
ไม่ต้องสนใจครอบครัวของอีกฝ่ายดีกว่าครับ
บันจีอึมกับมุนซอฮา
ผมตัดสินใจที่จะคิดถึงแค่เราสองคนครับ
ไม่ทันตั้งตัวงี้เลยเหรอ
ขอแค่แป๊บเดียวค่ะ
ขออยู่แบบนี้สักแป๊บนะคะ
พ่ออยู่ไหน
อยู่ตรงหน้าฉัน
เขาจะทำฉันเป็นบ้าจริงๆ
จับเขาไว้ ห้ามให้ไปไหนเด็ดขาด
พี่ออกไปรอข้างนอกก่อน
อะไรวะ
ลุกขึ้นมานั่งดีๆ ด้วยค่ะ
นังนี่ มันไร้มารยาทได้ใครมากัน
หุบปาก
แล้วลุกขึ้นมานั่งดีๆ ค่ะ
คุณบันฮักซู
คุณเคยฆ่าคนไหม
ฉันถามว่าคุณเคยฆ่าคนไหมไงคะ
ตอบฉันมาด้วยค่ะ
อุบัติเหตุรถดัมพ์ วันที่ 23 เมษายน 1998
จำไม่ได้เหรอคะ
ทำไมคุณถึงทำแบบนั้น
เล่ามาตั้งแต่ต้นจนจบ โดยไม่ต้องแก้ตัวอะไรทั้งนั้นค่ะ
(หนังสือรับรองการชำระหนี้)
(แบบฟอร์มขอทำงาน)
สรุปก็คือ
ผมแค่จอดรอแล้วขับเข้าไปชนเฉยๆ ใช่ไหมครับ
จะถามอะไรนักหนา ทำไม ไม่อยากทำเหรอ
- ฉันเอาไปให้คนอื่นทำดีไหม - ไม่ครับๆ
ผมแค่ไม่อยากเชื่อว่าคุณจะยกหนี้พวกนี้ให้
แลกกับการทำงานง่ายๆ น่ะครับ
ให้ตายเถอะ
ฉันก็แค่…
ทำงานพาร์ตไทม์ เพื่อหาเลี้ยงครอบครัวเท่านั้น
งานพาร์ตไทม์เหรอคะ
ทำงานพาร์ตไทม์ฆ่าคนเนี่ยนะ
ฉันไม่รู้ว่าแกไปได้ยินอะไรจากที่ไหนมา
แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าใครนะ
แค่ขับรถชนเฉยๆ ใช่แล้ว แค่เป็นการขับรถชน
มีคนตายถึงสองคน และมีเด็กชายอีกคนบาดเจ็บสาหัสนะคะ
เรื่องมันก็ผ่านไปแล้วนี่
ฉันได้ยินว่าแกคบอยู่กับ ลูกชายประธานใหญ่เอ็มไอนี่
แกต้องปิดบังเรื่องนี้ถึงจะเป็นผลดีต่อแกนะ
ขุดคุ้ยไปก็มีแต่แกที่จะเสีย นังคนนี้
พวกเขาซวยเอง
- พวกเขา… - พ่อคะ
พ่อคนนี้
เห็นแก่แกเลยขอบอกอะไรอย่างหนึ่งนะ
แกควรทำเป็นไม่รู้ถึงจะเป็นผลดีกับแก
หุบปากด้วยค่ะ
คุณมันไม่ใช่คน
บันฮักซู
วันนี้จะเป็นวันสุดท้าย
ที่คุณกับฉันจะได้เจอกันในชาตินี้
ถึงตายก็อย่ามาเจอกันอีกเลยค่ะ
ก็อยู่ๆ เบรกมันไม่ทำงาน จะให้ทำไงล่ะวะ
เบรกเป็นอะไรเนี่ย
ช่วยด้วยครับ
(หนังสือรับรองการชำระหนี้)
(แบบฟอร์มการกู้ยืมหนี้)
นี่ บันจีอึม
รีบไปเถอะ
ไม่มีการตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก ระบบจะโอน…
(วันที่ 8 เมษายน 1998)
ฉันได้ยินว่าคนที่อยู่เบื้องหลัง เป็นคนในเอ็มไอกรุ๊ป
