(ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ)
(ลูกสาวที่รักของเรา ยุนจูวอน ถ้าเราสามารถเจอลูกได้อีกครั้ง)
พี่สบายดีไหม
ผมไม่ได้มาหานานเลยใช่ไหม
(ความเจ็บปวดเมื่อจากคนที่รัก)
คุณกรรมการ มาตรงนี้แป๊บหนึ่งค่ะ
สวยมากเลยใช่ไหมคะ
สวยจนความกังวลที่มีปลิวหายไปเลย ว่าไหมคะ
เวลาที่ความทรงจำน่ากลัวผุดขึ้นมา
เวลาที่คุณรู้สึกดิ่ง
ก็ให้คิดถึงดอกไม้ที่เห็นในวันนี้นะคะ
ความใส่ใจของคุณบันจีอึม ค่อนข้างมัดมือชกอยู่นะครับ
แต่ถึงยังไง
คุณกรรมการก็ดูดีกว่าเมื่อกี้นิดหนึ่งนะคะ
งั้นก็พอแล้วนี่คะ
คุณบันจีอึมเป็นคนประหลาดจริงๆ ครับ
ค่ะ
ตอนแรกคุณอาจจะคิดว่าฉันประหลาด
แต่คุณก็นึกถึงอยู่เรื่อยๆ
แล้วคุณก็จะเริ่มสนใจฉัน
และในที่สุด…
คุณก็จะชอบฉันไงคะ
ไม่มีวันหรอกครับ
อ๋อ คุณไม่ชอบผู้หญิงสวยๆ นี่เอง
น่าเสียดายจัง
คุณชอบอะไรเหรอครับ
กรรมการค่ะ
ผมหมายถึงอาหารครับ
อะไรก็ได้ที่กรรมการชอบค่ะ
คุณคงไม่มีความชอบส่วนตัวสินะครับ
เอ่อ ความชอบส่วนตัวฉันก็คือกรรมการ
แต่ฉันทำอะไรกับกรรมการไม่ได้
งั้นช่วยเคารพความชอบส่วนตัวของฉัน ที่ขอไปทานอาหารที่กรรมการชอบด้วยค่ะ
คุณบันจีอึม
คุณไม่ใช่สเปกผมครับ
แล้วสเปกของคุณเป็นยังไงเหรอคะ
ผมชอบผู้หญิงแก่กว่าครับ
หลายคนชมฉันว่ามีความเป็นผู้ใหญ่กว่าอายุค่ะ
ช่วยพิจารณาอายุสมองด้วยได้ไหมคะ
ไม่ได้เลยเหรอคะ
เราจะคุยไร้สาระไปถึงเมื่อไหร่ครับ
แต่อย่างน้อยในวันแบบนี้ มันก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอคะ
คุณกรรมการ ไม่เป็นไรค่ะ
ไม่เป็นไรนะคะ
กรรมการคะ
ซอฮา
พี่
ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร
ฉันไม่นึกเลย
ว่าการตายของฉันจะกลายเป็นโซ่ตรวนเส้นใหญ่
ฉุดรั้งคนที่หลงเหลืออยู่
ฉันน่ะ ยังไงก็ตายมาแล้ว 19 หน และได้เกิดใหม่อีกครั้ง
(ชาติที่ 19)
(ชาติที่ 17)
(คณะละครสัตว์ใหญ่กลางอากาศดงแบค)
ฉันคิดถึงแต่ตัวเอง คิดถึงแต่ความเจ็บปวดของตัวเอง
อา
ฉันหอบวัตถุดิบมาทำข้าวปั้นให้อา
รอเดี๋ยวนะ
เอาล่ะ แอกยอง
อาจะเล่นหีบเพลงให้
เธอร้องเพลงเสียงดังๆ เลย
เอางั้นเหรอ
แอกยอง เริ่มเลย
ฉันเคยชอบเล่นกลิ้งลูกบอล
เคยสนุกเวลาร้องเพลง
เก่งมาก
แต่งหน้าขาว ทาจมูกสีแดง
และร้องเพลงรักให้ฟัง
- เราเคยสัญญา - เก่งมาก
ว่าเราจะไม่เปลี่ยนแปลงไป
จนวันตาย
อา ตื่นหน่อย
อาตายแล้วเหรอ
ยัยเด็กคนนี้
อายังไม่ตายหรอก
อา ฉันลำบากต้มโจ๊กมาให้เชียวนะ เพราะงั้นกินก่อนแล้วค่อยตาย
ว่ากันว่าผีที่กินอิ่มก่อนตายจะดูดีกว่าผีตัวอื่นล่ะ
ถ้าไม่มีอา
ฉันก็ไม่เหลือใคร
เพราะงั้นกินเยอะๆ แล้วมีชีวิตอยู่ไปนานๆ นะ
แอกยอง
