Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tu Marc Blanchet z Crédit Agricole.
Proszę o pilny kontakt. Dziękuję.
CZYNSZ!
WŁOCHY - TURYN
WYSTĘPUJĄ
ZIMOWE PRZEJŚCIE
REŻYSERIA
Cinque. Pięć.
- Karta SIM. - Rozumiem.
Dziękuję.
- To, co zwykle? - Tak.
- Dziękuję. - Do zobaczenia za tydzień.
WRACAM. KTÓRĄ WYBRAĆ TRASĘ?
PRZEZ COL DE L'ÉCHELLE.
NIE BĘDZIE KONTROLI PRZEZ DWIE GODZINY.
Proszę!
Pomocy!
Co się dzieje?
Proszę. Kobieta.
- Co? - Tam.
Kiedy żona ma rodzić?
To nie moja żona.
Połóż się. Jedziemy do szpitala.
Szybko.
Musimy jechać.
Proszę na nią uważać.
Dobrze.
- W porządku? - Tak.
Lekarze się nią zajmują.
Dziękuję.
Co z ręką?
Próbowałem przejść przez góry,
ale była tam policja.
Upadłem uciekając.
Trudno przekroczyć tę granicę,
próbowałem trzy razy.
Z panią było łatwo.
Mieliśmy szczęście.
Jestem magiczką.
Sprawiam, że policja znika.
Proszę spojrzeć.
Znam wielu ludzi, którzy zapłaciliby za takie czary.
Jak to?
To dobry interes.
Dobra.
Dokąd pan pójdzie?
Nie wiem.
W okolicy są hotele.
Nie mam pieniędzy.
Pod miastem jest schronisko dla takich jak pan.
Daleko stąd?
30, 40 minut pieszo.
A samochodem?
Dobra, jedźmy.
Dziękuję.
Sprawdzimy, czy nie ma odmrożeń.
Jeśli zaboli, to dobry znak. Jest krążenie.
To prawda.
Znaleźliśmy ich w górach.
Próbowali przejść pieszo. Mogę pomóc?
Szedł wzdłuż szosy, więc go tu podwiozłam.
I słusznie. Zna pan francuski? Angielski?
- Angielski. - Pańskie imię?
- Souleymane. - Souleymane.
- Cédric, zajmiesz się panem? - Proszę za mną.
Jeśli zmieni pani zdanie...
pani Magiczko.
Próbujemy im pomóc.
Łóżko, coś do jedzenia, odrobina otuchy.
Niestety nie na długo.
Nie chcą zostać?
Nie mamy miejsc. To pomoc doraźna.
Widzę tu panią po raz pierwszy?
Tak.
Przyda się pomoc.
Wolontariat to nie dla mnie.
- No nic. Do widzenia. - Do widzenia.
Spotkałem kumpla z liceum.
- Miło było? - Niezbyt.
Złapaliśmy go z 30 kilogramami towaru.
Ukrył je w swoim nowym mercu. Nawet w foteliku dziecka.
Serio?
Rozpoznał mnie i powiedział, że w silniku ma trzy tysiące euro.
Mam je wziąć i puścić go wolno.
Dupek.
Już w szkole nazywaliśmy go fiutem.
Trzy tysie? Niezły dochód.
Niezłe to ma teraz problemy.
Uważaj z tymi fajkami.
- Uważam. - Aha.
Dzięki tobie.
To chwilowe. Muszę znaleźć pracę.
Kumpel otwiera restaurację, mogę cię polecić.
Byłoby super.
Nie na czarno, jak u Paddy'ego.
Na pewno cię przyjmie. Otwiera za trzy, cztery miesiące.
Mogę ci pożyczyć kasę.
Już wystarczająco pomagasz.
Poradzę sobie.
Dziękuję.
Muszę iść. Idziesz?
Tak.
- Przestań. - Bo?
Przestań.
Dziękuję.
To ty sprzedajesz fajki? Fajki.
Tak. Za dwie minuty z tyłu.
Wrócę za dwie minuty.
- Marlboro i Lucky. - Super. Ile?
150.
Dobra cena.