คุณป้าพอจะนึกใครออกบ้างไหมคะ
คนในกรุ๊ปเหรอ
มีอยู่คนหนึ่ง
คนที่รู้สึกขัดใจกับซอฮาที่สุด หลังจากที่ฉันตายไป
เป็นคนที่แย่งหลายๆ อย่าง ไปจากซอฮาได้ง่ายๆ ถ้าเขาตาย
ท่านประธานจางยอนอ๊กเหรอ
ไปลองตรวจสอบกันดูก่อนเถอะค่ะ
ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
คุณสมาชิก คุณสวิงได้ดีขึ้นเยอะเลยนะคะ
การเรียนไม่สูญเปล่านะ
โอ๊ย ตกใจหมด
ลมอะไรหอบมาที่นี่เหรอ
ฉันมีเรื่องที่ต้องตรวจสอบ กับท่านประธานจางน่ะค่ะ
อยู่ๆ มีเรื่องอะไรนะ
จำอุบัติเหตุ ตอนกรรมการมุนซอฮาเด็กๆ ได้ไหมคะ
มันทำไมเหรอ
ฉันสงสัยว่า
ประธานจางอยู่เบื้องหลัง อุบัติเหตุครั้งนั้นหรือเปล่าน่ะค่ะ
เมื่อไม่นานมานี้
ท่านประธานใหญ่มุนยื่นซองเงินให้ฉัน แล้วสั่งให้ฉันปิดปากด้วยค่ะ
เธอมั่นใจเหรอ
ท่านประธานใหญ่มุนให้ซองเงินเธอเหรอ
คุณคงมีความสุขนะคะ ที่มีคนคอยช่วยปกปิด
ลูกเขาเกือบตายทั้งคน
แต่เขาสั่งให้เธอเงียบเพื่อปกป้องฉันว่างั้น
เหลือเชื่อจริงๆ เลยเนอะ คนคนนั้น
น่าประทับใจเหลือเกิน
โรแมนติกดีเนอะ ว่าไหม
โจยงชอล 7,500,000 วอน
ครบกำหนด 21 มีนาคม
คิมชางชิก 5,000,000 วอน
ครบกำหนด 12 มีนาคม
โออิลยง 9,000,000 วอน
ครบกำหนด 15 มีนาคม
บันฮักซู 7,000,000 วอน
ครบกำหนด 25 มีนาคม
ฉันน่ะนะ
ไม่ทำอะไรที่ทำให้ ท่านประธานใหญ่มุนไม่ปลื้มหรอก
ทำไมน่ะเหรอ
เพราะฉันก็ต้องอยู่รอดเหมือนกัน
ไม่ใช่ท่านประธานจางสินะคะ
ถ้าอย่างนั้นใครกัน
ใครครับ
ในบรรดาลูกหนี้ของคุณ
มีคนขับรถบรรทุกไหมครับ
คุณตามหาคนขับรถบรรทุกทำไมครับ
ผมต้องการคนขับรถหน่อยน่ะครับ
ทำไมเสียงนี้ถึงได้…
ผมต้องการคนขับรถหน่อยน่ะครับ
ยิ่งเป็นคนต่ำต้อยยิ่งดี
ลุงเหรอ
คนที่ท่านประธานใหญ่ต้องการปกปิด
คนที่จะให้ซอฮารู้ไม่ได้เป็นอันขาด
เจ้าหมอนี่ชื่อบันฮักซู
เขาขับรถดัมพ์ครับ
เขาเป็นหนี้เท่าไรครับ
เงินต้น 7,000,000 วอน รวมดอกแล้วก็ประมาณ 14 ล้านวอนครับ
ผมจะให้คุณ 40 ล้านวอนครับ
ผมจะใช้หนี้แทนเขาคนนี้
แลกกับการให้เขาก่ออุบัติเหตุรถชนหนึ่งครั้ง
เธอทำงานให้กรรมการมุนใช่ไหม
มีเรื่องอะไรที่นี่เหรอ
มีเรื่องอะไรเหรอ
เรื่องชักจะยุ่งยากขึ้นแล้วแฮะ
ให้ผมก่ออุบัติเหตุรถชนยังไงดีครับ
ทำไมลุงถึง…
เป็นไปไม่ได้นี่
ทำไมลุงถึง…
ผมจะใช้หนี้แทนเขาคนนี้
แลกกับการให้เขาก่ออุบัติเหตุรถชนหนึ่งครั้ง
ผมจะใช้หนี้แทนเขาคนนี้
แลกกับการให้เขาก่ออุบัติเหตุรถชนหนึ่งครั้ง
ได้ยังไง…
เขาทำแบบนั้นได้ยังไง
ในบรรดาลูกหนี้ของคุณ
มีคนขับรถบรรทุกไหมครับ
ผมจะให้คุณ 40 ล้านวอนครับ
แลกกับการให้เขาก่ออุบัติเหตุรถชนหนึ่งครั้ง
ทำไมลุงถึงทำแบบนั้น
ทำแบบนี้กับผมทำไม
ทำไมกัน ทำไม
พี่จูวอนตายไปตอนอยู่กับพี่เขานี่
- พี่ พี่จูวอน - แม่ไม่ตายหรอก
วันนั้นพ่อฉัน…
แค่เสียไประหว่างทำงานเท่านั้น
ซอฮา
หน้าหล่อๆ ของคุณเสียโฉมหมดแล้ว
คุณกลับไปเถอะครับ
ผมไม่อยากให้คุณเห็นสภาพนี้
ตอนนั้น…
คนที่ต้องตายควรเป็นผมแท้ๆ
แต่เพราะผม…
เป็นเพราะผม คนที่สมควรได้รับความรัก…
เลยต้องมาตายแทนผมครับ
เพราะงั้นผมถึง…
ไม่ควรมีความสุขโดยเด็ดขาด
คุณกรรมการ ไม่เป็นไรค่ะ
แต่ความเจ็บปวดใจจากอุบัติเหตุครั้งนั้น
มีมากเกินจะรับไหวครับ
ซอฮา
ถ้าฉันทำแบบนี้ จะช่วยให้นายรู้สึกผิดน้อยลงได้บ้างไหม
มีเรื่องที่ฉันอยากบอกกรรมการค่ะ
นี่เป็นเพลงที่คนคนหนึ่งแต่งขึ้น
ในยุคญี่ปุ่นยึดครองเกาหลี เพราะคิดถึงคนรัก
แต่ไม่มีใครรู้ว่าคนแต่งเพลงคือใคร
แล้วพี่รู้จักเพลงนี้ได้ยังไง
คุณรู้จักเพลงนั้นได้ยังไงครับ
เพราะคนที่แต่งเพลงนี้
คือฉันเอง
เพราะคนที่แต่งเพลงนี้คือฉันเอง
ลองเล่นเวลาที่คิดถึงใครบางคนนะ
- มันจะทำให้นายรู้สึกดีขึ้น - มันจะทำให้นายรู้สึกดีขึ้น
ยุนจูวอนเคยบอกคุณแบบนั้นใช่ไหมคะ
คุณบันจีอึมรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
เพราะฉันคือยุนจูวอนค่ะ
(ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ)
ฉันสารภาพกับซอฮาไปแล้ว ว่าฉันคือยุนจูวอน
ชาติก่อนเหรอ
ตอนนี้คุณพูดเรื่องอะไรอยู่ครับ
ท่านประธานใหญ่กับฉัน คิดตรงกันในเรื่องพวกนี้นี่คะ
มีเรื่องที่ฉันอยากบอกซอฮาให้ได้
ในฐานะยุนจูวอน ไม่ใช่บันจีอึม
คุณควรปล่อยสายสัมพันธ์แบบนั้นให้ผ่านไป อย่าไปเจอพวกเขาอีก
นี่ ปล่อยเขานะ ปล่อยเดี๋ยวนี้
พอเถอะครับ
คนคนหนึ่งที่จำเรื่องราว 18 ชาติของตัวเองได้
จะสามารถยิ้มไปกับเด็กน้อยได้ไหมนะ
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน