DO ZOBACZENIA W MOIM 19. ŻYCIU
Zwykle zaczynam przypominać sobie poprzednie wcielenia
między 8. a 12. rokiem życia.
Wspomnienia zalewają mnie jak fale.
Pamiętam wszystko.
Kim byłam.
Co robiłam.
Dobre życie napełnia mnie tęsknotą,
a złe przynosi ból.
Chciałabym, żeby to były tylko sny.
Ale to prawda.
Tak, pamiętam swoje poprzednie życia.
Opowiem wam moją historię.
Mamusiu!
- Po prostu żyj. - Mamusiu!
Już w wieku dziewięciu lat wiedziałam, że jestem inna.
To wtedy wszystko sobie przypomniałam.
Nawet nasze piękne wspólne wspomnienia.
Nie martw się.
Będę przy nim.
Ju-won?
Seo-ha.
Seo-ha…
Gdy wspomnienia wróciły, mą pierwszą myślą było…
Czy on żyje?
SZCZĘŚCIE, SMUTEK, LITOŚĆ I RADOŚĆ
Hej!
Dawaj pieniądze.
- Jakie pieniądze? - Wal się!
- Mam cię po dziurki w nosie! - Dawaj kasę.
Hej.
Gdzie pieniądze?
Przestań, na litość boską!
Natychmiast…
MOJE 19. ŻYCIE
To nie będzie łatwe życie.
Prosimy o brawa!
Ji-eum, co powiedziałaś?
„Dzień dobry, jestem Ban Ji-eum, dziewczynka renesansu z Siheung”.
Co to był za język?
- Hiszpański. - Hiszpański!
„Wyspy Ulleungdo i Dokdo nie należą do Japonii”.
To było około 1870 roku.
W okresie Meiji
w tym ważnym dokumencie Rada Stanu uznała, że Dokdo
nie jest terytorium Japonii.
Prosimy o brawa.
Przyszłość Korei nigdy nie była bardziej świetlana!
Dobra robota.
- Pan jest ojcem Ji-eum? - Tak.
Oto jej honorarium.
Dziękuję.
Dobra robota, Ji-eum.
STARQUEEN: DZIEWCZYNKA RENESANSU, GWIAZDA TAŃCA, BAN JI-EUM
KRÓLOWA STARQUEEN! BAN JI-EUM!
KLUB NOCNY HOBAM
CUDOWNE DZIECKO FLAMENCO BAN JI-EUM
Przegrałeś!
Co robisz?
Co ty wyprawiasz?
- Odejdź. - Hej!
Czemu grzebiesz w moich rzeczach?
- Zostaw! - Hej.
Patrzcie, kto jest bogaty.
Puszczaj!
Spokojnie.
Raz urodziłam się podczas wojny.
To nic takiego.
Dokąd idę?
Szukam osoby, która pomoże mi spotkać Seo-hę wcześniej.
Chcę wiedzieć, czy Seo-ha żyje.
To jedyne, co mogę teraz zrobić.
BAR AE-GYEONG
PIĘKNY WYSTĘP NA AKORDEONIE DZIEWCZYNKI RENESANSU
LATAJĄCY CYRK DONGBAEK
Ta mała potrafi wszystko.
O rany.
Da sobie radę w życiu.
Skąd ona zna tę piosenkę?
Niesamowite.
O Boże!
Boli.
I to jak.
NA PODSTAWIE KOMIKSU LEE HYE DO ZOBACZENIA W MOIM 19. ŻYCIU
Chcesz pączka?
Co to?
Ae-gyeong, tu wujek Jung-ho.
Mam kłopoty, więc proszę, pożycz tej dziewczynce trochę pieniędzy.
Proszę o pożyczkę.
Odpłacę po stokroć.
Dziewczynko.
Kim jesteś?
Co za występ.
Jesteś niesamowita.
To ja. Dziewczynka renesansu, Ban Ji-eum.
Skąd znasz piosenkę Choi Beck-ho z 1995 roku?
Często ją śpiewałam.
Tak! Wiedziałam, że skądś cię znam.
Co za niespodzianka!
O rety.
Czemu jesteś taka brudna?
I skąd masz ten list?
Wujek Jung-ho zmarł dawno temu.
Brawa dla dziewięcioletniej dziewczynki renesansu, Ban Ji-eum!
Dziękuję.
Miałaś dziesięć lat, gdy zrobiono to zdjęcie.
Chodziłaś za wujkiem i kręciłaś talerzykami.
A ten wysoki i przystojny akrobata obok
to Kim Jung-ho.
Twój wujek.
Skąd wiesz?
Twój wujek…
Jestem jego
kolejnym wcieleniem.
Co powiedziałaś?
MOJE 17. ŻYCIE
TRUPA CYRKOWA DONGBAEK
Wujku!
Ty umierasz?
Ae-gyeong.
Pamiętasz, co ci mówiłem?
Że się odrodzisz
i wrócisz, by mnie chronić.
Zgadza się.
Nie smuć się.
Po prostu żyj.
Obiecaj mi.
Obiecuję.
Pamiętasz naszą obietnicę?
Jak ma na imię mój ojciec?
Niech pomyślę.
Kim…
Jung-seok? Nie, Jung-hyeok!
Nawet nie byłaś blisko.
Jesteś córką wujka Jung-ho?
Mówiłam, że jestem twoim wujkiem.
Wychowałam cię i opiekowałam się tobą.
Twoi rodzice wcześnie zmarli,
więc zrezygnowałam z małżeństwa i wychowałam cię jak własne dziecko.
To prawda.
Ale co tu się, u licha, dzieje?
- Już dobrze. - Boże.
Wiem, że może trudno w to uwierzyć.
Daj sobie czas, żeby to przetrawić.
Ale teraz musisz pomóc głodnemu dziecku i…
pożyczyć mi jakieś 100 000 wonów.
Obiecuję, że się odwdzięczę.
Na co wydałabyś takie pieniądze?
Muszę się z kimś spotkać.
Z kim?
Z Seo-hą.
Seo-ha?
Kto to?
To ktoś,
kogo muszę spotkać w tym życiu.
MOJE 18. ŻYCIE
W deszczowy dzień
Siedzi w starej kawiarni
Ze szklanką whisky w dłoni
Słucha saksofonu
Jej usta w kolorze czerwieni
Hej! O co ci chodzi?
Powinieneś przeprosić za to, że kogoś potrąciłeś.
Kim jesteś?
Wyglądasz jak dziecko. W której jesteś klasie?
Dziecko?
Hej!
Spodobają jej się.
Daj jej je.
Sang-a.
Dzieci w szkole mówią na nią „pani Yoon”.
Sama jest jeszcze dzieckiem, a już uczy innych.
Problem z Seo-hą jest taki, że jest zbyt zuchwały.
Być może za bardzo go rozpuściłam.
Jak wychowywałaś Ju-won, że jest taka grzeczna?
Jakieś dwa lata temu…
Wyglądało, jakby dojrzała z dnia na dzień.
Czasami wydawała się nawet bardziej dorosła niż ja.
Czasem zastanawiam się…
czy to naprawdę moja córka.
Nagle po prostu się zmieniła.
To było moje 18. życie.
Miałam już dość powtarzania żyć, w których nic się nie działo,
gdy nagle poznałam Seo-hę.
Coś było na dnie?
Co cię tak bawi?
Od dawna nikt mnie tak nie zainteresował.
KSIĘŻYC I ZACHÓD LAS WIEDŹMY
Pomóc ci?
Odejdź. Nie potrzebuję pomocy.
Jesteś za niski.
Nie jestem dzieckiem.
Powiedziałem…
Zrobiłaś to specjalnie.
Zwariowałaś?
Cóż…
Co da lepszą nauczkę niegrzecznemu, bogatemu gnojkowi
niż książka w łeb?
Słuchaj.
Myślisz, że co się stanie,
jak zacznę krzyczeć?
Więc krzycz.
Jeśli to zrobisz…
sprawię, że znikniesz tak jak to.
Co to było?
- Jak to zrobiłaś? - Tajemnica.
Jesteś czarownicą?
Jeśli ci powiem,
zabawisz mnie?
Wierzysz w poprzednie życia?
- Że byłem kimś wcześniej? - Tak.
Nie myślałem o tym.
Ja wierzę.
Przysuń się.
To nie moje pierwsze życie.
Przeklęła cię wiedźma?
Co?
Czemu się śmiejesz?
Powiedz!
- Uroczy jesteś. - Nie jestem!
Ju-won, tata wrócił z pracy. Chodźmy do domu.
Zaraz przyjdę.
Od 100 lat się tak nie bawiłam.
Pa.
Nie możesz tak odejść!
Dobrze się z nią bawiłeś?
Nie bardzo.
Mam ją jeszcze zaprosić?
Mam to gdzieś.
Niech robi, co chce.
Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy!
Ju-won!
Nie!
KSIĘŻYC I ZACHÓD LAS WIEDŹMY
Zaopiekujesz się
moim drogim Seo-hą?
Umrze.
Przeżyje.
Umrze.
Przeżyje.
Hej.
Po co liczyłeś liście?
Został jeden.
Co zostało?
Czy moja mama…
Czy twoja mama co?
Ja też…
pamiętam.
- Co takiego? - Moje poprzednie życie.
Czym byłeś w…
poprzednim życiu?
- Żółwiem. - Co?
No żółwiem.
Seo-ha.
Mun Seo-ha.
Kiedy byłem młodszy, poszedłem do mamy do hotelu i…
To tylko wspomnienie, a nie poprzednie życie.
Mylisz się!
Mama mówi, że tego nie pamięta.
Ale ja pamiętam.
Nie to miałam na myśli, mówiąc o poprzednim życiu.
Ale starałeś się, dzieciaku.
Nie nazywaj mnie dzieciakiem!
A jak mam nazywać dziecko?
Przestań!
Czemu tak nienawidzisz tego słowa?
Bo przez to, że jestem dzieckiem, mama musi zajmować się mną
nawet wtedy, gdy jest chora.
Seo-ha.
Gdy znowu poczujesz potrzebę liczenia liści,
zadzwoń do mnie.
Przyjdę i cię przytulę.
Dlaczego?
Po prostu chcę być przy tobie.
Czy ty…
mnie lubisz?
Odpowiem w twoje urodziny.
No weź!
Przy nim czułam się, jakbym faktycznie miała 12 lat.
Sprawił, że zapomniałam, że umarłam
i żyłam od nowa 17 razy.
Powiedziałam, że zostanę przy nim.
Ale nie mogłam dotrzymać obietnicy.
Dlaczego?
Narodziłam się na nowo.
Zbyt szybko go opuściłam.
Chcę go odnaleźć i zobaczyć, czy żyje.
Ale urodziłam się w parszywej rodzinie,
więc nie mam za co do niego dotrzeć.
Oszczędzałam, żeby przyzwoicie wyglądać.
Ale rodzina uczepiła się mnie jak pijawki.
Nie miałam wyboru, musiałam tu przyjść.
Ae-gyeong, wiem, że masz dobre serce.
Liczyłam, że mnie przygarniesz.
Sama widziałaś w telewizji,
że mam nieograniczone talenty.
Wytrzymaj ze mną trochę,
a zarobię na swoje utrzymanie.
Dodam tylko,
że twoja knajpa jest beznadziejna.
Masz za duże menu.
Może z tego kimchi zrobisz duszone
i zaczniesz je podawać?
Mądry dzieciak.
Dobrze.
Dam ci pieniądze.
Weź to.
Tylko znajdź tego Seo-hę.
Dziękuję ci.
Oddam ci dziesięć razy tyle.
No dobrze.
Ae-gyeong.
Musiało być ci trudno dorastać samej.
Teraz ja się tobą zajmę.
BAR AE-GYEONG
JA, AE-GYEONG, SEO-HA
No tak.
Moment.
Taksówka!
Dziękuję.
Proszę.
Wszystkiego najlepszego.
Dzięki.
Jak to otworzyć?
Ukryłam klucz.
W parku rozrywki?
Aż tak się nie postarałam.
Jeśli będziesz grzeczny, powiem ci, gdzie jest.
Zawsze to robisz.
Podpowiedz mi.
Na pewno?
Dobrze. Oto pierwsza podpowiedź.
To moje ulubione miejsce.
Twoje ulubione miejsce?
Druga podpowiedź.
Ładnie tam pachnie.
Twój pokój?
Źle. Trzecia podpowiedź.
Gdy jedno z żyć się kończyło,
zawsze odmawiałam tę samą modlitwę.
Seo-ha.
Ju-won.
Modliłam się, by to życie było ostatnim.
Albo żebym nigdy nie odzyskała pamięci.
Ju-won.
Ale tym razem modliłam się inaczej.
Ju-won.
Pamiętasz, co ci mówiłam?
Gdy ktoś umiera, odradza się na nowo.
Seo-ha.
Czyli
znów zobaczę mamę?
Nikt nie wie, jako kto
odrodzi się twoja mama,
nawet ona sama.
W takim razie…
to nie ma znaczenia, że się odrodzi.
Ale wiesz, że przestanie tkwić w szpitalnym łóżku
i będzie wiodła zdrowe życie.
To dobrze.
Cieszę się…
że nie będzie chorowała.
Będę przy tobie.
Ty żyjesz.
Seo-ha.
Dziękuję, że żyjesz.
Co ta kobieta tu robi?
Zachowuj się.
Jeśli jeszcze raz ją tu zobaczę…
To nie twoja sprawa. Zjeżdżaj.
Miałam tylko sprawdzić, czy żyje.
Ale kiedy go zobaczyłam, nie mogłam się oderwać.
Ten naburmuszony dzieciak tak szybko dorósł.
Wujku, otwórz buzię.
Nie uwierzyłbyś, gdybym powiedziała,
że jestem Ju-won, co?
Gdybyś tylko uwierzył mi jak Ae-gyeong.
Byłoby wspaniale.
Wujku.
Przez tę naukę
zachciało mi się pić.
Co? Boże.
Co robisz?
O Boże!
O Boże.
Ale doisz.
Jak ty się złościłeś, to ja też.
Chciałam zapytać, co się stało.
Ale pewnego dnia
nagle zniknąłeś.
Minęło osiem lat.
ROK 2015
EGZAMIN WSTĘPNY
Czas minął. Ręce za głowę.
Nasza mała idzie na KAIST!
Gratulacje.
DZIEWCZYNKA RENESANSU PRZYJĘTA NA KAIST
Ae-gyeong dużo kosztowało zaakceptowanie mnie jako jej wujka.
Ale dzięki niej
przetrwałam trudne chwile.
Napój na koszt firmy!
MUN SEO-HA Z MI GROUP
POWIĄZANIA: MI MOBITY
DYR. MUN SEO-HA NA CZELE NIEMIECKIEGO ODDZIAŁU
W końcu znalazłam sposób,
by do ciebie dotrzeć.
Niemcy?
REKRUTACJA MI MOBITY 2020 OSTATNIA ROZMOWA
ROK 2020
Zrobię, co w mojej mocy, by udoskonalić technologię MI Mobity.
Dziękuję.
Dzień dobry. Robi pani niesamowite wrażenie.
Przepraszam.
- Tak? - Wyczuwam od pani wyjątkową energię.
Niestety wyczuwam też nieszczęście.
Pani obecne życie może być krótsze niż poprzednie.
Jeśli jest ktoś, kto siedzi pani w głowie,
okazanie przodkom szczerości i wysiłku może…
- Myli się pani. - Słucham?
W poprzednim życiu umarłam w wieku 12 lat.
I tak się składa, że to moje dziewiętnaste życie.
Miała pani rację co do jednego.
Jest ktoś, kto siedzi mi w głowie.
Tu się pani nie pomyliła.
Osobliwa kobieta.
Dzień dobry, ma pani wspaniałą aurę.
Dostałam się do MI Group, w której pracuje Seo-ha…
Daehwan Motors bardzo chce ją zatrudnić.
Daehwan Motors? To co tu jeszcze robi?
- No właśnie. - Ale czy to nie super?
…ale on chyba nie chce wrócić do Korei.
WYSZUKIWANIE PRACOWNIKA
INFORMACJE O PRACOWNIKU: MUN SEO-HA
Spotkanie z nim jest prawie niemożliwe.
Może pojadę do Niemiec?
Znowu Niemcy?
Chodzi o twoją pierwszą miłość?
Tak.
Widziałaś go, gdy miałaś dziewięć lat.
Po co go szukasz, skoro nie wiesz, kim się stał?
O rany.
Masz rację.
Nie rozumiem, skąd ta obsesja.
Jaki jest powód?
Są takie chwile, których nie sposób opisać słowami.
Ale wszystkie wciąż są tutaj.
Ależ ty byłaś dojrzałym dzieckiem.
Więc się z nim spotkaj.
Pewnie cię nie pamięta.
Czy Seo-ha mnie pamięta?
Mam jechać do Niemiec?
Dzisiaj też pływa?
Na zewnątrz jest dość zimno.
Oby się nie przeziębił. Dziękuję.
Niemiecki oddział zatrudnia głównie lokalnych kandydatów.
Tylko kierownicy wysyłani są za granicę.
Czyli mam zostać kierownikiem?
To zajmie za dużo czasu.
Co?
Ale podanie mogę złożyć?
Oczywiście.
Pani Ban.
Uraziłem panią czymś?
Może mi pani powiedzieć.
Nic z tych rzeczy.
Pójdę już.
Pani Ban.
Ale owinęła sobie pana wokół palca.
Z jakiegoś powodu nie mogę jej traktować tak jak pozostałych.
Czyżby w poprzednim życiu była królem?
TOR TESTOWY MI MOBITY
Stopień odchylenia rośnie zgodnie z danymi.
Jak kierownica?
Trochę sztywna.
Ale sprzęgło, przekładnia i skrzynia są stabilne.
Tylko ta sztywna kierownica.
Dane nie wyglądają dobrze.
Mówiłaś, że ciężko się prowadzi.
Zrobię jeszcze jedno okrążenie.
Lepiej się zatrzymaj.
Hej!
Witam, pani Ban.
Lee Ji-seok z Daehwan Group.
Zmieniła pani zdanie?
Nie mam zamiaru pracować dla Daehwan.
Tak się staramy.
Ani trochę pani nie przekonaliśmy?
Musicie mieć dużo wolnego czasu.
Rekrutacja zdolnych pracowników to nasze najważniejsze zadanie.
Nie zabiegam tak o byle kogo.
A ja nie pracuję dla byle kogo.
Obiektywnie rzecz biorąc, Daehwan ma o wiele więcej do zaoferowania.
To prawda.
- Ma pan rację. - W takim razie dobijmy targu.
Niestety go tu nie ma.
Kogo?
Człowieka, z którym chcę się spotkać.
Halo?
Który Seo-ha?
Mun Seo-ha z MI Group?
Do hotelu?
Syn prezesa w hotelu?
Nie w centrali ani w Mobity?
Czym byłeś w poprzednim życiu?
Żółwiem.
Seo-ha.
Znowu się spotykamy.
Seo…
LUSHUI CHIŃSKA RESTAURACJA ZAMKNIĘTE
Seo-ha, w poprzednim życiu musiałeś być żółwiem.
Coś było na dnie?
Coś jest na dnie?
Tutaj wstęp mają tylko upoważnieni.
Rozumiem.
Dobrze.
Poważnie? Wymyśl jakąś wymówkę.
Powiedz, że nie mamy składników czy coś.
Nie możesz obsługiwać każdego gościa osobno.
Wkurzasz mnie.
Idź!
PREZES MI HOTEL, LEE SANG-A (1990 – 1997)
Won.
Dzień dobry.
Nie obchodzi mnie, co robisz.
I nikt nie musi o tym wiedzieć.
Idziesz do zespołu planowania strategicznego.
Do końca tygodnia chcę mieć oceny udziałowców
i raport zysków lokalnego zespołu ds. handlu.
Jeśli nie chcesz, by ktoś wiedział, że nie dosłyszysz,
naucz się odpowiadać od razu.
Czy ty
celowo mnie nie słuchasz?
Od zaplecza przez obsługę klienta,
po dział gastronomii, sprzedaży i marketingu…
Zauważyłem różne podejścia w zależności od koncepcji marki.
O czym ty mówisz?
Zamierzam…
odrestaurować hotel mamy.
Wynoś się stąd, gnojku!
CHIC PRZEPROWADZKI
- Uważajcie. - Ostrożnie.
- Proszę zostawić to tam. - Dobrze.
Jeszcze trochę.
Ile razy będziemy to przestawiać?
Tutaj.
- Dobrze. - Moje ramię.
Zrobić ci masaż?
Nie bądź obleśny.
Proszę.
Jak tam zespół planowania strategicznego?
Biuro powstanie w ciągu tygodnia.
Jeśli chodzi o pracę…
Mamy raporty finansowe Hotelu MI, analizę konkurencji
i podania o pracę.
Pokaż podania.
Proszę.
„Ban Ji-eum”?
Absolwentka szkoły dla uzdolnionych dzieci
z doktoratem z KAIST?
Starsza specjalistka ds. badań w MI Mobity.
Starsza specjalistka w wieku 24 lat?
Na pewno zgłosiła się do hotelu?
Nie wiem.
Zna angielski, chiński, japoński
i arabski?
Była Dziewczynką Renesansu w Starqueen,
a jej hobby to taniec flamenco?
Co to?
LIST MOTYWACYJNY
Najbardziej zaskoczyły mnie sztuczne kwiaty w holu.
Wierzę, że w hotelarstwie
chodzi o uszczęśliwianie ludzi.
Hol, który przyspiesza bicie serca,
i pokoje gościnne, które ekscytują…
Hotel taki jak ty, Seo-ha.
Pokoje, które dają komfort… Taki hotel mam przed oczami.
Dziwna osoba.
Lepiej takich unikać.
Masz rację, ale…
przy takim CV powinniśmy chociaż zaprosić ją na rozmowę.
Mam wrażenie, że…
CV
Nie zaszkodzi się spotkać.
Pani Ban Ji-eum?
Tak.
Dział Planowania Strategicznego?
Tak. Dyrektor Mun na panią czeka.
Tędy.
DZIAŁ PLANOWANIA STRATEGICZNEGO
Tędy, proszę.
Dyrektorze Mun.
Dyrektorze Mun?
Seo-ha.
Miło mi. Mun Seo-ha.
Ban Ji-eum.
Proszę siadać.
Widzę, że pracuje pani w MI Mobity.
Tak.
Dlaczego chce pani pracować w hotelu?
Chcę pomóc panu przywrócić temu hotelowi dawną chwałę.
Bo rozumiem, że pan też tego chce?
Ma pani na myśli…
Koniec XX wieku.
Około 1997 roku.
Jeszcze nie było pani na świecie.
Ma pan rację.
Pewien daleki krewny pokazał mi zdjęcia,
które wywarły na mnie ogromne wrażenie.
Rozumiem.
JĘZYKI: ANGIELSKI, CHIŃSKI, JAPOŃSKI, ARABSKI
Skąd zna pani arabski?
To dlatego, że…
Jakiś czas temu…
Około dziesiątego wieku.
MOJE 4. ŻYCIE
Arak, który wtedy wydestylowałam,
trafił na Bliski Wschód, do Mongolii i Goryeo,
a następnie stał się współczesnym soju.
Kiedyś tam pracowałam i uznałam
ten język za ciekawy i zabawny.
Zaczęła pracować trzy lata temu.
Kiedy miała czas tam wyjechać?
Rozumiem, czemu pani aplikuje,
ale to raczej nie praca dla pani.
Jeśli nie jest pan pewien, to może się pan ze mną umówi?
Przepraszam.
Musiałem się przesłyszeć.
Nie przesłyszał się pan.
Powtórzę.
Umówi się pan ze mną?
DO ZOBACZENIA W MOIM 19. ŻYCIU
Czemu nie powiesz mu szczerze,
że jesteś Ju-won?
- Dyrektorze Mun. - Hej, ślicznotko.
- Puszczaj. - Chcę naprawić
haniebne praktyki, które do tej pory ignorowano.
Dyrektorze Mun, nie powiedział pan, co ja mam robić.
Czy cała dzisiejsza młodzież jest taka zuchwała?
„Zamiast czekać, upomnij się o swoje”.
Mówiłam, że jest idealny.
Myślę, że ma pani ukryty motyw.
Uciekaj!
Pobierzmy się.
Napisy: Agnieszka Żurek