Dzięki.
Pracuję w piątki i w soboty.
Co jest?
RECEPCJA
Nie mam prądu ani wody, panie Bento.
Wiem. Odciąłem je.
Co teraz?
Jest mi pani winna 1500 euro.
To nie powód, żeby odcinać wodę i prąd.
Przypominałem z 20 razy.
Niedługo zapłacę.
Tak? Kiedy?
Mam przejściowe problemy. Wiem, że się spóźniam.
Zaraz się popłaczę.
Zapłacę za kilka dni.
Świetnie. Wtedy włączę wodę i prąd.
Proszę się zlitować.
Córka przyjeżdża za dwie godziny.
Nie można tu mieszkać cały rok.
Proszę o tym pamiętać.
Daję pani tydzień.
Proszę pamiętać, bo ja nie zapomnę.
Proszę.
Dziękuję.
Dodałam maliny.
Super, dzięki.
Rozbierzesz się?
Nie zmieniłaś wystroju od śmierci babci.
Ładny sweter.
Pizza zaraz będzie gotowa.
U cioci w Grenoble wszystko dobrze?
Nie czepia się?
Trochę, ale daję radę.
Masz chłopaka?
Niezupełnie.
A studia?
Naprawdę chcesz je rzucić?
Trochę szkoda przerywać w połowie.
Mam dosyć.
Potrzebuję przestrzeni.
Dokończ rok, a potem zobaczysz.
Jestem dorosła.
To nie powód, żeby robić głupstwa.
Nie masz prawa mnie pouczać.
Chcesz koli?
Nie masz piwa?
Mam.
Co jest?
Nie jem mięsa.
Wcześniej lubiłaś.
Już nie.
Jesteś weganką?
- To cię nie zabije. - Nie jem mięsa!
Co robisz?
Wychodzę. Umówiłam się z koleżanką.
Podwieziesz mnie?
To przez pizzę?
Dobra, nieważne.
Na razie.
Chloé!
Trzymaj.
Co mam z tym zrobić?
- Pomyślałam, że... - Nie palę.
Mogłabyś je sprzedać i coś sobie kupić.
To ty potrzebujesz kasy.
To chwilowe. Mam już plan.
Sprzedawanie fajek moim znajomym?
Myślałaś, że się nie dowiem?
Co za wstyd. Wszystko popsułaś!
Spójrz, gdzie mieszkasz.
13, 14, 15...
19.
19 razy 25.
475.
Co podać?
- Kawę. - A dla niego?
Też.
Ile za jedną osobę?
Podobno można przejść za 300 euro.
Wezmę 250, a ty resztę.
Też potrzebuję pieniędzy.
Ale to ja ryzykuję.
Więc sama szukaj ludzi.
Dwie kawy.
To problem?
W 10 minut znajdę kogoś ze schroniska.
To co tu robisz?
200 dla mnie, 100 dla ciebie.
Okej.
Nie, siadaj. Siadaj.
Siadaj.
Dobra.
Pół na pół.
Ale mam dodatkowe opłaty.
Jakie?
Ktoś mi pomaga przekraczać granicę.
Glina?
Mówi, gdzie uniknę patroli.
Ile chce?
20%.
Sporo kasy.
On też ryzykuje.
Ufasz mu?
Tak.
Na pewno?
Jest w porządku.
Chcesz zadzwonić?
Śmiało.
Sam go spytaj.
To poważna sprawa.
Zrobię to raz, żeby wyjść z kłopotów. Nie jestem przemytniczką.
Twoja decyzja.
Z gliną wszystko ustalone?
Tak.
Na pewno?
Nie jestem głupia.
W drodze nie ryzykuj.
Nie zatrzymuj się, z nikim nie rozmawiaj.
Jeśli musisz, nie okazuj strachu.
Sprawdź opony i światła. Dolej benzyny.
Bądź dyskretna.
Będziesz pamiętać?
Tak.
Wiesz, dokąd jechać w Turynie?
Tak.
Moussa będzie czekał.
- Zadzwoń, gdy będzie po wszystkim. - Dobra.
Moussa?
KTÓRE PRZEJŚCIE?
KONTROLA W COL DE L'ÉCHELLE DO 20.00, POTEM SPOKÓJ.
FRANCJA
Wysiadamy!
Szybko.
To dla gliny.
Nie chcę wozić pieniędzy.
Widziałam, jak na nie patrzą.
Miałaś to zrobić tylko raz.
Mogą płacić Moussie.
On wyśle kasę przez Western Union, gdy przekroczą granicę.
Odbierzemy ją tutaj.
Panie Bento?
Jesteśmy kwita.
Niestety już pani nie ufam.
Teraz będzie pani płacić z góry. Za trzy miesiące. Tysiąc euro.
Nie mam takich pieniędzy.
Za kogo mnie pan ma? To niemożliwe.
Jak to nie? Jeśli pani nie zapłaci, odholuję stąd tę przyczepę.
Łzy nie pomogą.
- Nie ma pan prawa. - To mój kemping.
W porządku?
Tak.
Ale pięknie.
Dzięki.
Pojutrze nie pracuję. Spędzimy razem cały dzień?
Mogłabyś zostać dłużej.
To znaczy?
Nie wiem, zostać.
Zostawić trochę swoich rzeczy, szczoteczkę do zębów.
Miałabym się wprowadzić?
Tak.
A twój syn?
Ma swój pokój. Jest u mnie co drugi tydzień.
Byłabym dobrą macochą?
Ciastka, Netflix, kilka kart Pokémon i jest twój.
Nie ciesz się tak bardzo.
To nie to, co myślisz.
Widzę twoją reakcję.
Tak też jest dobrze.
Czego się boisz?
Moje życie to wciąż chaos.
Ale jestem wzruszona.
Muszę wszystko uporządkować.
Potrzebuję tylko czasu.
Idziemy?
Co tu robisz?
Wyrzucili mnie.
I?
Nie wiem, dokąd iść.
To nie hotel.
Jeśli wyjadę, będzie po wszystkim.
Zapomnij.
Ludzie zaczną gadać.
Potrzebuję kasy na podróż do Anglii.
Mam młodszą siostrę. Awę.
Czeka na mnie.
Rozdzielili nas dwa tygodnie temu.
Ona przekroczyła granicę.
Ma 12 lat.
Jest wysoka jak na swój wiek.
Najwyższa z klasy.
Ale to mała dziewczynka.
Ma tylko mnie.
Gdzie jest?
Z przyjacielem, w Calais.
Tam jest łóżko.
Potem ułóż wszystko na swoim miejscu.
To twoja córka?
Kilka lat temu.
Nie mieszkamy razem.
Dlaczego chcesz jechać do Anglii?
Tu jest za zimno.
Moja ciotka jest w Brighton.
Awa będzie tam miała większe szanse.
Lepiej zostańcie tutaj.
Anglia to nie Eldorado.
Znasz Anglię?
Byłaś tam?
Mieszkałam w Londynie dwa lata.
Dlaczego wróciłaś?
Życie.
Ile potrzebujesz na wyjazd?
Bo?
Pomożesz mi?
Jakieś pięć tysięcy euro.
Sporo.
Wiem.
Ale bez przemytników to zbyt niebezpieczne dla Awy.
Gdybym był sam, zaryzykowałbym.
Ale z nią to niemożliwe.
Chciałabym zapłacić.
- Proszę. - Dziękuję. Do widzenia.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - W porządku?
Młody mężczyzna, którego pani przywiozła?
Nie mógł u nas zostać.
Chyba jest w Calais, chciał wjechać do Anglii.
Może.
Wieści szybko się rozchodzą.
Podobno jest tu kobieta, która szmugluje ludzi.
Czego pani chce?
Po co to pani robi? Żeby pomóc czy żeby zarobić?
Znalazłam dwóch ludzi przy drodze, to wszystko.
Z Souleymanem to trójka. Często ich pani spotyka.
Wie pani, ilu ich tu jest.
Przewozi ich pani przez granicę.
Byli w Col de l'Échelle.
Wysadziłam ich przy stacji, tyle.
Nie pani pierwsza chce szybko zarobić.
Jedni chcą tu wjechać, inni potrzebują kasy. W czym problem?
To system mafijny.
Nikt tu nie wwozi broni.
Ma pani rację. To tylko handel ludźmi.
A pani dlaczego to robi?
Żeby poczuć się ode mnie lepsza?
Wolę być na swoim miejscu.
Możesz pomóc?
Halo?
Co robisz?
Mamy chętnych.
Podaję im informacje.
Cena, punkt zbiórki, czas podróży.
Zainteresowani piszą priva.
Na Facebooku?
Tak.
Mogę?
Nie wierzę. To zdjęcie mojego auta?
Nie.
Ale chcą wiedzieć, czym będą jechać.
Muszą nam zaufać.
Złapią nas.
Wiem, co robię.
Czas ruszyć w trasę.
- Tak? - Co to, kurwa, jest?
Co?
Sporo ich.
- Bez obaw. - Nie zmieszczą się do auta.
Halo?
Proszę wsiadać.
Szybciej.
Szybko. Przesuńcie się.
Do tyłu.
Inaczej nie ruszymy.
No dalej.
WRACAM, KTÓRĘDY JECHAĆ?
ODPOWIESZ?
ODPOWIEDZ!
Cicho.
W MONTGENÈVRE JEST PUSTO.
Kurwa, co jest?
Zamknijcie się.
Nic nie mówcie.
Cholera.
Alex.
Ależ mnie wystraszyłeś. Nie rób tego więcej.
Niemiła niespodzianka?
Jean-François do Alexa. Potrzebuję cię, przyjedź.
Zrozumiałem.
Mogę jechać?
W porządku?
Tak, ale chcę wracać.
Nie denerwuj się.
Zaufaj mi.
Jedź.
12 osób w moim aucie. Serio?
- Żadna różnica. - Nie, duża.
Uspokój się.
Więcej zarobimy.
Upychałam ich jak kurczaki.
Podróżowali w gorszych warunkach.
Nie mogę tego ciągnąć.
Muszę wyjechać.
Chcesz ich wozić pojedynczo?
Mam gdzieś twoją Anglię.
To ja ryzykuję.
Ty tylko siedzisz tu na dupie.
Mam gdzieś, co o mnie myślisz.
Nic nie wiesz.
W Libii pracowałem dla kolesia, Ousmana.
Pochodzimy z tej samej dzielnicy Bandżulu.
Poprosił, żebym nawigował.
To taki układ.
Płynie się łódką, żeby nie płacić za przejście.
Ale jeśli cię złapią, jesteś szmuglerem.
W Libii było zbyt niebezpiecznie dla Awy.
Nie mieliśmy pieniędzy, więc Ousman dał mi GPS i wyznaczył trasę.
Na łodzi było wiele osób.
Bałem się.
Ale byłem też dumny.
W nocy...
ktoś próbował komuś ukraść butelkę wody.
Doszło do bójki.
Musiałem coś zrobić.
Trzymał mnie.
Kopnąłem go.
Kopnąłem go, a on wpadł do wody.
Pamiętam...
Widziałem jego ręce po raz ostatni...
zanim zniknęły pod wodą.
Nie umiał pływać.
Marie, to ja.
Co tu robisz?
Mogę wejść? Zamarzam.
Kto to?
Kto?
Co robi u ciebie migrant?
Śledzisz mnie?
Dzwoniłem, nie odbierałaś.
Wyjaśnisz mi to?
Była straszna pogoda, łapał stopa.
I wylądował u ciebie?
Nie chciałam go zostawiać na mrozie.
Nie zostaniesz tu z nim sama.
Spokojnie, to dzieciak.
Dzieciak?
Nie ma ani 12, ani 15 lat.
Będzie dobrze.
To nielegalne! Mogą cię aresztować.
Wszyscy to tu robią.
Właśnie. Jakaś babcia ma sprawę w sądzie.
Rozumiem. Odwiozę go jutro na dworzec.
Nie wyłączaj telefonu. Zadzwoń w razie problemów.
Jasne. Obiecuję.
To dla ciebie.
Dzięki.
Pewnie to powtórzę. Co ty na to?
Z napiwków u Paddy'ego nie kupię lodówki.
Tak kupisz nową.
Co się dzieje?
Śnieżyca na szczycie. Droga zamknięta do jutra.
Co mam robić?
Przykro mi. Proszę jechać przez Montgenèvre.
Bardzo proszę.
To niebezpieczne.
Będę ostrożna.
Przez ten śnieg i lód wyląduje pani w rowie.
KTÓRĘDY JECHAĆ?
CAŁĄ NOC KONTROLE W MONTGENÈVRE.
NA PEWNO?
No odpisz!
TAK. Cholera!
Będzie dobrze. Zaufajcie mi. Jesteśmy blisko.
Nie przejedziemy. Musimy zawrócić.
Nie możemy.
Trwa śnieżyca. Nie przejedziemy, rozumiecie?
- Zapłaciliśmy! - Do środka. Już!
- Musimy przejechać. - Do środka! - Musimy.
- Innym razem. - Nie!
- Do środka. - Musimy jechać!
- Wsiadajcie! - Nie, musimy jechać!
Chcecie do Francji? To tam!
Nie idźcie!
Zostańcie!
Wracajcie!
Włoski Czerwony Krzyż, mówi Chiara. Halo?
Przejeżdżałam przez Pian del Colle.
Widziałam migrantów idących w góry.
Ilu ich było?
Chyba dwóch.
Może pani pomóc?
Warunki są zbyt trudne, żeby kogoś wysłać. Halo?
Nie mają włoskiego numeru?
Zobacz, co da się zrobić. Oddzwonię.
Nie odbierają.
- Znajdziemy ich. - Jak?
Już nie pada.
Może są w schronisku. Pojadę tam.
Po co?
Nie ma ich tam. Sprawdziłem.
Twój kumpel policjant coś wie?
Powiedziałam mu.
Ma dać znać, jeśli czegoś się dowie.
Jeśli się wysypią, będzie po nas.
Dzień dobry, jest 8.30. Oto wiadomości lokalne.
Fabryka Saint-Chaffray została oskarżona o zatruwanie środowiska.
Powodem była awaria filtrów.
Dwóch młodych migrantów w wieku około 20 lat znaleziono w Col de l'Échelle.
Wczoraj w nocy ugrzęźli w śniegu.
Ratownicy górscy wylecieli dziś rano
i przeprowadzili skuteczną akcję ratunkową.
Pięć dni wcześniej...
- Co jest? - Czekaj.
...pięciu migrantów uratowano z Col de Montgenèvre.
Ranni są na oddziale intensywnej terapii.
- Są w szpitalu. - Zawieź mnie tam.
Cholera.
Nic nie powiedzą.
Jak to?
Dałem im kasę.
- Ile? - Po tysiąc.
Więcej nie nawalaj.
W porządku?
Musisz przestać.
Co?
To z fajkami. Jeździsz za często.
Wiem...
ale tego potrzebuję.
To miało być chwilowe.
Chcesz to robić całe życie?
Co się dzieje?
Dużo ryzykuję.
Może kiedyś przywieziesz coś innego?
Co?
Nie wiem. Zastanawiam się.
Cholera.
Nie to miałem na myśli.
Ale to powiedziałeś.
- W porządku? - Tak.
Na pewno?
Co?
Soul!
Awa? Wszystko w porządku?
Tak, braciszku.
Co jest?
Coś nie tak z Jumą?
Dobrze się mną zajmuje.
Awa.
Powiedz, jeśli coś jest nie tak.
Bardzo tu zimno.
W nocy słyszę rozmowy dorosłych.
Mówią, że policja przyjdzie zniszczyć nasze namioty.
Martwią się.
Muszę skończyć pracę tutaj, ale nie martw się,
wszystko załatwię z Jumą.
Jaką pracę? Zostaniesz tam?
Pracuję na budowie. Niedługo kończymy.
Nie zostawiaj mnie tu.
Nigdy cię nie zostawię, obiecałem ci.
Ciągle się tu biją.
Robię wszystko, żeby po ciebie przyjechać.
Tęsknię.
Dbaj o siebie.
Potrzebuję kasy. Za dużo straciliśmy.
Col de l'Échelle zamknięto z powodu śniegu.
Nie przejadę.
Jedź drugą trasą.
Nie mogę jeździć tak często,
gliniarz na granicy zauważy.
Zrobimy tylko jeden kurs.
Weźmiemy więcej ludzi.
To dla mnie za dużo.
Pojadę z tobą. Razem będzie łatwiej.
Potrzebuję cię.
- Taki chciałeś? - Tak.
Gotowy?
Tak.
W drogę.
Usiądę z tyłu.
Ruchy!
No już. Co robisz?
Pośpieszcie się. Szybciej.
Do środka.
Co tu się dzieje?
- Wyjaśnię ci. - Co?
- Uciekajcie, policja! - Nie.
Wynocha stąd!
Pan tu zostanie!
Nie rób tego!
Przestań!
Zostaw go. Błagam cię!
Puść go!
Puść go.
Proszę.
Jak mogłaś mi to zrobić?
On musi pojechać po siostrę. Proszę, zostaw go.
Myślisz, że pozwolę wam wrócić?
- Proszę. - Cała policja będzie was ścigać.
Rozumiesz?
Nie mieszaj mnie w to.
W drogę.
Nie przejdziesz. Powie wszystkim.
Jak przekroczysz granicę?
Jesteś magiczką.
Znajdź rozwiązanie.
Muszę wrócić do Francji.
Długo będziemy iść?
Cztery, pięć godzin, jeśli szybko chodzisz.
Jeszcze nie jestem w Anglii.
Anglia.
Trzy lata temu poznałam Anglika.
Byłam zakochana.
Rzuciłam dla niego wszystko.
To była...
katastrofa.
Musiałam...
wrócić do domu bez pieniędzy z samymi długami.
Często podejmuję złe decyzje.
Musisz odpocząć.
Czeka nas długi dzień.
- Za zakrętem... - Policja! Stać!
Policja!
Latarka!
Gdzie są?
Widzę ślady. Chodźmy!
Nic nie widać.
Zawiadommy Francuzów, będą próbować przejść.
Czekaj! Czekaj.
Pogoda się zmienia, musimy się pospieszyć.
Pospiesz się. Szybciej!
Wszystko w porządku?
Musimy...
W porządku?
- Moja kostka. - Co?
Ta?
Tak.
Możesz iść? Możesz iść.
Chodź.
No już.
Dwie sekundy.
Musimy iść. Chodź.
Musisz iść. Musisz iść.
Musimy iść.
Chodź.
Idziemy.
Nie może iść.
Gdzie ten zasięg!
No gdzie?
Co jest!
Rękawica.
Moja rękawica. Gdzie moja rękawica?
Ja pierdolę!
Była tu.
Nie zasypiaj.
Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie!
Musimy poszukać schronienia. Nie zasypiaj.
Proszę, mów do mnie.
Powiedz mi coś.
No już.
Proszę.
Niedługo zobaczysz Awę.
Zrobię wszystko.
Dostaniesz pieniądze. Całość.
Obiecuję.
Fałszujesz.
Śpiewałam mojej córce,
gdy była mała.
CHLOE: WIDZIMY SIĘ WIECZOREM?
OCZYWIŚCIE.
Cześć.
Widziałam twój samochód.
Dobrze wyglądasz.
Pracuję w hotelu Europa w Bardonecchii.
To okres próbny, ale mnie zatrudnią.
Trochę uporządkowałam życie.
Mediatorka sądowa pomaga mi z finansami.
To dobrze.
Wiem, że nawaliłam.
Przykro mi.
Muszę iść.
Awa, czekaj!
Chodź tu.
Stań tam. Pięknie.
Awa?
Chodź.
Przywitaj się z Marie.
Powiedz: "Cześć, Marie".
Śmiało.
Powiedz coś. Nie wstydź się.
Marie, jesteśmy w Brighton, tu też jest zimno.
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
REŻYSERIA
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Marta Piasecka