ถึงอาจะไม่อยู่
แต่แอกยองก็ไม่ได้ตัวคนเดียวหรอก
ถึงไม่รู้ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน
แต่อาขอสัญญาว่าจะเกิดใหม่
แล้วกลับมา
ปกป้องแอกยองของอาเอง
เธอจะรออา
อย่างเข้มแข็งได้ไหม
แอกยอง
ที่ผ่านมาเธอใช้ชีวิตมายังไงเหรอ
จะใช้ชีวิตยังไงล่ะ
ก็แค่ใช้ชีวิตตามมีตามเกิดน่ะสิ
ตอนนั้นเธออายุประมาณสิบขวบ
พ่อแม่ก็ไม่อยู่ แล้วฉันก็ยังตายจากมาอีก
แอกยอง
ขอบใจนะที่เธออดทน
และมีชีวิตอยู่มาได้อย่างดี
ฉันขอบคุณมากกว่าอีก
ขอบคุณที่อากลับมาอยู่ตรงหน้าฉันแบบนี้
และขอบคุณที่เติบโตอย่างงดงามแบบนี้นะ
ต่อจากนี้ก็มาใช้ชีวิตธรรมดาๆ และปลอดภัยด้วยกันแบบนี้
ฉันต้องการแค่นั้นแหละ
ตายจริง แอกยองของเราโตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
จริงๆ เลย ฉันว่าอาไม่ควรพูดด้วยใบหน้านั้นนะ
โธ่เอ๊ย
มานี่เร็ว อาจะกอดเธอเอง
โธ่เอ๊ย ทำอะไรน่าอาย อะไรของอาเนี่ย
น่าอายอะไรกัน
มากอดกันหน่อย
- โผเข้ามาเร็ว - โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
โธ่ แอกยองของอา
อุ๊ย เสียงอะไรเนี่ย
วันนี้ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลย
วันเกิดเขาทั้งที ไม่ได้ไปกินอะไรด้วยกันมาเหรอ
วันเกิดเหรอ
ตาเถร ทำยังไงดีเนี่ย
- ทำไม - ถ้าวันนี้เป็นวันครบรอบวันตายของยุนจูวอน
แล้วซอฮาล่ะ งั้นก็เป็นวันเกิดของซอฮาด้วยไม่ใช่เหรอ
ซอฮา
ตอนวันเกิดซอฮา พี่ไปสวนสนุกเป็นเพื่อนไหม
- พูดจริงเหรอ - อือ พูดจริงสิ
ไปด้วยกันจริงๆ นะ
สัญญาเลย
ได้สิ ฉันสัญญา
ฉันคงเติมเต็มที่ว่างของแม่นายไม่ได้
แต่ฉันจะอยู่ข้างๆ นาย จนกว่านายจะใช้ชีวิตด้วยตัวคนเดียวได้เอง
ฉันจะ…
กลับมาหานายอีกนะ
นี่เป็นเพลงที่คนคนหนึ่งแต่งขึ้น
ในยุคญี่ปุ่นยึดครองเกาหลี เพราะคิดถึงคนรัก
แต่ไม่มีใครรู้ว่าคนแต่งเพลงคือใคร
แล้วพี่รู้จักเพลงนี้ได้ยังไง
เพราะคนที่แต่งเพลงนี้คือฉันเอง
ตอนนี้ผมไม่หลงกลแล้วเหอะ
จำโน้ตไว้ให้ดี แล้วลองเล่นเวลาที่คิดถึงใครบางคนนะ
มันจะทำให้นายรู้สึกดีขึ้น
สุขสันต์วันเกิดค่ะ คุณหนู
ทุกครั้งที่ฉันเป่าเทียนวันเกิด
ฉันจะนึกถึงช่วงเวลา…
ที่พี่เขาหยุดหายใจไป
วันเกิดของฉัน
ซ้อนทับกับการตายของพี่อยู่เสมอ
คุณบันจีอึมเหรอ
กรรมการคะ
มีเรื่องอะไรครับ
นี่เป็นเรื่องสำคัญที่สุด
แต่ฉันลืมบอกคุณไปค่ะ
คุณบันจีอึม คุณ…
ทำไมล่ะคะ
ถ้าถูกสารภาพรักในวันเกิด จะกลายเป็นความทรงจำไปอีกนานไงคะ
ซอฮา
วันเกิดนายหลังจากนี้ ก็จดจำแค่นี้พอนะ
ฉันชอบคุณค่ะ
พี่ชอบผมเหรอ
ไว้พี่จะตอบคำถามนั้นตอนวันเกิดนายนะ
ในชีวิตคนเราจะมีจังหวะเวลาที่ใช่อยู่ไงคะ
แล้วฉันก็คิดว่ามันคือวันนี้ค่ะ
จังหวะเวลาที่ฉันไม่ควรพลาดอีก
ฉันชอบคุณค่ะ
คุณเลขาฮาตกลงว่าจะมาไหมคะ
เข้าไปรอข้างในก่อนครับ
พอดีผมมีแขก
เดินทางกลับดีๆ นะครับ
ทำไมโชวอนถึง…
ทำอะไรครับ
พอดีไม่มีจานน่ะ
มาเป่าเค้กก่อนที่จะเลยวันเกิดเถอะค่ะ
ถอดถุงมือยาง แล้วกลับไปภายในห้านาที… ไม่สิ
กลับไปภายในสามนาทีด้วยครับ
ฉันไม่เข้าใจพี่เลยจริงๆ
ฉันไม่เคยขอให้เธอมาเข้าใจ
ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ไม่เข้าใจสักนิด
ไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียว
ทั้งที่ฉันบอกว่าถ้ากลับมาแล้วก็ให้ติดต่อมา แต่กลับให้ฉันรู้ผ่านคนอื่น
ไม่ว่าจะติดต่อพี่ยังไง พี่ก็ไม่รับ
ต้องให้บอกอีกกี่รอบ
- ฉันไม่ฉลองวันเกิด… - ฉันรู้ว่าพี่ไม่ฉลองค่ะ
ฉันรู้ดี
เพราะรู้ถึงได้ทำแบบนี้ พี่ไม่เข้าใจจริงๆ เหรอคะ
ยุนโชวอนกับมุนซอฮาต่างกัน
เราต่างก็ฝ่าฟันคนละช่วงเวลาอยู่
ฉันรู้ว่าเราต่างกัน
และฉันก็ยอมรับว่าพี่ทุกข์
มากกว่าฉัน
แต่ว่า…
ให้มันพอดีๆ หน่อยเถอะค่ะ ฉันเบื่อเต็มทนแล้ว
ฉันว่าจะไม่พูดแบบนี้แล้วนะ
แต่ฉันเสียใจมากจริงๆ
คุณยังไม่กลับอีกเหรอคะ
คุณมาบ้านพี่ซอฮาทำไมเหรอคะ
เอานี่ไปทานนะคะ
เดี๋ยวนะ ทำไมถึงให้ฉัน…
ฉันเสียดายน่ะค่ะ เพราะใช้เวลาทำตั้งสี่ชั่วโมง
มันจะต้องอร่อยแน่ค่ะ
คุณชอบกรรมการมุนซอฮาหรือเปล่าคะ
ทำไมฉันต้องบอกคุณด้วยคะ
เพราะฉันชอบเขาค่ะ กรรมการมุนซอฮา
แล้วถ้าฉันชอบเขาล่ะคะ
งั้นคุณจะยอมถอยหรือเปล่าคะ
เป็นอะไรไป
ดูทำเข้า
เขาอยู่กับโชวอน
โชวอนเหรอ
น้องสาวคนนั้นน่ะนะ
ฉันว่าโชวอนน่าจะชอบซอฮา
ตายจริง ทำไงดี
งั้นอากับน้องก็…
ตายจริง ไม่ได้การแล้ว
ใช้โอกาสนี้บอกเธอไปเลย
ว่า "ฉันเป็นพี่สาวของเธอ ฉันชอบเขามาก่อน"
มันดีกว่าปล่อยให้พี่น้องบาดหมางกันเองนะ
บอกไปก็ไม่มีอะไรดีหรอก มีแต่จะทำให้เรื่องวุ่นกว่าเดิม
นี่แหละปัญหาของการกลับชาติมาเกิดเร็ว
ชักจะยุ่งเหยิงไปใหญ่แล้ว
ที่ว่ากลับชาติมาเกิดเร็วหมายถึงอะไร
แต่ละครั้งมันก็ไม่เหมือนกันหรอก
แต่ไม่บ่อยที่จะเกิดมาหลังตายทันทีแบบครั้งนี้
แล้วทำไมครั้งนี้ถึงเป็นแบบนั้น
กรณีแบบครั้งนี้
จะเป็นเวลาที่ฉันตายก่อนอายุขัย
มีความเป็นไปได้ว่าถูกฆ่าตาย
ดงอู เปิดประตูสิวะ
ให้ตายเถอะ ประตูพังกันพอดี
เร็วสิวะ
มาทำไม
ไอ้คนไร้มารยาทนี่ ดูมันพูดกับพ่อ
แล้วพี่สาวแกล่ะ
พูดอะไรเนี่ย ผมมีพี่สาวที่ไหน
ยัยจีอึม ยัยนั่นอยู่ไหน
จีอึมเป็นพี่สาวผมซะที่ไหน
ช่วยถอดรองเท้าหน่อยเถอะ
มันไม่ใช่พี่สาวแกเหรอ
ฉันก็สับสนได้นะเว้ย
ทำไมต้องมาขึ้นเสียงใส่พ่อด้วย ไอ้ลูกเวรนี่
อยากจะบ้าตายจริงๆ
- พ่อมาที่นี่ทำไม - เปิดกระเป๋าดู
ลองดูในกระเป๋า
ฉันซื้อไก่ทอดมาให้ กินซะก่อนจะชืด
ต้มรามยอนให้ฉันสักหม้อ
แล้วเอาเบอร์ยัยจีอึมมาให้ฉันหน่อย
ผมไม่รู้เว้ย
ไอ้ลูกเวรนั่น ดูมันทำ
สวยมากเลยใช่ไหมคะ
ทำไมล่ะคะ
ถ้าถูกสารภาพรักในวันเกิด จะกลายเป็นความทรงจำไปอีกนานไงคะ
ฉันชอบคุณค่ะ
(เนินเขาที่ดอกลูกพีชเบ่งบาน)
("คุณไม่ได้อยู่ที่ใดเลย แต่ก็ยังคงอยู่เสมอ" หนังสือรวมบทประพันธ์ของอียุนฮัก)
ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ
ครับ
ฉันต้องแวะไปทีมการเงินก่อน ไปก่อนนะ
อือ
คุณกรรมการ
ฉันชอบคุณค่ะ
กำลังนึกถึงเรื่องเมื่อวานใช่ไหมคะ
เปล่านะครับ
เมื่อวานฝนตก กลับบ้านปลอดภัยไหมครับ
ตอนนั้นฝนหยุดตกไปแล้วนะ
อ้อ ครับ ฝนหยุดแล้ว ใช่ครับ
เมื่อวานฉันออกตัวแรงไปหน่อยใช่ไหมคะ
มันก็ดูป๊อดอยู่แหละค่ะ ที่รุกตอนคุณอ่อนไหว
ถ้าฉันทำให้คุณตกใจก็ขออภัยด้วยนะคะ
เมื่อวานนี้…
ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณที่ฉันสารภาพรักเหรอคะ
รอด้วยสิคะ คุณกรรมการ
ค่ะ
ค่ะ รอสักครู่นะคะ
เอมิลี่ ยุน มีคนโทรมาค่ะ
ฮัลโหลค่ะ
คุณเอมิลี่ ยุนหรือเปล่าครับ
ใช่ค่ะ
ผมฮาโดยุน จากทีมวางแผนกลยุทธ์ โรงแรมเอ็มไอครับ
ผมติดต่อมาเพราะอยากนัดประชุม เรื่องการปรับปรุงทัศนียภาพ
ไม่ทราบว่าพรุ่งนี้คุณสะดวกไหมครับ
ค่ะ สะดวกค่ะ
เดี๋ยวผมส่งรายละเอียดให้ทางข้อความนะครับ
- อีกอันเพิ่มเนื้อให้หน่อยนะครับ - ค่ะ
ทำไมไม่เปิดเผยไปล่ะว่าคือคุณโชวอน
เขาเอาแต่เลี่ยงฉัน แต่มันก็ทำให้ฉันอยากเข้าใกล้เขามากขึ้น
ฉันรู้ว่ามันอาจจะไม่เวิร์ก แต่ก็อยากลองดูค่ะ
เพราะฉันรู้สึกว่าอย่างน้อยก็ควรทำอะไรสักอย่าง
ฉันติดต่อบริษัทปรับปรุงทัศนียภาพ ที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
และนัดประชุมกันพรุ่งนี้แล้ว
แล้วเรื่องทีมการเงินล่ะ
พวกเขาไม่อนุมัติ ที่เราเสนอเบิกงบประมาณปรับปรุงโรงแรม
ฉันเองก็นึกไว้แล้วว่าคงไม่ได้
แต่ไม่คิดว่าประธานจางจะเคลื่อนไหวเร็วแบบนี้
บางอย่างก็ต้องดำเนินการเรื่องงบประมาณทันที
ให้เลื่อนไปก่อนไหม
ดำเนินการเลย
ไม่ว่ายังไงฉันก็จะทำ
กินก่อนเถอะ
ของนายฉันเพิ่มเนื้อให้พิเศษเลย
ขอบใจ
- อร่อยใช่ไหม - ใช้ได้เลยนะ
ว่าแต่นายมีท่านประธานใหญ่ไว้ทำไม
น่าจะลองขอร้องให้ท่านช่วยดู
ฉันจะเก็บไพ่นั้นเป็นไพ่ใบสุดท้าย
แต่จะใช้เป็นการต่อรอง ไม่ใช่ขอร้อง
อวดดีซะเหลือเกิน
ประตูปิดค่ะ
สวย
อ้าว มาแล้วเหรอ
ออกกำลังกายตอนพักเที่ยงด้วยเหรอครับ
ได้ยินว่าแกตีลูกไกลนี่
ลุงก็ต้องซ้อมจะได้ออกรอบแข่งกับแกไง
เป็นไง ใช้ได้ไหม
มาดูกันไหมครับ
โอ้ ท่าก็สวย ระยะไดรฟ์ก็ดี
แต่ลุงน่าจะต้องฝึกเพิ่มอีกหน่อยนะ
ดีเลย ไว้มาออกรอบแข่งกันนะ
วันเกิดได้ไปกินอะไรมาบ้างไหม
ลุงก็รู้ว่าผมไม่ฉลองไงครับ
ฉันไม่ได้หวังให้แกฉลองใหญ่โต แค่ไปกินข้าวดีๆ สักมื้อต่างหาก
เพราะฉันรู้ดีว่าแกคงอยู่คนเดียว
ผมไม่ได้อยู่คนเดียวหรอกครับ
ให้ตายเถอะ
ความปรารถนาของลุง คือการที่แกยิ้มได้ในวันเกิดนะ
เพราะเรื่องโรงแรม คงทำผมยิ้มไม่ออกหรอกครับลุง
เพราะเงินทุนใช่ไหม
อือ ยังไม่เสร็จเหรอ
อือ ใกล้ได้เจอแล้วล่ะ
อือ งั้นรอหน่อยนะ
ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันหาทางกลับเอง
รอที่นั่นเถอะครับ ไอ้กรรมการ
- มาแล้วเหรอครับ - เชิญครับ ผู้อำนวยการอี
- สบายดีไหมครับ - ไม่เจอกันนานเลยนะครับ
- ไม่ได้เจอนานเลยครับ - ครับ สวัสดีครับ
นี่หลานชายผมที่เคยเล่าให้ฟังครับ
เขากลับมาอยู่เกาหลี และเป็นกรรมการผู้จัดการที่โรงแรมเอ็มไอ
ยินดีที่ได้พบครับ มุนซอฮาครับ
ยินดีที่ได้พบครับ
เฮ้ย ฮาโดยุน
ลมอะไรหอบมาที่นี่เนี่ย
แล้วซอฮาล่ะ
นี่ อีจีซอก
ทักทายก่อนสิ
- เดี๋ยวฉันแนะนำเพื่อนให้รู้จัก - เอาคืนมา
โธ่เอ๊ย มาเถอะน่า
นี่ เขาคือฮาโดยุน รู้จักใช่ไหม
- ฮาโดยุนเหรอ - เลขาซอฮาไง
เพื่อนร่วมรุ่นฉัน
- เอาคืนมา - มาคิดดูแล้ว
สมัยเรียน นายก็ชอบจ้องฉันแบบนั้นบ่อยๆ
เคยบอกว่าจะเป็นอัยการ แล้วจับฉันเข้าคุกหรือเปล่านะ
พ่อพี่เขาทำงานอะไรเหรอ
จะทำงานอะไรล่ะ ก็เป็นแค่คนธรรมดา
อ้อ เขาน่าจะเสียไปแล้วนะ
หมอนี่เคยได้ทุนแรงงาน…
- จริงๆ เลย - มาดื่มกันอีกเถอะ
อะไรเนี่ย
มุนซอฮาก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ
ไม่ได้เจอกันนานนะ
นั่นสิ นายก็มาร่วมวงด้วยสิ
ดื่มเหล้าแพงซะด้วย
จะเททิ้งขยะก็น่าเสียดายนะ
เฮ้ย
ไอ้เวรนี่ บ้าไปแล้วเหรอ
รู้ดีนักหรือไงถึงได้ปากมาก
แล้วฉันพูดอะไรผิด
ฉันพูดผิดตรงไหน
ไอ้เวรนี่
มุนซอฮา
อย่างน้อยก็ทำตัวให้สมเป็นมนุษย์หน่อย
พ่อแม่คนอื่น
ไม่ใช่สิ่งที่จะเอามาพูดพล่อยๆ ได้
โดยุน
ฮาโดยุน
จะไม่ตอบฉันเหรอ
ฮาโดยุน
คุณเลขาฮา
โกรธเหรอ
นี่ ฉันบอกไม่ให้นายทำถึงขนาดนั้นไง
โธ่
แล้วเรื่องเงินทุนล่ะ
ก็เหมือนจะสำเร็จนะ
ฉันไปเจอตัวแทนธนาคารฮันกุก กับประธานบริษัทลงทุนมา
ถ้างั้น…
ก็ถือว่านายทำได้ดีนะ
กินข้าวหรือยัง
ช่างเถอะ ฉันจะกลับไปกินที่บ้าน
นี่ ไปกินด้วยกันเถอะ
ฉันนึกว่าวันนี้จะอาหารไม่ย่อยซะแล้ว
โดจินน่าจะรอฉันอยู่นะ
งั้นไปกินด้วยกันก็ได้ ไปกัน
ขอบคุณครับ
ค่ะ งั้นช่วยจัดการตามนั้นให้หน่อยนะคะ
ไม่เลยค่ะ เราสิคะที่ต้องขอบคุณ
ค่ะ แค่นี้นะคะ
มาเช้าจังนะคะ
คุณบันจีอึมเป็นคนเปลี่ยนดอกไม้ ที่อยู่ในล็อบบี้หรือเปล่าครับ
เปล่านะคะ มันถูกเปลี่ยนตั้งแต่ฉันมาถึงแล้วค่ะ
มันเป็นดอกไม้หายากเลยนะ ทำไมถึง…
ดอกอะไรเหรอคะ
ดอกแกลดิโอลัส
เป็นดอกไม้ที่คนที่ผมเคยรักชอบครับ
เขามีคนที่เคยรักอีกเหรอ
เดี๋ยวนะ ทำไมคุณยุนโชวอนถึงมาที่นี่…
สวัสดีค่ะ
ฉันเอมิลี่ ยุนที่จะมาประชุม เรื่องรับหน้าที่ปรับปรุงทัศนียภาพค่ะ
ต้องขออภัยด้วยนะครับ
คุณเลขาฮา ผมขอคุยด้วยหน่อยครับ
ครับ
นายไม่เช็กก่อนนัดประชุมเหรอ
ฉันบอกว่าลำบากใจที่ต้องเจอโชวอนไง
ไม่ใช่แบบนั้น แต่เธอใช้ชื่อเอมิลี่ ยุนสมัคร…
เพราะฉันทำไม่ได้ เลยขอให้นายช่วยไง
โชวอนยัง…
ขอโทษที
ฉันขอตัวนะคะ
คุณยุนโชวอน
ไม่ต้องใส่ใจหรอกค่ะ
ฉันแข็งแกร่งกว่าที่คิดนะคะ
ฉันช่วยถือของนะคะ
ไม่เป็นไรค่ะ
เรื่องครั้งนี้ฉันสะเพร่าเองแหละค่ะ
ฉันแค่
หวังว่าจะได้ช่วยพวกพี่ๆ เขา
ที่ต้องการจะฟื้นฟูโรงแรมนี้
แค่นั้นเองค่ะ
ฝากบอกพวกเขาให้หน่อยได้ไหมคะ
โชวอนของฉัน…
ฉันไม่ควรทำแบบนี้นะ
คุณโชวอน
เย็นนี้คุณพอมีเวลาว่างไหมคะ
ทำไมเหรอคะ
แต่ฉันแน่ใจอยู่อย่างหนึ่ง
ว่าหัวใจของฉันเรียกร้อง
อยากจะเจออีกครั้ง
- ใกล้จับได้แล้ว - ไม่นะ
จับได้แล้ว
ตัวอะไรเนี่ย
ทำไมหัวกลับด้านแบบนั้น
อ้าม
ทำอะไร
โชวอนแกะถั่วลิสงได้
พี่
พี่ ถ้าฉันกับพี่ซอฮาตกน้ำพร้อมกัน
พี่จะช่วยใครเหรอ
แล้วโชวอนจะช่วยใครก่อนเหรอ
พี่ว่ายน้ำเก่งนี่นา
พี่ซอฮาก็ว่ายน้ำเก่งสุดๆ เลยนะ
แต่พี่ซอฮาไม่มีแม่ด้วย เขาน่าสงสารนี่นา
ตายจริง พี่ได้จมน้ำตายแน่เลย
โธ่เอ๊ย
คุณจีอึมก็เป็นเหมือนกันไหมคะ
บอกตัวเองว่าตั้งแต่พรุ่งนี้จะไม่เป็นแบบนั้นแล้ว
แต่พอเห็นหน้า ก็กลับมาชอบเขาอีก
ค่ะ ฉันก็เป็นค่ะ
เวลาที่คนอื่นบอกว่าเขาเย็นชา
ก็คิดถึงสีหน้าอบอุ่นของเขาที่มีแต่ตัวเราที่รู้
และรู้สึกแอบภูมิใจอยู่ในใจ
ค่ะ
ฉันรู้ว่าที่จริงเขาเซ่อซ่ามากๆ
และขี้กลัวด้วยค่ะ
ถูกต้องเลยค่ะ
ถึงเขาจะทำเหมือนตัวเองรอบคอบ แต่ก็เซ่อซ่ากว่าที่คิด
คุณยุนโชวอนชอบเขาตรงไหนเหรอคะ
ไม่รู้สิคะ
เวลาเราชอบใคร เราก็จะชอบทุกอย่างของเขาไม่ใช่เหรอคะ
ก็จริงอยู่ค่ะ
คุณเชื่อในรักแรกพบไหมคะ
ตอนแรกฉันไม่เชื่อเลยสักนิดค่ะ
แต่มันก็เกิดขึ้นกับฉันจริงๆ ค่ะ
ความรู้สึกที่ถูกดึงดูดรุนแรงตั้งแต่แรกเห็น
ตอนเธอเจอเขาครั้งแรก มันน่าดึงดูดเบอร์นั้นเลยเหรอ
หวัดดีค่ะ พี่
หวัดดี
ถึงคนอื่นจะนินทาว่าพี่เขาชอบดูถูกคนอื่น
แต่ฉันรู้ดีค่ะ
ว่าจริงๆ แล้วเขาไม่ได้ดูถูกใคร
และไม่มีแรงไปทำแบบนั้นด้วย
ก็จริงอยู่
ถึงเขาจะดูเย็นชา
แต่ก็เป็นพ่อบ้านที่บันทึก ค่าใช้จ่ายภายในบ้านอย่างละเอียดเลยค่ะ
เขาชอบดูแลน้องให้อยู่ดีกินดี
เลยชอบทำอาหารเป็นงานอดิเรกค่ะ
น้องเหรอ
รู้ไหมคะว่าพี่เขาขับรถเก่งสุดๆ
ขับรถเหรอ
(บันทึกค่าใช้จ่ายภายในบ้าน ปี 2022)
เดี๋ยวนะคะ
คุณกำลังพูดถึงคุณเลขาฮาอยู่เหรอคะ
ใช่แล้วค่ะ
ถึงเขาจะชอบทำตัวเย็นชา
แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นคนอบอุ่นแค่ไหนค่ะ
มีสีหน้าที่มีแต่ฉันที่รู้อยู่ค่ะ
สายตาและเสียงที่มีแต่ฉันที่รู้
ถ้างั้นคนที่คุณชอบ
ก็คือคุณเลขาฮาเหรอคะ
ค่ะ
ถ้าฉันบอกว่าชอบพี่ซอฮา แล้วคุณจะยอมถอยให้เหรอคะ
ถึงไม่ใช่แบบนั้น แต่ฉันก็เกือบว้าวุ่นใจสุดๆ ไปแล้วค่ะ
ฉันเคยชอบเขามากจริงๆ ค่ะ
แต่อยู่ๆ พวกเขาก็ไปเรียนต่อเมืองนอก ทำให้ไม่ได้เจอกันอยู่พักหนึ่ง
พอได้มาเจอกันอีกครั้ง ก็ทำให้คิดถึงวันเก่าๆ
สงสัยแต่เรื่องของเขา
คุณยังชอบคุณเลขาฮาอยู่มากสินะคะ
คงงั้นแน่เลยค่ะ
เป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ นะคะ ทั้งสองคน
ดีอะไรล่ะคะ ฉันลำบากจะตายอยู่แล้ว
แต่คุณจีอึมคงจะลำบากหน่อยนะคะ
ทำไมเหรอคะ
สำหรับพี่ซอฮา มีเขาลูกใหญ่ที่ก้าวผ่านไปยากอยู่ค่ะ
เธอเป็นรักแรกของมุนซอฮา และคู่แข่งของคุณจีอึม
ยุนจูวอน
ต้องให้บอกอีกกี่รอบ
- ฉันไม่ฉลองวันเกิด… - ฉันรู้ว่าพี่ไม่ฉลองค่ะ
ฉันรู้ดี
เพราะรู้ถึงได้ทำแบบนี้ พี่ไม่เข้าใจจริงๆ เหรอคะ
ยุนโชวอนกับมุนซอฮาต่างกัน
เราต่างก็ฝ่าฟันคนละช่วงเวลาอยู่
- ว่าไง - ทำไรอยู่
แค่อยู่เฉยๆ
- อ้อ - ทำไม
เปล่าหรอก แค่อยากเจอหน่อย
เราเพิ่งเลิกงานกันมาเองนะ ไอ้กรรมการ
เออเนอะ
ถ้านายคิดหนักก็แค่ทำไปเถอะ
รู้เหรอว่าเรื่องอะไร
นายคาใจที่ทำกับคุณโชวอนแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
มันก็ใช่อยู่
เอาเหอะ นายพักเถอะ
อือ
- โดจิน มายกไปหน่อย - อือ
ตั้งแต่ปีหน้า เราไปไหว้ง่ายๆ ที่โรงเก็บอัฐิกันเถอะ
ทำไมจู่ๆ จะทำแบบนั้นล่ะ
ไปสูดอากาศด้วยกันก็ดีไม่ใช่เหรอ
ออกไปข้างนอกกันนะพี่ ไปข้างนอกกัน
ไปกัน ไปข้างนอกกัน ไปเล่นข้างนอกกันเถอะ
พี่จ๋า
(ขอแสดงความเสียใจ จากพนักงานเอ็มไอกรุ๊ปและประธานมุนจองฮุน)
พี่
พี่จูวอน
นี่
ฉันวานอะไรหน่อยสิ
- อะไรนะ - เดี๋ยวพอเลิกเรียน
จะมีเด็กผู้หญิงใส่ชุดโรงเรียนมัธยมต้นยอนจู มารออยู่หน้าประตูโรงเรียน
ฝากนายเอาไปให้เธอหน่อย
เธอชื่อยุนโชวอน
ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย
ฉันแค่รู้สึกว่าถ้าฝนตกระหว่างรอ เธอคงจะอารมณ์ไม่ดีน่ะ
ถ้าเป็นห่วงขนาดนั้น นายก็เอาไปให้เธอเองสิ
นายรู้จักชื่อฉันไหมเหอะ
แล้วนายล่ะ
รู้จักชื่อฉันเหรอ
รู้สิ
มุนซอฮาไง
ฉันก็รู้
ฮาโดยุน
ใช้ร่มนี้เถอะครับ
ขอโทษนะคะ
เหมือนว่า…
คุณจะเป็นรักแรกพบของฉันค่ะ
นี่พี่สาวของฉันค่ะ
พี่ฉันสวยมากใช่ไหมคะ
ตามที่แม่บอก
พี่ไม่ได้สวยอย่างเดียว แต่ทำได้ทุกอย่างเลยค่ะ
พี่สาวฉัน
เป็นคนที่ได้รับความรักจากทุกคน
และไม่มีอะไรที่เธอไม่รู้เลยค่ะ
ทั้งเรื่องที่ต้องกินข้าวให้ครบ ต้องเข้มแข็ง
พี่ฉันก็เป็นคนสอนทุกอย่าง
พอพี่จากไป
โลกก็เงียบลงค่ะ
ในชีวิตคนเราจะมีจังหวะเวลาที่ใช่อยู่ไงคะ
แล้วฉันก็คิดว่ามันคือวันนี้ค่ะ
จังหวะเวลาที่ฉันไม่ควรพลาดอีก
ระวังค่ะๆ ระวังหัวนะคะ
ฮึบ
ขอบคุณค่ะ
- ระวังนะคะ - ขอบคุณค่ะ
นั่งตรงนี้ก่อนดีไหมคะ
- ตรงไหน - ตรงนี้ นั่นแหละ
ระวังนะคะ
รอตรงนี้เดี๋ยวนะคะ
ใครคะ
คุณโชวอน ไหวไหมคะ
โธ่เอ๊ย คอไม่แข็งแล้วยังดื่มอีก
ใครมาเหรอ
ไปไหนล่ะ อ้าว
โชวอน
ทำไมเมาแอ๋ขนาดนี้
โธ่เอ๊ย
เลื้อยอย่างกับปลาหมึกเชียว
ยืนดีๆ ได้ไหม
ยุนโชวอน ตั้งสติหน่อย
หนูเจ็บนะ
ฉันตีให้เจ็บไง ยัยลูกคนนี้
ทำไมมาอยู่นี่ ไม่กลับบ้านตัวเองล่ะ
แม่หนูสวยจัง
ไปดื่มกับผู้ชายคนไหนมา
ไม่ใช่ผู้ชายนะ หนูไปดื่มกับผู้หญิงมา
ถ้าจะดื่มจนเมาแอ๋ซะขนาดนี้ ก็น่าจะไปดื่มกับผู้ชายสิ
แกจะไม่แต่งงานเหรอ
คุณนายโจยูซอน
ยังเหมือนเดิมเลยแฮะ
หนูเดินเองได้
หนูจ๊ะ
มาทำอะไรตรงนี้เหรอจ๊ะ
- เอ่อ คือ… - หนู…
เป็นคนพาโชวอนลูกฉันมาส่งเหรอจ๊ะ
เปล่าค่ะ ฉันแค่ผ่านมาเฉยๆ
ขอโทษด้วยนะคะ
ไม่ทราบว่าก่อนหน้านี้…
หนูก็เคยมายืนอยู่ตรงนี้สักพักหรือเปล่าจ๊ะ
"คุณนายโจยูซอนยังเหมือนเดิมเลยแฮะ"
เมื่อกี้หนูพูดแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
แก…
แกคือ…
จูวอนลูกแม่เหรอ
แกคือจูวอนใช่ไหม
แกเคยบอกว่าถ้าแกตายไป
แกจะเกิดใหม่และมาหาแม่อีกครั้ง
บอกแม่ว่าไม่ต้องเศร้า แค่มีชีวิตที่ดีก็พอ
เพราะแกเคยบอกแม่แบบนั้น
แม่เลยรอแกอยู่ตลอดเวลา
จูวอน
แม่
จูวอน
- แม่ - จูวอน
แม่คะ
- จูวอน - แม่
แม่คะ แม่
จูวอน
แม่
คุณครับ
คุณบันจีอึม
ซอฮา
ถ้านายรู้สึกว่าอยากนับกลีบใบไม้อีก
ก็โทรหาพี่ได้ไหม
ทำไมล่ะ
พี่จะมาหาแล้วกอดนายเอง
ทำไม
พี่ก็แค่อยากมาอยู่ข้างๆ นาย
พี่เหรอ
(ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ)
ตั้งสติหน่อยสิวะ
อยากลองคบกับฉันดูไหมคะ
- ฉันชอบคุณค่ะ - ไม่ว่าเธอจะอยู่ข้างๆ หรือไม่
ก็เหมือนอยู่ด้วยตลอดเวลา
ฉันจะเข้าหาเขาอีกครั้ง
ในฐานะบันจีอึม ไม่ใช่ยุนจูวอน
คุณทำอะไรของคุณครับ
บอกให้ปล่อยไงวะ
เป็นแฟนดื่มแทนดีไหมคะ
ไม่เอาเพื่อน แต่เป็นแฟน ตกลงไหม
คุณเลขาฮา คุณมีแฟนหรือยังคะ
ไปนัดบอดกับฉันนะคะ
ที่ว่า "ก้าวเดินทางผิด" นี่คือทางไหน
ทางสู่การเป็นแฟนคลับ
ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน